പാനിയം - സംഖ്യ പതിമൂന്ന്

അതുകൊണ്ടു സീയോന്റെ മക്കളേ, ആനന്ദിപ്പിൻ; നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയിൽ സന്തോഷിപ്പിൻ; അവൻ നിങ്ങൾക്കു യഥാമാത്രം മുൻമഴ നല്കിയിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങൾക്കായി മഴ, അതെ, മുൻമഴയും പിൻമഴയും, ഒന്നാം മാസത്തിൽ പെയ്യിച്ചുതരും. കളപ്പുരകൾ ഗോതമ്പുകൊണ്ടു നിറയും; ചട്ടികൾ വീഞ്ഞും എണ്ണയുംകൊണ്ടു കരകവിഞ്ഞൊഴുകും. വെട്ടുക്കിളി, കങ്കിരിപ്പുഴു, പുഴു, ചാമ്പൽപ്പുഴു എന്നിവ തിന്നുകളഞ്ഞ വർഷങ്ങളെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു പുനഃസ്ഥാപിച്ചുതരും; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അയച്ച എന്റെ മഹാസൈന്യം തന്നേ. യോവേൽ 2:23–25.

അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടേണ്ടതിന്നും, കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ശാന്തീകരണത്തിന്റെ കാലങ്ങൾ വരേണ്ടതിന്നും, നിങ്ങൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു മടങ്ങിവരുവിൻ. നിങ്ങളോടു മുമ്പേ പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിനെ അവൻ അയക്കും. സകലകാര്യങ്ങളുടെയും പുനഃസ്ഥാപനകാലം വരുവോളം, ലോകാരംഭംമുതൽ ദൈവം തന്റെ വിശുദ്ധ പ്രവാചകന്മാരുടെ വായ്മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ, സ്വർഗ്ഗം അവനെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കേണം. മോശെ പിതാക്കന്മാരോടു നിശ്ചയമായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവ്, എന്നെപ്പോലെ നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരിൽനിന്നു നിങ്ങൾക്കായി ഒരു പ്രവാചകനെ ഉയർത്തും; അവൻ നിങ്ങളോടു പറയും സകല കാര്യങ്ങളിലും നിങ്ങൾ അവനെ കേൾക്കേണം. ആ പ്രവാചകനെ കേൾക്കാത്ത ഏതു ആത്മാവും ജനത്തിന്റെ നടുവിൽനിന്നു നശിപ്പിക്കപ്പെടും.’ അതെ, ശമൂവേലിൽനിന്നും തുടർന്ന് വന്ന സകല പ്രവാചകന്മാരും, സംസാരിച്ചവരൊക്കെയും, ഈ ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചു മുൻകൂട്ടി പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു. അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 3:19–24.

ന്യായവിധി ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽനിന്ന് ആരംഭിക്കേണ്ട സമയം വന്നിരിക്കുന്നു; അത് ആദ്യം നമ്മിൽനിന്ന് ആരംഭിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവത്തിന്റെ സുവിശേഷത്തിന് അനുസരിക്കാത്തവരുടെ അവസാനം എന്തായിരിക്കും? നീതിമാൻ പ്രയാസപെട്ടു രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അഭക്തനും പാപിയും എവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും? ആകയാൽ ദൈവഹിതപ്രകാരം കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നവർ നന്മ ചെയ്‌തുകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളെ വിശ്വസ്തനായ സ്രഷ്ടാവായ അവനോടു ഏല്പിച്ചുകൊള്ളട്ടെ. 1 പത്രോസ് 4:17–19.

കർത്താവുതന്നേ ആർപ്പുവിളിയോടും പ്രധാനദൂതന്റെ ശബ്ദത്തോടും ദൈവത്തിന്റെ കാഹളധ്വനിയോടും കൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരും; ക്രിസ്തുവിൽ മരിച്ചവർ ആദ്യം ഉയിർത്തെഴുന്നേലക്കും. 1 തെസ്സലൊനീക്യർ 4:19.

എങ്കിലും മുഖ്യദൂതനായ മീഖായേൽ മോശെയുടെ ദേഹത്തെക്കുറിച്ചു പിശാചുമായി തർക്കിച്ചു വാദിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ നേരെ നിന്ദ്യമായ കുറ്റാരോപണം ഉന്നയിപ്പാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല; മറിച്ച്, “കർത്താവു നിന്നെ ശാസിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു. യൂദാ 1:9.

“ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ഉണർത്തും; മറ്റു മാർഗങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടാൽ, അവരുടെ ഇടയിൽ മതവിരുദ്ധ ഉപദേശങ്ങൾ കടന്നുവരും; അവ അവരെ അരിച്ചുതിരിച്ച്, പൊത്തിനെ ഗോതമ്പിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കും. കർത്താവ് തന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരോടും നിദ്രയിൽ നിന്ന് ഉണരുവാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഈ സമയത്തിന് യോജിച്ച വിലമതിക്കാനാവാത്ത വെളിച്ചം വന്നിരിക്കുന്നു. ഇത് നമ്മുടെ തൊട്ടുമുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അപകടങ്ങളെ കാണിച്ചുതരുന്ന ബൈബിൾ സത്യമാണ്. ഈ വെളിച്ചം നമ്മെ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ ജാഗ്രതാപൂർവമായ പഠനത്തിലേക്കും, നാം പുലർത്തുന്ന നിലപാടുകളുടെ അത്യന്തം വിമർശനാത്മകമായ പരിശോധനയിലേക്കും നയിക്കേണ്ടതാണ്.”

“‘കൃപയിലും നമ്മുടെ കർത്താവും രക്ഷിതാവുമായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പരിജ്ഞാനത്തിലുമെ വളരുവിൻ’ എന്നു പത്രോസ് തന്റെ സഹോദരന്മാരെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവജനങ്ങൾ കൃപയിൽ വളരുന്ന ഏതു സമയത്തും, അവർ അവന്റെ വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ഒരു ബോധ്യം നിരന്തരം പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. അതിന്റെ വിശുദ്ധ സത്യങ്ങളിൽ അവർ പുതിയ പ്രകാശവും സൗന്ദര്യവും തിരിച്ചറിയും. ഇതു എല്ലാ യുഗങ്ങളിലുമുള്ള സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ സത്യമായിരുന്നു; അങ്ങനെതന്നെ അന്ത്യത്തോളം ഇതു തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. എന്നാൽ യഥാർത്ഥ ആത്മീയജീവൻ ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, സത്യത്തിന്റെ പരിജ്ഞാനത്തിൽ മുന്നേറുന്നതു നിർത്തുവാൻ എപ്പോഴും ഒരു പ്രവണത ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യർ ദൈവവചനത്തിൽനിന്ന് ഇതിനകം ലഭിച്ച പ്രകാശത്തിൽ തൃപ്തരായി വിശ്രമിക്കുകയും തിരുവെഴുത്തുകളുടെ ഏതെങ്കിലും കൂടുതൽ പരിശോധനയെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ യാഥാസ്ഥിതികരായി മാറി, ചർച്ച ഒഴിവാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.”

ദൈവജനത്തിനിടയിൽ യാതൊരു വിവാദമോ കലക്കമോ ഇല്ലെന്ന വസ്തുത, അവർ ശരിയായ ഉപദേശത്തെ ദൃഢമായി പിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിനുള്ള നിർണായക തെളിവായി കണക്കാക്കരുത്. സത്യത്തിനും പിശകിനും ഇടയിൽ അവർ വ്യക്തമായി വിവേചിച്ചറിയുന്നില്ലായിരിക്കാമെന്നു ഭയപ്പെടേണ്ട കാരണമുണ്ട്. തിരുവെഴുത്തുകളുടെ അന്വേഷണത്തിലൂടെ പുതിയ ചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നും ഉയർന്നുവരാതിരിക്കയും, തങ്ങൾക്കു സത്യം ഉണ്ടെന്നു ഉറപ്പാക്കേണ്ടതിന്നു മനുഷ്യരെ സ്വയം ബൈബിൾ പരിശോധിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസം ഒന്നും ഉണ്ടാകാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്നപ്പോൾ, പുരാതനകാലത്തെപ്പോലെ ഇപ്പോഴും അനേകർ പാരമ്പര്യത്തെ മുറുകെപ്പിടിക്കുകയും എന്തിനെ ആരാധിക്കുന്നു എന്നു അറിയാതെയിരിക്കെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യും.

“ഇപ്പോഴുള്ള സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന അനേകർ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നതു എന്താണെന്നുതന്നെ അറിയുന്നില്ലെന്നു എനിക്കു കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവുകൾ അവർ ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഈ കാലത്തേക്കുള്ള പ്രവർത്തിയുടെ പ്രസക്തിയെക്കുറിച്ചു അവർക്കു യഥാർത്ഥമായ വിലമതിപ്പില്ല. പരീക്ഷണകാലം വരുമ്പോൾ, ഇപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരോടു പ്രസംഗിക്കുന്ന ചിലർ, തങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്ന നിലപാടുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, തൃപ്തികരമായ കാരണം പറയുവാൻ കഴിയാത്ത പല കാര്യങ്ങളും അവയിൽ ഉണ്ടെന്നു കണ്ടെത്തും. ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ തങ്ങളുടെ വലിയ അജ്ഞാനം അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. സഭയിൽ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നതു എന്തെന്നു മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നു സ്വാഭാവികമായി കരുതുന്ന അനേകരും ഉണ്ട്; എന്നാൽ വിവാദം ഉയരുന്നതുവരെ, തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ദുർബലത അവർക്കു അറിയില്ല. അതേ വിശ്വാസമുള്ളവരിൽ നിന്നു വേർപിരിയുകയും, തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നതു വിശദീകരിക്കേണ്ടതിനായി ഒറ്റയ്ക്കും തനിച്ചുമായി നിലകൊള്ളുവാൻ നിർബന്ധിതരാകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, സത്യമായി സ്വീകരിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ ധാരണകൾ എത്രമാത്രം കലങ്ങിയിരിക്കുന്നുവെന്നു കണ്ടു അവർ അതിശയിക്കും. ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള അകലം പ്രാപിക്കുകയും ദൈവിക ജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് മാനുഷികതയെ വച്ചുകൊണ്ട് മനുഷ്യരിലേക്കു തിരിയുകയും ചെയ്ത ഒരു വ്യതിചലനം നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്നതു നിശ്ചയമായ സത്യമാണ്.

“ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ഉണർത്തും; മറ്റു മാർഗങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടാൽ, അവരുടെ ഇടയിൽ ഭ്രാന്തുപദേശങ്ങൾ കടന്നുവരും; അവ അവരെ ചാലിച്ചുതിരിച്ചുകൊണ്ട്, ഗോതമ്പിൽ നിന്നു പൊന്ത് വേർതിരിക്കും. കർത്താവ് തന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവരോടും നിദ്രയിൽ നിന്നു ഉണരുവാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഈ കാലത്തിന്നു യോജിച്ച അമൂല്യമായ വെളിച്ചം വന്നിരിക്കുന്നു. അതു നമ്മുടെ മേൽ തന്നെയുള്ള ഭീഷണികളെ കാണിച്ചുതരുന്ന ബൈബിള്‍ സത്യമാണ്. ഈ വെളിച്ചം നമ്മെ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ ഉത്സാഹപൂർവമായ പഠനത്തിലേക്കും, നാം നിലനിറുത്തുന്ന നിലപാടുകളുടെ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ പരിശോധനയിലേക്കും നയിക്കേണ്ടതാണ്. സത്യത്തിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും നിലപാടുകളും പ്രാർത്ഥനയോടും ഉപവാസത്തോടും കൂടെ സമഗ്രമായും അചഞ്ചലമായ സ്ഥിരതയോടെയും അന്വേഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം എന്തെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അനുമാനങ്ങളിലും വ്യക്തതയില്ലാത്ത ധാരണകളിലും വിശ്വാസികൾ വിശ്രമിക്കരുത്. അവരുടെ വിശ്വാസം ദൈവവചനത്തിൽ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായിരിക്കണം; അങ്ങനെ പരീക്ഷണകാലം വരുമ്പോഴും, അവരുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചു ഉത്തരം പറയേണ്ടതിന്നു അവർ സഭാമണ്ഡലങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ കൊണ്ടുവരപ്പെടുമ്പോഴും, തങ്ങളിലുള്ള പ്രത്യാശയുടെ കാരണമെന്തെന്നു സൗമ്യതയോടും ഭയഭക്തിയോടും കൂടെ വിശദീകരിക്കുവാൻ അവർക്ക് കഴിയും.”

“പ്രക്ഷുബ്ധരാകുക, പ്രക്ഷുബ്ധരാകുക, പ്രക്ഷുബ്ധരാകുക. നാം ലോകത്തിന്നു മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന വിഷയങ്ങൾ നമുക്കു ജീവനുള്ള യാഥാർഥ്യമായിരിക്കണം. നാം വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപ്രമാണങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്ന ഉപദേശങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുമ്പോൾ പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധമല്ലാത്ത വാദങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കേണ്ടതു അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്. അവ എതിർക്കുന്നവനെ മിണ്ടാതാക്കാൻ ഉപകരിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ അവ സത്യത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നില്ല. നാം അവതരിപ്പിക്കേണ്ടത് ദൃഢമായ വാദങ്ങളായിരിക്കണം; അവ നമ്മുടെ പ്രതിവാദികളെ മിണ്ടാതാക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ, ഏറ്റവും അടുത്തും ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായും നടത്തുന്ന പരിശോധനയും താങ്ങിനിൽക്കേണ്ടവയായിരിക്കണം. തർക്കശാസ്ത്രജ്ഞരായി സ്വയം പരിശീലിപ്പിച്ചവരിൽ ദൈവവചനത്തെ നീതിപൂർവം കൈകാര്യം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള വലിയ അപകടമുണ്ട്. ഒരു പ്രതിപക്ഷക്കാരനെ നേരിടുമ്പോൾ, വിശ്വാസിക്കു മാത്രമായി ധൈര്യം പകരുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനു പകരം, അവന്റെ മനസ്സിൽ ബോധ്യത്തെ ഉണർത്തുന്നവിധത്തിൽ വിഷയങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുകയെന്നതായിരിക്കണം നമ്മുടെ ആത്മാർഥമായ ശ്രമം.”

“മനുഷ്യന്റെ ബൗദ്ധിക പുരോഗതി എത്രയായാലും, കൂടുതൽ വെളിച്ചത്തിനായി തിരുവെഴുത്തുകളെ സമഗ്രമായും നിരന്തരമായും അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലെന്നു അവൻ ഒരു നിമിഷവും വിചാരിക്കരുത്. ഒരു ജനമായി, പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളായിരിക്കുവാൻ നാം ഓരോരുത്തരും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവം നമുക്കു മുമ്പാകെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഏതെങ്കിലും വെളിച്ചത്തിന്റെ കിരണം നമുക്ക് തിരിച്ചറിയുവാൻ കഴിയേണ്ടതിന്നു, നാം ആത്മാർഥതയോടെ ജാഗരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം. സത്യത്തിന്റെ ആദ്യപ്രഭകൾ നാം ഗ്രഹിക്കേണ്ടതാണ്; പ്രാർത്ഥനാപൂർവ്വമായ പഠനത്തിലൂടെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായ വെളിച്ചം പ്രാപിക്കപ്പെടാം; അതിനെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പാകെ കൊണ്ടുവരുവാനും കഴിയും.”

“ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ നിലവിലുള്ള പ്രകാശത്തിൽ ആശ്വാസത്തോടെയും സംതൃപ്തിയോടെയും ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവർക്കു അനുഗ്രഹം ചൊരിയുകയില്ലെന്നു നാം ഉറപ്പോടെ അറിയാം. അവർക്കായി പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വർധിതവും നിരന്തരം വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ വെളിച്ചം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ എപ്പോഴും മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കണമെന്നതു അവന്റെ ഇഷ്ടമാണ്. സഭയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ മനോഭാവം ദൈവത്തിനു പ്രസാദകരമല്ല. കൂടുതൽ സത്യത്തിന്റെയും മഹത്തായ വെളിച്ചത്തിന്റെയും ആവശ്യം ഇല്ലെന്നു അവർ അനുഭവിക്കുമാറാക്കിയ ഒരു സ്വയവിശ്വാസം അവരിൽ കടന്നുവന്നിരിക്കുന്നു. സാത്താൻ നമ്മുടെ വലത്തും ഇടത്തും, മുമ്പിലും പിന്നിലും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാലത്തിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്; എന്നിട്ടും ഒരു ജനമായി നാം നിദ്രയിലാണ്. തന്റെ ജനങ്ങളെ പ്രവർത്തനത്തിലേക്കു ഉണർത്തുന്ന ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെടണമെന്നതു ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടമാണ്.”

“ആത്മാവിനെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശകിരണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കേണ്ടതിനായി തുറക്കേണ്ടതിന്നു പകരം, ചിലർ അതിന്റെ വിരുദ്ധ ദിശയിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പത്രമാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും പ്രസംഗപീഠത്തിലൂടെയും ബൈബിളിന്റെ പ്രചോദനസ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചു പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയോ ദൈവവചനത്തിന്റെയോ അംഗീകാരമില്ലാത്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇത്തരത്തിൽ അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു വിഷയത്തിൽ, അവരെ പിന്തുണയ്ക്കുവാൻ വ്യക്തമായ ഒരു ‘യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു ഇതു’ ഇല്ലാതെ, യാതൊരു മനുഷ്യനും അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യരുടെ യാതൊരു കൂട്ടരും സിദ്ധാന്തങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുവരുവാൻ ശ്രമിക്കരുതെന്നതു നിർവിവാദമാണ്. മനുഷ്യദൗർബല്യങ്ങൾ ചുറ്റപ്പെട്ടവരും, ചുറ്റുമുള്ള സ്വാധീനങ്ങളാൽ കൂടുതലോ കുറവോ ബാധിക്കപ്പെട്ടവരും, അവരെ ജ്ഞാനികളായോ സ്വർഗ്ഗചിന്തയുള്ളവരായോ ആക്കുന്നതിൽ വളരെ അകന്നിരിക്കുന്ന പാരമ്പര്യവും അഭ്യസിതവുമായ പ്രവണതകൾ ഉള്ളവരുമായ മനുഷ്യർ, ദൈവവചനത്തെ വിചാരണയ്ക്കു വിളിച്ചുവരുത്തുകയും, അതിൽ ഏതാണ് ദൈവികവും ഏതാണ് മാനുഷികവും എന്നു വിധിനിർണയം നടത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ ദൈവത്തിന്റെ ആലോചന കൂടാതെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. കർത്താവ് അത്തരം ഒരു പ്രവർത്തനത്തെ അനുഗ്രഹിക്കയില്ല. അതിന്റെ ഫലം, അതിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കും അതിനെ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രവൃത്തിയായി സ്വീകരിക്കുന്നവർക്കും ഒരുപോലെ വിനാശകരമായിരിക്കും. പ്രചോദനത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചു അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തങ്ങളാൽ അനേകരുടെ മനസ്സുകളിൽ സംശയവാദം ഉണർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പരിമിതദർശനവും അൽപദൂരദൃഷ്ടിയും ഉള്ള പരിധിയുള്ള ജീവികൾ, തങ്ങൾ തിരുവെഴുത്തുകളെ വിമർശിക്കുവാൻ യോഗ്യരാണെന്നു കരുതി, ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ‘ഈ ഭാഗം ആവശ്യമാണ്, ആ ഭാഗം ആവശ്യമല്ല, അതിനാൽ അത് പ്രചോദിതവുമല്ല.’”

“തന്റെ കാലത്തെ ജനങ്ങൾ കൈവശം വെച്ചിരുന്ന ബൈബിളിന്റെ ഏക ഭാഗമായ പഴയനിയമ തിരുവെഴുത്തുകളെ സംബന്ധിച്ച് ക്രിസ്തു അത്തരത്തിലുള്ള യാതൊരു നിർദ്ദേശവും നൽകിയില്ല. അവിടുത്തെ ഉപദേശങ്ങൾ അവരുടെ മനസ്സുകളെ പഴയനിയമത്തിലേക്കു തിരിക്കാനും അവിടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മഹത്തായ വിഷയങ്ങളെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായ വെളിച്ചത്തിൽ കൊണ്ടുവരാനും ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടവയായിരുന്നു. യുഗങ്ങളോളം ഇസ്രായേൽജനങ്ങൾ ദൈവത്തിൽനിന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ വേർപെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു; അവൻ അവർക്കു ഏല്പിച്ചിരുന്ന അമൂല്യസത്യങ്ങളെ അവർ കാഴ്ചയിൽനിന്നു നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ഈ സത്യങ്ങൾ അവയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രാധാന്യം മറച്ചുവെച്ച അന്ധവിശ്വാസപരമായ രൂപങ്ങളും ആചാരങ്ങളും കൊണ്ടു മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു. അവയുടെ തിളക്കം മങ്ങിച്ചിരുന്ന ഈ മാലിന്യങ്ങളെ നീക്കുവാനായിരുന്നു ക്രിസ്തു വന്നത്. അവിടുന്നു അവയെ അമൂല്യരത്നങ്ങളെപ്പോലെ ഒരു പുതിയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു. പഴക്കമുള്ള പരിചിതസത്യങ്ങളുടെ ആവർത്തനത്തെ അവഗണിക്കുന്നതിൽനിന്നു വളരെ അകലെയായിരുന്നു താൻ; മറിച്ച്, തന്റെ കാലത്തെ മനുഷ്യർ ഒരിക്കലും ഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ലാത്ത മഹിമയോടുകൂടിയ അവയുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തിയും സൗന്ദര്യവും വെളിവാകുന്നവണ്ണം അവയെ പ്രകടമാക്കുവാനാണ് താൻ വന്നതെന്നു അവിടുന്നു കാണിച്ചുകൊടുത്തു. വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഈ സത്യങ്ങളുടെ സ്വയമേവ കർത്താവായിരുന്നതുകൊണ്ട്, അവരുടെ സ്വന്തം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്ത അവസ്ഥക്കും ആത്മീയതയുടെ അഭാവത്തിനും ദൈവസ്നേഹശൂന്യതയ്ക്കും അനുസൃതമായി നേതാക്കൾ സ്വീകരിച്ചിരുന്ന തെറ്റായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലും ഭ്രാന്തസിദ്ധാന്തങ്ങളിലും നിന്നു ജനങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അവയുടെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം അവരോടു തുറന്നുകാട്ടുവാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിഞ്ഞു. ഈ സത്യങ്ങളിൽനിന്നു ജീവനും ജീവദായകശക്തിയും കവർന്നെടുത്തിരുന്നതെല്ലാം അവിടുന്നു നീക്കിക്കളഞ്ഞു; അവയെ അവയുടെ ആദിമ പുതുമയിലും ശക്തിയിലുംകൂടെ ലോകത്തിന്നു വീണ്ടും തിരികെ നൽകി.”

“നമ്മിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവുണ്ടാകയും നാം അവനോടുകൂടെ സഹപ്രവർത്തകരാകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ചെയ്യുവാൻ വന്ന പ്രവൃത്തിയെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നത് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. ആചാരം, പാരമ്പര്യം, വ്യാജ ഉപദേശം എന്നിവ മൂലം ബൈബിളിലെ സത്യങ്ങൾ വീണ്ടും മറഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. പ്രചാരത്തിലുള്ള ദൈവശാസ്ത്രത്തിലെ തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങൾ ആയിരങ്ങൾക്കുമീതെ ആയിരങ്ങളെ സംശയവാദികളും അവിശ്വാസികളും ആക്കിയിരിക്കുന്നു. പലരും ബൈബിളിന്റെ ഉപദേശമെന്നു കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന പിശകുകളും അസംഘടിതത്വങ്ങളും യഥാർത്ഥത്തിൽ വചനത്തിന്റെ തെറ്റായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ്; അവ പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ അന്ധകാരയുഗങ്ങളിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. തങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ പിശകുകളാലും പാരമ്പര്യങ്ങളാലും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കപ്പെട്ട യെഹൂദന്മാർക്കു ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചു വ്യാജ ധാരണ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, അനേകം ജനങ്ങൾ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചും തെറ്റായ ഒരു ധാരണ പുലർത്തുവാൻ നയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ‘അവർ അതറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ മഹത്വത്തിന്റെ കർത്താവിനെ ക്രൂശിക്കുമായിരുന്നില്ല.’ ദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം ലോകത്തിന് വെളിപ്പെടുത്തുക എന്നത് നമ്മുടെ ചുമതലയാകുന്നു. ബൈബിളിനെ വിമർശിക്കുന്നതിന്നുപകരം, കല്പനയാലും മാതൃകയാലും അതിന്റെ വിശുദ്ധവും ജീവദായകവുമായിിരിക്കുന്ന സത്യങ്ങളെ ലോകത്തിന് മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കുവാൻ നാം ശ്രമിക്കട്ടെ; അങ്ങനെ ‘അന്ധകാരത്തിൽനിന്നു തന്റെ അത്ഭുതകരമായ വെളിച്ചത്തിലേക്കു നിങ്ങളെ വിളിച്ചവന്റെ സ്തുതികൾ പ്രസിദ്ധമാക്കേണ്ടതിന്നു’ നമുക്കാകട്ടെ.”

“നമ്മുടെ ഇടയിൽ ക്രമേണ നുഴഞ്ഞുകയറി വന്നിരിക്കുന്ന ദുഷ്ടതകൾ, ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെയായി വ്യക്തികളെയും സഭകളെയും ദൈവത്തോടുള്ള ഭക്തിപൂർവമായ ആദരവിൽനിന്ന് അകറ്റിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവർക്കു അവൻ നൽകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശക്തിയെ അവർ പ്രാപിക്കാതിരിക്കുമാറും അടച്ചുപൂട്ടിയിരിക്കുന്നു.

“എന്റെ സഹോദരന്മാരേ, ദൈവവചനം അതായിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നേ നിലകൊള്ളട്ടെ. തിരുവെഴുത്തുകളിലെ ഒരു വചനത്തിന്റെ ശക്തി കുറയ്ക്കുവാൻ മാനുഷിക ജ്ഞാനം ധൈര്യപ്പെടരുത്. വെളിപ്പാടിൽ ഉള്ള ഗൗരവമുള്ള ശാപപ്രഖ്യാപനം ഇത്തരമൊരു നിലപാട് എടുക്കുന്നതിനെതിരെ നമ്മെ മുന്നറിയിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. എന്റെ യജമാനന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു കല്പിക്കുന്നു: ‘നിന്റെ കാലുകളിൽ നിന്ന് നിന്റെ ചെരുപ്പു അഴിച്ചുകളക; നീ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം വിശുദ്ധഭൂമിയാണ്.’” Testimonies, volume 5, 707–711.