യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് - സംഖ്യ അഞ്ച്

യേശയ്യാവ് നാല്പതാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ പതിനേഴു വാക്യങ്ങളിൽ, ഒരു നൂറ്റി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ മൂന്നു ദിവസവും അര ദിവസവും കഴിഞ്ഞ അവസാനം, ലോകം ആനന്ദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അവർ വീഥികളിൽ മരിച്ചുകിടന്നിരുന്ന സ്ഥലത്താണ് പ്രവചനാത്മകമായി പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. സകല പ്രവാചകന്മാരും പരസ്പരം യോജിക്കുന്നു; അവർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനസംഭവങ്ങളും എല്ലായ്പ്പോഴും മറ്റു പ്രവാചകന്മാരുടേതുമായി ഒത്തുചേരുന്നതുമാണ്; കാരണം ദൈവം കലഹത്തിന്റെ കര്‍ത്താവല്ല.

യേശു തന്റെ അഭാവത്തിൽ അയയ്ക്കാമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നവൻ, യെശയ്യാവിന്റെ അന്തിമ പ്രവാചക വിവരണം രൂപീകരിക്കുന്ന ഇരുപത്താറ് അധ്യായങ്ങളിലെ ആദ്യ അധ്യായത്തിന്റെ ആദ്യ വചനത്തിലെ ആദ്യ വാക്കുകളിലേക്കുതന്നെ ഉൾക്കൊള്ളിക്കപ്പെട്ടു. “ആശ്വസിപ്പിൻ, ആശ്വസിപ്പിൻ എന്റെ ജനത്തെ എന്നു നിങ്ങളുടെ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.” ആദ്യ പരാമർശത്തിന്റെ നിയമം, തുടർന്ന് വരുന്ന ഇരുപത്താറ് അധ്യായങ്ങൾ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നവന്റെ വരവിന്റെ പരിപൂർണ്ണവും അന്തിമവുമായ നിവൃത്തിയെ സംബന്ധിച്ചുകൊണ്ടാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതെന്ന് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷം ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

“ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നവരെ” “ഉണർത്താൻ” കഴിയുന്ന “ശബ്ദം” ഏതാണ്? എന്ന് ചോദിക്കുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ നാൽപ്പതാം അധ്യായത്തിൽ അവരെ ഉണർത്തുന്ന “ശബ്ദം,” “മരുഭൂമിയിൽ” “വിളിച്ചുപറയുന്ന” “ശബ്ദം” ആകുന്നു.

അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശം അവസാനമഴയുടെ സന്ദേശവും ആകുന്നു.

ദൈവവചനത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന, അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അനേകം പ്രതീകങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വാക്കുകളുടെയോ വാക്യഭാഗങ്ങളുടെയോ ഇരട്ടിപ്പിക്കൽ മുഖേന തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന പ്രതീകം. വാക്കുകളുടേയോ വാക്യഭാഗങ്ങളുടേയോ ഈ ഇരട്ടിപ്പിക്കൽ, അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ, അല്ലെങ്കിൽ അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ, ഒരു പ്രതീകമാണ്. “ആശ്വസിപ്പിൻ” എന്നതിന്റെ ഇരട്ടിപ്പിക്കൽ മുഖേനയുള്ള പ്രതീകത്വം, യെശയ്യാവു നാല്പതാം അധ്യായത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ, പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ അർദ്ധരാത്രിനാദമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശം തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും തുടർന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ട താമസകാലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ആ സമയത്ത്, പ്രവാചകപരമായി ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നതായും, ചില പ്രവാചകഭാഗങ്ങളിൽ മരണനിദ്രയിൽ ആകുന്നതായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഉറങ്ങുന്ന കന്യകമാരെ ഉണർത്തുന്നതിനായി ക്രിസ്തു ആശ്വാസദാതാവിനെ അയക്കുന്നു. യെശയ്യാവു നാല്പതിന്റെ ആദ്യ വാക്യം, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയ്ക്കു ‘ശേഷം’ വരുന്ന മൂന്നര പ്രതീകാത്മക ദിവസങ്ങളിൽ പ്രവാചകപരമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; കാരണം ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നവരെ ഉണർത്തുന്നതിനായി ആശ്വാസദാതാവിനെ അയക്കുന്നത് അപ്പോഴാണ്. മൂന്നര ദിവസം ഒരു മരുഭൂമിയുടെ പ്രതീകമാണ്; അവിടെയാണ് “ശബ്ദം” “വിളിക്കുവാൻ” ആരംഭിക്കുന്നത്.

വെളിപ്പാട് പതിനൊന്ന്, യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴ്, മത്തായി ഇരുപത്തിയഞ്ച്, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രം (ഓരോ പരിഷ്‌കരണ പ്രസ്ഥാനത്തിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അതേ വഴിക്കുറികളോടുകൂടി) — ഇവ ഒത്തുചേർന്ന് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കന്യകമാരെ ഉണർത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു ‘നിശ്ചിത പ്രക്രിയ’യെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ പ്രക്രിയ നിരാശയുടെ സമയത്ത് കന്യകമാർ ഉറങ്ങിപ്പോകുന്നതോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. നിരാശയിൽ ആരംഭിച്ച താമസകാലഘട്ടം, ഒടുവിൽ താമസകാലം തന്നെയെന്ന നിലയിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. താമസകാലത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗം അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ വികസനമാണ്. ആ സന്ദേശം സ്ഥാപിതമായാൽ, അത് തന്റെ പരമാവധി ഘട്ടമായ ന്യായവിധിവരെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു.

യേശയ്യാവിൽ “ശബ്ദം” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ദൂതൻ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ട സന്ദേശം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു. ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കണമെന്ന് അവനോട് പ്രതീകാത്മക ഭാഷയിൽ അറിയിച്ചു. ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവാചകസന്ദേശത്തെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കാനാവില്ല; കാരണം ഇസ്ലാം ഒരു കാഹളശക്തിയാണ്, വെളിപ്പാടിലെ ഏഴ് കാഹളങ്ങളും ഞായറാഴ്ച നിയമങ്ങൾ പാസാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ മേലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ശക്തികൾ 321-ലെ ജാതീയ റോമായിരുന്നു, അത് മഹാസർപ്പത്തിന്റെ പ്രതീകം; 538-ലെ പാപ്പായ റോമായിരുന്നു, അത് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതീകം; കൂടാതെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം, അത് കള്ളപ്രവാചകന്റെ പ്രതീകം.

മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന “ശബ്ദം” പ്രസ്താവിക്കേണ്ട സന്ദേശം എന്തായിരുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നത്, ദൈവത്തിന്റെ വചനം ഒരിക്കലും വിഫലമാകുകയില്ല എന്ന വാഗ്ദാനമായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ വചനം ഒരിക്കലും വിഫലമാകുകയില്ല എന്ന ഈ ‘വാഗ്ദാനവും ഉറപ്പും’, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാം വാക്യത്തിൽ “അവസാനത്തിൽ അത് സംസാരിക്കും; വ്യാജം പറയുകയുമില്ല; അത് വൈകുന്നുവെന്നു തോന്നിയാലും അതിനായി കാത്തുകൊൾക; അത് നിർഭാഗ്യം വരും; താമസിക്കയുമില്ല” എന്നു പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അതേ പ്രവാചകപരമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ തന്നെയാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശം ഒരിക്കലും വിഫലമാകുകയില്ല; അത് നിർഭാഗ്യം വരും. യെശയ്യാവിന്റെ നാല്പതാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന വാക്യം, ഹബക്കൂക്കിലെ ദർശനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവരെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു.

ഇപ്പോൾ മുദ്രവിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ “മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം,” നിരാശയോടെ ആരംഭിച്ചു നിരാശയോടെ അവസാനിക്കുന്ന മൂന്ന് വഴിക്കല്ലുകളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ പ്രതീകാത്മക ചരിത്രത്തിൽ, രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളാൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ട മൂന്ന് വഴിക്കല്ലുകളുണ്ട്. ഒരു നിരാശ താമസകാലത്തിന്റെ തുടക്കമാകുന്നു. ആ താമസകാലം, അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയുടെ തിരുത്തപ്പെട്ട സന്ദേശത്തിലേക്കും പ്രവചനത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു. അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയുടെ സന്ദേശം, അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയുടെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കമാകുന്നു; അത് ന്യായവിധിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടാമത്തെ നിരാശയിലേക്കു നയിക്കുന്നു. രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളാൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ട ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ, എബ്രായ പദമായ “സത്യം” എന്നതിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ആൽഫയെയും ഒമേഗയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴിൽ, യെഹെസ്കേൽ യെശയ്യാവു നാൽപ്പതിലെ “ശബ്ദത്തെയും” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു നാൽപ്പതിലെ ആ ശബ്ദം ചോദിക്കുന്നു: “ഞാൻ എന്ത് ഘോഷിക്കണം?” തുടർന്ന്, യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അദ്ധ്യായം ഏഴാം വാക്യത്തിൽ, ആ “ശബ്ദം” തനിക്ക് “കല്പിച്ചതുപോലെ” “പ്രവചിച്ചു.”

യെഹെസ്കേലിന്റെ ആദ്യ പ്രവചനം അസ്ഥികളെയും മാംസത്തെയും തമ്മിൽ ചേർത്തുകൊണ്ടുവന്നു; എന്നാൽ അവ ഇനിയും ജീവനുള്ളവയായിരുന്നില്ല. “അപ്പോൾ,” യെഹെസ്കേൽ “തനിക്കു കല്പിച്ച പ്രകാരം” രണ്ടാമതും “പ്രവചിച്ചു.” രണ്ടാം പ്രവചനം ആ ദേഹങ്ങളിൽ ജീവൻ വരുത്തി. ഈ രണ്ട് പ്രവചനങ്ങളും ആദാമിന്റെ സൃഷ്ടിയാൽ മുൻചിഹ്നിതമാകുന്നു.

ഉണങ്ങിയ മരിച്ച അസ്ഥികളെ ജീവനിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന രണ്ടുഘട്ട പ്രക്രിയ ആദ്യം ആദാമിന്റെ സൃഷ്ടിയില്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്നു; ഇതിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചക വചനം അവന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയും ആകുന്നു എന്നു ഊന്നിപ്പറയപ്പെടുന്നു. ദൈവം ആദ്യം ആദാമിനെ “രൂപപ്പെടുത്തി”; എസെക്കീയേലിന്റെ ആദ്യ പ്രവചനം അസ്ഥികളെയും ശരീരങ്ങളെയും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി; പിന്നെ ദൈവം “അവന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളില്‍ ജീവശ്വാസം ഊതിക്കൊടുത്തു; മനുഷ്യന്‍ ജീവനുള്ള ആത്മാവായി.”

യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവചനം അസ്ഥികളോടല്ല, “കാറ്റിനോടായിരുന്നു”; കാരണം അവനോടു “കാറ്റിനോടു പറയുക,” “ഹേ ശ്വാസമേ, നാലു കാറ്റുകളിൽനിന്നും വരികയും, ഈ കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെമേൽ ഊതുകയും ചെയ്ക; അവർ ജീവിക്കേണ്ടതിന്നു” എന്നു കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. മരിച്ച ശരീരങ്ങളെ മഹാസൈന്യമായി ജീവിപ്പിക്കുന്ന യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവചനം മരിച്ച ശരീരങ്ങളോടല്ല, കാറ്റിനോടായിരുന്നു. ശരീരങ്ങളിന്മേൽ ഊതേണ്ടതിന്നു കാറ്റിനോടു നൽകിയ ഒരു കല്പനയായിരുന്നു അത്. ദൈവവചനത്തിൽ “ശ്വാസം” എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത് ആദാമിന്റെ സൃഷ്ടിയിലാണ്; അവിടെ അതിനെ ജീവന്റെ ശ്വാസം എന്നു നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു. മരിച്ച ശരീരങ്ങളിലേക്കു ജീവൻ കൊണ്ടുവരുന്നതോ നാലു കാറ്റുകളിൽനിന്നും വരുന്നതാകുന്നു.

ഇവിടെ ഉള്ള രണ്ടു ചോദ്യങ്ങൾ: നാം ഉറങ്ങുമോ, നാം മരിച്ചിരിക്കുമോ?…അതേ പ്രവചനാത്മക അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന രണ്ടു പ്രയോഗങ്ങളാണ്. ദൂതന്മാർ തടഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുന്ന നാലു കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശം, ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസം മരിച്ചവരിലേക്കു പ്രവേശിപ്പിച്ചു അവരെ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് ജീവിക്കുമാറാക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്. നാലു കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശം ഇസ്ലാമിന്റെ ക്രുദ്ധനായ കുതിരയുടെ സന്ദേശമാണ്. വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ നാലു കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശം മുദ്രയിടുന്ന സന്ദേശമാണ്. വെളിപ്പാട് ഏഴ്‌ാം അധ്യായം, ഒന്നാം വാക്യം മുതൽ മൂന്നാം വാക്യം വരെയുള്ള മുദ്രയിടുന്ന സന്ദേശം, ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർ മുദ്രയിടപ്പെടുന്നതുവരെ നാലു കാറ്റുകളും തടഞ്ഞുവെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്.

യെഹെസ്‌കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവചനം കാറ്റിനോടായിരുന്നു അഭിമുഖീകരിക്കപ്പെട്ടത്; കാറ്റ് ആ ശരീരങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന ജീവൻ നാലു കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശത്തിൽ നിന്നാണ് വന്നത്. യെഹെസ്‌കേൽ മുപ്പത്തേഴാം അധ്യായത്തിലെ എട്ട് മുതൽ പത്ത് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ “കാറ്റ്” എന്നും “ശ്വാസം” എന്നും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന വാക്ക് ഓരോ സംഭവത്തിലും ഒരേ എബ്രായ പദമാണ്. ദൈവം ആദാമിലേക്കു ജീവശ്വാസം ഊതിക്കൊടുത്തു; യെഹെസ്‌കേലിൽ ആ ജീവശ്വാസം നാലു കാറ്റുകളിൽ നിന്നു വരുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിന്റെ സന്ദേശമാണ്. ആ സന്ദേശം, ആദ്യ സന്ദേശത്താൽ മരണത്തിന്റെ താഴ്വരയിൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ട ശരീരങ്ങളിലേക്കു ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തി എത്തിക്കുന്നു. നാലു കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ പേരിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്‌മേൽ ന്യായവിധി വരുത്തുന്ന ഇസ്‌ലാമിന്റെ സന്ദേശമാണ്. അതു മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ സന്ദേശമാണ്.

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം ഒരു നിരാശയോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; അതാണ് താമസകാലത്തിന്റെ തുടക്കം. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിൽ, 2020 ജൂലൈ 18-ന് രണ്ടു പ്രവാചകന്മാർ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, താമസകാലം ആരംഭിച്ചു. കർത്താവ് യെഹെസ്കേലിനോടു, വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന ആ രണ്ടു സാക്ഷികൾ ജീവനോടെ വരുമോ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ, യെഹെസ്കേൽ മരിച്ചവരിൽ ഉൾപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.

ഏഴാം വാക്യത്തിൽ, യെഹെസ്കേൽ രണ്ട് പ്രവചനങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ സന്ദേശം ലളിതമായി ഇപ്രകാരമായിരുന്നു: “ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളേ, യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ.” വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ യോഹന്നാൻ ഇപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: “ഈ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനവചനങ്ങൾ കേൾക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ.” യഹോവയുടെ വചനം കേൾക്കുവാൻ യെഹെസ്കേൽ കല്പിക്കുന്നതു കേൾക്കുന്നവരായി, ഭാഗ്യവാൻമാരായ മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളെ യെഹെസ്കേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവന്റെ വചനം സത്യമാണ്. യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ വചനം കേൾക്കുന്നവരുടെ അനുഭവം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ, മരിച്ച ശരീരങ്ങൾ കർത്താവിന്റെ വചനം കേൾക്കുമ്പോൾ, ആശ്വാസദാതാവ് അവരിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അപ്പോൾ അവർ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിൽക്കുന്നു. അവരെ അവരുടെ കാലുകളിൽ നിർത്തുന്നതു ആശ്വാസദാതാവാണ്.

മരിച്ചവർ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് രണ്ടടിപ്പടികളുള്ള ഒരു പ്രക്രിയയിലെ ആദ്യ ഘട്ടമാണ്; ആ പ്രക്രിയ അവരെ അവരുടെ കല്ലറകളിൽനിന്ന് ഉയർത്തി, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ന്യായവിധിക്കാലത്ത് ഉയർത്തിക്കൊള്ളപ്പെടുന്ന പതാകയായിത്തീരുന്നതിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ അവർ എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുമ്പോൾ, അവരെ കാണുന്നവരുടെമേൽ “മഹാഭയം” വരുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രി വിളി എന്ന സന്ദേശം രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഭാഗമായിരുന്നു. രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം, അന്നത്തെ കാലത്ത് ബാബിലോണിന്റെ പുത്രിമാർ എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്ന സഭകളിൽനിന്ന് മില്ലറൈറ്റുകളെ വേർതിരിച്ചുവിട്ടു; വിശ്വസ്തർ പുറത്തേക്കു വരികയും മില്ലറൈറ്റുകളോടൊപ്പം നിന്നുകൊള്ളുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു. ആ സന്ദേശത്താൽ വിശ്വാസികളുടെ ഒരു ‘ശരീരം’ രൂപപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് രണ്ടാം ഘട്ടമായി, രണ്ടാം സന്ദേശത്തോടു ചേർന്നു അതിനു ശക്തി കൂട്ടിച്ചേർത്ത അർദ്ധരാത്രി വിളി എന്ന സന്ദേശം വന്നു. അപ്പോൾ മില്ലറൈറ്റുകൾ ദേശമൊട്ടാകെ തിരമാലപോലെ സന്ദേശം കൊണ്ടുപോയ ഒരു മഹാസൈന്യമായി മാറി. ആ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളുള്ള പ്രക്രിയയാണ് വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ രണ്ട് ശബ്ദങ്ങൾ; വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ തെരുവിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരായ യെഹെസ്കേലിലെ ഉണങ്ങിയ മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ അതേ പ്രക്രിയ തന്നെയാണ് അതു.

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ ഗൂഢചരിത്രത്തിലെ ആദ്യ വഴിക്കുറി, താമസകാലം ആരംഭിക്കുന്ന നിരാശയാണ്. താമസകാലം മൂന്നു മുക്കാൽ ദിവസങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമാണ്; അത് മരുഭൂമിയുടെ പ്രതീകമാണ്. മരുഭൂമിയിലെ നാല്പത് വർഷത്തെ അലച്ചിലിന്റെ അവസാനം, യോശുവ ഒരു പ്രബല സൈന്യത്തെ വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്ക് നയിച്ചു. മൂന്നു മുക്കാൽ ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം, യെഹെസ്കേലിനെ മരണത്തിന്റെ താഴ്വരയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു; അവിടെ മരിച്ച ശരീരങ്ങളോടു “യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ” എന്നു ആജ്ഞാപിക്കുവാൻ അവനോടു പറയപ്പെടുന്നു. യെഹെസ്കേൽ മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ഒരു “ശബ്ദം” ആകുന്നു. യഹോവയുടെ വചനം കേൾക്കുവാനുള്ള ആജ്ഞ ശരീരഭാഗങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നു; എന്നാൽ അവ ഇതുവരെ ജീവിച്ചിട്ടില്ല, ഇവ ഇതുവരെ ഒരു സൈന്യമല്ല, ഇവ ഇതുവരെ മുദ്രയിടപ്പെട്ടതുമല്ല. രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ യെഹെസ്കേൽ പ്രസ്താവിക്കുന്ന “യഹോവയുടെ വചനം,” ആശ്വാസദാതാവ് വരുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ യഹോവയുടെ വചനം കേൾക്കുന്നതോടൊപ്പം തന്നേ നിലകൊള്ളുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവർ വീഥിയിൽ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടതിന്റെ മൂന്നു മുക്കാൽ ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം താൻ ആശ്വാസദാതാവിനെ അയക്കും എന്നു ക്രിസ്തു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.

ഒരിക്കൽ നിലകൊണ്ടശേഷം, ‘ഇനിയും ജീവനില്ലാത്ത’ ശരീരങ്ങൾക്ക് രണ്ടാമത്തെ ഒരു പ്രവചനം ലഭിക്കേണ്ടതായിരിക്കും. യെശയ്യാവിലെ “മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദം” താൻ പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട പ്രവചനം എന്താണെന്ന് ചോദിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേലിനും, യെശയ്യാവ് നാൽപ്പതിലെ “ശബ്ദത്തിനും” പ്രസ്താവിപ്പാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “സന്ദേശം” ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശമാണ്. ആ പ്രവചനം പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, “ആദാം” ശക്തിയേറിയ ഒരു സൈന്യമായി ജീവനിലേക്കു വരുന്നു. അപ്പോൾ ജീവനുള്ള രണ്ടു സാക്ഷികളും ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം പാസാക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടു ഐക്യനാടുകളിന്മേൽ ഇസ്ലാമിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ സന്ദേശം പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ന്യായവിധി ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ വഴിക്കുറിയാണ്. അത് നിവൃത്തിയായപ്പോൾ, ആ സൈന്യം ആകാശത്തേക്കു ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു; വെളിപ്പാട് പതിനാലിൽ അതു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഉയർത്തിക്കാട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പതാക, ആകാശമദ്ധ്യേ പറന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നതിനുമേൽ മനുഷ്യജാതിയെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്ന മൂന്നാം ദൂതനാകുന്നു. മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ, ആ ശക്തമായ സൈന്യം ആ സന്ദേശം ലോകത്തോടു തുടർന്നും പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഈ ചിന്തകൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടർന്നുകൊള്ളാം.