സത്യം എന്താണ്? - അഞ്ചാം നമ്പർ

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ അകത്ത് തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രം, നാം ഇപ്പോൾ നിലകൊള്ളുന്ന ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അത് പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന ചരിത്രം എത്തിച്ചേരുന്നതുവരെ ആ രഹസ്യം മറഞ്ഞുകിടന്നു. “സത്യത്തിന്റെ” ആത്മാവായ ആശ്വാസദാതാവ്, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടെന്ന് യോഹന്നാൻ വിളിച്ച സത്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന കാലമാണിത്; എന്തെന്നാൽ യേശുക്രിസ്തു സത്യമാണ്. “സത്യം” എന്ന പദം ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതിൽ മാത്രം കാര്യം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, എബ്രായഭാഷയിലെ “സത്യം” എന്ന വാക്ക് മുഴുവൻ തിരുവെഴുത്തുകളിലുടനീളം എത്ര ആഴമുള്ള രീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന അത്ഭുതകരമായ ഭാഷാവിദഗ്ധന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലിൽ മാത്രം ഇതു പരിമിതപ്പെടുന്നതുമല്ല. എന്നാൽ ഇത്, ഗ്രഹിക്കപ്പെടുമ്പോൾ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനങ്ങളെ തുറക്കുന്നതിനുള്ള താക്കോലാകുന്ന അത്ഭുതകരമായ അതിശയവുമാണ്; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ അത് സമ്പൂർണ്ണ ബൈബിളിനെയും തുറക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിനുള്ളിലെഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ കാണുവാനും കേൾക്കുവാനും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുവാനും സന്നദ്ധരായിരിക്കുന്നവർക്കു മാത്രമേ ഇത് ഉള്ളൂ; കാരണം സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു.

മനുഷ്യർ “സത്യം” എന്നതു മുഖേന വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവിധത്തിൽ അതിനെ തിരിച്ചറിയേണ്ടതിന്നു പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സാന്നിധ്യം ആവശ്യമാണ്. മനുഷ്യർ ബൗദ്ധികമായി “സത്യം” എന്ന വചനം ഗ്രഹിക്കാനും, അതിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിൽ വിസ്മയിക്കാനും കഴിയും; എങ്കിലും “സത്യം” ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അത് ഉൾക്കൊള്ളപ്പെടുകയും ഒരാളുടെ അനുഭവത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കപ്പെടുകയും വേണം; എന്തെന്നാൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരൂപത്തിലേക്കു രൂപാന്തരപ്പെടുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു വചനം ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയെ പകരുന്നു. “സത്യം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എബ്രായ പദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ വ്യക്തിപരമായ അന്വേഷണം ആരംഭിച്ച ഇടങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു എബ്രായ പണ്ഡിതന്മാർ; അവർ “സത്യം” എന്ന പദത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ സ്വഭാവത്തെയും ബൈബിളിലെ അതിന്റെ പ്രയോഗത്തെയും സംബന്ധിച്ചും സംസാരിക്കുന്നു. എന്നാൽ “സത്യം” എന്ന പദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ബൗദ്ധിക ഗ്രഹണം അവരെ ക്രിസ്തുവിങ്കലേക്കു നയിച്ചിരിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കേണ്ട കാരണമൊന്നുമില്ല.

വിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തോടെ വചനം ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന പ്രവചനാത്മക സത്യം, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ “എണ്ണ”യെക്കുറിച്ചുള്ള സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ നിർവചനത്തെയും, വരനെ കാത്തിരിക്കുന്ന കന്യകമാരുടെ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ വിവരണത്തെയും പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്നു.

ഒരു പ്രതീകത്തിന് ഏറ്റവും സാധാരണമായി ഒന്നിലധികം അർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും; ആ അർത്ഥം ആ പ്രതീകം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സന്ദർഭംകൊണ്ടാണ് നിർവചിക്കപ്പെടേണ്ടത്. അത് വാക്കിന്റെ വ്യാകരണവിദഗ്ധന്റെ നിർവചനത്താലോ, അല്ലെങ്കിൽ ആ വാക്ക് എഴുതപ്പെട്ടിരുന്ന ചരിത്രകാലപരിധിയാലോ നിർവചിക്കപ്പെടേണ്ടതല്ല. “സത്യം” നിഷേധിക്കുന്നതിനായി അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ട് സമീപനങ്ങൾ അവയത്രേ. ഒരു പ്രതീകം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദർഭംകൊണ്ടാണ് അതിന്റെ അർത്ഥം നിർവചിക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിൽ, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ “എണ്ണ” എന്ന വാക്ക്, “എണ്ണ” കാണപ്പെടുന്ന ഭാഗത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തെ ആശ്രയിച്ച്, കുറഞ്ഞത് ചില വ്യത്യസ്ത കാര്യങ്ങളെയെങ്കിലും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഒരു വർഗ്ഗത്തിലുള്ള കന്യകമാർക്ക് എണ്ണ ഉള്ളത്, മറ്റൊരു വർഗ്ഗത്തിനില്ലാത്തത്?

ഉടൻ വരുവാനിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിയിൽ വിജയിക്കുവാൻ ആവശ്യമായ സ്വഭാവം മൂഢകന്യകമാർക്കില്ല. അവർക്കു ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതി അഭാവമാണ്. എന്നാൽ എണ്ണ ഒരു സന്ദേശവും ആകുന്നു; “അവസാന നാളുകളിൽ” പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ എണ്ണ, കേൾക്കപ്പെടുകയും വായിക്കപ്പെടുകയും പാലിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ട യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശമാണ്.

“എണ്ണ” എന്നത് അന്തിമ സന്ദേശമാണ്; അതും, വീണ്ടും പറയുകയാണെങ്കിൽ, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടുതന്നെയാണ്. ആ ഭാഗത്തിൽ എണ്ണ ലഭിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഹോരേബിലെ ഗുഹയിൽ മോശെ ചെയ്തതുപോലെ ദൈവത്തോടു അപേക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്, ദൈവം തന്റെ “മഹത്വം” നമുക്കു “കാണിച്ചുതരണമെന്നു” “മോശെ ചെയ്തതുപോലെ അപേക്ഷിക്കേണ്ടവർ” ആകേണ്ടതിന്ന്, ആദ്യം ആശ്വാസദായകനായ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നാം അപേക്ഷിക്കണം എന്നതാണ്. നാം അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ദൂതന്മാരുടെയും രണ്ടു സ്വർണ്ണനാളികളുടെയും മുഖാന്തരം ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതി നമുക്കു ലഭിക്കും. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശത്തെ നാം ഒരേസമയം നിരസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ലവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പാരമ്പര്യങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ചെയ്യേണ്ടതാണെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നവിധം ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കയും അപേക്ഷിക്കയും ചെയ്യാമെന്ന് നാം വിചാരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നാം സ്വയം വഞ്ചിക്കുന്നു. ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന അഭിഷിക്തരായ ആ രണ്ടുപേരുടെ മുഖാന്തരം കൈമാറപ്പെടുന്ന “ദൈവാത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങളിലൂടെ” തന്നെയാണ് അവന്റെ നീതി നമുക്കു പകർന്നുകൊടുക്കപ്പെടുന്നത്. അവന്റെ സന്ദേശത്തെ നാം നിരസിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ നീതിയെയും നാം നിരസിക്കുന്നു.

“സകല ഭൂമിയുടെയും കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന” ആ രണ്ട് “അഭിഷിക്തന്മാർ” വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ രണ്ട് സാക്ഷികളായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

രണ്ടു സാക്ഷികളെക്കുറിച്ചുള്ള സെഖര്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യമോ യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യമോ നാം പരിഗണിക്കട്ടെ, ഏതെങ്കിലും സാക്ഷ്യത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം ഒന്നാം അധ്യായം ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആദ്യം പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന സത്യമായ ആശയവിനിമയ പ്രക്രിയയാകുന്നു. പിതാവിൽ നിന്ന് പുത്രനിലേക്കും, പുത്രനിൽ നിന്ന് ദൂതന്മാരിലേക്കും, ദൂതന്മാരിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രവാചകനിലേക്കും, പ്രവാചകനിൽ നിന്ന് സഭയിലേക്കും. ക്രിസ്തു മനുഷ്യരോടു സംസാരിക്കുന്ന ഈ പ്രക്രിയ, അവസാന മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശത്തിനുള്ളിൽ അവൻ വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു ബോധ്യമാണ്. ഇത് ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ അവതരണത്തിലെ ഊന്നലിനോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു.

ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം വില്യം മില്ലറാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മില്ലറിന് നിർബന്ധമായും തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ട നിരവധി പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകൾ ഉണ്ട്. ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ “പിതാവ്” അവനായിരുന്നു; ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ അതുകൊണ്ട് ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. “മില്ലറൈറ്റ്” എന്ന പേരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ആ പേര് ഒരു തരത്തിലുള്ള പാറയ്ക്കുള്ള പദമാണ്. പ്രവചനങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിനായുള്ള ബൈബിളാധിഷ്ഠിത നിയമങ്ങളുടെ ഒരു സമുച്ചയം ക്രമീകരിക്കുന്നതിനായി അവൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ആ നിയമങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ആശയവിനിമയത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകമായി മാറുന്നു; ആ സന്ദേശങ്ങൾ മില്ലറുടെ തലമുറയിൽപ്പെട്ടവർ തങ്ങളുടെ മൂഢമായ ലാവോദിക്യാവസ്ഥ നിലനിർത്തണമോയോ ജ്ഞാനമുള്ള ഫിലദെൽഫ്യരാകണമോയോ എന്ന് തെരഞ്ഞെടുത്തതുപോലെ, നിരസിക്കപ്പെട്ടതോ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടതോ ആയിരുന്നു. ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പിതാവെന്ന നിലയിൽ, അവൻ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പ്രസംഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്; ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സന്ദേശബോധം പ്രവചനങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിനായുള്ള പ്രത്യേക ബൈബിളാധിഷ്ഠിത നിയമങ്ങളാൽ നയിക്കപ്പെടും; ആ നിയമങ്ങൾ ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം സ്ഥാപിക്കാൻ മില്ലർ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടതുപോലെതന്നെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും ദൃഢമായി സ്ഥാപിക്കും. ദൈവം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല; യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നേക്കും ഒരേപോലെയാകുന്നു.

ആരംഭത്തിലും അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും, എണ്ണയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ രണ്ട് സാക്ഷികൾ മുഖാന്തരം കൈമാറപ്പെടുന്നു. ആരംഭത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റുകളോടുകൂടെ, ആ രണ്ട് സാക്ഷികൾ പഴയനിയമവും പുതിയനിയമവും ആയിരുന്നു; അവസാനത്തിൽ അവ ബൈബിളും പ്രവചനാത്മാവും ആകുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് അന്വേഷണവിധിയുടെ അവസാന ദിനങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിന്റെ അന്ത്യാവസ്ഥയെ ഏറ്റവും സമ്പൂർണ്ണമായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന യോഹന്നാൻ പാത്മോസ് ദ്വീപിലായിരുന്നത്.

പാത്മൊസിലെ പ്രവാചകപരമായ സാഹചര്യം യോഹന്നാൻ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ബൈബിളിന്റെയും പ്രവചനാത്മാവിന്റെയും മുഖാന്തരം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ദൈവാത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചതിനാലാണ് അവൻ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.

ദൈവത്തിന്റെ “അവസാനദിന” ജനങ്ങളുടെ പീഡനവും വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവിടെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ വീഥികളിൽ വധിക്കപ്പെടുന്നു, എല്ലാവരും അവരുടെ മരണത്തെ ആഘോഷിക്കുന്നു. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ആ രണ്ടു സാക്ഷികൾ ഏലീയാവും മോശെയും ആകുന്നു. അവർ മൂന്നര വർഷം തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യം നൽകിയശേഷം വധിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ തുടർന്ന് അവർ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കപ്പെട്ടു.

എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തചരിത്രത്തെക്കാൾ അധികമായി അന്ത്യദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് ഏതെങ്കിലും ഒരു പുസ്തകം അന്ത്യദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതായിരിക്കുമെങ്കിൽ, ബൈബിളിലെ സകല പുസ്തകങ്ങളും സംഗമിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വെളിപ്പാട് എന്ന പുസ്തകമാണ് അത്. അതിനാൽ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയും തുടർന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു “സന്ദേശം” ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതാണ്. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്ന് ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിച്ചെങ്കിലും, അതു കൂടുതൽ നേരിട്ട് അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിനെതിരായ ഒരു ആക്രമണത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. മില്ലറുടെ സന്ദേശവും പ്രസ്ഥാനവും മുഖേന മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ആ സന്ദേശവും ആ പ്രസ്ഥാനവും ആ ആക്രമണം അനുഭവിച്ചു, 2020 ജൂലൈ 18-ന് മരണമടഞ്ഞു. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിന്റെ പ്രകാരം, ആ ആക്രമണം അഗാധഗർത്തത്തിൽനിന്ന് കയറി വന്ന മൃഗത്താൽ നടപ്പിലാക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു.

“അഗാധകുഴി” സാത്താനിക ശക്തിയുടെ ഒരു പുതിയ പ്രകടനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ അഗാധകുഴിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന മൂന്നു ശക്തികൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു: ആദ്യം പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത് വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായം രണ്ടാം വാക്യത്തിലെ ഇസ്‌ലാം ആണ്; രണ്ടാമത്തെത് പതിനൊന്നാം അധ്യായം എട്ടാം വാക്യത്തിലെ ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ നാസ്തികതയാണ്; മൂന്നാമത്തെത് പതിനേഴാം അധ്യായം എട്ടാം വാക്യത്തിലെ ആധുനിക റോമാണ്. അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ “പുതിയ വെളിപ്പാട്” മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്താൽ മുൻചായപ്പെടുത്തിയ പ്രസ്ഥാനത്തെ മാത്രം ആക്രമിക്കാതെ ലോകത്തെയും ആക്രമിക്കുന്നതായിരിക്കും; അതായത് “വോക്ക്-ഇസം” എന്നു അറിയപ്പെടുന്ന കള്ള മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ കള്ള ഉണർവ്. വോക്ക്-ഇസം “സാത്താനിക ശക്തിയുടെ പുതിയ വെളിപ്പാട്” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഇത് ഇപ്പോഴത്തെ യേശുസഭാ വിരുദ്ധക്രിസ്തുവാൽ പിന്താങ്ങപ്പെടുകയും, വ്യാപാരികൾ മുഖാന്തരവും, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ മുഖാന്തരവും, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ വീണുപോയ പ്രൊട്ടസ്റ്റൻറ് സഭകളിലെ ഉദാരവാദ പ്രതിനിധികൾ മുഖാന്തരവും, കൂടാതെ സമലിംഗക സമൂഹത്തിന്റെ വ്യതിചലിത ജീവിതശൈലികളുടെ എല്ലാ വകഭേദങ്ങളെയും — പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ “സൊദോം” എന്നായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ — പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയോ അത്തരം പ്രോത്സാഹനത്തിന് അനുമതി നൽകുകയോ ചെയ്യുന്ന RINO-റിപ്പബ്ലിക്കൻമാരോടൊത്ത് ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയിലൂടെ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മൂന്നു ശക്തികളാണ് ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്നത്; നാസ്തികതയുടെയും ലോകാസക്തിയുടെയും പ്രതീകമായ “ഈജിപ്ത്” എന്ന രൂപകത്താലും ഇവ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ അറാജകത്വത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഇവ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “ദുഷ്ട സഖ്യം” എന്നു വിളിക്കുന്നതിനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ഈ മൂന്നു ശക്തികളിലെ മറ്റൊരു ഘടകമായതിനാൽ, നേരിട്ടോ പരോക്ഷമായോ വോക്ക്-ഇസത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയോ അതിനു വഴിയൊരുക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. വോക്ക്-ഇസം പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉണർവിന്റെ സാത്താനിക കള്ളനകൽ ആണ്. ഈ വിഷയങ്ങളിൽ ഇനി കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യാനുണ്ട്; എങ്കിലും ആദ്യം 2020 ജൂലൈ 18-ന് നടപ്പാക്കപ്പെട്ട തെരുവിലെ കൊലപാതകത്തിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.

അതുപോലെ, പ്രിയ വായനക്കാരാ, ദയവായി മനസ്സിലാക്കുക: റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിക്ക് ഞാൻ പിന്തുണ നൽകാൻ ഒന്നുമില്ല. എനിക്കു വിശ്വാസം വയ്ക്കാനാകുന്ന രാഷ്ട്രീയ അഭിരുചിയോ നിലപാടോ ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്, യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ്, പാപ്പത്വം എന്നിവയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന പ്രവാചക ഗതിശാസ്ത്രങ്ങളെയാണ്. 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ പരസ്പരം സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്ന രണ്ടു കൊമ്പുകളെ നാം നേരിട്ട് പരിഗണിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, ആ ഗതിശാസ്ത്രങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെടും.

കള്ളമായ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ശൈതാനിക വോക്കിസം യഥാർത്ഥ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിക്ക് മുമ്പേ വരുന്നു; അതുപോലെ, യഥാർത്ഥ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ സമയത്തിന് മുമ്പായി, വീഥികളിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവർ അവസാനമായി മൂഢകന്യകയോ ജ്ഞാനകന്യകയോ ആയിത്തീരും. നശീകരണാഗ്നിക്കായി നിയമിക്കപ്പെട്ട കെട്ടായി ആകട്ടെ, സ്വർഗീയ കലവറയ്ക്കായുള്ള കെട്ടായി ആകട്ടെ, നമ്മുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട് വേർതിരിക്കപ്പെടുന്ന സമയഘട്ടം ഇപ്പോൾ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, താമസകാലത്ത് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ മൂഢകന്യകമാർ പരീക്ഷിക്കുന്ന നിരാശയോടു ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി പ്രതികരിച്ചു എന്നതാണ്; അതുവഴി, താമസകാലമാകുമ്പോഴേക്കും അവരുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ ഇതിനകം തന്നെ സ്ഥിരപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നു നിർദേശിക്കുന്നു. എന്നാൽ യിരെമ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതു, നാം ദൈവത്തിങ്കലേക്കു മടങ്ങിവരുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കാം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, അവൻ നമ്മളിങ്കലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നതുമാത്രമല്ല, വരാനിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിയിൽ നാം അവന്റെ വായ്മുഖമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ദുഷ്ടന്മാർക്കും ഭയങ്കരന്മാർക്കും എതിരായി വേലികെട്ടിയ വെങ്കലമതിലായി അവൻ നമ്മെ ആക്കും എന്നുമാണ്. ആ പ്രവചനാത്മക ഘട്ടത്തിലാണു യേശു നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിക്കുമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്. നമ്മുടെ ഇപ്പോഴത്തെ ചരിത്രപരിസരത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യോഹന്നാന്റെ നാല് അദ്ധ്യായങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം ഇതുതന്നെയാണ്.

എണ്ണം പരിശുദ്ധാത്മാവാണ്; അത് സ്വഭാവവുമാണ്, ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങളും ആകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് “ആശ്വാസദാതാവാണ്.” ദൈവം ലോകത്തെ അങ്ങനെ സ്നേഹിച്ചതിനാൽ തന്റെ ഏകജാതനായ പുത്രനെ തന്നതുപോലെ, യേശു തന്റെ ദൈവിക സത്തയെ ത്യജിച്ച്, താൻ സൃഷ്ടിച്ച മനുഷ്യത്വത്തെ സ്വമേധയാ നിത്യതേക്കുമായി തന്റെ തന്നെയുള്ള ഒരു ഭാഗമായി സ്വീകരിച്ചതുപോലെ, അതുപോലെ തന്നേ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ നല്കപ്പെടുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവും എന്നും നമ്മോടുകൂടെ വസിക്കും.

ആത്മാവ് മനുഷ്യരോടുകൂടെ എന്നേക്കും വസിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതിലുള്ള ഈ ത്യാഗം, സ്വർഗീയ ത്രയത്തിലെ മറ്റുള്ള രണ്ടു വ്യക്തികളുടെ ത്യാഗത്തോടു സമാന്തരമാണ്. വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട ഓരോരുത്തരിലും നിത്യതയ്ക്കായി വസിക്കുവാൻ അവൻ സന്നദ്ധനായതിലുള്ള ആത്മാവിന്റെ ത്യാഗത്തിന്ന് തുല്യപ്രാധാന്യമുള്ളതാകാം, ഈ പ്രത്യേക ചരിത്രഘട്ടത്തിൽ “ആശ്വാസകൻ” വരുന്നതുതന്നെ ദൈവജനങ്ങൾ നിത്യതയ്ക്കായി മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയം ഏതാണ് എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതെന്ന സത്യം.

ആശ്വാസദാതാവിന്റെ വാഗ്ദാനം സമ്പൂർണ്ണമായി നിറവേറുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, അതായത് ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിയാലായിരങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ, ആത്മാവ് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ “എന്നേക്കും” “വസിക്കും.” സുവിശേഷത്തിന്റെ നിബന്ധനകൾ നിറവേറ്റിയ ഓരോ ക്രൈസ്തവനും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പ്രാപിച്ചു; അതിനാൽ അവർ “വിമോചനദിവസത്തേക്കായി മുദ്രയിടപ്പെട്ടവരായി” ഇരുന്നു. എന്നാൽ ആ മുദ്രവെക്കൽ വെറും ഈ ഇപ്പോഴത്തെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിയാലായിരങ്ങൾ മുദ്രയിടപ്പെടേണ്ട സമയത്തേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നതുമാത്രമാണ്. എഫെസ്യരിൽ വിമോചനദിവസത്തേക്കായി മുദ്രയിടപ്പെട്ടവർ “പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ” “ദുഃഖിപ്പിക്കുന്ന”വരോടു വിരുദ്ധമായി നിരത്തപ്പെടുന്നു. ദൈവാത്മാവിന്റെ സന്ദേശവിനിമയങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാൻ അവർ നിരസിക്കുന്നതുകൊണ്ടും, അതുവഴി സ്വർണ്ണഎണ്ണയെ നിരസിക്കുന്നതുകൊണ്ടും അവർ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നു. ഈ നിരാശയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ ക്രിസ്തു “ആശ്വാസദാതാവായ” “സത്യാത്മാവിനെ” നമുക്കയയ്ക്കാമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ തന്റെ മുദ്ര നമ്മിൽ പതിപ്പിക്കാമെന്ന വാഗ്ദാനമാണ് നൽകുന്നത്; അവന്റെ മുദ്ര അവന്റെ കല്പനകളെ പ്രമാണിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് യോഹന്നാൻ വെളിപ്പാട് സ്വീകരിച്ച ദിവസമായ ശബ്ബത്ത് കല്പനയെ; ലോകത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ പോകുന്ന വിഷയവും അതുതന്നെയാണ്.

ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരുടെ മുദ്രയിടൽ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ പരീക്ഷയ്ക്കുമുമ്പേ പൂർത്തിയാകുന്നു; കാരണം അവിടെ തന്നെയാണ് ജ്ഞാനികളുടെയും മൂഢങ്ങളുടെയും സ്വഭാവങ്ങൾ വെളിപ്പെടുക, സ്വഭാവം ഒരു പ്രതിസന്ധിക്കാലത്ത് ഒരിക്കലും രൂപം പ്രാപിക്കുന്നതല്ല, അത് വെറും വെളിപ്പെടുന്നതുമാത്രമാണ്. മുദ്രയിടൽ, മറ്റു കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം, ഒരു ലവോദിക്യന്റെ മനോഭാവത്തിൽ നിന്നു ഒരു ഫിലദെൽഫ്യന്റെ മനോഭാവത്തിലേക്കുള്ള ഒരു പരിവർത്തനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പ്രശ്നമെന്നാൽ, ആ പരിവർത്തനം സാധ്യമാകേണ്ടതിന്ന്, നമ്മിൽ ഓരോരുത്തർക്കും ആദ്യപരീക്ഷ ഇതാണ്: ഇതുവരെ നാം ലവോദിക്യർ ആയിരുന്നു എന്നു സത്യസന്ധമായി മനസ്സിലാക്കുക; കാരണം ലവോദിക്യരായിരിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ പ്രാഥമിക ആത്മീയ മനോഭാവം എല്ലാം സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്, എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ എല്ലാം പൂർണ്ണമായി തെറ്റിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ മനോഭാവം മാറ്റിവെക്കപ്പെടണം; വിലയേറിയതിൽ നിന്നു വേർതിരിക്കപ്പെടേണ്ട നികൃഷ്ടമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അത്.

നിരാശയുടെ സമയത്ത് അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതിനായി യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന “ആശ്വാസകൻ” തന്റെ ജനത്തെ സകലസത്യത്തിലും നടത്തുന്നു; “സത്യത്തിൽ സ്ഥിരത പ്രാപിക്കുന്നതിലൂടെ” തന്നെയാണ് നാം മുദ്രവെക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ ഘട്ടത്തിൽ ദൈവജനങ്ങൾ സ്ഥിരത പ്രാപിക്കേണ്ട “സത്യം” പരിശോധനാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന “സത്യം” ആകുന്നു; കാരണം “സമയം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.” ആ സത്യം ഏഴു ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ ഗൂഢചരിത്രത്തിന്റെ ഘടനയാണ്; ആ ഗൂഢചരിത്രം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് തുറന്നുകാണിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. “സത്യം” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ ഗൂഢചരിത്രം മുദ്രവിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന അതേ സമയത്തുതന്നെ ഏഴു ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ ഗൂഢചരിത്രം നിവൃത്തിയാകും. മുമ്പ് മുദ്രയിട്ടിരുന്നതായ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നവരെ മുദ്രവെക്കുന്നതു “സത്യത്തിന്റെ” ഈ മുദ്രവിച്ഛേദനമാണ്.

ദേശീയ നാശത്തിന് തുടക്കമിടുന്ന വിധത്തിൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമസമയത്ത് സംഭവിക്കുന്ന കോപാകുലമായ ജാതികളുടെ കുലുക്കത്തിന് മുമ്പേ ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ അവരുടെ നെറ്റികളിൽ മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നു. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്, സമയം സമീപിച്ചിരിക്കയാൽ ഇനി മുദ്രയിടാതെ വെക്കേണ്ട വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ “പ്രവചനത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ” ആകുന്നു. നാം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു ഇപ്പോൾ വായിക്കപ്പെടുകയും കേൾക്കപ്പെടുകയും, ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, ആചരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ട സത്യം അതുതന്നെയാണ്.

മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന സന്ദേശം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവർക്കുള്ള വാഗ്ദാനം ഇതാണ്: യേശു “നിങ്ങളോടു” പറഞ്ഞിട്ടുള്ള “എല്ലാകാര്യങ്ങളും” “എന്തൊക്കെയോ അവയെല്ലാം” പരിശുദ്ധാത്മാവായ ആശ്വാസകൻ നമ്മെ “പഠിപ്പിക്കും.” എമ്മാവൂസിലേക്കു പോയ ശിഷ്യന്മാർക്കും തുടർന്ന് പതിനൊന്ന് ശിഷ്യന്മാർക്കും നിവൃത്തിയായ വാഗ്ദാനം ഇതുതന്നെയായിരുന്നു. ക്രിസ്തു എമ്മാവൂസ് ശിഷ്യന്മാരുടെ കണ്ണുകൾമേലുള്ള “പിടിച്ചിരിപ്പ്” തന്റെ കൈ നീക്കി മാറ്റുകയും, തുടർന്ന് പതിനൊന്ന് ശിഷ്യന്മാർക്ക് “തിരുവെഴുത്തുകളെ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു” അവരുടെ “ബോധം” “തുറക്കുകയും” ചെയ്തപ്പോൾ, “അവസാന നാളുകളിൽ” ജീവിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു വാഗ്ദാനമാണ് അവൻ രേഖപ്പെടുത്തിയത്; അവർ തങ്ങളുടെ നിരാശയിൽനിന്നു മടങ്ങിവന്ന്, തങ്ങളുടെ ലവൊദിക്യാ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചു മാനസാന്തരപ്പെട്ടു, “സത്യം” സ്വീകരിക്കും. “അവസാന നാളുകളിൽ” ഉള്ള “ആശ്വാസകൻ” നമ്മെ “എല്ലാകാര്യങ്ങളും” പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ, “എല്ലാകാര്യങ്ങളും” നമ്മുടെ “ഓർമ്മയിൽ കൊണ്ടുവരും.” അവൻ നമ്മെ എല്ലാകാര്യങ്ങളും പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ കഴിഞ്ഞ സത്യങ്ങളെ നമ്മുടെ ഓർമ്മയിൽ കൊണ്ടുവരുന്നതുപോലെ തന്നെ പ്രാധാന്യമുള്ളതായി, “വരുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളും” അവൻ “നമുക്കു കാണിച്ചുതരും.”

ഈ സമയത്ത് ആശ്വാസദാതാവായ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മെ “സത്യത്തിലേക്ക്” “നടത്തും,” “എല്ലാം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കും,” അതിൽ “വരുവാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും” ഉൾപ്പെടുന്നു; കാരണം ഈ സമയത്ത് യേശുവിന്ന് ഇപ്പോഴും “നമ്മോടു പറയുവാൻ അനേകം കാര്യങ്ങൾ” ഉണ്ട്. അവ കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ “ഓർമ്മയിൽ” നിന്നുള്ള കാര്യങ്ങളായാലും, “വരുവാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ” ആയാലും, അല്ലെങ്കിൽ അവൻ ഇപ്പോഴും നമ്മോടു പറയുവാൻ “ഇനിയും” ഉള്ള അനേകം “കാര്യങ്ങൾ” ആയാലും, വരുവാനിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിക്കായി നമ്മെ മുദ്രയിടുന്നതു അതുതന്നെയാണ്. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു, അവന്റെ സത്യം അവന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനാലാകുന്നു. വരുവാനിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിക്ക് മുമ്പേ അവൻ നമ്മെ മുദ്രയിടുന്നു; കാരണം, വിശുദ്ധചരിത്രത്തിൽ ഒരിക്കലും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വിധം അവന്റെ ജനത്തിനെതിരായി ഉണ്ടാകുവാനിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഉപദ്രവകാലത്തെക്കുറിച്ച് നാം മുൻകൂട്ടി മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിക്കേണ്ടതാണെന്ന് അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. ആ ഉപദ്രവം പ്രത്യേകമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, കഴിഞ്ഞകാലത്ത് നാം പറഞ്ഞ വാക്കുകളും ചെയ്ത പ്രവൃത്തികളും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുകയും, ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങളെ അവന്റെ വിരുദ്ധമായി വളച്ചൊടിച്ചതുപോലെ, നമ്മുടെ വിരുദ്ധമായും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും എന്നതാണ്. എങ്കിലും, യെഹെസ്കേലും ക്രിസ്തുവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, അവരുടെ മത്സരത്തിനെതിരായ സാക്ഷ്യമായി നാം ആ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടതാണ്.

“സത്യത്തിന്റെ ആത്മാവ്” ആയ “ആശ്വാസകൻ”, “സത്യം” ആയിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനെ “സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തും.” “സത്യം” ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആദിയും അന്തവും, ആരംഭവും അവസാനവും ആകുന്നു. ഇപ്പോൾ മുദ്രവെപ്പ് നീക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ ഗൂഢചരിത്രം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തുനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന സന്ദേശമാണ്. 2020 ജൂലൈ 18-ന്റെ അനന്തരഫലത്തിൽ, ആദ്യം നമ്മെ സ്നേഹിച്ച അവങ്കലേക്കു നാം മടങ്ങിവരുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതിന്നു യിരെമ്യാവ് ഒരു ഉദാഹരണം നല്കുന്നു. അങ്ങനെ മടങ്ങിവരുന്ന പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കുന്നതിൽ, വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടമായതിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചിടാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം നമുക്കുണ്ട്. ഭയത്തോടും വിറയലോടും കൂടെ നമ്മുടെ രക്ഷ പ്രവർത്തിച്ചുതീർത്ത് ആ പ്രവൃത്തി നാം നിർവഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നമുക്ക് മുദ്രയിടപ്പെടുകയും ഉടൻതന്നെ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ പ്രതിസന്ധിയിലേക്കു പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യും. പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും നീതിമാന്മാരും കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ചരിത്രം അനുഭവിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യവും നമുക്കുണ്ടാകും.

ആ പ്രവർത്തി ഏറ്റെടുത്തു മടങ്ങിവരുന്നവർ “ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കും,” എന്നും “ദൂതന്മാരുടെ മുഖാന്തരം സ്വർഗ്ഗത്തിന്നും ഭൂമിക്കുമിടയിൽ നിരന്തരമായ ആശയവിനിമയം ഉണ്ടാകും,” എന്നും ചെയ്യും; വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ പ്രാരംഭ വാക്യത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആശയവിനിമയപ്രക്രിയ ഇതുതന്നെയാണ്.

ഒൻപതാം വാല്യമായ *Testimonies* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ പതിനൊന്നാം പേജിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഒരു അധ്യായത്തിന്റെ സമാപ്തിയാണിത് എന്ന കാര്യം തിരിച്ചറിയുന്നതു മൂല്യമുള്ളതാണ്; അത് ഒൻപത്-പതിനൊന്ന് (9/11) നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാം. ശീർഷകം വരുവാനുള്ള വരനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണെന്നതും, പൗലൊസ് എബ്രായർ ലേഖനത്തിൽ എഴുതിയ വചനം ഹബക്കൂക്കിന്റെ ചാർട്ടുകളിൽ നിന്നാണ് അദ്ദേഹം ഉൾക്കൊണ്ടതെന്നതും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തുന്നതു യുക്തിയാണ്. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ആരംഭം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച ചരിത്രത്തെയും, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ പ്രവചനനിയമത്തിന്റെ രണ്ടു പട്ടികകളെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; കൂടാതെ ശീർഷകം അവസാന പ്രതിസന്ധിയാകുന്നു; അതുവഴി അവസാന അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനം ആരംഭത്തോടു പൂർണ്ണമായി ഒത്തുനിൽക്കുന്നു; കാരണം ആരംഭവും അവസാനവും രണ്ടും അന്തിമ പ്രതിസന്ധിയെ സംബന്ധിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.

യിരെമ്യാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിന്റെ “വായ്” ആയിരിക്കുന്നതെന്ന ഉന്നത വിളിയെ നാം മടങ്ങിവന്ന് സ്വീകരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, വിശുദ്ധചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ആത്മശേഖരണത്തിൽ നാം അതിവേഗം പങ്കുചേരും.