The triple application of Elijah addresses the message, the messenger and the movement during the time period of God’s executive judgment, which begins at the Sunday law in the United States and continues until the close of probation. The executive judgment escalates from a period where God’s judgment is mixed with mercy unto the time when His judgments are poured out without mercy in the seven last plagues.
Елиагийн гурвалсан хэрэглээ нь Бурханы гүйцэтгэх шүүлтийн цаг хугацааны турш дахь мэдээ, элч, хөдөлгөөнийг хамардаг бөгөөд энэ үе нь Америкийн Нэгдсэн Улсад Ням гаргийн хууль хэрэгжихээс эхэлж, нигүүлслийн хугацаа хаагдах хүртэл үргэлжилдэг. Гүйцэтгэх шүүлт нь Бурханы шүүлт нигүүлстэй хольцсон байдаг үеэс эхлэн, эцэст нь Түүний шүүлтүүд долоон сүүлчийн гай гамшгаар ямар ч нигүүлсэлгүйгээр асгарах цаг хүртэл улам ширүүсдэг.
The triple application of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant addresses the message, the messenger and the movement during the closing period of God’s investigative judgment, that identifies the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That period ends at the soon-coming Sunday law in the United States, which is when God’s executive judgments begin.
Гэрээний Элчид замыг бэлтгэдэг элчийн талаарх гурав дахин хэрэгжих байдал нь Бурханы мөрдөн шалгах шүүлтийн төгсгөлийн хугацаанд илгээлт, элч болон хөдөлгөөнийг хамран өгүүлдэг бөгөөд энэ нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалан тэмдэглэх үеийг тодорхойлдог. Тэр үе удахгүй АНУ-д ирэх Ням гаргийн хуулиар төгсдөг бөгөөд тэр үед Бурханы гүйцэтгэх шүүлтүүд эхэлдэг.
John the Baptist prepared the way for Christ, the Messenger of the Covenant to confirm the covenant in fulfillment of Daniel chapter nine, verse twenty-seven. In so doing he also prepared the way for Christ to suddenly come to His temple and purify the sons of Levi, which He did at the beginning and ending of His ministry of three and a half years. The cleansing of the literal temple was the symbol of His work of cleansing the soul temple of those represented as the sons of Levi.
Баптисм хүртээгч Иохан Христийн өмнөх замыг бэлтгэсэн бөгөөд Тэрээр Даниелын есдүгээр бүлгийн хорин долоодугаар эшлэлд хэлэгдсэний биелэл болгон гэрээг батлахын тулд ирсэн Гэрээний Элч мөн. Ийнхүү тэр мөн Христийг Өөрийн сүмд гэнэт ирж, Левийн хөвгүүдийг ариусгах замыг бэлтгэсэн бөгөөд Христ Өөрийн гурван жил хагасын үйлчлэлийн эхэнд болон төгсгөлд үүнийг үйлдсэн юм. Бодит сүмийг цэвэрлэсэн явдал нь Левийн хөвгүүдээр төлөөлөгдсөн хүмүүсийн сэтгэлийн сүмийг цэвэрлэх Түүний ажлын бэлгэдэл байв.
His literal work of cleansing the temple was a fulfillment of prophecy, and when He accomplished the work in John chapter two, verses thirteen through twenty-two, the Holy Spirit led the disciples to remember a passage from the Old Testament that was part of His work of purifying and purging the disciples in fulfillment of Malachi three.
Ариун сүмийг цэвэрлэсэн Түүний шууд утгатай үйл хэрэг нь эш үзүүллэгийн биелэл байсан бөгөөд Тэр Иохан 2-р бүлгийн 13–22-р зүйлүүдэд уг үйл хэргийг гүйцэлдүүлэхэд, Ариун Сүнс шавь нарыг Хуучин Гэрээний нэгэн хэсгийг санахад хөтөлсөн нь Малахи 3-ын биелэл болгон шавь нарыг ариусган цэвэршүүлэх Түүний ажлын нэг хэсэг байлаа.
In the passage in John, Christ identified that when His body temple was destroyed, He would raise it up in three days. The interaction with the quibbling Jews added that the remodeling of the literal temple that had been carried out by Herod, and which had finished that very year, had taken forty-six years. Jesus was purifying His disciples through an example of one of the rules associated with the prophetic word that Jesus had enshrined within His Word, through the work of angels, the Holy Spirit and the prophets.
Иоханы эшлэлд Христ Өөрийн биеийн сүмийг устгуулахад, Тэр үүнийг гурван өдрийн дотор босгоно хэмээн тодорхойлсон. Маргаанч иудейчүүдтэй өрнөсөн харилцан ярианд, Херодын хийлгэсэн бөгөөд яг тэр жилдээ дууссан бодит сүмийн шинэчлэн засварлалт дөчин зургаан жил үргэлжилсэн гэж нэмж өгүүлсэн байдаг. Есүс, тэнгэрэлчүүд, Ариун Сүнс, эш үзүүлэгчдээр дамжсан үйлчлэлээр Өөрийн Үг дотор шингээн тогтоосон эш үзүүллэгийн үгтэй холбоотой дүрмүүдийн нэгийн жишээгээр шавь нараа ариусган цэвэршүүлж байсан юм.
He provided the prophetic example that the literal represents the spiritual. He put in place the prophetic key of the number “forty-six,” as a symbol of the temple. “Forty-six” had been the amount of days Moses was on the mount receiving the instructions for the temple. “Forty-six,” is the number of chromosomes that make up the human temple. “Forty-six” is the number of years (1798 to 1844) that were accomplished in restoring the spiritual temple which had been trampled down by paganism and then papalism.
Тэрбээр бодит нь сүнслэгийг төлөөлдөг болохыг эш үзүүллэгийн жишээгээр үзүүлсэн. Тэрээр сүмийн бэлгэдэл болгон “дөчин зургаа” хэмээх тооны эш үзүүллэгийн түлхүүрийг тогтоосон. “Дөчин зургаа” нь Мосе уулан дээр сүмийн тухай зааварчилгааг хүлээн авч байхдаа өнгөрүүлсэн өдрүүдийн тоо байсан. “Дөчин зургаа” нь хүний сүмийг бүрдүүлдэг хромосомын тоо юм. “Дөчин зургаа” нь харийн шүтлэгээр, дараа нь папын тогтолцоогоор гишгэлэгдэн доромжлогдсон сүнслэг сүмийг сэргээн босгоход биелсэн жилүүдийн тоо (1798-аас 1844 он хүртэл) юм.
The two temple cleansings include the symbolism that three days equals forty-six years. It includes the principle that the literal represents the spiritual. It represented both a fulfillment and a prediction of prophecy. The two cleansings represent a truth that is misunderstood by one class, and revealed unto another class.
Ариун сүмийг хоёртаа цэвэрлэсэн явдалд гурван өдөр нь дөчин зургаан жилтэй тэнцэх бэлгэдэл агуулагддаг. Үүнд бодит нь сүнслэгийг төлөөлдөг гэсэн зарчим мөн багтдаг. Энэ нь эш үзүүллэгийн биелэлт төдийгүй, мөн эш үзүүллэгийн зөгнөл байв. Эдгээр хоёр цэвэрлэгээ нь нэг бүлэгт буруугаар ойлгогддог, харин нөгөө бүлэгт илчлэгддэг нэгэн үнэнийг төлөөлдөг.
The two cleansings identify a period of time when God’s church has been corrupted to the point where it is “an adulterous generation of vipers,” who are seeking for a sign, when the sign is being directly explained to them, for the only sign to be given is the sign of the destruction of the temple that is raised up in three days.
Хоёр удаагийн ариусгал нь Бурханы сүм аль хэдийн завхран, өөрсдөд нь тэрхүү тэмдэг шууд тайлбарлагдаж байхад ч тэмдэг эрэн хайж буй “могойн удам болсон завхай үе” болтлоо доройтсон цаг үеийг зааж өгдөг; учир нь өгөгдөх цорын ганц тэмдэг нь гурван өдрийн дотор дахин босгогдох сүмийн сүйрлийн тэмдэг мөн.
O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. . . . Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. Matthew 12:34, 38–40.
Хорт могойн удмынхан аа, та нар муу атал яаж сайн зүйлийг ярьж чадах билээ? Учир нь зүрхний бялхлаас ам ярьдаг ажээ.... Тэгтэл хуулийн багш нараас болон фарисайчуудаас зарим нь хариулж, —Багш аа, бид Танаас нэгэн тэмдэг үзэхийг хүсэж байна гэв. Харин Тэр тэдэнд хариулан айлдсан нь, —Муу бөгөөд завхай үеийнхэн тэмдэг эрдэг; гэвч эш үзүүлэгч Ионагийн тэмдгээс өөр ямар ч тэмдэг түүнд өгөгдөхгүй. Учир нь Иона халимын хэвлийд гурван өдөр, гурван шөнө байсанчлан, Хүний Хүү ч мөн газрын зүрхэнд гурван өдөр, гурван шөнө байх болно. Матай 12:34, 38–40.
All these prophetic dynamics are represented in all three fulfillments of the Messenger of the Covenant suddenly coming to His temple, as He did in John chapter two.
Эдгээр бүх эш үзүүллэгийн үйл явц нь Гэрээний Элч Өөрийн сүмд гэнэт ирэх гурван биелэлтийн бүгдэд нь, Иоханы хоёрдугаар бүлэгт Түүний үйлдсэнчлэн, дүрслэгдэн илэрхийлэгддэг.
And the Jews’ passover was at hand, and Jesus went up to Jerusalem, And found in the temple those that sold oxen and sheep and doves, and the changers of money sitting: And when he had made a scourge of small cords, he drove them all out of the temple, and the sheep, and the oxen; and poured out the changers’ money, and overthrew the tables; And said unto them that sold doves, Take these things hence; make not my Father’s house an house of merchandise. And his disciples remembered that it was written, The zeal of thine house hath eaten me up. Then answered the Jews and said unto him, What sign shewest thou unto us, seeing that thou doest these things? Jesus answered and said unto them, Destroy this temple, and in three days I will raise it up. Then said the Jews, Forty and six years was this temple in building, and wilt thou rear it up in three days? But he spake of the temple of his body. When therefore he was risen from the dead, his disciples remembered that he had said this unto them; and they believed the scripture, and the word which Jesus had said. John 2:13–22.
Иудейчүүдийн Дээгүүр Өнгөрөх баяр ойртон ирж байсан тул Есүс Иерусалим уруу явлаа. Тэр сүмд үхэр, хонь, тагтаа худалдаалж буй хүмүүсийг, мөн мөнгө солигчид сууж байхыг олж харав. Тэгээд жижиг олснуудаар ташуур хийж, тэднийг бүгдийг нь сүмээс хөөн гаргав, хонь, үхэр хоёрыг ч мөн адил; мөнгө солигчдын мөнгийг асган, ширээнүүдийг нь хөмрүүлэв. Тэгээд тагтаа худалдаалагчдад, Эдгээрийг эндээс ав; Миний Эцгийн өргөөг наймааны өргөө бүү болго гэж айлдав. Шавь нар нь, “Таны өргөөний төлөөх хичээл зүтгэл Намайг идэж байна” хэмээн бичигдсэнийг санав. Тэгэхэд иудейчүүд Түүнд хандан, Чи эдгээрийг хийж байгаагаа бидэнд ямар тэмдгээр үзүүлэх вэ? гэв. Есүс тэдэнд хариулан, Энэ сүмийг нураа, тэгвэл Би үүнийг гурван хоногийн дотор босгоно гэв. Тэгэхэд иудейчүүд, Энэ сүмийг барихад дөчин зургаан жил болсон, харин Чи үүнийг гурван хоногийн дотор босгох гэж үү? гэцгээв. Харин Тэр Өөрийн биеийн сүмийн тухай ярьж байлаа. Иймээс Тэр үхэгсдээс амилсны дараа шавь нар нь Тэр үүнийг тэдэнд хэлснийг санаж, Сударт болон Есүсийн айлдсан үгэнд итгэв. Иохан 2:13–22.
The Messenger of the Covenant was to purify and also purge the sons of Levi as “silver” which represents God’s Word, and “gold,” which represents faith. The Messenger of the Covenant would purify His disciples by increasing their “faith” in His prophetic “word”. That prophetic word was designed to purify, but also to purge. His prophetic Word always represents a test, and it is through His prophetic Word that the sons of Levi’s are purged in the period when He suddenly comes to His temple.
Гэрээний Элч нь Бурханы Үгийг төлөөлдөг “мөнгө”, мөн итгэлийг төлөөлдөг “алт” мэт Левийн хөвгүүдийг ариусгаж, мөн цэвэрлэн шүүн зайлуулах ёстой байв. Гэрээний Элч нь Өөрийн эш үзүүллэгийн “үг”-т тэдний “итгэл”-ийг нэмэгдүүлэх замаар шавь нараа ариусгах байв. Тэрхүү эш үзүүллэгийн үг нь ариусгахын зэрэгцээ мөн цэвэрлэн шүүн зайлуулахад зориулагдсан байлаа. Түүний эш үзүүллэгийн Үг нь үргэлж сорилтыг илэрхийлдэг бөгөөд Тэр Өөрийн сүмд гэнэт ирэх тэр үед Левийн хөвгүүд Түүний эш үзүүллэгийн Үгээр дамжин цэвэрлэн шүүн зайлуулагддаг.
“‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.
“‘Тэрээр гартаа салхируулуураа барьж, үтрэмээ бүрэн цэвэрлэн, буудайгаа амбаартаа хураана.’ Матай 3:12. Энэ нь цэвэршүүлэлтийн нэгэн үе байсан юм. Үнэний үгсээр хивэг нь буудайгаас салгагдаж байлаа. Зэмлэлийг хүлээн авахад дэндүү хийрхүү, өөрийгөө зөвтгөдөг, даруу амьдралыг хүлээн зөвшөөрөхөд дэндүү ертөнцөд хайртай байсан учраас олон хүн Есүсээс нүүр буруулсан. Өнөөдөр ч мөн адил иймийг үйлдэж буй хүн олон байна. Капернаумын синагогт байсан тэдгээр шавь нар шалгагдсанчлан, өнөөдөр ч сүнснүүд шалгагдаж байна. Үнэнийг зүрхэнд нь тулган хүргэхэд, тэд амьдрал нь Бурханы хүслийн дагуу биш байгааг хардаг. Тэд өөрсдөдөө бүхэл бүтэн өөрчлөлт хэрэгтэйг хардаг; гэвч өөрийгөө үгүйсгэсэн тэр ажлыг үүрэн авах хүсэлгүй байдаг. Тиймээс нүгэл нь илчлэгдэхэд тэд уурладаг. Тэд гомдож холдон оддог нь, шавь нар Есүсийг орхин явахдаа ‘Энэ бол хатуу үг; үүнийг хэн сонсож чадах вэ?’ хэмээн бувтнаж байсан лугаа адил юм.” The Desire of Ages, 392.
Those “souls that were tested” in “the synagogue at Capernaum,” refused to understand that when Christ told them they must eat His flesh and drink His blood, that He was employing His literal body to convey a spiritual truth. It was the identical prophetic representation He made of the temple in John chapter two. When the principle that the literal precedes and represents the spiritual was recognized as “an hard saying” which they were unwilling to “hear,” they turned and walked with Him never again. That took place in John chapter six, verse sixty-six (666), which represents the soon-coming Sunday law, which was typified by October 22, 1844, which in turn was typified by the cross of Calvary.
“Капернаумын синагогт” “шалгагдсан тэдгээр сүнснүүд” Христ Өөрийн махбодыг идэж, Өөрийн цусыг уух ёстой гэж тэдэнд айлдахдаа, сүнслэг үнэнийг илэрхийлэхийн тулд Өөрийн бодит биеийг хэрэглэж байсныг ойлгохоос татгалзсан. Энэ нь Иоханы хоёрдугаар бүлэгт ариун сүмийн талаар Түүний өгсөн яг адил эш үзүүллэгийн дүрслэл мөн байв. Бодит нь сүнслэгийн өмнө явж, түүнийг төлөөлдөг гэсэн зарчим “хатуу үг” хэмээн танигдаж, түүнийг “сонсохыг” хүсээгүй тул тэд буцан одож, Түүнтэй дахин хэзээ ч хамт яваагүй. Энэ нь Иоханы зургаадугаар бүлгийн жаран зургаадугаар зүйлд (666) болсон бөгөөд энэ нь удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулийг төлөөлдөг, тэр нь эргээд 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ноор хэв шинжлэгдсэн бөгөөд тэр нь мөн өөрийн ээлжинд Калварийн загалмайгаар хэв шинжлэгдсэн байв.
From that time many of his disciples went back, and walked no more with him. John 6:66.
Тэр цагаас хойш Түүний дагалдагчдын олноос олон нь буцан явж, Түүнтэй хамт цаашид явахаа болив. Иохан 6:66.
In John chapter two, the Holy Spirit had led the minds of the disciples to “remember” the prophecy describing God’s zeal, and the word “zealous” is the same word as “jealous” in both the Hebrew and Greek.
Иоханы хоёрдугаар бүлэгт Ариун Сүнс шавь нарын оюун санааг Бурханы хардалтын тухай өгүүлсэн эш үзүүллэгийг “санахад” хөтөлсөн бөгөөд “хардалттай” гэсэн үг нь Еврей болон Грек хэлний аль алинд нь “атаархуу” гэсэн үгтэй адил үг мөн.
For the zeal of thine house hath eaten me up; and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me. Psalms 69:9.
Учир нь Танай өргөөний төлөөх хичээл зүтгэл намайг бүрэн эзэмджээ; Таныг зэмлэгчдийн зэмлэл над дээр бууж иржээ. Дуулал 69:9.
God’s zeal, which is His jealousy, represents the element of God’s character as a jealous God, whose jealousy is manifested in the third and fourth generation upon those that hate Him. In John chapter two, the Holy Spirit was putting in place that the purification accomplished by the Messenger of the Covenant occurs in the fourth and final generation, though there are always some of the third generation still standing when the cup of the final generation is filled. That generation is an adulterous generation of vipers.
Бурханы атаархал болох Түүний хардалт нь Бурханы зан чанарын атаархагч Бурхан болох шинжийг илэрхийлдэг бөгөөд Түүнийг үзэн ядагсдын дээр Түүний хардалт гурав, дөрөв дэх үед илэрдэг. Иохан 2-р бүлэгт Гэрээний Элчийн гүйцээдэг ариусгал нь дөрөв дэх бөгөөд эцсийн үед явагддаг гэдгийг Ариун Сүнс тогтоон харуулж байсан; гэвч эцсийн үеийн аяга дүүрэх үед гурав дахь үеийн зарим нь үргэлж амьд үлдсэн байдаг. Тэр үе бол могойн хорхойн адил хортонгуудын садар самуун үе мөн.
Moses represented the fourth generation, and it was then that Moses, during forty-six days, received instruction on erecting the temple. In those days He received the law, which in the second commandment identifies that God’s jealousy is manifested in the third and fourth generations.
Мосе дөрөв дэх үеийг төлөөлж байсан бөгөөд яг тэр үед Мосе дөчин зургаан өдрийн турш сүмийг босгох тухай зааврыг хүлээн авсан юм. Тэр өдрүүдэд Тэр хуулийг хүлээн авсан бөгөөд уг хуулийн хоёр дахь тушаалд Бурханы атаархал гурав дахь ба дөрөв дэх үед илэрхийлэгддэг гэж заасан байдаг.
And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. Genesis 15:13–16.
Тэрээр Абрамд ийнхүү айлдав: «Чиний үр удам өөрсдийнх нь биш нутагт харийн хүн болж, тэдэнд зүтгэх бөгөөд тэд тэднийг дөрвөн зуун жилийн турш дарлан зовоох болно. Мөн тэдний зүтгэх тэр үндэстнийг Би шүүнэ. Үүний дараа тэд агуу их эд хөрөнгөтэйгөөр гарч ирнэ. Харин чи амар тайвнаар өвөг дээдэстээ одож, өтөл насандаа оршуулагдана. Гэвч дөрөв дэх үедээ тэд дахин энд ирнэ. Учир нь аморичуудын гэм нүгэл хараахан дүүрээгүй байна.» Эхлэл 15:13–16.
In the final generation of ancient Israel, the temple of the Christian church, which Peter called a “spiritual house,” was erected. During that history God manifested His jealousy twice when in His zeal He cleansed the temple. In 1844 God had raised up the spiritual temple of the Millerites, and once again He had passed by the former chosen people. In that history the Messenger of the Covenant came suddenly on October 22, 1844.
Эртний Израилийн эцсийн үед, Петрийн “сүнслэг гэр” хэмээн нэрлэсэн Христийн сүмийн ариун сүм босгон байгуулагдсан. Тэрхүү түүхийн туршид Бурхан Өөрийн хардалтыг хоёр удаа илэрхийлсэн нь, Өөрийн хичээл зүтгэлээр ариун сүмийг цэвэрлэсэн үед юм. 1844 онд Бурхан Миллерчүүдийн сүнслэг ариун сүмийг босгосон бөгөөд дахин нэгэнтээ өмнөх сонгогдсон ардыг тойрон өнгөрсөн байв. Тэрхүү түүхэнд Гэрээний Элч 1844 оны 10-р сарын 22-нд гэнэт ирсэн юм.
His appearance had been prepared for through the ministry of William Miller. As the Protestants and Millerites approached October 22, 1844, two classes were tested. The Protestant’s test arrived at the time of the end at the arrival of the first angel in 1798. After the message that was to both “purify and purge” the sons of Levi was formalized in 1831, the testing of the Protestants began when the message of the first angel was empowered on August 11, 1840. On April 19, 1844, the Protestants failed the test, and became the daughters of Babylon.
Түүний илрэлт Уильям Миллерийн үйлчлэлээр урьдаас бэлтгэгдсэн байв. Протестантууд болон Миллерчүүд 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд ойртон ирэх үед хоёр анги шалгалтад орсон юм. Протестантуудын шалгалт эцсийн цагт 1798 онд анхны тэнгэрэлч ирснээр эхэлсэн. Левийн хөвгүүдийг аль алиныг нь “цэвэршүүлж, ариусгах” ёстой мэдээ 1831 онд албан ёсоор тогтоогдсоны дараа, 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд анхны тэнгэрэлчийн мэдээ хүчирхэгжих үед протестантуудын шалгалт эхэлсэн. 1844 оны 4 дүгээр сарын 19-нд протестантууд шалгалтад бүдэрч, Вавилоны охид болсон юм.
The second angel then arrived and the Millerites faith was then tested, and a purification and purging was accomplished. When the message of the second angel was empowered at the Exeter camp meeting on August twelfth through the seventeenth, the testing of the Millerites’ separation of the wise and foolish Millerites was accomplished.
Дараа нь хоёр дахь тэнгэрэлч ирж, Миллеритүүдийн итгэл тэгэхэд соригдон, цэвэршүүлэлт ба ариусган салгалт хэрэгжсэн юм. Хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээ наймдугаар сарын арван хоёрноос арван долоон хүртэлх өдрүүдэд болсон Эксетерийн хуарангийн цуглаанд хүчжигдэн тунхаглагдах үед, Миллеритүүдийн дундах мэргэн ба мунхаг Миллеритүүдийг тусгаарлан салгах сорилт биеллээ олсон юм.
The distinction between the wise and foolish was the oil, which was the prophetic message of the Midnight Cry. When the third angel arrived on October 22, 1844, the temple had been erected (in forty-six years). At that point the Messenger of the Covenant came suddenly to His temple.
Ухаалаг ба мунхагийн хоорондох ялгаа нь шөнө дундын хашхирааны эш үзүүллэгийн мэдээ болох тосонд оршиж байв. 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд гурав дахь тэнгэрэлч ирэхэд сүм (дөчин зургаан жилийн дотор) босгогдсон байлаа. Тэр үед Гэрээний Элч Өөрийн сүмд гэнэт ирсэн юм.
“The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.
“Ариун газрыг цэвэршүүлэхийн тулд Христ бидний тэргүүн тахилчийн хувьд хамгийн ариун газарт ирэх нь, Даниел 8:14-т үзүүлэгдсэнчлэн; Хүний Хүү Эртний Нэгэний өмнө ирэх нь, Даниел 7:13-т дүрслэгдсэнчлэн; мөн Эзэн Өөрийн сүмдээ ирэх нь, Малахиар урьдчилан зөгнөгдсөнчлөн, эдгээр нь нэгэн ижил үйл явдлын дүрслэлүүд мөн; мөн үүнийг Матай 25 дахь арван онгон охидын тухай сургаалт зүйрлэлд Христийн дүрсэлсэн сүйт залуу хуриманд ирэх явдлаар ч мөн төлөөлүүлэн үзүүлсэн байдаг.” Агуу Тэмцэл, 426.
It was then that the Messenger of the Covenant began His work of purifying and purging the Millerite disciples, identified in Malachi chapter three, as the sons of Levi.
Тэр үед Гэрээний Элч Малахи номын гуравдугаар бүлэгт Левийн хөвгүүд хэмээн тодорхойлогдсон Миллерит шавь нарыг цэвэршүүлж, ариусган шүүн ялгах Өөрийн ажлыг эхлүүлсэн юм.
“Many who went forth to meet the Bridegroom under the messages of the first and second angels, refused the third, the last testing message to be given to the world, and a similar position will be taken when the last call is made.
“Эхний болон хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээнүүдийн дор Хүргэнийг угтан гарагсдын дундаас олон нь дэлхийд өгөгдөх сүүлчийн шалгах мэдээ болох гурав дахь мэдээг няцаасан бөгөөд сүүлчийн дуудлага хийгдэх үед ч үүнтэй адил байр суурь эзлэгдэх болно.
“Every specification of this parable should be carefully studied. We are represented either by the wise or by the foolish virgins.” Review and Herald, October 31, 1899.
“Энэхүү сургаалт зүйрлэлийн бүх нарийн заалтыг нягтлан судлах ёстой. Бид ухаалаг эсвэл мунхаг онгон бүсгүйчүүдийн аль нэгээр төлөөлөгдөнө.” Review and Herald, 1899 оны 10 дугаар сарын 31.
When the first angels’ message was empowered on August 11, 1840, multitudes joined the Millerite movement. Then on April 19, 1844, a large class left the movement. On October 22, 1844, the traditional view is that there were about fifty souls that entered by faith into the Most Holy Place. Assuming the number is roughly fifty souls that initially followed the light of the third angel, what does it mean when we are informed “many” who had accepted the first and second angel’s messages, “refused the third, the last testing message”?
1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд эхний тэнгэрэлчийн мэдээ хүчирхэгжихэд, үй олон хүн Миллерийн хөдөлгөөнд нэгдэв. Дараа нь 1844 оны 4 дүгээр сарын 19-нд, нэлээд том бүлэг хүмүүс энэ хөдөлгөөнөөс гарч одов. 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд, уламжлалт үзлээр бол, Ариунаас Ариун газарт итгэлээр орсон тавь орчим сүнс байсан гэж үздэг. Гурав дахь тэнгэрэлчийн гэрлийг анх дагасан хүмүүсийн тоо ойролцоогоор тавин сүнс байсан гэж үзвэл, эхний болон хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээг хүлээн авсан “олон” хүн “гурав дахь, сүүлчийн шалгах мэдээг хүлээн авахаас татгалзсан” гэж бидэнд мэдүүлэгдэх нь юу гэсэн утгатай вэ?
The Messenger of the Covenant suddenly came to His temple and opened the light of the sanctuary in heaven and the third angel’s message to the fifty that followed on into the experience of the third angel, but they were initially scattered. Their disappointment then was greater than the first disappointment, though we are informed by Sister White their disappointment was not as great as the disciples after the cross.
Гэрээний Элч гэнэт Өөрийн сүмд ирж, гурав дахь тэнгэрэлчийн туршлагад цаашлан орсон тавин хүнд тэнгэр дэх ариун газрын гэрэл болон гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг нээсэн боловч тэд анхандаа тараагдан сарнив. Тэр үеийн тэдний урам хугаралт нь эхний урам хугаралтаас илүү их байсан хэдий ч Загалмайн дараах шавь нарын урам хугаралттай адил тийм их байгаагүй гэж Уайт эгч бидэнд мэдүүлсэн байдаг.
In both parallel histories, Christ opened His prophetic Word to the disappointed ones, and by 1850, Sister White states that she was shown that the Lord was then stretching forth His hand again to gather His people.
Эдгээр зэрэгцээ хоёр түүхийн аль алинд нь Христ урам нь хугарсан хүмүүст Өөрийн эш үзүүллэгийн Үгийг нээж өгсөн бөгөөд 1850 он гэхэд Эгч Уайт түүнд Эзэн тэр үед Өөрийн ард түмнийг цуглуулахын тулд мутраа дахин сунгаж байгааг үзүүлсэн гэж өгүүлдэг.
“September 23d, [1850] the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.
“1850 оны 9 дүгээр сарын 23-нд Эзэн надад Өөрийн ард түмний үлдэгдлийг эргүүлэн авахын тулд гараа хоёр дахь удаагаа сунгасныг, мөн энэ цуглуулах үед хийгдэх хүчин чармайлтыг улам нэмэгдүүлэх ёстойг үзүүлсэн. Тараагдах үед Израиль цохигдон урагдсан; харин эдүгээ, цуглуулах үед, Бурхан Өөрийн ард түмнийг эдгээж, шархыг нь бооно. Тараагдах үед үнэнийг түгээхийн тулд гаргасан хүчин чармайлт тун бага нөлөөтэй, маш өчүүхэн эсвэл огт үр дүнгүй байсан; харин одоо, Бурхан Өөрийн ард түмнийг цуглуулахын тулд гараа сунгасан энэ үед, үнэнийг түгээх хүчин чармайлт нь зориулагдсан үр нөлөөгөө үзүүлэх болно. Бүгдээрээ энэ ажилд нэгдмэл, хичээл зүтгэлтэй байх ёстой. Одоо биднийг цуглуулах үед удирдах жишээ болгон хэн нэгэн тараагдах үеийг дурдан эш татах нь ичгүүртэй хэрэг болохыг би харсан; учир нь хэрэв Бурхан одоо бидний төлөө тэр үед хийснээсээ илүүг хийхгүй бол, Израиль хэзээ ч цуглагдахгүй. Үнэнийг номлож тунхаглахтай адил, хэвлэлээр нийтлэн түгээх нь ч мөн адил зайлшгүй шаардлагатай.” Review and Herald, 1850 оны 11 дүгээр сарын 1.
At the cross the disciples had been scattered, and in that history, three days later He began to gather His scattered disciples. It was roughly three years after the end of 1844, that Christ began to gather His scattered flock. In that history He led His people to begin the publishing work and to publish the second of Habakkuk’s two tables, which was manufactured at the end of 1850, and then began to be offered for sale in the Review and Herald, in January of 1851.
Загалмай дээр шавь нар нь тараагдсан байсан бөгөөд тэр түүхэнд, гурав хоногийн дараа Тэр Өөрийн тараагдсан шавь нарыг цуглуулж эхэлсэн. 1844 оны төгсгөлөөс хойш ойролцоогоор гурван жилийн дараа Христ Өөрийн тараагдсан сүргийг цуглуулж эхэлсэн. Тэр түүхэнд Тэр Өөрийн ард түмнийг хэвлэлийн ажлыг эхлүүлэхэд удирдан, 1850 оны төгсгөлд бүтээгдсэн Хабакукийн хоёр хүснэгтийн хоёр дахь хүснэгтийг хэвлүүлж, дараа нь 1851 оны 1-р сард Review and Herald-д худалдаалахаар санал болгогдож эхэлсэн.
The 1843 chart had been the physical representation of the message that cleansed the temple that was erected in the history of the first and second angels’ messages. With the arrival of the third angel, God designed to finish His work and take His people home, but they rebelled as did ancient Israel, and both ancient and modern Israel were then assigned to wander in the wilderness. Had those Adventists who had initially accepted the light of the third angel followed on by faith, bearing the physical representation of their message which was the 1850 chart they could have ushered in the second coming of Jesus and gone home. But they were destined to repeat the history of Joshua and Caleb, and the ten unfaithful spies.
1843 оны зураглал нь эхний ба хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээний түүхэнд босгогдсон, ариун сүмийг цэвэрлэсэн мэдээний биет дүрслэл байсан. Гурав дахь тэнгэрэлч ирэхэд Бурхан Өөрийн ажлыг дуусгаж, Өөрийн ардыг гэрт нь аваачихаар зорьсон боловч тэд эртний Израилийн адил тэрсэлсэн тул эртний ч, шинэ үеийн Израиль ч цөлөөр хэрэн тэнэхээр томилогдов. Хэрэв гурав дахь тэнгэрэлчийн гэрлийг анхлан хүлээн авсан тэр Адвентистууд итгэлээр урагшлан, өөрсдийн мэдээний биет дүрслэл болох 1850 оны зураглалыг авч явсансан бол тэд Есүсийн хоёр дахь ирэлтийг залж, гэртээ харьж болох байсан. Гэвч тэд Иошуа, Калеб болон итгэлгүй арван туршуулын түүхийг давтан туулхаар тавилантай байв.
“Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.
“1844 оны их урам хугарлын дараа Адвентистууд итгэлээсээ бат чанга зуурч, Бурханы нээгдэн илэрч буй удирдлагыг даган эв нэгдэлтэйгээр урагшилж, гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг хүлээн авч, Ариун Сүнсний хүчээр үүнийг дэлхийд тунхагласансан бол тэд Бурханы авралыг үзэх байлаа; Эзэн тэдний хичээл зүтгэлтэй хүчтэйгээр хамтран үйлдэх байсан, ажил дуусах байсан бөгөөд Христ Өөрийн ард түмнийг шагналыг нь хүртээхээр авахын тулд өдийд хэдийн ирчихсэн байх байсан. Харин урам хугарлын дараа дагалдсан эргэлзээ ба тодорхойгүй байдлын үед адвентийн итгэгчдийн олонх нь итгэлээсээ ухарсан.... Ийнхүү ажил саатуулагдаж, дэлхий харанхуйд орхигдсон юм. Хэрэв Адвентист бүх бие Бурханы тушаалууд болон Есүсийн итгэл дээр нэгдсэнсэн бол, бидний түүх хэчнээн өргөнөөр өөр байх байсан бол!” Evangelism, 695.
John the Baptist and William Miller prepared the way for Christ to suddenly come and purify a people who would take the message of salvation under the power of the Holy Spirit to the entire world. The disciples of Christ accomplished their assignment, but the beginning of Adventism did not. By 1856 they had fallen into the condition of Laodicea, refused the advanced light of the “seven times,” and in 1863 began the process of escalating rebellion all the way through to the soon-coming Sunday law. The rebellion of 1863 was typified by the rebellion of the ten spies. At the end of the forty years of wilderness wandering ancient Israel was brought back to the same test, thus providing example of modern Israel being brought back to the beginning test.
Баптисм хүртээгч Иохан болон Уильям Миллер нар Христ гэнэт ирж, Ариун Сүнсний хүч дор авралын мэдээг бүх дэлхийд хүргэх ард түмнийг ариусгахын тулд замыг нь бэлтгэсэн юм. Христийн шавь нар өөрсдөд нь оноогдсон даалгаврыг биелүүлсэн боловч Адвентизмийн эхлэл тийм биш байв. 1856 он гэхэд тэд Лаодикийн байдалд унаж, “долоон цаг”-ийн илүү ахисан гэрлийг няцаан, 1863 онд удалгүй гарах Ням гаргийн хуулинд хүрэх хүртэл улам бүр даамжрах тэрслэлийн үйл явцыг эхлүүлсэн юм. 1863 оны тэрслэл нь арван тагнуулын тэрслэлээр дүрслэгдсэн байв. Цөлд дөчин жил хэрэн тэнэсний эцэст эртний Израиль яг тэрхүү сорилтод дахин аваачигдсан нь орчин үеийн Израилийг анхны сорилтод нь буцаан авчирдгийн жишээг өгсөн юм.
The rebellion of the ten spies at Kadesh, was repeated at Kadesh forty years later. The rebellion of the ten spies that brought about the forty years of wilderness wandering, that represents the rebellion of 1863, when modern Israel brought about their own wandering in the wilderness of Laodicea. At the end of the forty years ancient Israel was brought again to Kadesh, thus identifying that the test which purged Millerite Adventism at the rebellion of 1863, is to be repeated when the Messenger of the Covenant again suddenly comes to His temple again.
Кадеш дахь арван туршуулын бослого нь дөчин жилийн дараа Кадешт дахин давтагдсан. Цөлөөр дөчин жил тэнүүчлэн явахад хүргэсэн арван туршуулын тэр бослого нь 1863 оны бослогыг төлөөлдөг бөгөөд тэр үед орчин үеийн Израиль өөрсдөө Лаодикийн цөлд төөрөн тэнэхээ бий болгосон юм. Дөчин жилийн төгсгөлд эртний Израиль дахин Кадешт хүргэгдсэн нь 1863 оны бослогын үеэр Миллерийн Адвентизмыг цэвэршүүлсэн сорил нь Гэрээний Элч Өөрийн сүмд дахин гэнэт ирэх үед мөн дахин давтагдах ёстойг ийнхүү тодорхойлж байна.
We will continue this study in the next article.
Бид энэхүү судалгааг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэх болно.
“In the conquest of Gilead and Bashan there were many who recalled the events which nearly forty years before had, in Kadesh, doomed Israel to the long desert wandering. They saw that the report of the spies concerning the Promised Land was in many respects correct. The cities were walled and very great, and were inhabited by giants, in comparison with whom the Hebrews were mere pygmies. But they could now see that the fatal mistake of their fathers had been in distrusting the power of God. This alone had prevented them from at once entering the goodly land.
Гилеад ба Башаныг эзлэн авах үед, бараг дөчин жилийн өмнө Кадешид болж, Израилийг элсэн цөлөөр удаан тэнүүлэхэд хүргэсэн үйл явдлуудыг санагалзсан хүмүүс олон байв. Тэд Амлагдсан газрын талаар тагнуулчдын өгсөн мэдээ олон талаар зөв байсныг харжээ. Тэндхийн хотууд хэрэмлэгдсэн, асар агуу байсан бөгөөд, еврейчүүд тэдэнтэй харьцуулахад ердөө л өчүүхэн хүмүүс мэт харагдах аварга биетнүүд тэнд оршин суудаг байв. Гэвч тэд эцгүүдийнх нь үхлийн алдаа нь Бурханы хүчин чадалд үл итгэсэнд байсныг одоо харж чаджээ. Чухамхүү энэ л тэднийг тэрхүү үзэсгэлэнт нутагт тэр даруй ороход саад болсон юм.
“When they were at the first preparing to enter Canaan, the undertaking was attended with far less difficulty than now. God had promised His people that if they would obey His voice He would go before them and fight for them; and He would also send hornets to drive out the inhabitants of the land. The fears of the nations had not been generally aroused, and little preparation had been made to oppose their progress. But when the Lord now bade Israel go forward, they must advance against alert and powerful foes, and must contend with large and well-trained armies that had been preparing to resist their approach.
“Тэд Канаан нутагт орохоор анх бэлтгэж байх үед энэ үйл хэрэг нь одоогийнхоос хавьгүй бага бэрхшээлтэй байлаа. Бурхан Өөрийн ард түмэнд, хэрэв тэд Түүний дуу хоолойд дуулгавартай байвал Тэрээр тэдний өмнө явж, тэдний төлөө тулалдана хэмээн амласан; мөн газрын оршин суугчдыг хөөн гаргахын тулд эвэрт шавьж илгээнэ гэж ч айлдсан байв. Үндэстнүүдийн айдас ерөнхийдөө хараахан сэрээгүй байсан бөгөөд тэдний урагшлахыг эсэргүүцэхийн тулд төдийлөн бэлтгэл хийгдээгүй байлаа. Харин одоо ЭЗЭН Израильд урагш явахыг тушаахад, тэд сэргэг бөгөөд хүчирхэг дайснуудын эсрэг давшин, өөрсдийнх нь ойртон ирэлтийг эсэргүүцэхээр бэлтгэж байсан их, сайтар сургагдсан цэргүүдтэй тэмцэх ёстой болсон юм.
“In their contest with Og and Sihon the people were brought to the same test beneath which their fathers had so signally failed. But the trial was now far more severe than when God had commanded Israel to go forward. The difficulties in their way had greatly increased since they refused to advance when bidden to do so in the name of the Lord. It is thus that God still tests His people. And if they fail to endure the trial, He brings them again to the same point, and the second time the trial will come closer, and be more severe than the preceding. This is continued until they bear the test, or, if they are still rebellious, God withdraws His light from them and leaves them in darkness.” Patriarchs and Prophets, 436, 437.
“Ог, Сихон нартай хийсэн тэдний тэмцэлд ард түмэн эцэг өвгөд нь тийнхүү илтэд бүтэлгүйтсэн тэрхүү л сорилтын дор дахин оржээ. Гэвч энэ удаагийн шалгалт нь Бурхан Израильд урагшлахыг тушаасан үеийнхээс хавьгүй хүнд байв. Учир нь тэд Эзэний нэрээр тушаагдах үед урагшлан явахаас татгалзсанаас хойш зам дахь бэрхшээлүүд нь үлэмж ихэссэн байлаа. Бурхан Өөрийн ард түмнийг одоо ч мөн ийм байдлаар сорьдог. Хэрэв тэд сорилтыг тэвчин давахгүй бол Тэр тэднийг дахин өнөөх л цэгт аваачдаг бөгөөд хоёр дахь удаад сорилт нь бүр ч ойртож, өмнөхөөсөө илүү хүнд болно. Энэ нь тэд шалгалтыг давах хүртэл, эсвэл хэрэв тэд хэвээрээ тэрслүү байсаар байвал, Бурхан Өөрийн гэрлийг тэднээс татан авч, тэднийг харанхуйд орхих хүртэл үргэлжилнэ.” Эцэг өвгөд ба эш үзүүлэгчид, 436, 437.