When the Lord led His last-day people back to Jeremiah’s “old paths” on September 11, 2001, He had already identified the rule of the triple application of prophecy.
Эзэн Өөрийн эцсийн өдрүүдийн ард түмнээ 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд Иеремиагийн “эртний жимүүд” уруу дахин хөтлөх үедээ Тэрээр эш үзүүллэгийн гуравласан хэрэглээний дүрмийг аль хэдийн тогтоогоод байсан юм.
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.
ЭЗЭН ийнхүү айлдаж байна: Замууд дээр зогсож, харж, эртний жимүүдийн тухай асуугтун; сайн зам нь хаана байгааг асуугтун, түүгээр яв; тэгвэл та нар сэтгэлүүддээ амралтыг олох болно. Харин тэд: Бид түүгээр явахгүй, гэв. Мөн Би та нарын дээр харуулуудыг тавин, Бүрээний дууг сонсогтун, хэмээн хэлэв. Харин тэд: Бид сонсохгүй, гэв. Иеремиа 6:16, 17.
When the Lord returned His people to the old paths, they would find rest (the latter rain), and the watchmen were then given a trumpet message. All the prophets most perfectly identify the end of the last days, so the trumpet message of the last days would be the final trumpet, which is the seventh trumpet, which is the third woe.
Эзэн Өөрийн ард түмнийг эртний жимүүдэд буцаан авчрах үед тэд амралтыг (хожмын бороо) олох бөгөөд тэр цагт харуулуудад бүрээний мэдээ өгөгдөх байв. Бүх эш үзүүлэгчид эцсийн өдрүүдийн төгсгөлийг хамгийн тодорхойгоор ялган заадаг тул эцсийн өдрүүдийн бүрээний мэдээ нь эцсийн бүрээ, өөрөөр хэлбэл долоо дахь бүрээ бөгөөд гурав дахь гай мөн.
When His last-day people began to walk within the old paths, it was recognized that the characteristics of the first woe, identified a specific symbolic historical leader (Mohammed), and that the second woe, did the same thing (Osman). It was found that each of the first four trumpets also had specific symbolic leaders to identify the trumpet, and it was then recognized that Osama bin Laden was the symbolic leader of the third woe.
Эцсийн өдрүүдийн Түүний ард түмэн эртний жимүүдээр алхаж эхлэх үед, эхний гайгийн онцлог шинжүүд нь тодорхой нэгэн бэлгэдэлт түүхэн удирдагчийг (Мухаммед) зааж байгааг, мөн хоёр дахь гай ч үүнтэй адил тодорхой нэгэн бэлгэдэлт түүхэн удирдагчийг (Осман) зааж байгааг хүлээн зөвшөөрөв. Мөн эхний дөрвөн бүрээ тус бүрд тухайн бүрээг таньж тодорхойлох бэлгэдэлт удирдагч байгааг олж мэдсэн бөгөөд улмаар Осама бин Ладен нь гурав дахь гайгийн бэлгэдэлт удирдагч мөн болохыг хүлээн зөвшөөрөв.
Mohammed was associated with Arabia, and Osman was the symbol of the Ottoman Empire in Turkey, and Osama bin Laden represented world-wide Islamic terror, though he, as with Mohammed, was an Arabian.
Мохаммед Арабтай холбоотой байсан бөгөөд Осман нь Турк дахь Османы эзэнт гүрний бэлгэдэл байсан, харин Осама бин Ладен нь дэлхий даяарх исламын террорын төлөөлөл байсан, хэдий тэр өөрөө, Мохаммедын адил, араб хүн байсан боловч.
It was also recognized that the first woe, hurt the armies of Rome and that the second woe, killed the armies of Rome. September 11, 2001 was then recognized as the point when Islam of the third woe, hurt the army of Rome (the United States), but that at the Sunday law, it will kill the army of Rome, as the United States comes to its conclusion as the sixth kingdom of Bible prophecy, and surrenders its national sovereignty to the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet.
Түүнчлэн эхний гай нь Ромын цэргүүдэд хор хүргэсэн бөгөөд хоёр дахь гай нь Ромын цэргүүдийг алсан гэдгийг мөн хүлээн зөвшөөрсөн. Дараа нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нийг гурав дахь гайгийн Ислам Ромын цэрэгт (Америкийн Нэгдсэн Улсад) хор хүргэсэн цэг хэмээн ойлгосон; харин Ням гаргийн хуулийн үед, Библийн эш үзүүллийн зургаа дахь хаант улс болох Америкийн Нэгдсэн Улс төгсгөлдөө хүрч, өөрийн үндэсний бүрэн эрхт байдлаа луу, араатан, хуурамч эш үзүүлэгчийн гурвалсан холбоонд бууж өгөхөд, тэр нь Ромын цэргийг алах болно.
It was recognized that the United States was the earth beast with two horns of power. A primary prophetic characteristic of the earth beast is that it changes from a lamb to a dragon. Prophetically horns represent strength, and the strength of the earth beast was Republicanism and Protestantism, represented as the two horns of the earth beast. But now in the last days, the two strengths of the earth beast have changed to military and economic power. On September 11, 2001 Islam of the third woe struck the earth, a symbol of the earth beast, the Pentagon, a symbol of its military might, and the Twin Towers in New York City, a symbol of its economic strength.
АНУ нь хоёр эрх мэдлийн эвэртэй газрын араатан мөн болох нь танигдсан юм. Газрын араатны эш үзүүллэгийн үндсэн нэгэн шинж нь тэр хурганаас луу болон өөрчлөгддөг явдал юм. Эш үзүүллэгийн утгаар эвэр нь хүч чадлыг илэрхийлдэг бөгөөд газрын араатны хүч чадал нь Бүгд найрамдах үзэл ба Протестант шашин байсан бөгөөд эдгээр нь газрын араатны хоёр эвэр болгон дүрслэгдсэн байдаг. Харин эдүгээ эцсийн өдрүүдэд газрын араатны эдгээр хоёр хүч чадал цэргийн болон эдийн засгийн эрх мэдэл болон өөрчлөгдсөн байна. 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд гурав дахь гаслангийн Ислам газар дэлхийд—газрын араатны бэлгэ тэмдэгт—цохилт өгч, Пентагонд—түүний цэргийн сүр хүчний бэлгэ тэмдэгт—мөн Нью-Йорк хотын Ихэр цамхгуудад—түүний эдийн засгийн хүчний бэлгэ тэмдэгт—довтолсон юм.
When it was also recognized that the beginning history of the first woe, and the ending history of the second woe, both presented an illustration of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, it was recognized that at the arrival of the third woe, when the great buildings of New York were brought down, it was identified that the sealing process of the one hundred and forty-four thousand had began.
Түүнчлэн эхний гайгийн эхлэл үеийн түүх болон хоёр дахь гайгийн төгсгөл үеийн түүх хоёулаа нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалах үйл явцыг дүрслэн үзүүлж байгааг мөн хүлээн зөвшөөрөхөд, гурав дахь гай ирэх үед, Нью-Йоркийн асар том барилгууд нураагдсан тэр цагт, нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалах үйл явц эхэлсэн нь тодорхойлогдсон юм.
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
“Би Нью-Йорк далайн түрлэгийн асар их давалгаанд арчигдан одно гэж тунхагласан үг одоо гарч ирж байна гэж үү? Би хэзээ ч ийм зүйл хэлээгүй. Тэнд өндөр өндөр байшин давхар давхараараа сүндэрлэн босож байгааг харахдаа би, ‘Эзэн газар дэлхийг аймшигтайгаар сэгсрэхээр босон ирэх тэр үед ямар аймшигт үзэгдлүүд болох бол оо! Тэгвэл Илчлэл 18:1–3-ын үгс биелнэ’ гэж хэлсэн. Илчлэл номын арван наймдугаар бүлэг бүхэлдээ дэлхий дээр ирэх зүйлсийн тухай анхааруулга юм. Харин Нью-Йоркт яг юу тохиолдох талаар надад онцгойлон өгөгдсөн гэрэл байхгүй; гагцхүү Бурханы хүчний эргүүлэн, хөрвүүлэн нураах үйлчлэлээр тэндхийн агуу барилгууд нэгэн өдөр нуран унахыг би мэднэ. Надад өгөгдсөн гэрлээс үзэхэд, сүйрэл дэлхийд байна гэдгийг би мэднэ. Эзэнээс гарсан ганцхан үг, Түүний хүчит хүчний ганцхан хүрэлт байхад л эдгээр аварга байгууламжууд нуран унах болно. Бидний төсөөлж ч үл чадах тийм аймшигт үзэгдлүүд болно.” Review and Herald, July 5, 1906.
The “destruction that is in the world,” is the character of Islam, for its character is represented as Apollyon and Abaddon in chapter nine, verse eleven of Revelation.
“Ертөнцөд буй сүйрэл” гэдэг нь Исламын зан чанарыг хэлдэг. Учир нь Илчлэлт номын есдүгээр бүлгийн арван нэгдүгээр зүйлд түүний зан чанарыг Аполлион ба Абаддон хэмээн дүрсэлсэн байдаг.
And they had a king over them, which is the angel of the bottomless pit, whose name in the Hebrew tongue is Abaddon, but in the Greek tongue hath his name Apollyon. Revelation 9:11 (NINE ELEVEN).
Тэд өөрсдийн дээр хаантай байв; тэр нь ёроолгүй ангалын тэнгэрэлч бөгөөд түүний нэр Еврей хэлээр Абаддон, харин Грек хэлээр Аполлион юм. Илчлэлт 9:11 (ЕСӨН АРВАН НЭГ).
The meaning of the name, or character, of the king that rules Islam, both in Hebrew and Greek, as represented by the two names is “death” and “destruction,” which arrived on September 11, 2001, when the great buildings of New York were thrown down. At that point, Revelation chapter eighteen, verses one through three began to be fulfilled.
Исламыг захирдаг хааны нэрийн утга, өөрөөр хэлбэл түүний зан чанар нь, хоёр нэрээр илэрхийлэгдсэнчлэн Еврей болон Грек хэлэнд хоёуланд нь “үхэл” болон “сүйрэл” бөгөөд энэ нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд Нью-Йоркийн агуу барилгууд нураагдсан үед ирсэн юм. Тэр мөчөөс эхлэн Илчлэлт номын арван наймдугаар бүлгийн нэгээс гуравдугаар зүйлүүд биелж эхэлсэн.
It was recognized that the first mention of the wild man of Islam in the book of Genesis used the Hebrew word for the “wild Arabian ass,” which was translated in the verse as a “wild man.” The symbol of Islam is the horse family, and in Revelation chapter nine, it was also represented as a warhorse. Upon the sacred charts of Habakkuk, that God’s people had been informed “should not be altered,” Islam was also represented by the war horses.
Эхлэл ном дахь Исламын зэрлэг хүний тухай анхны дурдлагад еврей хэлний “зэрлэг араб илжиг” гэсэн үг хэрэглэгдсэн бөгөөд уг эшлэлд үүнийг “зэрлэг хүн” хэмээн орчуулсан нь танигдсан юм. Исламын бэлгэдэл нь адууны төрөл бөгөөд Илчлэл номын есдүгээр бүлэгт ч мөн дайны хүлгээр төлөөлөгдсөн байдаг. Бурханы ард түмэнд “өөрчилж болохгүй” хэмээн мэдэгдсэн Хабаккукийн ариун зургуудад ч Ислам мөн дайны хүлгүүдээр төлөөлөгдсөн байв.
And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.
ЭЗЭНий тэнгэрэлч түүнд хэлэв: Харагтун, чи жирэмсэн бөгөөд хүү төрүүлнэ; түүний нэрийг Ишмаел гэж дууд, учир нь ЭЗЭН чиний зовлонг сонссон билээ. Тэрээр зэрлэг хүн байх болно; түүний гар хүн бүрийн эсрэг, хүн бүрийн гар түүний эсрэг байх болно; мөн тэрээр бүх ах дүүсийнхээ өөдөөс оршин суух болно. Эхлэл 16:11, 12.
The first mention of the birth of Ishmael was associated with a “restraint,” which became a primary symbol associated with Islam.
Ишмаелын төрсөн тухай анхны дурдалт нь “саад” хэмээх ойлголттой холбоотой байсан бөгөөд энэ нь хожим Исламтай холбогдох үндсэн бэлгэдэл болсон юм.
Now Sarai Abram’s wife bare him no children: and she had an handmaid, an Egyptian, whose name was Hagar. And Sarai said unto Abram, Behold now, the Lord hath restrained me from bearing: I pray thee, go in unto my maid; it may be that I may obtain children by her. And Abram hearkened to the voice of Sarai. Genesis 16:1, 2.
Абрамын эхнэр Сарай түүнд хүүхэд төрүүлсэнгүй. Харин түүнд Агар хэмээх египет шивэгчин байв. Тэгээд Сарай Абрамд, «Үзэгтүн, ЭЗЭН намайг төрөхөөс түдгэлзүүлжээ. Гуйя, шивэгчин уруу минь орогтун; магадгүй би түүгээр дамжуулан үр хүүхэдтэй болж болох юм» гэв. Абрам ч Сарайн үгийг сонсов. Эхлэл 16:1, 2.
In the very same first mention of Islam, as represented by the birth of Ishmael, submission is emphasized. The concept of submission is fundamental to the religion of Islam. The word “Islam,” is derived from two Arabic words, “salaam,” which means “peace”, and “aslama,” which means “to submit” or “surrender”. Islam teaches that believers should submit their will to the will of Allah (God) in all aspects of life. Once Sarah realized she had made a bad decision by encouraging Abraham to take Hagar and produce Ishmael she got permission from Abraham to treat Hagar harshly, causing Hagar to flee from the home of Abraham. There she received a message from the angel.
Исламын тухай хамгийн анхны дурдлагад буюу Ишмаелын төрөлтөөр төлөөлөгдөн гарч ирэх тэр л эхний өгүүлэмжид захирагдал онцлон тэмдэглэгдсэн байдаг. Захирагдах гэсэн ойлголт нь Исламын шашны үндсэн тулгуур мөн. “Ислам” хэмээх үг нь арабын “salaam” буюу “энх амгалан”, мөн “aslama” буюу “захирагдах” эсвэл “бууж өгөх” гэсэн утгатай хоёр үгнээс гаралтай. Ислам нь итгэгчид амьдралын бүхий л хүрээнд өөрсдийн хүслийг Аллахын (Бурханы) хүсэлд захируулах ёстой гэж сургадаг. Сара Абрахамыг Хагарыг авч, Ишмаелыг төрүүлэхийг ятган уриалснаараа буруу шийдвэр гаргаснаа ухаармагцаа, тэрээр Хагарт хатуу ширүүн хандах зөвшөөрлийг Абрахамаас авсан бөгөөд үүний улмаас Хагар Абрахамын гэрээс дүрвэн зугтжээ. Тэнд тэрээр тэнгэрэлчээс нэгэн мэдээг хүлээн авсан.
But Abram said unto Sarai, Behold, thy maid is in thy hand; do to her as it pleaseth thee. And when Sarai dealt hardly with her, she fled from her face. And the angel of the Lord found her by a fountain of water in the wilderness, by the fountain in the way to Shur. And he said, Hagar, Sarai’s maid, whence camest thou? and whither wilt thou go? And she said, I flee from the face of my mistress Sarai. And the angel of the Lord said unto her, Return to thy mistress, and submit thyself under her hands. And the angel of the Lord said unto her, I will multiply thy seed exceedingly, that it shall not be numbered for multitude. And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:6–12.
Харин Абрам Сараид хандан, Үзэгтүн, чиний шивэгчин чиний гарт байна; түүнд өөрт чинь таалагдах ёсоор үйлдэгтүн гэв. Сараи түүнд хатуу ширүүн хандахад, тэр түүнээс зугтан одов. ЭЗЭНий тэнгэрэлч түүнийг цөл дэх усан булгийн дэргэд, Шур уруу явах зам дахь булгийн дэргэд олж, Хагар аа, Сараигийн шивэгчин, чи хаанаас ирэв? мөн чи хаашаа явах гэж байна? гэж айлдав. Тэр, Би эзэгтэй Сараигаасаа зугтан явж байна гэв. ЭЗЭНий тэнгэрэлч түүнд, Эзэгтэйдээ буцан очиж, түүний гарт өөрийгөө захируул гэж айлдав. ЭЗЭНий тэнгэрэлч түүнд мөн, Би чиний үр удмыг үлэмжхэн арвижуулна, тийнхүү тэд олонтоо тоолж баршгүй болно гэж айлдав. ЭЗЭНий тэнгэрэлч түүнд бас, Үзэгтүн, чи жирэмсэн бөгөөд хүү төрүүлнэ; түүний нэрийг Ишмаел гэж дууд, учир нь ЭЗЭН чиний зовлонг сонссон билээ. Тэр хүн зэрлэг илжиг мэт байх болно; түүний гар хүн бүрийн эсрэг, хүн бүрийн гар түүний эсрэг байх бөгөөд тэр бүх ах дүүсийнхээ өмнө оршин суух болно. Эхлэл 16:6–12.
The restraint of Islam, the “submission” that represents the character of the religion of Islam, and the role of Islam are all in the first mention of Ishmael, and represent the prophetic DNA of the Islam represented by the three woes of Revelation. Once the Lord brought His people to Jeremiah’s old paths they also recognized that the “four winds” that are held in check by the four angels of Revelation chapter seven, are specifically the four winds of Islam.
Исламын хязгаарлал, Ислам шашны мөн чанарыг илэрхийлдэг “дуулгавартай захирагдал”, мөн Исламын үүрэг — эдгээр нь бүгд Ишмаелын анхны дурдалтад агуулагдсан байдаг бөгөөд Илчлэлт номын гурван гайгаар дүрслэгдсэн Исламын эш үзүүллэгийн ДНХ-г төлөөлдөг. Эзэн Өөрийн ардыг Иеремиагийн эртний жимүүдэд авчирсны дараа тэд мөн Илчлэлт номын долдугаар бүлгийн дөрвөн тэнгэрэлчийн хазаарлан тогтоон барьж буй “дөрвөн салхи” нь онцгойлон Исламын дөрвөн салхи мөн болохыг хүлээн зөвшөөрсөн юм.
“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
“Тэнгэрэлчүүд дөрвөн салхийг барьж байна. Тэдгээр нь сулран тавигдаж, бүх дэлхийн гадаргуу дээгүүр давхин гарахаар тэмүүлсэн, замдаа сүйрэл ба үхэл дагуулдаг хилэнт морь мэт дүрслэгдсэн байна.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
The “angry horse” of Islam that is also the “four winds” that are “restrained” while the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished, bear “death and destruction” (Abaddon and Apollyon) in their “path.” Just as the restraint placed upon Hagar, placed that prophetic attribute into the symbol of Islam, the four winds and the angry horse are both restrained, and with that fact in place it was recognized that the beginning of the first woe, identifies a restraint upon Islam as represented by Abubakar’s historical command.
Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалан тэмдэглэх ажил гүйцэлдэх зуур “хазаарлагдсан” байдаг “дөрвөн салхи” мөн болох Исламын “уурт морь” нь өөрийн “зам мөрөндөө” “үхэл ба сүйрэл” (Абаддон ба Аполлион)-ийг авч явдаг. Агар дээр тавигдсан хязгаарлалт нь тэр эш үзүүллэгийн шинжийг Исламын бэлгэдэлд шингээсэнтэй адил, дөрвөн салхи болон уурт морь хоёулаа хазаарлагдсан байдаг бөгөөд энэ баримт тогтоогдсон тул эхний гай зовлонгийн эхлэл нь Абубакарын түүхэн тушаалаар төлөөлөгдсөн Ислам дээрх нэгэн хязгаарлалтыг заан таниулдаг нь ойлгогдсон юм.
And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.
Тэдэнд газрын өвсийг ч, ямар ч ногоон зүйлийг ч, ямар ч модыг ч гэмтээхгүй, харин духан дээрээ Бурханы тамгагүй хүмүүсийг л гэмтээх нь тушаагдав. Илчлэлт 9:4.
Line upon line, the beginning of the second woe, which in the triple application of the three woes is placed over the beginning of the first woe, identifies a release of the four angels, who in the verse represents the release of Islam’s second great jihad.
Мөрийн дээр мөрөөр харуулсанчлан, гурван гайгийн гурвалсан хэрэглээнд эхний гайгийн эхлэл дээр давхардуулан байрлуулсан хоёр дахь гайгийн эхлэл нь, уг эшлэлд Исламын хоёр дахь их жихадын суллагдлыг төлөөлөн дүрсэлдэг дөрвөн тэнгэрэлчийн суллагдлыг тодорхойлж байна.
Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. Revelation 9:14.
“Евфрат хэмээх агуу мөрөнд хүлэгдсэн байгаа дөрвөн тэнгэрэлчийг суллагтун” хэмээн бүрээтэй байсан зургаа дахь тэнгэрэлчид айлдав. Илчлэлт 9:14.
It was therefore understood that at the beginning of the third woe, Islam would be both released and restrained, which is the very testimony of Sister White.
Иймээс гурав дахь гай зовлонгийн эхэнд Ислам нэгэн зэрэг суллагдаж, мөн хязгаарлагдах болно гэж ойлгогдож байсан нь яг Сестра Уайтын гэрчлэл мөн юм.
“At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
“Тэр цагт, авралын ажил төгсгөлдөө хүрч байх үед, газар дэлхий дээр гай зовлон ирж байх бөгөөд үндэстнүүд уур хилэнтэй байх авч, гурав дахь тэнгэрэлчийн ажлыг саатуулахгүйн тулд хазаарлагдан баригдах болно. Тэр үед ‘хожмын бороо,’ өөрөөр хэлбэл Эзэний оршихуйгаас ирэх сэргээш ирж, гурав дахь тэнгэрэлчийн чанга дуу хоолойд хүч өгөх бөгөөд долоон эцсийн гай гамшиг асгагдах үед ариун хүмүүсийг бат зогсоход бэлтгэнэ.” Early Writings, 85.
When the historical record of Islam was investigated it was found that the warfare and accomplishments of Arabic Islam of the first woe, is understood by Islam as “the first great jihad”, and that the warfare of the Ottoman Empire that began when the four angels were loosed is understood by Islam as “the second great jihad”. In agreement with the triple application Islam believes the third and last great jihad, began on September 11, 2001. As William Miller once wrote, “History and prophecy, doth agree.”
Исламын түүхэн тэмдэглэлийг судлан үзэхэд, эхний гай зовлонт үеийн Арабын исламын дайн тулаан ба ололт амжилтыг ислам өөрөө “анхны их жихад” хэмээн ойлгодог бөгөөд дөрвөн тэнгэрэлч суллагдсан үед эхэлсэн Османы эзэнт гүрний дайн тулааныг ислам “хоёр дахь их жихад” хэмээн ойлгодог нь тогтоогдсон юм. Гурвалсан хэрэглээтэй нийцүүлэн, ислам гурав дахь бөгөөд сүүлчийн их жихадыг 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд эхэлсэн гэж үздэг. Уильям Миллер нэгэнтээ бичсэнчлэн, “Түүх ба эш үзүүллэг хоорондоо нийцдэг.”
The “line upon line” application of a release and simultaneous restraint as represented by laying the beginning prophetic line of the first and second woes, over one another, was perfectly confirmed by the Spirit of Prophecy, and immediately after Islam struck on September 11, 2001 President George W. Bush placed a world-wide restraint upon Islam by initiating his war on terror. The simultaneous releasing and restraining of the “angry horse” of Islam was confirmed by the Bible, the Spirit of Prophecy, and also history.
“мөр мөрийн дээр” хэрэгжилт нь, эхний ба хоёр дахь гай гамшгийн анхны эш үзүүллэгийн шугамыг нэгийг нь нөгөөгийнх нь дээр давхарлан тавьснаар дүрслэгдсэн суллан тавилт болон түүнтэй зэрэгцсэн хязгаарлалтыг илэрхийлдэг бөгөөд, энэ нь Зөгнөлийн Сүнсээр төгс батлагдсан юм. Ислам 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд цохилт өгсний даруйд Ерөнхийлөгч Жорж У. Буш терроризмын эсрэг дайнаа эхлүүлснээр Исламын дээр дэлхий даяарх хязгаарлалт тогтоосон. Исламын “уурт морь”-ийг зэрэгцэн суллан тавьж, зэрэгцэн хязгаарласан явдал нь Библиэр, Зөгнөлийн Сүнсээр, мөн түүнчлэн түүхээр батлагдсан юм.
Those who “follow the Lamb” back to the Millerite old paths find the “rest,” which is the latter rain, that Sister White identifies begins when the nations are angered, yet held in check, as they were on September 11, 2001.
“Хургыг даган” Миллеритийн эртний жимүүдэд буцан очигсод Систер Уайтын тодорхойлсноор үндэстнүүд уурлан хилэгнэвч, 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний өдөр байсанчлан хазаарлагдан тогтоогдож байх үед эхэлдэг хожуугийн бороо болох “амралыг” олдог.
“At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
“Тэр үед, авралын ажил төгсгөлдөө хүрч байх зуур, газар дэлхий дээр гай зовлон нүүрлэх бөгөөд үндэстнүүд хилэгнэн догширно, гэвч гурав дахь тэнгэрэлчийн ажлыг саатуулахгүй байлгахын тулд тэднийг тогтоон барих болно. Тэр үед ‘хожмын бороо,’ өөрөөр хэлбэл Эзэний оршихуйгаас ирэх сэргэлт ирж, гурав дахь тэнгэрэлчийн чанга дуу хоолойд хүч өгөх бөгөөд сүүлчийн долоон гамшиг асгагдах тэр үед ариун хүмүүсийг бат зогсоход бэлтгэнэ.” Early Writings, 85.
Those who “follow the Lamb” back to the Millerite old paths find the “rest,” which is the latter rain, that Sister White identifies begins when the mighty angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001.
“Хургыг даган” Миллерийн үеийн хуучин жимүүдэд эргэн очигсод нь Эгч Уайт Илчлэлт арван наймын хүчирхэг тэнгэрэлч 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд бууж ирэх үед эхэлдэг хэмээн тодорхойлсон “амралт”-ыг, өөрөөр хэлбэл хожмын бороог, олдог.
“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.
“Сүүлчийн бороо нь Бурханы ард түмэн дээр буух ёстой. Тэнгэрээс хүчирхэг нэгэн тэнгэрэлч бууж ирэх бөгөөд бүх дэлхий түүний алдраар гэрэлтэх болно.” Review and Herald, April 21, 1891.
That mighty angel descended when the buildings of New York were thrown down, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and the latter rain began to sprinkle. Those who were led back to Jeremiah’s old paths, and found the “rest,” which is the latter rain, then recognized that Isaiah’s “rest and refreshing,” was also the latter rain, but it was also an identification of the test which on September 11, 2001 confronted God’s people, and especially the “scornful men” who “ruled Jerusalem”. They came to understand that the test was twofold, for it represented the message of Islam of the third woe, and just as importantly, it represented the biblical methodology that established the message of the latter rain.
Тэр хүчирхэг тэнгэрэлч Нью-Йоркийн барилгууд нураагдах үед бууж ирсэн бөгөөд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалах ажил эхэлж, хожуугийн бороо шивэрч эхэлсэн юм. Иеремиагийн эртний жимүүдэд буцан хөтлөгдөж, хожуугийн бороо болох “амгаланг” олсон хүмүүс тэр үед Исаиагийн “амгалан ба сэргээлт” нь мөн хожуугийн бороо болохыг ухаарсан; харин энэ нь мөн 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд Бурханы ард түмэнтэй, ялангуяа “Иерусалимыг захирч” байсан “дооглон тохуурхагч хүмүүстэй” тулгарсан шалгалтын таних тэмдэг байсныг ч ойлгосон. Тэд энэ шалгалт хоёр талтай байсныг ойлгосон. Учир нь энэ нь гурав дахь гай зовлонгийн Исламын мэдээг төлөөлж байсан бөгөөд үүнтэй адил чухал нь, хожуугийн борооны мэдээг тогтоосон Библийн аргачлалыг төлөөлж байсан юм.
To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Isaiah 28:12–14.
Тэрээр тэдэнд хандан, “Энэ бол ядарсанд амралт өгөх амралт мөн; энэ бол сэргээлт мөн” гэж айлдсан боловч тэд сонсохыг хүссэнгүй. Харин ЭЗЭНий үг тэдэнд тушаал дээр тушаал, тушаал дээр тушаал; мөр дээр мөр, мөр дээр мөр; энд жаахан, тэнд жаахан байв; ингэснээр тэд явж, хойш унан, хэмхэрч, урхинд орж, баригдах ажээ. Тиймээс Иерусалимд байгаа энэ ард түмнийг захирдаг басамжлагч хүмүүс ээ, ЭЗЭНий үгийг сонсогтун. Исаиа 28:12–14.
Walking in the old paths allowed God’s last day people to then see that the parable of the ten virgins, which “illustrates the experience of the Adventist people,” was to be repeated “to the very letter,” during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The testimony of the history where the parable was first fulfilled identified that Habakkuk chapter two was directly connected with and part of the parable. Therefore the “debate” of Habakkuk two represented the test of the rest and refreshing that the scornful men refused to hear. As faithful Bible students continued to investigate the old paths, they realized that not only was the parable of the ten virgins, and Habakkuk two, the same prophecy, but so too was Ezekiel chapter twelve.
Эртний жимүүдээр алхах нь Бурханы эцсийн өдрүүдийн ард түмэнд “Адвентист ард түмний туршлагыг дүрслэн үзүүлдэг” арван охины тухай сургаалт зүйрлэл нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын тамгалах цагт “үсэгчлэн яг тэр чигээрээ” дахин биелэх ёстойг харах боломжийг олгов. Энэхүү сургаалт зүйрлэл анх биелсэн түүхийн гэрчлэл нь Хабаккукын хоёрдугаар бүлэг уг сургаалт зүйрлэлтэй шууд холбоотой бөгөөд түүний нэг хэсэг болохыг тодорхойлсон юм. Иймээс Хабаккук 2-ын “маргаан” нь басамжлагч хүмүүсийн сонсохоос татгалзсан амралт ба сэргэлтийн сорилтыг төлөөлж байв. Үнэнч Библийн судлагчид эртний жимүүдийг цаашид судалсаар байхдаа зөвхөн арван охины тухай сургаалт зүйрлэл болон Хабаккук 2 нэг л эш үзүүллэг байгаад зогсохгүй, мөн Езекиелийн арван хоёрдугаар бүлэг ч түүнтэй адил мөнөөх эш үзүүллэг мөн болохыг ойлгосон юм.
“A portion of Ezekiel’s prophecy also was a source of strength and comfort to believers: ‘The word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God. . . . The days are at hand, and the effect of every vision. . . . I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged.’ ‘They of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of My words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done.’ Ezekiel 12:21–25, 27, 28.” The Great Controversy, 393.
Езекиелийн эш үзүүллэгийн нэгэн хэсэг ч мөн итгэгчдэд хүч чадал, тайтгарлын эх сурвалж болсон юм: “‘ЭЗЭНий үг надад ирж, ийн айлдав, Хүний хүү ээ, Израилийн нутагт та нарт байдаг тэр зүйр үг юу вэ? Та нар “Өдрүүд сунжирч, үзэгдэл бүхэн талаар өнгөрнө” хэмээн хэлдэг. Тиймээс тэдэнд хэлэгтүн, Эзэн БУРХАН ийн айлдаж байна: ... Өдрүүд ойртож, үзэгдэл бүрийн биелэл ч ойртож байна. ... Би айлдаж, Миний айлдах үг биелнэ; цаашид энэ нь сунжрахгүй.’ ‘Израилийн гэрийнхэн “Түүний үзэж буй үзэгдэл нь олон өдрийн хойших зүйл бөгөөд тэрээр алс холын цаг үеийн тухай эш үзүүлж байна” хэмээн хэлдэг. Тиймээс тэдэнд хэлэгтүн, Эзэн БУРХАН ийн айлдаж байна: Миний үгсийн аль нь ч цаашид сунжрахгүй, харин Миний айлдсан үг биелэх болно.’ Езекиел 12:21–25, 27, 28.” Агуу тэмцэл, 393.
The period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, as represented by the Advent movement of 1840 to 1844, represents the period of time in the last days, when “the effect of every vision” “shall come to pass.” The prophetic history of the first woe, laid upon the prophetic history of the second woe, identifies the prophetic history of the third woe, which is the prophetic history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. It is also the history of 1840 to 1844. It is also the history where the work of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant is accomplished. It is the history where the two horns of the earth beast go through a transition from the sixth unto the “eighth” that “is of the seven”. It is the history where the two prophets are slain in the street, in chapter eleven of Revelation.
Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг лацдах үе, өөрөөр хэлбэл 1840-өөс 1844 оны хоорондох Адвентийн хөдөлгөөнөөр төлөөлөгдсөн тэр үе нь эцсийн өдрүүдэд “аливаа үзэгдлийн биелэл” “биелэх” цаг үеийг илэрхийлдэг. Эхний гай зовлонгийн эш үзүүллэгийн түүхийг хоёр дахь гай зовлонгийн эш үзүүллэгийн түүх дээр давхарлан тавихад, гурав дахь гай зовлонгийн эш үзүүллэгийн түүх тодорхойлогддог бөгөөд энэ нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг лацдах эш үзүүллэгийн түүх юм. Энэ нь мөн 1840-өөс 1844 оны түүх мөн. Энэ нь мөн Гэрээний Элчийн замыг бэлтгэдэг элчийн ажил гүйцэлддэг түүх мөн. Энэ нь мөн газрын араатны хоёр эвэр долооноос гарсан “найм” дахь руу зургаагаас шилжин өнгөрөх түүх мөн. Энэ нь мөн Илчлэл номын арван нэгдүгээр бүлэгт гардагчлан, хоёр эш үзүүлэгч гудамжинд алагддаг түүх мөн.
Just as significant though, is the fact that because God’s word never fails, in conjunction with the principle that all the prophets are speaking more of the last days than any other period, on September 11, 2001 the “prophetic days are at hand” where the “words that” God has spoken “will come to pass,” and “it shall be no more prolonged.”
Гэвч үүнтэй адил ач холбогдолтой нэгэн үнэн бол Бурханы үг хэзээ ч биелэлгүй өнгөрдөггүй тул, мөн бүх эш үзүүлэгчид бусад аль ч үеэс илүүтэйгээр эцсийн өдрүүдийн тухай өгүүлдэг гэсэн зарчимтай уялдан, 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд “эш үзүүллэгийн өдрүүд ойртон ирсэн” бөгөөд Бурханы айлдсан “үгс” “биелэлээ олж,” “цаашид хойшлогдохгүй” болсон явдал мөн.
The rebellion of 1863 assigned Laodicean Adventism to wander in the wilderness until they were all dead. The Lord returned to that history on September 11, 2001 as He had done with ancient Israel at Kadesh.
1863 оны тэрслэлт нь Лаодикийн Адвентизмыг тэд бүгд үхтлээ цөлөөр тэнүүчлэхэд оноосон юм. Эзэн эртний Израильд Кадешт үйлдсэнчлэн 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд тэр түүхэнд эргэн ирсэн юм.
The first visit to Kadesh produced the rebellion of the ten spies, and brought the time of wandering in the wilderness. At the end of the forty years, they returned to Kadesh, and it was there that Moses struck the Rock a second time and was prevented from entering into the Promised Land, but they went in with Joshua. September 11, 2001, identifies the last generation, and God will no longer prolong His Word.
Кадешт хийсэн анхны айлчлал нь арван тагнуулын бослогыг төрүүлж, цөлд тэнүүчилсэн цаг үеийг авчирсан. Дөчин жилийн эцэст тэд Кадеш руу буцан ирсэн бөгөөд яг тэнд Мосе Хадыг хоёр дахь удаагаа цохисны улмаас Амлагдсан Газар уруу орохоос нь хориглогдсон, харин тэд Иошуагийн хамт орсон. 2001 оны 9 дүгээр сарын 11 нь эцсийн үеийнхнийг тодорхойлж байгаа бөгөөд Бурхан Өөрийн Үгээ цаашид сунжруулахгүй.
We will address this fact in the next article.
Бид энэ баримтыг дараагийн өгүүлэлд авч үзнэ.
“The history of the wilderness life of Israel was chronicled for the benefit of the Israel of God to the close of time. God’s dealings with the wanderers of the desert in all their marchings to and fro, in their exposure to hunger, thirst, and weariness, and in the striking manifestations of his power for their relief, are a divine parable, fraught with warning and instruction for his people in all ages. The varied experience of the Hebrews was a school of preparation for their promised home in Canaan. God would have his people in these last days review with humble hearts, and teachable spirits, the fiery trials through which ancient Israel passed, that they may be instructed in their preparation for the heavenly Canaan.
“Израилийн цөлийн амьдралын түүх нь цаг үеийн төгсгөл хүртэлх Бурханы Израилийн тусын тулд тэмдэглэгдэн үлдсэн юм. Цөлөөр хэрэн тэнэж явсан тэдэнтэй Бурханы харьцсан байдал нь—тэдний урагш хойш бүх нүүдэл суудалд, өлсгөлөн, цангалт, туйлдалтад өртсөн явдалд, мөн тэднийг авран туслахын тулд Түүний хүч чадал гайхамшигтайгаар илэрсэнд—бүх үеийн Түүний ард түмэнд зориулсан анхааруулга ба сургамжаар дүүрэн тэнгэрлэг сургаалт зүйрлэл мөн. Еврейчүүдийн олон янзын туршлага нь тэдний Канаан дахь амлагдсан орондоо очиход бэлтгэх сургуулилт байв. Бурхан эдгээр эцсийн өдрүүдэд Өөрийн ард түмнээр эртний Израилийн туулсан гал мэт сорилтуудыг даруу зүрх, сургагдах сэтгэлээр эргэн хараасай гэж хүсдэг бөгөөд ингэснээр тэд тэнгэрлэг Канаанд бэлтгэгдэхдээ сургамж авах юм.”
“The rock which, smitten by the command of God, sent forth its living waters, was a symbol of Christ, smitten and bruised that by his blood a fountain might be prepared for the salvation of perishing man. As the rock had been once smitten, so Christ was to be ‘once offered, to bear the sins of many.’ But when Moses rashly smote the rock at Kadesh, the beautiful symbol of Christ was marred. Our Saviour was not to be sacrificed a second time. As the great offering was made but once, it is only necessary for those who seek the blessings of his grace to ask in Jesus’ name,—to pour forth the heart’s desires in penitential prayer. Such prayer will bring before the Lord of hosts the wounds of Jesus, and then will flow forth afresh the life-giving blood, symbolized by the flowing of the living water for thirsting Israel.
“Бурханы тушаалаар цохигдон амийн усаа урсгасан тэр хад нь Христийн бэлгэдэл байсан бөгөөд мөхөж буй хүнийг аврахын тулд Түүний цусаар нэгэн булаг бэлтгэгдэхийн төлөө Тэр цохигдож, няцлагдах ёстой байв. Хад нэгэнтээ цохигдсончлон Христ ч мөн «олны нүглийг үүрэхийн тулд нэг удаа өргөгдөх» ёстой байсан. Харин Мосе Кадешт хадыг бодлогогүйгээр цохисноор Христийн тухай тэрхүү үзэсгэлэнт бэлгэдэл гутаагдсан юм. Бидний Аврагч хоёр дахь удаагаа тахил өргөгдөх ёсгүй байсан. Агуу тахил зөвхөн нэг удаа өргөгдсөн учраас Түүний нигүүлслийн ерөөлийг эрэн хайгчдад Есүсийн нэрээр гуйх л хэрэгтэй,—гэмшлийн залбирал дотор зүрхний хүслийг урсган гаргах хэрэгтэй. Ийм залбирал нь түмэн цэргийн ЭЗЭНий өмнө Есүсийн шархыг авчирч тавих бөгөөд тэгээд цангаж байсан Израилийн төлөө амийн ус урсан гарсны бэлгэдсэнчлэн амь өгөх цус дахин шинээр урсан гарна.”
“Only by living faith in God, and humble obedience to his commands, can man hope to meet the divine approval. On the occasion of that mighty miracle at Kadesh, Moses, wearied with the continual murmuring and rebellion of the people, lost sight of his Almighty Helper; he heeded not the command, ‘Speak ye unto the rock, and it shall give forth its waters;’ and without the divine strength he was left to mar his record with an exhibition of passion and human weakness. The man who should, and might have stood pure, firm, and unselfish to the close of his work, was overcome at last. God was dishonored before the congregation of Israel, when he might have been honored, and his name glorified.
“Хүн зөвхөн Бурханд амьд итгэлээр амьдарч, Түүний тушаалуудад даруугаар дуулгавартай байснаар л тэнгэрлэг тааллыг хүлээх найдвар тээж чадна. Кадеш дахь тэрхүү агуу гайхамшгийн үед ард түмний байнгын гомдоллол, тэрслэлээс ядарсан Мосе Төгс Хүчит Туслагчaa хараанаасаа алдсан; тэрээр ‘Хадан цохионд хэлэгтүн, тэгвэл тэр усaa гаргана’ гэсэн тушаалыг анхааран дагасангүй; тэнгэрлэг хүчгүйгээр тэрээр уур хилэн болон хүний сул дорой байдлыг үзүүлснээр өөрийн түүхэн гэрчлэлийг сэвтээхэд хүрсэн. Үйлчлэлийнхээ эцсийг хүртэл ариун, бат, аминч бус хэвээр зогсож байх ёстой, мөн тэгж чадах байсан тэр хүн эцэст нь ялагдсан. Бурхан Израилийн чуулганы өмнө алдаршиж болох байсан атал, Түүнд хүндэтгэл үзүүлэгдэлгүй, Түүний нэр алдаршсангүй.”
“The judgment immediately pronounced against Moses was most cutting and humiliating,—that he with rebellious Israel must die before crossing the Jordan. But shall man assert that the Lord dealt severely with his servant for that one offense? God had honored Moses as he had honored no other man then living. He had vindicated his cause again and again. He had heard his prayers, and had spoken with him face to face, as a man speaketh with a friend. Just in proportion to the light and knowledge which Moses had enjoyed, was his criminality increased.” Signs of the Times, October 7, 1880.
“Мосегийн эсрэг даруй тунхаглагдсан шүүлт нь туйлын хатуу бөгөөд гутаан доромжилсон байсан,—өөрөөр хэлбэл тэрээр тэрслүү Израильтай хамт Иорданыг гатлахаасаа өмнө үхэх ёстой байв. Гэвч хүн Эзэн Өөрийн зарцад тэр ганц гэмт хэргийн төлөө хэт хатуу хандсан хэмээн хэлж болох уу? Бурхан Мосег тухайн үед амьд байсан өөр хэнийг ч өргөмжилснөөс илүүгээр өргөмжилсөн билээ. Тэрээр түүний хэргийг дахин дахин зөвтгөсөн. Түүний залбирлуудыг сонсож, хүн найзтайгаа ярьдагчлан түүнтэй нүүр тулан айлдсан. Мосегийн эдэлсэн гэрэл ба мэдлэг хэдий чинээ их байсан, түүний гэм буруугийн хэмжээ төдий чинээ нэмэгдсэн юм.” Signs of the Times, October 7, 1880.