Эгч Уайт тун удахгүй гарах Ням гаргийн хуулийг МЭ 66 онд Иерусалимыг бүсэлсэн Ромын цэргүүдээр дүрслэн урьдчилан үзүүлэгдсэн тэрхүү “тэмдэг” хэмээн тодорхойлдог бөгөөд ингэснээрээ тэрээр харсан ч үл үздэг, сонссон ч үл сонсдог нэгэн бүлгийг тодорхойлон заадаг.
“Мөнх үе бидний өмнө уудамлан оршиж байна. Хөшиг удахгүй сөхөгдөх гэж байна. Ийм ариун бөгөөд хариуцлагатай байр суурийг эзэлж буй бид, эргэн тойронд маань сүнснүүд мөхөж байхад, хувиа хичээсэн амар хялбарыг эрхэмлэх сэтгэлдээ зууралдан, бид юу хийж байна вэ, юуг бодож байна вэ? Бидний зүрх сэтгэл бүрмөсөн хатуурсан гэж үү? Бусдын авралын төлөө хийх ажил бидэнд байгааг бид мэдэрч, ойлгож чадахгүй байна гэж үү? Ах дүү нар аа, та нар хардаг атлаа хардаггүй, сонсдог атлаа сонсдоггүй тэр ангид хамаарах хүмүүс гэж үү? Бурхан та нарт Өөрийн хүслийн мэдлэгийг өгсөн нь талаар болсон гэж үү? Тэр та нарт анхааруулга дээр анхааруулгыг илгээсэн нь талаар болсон гэж үү? Дэлхий дээр удахгүй ирэх гэж буй зүйлсийн талаар мөнхийн үнэний тунхаглалуудыг та нар үнэмшдэг үү, Бурханы шүүлтүүд ард түмний дээр заналхийлэн байгаад та нар итгэдэг үү, тэгээд та нар тайван тухалж, залхуурч, хайхрамжгүй, цэнгэлд дурлан суусаар байж чадах гэж үү?”
“Одоо Бурханы ард түмэн хайр сэтгэлээ энэ ертөнцөд хандуулж, эсвэл эрдэнэсээ энд хураах цаг огт биш юм. Ромын цэргүүд Иерусалимыг бүслэх нь Иудейн Христэд итгэгчдэд зугтан гарах дохио байсанчлан, манай үндэстэн папын амралтын өдрийг албадан мөрдүүлэх зарлигаар эрх мэдлээ хэрэгжүүлэх нь бидэнд анхааруулга болох болно. Тэгээд бидэнд том хотуудыг орхих, улмаар уулсын дундах тусгаарлагдмал газруудад буй бөглүү орон байр руу очихын бэлтгэл болгон жижиг хотуудыг ч орхих цаг ирэх болно.” Гэрчлэлүүд, 5-р боть, 464.
АНУ-д тун удахгүй гарах ням гаргийн хууль нь “том хотуудаас гарч, улмаар жижиг хотуудыг орхин, уулсын дундах тусгаарлагдмал газруудад орших нам гүм сууц руу шилжихэд бэлтгэх” анхааруулах дохио (тэмдэг) мөн. Лаодикейн Адвентизм нь АНУ дахь ням гаргийн хуулийн хямрал нь The Great Controversy-д өгүүлсэн тэрхүү “тэмдэг”-ийг биелүүлдгийг ихэнхдээ мэддэггүй. Энэ нь гурван жил хагасын эхэнд байсан “тэмдэг”-ээр хэвшмэл дүрслэгдсэн байдаг. МЭ 66 онд болсон Иерусалимын анхны бүслэлтийн үеэр биелсэн тэрхүү “тэмдэг” нь тун удахгүй гарах ням гаргийн хуулийн үед өргөгдөх “туг тэмдэг”-ийг төлөөлөн дүрсэлдэг.
Иерусалимын бодит сүйрлийг МЭ 70 онд Тит гүйцэтгэсэн бөгөөд Титийн бүслэлтийг өмнө нь МЭ 66 онд Цестийн бүслэлтээр анхлан дүрслэн үзүүлсэн байв. Учир нь Есүс аливаа зүйлийн төгсгөлийг үргэлж түүний эхлэлээр жишээлэн үзүүлдэг. Есүсийн зугтан гарах “тэмдэг” хэмээн өгсөн нь Титийн бүслэлт бус, харин Цестийн эхний бүслэлт байсан. Нэг нь эхэн үеийн бүслэлт, нөгөө нь төгсгөлийн бүслэлт байв.
“Иерусалимын сүйрэлд нэг ч Христэд итгэгч амь үрэгдээгүй. Христ Өөрийн шавь нарт анхааруулга өгсөн байсан бөгөөд Түүний үгэнд итгэсэн бүхэн амалсан тэмдгийг ажиглан хүлээж байв. ‘Та нар Иерусалим цэргүүдээр бүслэгдсэнийг үзэх үед, түүний эзгүйрэл ойрхон болсныг мэдэгтүн. Тэгээд Иудейд байгаа хүмүүс уулс руу зугтаг; хотын дотор байгаа хүмүүс тэндээс гарч явтугай.’ Лук 21:20, 21. Цестийн удирдсан Ромчууд хотыг бүсэлсний дараа, даруй довтлоход бүх зүйл таатай мэт санагдаж байсан ч тэд гэнэт бүслэлтийг орхин буцсан юм. Амжилттай эсэргүүцэх найдвараа алдсан бүслэгдэгсэд бууж өгөх гэж байсан тэр мөчид Ромын жанжин үл мэдэгдэх өчүүхэн ч шалтгаангүй мэтээр цэргээ татан гаргав. Гэвч Бурханы өршөөнгүй удирдлага Өөрийн ард түмний сайн сайхны төлөө үйл явдлыг чиглүүлж байсан билээ. Амласан тэмдэг хүлээж байсан Христэд итгэгчдэд өгөгдсөн байсан бөгөөд одоо Аврагчийн анхааруулгад дуулгавартай байхыг хүссэн бүхэнд боломж олдсон юм. Үйл явдлыг тийнхүү захирсан тул Христэд итгэгчдийн дүрвэн гарахыг еврейчүүд ч, ромчууд ч саатуулж чадсангүй. Цестийг ухрахад еврейчүүд Иерусалимаас дайран гарч, түүний буцаж буй цэргийн хойноос нэхэн хөөв; ийнхүү хоёр талын хүчнүүд бүрэн тулалдан завгүй байх зуур Христэд итгэгчид хотоос гарах боломжтой болов. Тэр үед мөн тэднийг замаас нь тосон саатуулахыг оролдож болох дайснуудаас орон нутаг цэвэрлэгдсэн байлаа. Бүслэлтийн үед еврейчүүд Сүүдрэвчийн баярыг сахихаар Иерусалимд цугларсан байсан тул газрын өнцөг булан бүр дэх Христэд итгэгчид саад тотгоргүйгээр зугтан гарч чадсан юм. Тэд сааталгүй аюулгүй газарт—Иорданы цаадах Перея нутгийн Пелла хот руу—зугтан оджээ.” Агуу тэмцэл, 30.
МЭ 66 онд Цестийн Иерусалимыг бүсэлсэн явдал нь тэрхүү түүхэн үеийн Христэд итгэгчдэд зориулан Христийн өгсөн анхааруулах “тэмдэг”-ийг биелүүлсэн боловч, МЭ 70 онд Титийн хийсэн бүслэлт нь зугтан гарах ямар ч “тэмдэг” өгөөгүй. Тэр бүслэлтийн үед хотод нэг ч Христэд итгэгч үлдээгүй байсан бөгөөд, тэрхүү эцсийн бүслэлт нь Иерусалимын сүйрэлд хүргэсэн; Иерусалимын сүйрлийн үед “нэг ч Христэд итгэгч амиа алдаагүй”, учир нь Христэд итгэгчид тэрхүү түүхэн явдлын эхэнд зугтан гарсан байв.
“Цестий болон түүний цэргийн араас мөрдөн хөөж явсан иудейн хүчнүүд тэдний ар талаас тийнхүү ширүүнээр довтолсон тул тэднийг бүрмөсөн сүйрүүлэх аюул нүүрлэв. Ромчууд ухран гарахдаа асар их бэрхшээлтэйгээр сая амжилт олсон юм. Иудейчүүд бараг гарз хохиролгүйгээр мултарч, олз омогтойгоо ялалтын сүр жавхлантайгаар Иерусалимд буцан ирэв. Гэвч энэхүү илэрхий амжилт тэдэнд зөвхөн гай зовлон авчирсан юм. Энэ нь тэдний дотор ромчуудын эсрэг зөрүүдлэн эсэргүүцэх тэрхүү сэтгэлийг бадрааж, удалгүй сүйрэлд тавигдсан тэр хотын дээр өгүүлшгүй гай гамшгийг авчирсан билээ.”
“Тит Иерусалимыг дахин бүслэн довтолсон үед түүн дээр буусан гай гамшгууд аймшигтай байв. Хот Дээгүүр Өнгөрөх баярын үеэр бүслэгдсэн бөгөөд тэр үед түүний хэрэм дотор сая сая иудейчууд цугласан байлаа.” Их Тэмцэл, 31.
66 оны Майхан баяраас 70 оны Дээгүүр Өнгөрөх баяр хүртэлх хугацаа нь гурван жил хагас бөгөөд эш үзүүллэгийн утгаар энэ нь нэг мянга хоёр зуун жаран өдөр юм. 66 оноос 70 он хүртэл харь Ром ариун газрыг болон цэргийг хөл дороо гишгэлсэн нь, яг л папын Ром 538 оноос 1798 он хүртэл дөчин хоёр сарын турш ариун хотыг хөл дороо гишгэсэнтэй адил юм.
Харин сүмийн гаднах хашааг орхи, түүнийг бүү хэмж; учир нь тэр нь харь үндэстнүүдэд өгөгдсөн билээ. Тэд ариун хотыг дөчин хоёр сарын турш хөл доороо гишгэлэх болно. Илчлэл 11:2.
Харийн Ром ч, папын Ром ч Иерусалимыг нэг мянга хоёр зуун жаран өдөр (жил)-ийн турш хөл дороо гишгэлэн дарсан бөгөөд үүгээр орчин үеийн Ром эцсийн өдрүүдийн сүнслэг Иерусалимыг бэлгэдлийн нэг мянга хоёр зуун жаран өдрийн хугацаанд хөл дороо гишгэлэн дарахыг тодорхойлон зааж байна. Тэрхүү бэлгэдлийн хугацаа үхлийн шарх эдгэрэх үед, АНУ-д тун удахгүй гарах Ням гаргийн хуулиар эхлэх болно.
Тэгээд би түүний нэг толгой нь үхтлээ шархадсан мэт байхыг харлаа; гэвч түүний үхлийн шарх эдгэрсэн байв. Бүх дэлхий араатныг гайхан дагав. Араатанд эрх мэдэл өгсөн лууг тэд мөргөж, мөн араатанд мөргөн: Араатантай хэн адил билээ? Түүнтэй хэн байлдаж чадах билээ? хэмээн хэлэв. Түүнд агуу үгс болон доромжлолуудыг хэлэх ам өгөгдөж, дөчин хоёр сарын турш үйлдэх эрх мэдэл түүнд өгөгдөв. Илчлэл 13:3–5.
Папын хавчлагын бэлгэдэлт дөчин хоёр сар нь Ням гаргийн хуулийн хямралын “цаг” мөн. Тэрхүү “цаг” нь нэгэн “тэмдэг”-ээр (туг тэмдэг) эхэлж, “тэмдгүүд”-ээр төгсөнө. Ням гаргийн хуулийн үед байх тэрхүү туг тэмдгийн “тэмдэг” нь Вавилонд үлдсэн аливаа Христэд итгэгчдийг бусад толгодоос дээгүүр өргөмжлөгдсөн (дээш өргөгдсөн) алдарт ариун уул руу зугтахад хүргэнэ.
Эцсийн өдрүүдэд ЭЗЭНий өргөөний уул нь уулсын оргилд бат тогтоогдож, толгодын дээр өргөмжлөгдөх болно; бүх үндэстэн түүн уруу урсан ирнэ. Олон ард түмэн явж, “Ирцгээ, ЭЗЭНий уул өөд, Иаковын Бурханы өргөө уруу өгсөцгөөе; Тэр Өөрийн замуудаас бидэнд зааж, бид Түүний жимээр алхах болно. Учир нь Сионоос хууль гарч, Иерусалимаас ЭЗЭНий үг гарах болно” гэж хэлнэ. Исаиа 2:2, 3.
Ням гаргийг шүтэн мөргөхийг албадан сахиулах зарлиг гарах үед хотуудаас зугтан гарах явдлыг МЭ 66 онд Христэд итгэгчдийн зугтан гарсан явдал, мөн МЭ 538 онд цөл уруу дүрвэн гарсан чуулганы явдал хоёул урьдчилан дүрслэн үзүүлсэн билээ.
Тэгээд тэр эмэгтэй цөл уруу зугтан одов. Тэнд түүнд Бурханаас бэлтгэгдсэн нэгэн газар байсан бөгөөд тэнд түүнийг нэг мянга хоёр зуун жаран хоног тэжээх ёстой байлаа. Илчлэлт 12:6.
Иерусалимын сүйрэл анхны бүслэлтээс эцсийн бүслэлт хүртэл гурван жил хагасын хугацаанд үргэлжилсэн боловч ирэх сүйрлийн тухай анхааруулах мэдээ нь долоон жилийн турш өгөгдсөн бөгөөд үүний гурван жил хагас нь анхны бүслэлтээс өмнө, нөгөө гурван жил хагас нь түүнээс хойш байв.
“Иерусалимын сүйрлийн талаар Христийн өгсөн бүх эш үзүүллэг үгчлэн биелсэн билээ. Иудейчүүд Түүний анхааруулсан үгийн үнэнийг биеэрээ амссан юм: ‘Та нар ямар хэмжүүрээр хэмжинэ, түүнээр чинь та нарт дахин хэмжигдэх болно.’ Матай 7:2.
“Гайхамшигт тэмдгүүд ба ер бусын үзэгдлүүд илэрч, гай гамшиг, сүйрлийг зөгнөн сэрэмжлүүлж байв. Шөнийн дунд сүм болон тахилын ширээний дээгүүр ер бусын гэрэл цацран тусав. Нар жаргах үед үүлсийн дунд тулалдаанд цуглан буй тэрэгнүүд болон дайчдын дүрс үзэгдэж байлаа. Шөнөөр ариун газарт үүрэг гүйцэтгэж байсан тахилчид учир битүүлэг чимээнээс айн балмагдаж, газар хөдөлж, “Эндээс явцгаая” хэмээн хашхирах олон дуу хоолой сонсогдов. Хорь гаруй хүнээр арайхийн хаагддаг, хатуу чулуун шаланд гүн суулгасан аварга төмөр түгжээгээр бэхлэгдсэн, зүүн зүгийн тэр агуу хаалга шөнө дунд, нүдэнд үзэгдэх ямар ч хүчин зүйлгүйгээр өөрөө нээгдэв.—Milman, The History of the Jews, book 13.
“Долоон жилийн турш нэгэн хүн Иерусалимын гудамжуудаар өгсөж уруудан явж, тэр хотын дээр ирэх гэж буй гай гамшгийг тунхагласаар байв. Өдөр ч, шөнө ч тэрээр энэ зэрлэг гашуудлын дууг аялгуулан хэлдэг байлаа: ‘Дорнодоос ирэх дуу хоолой! өрнөдөөс ирэх дуу хоолой! дөрвөн салхинаас ирэх дуу хоолой! Иерусалимын эсрэг дуу хоолой, сүмийн эсрэг дуу хоолой! хүргэд ба сүйт бүсгүйчүүдийн эсрэг дуу хоолой! бүх ард түмний эсрэг дуу хоолой!’—Ibid. Энэ хачин этгээдийг шоронд хорьж, ташуурдсан боловч түүний уруулаас ямар ч гомдол гарсангүй. Доромжлол, хүчирхийллийн хариуд тэр зөвхөн: ‘Гай, гай Иерусалимд!’ ‘гай, гай түүний оршин суугчдад!’ хэмээн хэлдэг байв. Түүний анхааруулгын хашхираан өөрийн зөгнөн хэлсэн бүслэлтийн үеэр алагдах хүртлээ тасарсангүй.” The Great Controversy, 29, 30.
МЭ 70 онд бодит Иерусалимын эцсийн сүйрлээс өмнө “гайхамшигт тэмдгүүд ба ёрын шинжүүд” үзэгдэж, тэдгээр нь “гамшиг ба мөхлийг” заан таниулсан. Анхны бүслэлтийн өмнөх гурван жил хагасын турш болон сүйрэлд хүргэсэн дараагийн гурван жил хагасын турш тэрхүү анхааруулах “тэмдгүүд” илэрсэн юм. Ирэх сүйрлийг заан таниулсан “тэмдгүүд” (олон тоо) нь зугтан гарахыг сануулсан “тэмдэг” биш, харин нигүүлслийн хугацаа тун удахгүй хаагдах тухай тунхаглал байсан юм.
Сүнслэг Иерусалим 538-аас 1798 он хүртэл гишгэгдэн доромжлогдож байсан үед зугтан гарахыг анхааруулсан “тэмдэг” нь, “нүглийн хүн” болох, “мөхлийн хүү” “илчлэгдсэн” тэр мөчид, өөрөөр хэлбэл эзгүйрлийн жигшүүрт зүйл гарч ирэх үед байсан юм; тэр нь “Бурхан гэж нэрлэгддэг бүхэн, эсвэл шүтэгддэг бүхэнээс дээгүүр өөрийгөө эсэргүүцэн өргөмжилдөг; тийнхүү өөрийгөө Бурхан хэмээн үзүүлж, Бурханы сүмд Бурхан мэт суудаг” нэгэн байв.
Тиймээс эш үзүүлэгч Даниелаар хэлүүлсэн, эзгүйрлийн жигшүүрт зүйл ариун газарт зогсож байхыг та нар харах үедээ (уншигч нь ойлгог.) Матай 24:15.
Тэр түүхийн Христэд итгэгчид тэр «тэмдгийг» танин мэдмэгцээ нэг мянга хоёр зуун жаран жилийн турш цөл уруу дүрвэн одсон.
Итгэлтэй байхыг хүсэгчид санваартны өмсгөлөөр халхлагдан сүмд нэвтрүүлэгдсэн мэхлэлүүд ба жигшүүрт зүйлсийн эсрэг бат зогсохын тулд цөхрөлтгүй тэмцэл хийх шаардлагатай байв. Библийг итгэлийн жишиг хэмээн хүлээн зөвшөөрдөггүй байлаа. Шашин шүтэх эрх чөлөөний сургаалыг тэрс үзэл хэмээн нэрлэж, түүнийг хамгаалагчдыг үзэн ядаж, хавчин гадуурхдаг байв.
“Урт бөгөөд ширүүн тэмцлийн эцэст, үнэнч цөөнх нь хэрэв урван тэрслэгч сүм хуурамч сургаал ба шүтээн шүтлэгээс өөрийгөө чөлөөлөхөөс цаашид ч татгалзсаар байвал, түүнтэй байсан бүх нэгдлийг таслан зогсоохоор шийдэв. Бурханы үгэнд дуулгавартай байхыг хүсвэл салан тусгаарлах нь туйлын зайлшгүй хэрэгцээ мөн гэдгийг тэд ойлгосон. Тэд өөрсдийн сүнсэнд үхлийн аюултай алдааг тэвчихийг зүрхэлсэнгүй, мөн хүүхдүүдийнхээ болон тэдний үр хүүхдүүдийн итгэлийг аюулд оруулахуйц үлгэр жишээг үзүүлэхийг хүссэнгүй. Амар тайван ба эв нэгдлийг бататгахын тулд тэд Бурханд үнэнч байдалтай нийцэх аливаа буултыг хийхэд бэлэн байсан; гэвч зарчмыг золиослох үнээр олдох амар тайван нь хэтэрхий үнэтэй төлөөс болно гэж тэд үзсэн. Хэрэв эв нэгдэл нь зөвхөн үнэн ба зөвт байдлыг буултанд оруулах замаар л хангагдах юм бол, ялгаа байг, тэр ч байтугай дайн ч байг.” Агуу тэмцэл, 45.
Папын хавчлагын нэг мянга хоёр зуун жаран жил төгсөх үед “тэмдгүүд” (олон тоон дээр) үзэгдсэн бөгөөд харь Ром бодит Иерусалимыг нэг мянга хоёр зуун жаран хоног дэвслэн гишгэсний эцэст гарсан “тэмдгүүд”-ийн адил, тэдгээр “тэмдгүүд” нь зугтан зайлах тэмдэг биш байв.
“Аврагч Өөрийн ирэлтийн тэмдгүүдийг өгөөд зогсохгүй, эдгээр тэмдгүүдийн эхнийх нь хэзээ үзэгдэх цагийг ч тогтоосон байдаг: ‘Тэр өдрүүдийн зовлонгийн дараахан нар харанхуйлагдаж, сар гэрлээ өгөхгүй, одод тэнгэрээс унаж, тэнгэрийн хүчнүүд сэгсрэгдэх болно. Тэгээд тэнгэрт Хүний Хүүгийн тэмдэг үзэгдэж, улмаар газрын бүх овог аймгууд гашуудан, Хүний Хүүг хүч чадал ба агуу алдартайгаар тэнгэрийн үүлсийн хамт ирж явахыг харах болно. Тэрээр бүрээн агуу дуугаар Өөрийн тэнгэрэлч нарыг илгээж, тэд Өөрийн сонгогдогсдыг дөрвөн зүгээс, тэнгэрийн хязгаарын нэгээс нөгөө хязгаар хүртэл цуглуулах болно.’”
“Папын их хавчлагын төгсгөлд нар харанхуйлагдаж, сар гэрлээ өгөхгүй болно хэмээн Христ тунхагласан. Дараа нь одод тэнгэрээс унана. Мөн Тэрээр, ‘Инжрийн модноос нэгэн сургаалт зүйрлэлийг сур; мөчир нь зөөлөрч, навчаа дэлгэрүүлэхэд зун ойрхон болсныг та нар мэддэг. Үүнчлэн та нар энэ бүхнийг үзэхдээ Тэр ойрхон, бүр үүдэнд байна гэдгийг мэдэгтүн’ гэж айлдсан.” Матай 24:32, 33, margin.
“Христ Өөрийн ирэлтийн тэмдгүүдийг өгсөн. Тэр Өөрөө ойрхон, бүр үүдэнд ирснийг бид мэдэж болохыг тунхагладаг. Тэр эдгээр тэмдгийг хардаг хүмүүсийн тухай: ‘Энэ үеийнхэн энэ бүх зүйл биелтэл өнгөрөхгүй’ гэж айлдсан. Эдгээр тэмдгүүд илэрсэн. Эдүгээ бид Эзэний ирэлт гарцаагүй ойрхон байгааг баттай мэдэж байна. ‘Тэнгэр, газар өнгөрөн одох боловч,’ гэж Тэр айлдсан, ‘Миний үгс хэзээ ч өнгөрөхгүй.’” The Desire of Ages, 631, 632.
Папын Ромоор үйлдэгдсэн “Иерусалимыг гишгэлэн доромжлох гурван жил хагасын” хугацаа төгсөх үед Христийн ирэлтийг танин мэдүүлж, Миллерийн хөдөлгөөний түүхийг эхлүүлсэн хэд хэдэн “тэмдэг” гарч ирсэн. Миллерийн түүх эцсийн өдрүүдэд үсэг нэг бүрээрээ давтагдах ёстой. “Агуу папын хавчлагын төгсгөлд” илэрсэн тэдгээр “тэмдэг” нь харийн Ромын зүгээс МЭ 66-аас 70 он хүртэл Иерусалимыг гишгэлэн доромжлох гурван жил хагасын төгсгөлд үзэгдсэн “тэмдгүүдээр” урьдчилан дүрслэгдсэн байсан. Иймээс хоёр гэрчид тулгуурлан, орчин үеийн Ромын түүхэнд зугтан зайлахыг сануулах тэмдэг болох агуу газар хөдлөлтийн цагт өргөгдөх тугийн нэгэн “тэмдэг” байх бөгөөд мөн эцсийн өдрүүдэд орчин үеийн Ромын хавчлагын хугацаа төгсөхөд тохиох олон тооны “тэмдгүүд” ч байх болно.
Бид энэ судалгааг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлнэ.
“Лукийн 21-р бүлгийг унш. Тэнд Христ: ‘Өөрсдийгөө болгоомжлон харгалзагтун; эс тэгвээс та нарын зүрх хэт их идэж уун завхрах, согтуурах, мөн энэ амьдралын санаа зовнилоор дарагдаж, тэр өдөр та нарт гэнэт ирэх вий. Учир нь тэр нь урхи мэтээр бүх дэлхийн гадаргуу дээр оршин суугч бүхний дээр ирнэ. Иймээс сэрэмжтэй байж, эдгээр бүх зүйлээс зугтан зайлах, мөн Хүний Хүүгийн өмнө зогсох эрхтэйд тооцогдохын тулд үргэлж залбирагтун’ хэмээн анхааруулсан байдаг (Лук 21:34–36).”
“Цаг үеийн шинж тэмдгүүд манай дэлхийд биелж байгаа атал, сүмүүд ерөнхийдөө нойрсож буйгаар дүрслэгддэг. ‘Харагтун, хүргэн ирж байна; түүнийг угтан тосоорой’ гэсэн дуудлага ирэхэд дэнлүүндээ тосгүй байснаа мэдсэн мунхаг охидын туршлагаас бид сэрэмжлүүлэг авахгүй гэж үү? Тэд тос худалдаж авахаар явсан хойгуур хүргэн ухаалаг охидын хамт хуримын зоогт орж, үүд хаагдсан билээ. Мунхаг охид найрын танхимд хүрч очиход тэд санаанд оромгүй татгалзалтай тулгарсан. Найрын эзэн, ‘Би та нарыг танихгүй’ хэмээн мэдэгдэв. Тэд шөнийн харанхуй нөмөрсөн эзгүй гудамжинд гадаа зогссоор үлдсэн юм.” Manuscript Releases, volume 15, 229.