We are considering the line of Ezekiel chapter thirty-seven, which first identifies the sounding of the seventh trumpet and the message to Laodicea, that brings about the army of the one hundred and forty-four thousand. Then Ezekiel repeats and enlarges upon that line by introducing the joining of the two sticks of the northern and southern kingdoms of Israel, as an illustration of the process by-which Divinity and humanity are joined during the time of the sounding of the Seventh Trumpet. Once the two nations are joined together as one nation, Ezekiel identifies that they have a king over them, and then he addresses the everlasting covenant that is the covenant accomplished with the one hundred and forty-four thousand, while emphasizing those last day covenant people would have God’s sanctuary in their midst for eternity.
Бид Езекиелийн гучин долдугаар бүлгийн шугамыг авч үзэж байна. Энэ шугам эхлээд долоо дахь бүрээ дуугарч буйг болон Лаодикейд хандсан мэдээг тодорхойлдог бөгөөд энэ нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянган хүний цэргийг бий болгодог. Дараа нь Езекиел тэрхүү шугамыг давтан хэлж, улам дэлгэрүүлэн, Израилийн хойд ба өмнөд хаант улсуудын хоёр савааг нийлүүлэхийг оруулж ирснээр, Долоо дахь Бүрээ дуугарах цаг үед Тэнгэрлэг чанар ба хүн чанар хэрхэн нэгдэн холбогдох үйл явцын жишээг үзүүлдэг. Хоёр үндэстэн нэг үндэстэн болон нэгдсэний дараа Езекиел тэдний дээр хаан байгааг тодорхойлж, улмаар нэг зуун дөчин дөрвөн мянгатай байгуулагдан биелсэн мөнхийн гэрээний тухай өгүүлдэг бөгөөд тэрхүү эцсийн өдрүүдийн гэрээт ард түмний дунд Бурханы ариун ордон үүрд мөнхөд байхыг онцлон тэмдэглэдэг.
We have added to that line, the work of John measuring the temple in 1844, thus typifying the final measuring that began on September 11, 2001. That measuring is also addressed by Zechariah, who includes that the measuring takes place when God once again chooses Jerusalem as the city to place His name. We are drawing a simile between the components that make up the temple, and the two sticks of the northern and southern kingdoms of Israel. The work of Christ in bringing together His Divinity with the humanity of the one hundred and forty-four thousand is represented in the two prophecies of the twenty-five hundred and twenty years of scattering brought upon the northern and southern kingdoms, in conjunction with the prophecy of twenty-three hundred years.
Бид тэр шугам дээр 1844 онд Иоханы сүмийг хэмжсэн ажлыг нэмж авч үзсэн бөгөөд ингэснээр 2001 оны есдүгээр сарын 11-нд эхэлсэн эцсийн хэмжилтийг дүрслэн төлөөлүүлж байна. Тэрхүү хэмжилтийн тухай мөн Зехариа өгүүлдэг бөгөөд Бурхан Өөрийн нэрийг байрлуулах хот болгон Иерусалимыг дахин сонгох үед тэр хэмжилт явагдана гэдгийг хамтатган багтаадаг. Бид сүмийг бүрдүүлдэг бүрэлдэхүүн хэсгүүд болон Израилийн хойд ба өмнөд хаант улсуудын хоёр савааны хооронд адилтгал тогтоож байна. Христ Өөрийн Бурханы чанарыг нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хүн чанартай нэгтгэх үйлс нь, хорин гурван зуун жилийн эш үзүүллэгтэй уялдан, хойд ба өмнөд хаант улсуудад авчирсан тархалтын хоёр мянга таван зуун хорин жилийн хоёр эш үзүүллэгт дүрслэгдэн илэрхийлэгддэг.
To identify what the sticks of Ezekiel represent in the work of the gospel requires a basic understanding of the gospel. Christ accepted our fallen flesh after four thousand years of inherited weakness, which were passed unto Him through Mary. As our Example, He demonstrated that by the exercising of His will, to be surrendered unto His Father’s will, we can overcome as He overcame, by exercising our will in subjection to His will. Our will is employed, either for good or evil in our brain, which is the citadel of the soul.
Езекиелийн саваанууд сайн мэдээний үйл хэрэгт юуг төлөөлдгийг танин мэдэхийн тулд сайн мэдээний тухай суурь ойлголт шаардлагатай. Христ өвлөгдөн ирсэн сул дорой байдал дөрвөн мянган жилийн турш үргэлжилсний дараах бидний унасан махбодыг хүлээн авсан бөгөөд энэ нь Мариагаар дамжин Түүнд дамжсан юм. Тэрээр бидний Үлгэр Жишээний хувьд Өөрийн хүсэл тааллыг Эцгийнхээ хүсэлд захируулан хэрэгжүүлснээр, бид ч мөн өөрсдийн хүслийг Түүний хүсэлд захируулан хэрэгжүүлэх замаар Түүний ялсанчлан ялж чадна гэдгийг харуулсан. Бидний хүсэл нь сүнсний цайз болох тархинд маань сайн эсвэл муугийн төлөө хэрэглэгддэг.
“The student who desires to put the work of two terms into one, should not be permitted to have his own way in this matter. To undertake to do double work means with many, overtaxation of the mind, and a neglect of proper physical exercise. It is not reasonable to suppose that the mind can grasp and digest an oversupply of mental food, and it is as great a sin to overfeed the mind as it is to load the digestive organs, giving the stomach no periods of rest. The brain is the citadel of the whole man, and wrong habits of eating, dressing, or sleeping, affect the brain, and prevent the attaining of that which the student desires,—a good mental discipline. Any part of the body that is not treated with consideration will telegraph its injury to the brain. There should be exercised much patience and perseverance in instructing the youth how to preserve their health. They should become well informed on this matter, that every muscle and organ may be so strengthened and disciplined that in voluntary or involuntary action, the best of health may result, and the brain be invigorated to sustain the taxation of study.” Christian Education, 124.
“Хоёр улирлын ажлыг нэг улиралд багтаан хийхийг хүсдэг сурагчид энэ асуудалд өөрсдийнхөөрөө байлгаж үл болно. Олон хүний хувьд хоёр дахин их ажлыг хийхээр оролдох нь оюун ухааныг хэт ачаалж, зохистой биеийн тамирын хөдөлгөөнийг үл хайхрахад хүргэдэг. Оюун ухаан хэт их сэтгэлийн хоолыг авч, шингээн боловсруулах чадвартай гэж үзэх нь үндэслэлгүй бөгөөд ходоодонд амралтын хугацаа өгөхгүйгээр хоол боловсруулах эрхтнүүдийг ачаалж, биеийг хэт хооллосонтой адил оюун ухааныг хэт тэжээх нь мөн адил их нүгэл юм. Тархи бол бүх хүний цайз мөн бөгөөд хооллолт, хувцаслалт, эсвэл нойрсохын буруу зуршлууд тархинд нөлөөлж, сурагчийн хүсдэг зүйл болох—оюуны сайн сахилга батыг—олж авахад саад болдог. Биеийн аль нэг хэсэгт анхаарал халамжтай хандахгүй бол тэрхүү гэмтэл нь тархинд дохиологдох болно. Залуусыг эрүүл мэндээ хэрхэн хадгалах талаар сургахын тулд үлэмж тэвчээр, тууштай байдлыг хэрэглэх ёстой. Тэд энэ талаар сайн мэдээлэлтэй болох ёстой, ингэснээр булчин, эрхтэн бүр сайн бэхжиж, сахилгажин, сайн дурын буюу өөрийн эрхгүй үйлдэлд хамгийн сайн эрүүл мэндийн үр дүн гарч, тархи нь хичээлийн ачааллыг даахуйц сэргээгдэн чийрэгжих болно.” Christian Education, 124.
The work of the everlasting covenant is to write God’s law upon our hearts and our minds, and both our heart and our mind is located in the “citadel of our souls,” which is our brain.
Мөнхийн гэрээний ажил нь Бурханы хуулийг бидний зүрх сэтгэл болон оюун ухаанд бичих явдал бөгөөд бидний зүрх сэтгэл, оюун ухаан хоёулаа бидний тархи болох “сэтгэлийн маань цайз”-д оршдог.
“The mind of a man or woman does not come down in a moment from purity and holiness to depravity, corruption, and crime. It takes time to transform the human to the divine, or to degrade those formed in the image of God to the brutal or the satanic. By beholding we become changed. Though formed in the image of his Maker, man can so educate his mind that sin which he once loathed will become pleasant to him. As he ceases to watch and pray, he ceases to guard the citadel, the heart, and engages in sin and crime. The mind is debased, and it is impossible to elevate it from corruption while it is being educated to enslave the moral and intellectual powers and bring them in subjection to grosser passions. Constant war against the carnal mind must be maintained; and we must be aided by the refining influence of the grace of God, which will attract the mind upward and habituate it to meditate upon pure and holy things.” Adventist Home, 330.
“Эрэгтэй ч бай, эмэгтэй ч бай, хүний оюун ухаан ариун, цэврээс завхрал, ялзрал, гэмт хэрэгт нэгхэн мөчид шилжин унадаггүй. Хүнийг бурханлигт хувиргах, эсвэл Бурханы дүр төрхөөр бүтээгдсэн нэгнийг араатанлаг буюу сатанлаг байдалд доройтуулахад хугацаа шаардагддаг. Юуг ширтэн харна, түүнтэйгээ адил бид өөрчлөгддөг. Бүтээгчийнхээ дүр төрхөөр бүтээгдсэн хэдий ч, хүн оюун ухаанаа тийнхүү сургаж, урьд нь жигшдэг байсан нүгэл нь түүнд тааламжтай болж чадна. Тэрээр сэрэмжлэн харж, залбирахаа болихын хэрээр зүрх хэмээх цайзаа сахин хамгаалахаа больж, нүгэл болон гэмт хэрэгт оролцдог. Оюун ухаан доройтдог бөгөөд ёс суртахууны болон оюуны хүчнүүдийг боолчлон, бүдүүлэг хүсэл тачаалд захирагдахаар сургагдаж байх үед нь түүнийг ялзралаас дээш өргөх боломжгүй. Махан биеийн бодол санааны эсрэг тасралтгүй дайн хийх ёстой; мөн бид Бурханы нигүүлслийн ариусган боловсронгуй болгох нөлөөгөөр туслуулах ёстой. Тэрхүү нөлөө нь оюун ухааныг дээш татаж, цэвэр бөгөөд ариун зүйлсийг бясалган бодоход дадуулна.” Adventist Home, 330.
The “mind,” the “heart,” the “brain” is the “citadel of the soul.” A citadel is a fortress that is to be guarded from the entrance of sin.
“Оюун ухаан”, “зүрх сэтгэл”, “тархи” нь “сүнсний цайз” юм. Цайз бол нүгэл нэвтрэн орохоос хамгаалан сахих ёстой бэхлэлт мөн.
“In His prayer to the Father, Christ gave to the world a lesson which should be graven on mind and soul. ‘This is life eternal,’ He said, ‘that they might know Thee the only true God, and Jesus Christ, whom Thou hast sent.’ John 17:3. This is true education. It imparts power. The experimental knowledge of God and of Jesus Christ whom He has sent, transforms man into the image of God. It gives to man the mastery of himself, bringing every impulse and passion of the lower nature under the control of the higher powers of the mind. It makes its possessor a son of God and an heir of heaven. It brings him into communion with the mind of the Infinite, and opens to him the rich treasures of the universe.” Christ’s Object Lessons, 114.
“Эцэгт өргөсөн Өөрийн залбиралдаа Христ дэлхийд оюун ухаан ба сэтгэлд сийлэгдэн үлдэх ёстой нэгэн сургамжийг өгсөн юм. ‘Мөнх амь мөн энэ болой,’ гэж Тэр айлдсан, ‘Таныг, цорын ганц үнэн Бурхан, мөн Таны илгээсэн Есүс Христийг мэдэх явдал мөн.’ Иохан 17:3. Энэ бол жинхэнэ боловсрол мөн. Энэ нь хүч чадлыг өгдөг. Бурханы тухай болон Түүний илгээсэн Есүс Христийн тухай туршлагаар олж авсан мэдлэг нь хүнийг Бурханы дүр төрхөд хувиргадаг. Энэ нь хүнд өөрийгөө захирах чадварыг өгч, дорд уг чанарын аливаа өдөөлт, хүсэл тачаалыг оюун санааны дээд чадлуудын хяналтад оруулдаг. Энэ нь түүнийг эзэмшигчийг Бурханы хүү, тэнгэрийн өв залгамжлагч болгодог. Энэ нь түүнийг Хязгааргүй Нэгэний оюун ухаантай харилцаанд оруулж, орчлон ертөнцийн арвин баялгийг түүнд нээж өгдөг.” Христийн сургаалт зүйрлэлүүд, 114.
The “higher powers” are to be employed to control and bring into subjection the “impulses and passions of the lower nature.” The higher powers are located in the mind, and it is “communion with the mind of the Infinite,” that “transforms man into the image of God.” In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the image of the beast is formed in one class and the image of Christ in the other class. What accomplishes the transformation is the connection of minds. Those who have a carnal or fleshly mind as Paul identifies it, form the image of the flesh—the beast. Those who have attained the mind of Christ, form the image of Christ. The promise of the covenant is that we can attain to the mind of Christ at conversion, though we were all born with a carnal mind.
“Дээд хүчнүүд”-ийг “доод мөн чанарын өдөөлтүүд ба хүсэл тачаалууд”-ыг захирч, эрхшээлдээ оруулахад ашиглах ёстой. Дээд хүчнүүд нь оюун ухаанд оршдог бөгөөд “Хязгааргүй Нэгэний оюунтай харилцах” нь “хүнийг Бурханы дүр төрхөд хувиргадаг.” Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын лацдах цаг үед нэг бүлэгт араатны дүр төрх, нөгөө бүлэгт Христийн дүр төрх бүрэлддэг. Энэхүү хувирлыг гүйцэлдүүлдэг зүйл нь оюунуудын холбоо юм. Паулын тодорхойлсноор махан буюу биеийн оюунтай хүмүүс махан биеийн дүр төрхийг—араатныг—бүрдүүлдэг. Христийн оюунд хүрсэн хүмүүс Христийн дүр төрхийг бүрдүүлдэг. Гэрээний амлалт нь, бид бүгд махан оюунтай төрдөг боловч, гэмшиж хөрвөх үедээ Христийн оюунд хүрч чадна гэсэн явдал юм.
Let this mind be in you, which was also in Christ Jesus: Who, being in the form of God, thought it not robbery to be equal with God: But made himself of no reputation, and took upon him the form of a servant, and was made in the likeness of men: And being found in fashion as a man, he humbled himself, and became obedient unto death, even the death of the cross. Philippians 2:5–8.
Та нарын дотор Христ Есүст байсан тэрхүү ухаан бодол байг. Тэрбээр Бурханы дүр төрхөөр оршин байсан боловч Бурхантай адил тэнцүү байхыг булаан авах зүйл гэж үзээгүй; харин Өөрийгөө хоосолж, боолын дүрийг авч, хүмүүсийн адил болж ирсэн. Тэрбээр хүний төрхтэйгээр илэрсэн хойноо Өөрийгөө даруусган, үхэл хүртэл, бүр загалмайн үхэл хүртэл дуулгавартай болсон. Филиппой 2:5–8.
We are to have the mind of Christ in us, as it was also in Christ, for we were created in His image. But we do not have that mind, we have a carnal mind, sold under sin.
Бид Христийн дүр төрхөөр бүтээгдсэн тул Христ дотор байсан тэрхүү оюун санаа бидний дотор ч байх ёстой. Гэвч бидэнд тийм оюун санаа байдаггүй, харин нүглийн дор худалдагдсан махбодын оюун санаа байдаг.
There is therefore now no condemnation to them which are in Christ Jesus, who walk not after the flesh, but after the Spirit. For the law of the Spirit of life in Christ Jesus hath made me free from the law of sin and death. For what the law could not do, in that it was weak through the flesh, God sending his own Son in the likeness of sinful flesh, and for sin, condemned sin in the flesh: That the righteousness of the law might be fulfilled in us, who walk not after the flesh, but after the Spirit. For they that are after the flesh do mind the things of the flesh; but they that are after the Spirit the things of the Spirit. For to be carnally minded is death; but to be spiritually minded is life and peace. Because the carnal mind is enmity against God: for it is not subject to the law of God, neither indeed can be. So then they that are in the flesh cannot please God. But ye are not in the flesh, but in the Spirit, if so be that the Spirit of God dwell in you. Now if any man have not the Spirit of Christ, he is none of his. And if Christ be in you, the body is dead because of sin; but the Spirit is life because of righteousness. Romans 8:1–10.
Иймээс эдүгээ Христ Есүс дотор байгаа, махан биеийн дагуу бус, харин Сүнсний дагуу явдаг хүмүүст ямар ч ялын шийтгэл үгүй. Учир нь Христ Есүс доторх амийн Сүнсний хууль намайг нүгэл ба үхлийн хуулиас чөлөөлөв. Учир нь хууль махан биеэс болж сул байсан тул хийж чадаагүйг Бурхан Өөрийн Хүүг нүгэлт махан биеийн дүрээр, мөн нүглийн төлөө илгээж, махан биед нүглийг яллав. Ингэснээр махан биеийн дагуу бус, харин Сүнсний дагуу явдаг бидний дотор хуулийн зөвт шаардлага биелэгдэх ажээ. Учир нь махан биеийн дагуу байдаг хүмүүс махан биеийн юмсыг боддог, харин Сүнсний дагуу байдаг хүмүүс Сүнсний юмсыг боддог. Учир нь махан биеийн бодол нь үхэл, харин Сүнсний бодол нь амь ба амар тайван мөн. Яагаад гэвэл махан биеийн бодол нь Бурханы эсрэг дайсагнал мөн; учир нь энэ нь Бурханы хуульд захирагддаггүй, үнэхээр ч захирагдаж чаддаггүй. Тиймээс махан биед байгаа хүмүүс Бурханд таалагдаж үл чадна. Харин Бурханы Сүнс та нарын дотор оршдог бол та нар махан биед бус, харин Сүнсэнд байна. Хэрэв хэн нэгэнд Христийн Сүнс байхгүй бол тэр хүн Түүнийх биш. Харин Христ та нарын дотор байвал бие нь нүглийн улмаас үхсэн боловч, Сүнс нь зөвт байдлын улмаас амь мөн. Ром 8:1–10.
To be of the Spirit is life, and to be of the flesh is death. The flesh is the lower nature, it is the source of our feelings. The fleshly lower nature is to be governed by the higher nature, which is accomplished by the exercise of our wills in subjection to the Holy Spirit. Our higher carnal minds can be transformed here and now, but our lower nature must wait for the Second Coming to be changed.
Сүнсэнд харьяалагдах нь амь бөгөөд, махан биед харьяалагдах нь үхэл мөн. Махан бие нь доод мөн чанар бөгөөд, энэ нь бидний мэдрэмжийн эх сурвалж юм. Махан доод мөн чанар нь дээд мөн чанараар захирагдах ёстой бөгөөд, энэ нь Ариун Сүнсэнд захирагдсан бидний хүсэл зоригийн үйлчлэлээр биелдэг. Бидний махан дээд оюун ухаан энд, яг одоо хувирч чадна, харин бидний доод мөн чанар өөрчлөгдөхийн тулд Хоёр дахь Ирэлтийг хүлээх ёстой.
Ezekiel’s two sticks identify a stick that is represented as the courtyard, and that stick reached its conclusion in 1798. It had been perfectly divided by twelve hundred and sixty years of paganism trampling down the host, and twelve hundred and sixty years of papalism trampling down the host. That stick did not represent the trampling down of God’s sanctuary, for God’s sanctuary was located in the southern kingdom. The host that was trampled down by paganism and papalism, was a human temple, but in relation to the southern kingdom it was the body, and the southern kingdom was where God chose to place the head. The northern kingdom was the body, the southern kingdom was the head.
Езекиелийн хоёр саваа нь хашааг төлөөлөн дүрслэгдсэн нэгэн савааг заадаг бөгөөд тэр саваа 1798 онд төгсгөлдөө хүрсэн. Тэр нь цэргийг гишгэлэн доромжилсон харь шашинтны ёсны нэг мянга хоёр зуун жаран жил, мөн цэргийг гишгэлэн доромжилсон папын ёсны нэг мянга хоёр зуун жаран жилээр төгс хуваагдсан байв. Тэр саваа Бурханы ариун газрыг гишгэлэн доромжилсныг төлөөлөөгүй, учир нь Бурханы ариун газар нь өмнөд хаант улсад байрлаж байсан. Харь шашинтны ёс болон папын ёсоор гишгэлэн доромжлогдсон тэрхүү цэрэг нь хүний сүм байсан, харин өмнөд хаант улстай харьцуулахад энэ нь бие байсан бөгөөд өмнөд хаант улс нь Бурхан толгойг байрлуулахаар сонгосон газар байсан. Хойд хаант улс нь бие, өмнөд хаант улс нь толгой байв.
The northern kingdom’s two divisions of twelve hundred and sixty years, represented the two various tendencies to sin in the body temple, as represented by inherited and cultivated tendencies. Paganism was a symbol of the inherited tendencies of sin in the body temple, and papalism’s adoption of the religion of paganism, represents the cultivated tendencies to sin. In either case, the body temple could not be transformed until the Second Coming, so the stick of the northern kingdom extended only to 1798, and when John was told to measure the temple, that stick was to be left off.
Хойд хаант улсын нэг мянга хоёр зуун жаран жилийн хоёр хуваагдал нь удамшсан болон төлөвшүүлэн бий болгосон хандлагуудаар илэрхийлэгддэг биеийн сүм доторх нүгэл үйлдэх хоёр өөр чиг хандлагыг төлөөлж байв. Шүтээнлэг нь биеийн сүм доторх нүглийн удамшсан хандлагуудын бэлгэдэл байсан бөгөөд, папализм шүтээнлэгийн шашныг өөртөө шингээн авсан явдал нь нүгэл үйлдэх төлөвшүүлсэн хандлагуудыг төлөөлдөг. Аль ч тохиолдолд, биеийн сүм Хоёр дахь Ирэлт хүртэл хувиргагдах боломжгүй байсан тул хойд хаант улсын мод 1798 он хүртэл л үргэлжилсэн бөгөөд Иоханд сүмийг хэмжихийг тушаахад, тэрхүү модыг орхих ёстой байв.
The word “conversion,” means a transformation or change from one state or condition to another. When Adam and Eve sinned, they were “converted” from their original state, for they had been created perfect, in the image of God, with the higher powers controlling the lower powers. When they sinned, they were “converted” into a being where the lower powers took ascendancy over the higher powers. They transmitted that condition to all their descendants.
“Хөрвөлт” гэсэн үг нь нэг байдал буюу нөхцөлөөс нөгөөд шилжин өөрчлөгдөх, хувирахыг хэлнэ. Адам Ева хоёр нүгэл үйлдэхэд тэд анхныхаа байдлаас “хөрвөгдсөн” юм. Учир нь тэд Бурханы дүр төрхөөр, төгсөөр бүтээгдэж, дээд хүчнүүд нь доод хүчнүүдээ захирч байсан билээ. Харин тэд нүгэл үйлдсэнээр доод хүчнүүд нь дээд хүчнүүдийн дээр давамгайлах тийм оршихуй болгон “хөрвөгдсөн” юм. Тэд тэрхүү байдлыг бүх үр удамдаа уламжлуулсан.
In the prophetic relation of Ezekiel’s two sticks, the Lord chose Jerusalem to be the head, the capital where the king resided. It was to be the higher power. In the simile of the two sticks the southern kingdom was the lower power in relation to the higher kingdom in the north. The conversion that is represented when the two sticks were to be joined, required that the southern kingdom was returned to its position as the head. It was to be converted unto the northern kingdom, for it was then joined with the true king of the north, and connected with the throne room of the true northern kingdom.
Езекиелийн хоёр савааны эш үзүүллэгэн холбоонд Эзэн Иерусалимыг тэргүүн, хаан оршин суудаг нийслэлээр сонгосон. Тэр нь дээд эрх мэдэл байх ёстой байв. Хоёр савааны зүйрлэлд өмнөд хаант улс нь умардын дээд хаант улстай харьцуулахад доод эрх мэдэл байлаа. Хоёр саваа нийлүүлэхээр төлөөлөгдсөн тэрхүү эргэлт нь өмнөд хаант улсыг тэргүүний байр сууринд нь буцаан авчрахыг шаардсан. Тэр нь умардын хаант улс уруу эргэх ёстой байсан, учир нь тэр үед жинхэнэ умардын хаант улсын жинхэнэ хаантай нэгдэж, жинхэнэ умардын хаант улсын хаан ширээний өргөөтэй холбогдсон байв.
For this reason, the northern kingdom only reached to 1798, and John was told to leave off the courtyard, which only reached to 1798. The southern kingdom would be joined to the stick of the twenty-three hundred years with the arrival of the third angel, but the northern kingdom would end as the combination of divinity and humanity was accomplished within the two apartments of the temple which John then measured. The northern kingdom was connected by the link of forty-six with the southern kingdom, at the arrival of the third angel, but it did not directly connect with 1844, as did the southern kingdom.
Ийм учраас умард хаант улс зөвхөн 1798 он хүртэл үргэлжилсэн бөгөөд Иоханд зөвхөн 1798 он хүртэл хүрэх гадна хашааг орхихыг тушаасан билээ. Өмнөд хаант улс гурав дахь тэнгэрэлч ирэхэд хоёр мянга гурван зуун жилийн саваатай нэгдэх байсан боловч Иоханы дараа нь хэмжсэн ариун сүмийн хоёр тасалгааны дотор бурханлаг ба хүнлэг чанарын нэгдэл гүйцэлдэн биелэх үед умард хаант улс төгсөх байв. Умард хаант улс гурав дахь тэнгэрэлч ирэх үед дөчин зургаагийн холбоосоор өмнөд хаант улстай холбогдсон байсан ч өмнөд хаант улс шиг 1844 онтой шууд холбогдоогүй юм.
The southern kingdom was linked with both the temple of forty-six years, and the combination of divinity with humanity represented by the two hundred and twenty years. The northern kingdom in 1798, marked the foundation of the temple of forty-six years, but it there ended, for as the foundation, it represented the flesh which Christ had taken upon Himself, and His flesh was slain from the foundation of the world. All the temples are interchangeable symbols, and the foundation of the forty-six years in 1798, identifies His human flesh, and the conclusion of those forty-six years in 1844, identifies His Divinity.
Өмнөд хаант улс нь дөчин зургаан жилийн сүмтэй, мөн хоёр зуун хорин жилээр дүрслэгдсэн бурханлаг чанар ба хүн төрөлхт чанарын нэгдэлтэй хоёулантай нь холбогдож байв. Хойд хаант улс 1798 онд дөчин зургаан жилийн сүмийн суурийг тэмдэглэсэн боловч тэндээ төгссөн; учир нь суурийн хувьд энэ нь Христ Өөр дээрээ авсан махбодыг төлөөлж байсан бөгөөд Түүний махбод дэлхийн сууриас эхлэн алагдсан юм. Бүх сүмүүд нь хоорондоо солилцогдох бэлгэдлүүд бөгөөд 1798 дахь дөчин зургаан жилийн суурь нь Түүний хүний махбодыг тодорхойлж, 1844 дахь тэрхүү дөчин зургаан жилийн төгсгөл нь Түүний Бурханлаг чанарыг тодорхойлдог.
The host that was trampled down until 1798 was not God’s sanctuary, though God’s sanctuary was represented as being trampled down in that period of time, but that trampling down was being carried out in the southern kingdom, where God had chosen Jerusalem, to place His sanctuary and name. The host that had been trampled down, represented the Gentiles, it represented the body.
1798 он хүртэл хөлд гишгэгдэн доромжлогдсон цэрэг нь Бурханы ариун газар байгаагүй; хэдийгээр тэр хугацаанд Бурханы ариун газар хөлд гишгэгдэн доромжлогдож буйгаар дүрслэгдсэн боловч, тэрхүү гишгэлт нь Бурхан Өөрийн ариун газар болон Өөрийн нэрийг байрлуулахаар Иерусалимыг сонгосон өмнөд хаанчлалд үйлдэгдэж байв. Хөлд гишгэгдэн доромжлогдсон тэрхүү цэрэг нь харь үндэстнүүдийг төлөөлж байсан бөгөөд биеийг төлөөлж байв.
When Adam and Eve sinned, the “seven times” of seven thousand years of humanity being trampled down by sin began. At that point, the Lamb who was slain from the foundation of the world provided skins of lamb to cover the sinful nakedness of humanity. When the trampling down of humanity concluded in 1798, the Lamb, who is the foundation and builder of every sanctified representation of a temple, was again slain. There the northern kingdom, and the human temple represented therein, ended.
Адам Ева хоёр нүгэл үйлдэхэд, хүн төрөлхтөн нүгэлд гишгэгдэн дарлагдах долоон мянган жилийн “долоон үе” эхэлсэн юм. Тэр үед ертөнцийн сууриас өмнө алагдсан Хурга хүн төрөлхтний нүгэлт нүцгэн байдлыг хучихын тулд хурганы арьс өгсөн. Хүн төрөлхтөн гишгэгдэн дарлагдах явдал 1798 онд төгсөхөд, ариусгагдсан сүмийн аливаа дүрслэлийн суурь ба баригч мөнхүү Хурга дахин алагдсан. Тэнд хойд хаант улс, мөн тэндээр төлөөлөгдсөн хүний сүм төгссөн юм.
1798 was when the counterfeit antichrist was slain after he had given his satanic witness of three and a half prophetic years, which began with his empowerment in the year 538, which was preceded by thirty years of preparation beginning in the year 508. That was a satanic counterfeit of Christ’s thirty years of preparation that began at His birth, which ended at His empowerment, when He was baptized, and thereafter He gave His testimony for three and a half literal years until He reached the point where the Lamb slain from the foundation of the world was crucified. Then was fulfilled His promise that once the temple was destroyed, He would raise it up in three days.
1798 он бол, хуурамч антихрист 538 онд эрх мэдэлжсэнээрээ эхэлсэн, эш үзүүллэгийн гурав хагас жилийн турш өгсөн өөрийн сатанлаг гэрчлэлийн дараа алагдсан үе байсан бөгөөд үүнээс өмнө 508 онд эхэлсэн гучин жилийн бэлтгэл явагдсан байв. Энэ нь Христийн төрсөн цагаас эхэлж, Түүний эрх мэдэл хүлээн авсан үед, өөрөөр хэлбэл баптисм хүртэхэд нь төгссөн, гучин жилийн бэлтгэлийн сатанлаг хуурамч дуурайл байлаа; үүний дараа Тэрээр дэлхийн сууриас эхлэн алагдсан Хурга цовдлогдох тэр мөчид хүрэх хүртлээ бодит гурав хагас жилийн турш Өөрийн гэрчлэлийг өгсөн. Тэгээд сүм устгагдсаны дараа Тэр үүнийг гурав хоногийн дотор босгоно гэсэн Түүний амлалт биелэв.
He would be the one that raised up His body temple, for it was the power of His divinity that accomplished the resurrection, for His divinity did not die at the crucifixion, it was His humanity that died on the cross, for it is impossible for God to die.
Тэр Өөрийн биеийн сүмийг амилуулан босгох Нэгэн нь байх байв. Учир нь амилалтыг гүйцэлдүүлсэн нь Түүний бурханлаг чанарын хүч байсан; цовдлолын үед Түүний бурханлаг чанар үхээгүй, харин загалмай дээр үхсэн нь Түүний хүн чанар байсан. Учир нь Бурхан үхэх нь боломжгүй юм.
“‘I am the resurrection, and the life’ (John 11:25). He who had said, ‘I lay down my life, that I might take it again’ (John 10:17), came forth from the grave to life that was in Himself. Humanity died; divinity did not die. In His divinity, Christ possessed the power to break the bonds of death. He declares that He has life in Himself to quicken whom He will.” Selected Messages, book 1, 301.
“‘Би бол амилалт ба амь мөн’ (Иохан 11:25). ‘Би амиа дахин авахын тулд амиа өгдөг’ (Иохан 10:17) хэмээн айлдсан Нэгэн Өөрт нь байсан амийн хүчээр булшнаас амилан гарч ирсэн. Хүний чанар үхсэн; харин Тэнгэрлэг чанар үхээгүй. Христ Өөрийн Тэнгэрлэг чанарт үхлийн хүлээсийг таслах хүчийг эзэмшиж байсан. Тэр Өөртөө амьтай бөгөөд хүссэн хэнийг ч амилуулахын тулд тэрхүү амийг эзэмшдэг хэмээн тунхагладаг.” Сонгомол мэдээнүүд, 1-р дэвтэр, 301.
In 1798, the human temple, the host of the “northern kingdom”, came to a conclusion, for as the symbol of the lower nature, it could not be changed until the resurrection at the Second Coming. It did however identify the foundation of the forty-six years when Christ raised up the temple which could be transformed, represented by the southern kingdom, which was a symbol of the higher powers of the mind, which is transformed the moment a sinner is justified.
1798 онд “хойд хаант улсын” цэрэг болох хүний сүм төгсгөлдөө хүрсэн. Учир нь энэ нь доод мөн чанарын бэлгэдэл тул Хоёр дахь Ирэлт дэх амилалт хүртэл өөрчлөгдөх боломжгүй байв. Гэвч нүгэлтэн зөвтгөгдөх тэр мөчид өөрчлөгддөг оюун ухааны дээд хүчнүүдийн бэлгэдэл болох өмнөд хаант улсаар төлөөлөгдсөн, Христийн босгон байгуулсан бөгөөд өөрчлөгдөж болох сүмийн дөчин зургаан жилийн суурийг энэ нь тодорхойлсон юм.
“Upon the foundation that Christ Himself had laid, the apostles built the church of God. In the Scriptures the figure of the erection of a temple is frequently used to illustrate the building of the church. Zechariah refers to Christ as the Branch that should build the temple of the Lord. He speaks of the Gentiles as helping in the work: ‘They that are far off shall come and build in the temple of the Lord;’ and Isaiah declares, ‘The sons of strangers shall build up thy walls.’ Zechariah 6:12, 15; Isaiah 60:10.
“Христ Өөрөө тавьсан тэрхүү суурин дээр элч нар Бурханы сүмийг байгуулсан юм. Ариун Сударт сүм барьж босгох дүрслэлийг сүмийг байгуулахыг тайлбарлан үзүүлэхийн тулд олонтоо хэрэглэдэг. Зехариа Христийг ЭЗЭНий сүмийг барих Салаа хэмээн дурдсан байдаг. Тэрээр мөн харь үндэстнүүд энэ ажилд тусална хэмээн өгүүлдэг: ‘Алсад буй хүмүүс ирж, ЭЗЭНий сүмийг барихад оролцоно;’ мөн Исаиа, ‘Харийнхны хөвгүүд чиний хэрмийг босгоно’ хэмээн тунхагладаг. Зехариа 6:12, 15; Исаиа 60:10.”
“Writing of the building of this temple, Peter says, ‘To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ.’ 1 Peter 2:4, 5.
Энэ сүмийн барилгын тухай Петр ийнхүү өгүүлжээ: “Түүн уруу ирэгтүн; Тэрээр хүнээр үнэхээр гологдсон боловч Бурханаар сонгогдсон, эрхэм амьд чулуу мөн. Та нар ч мөн амьд чулуунуудын адил сүнслэг өргөө болон байгуулагдаж, Есүс Христээр дамжин Бурханд тааламжит сүнслэг тахилуудыг өргөх ариун санваартан болой.” 1 Петр 2:4, 5.
“In the quarry of the Jewish and the Gentile world the apostles labored, bringing out stones to lay upon the foundation. In his letter to the believers at Ephesus, Paul said, ‘Now therefore ye are no more strangers and foreigners, but fellow citizens with the saints, and of the household of God; and are built upon the foundation of the apostles and prophets, Jesus Christ Himself being the Chief Cornerstone; in whom all the building fitly framed together groweth unto an holy temple in the Lord: in whom ye also are builded together for an habitation of God through the Spirit.’ Ephesians 2:19–22.
“Иудейчүүд ба харь үндэстнүүдийн ертөнцийн чулуун уурхайд элч нар хөдөлмөрлөж, суурин дээр тавих чулуунуудыг гарган авч байв. Паул Ефес дэх итгэгчдэд бичсэн захидалдаа: ‘Иймээс та нар одоо цаашид харь хүн, гаднын хүн биш, харин ариун хүмүүстэй хамт нэг улсын иргэд бөгөөд Бурханы гэр бүлийн хүмүүс мөн; та нар элч нар ба эш үзүүлэгчдийн суурин дээр байгуулагдсан бөгөөд Есүс Христ Өөрөө булангийн тэргүүн чулуу нь болсон юм; Түүн дотор бүх барилга эв найртайгаар нийлэн, Эзэн доторх ариун сүм болон өсөн нэмэгддэг; Түүн дотор та нар ч мөн Сүнсээр дамжин Бурханы орших байр болохын тулд хамтдаа байгуулагдаж байна’ хэмээн өгүүлсэн. Ефес 2:19–22.”
“And to the Corinthians he wrote: ‘According to the grace of God which is given unto me, as a wise master builder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. Now if any man build upon this foundation gold, silver, precious stones, wood, hay, stubble; every man’s work shall be made manifest: for the day shall declare it, because it shall be revealed by fire; and the fire shall try every man’s work of what sort it is.’ 1 Corinthians 3:10–13.
Тэрээр Коринтынхонд хандан ийнхүү бичжээ: “Надад өгөгдсөн Бурханы нигүүлслийн дагуу би ухаалаг барилгачин мэт суурийг тавьсан, өөр нэгэн нь түүний дээр барьж байна. Харин хүн бүр түүний дээр хэрхэн барьж байгаагаа анхаарагтун. Учир нь тавигдсан тэр сууриас өөр суурийг хэн ч тавьж үл чадна; тэр нь Есүс Христ мөн. Хэрэв хэн нэгэн энэ суурин дээр алт, мөнгө, үнэт чулуу, мод, өвс, сүрлээр баривал, хүн бүрийн ажил ил тод болох болно. Учир нь өнөөх өдөр түүнийг илчлэх бөгөөд, тэр нь галаар илчлэгдэх болно; мөн гал нь хүн бүрийн ажлыг ямар чанартай болохыг шалгана.” 1 Коринт 3:10–13.
“The apostles built upon a sure foundation, even the Rock of Ages. To this foundation they brought the stones that they quarried from the world. Not without hindrance did the builders labor. Their work was made exceedingly difficult by the opposition of the enemies of Christ. They had to contend against the bigotry, prejudice, and hatred of those who were building upon a false foundation. Many who wrought as builders of the church could be likened to the builders of the wall in Nehemiah’s day, of whom it is written: ‘They which builded on the wall, and they that bare burdens, with those that laded, everyone with one of his hands wrought in the work, and with the other hand held a weapon.’ Nehemiah 4:17.” Acts of the Apostles, 595, 596.
“Элч нар бат суурин дээр, өөрөөр хэлбэл Үеийн Үеийн Хаданд тулгуурлан барьжээ. Тэд энэ суурин дээр ертөнцөөс ухаж гаргасан чулуунуудаа авчирсан юм. Барилгачид саад бэрхшээлгүйгээр хөдөлмөрлөөгүй. Христийн дайснуудын эсэргүүцлээс болж тэдний ажил үлэмжхэн хүнд болсон байв. Тэд хуурамч суурин дээр барьж байсан хүмүүсийн мухар сүсэг, өрөөсгөл үзэл, үзэн ядалтын эсрэг тэмцэх шаардлагатай байлаа. Сүмийн барилгачдын адил ажиллаж байсан олон хүнийг Нехемиагийн өдрүүдийн хэрэм баригчидтай зүйрлэж болох бөгөөд тэдний тухай: ‘Хэрэм дээр барьж байсан хүмүүс, ачаа үүрэгчид, ачаа ачигчид бүгд нэг гараараа ажлаа хийж, нөгөө гараараа зэвсэг барьж байв’ гэж бичигдсэн байдаг. Нехемиа 4:17.” Элч нарын үйлс, 595, 596.
We will continue this study in the next article.
Бид энэ судалгааг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэх болно.
“The fall of man filled all heaven with sorrow. The world that God had made was blighted with the curse of sin and inhabited by beings doomed to misery and death. There appeared no escape for those who had transgressed the law. Angels ceased their songs of praise. Throughout the heavenly courts there was mourning for the ruin that sin had wrought.
“Хүний уналт бүх тэнгэрийг уй гашуугаар дүүргэв. Бурханы бүтээсэн дэлхий нүглийн хараалаар сүйдэж, зовлон ба үхэлд хувь заяагаар тавигдсан оршнуулагчдаар дүүрсэн байлаа. Хуулийг зөрчсөн хүмүүст авралын ямар ч зам харагдсангүй. Тэнгэрэлч нар магтаалын дуунуудаа зогсоов. Тэнгэрийн орд өргөө даяар нүглийн учруулсан сүйрлийн төлөө гашуудал болж байлаа.
“The Son of God, heaven’s glorious Commander, was touched with pity for the fallen race. His heart was moved with infinite compassion as the woes of the lost world rose up before Him. But divine love had conceived a plan whereby man might be redeemed. The broken law of God demanded the life of the sinner. In all the universe there was but one who could, in behalf of man, satisfy its claims. Since the divine law is as sacred as God Himself, only one equal with God could make atonement for its transgression. None but Christ could redeem fallen man from the curse of the law and bring him again into harmony with Heaven. Christ would take upon Himself the guilt and shame of sin—sin so offensive to a holy God that it must separate the Father and His Son. Christ would reach to the depths of misery to rescue the ruined race.
“Тэнгэрийн алдарт Захирагч болох Бурханы Хүү унасан хүн төрөлхтнийг өрөвдөн энэрэв. Сүйрсэн дэлхийн зовлон шаналал Түүний өмнө сүндэрлэн ирэхэд, Түүний зүрх хязгааргүй энэрлээр хөдөлсөн юм. Харин тэнгэрлэг хайр хүн аврагдаж болох төлөвлөгөөг зохиосон байлаа. Эвдэгдсэн Бурханы хууль нүгэлтний амийг шаардсан. Бүх орчлон ертөнцөд зөвхөн нэгэн л хүн төрөлхтний өмнөөс түүний шаардлагыг хангаж чадах байв. Тэнгэрлэг хууль нь Бурхан Өөрийнхтэй адил ариун тул, зөвхөн Бурхантай эрх тэгш Нэгэн л түүний зөрчлийн төлөө эвлэрүүллийг үйлдэж чадна. Христээс өөр хэн ч унасан хүнийг хуулийн хараалаас аварч, түүнийг дахин Тэнгэртэй зохицолд оруулж чадахгүй байв. Христ нүглийн гэм буруу ба ичгүүрийг Өөр дээрээ үүрэх байсан—ариун Бурханд тийм жигшүүртэй нүгэл тул Эцэг ба Түүний Хүүг салгах ёстой байлаа. Христ сүйрсэн хүн төрөлхтнийг аврахын тулд зовлонгийн хамгийн ёроолд хүрэх байв.”
“Before the Father He pleaded in the sinner’s behalf, while the host of heaven awaited the result with an intensity of interest that words cannot express. Long continued was that mysterious communing—’the counsel of peace’ (Zechariah 6:13) for the fallen sons of men. The plan of salvation had been laid before the creation of the earth; for Christ is ‘the Lamb slain from the foundation of the world’ (Revelation 13:8); yet it was a struggle, even with the King of the universe, to yield up His Son to die for the guilty race. But ‘God so loved the world, that He gave His only-begotten Son, that whosoever believeth in Him should not perish, but have everlasting life.’ John 3:16. Oh, the mystery of redemption! the love of God for a world that did not love Him! Who can know the depths of that love which ‘passeth knowledge’? Through endless ages immortal minds, seeking to comprehend the mystery of that incomprehensible love, will wonder and adore.
“Эцэгийн өмнө Тэр нүгэлтний төлөө гуйн зуучилж байхад, тэнгэрийн цэрэг чуулган үгээр илэрхийлэхийн аргагүй гүн хүлээлт, түгшүүрт анхаарлаар үр дүнг нь хүлээж байв. Тэрхүү нууцлаг зөвлөлдөөн—унасан хүний хөвгүүдийн төлөөх ‘энхийн зөвлөл’ (Зехариа 6:13)—удаан үргэлжилсэн юм. Авралын төлөвлөгөө газар дэлхий бүтээгдэн бий болохоос өмнө тогтоогдсон байсан; учир нь Христ бол ‘ертөнцийн сууриас хойш алагдсан Хурга’ (Илчлэл 13:8) мөн; гэвч гэмт хүн төрөлхтний төлөө Хүүгээ үхэлд өгөх нь орчлон ертөнцийн Хаанд хүртэл тэмцэл байсан юм. Харин ‘Бурхан ертөнцийг үнэхээр тийнхүү хайрласан тул Өөрийн цорын ганц Хүүг өгсөн; ингэснээр Түүнд итгэгч хэн боловч мөхөхгүй, харин мөнх амьтай болох юм.’ Иохан 3:16. Өө, золилтын нууц аа! Өөрийг нь хайрлаагүй ертөнцөд хандсан Бурханы хайр аа! ‘мэдлэгээс давдаг’ тэр хайрын гүн уудмыг хэн мэдэж чадах билээ? Үл төгсөх үеийн туршид, үл үхэх оюун ухаад тэр үл ойлгогдох хайрын нууцыг ухааран ойлгохыг эрж хайсаар, гайхан биширч, мөргөнө.”
“God was to be manifest in Christ, ‘reconciling the world unto Himself.’ 2 Corinthians 5:19. Man had become so degraded by sin that it was impossible for him, in himself, to come into harmony with Him whose nature is purity and goodness. But Christ, after having redeemed man from the condemnation of the law, could impart divine power to unite with human effort. Thus by repentance toward God and faith in Christ the fallen children of Adam might once more become ‘sons of God.’ 1 John 3:2.” Patriarchs and Prophets, 63, 64.
“Бурхан Христ дотор илчлэгдэх ёстой байсан бөгөөд, ‘ертөнцийг Өөртэйгөө эвлэрүүлж’ байв.” 2 Коринт 5:19. Хүн нүглийн улмаас тийнхүү доройтсон тул, өөрөөсөө шалтгаалан, мөн чанар нь ариун байдал ба сайн сайхан мөн Түүнтэй зохицолд орох нь түүнд боломжгүй болсон байв. Харин Христ, хуулийн яллалаас хүнийг аварсныхаа дараа, хүний хүчин чармайлттай нэгдэх тэнгэрлэг хүчийг түүнд хүртээж чадна. Ийнхүү Бурханд чиглэсэн гэмшил болон Христэд итгэх итгэлээр дамжин, унасан Адамын үр хүүхдүүд дахин нэгэнтээ ‘Бурханы хөвгүүд’ болж чадна. 1 Иохан 3:2.” Эцэг өвгөд ба эш үзүүлэгчид, 63, 64.