Verses thirteen and fourteen, identify a history where Seleucus and Philip of Macedon were forming an alliance, and they typify the United States, which is the first proxy army of Rome, and Macedon (Greece) is a symbol of the United Nations. In that early history, an alliance of the king of the north (Seleucus) and Philip (Greece), represents the history that leads into the Battle of Panium, which, two centuries later, had the name of the town changed from Panium, into the town of Caesarea Philippi. The twofold name of the town was not commemorating the alliance of Seleucus and Philip of Macedon.
Арван гурав ба арван дөрөвдүгээр эшлэлүүд нь Селевк болон Македоны Филипп холбоо байгуулж байсан нэгэн түүхийг зааж өгдөг бөгөөд тэд Ромын анхны төлөөлөгч цэрэг болох Америкийн Нэгдсэн Улсыг хэв шинжээр илэрхийлдэг, харин Македон (Грек) нь Нэгдсэн Үндэстний Байгууллагын бэлгэдэл юм. Тэрхүү эртний түүхэнд хойд зүгийн хаан (Селевк) ба Филиппийн (Грек) холбоо нь Паниумын тулалдаанд хүргэх түүхийг төлөөлдөг бөгөөд хоёр зууны дараа уг хотын нэр Паниумаас өөрчлөгдөн Кесари Филиппи хэмээх хот болсон юм. Хотын давхар нэр нь Селевк болон Македоны Филиппийн холбоог дурсгал болгон өгсөн хэрэг биш байв.
The name “Caesarea Philippi” derives from the historical transformation of the ancient city known as Paneas or Panium. The city was originally named Paneas due to its proximity to a prominent spring dedicated to the Greek god Pan. The spring, which was a significant religious site in antiquity, fed into the Jordan River.
“Кесари Филипп” хэмээх нэр нь Панеас буюу Паниум гэж мэдэгдэж байсан эртний хотын түүхэн хувирал өөрчлөлтөөс үүдэн гарсан юм. Тус хот нь Грекийн бурхан Пан-д зориулсан нэр хүндтэй рашааны ойролцоо оршиж байсан тул анх Панеас хэмээн нэрлэгдэж байв. Эрт цагт шашны чухал газар байсан тэрхүү рашаан нь Иордан голд цутгадаг байжээ.
During the reign of King Herod the Great, around the 1st century BC, the city underwent significant renovations and was expanded and beautified. Caesarea Philippi was named by Herod Philip, a son of Herod the Great. He named the city Caesarea in honor of the Roman Emperor Caesar Augustus, and Philippi after himself, thus Caesarea Philippi. Therefore, “Caesarea Philippi” is a combination of “Caesarea,” reflecting Herod’s homage to Caesar Augustus, and "Philippi," honoring Herod Philip.
Их Херод хааны ноёрхлын үед, МЭӨ I зууны орчимд, уг хотод ихээхэн шинэчлэл, засвар хийгдэж, мөн өргөтгөн үзэсгэлэнтэй болгожээ. Кесари Филиппийг Их Херодын хүү Херод Филипп нэрлэсэн юм. Тэрээр уг хотыг Ромын эзэн хаан Цезарь Августыг хүндэтгэн Кесари хэмээн, мөн өөрийнхөө нэрээр Филиппи хэмээн нэрлэснээр Кесари Филиппи болсон ажээ. Иймээс “Кесари Филиппи” гэдэг нь Херодын Цезарь Августад өргөсөн хүндэтгэлийг илэрхийлэх “Кесари” болон Херод Филиппийг алдаршуулсан “Филиппи” гэдгийн нийлбэр болно.
Prophetically Panium is associated with a confederacy between Seleucus and Philip of Macedon, and also the alliance between Caesar and Herod Philip. Those two alliances address the alliance between the United States and the United Nations that follows the collapse of Putin’s Russia as represented by Seleucus and Philip. They also represent the alliance between the Papacy, who is the mother, and the United States, who is the daughter, as represented by Caesar and Philip, who were both representatives of Rome. Together they identify the United States reaching “across the gulf to grasp the hand of the Roman power,” and reaching “over the abyss to clasp hands with Spiritualism.” Before the Sunday law of verse sixteen, the threefold union is already put in place.
Зөгнөлийн утгаар Панюм нь Селевк болон Македоны Филиппийн хоорондох холбоотон нэгдэлтэй, мөн Цезарь ба Херод Филиппийн хоорондын холбоотой холбогддог. Эдгээр хоёр холбоо нь Селевк ба Филиппээр дүрслэгдсэн Путины Орос нуран унасны дараа бий болох Америкийн Нэгдсэн Улс ба Нэгдсэн Үндэстний Байгууллагын хоорондын холбоог авч үздэг. Тэд мөн хоёулаа Ромын төлөөлөгчид байсан Цезарь ба Филиппээр дүрслэгдсэн, эх болох Папын засаглал болон охин болох Америкийн Нэгдсэн Улсын хоорондын холбоог төлөөлдөг. Эдгээрийг хамтатган үзвэл, Америкийн Нэгдсэн Улс “ангалыг даван Ромын хүчний гарыг атгах,” мөн “ёроолгүй ангал дээгүүр хүрч Сүнслэг үзэлтэй гар барилцах”-ыг тодорхойлж байна. Арван зургаадугаар эшлэлийн Ням гаргийн хуулиас өмнө энэхүү гуравласан нэгдэл аль хэдийн тогтоогдсон байдаг.
Panium represents the center of Greek worship of the god Pan. The spring that was dedicated to the Greek god Pan, was also known at that time as the “Gates of Hell,” and when Jesus visited there, His statement about the “Gates of Hell,” identifies a struggle between the political and religious attributes of Greece (globalism), and apostate Protestantism that takes place in the last days. It is the battle that was first initiated by the rich President that stirred up the realm of Grecia in verse two. It is a worldwide external battle and also an internal battle with the United States.
Паниум нь Грекийн бурхан Пан-д зориулсан шүтлэгийн төвийг төлөөлдөг. Грекийн бурхан Пан-д зориулсан тэрхүү ундаргыг тухайн үед мөн “Тамын хаалга” хэмээн мэддэг байсан бөгөөд Есүс тэнд очихдоо “Тамын хаалга”-ын тухай хэлсэн үг нь эцсийн өдрүүдэд өрнөх Грекийн (даяарчлалын) улс төр, шашны шинж чанарууд болон урвасан Протестантизмын хоорондын тэмцлийг тодорхойлдог. Энэ бол хоёрдугаар эшлэл дэх Грекийн ертөнцийг хөдөлгөөнд оруулсан баян ерөнхийлөгчийн анхлан өдөөсөн тулалдаан мөн. Энэ нь дэлхий даяарх гадаад тэмцэл төдийгүй, мөн Америкийн Нэгдсэн Улсын доторх дотоод тэмцэл юм.
The religion of globalism, is the religion of the dragon, which in our modern setting is the religion of woke-ism. In 2020, the beast from the bottomless pit, identified in Revelation chapter eleven, manifested its political and religious power and slew both horns of the earth beast. That bottomless pit, among other things, is represented by the “Spring of Pan,” that fed the Jordan River.
Даяаршлын шашин бол луугийн шашин мөн бөгөөд энэ нь бидний орчин үеийн нөхцөлд woke-измын шашин юм. 2020 онд Илчлэл номын арван нэгдүгээр бүлэгт тодорхойлогдсон ёроолгүй ангалын араатан улс төрийн болон шашны хүч чадлаа илэрхийлэн, газрын араатны хоёр эврийг хоёуланг нь хөнөөв. Тэр ёроолгүй ангал нь, бусад зүйлсийн хамт, Иордан мөрнийг тэтгэдэг байсан “Паны булаг”-аар төлөөлөгдөнө.
In Greek mythology, Pan was associated with nature, wilderness, and rustic music, and the presence of a spring dedicated to him, and held religious importance for worshippers. The god Pan is often depicted with the legs, horns, and ears of a goat. Pan was considered the god of shepherds and flocks, and was often portrayed as a playful and mischievous deity who frolicked in the forests and mountains. The imagery of Pan as a goat-legged deity agrees with Daniel chapter eight, where Greece is represented by a he-goat. Goats are a common domestic animal in ancient Greece, and were often found in mountainous regions where Pan was believed to roam. This depiction became a prominent feature of Pan’s iconography and persisted in Greek art and literature depicting the god, including the national currency.
Грекийн домог зүйд Пан нь байгаль, эзгүй зэлүүд нутаг, хөдөөгийн хөгжимтэй холбогддог байсан бөгөөд түүнд зориулсан булаг шандын оршихуй нь мөргөгчдийн хувьд шашны ач холбогдолтой байв. Пан бурхныг ихэвчлэн ямааны хөл, эвэр, чихтэйгээр дүрсэлдэг. Паныг хоньчид болон сүргийн бурхан хэмээн үздэг байсан бөгөөд ой мод, уулсаар наадан цэнгэдэг, тоглоомч зантай, сахилгагүй бурхны дүрээр олонтоо дүрслэн үзүүлдэг байв. Ямааны хөлтэй бурхны хувьд Паных нь дүрслэл нь Даниелын наймдугаар бүлэгтэй нийцдэг бөгөөд тэнд Грекийг эр ямаагаар төлөөлүүлсэн байдаг. Ямаа нь эртний Грекийн түгээмэл гэрийн тэжээвэр амьтан байсан бөгөөд Пан тэнүүчилдэг гэж үздэг уулархаг нутагт олонтоо тааралддаг байв. Энэхүү дүрслэл нь Паны дүрслэхүйн тод шинж болон тогтож, уг бурхныг харуулсан Грекийн урлаг, уран зохиолд, үндэсний мөнгөн тэмдэгтийг оролцуулан, үргэлжлэн хадгалагдсан юм.
When Jesus visited Caesarea Philippi, He identified that the “Gates of Hell” would not prevail against the church. What Peter had stated in answer to Jesus’ question is understood in Christian history and tradition as the “Christian Confession.”
Есүс Кесари Филиппид очихдоо, “тамын хаалга” сүмийн эсрэг дийлэхгүй гэдгийг тунхагласан. Петр Есүсийн асуултад хариулан хэлсэн зүйлийг Христийн шашны түүх, уламжлалд “Христийн итгэлийн тунхаг” хэмээн ойлгодог.
When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.
Есүс Кесари Филиппийн нутагт ирээд, шавь нараасаа асуун, —Хүний Хүү намайг хүмүүс хэн гэж хэлдэг вэ? гэв. Тэд хариулахдаа, —Зарим нь Таныг Баптист Иохан гэдэг; зарим нь Елиа; бас бусад нь Иеремиа, эсвэл эш үзүүлэгчдийн нэг гэдэг гэв. Тэр тэдэнд, —Харин та нар Намайг хэн гэж хэлэх вэ? гэхэд, Симон Петр хариулан, —Та бол Христ, амьд Бурханы Хүү мөн гэв. Есүс түүнд хариулан, —Симон Бар-иона аа, чи ерөөлтэй еэ. Учир нь үүнийг чамд мах ба цус илчилсэнгүй, харин тэнгэр дэх Миний Эцэг илчилсэн юм. Би ч бас чамд хэлье: чи бол Петр, мөн энэ хад чулуун дээр Би Өөрийн чуулганыг байгуулна; тамын хаалганууд түүнийг дийлэхгүй. Би чамд тэнгэрийн хаанчлалын түлхүүрүүдийг өгнө. Чиний газар дээр хүлэх юу ч тэнгэрт хүлэгдсэн байх болно; мөн чиний газар дээр тайлах юу ч тэнгэрт тайлагдсан байх болно гэв. Тэгээд Тэр Өөрийгөө Есүс Христ мөн гэдгийг хэнд ч бүү хэл гэж шавь нартаа тушаав. Матай 16:13–20.
This passage is significant because it represents a pivotal moment in Jesus’ ministry and the development of Christian theology. Peter’s confession of Jesus as the Messiah, the Son of the living God, is seen as the foundation of Christian faith and the cornerstone upon which the church is built. The phrase “on this rock I will build my church” is interpreted in Catholic tradition as a reference to Peter himself, whom Jesus identifies as the “rock” upon which the church will be built. This interpretation serves as the basis for the papal primacy and authority in Catholic theology.
Энэ хэсэг нь Есүсийн үйлчлэл болон Христийн шашны теологийн хөгжил дэх шийдвэрлэх мөчийг илэрхийлдэг учраас онцгой ач холбогдолтой. Амьд Бурханы Хүү, Мессиа хэмээн Есүсийг Петр хүлээн зөвшөөрсөн нь Христийн итгэлийн суурь, мөн чуулган байгуулагдах тулгын чулуу гэж үзэгддэг. “Энэ чулуун дээр Би Өөрийн чуулганыг байгуулна” гэсэн хэллэгийг Католик уламжлалд Петрийн өөрийнх нь тухай өгүүлсэн гэж тайлбарладаг бөгөөд Есүс түүнийг чуулган байгуулагдах “хад” хэмээн тодорхойлсон гэж үздэг. Энэхүү тайлбар нь Католик теологи дахь папын дээд эрх болон эрх мэдлийн үндэс болдог.
In Protestant theology, the “rock” is not understood to refer to Peter personally, but to Peter’s confession of faith in Jesus as the Messiah and the Son of God. In this view, the foundation of the church is not Peter, but the confession that Jesus is the Christ and the Son of God. Regardless of theological interpretation, the Confession of Peter in Matthew 16:13–20 is considered a central and foundational passage in Christian belief, emphasizing the identity of Jesus as the Messiah and the Son of God, and affirming the mission and purpose of the church.
Протестантын теологид “хад” хэмээх үгийг Петр өөрт нь бус, харин Есүсийг Мессиа бөгөөд Бурханы Хүү мөн хэмээн Петрийн илэрхийлсэн итгэлийн хүлээн зөвшөөрөлтөд хамааруулан ойлгодог. Энэ үзлийн дагуу чуулганы суурь нь Петр бус, харин Есүс бол Христ бөгөөд Бурханы Хүү мөн гэсэн хүлээн зөвшөөрөлт юм. Теологийн тайлбар ямар байхаас үл хамааран, Матай 16:13–20 дахь Петрийн хүлээн зөвшөөрөлт нь Христийн шашны итгэл дэх төв бөгөөд суурь эшлэлд тооцогдож, Есүсийн Мессиа бөгөөд Бурханы Хүү болох мөн чанарыг онцлон тэмдэглэж, мөн чуулганы эрхэм зорилго ба зориулалтыг батлан нотолдог.
In the previous article we presented a passage from The Desire of Ages, where Sister White identifies some of the issues associated with Christ’s visit to Caesarea Philippi. One of the points she notes is that Christ had taken the disciples away from the influence of the Jews for the purpose of setting forth the lessons of Caesarea Philippi.
Өмнөх өгүүлэлд бид Эллен Уайтын *The Desire of Ages* номоос Христийн Кесари Филиппид хийсэн айлчлалтай холбоотой зарим асуудлыг тодорхойлсон нэгэн эшлэлийг толилуулсан. Түүний тэмдэглэсэн зүйлсийн нэг нь, Христ Кесари Филиппийн сургамжуудыг айлдан тунхаглах зорилгоор шавь нараа иудейчүүдийн нөлөөнөөс зайлуулсан явдал юм.
“Jesus and His disciples had now come into one of the towns about Caesarea Philippi. They were beyond the limits of Galilee, in a region where idolatry prevailed. Here the disciples were withdrawn from the controlling influence of Judaism, and brought into closer contact with the heathen worship. Around them were represented forms of superstition that existed in all parts of the world. Jesus desired that a view of these things might lead them to feel their responsibility to the heathen. During His stay in this region, He endeavored to withdraw from teaching the people, and to devote Himself more fully to His disciples.” The Desire of Ages, 411.
“Есүс болон Түүний шавь нар одоо Кесари Филиппийн орчмын хотуудын нэгэнд ирсэн байв. Тэд Галилын хил хязгаараас цааш, шүтээн шүтлэг ноёрхож байсан нутагт байлаа. Энд шавь нар Иудейн шашны захирах нөлөөнөөс холдуулж, харийн мөргөлийн орчинтой илүү ойр харьцуулахад хүргэгдэв. Тэдний эргэн тойронд дэлхийн бүх хэсэгт оршиж байсан мухар сүсгийн хэлбэрүүд илэрхийлэгдэж байлаа. Есүс эдгээрийг харах нь тэдэнд харь үндэстнүүдийн өмнө хүлээсэн хариуцлагаа мэдрүүлэхэд хүргэнэ хэмээн хүсжээ. Тэр энэ нутагт байх хугацаандаа ард олонд заахаас өөрийгөө аль болох татгалзуулж, Өөрийгөө шавь нартаа илүү бүрэн зориулахыг чармайсан юм.” Хүсэл Тэмүүллийн Эрин, 411.
On July 18, 2020, Christ removed the disciples of September 11, 2001 from the influence of Laodicean Adventism. The first disappointment in the parable of the ten virgins produced a separation of the movement from the assembly of mockers that was in the process of being passed by. This truth was fulfilled in Millerite history on April 19, 1844, and again on July 18, 2020. The history of the tarrying time then began, and it possesses the signature of “Truth” in both the movement of the first and third angels.
2020 оны 7 дугаар сарын 18-нд Христ 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний шавь нарыг Лаодикийн Адвентизмийн нөлөөллөөс зайлуулсан. Арван онгон бүсгүйн тухай сургаалт зүйрлэл дэх анхны урам хугаралт нь өнгөрөгдөн орхигдож байсан дооглогчдын чуулганаас хөдөлгөөнийг тусгаарлах байдлыг бий болгосон. Энэ үнэн Миллерчүүдийн түүхэнд 1844 оны 4 дүгээр сарын 19-нд, мөн дахин 2020 оны 7 дугаар сарын 18-нд биелсэн. Тэгээд саатлын хугацааны түүх эхэлсэн бөгөөд энэ нь эхний болон гурав дахь тэнгэрэлчийн хөдөлгөөн аль алинд нь “Үнэн”-ий гарын үсгийг агуулдаг.
The first disappointment is the first of three waymarks, and the history concludes with the Great Disappointment of October 22, 1844, that typifies the “great earthquake” of Revelation chapter eleven. The beginning, first letter of the Hebrew alphabet represents a disappointment, and the ending, twenty-second letter of the Hebrew alphabet also represents a disappointment. The thirteenth letter, representing rebellion, identifies the disappointment of the foolish virgins who manifest their lost condition when the call at Midnight identifies who has and who has not prepared for the crisis. The twenty-two letters of the Hebrew alphabet represent the symbol of the combination of Divinity with humanity that is accomplished within that history, though the Millerite history represents the first Kadesh, and our history today represents the last Kadesh.
Эхний урам хугаралт нь гурван замын тэмдгийн эхнийх бөгөөд энэ түүх 1844 оны аравдугаар сарын 22-ны Их Урам Хугаралтаар төгсөнө; энэ нь Илчлэл номын арван нэгдүгээр бүлгийн “их газар хөдлөлт”-ийг бэлгэдэн төлөөлдөг. Еврей цагаан толгойн эхний үсэг болох эхлэл нь урам хугарлыг илэрхийлдэг бөгөөд төгсгөл болох хорин хоёр дахь үсэг нь мөн урам хугарлыг илэрхийлдэг. Бослогыг төлөөлдөг арван гурав дахь үсэг нь шөнө дунд өгөгдсөн дуудлага хямралд хэн бэлтгэсэн, хэн бэлтгээгүйг ил тод болгосноор өөрсдийн алдсан байдлыг илчилдэг мунхаг онгон охидын урам хугарлыг заана. Еврей цагаан толгойн хорин хоёр үсэг нь тэрхүү түүхийн дотор биелэн хэрэгждэг Бурханлаг чанар ба хүн төрөлхтний нэгдлийн бэлгэ тэмдгийг илэрхийлдэг бөгөөд Миллерчүүдийн түүх нь эхний Кадешийг, харин өнөөгийн бидний түүх нь сүүлчийн Кадешийг төлөөлдөг.
The two lines are parallel, but one represents the failure of God’s people and the other the victory of God’s people. Just before the cross, Jesus brought His disciples to Panium, just as He has brought His last-day disciples to Panium, and in doing so He allowed a disappointment to remove His last day disciples from the “controlling influence” of Laodicean Adventism, represented by “Judaism” in the history of Matthew chapter sixteen. In doing so, He also simultaneously brought His disciples into a closer contact with heathenism, thus representing the working environment of His last-day disciples who are now living in the full-blown manifestation of satanic power represented by the modern communication systems that are being employed to lead the entire world into receiving the mark of the beast.
Хоёр шугам нь зэрэгцээ боловч нэг нь Бурханы ард түмний бүтэлгүйтлийг, нөгөө нь Бурханы ард түмний ялалтыг төлөөлдөг. Загалмайгаас яг өмнөхөн Есүс Өөрийн шавь нарыг Паниумд авчирсанчлан, мөн Тэрээр эцсийн өдрүүдийн Өөрийн шавь нарыг Паниумд авчирсан бөгөөд үүгээрээ Матай арван зургаадугаар бүлгийн түүхэнд “Иудей шашин”-аар дүрслэгдсэн Лаодикийн Адвентизмын “хянах нөлөө”-нөөс эцсийн өдрүүдийн Өөрийн шавь нарыг нэгэн урам хугаралтаар зайлуулсан юм. Үүнийг үйлдэхдээ Тэр мөн нэгэн зэрэг Өөрийн шавь нарыг харь шашинтантай илүү ойр харилцаанд оруулсан бөгөөд ингэснээр бүх дэлхийг араатны тамгыг хүлээн авахад хүргэхийн тулд ашиглагдаж буй орчин үеийн холбоо харилцааны тогтолцоогоор төлөөлөгдсөн сатаны хүчний бүрэн дэлгэрсэн илрэл дунд эдүгээ амьдарч буй эцсийн өдрүүдийн Өөрийн шавь нарын ажлын орчныг дүрслэн харуулсан юм.
The history of Caesarea Philippi aligns with the history of the Battle of Panium, and verses thirteen through fifteen. Christ and His disciples, were standing in the shadow of the cross, typifying His last-day disciples standing in the shadow of the Sunday law. There, in verses thirteen through fifteen, which was Caesarea Philippi, and also the Battle of Panium, which is where we stand today, Christ began to teach His disciples about what was about to happen in verse sixteen.
Кесари Филиппийн түүх нь Паниумын тулалдааны түүхтэй, мөн арван гуравдугаар эшлэлээс арван тавдугаар эшлэлтэй уялдан нийцдэг. Христ болон Түүний шавь нар загалмайн сүүдэр дор зогсож байсан нь эцсийн өдрүүд дэх Түүний шавь нар Ням гаргийн хуулийн сүүдэр дор зогсож буйг бэлгэдэж байв. Тэнд, арван гуравдугаар эшлэлээс арван тавдугаар эшлэлд, өөрөөр хэлбэл Кесари Филиппид, мөн Паниумын тулалдаан болсон газарт—энэ нь өнөөдөр бидний зогсож буй газар мөн—Христ арван зургадугаар эшлэлд болох гэж байсан зүйлийн талаар шавь нартаа сургаж эхэлсэн юм.
“He was about to tell them of the suffering that awaited Him. But first He went away alone, and prayed that their hearts might be prepared to receive His words.” The Desire of Ages, 411.
“Тэр Өөрийг нь хүлээж буй зовлонгийн тухай тэдэнд айлдах гэж байв. Гэвч эхлээд Тэр ганцаараа холдон явж, Өөрийнх нь үгсийг хүлээн авахад тэдний зүрх сэтгэл бэлтгэгдсэн байхын төлөө залбирав.” The Desire of Ages, 411.
Before Christ told His disciples of the cross, He first went away, or He tarried, thus marking the tarrying time in the parable and the history from July 18, 2020 to July 2023.
Христос шавь нартаа загалмайн тухай хэлэхээсээ өмнө эхлээд явж одсон, өөрөөр хэлбэл удав; ингэснээр Тэрээр үлгэрт өгүүлсэн саатлын хугацаа болон 2020 оны 7-р сарын 18-наас 2023 оны 7-р сар хүртэлх түүхэн хугацааг тэмдэглэсэн юм.
“Upon joining them, He did not at once communicate that which He desired to impart. Before doing this, He gave them an opportunity of confessing their faith in Him that they might be strengthened for the coming trial.” The Desire of Ages, 411.
“Тэдэнтэй нэгдэн очоод, Тэрээр дамжуулахыг хүссэн зүйлээ даруйхан хэлсэнгүй. Үүнийг хийхээсээ өмнө, ирэх сорилтод бэхжихийн тулд Түүнд итгэх итгэлээ хүлээн зөвшөөрөх боломжийг Тэр тэдэнд өгсөн.” Үе үеийн Хүсэл, 411.
In July 2023, the Lord began to give opportunity for those involved with the disappointment, to express their faith. He did so by opening up the message of Ezekiel thirty-seven, which was a confirmation of the message of September 11, 2001. It was the thread that tied the sealing time from September 11, 2001 to the soon coming Sunday law together. It did so by placing the disappointment of July 18, 2020 in the structure of truth, for, those who were willing to see, could recognize that every reformatory movement has a theme that runs through their peculiar sacred history.
2023 оны долдугаар сард Эзэн урам хугаралтай холбоотой байсан хүмүүст өөрсдийн итгэлийг илэрхийлэх боломжийг олгож эхэлсэн. Тэрээр Езекиел гучин долоодугаар бүлгийн мэдээг нээж өгснөөр үүнийг үйлдсэн бөгөөд энэ нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний өдрийн мэдээний баталгаа байсан юм. Энэ нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нээс эхэлсэн лацдах үеийг удахгүй ирэх Ням гаргийн хуультай холбон зангидсан утас болсон. Энэ нь 2020 оны 7 дугаар сарын 18-ны урам хугарлыг үнэний бүтцэд байрлуулснаар ийнхүү үйлдсэн юм. Учир нь харахад бэлэн байсан хүмүүс шинэчлэлийн хөдөлгөөн бүр өөрийн өвөрмөц ариун түүхийн турш үргэлжилдэг нэгэн сэдэвтэй байдгийг таньж чадна.
In the last days, the message of the third woe arrived on September 11, 2001, then a false message of the third woe was proclaimed that produced a disappointment, but the message that brought them back to life after three and a half days of being dead, dry and scattered bones was the message of the four winds, that is also the third woe.
Эцсийн өдрүүдэд гурав дахь гайгийн мэдээ 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд ирсэн бөгөөд дараа нь урам хугарал төрүүлсэн гурав дахь гайгийн хуурамч мэдээ тунхаглагдсан; харин тэднийг үхсэн, хуурай, тархан бутарсан яснууд мэт байсан гурван өдөр хагасын дараа дахин амилуулсан мэдээ нь дөрвөн салхины тухай мэдээ байсан бөгөөд тэр нь мөн гурав дахь гай юм.
The last-day disciples can see, if they choose to see, that the three waymarks of the sealing of the one hundred and forty-four thousand are the same theme at each step, and that at the second step, the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet confirmed the message as “Truth.” A second witness the Lord provided was in the fact that the first disappointment of prior reformatory movements was based upon rebellion against God’s revealed will, whether it was Moses not circumcising his son, or Uzzah touching that ark, or Martha and Mary doubting Jesus’ word concerning the death of Lazarus. The only reform line that did not uphold the fact that the first disappointment was based upon disobedience was the reform movement of the Millerites, but it was also shown at that time that the history of the Millerites possessed internal waymarks that were based upon the truth of the eighth, being of the seven.
Эцсийн өдрийн шавь нар, хэрэв тэд харахаар сонговол, нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын лацадалтын гурван тэмдэгт үе шат бүрдээ нэгэн ижил сэдэв байгааг, мөн хоёр дахь шатанд еврей цагаан толгойн арван гурав дахь үсгээр төлөөлөгдсөн тэрсэлдэл нь уг мэдээг “Үнэн” хэмээн баталсныг харж чадна. Эзэний өгсөн хоёр дахь гэрч нь өмнөх шинэчлэлийн хөдөлгөөнүүдийн анхны урам хугаралт нь Бурханы илэрхийлсэн хүслийн эсрэг тэрсэлдэл дээр үндэслэж байсан явдал байв. Тэр нь Мосе хүүгээ хөвч хөндөөгүй байсан эсэх, эсвэл Узза гэрээний авдарт хүрсэн эсэх, эсвэл Марта, Мариа хоёр Лазарын үхлийн талаар Есүсийн үгэнд эргэлзсэн эсэхээс үл хамааран адил байлаа. Анхны урам хугаралт нь дуулгаваргүй байдал дээр үндэслэж байсан гэдгийг батлан бариагүй цорын ганц шинэчлэлийн шугам нь Миллерчүүдийн шинэчлэлийн хөдөлгөөн байсан. Гэвч мөн тэр үед Миллерчүүдийн түүх нь долоогийн нэг болох найм дахьгийн үнэний дээр үндэслэсэн дотоод тэмдэгтүүдийг агуулж байсныг бас харуулсан юм.
The fact that the eighth is of the seven is a major element of the Revelation of Jesus Christ which is now being unsealed, and the transition of the Philadelphian Millerite movement unto the Laodicean church was a waymark that identified when the Laodicean movement of the third angel would transition unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. Thus, the fact that the first Millerite disappointment was accomplished without their movement manifesting disobedience, provided the contrast for the same waymark in the last days where the Laodicean movement of the third angel would disobey and produce a disappointment, and in so doing would align with the Millerite waymark, and produce the logic to see the movement of the one hundred and forty-four thousand is the eighth, that is of the seven.
Наймынх нь долоогийнх мөн гэдэг баримт нь эдүгээ лац нь тайлагдаж буй Есүс Христийн Илчлэлийн нэгэн гол бүрэлдэхүүн бөгөөд Филадельфийн Миллерит хөдөлгөөнөөс Лаодикеагийн сүм рүү шилжсэн шилжилт нь гурав дахь тэнгэрэлчийн Лаодикеагийн хөдөлгөөн хэзээ нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын Филадельфийн хөдөлгөөн рүү шилжихийг тодорхойлсон нэгэн замын тэмдэг байсан юм. Иймээс анхны Миллерит урам хугаралт нь тэдний хөдөлгөөн дуулгаваргүй байдал илэрхийлэлгүйгээр биелэгдсэн явдал нь эцсийн өдрүүд дэх мөнөөх адил замын тэмдгийн эсрэгцүүллийг өгсөн бөгөөд тэр үед гурав дахь тэнгэрэлчийн Лаодикеагийн хөдөлгөөн дуулгаваргүйтэж, урам хугаралтыг бий болгох бөгөөд тийнхүү Миллерит замын тэмдэгтэй нийцэн, нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хөдөлгөөн бол долоогоос гарсан найм дахь нь мөн гэдгийг харах логикийг бий болгоно.
On July 2023, the Lord raised up a “voice in the wilderness” in order to prepare His last-day people for the crisis of the Sunday law, and once He returned from tarrying in prayer unto the disciples, He gave them opportunity to express their faith. In Christ’s day the message was His baptism, the point where Jesus, became Jesus Christ. That waymark aligns with September 11, 2001, and His disciples were asked what men thought, and then asked what the disciples themselves thought about Christ.
2023 оны 7-р сард Эзэн Ням гаргийн хуулийн хямралд Өөрийн эцсийн өдрүүдийн ардыг бэлтгэхийн тулд “цөл дэх дуу хоолой”-г босгов. Тэгээд Тэр залбиралд саатсанаасаа шавь нар уруу эргэн ирэхдээ тэдэнд итгэлээ илэрхийлэх боломжийг өгсөн. Христийн өдрүүдэд энэ мэдээ нь Түүний баптисм байсан бөгөөд энэ нь Есүс Есүс Христ болсон цэг байлаа. Тэрхүү тэмдэгт зам 2001 оны 9-р сарын 11-тэй нийцдэг бөгөөд Түүний шавь нараас хүмүүс юу гэж бодож байгааг асуусан, дараа нь Христийн тухай шавь нар өөрсдөө юу гэж бодож байгааг асуусан.
“Upon joining them, He did not at once communicate that which He desired to impart. Before doing this, He gave them an opportunity of confessing their faith in Him that they might be strengthened for the coming trial. He asked, ‘Whom do men say that I the Son of man am?’
“Тэдэнтэй нийлснийхээ дараа Тэрээр өгөхөөр хүссэн зүйлээ тэр даруйд нь айлдсангүй. Үүнийг хийхээсээ өмнө, ирэх сорилтод бэхжихийн тулд Өөрт нь итгэх итгэлээ тэдэнд хүлээн зөвшөөрөн илэрхийлэх боломжийг өгсөн. Тэрээр, ‘Хүний Хүү Би хэн гэж хүмүүс ярьдаг вэ?’ гэж асуулаа.”
“Sadly the disciples were forced to acknowledge that Israel had failed to recognize their Messiah. Some indeed, when they saw His miracles, had declared Him to be the Son of David. The multitudes that had been fed at Bethsaida had desired to proclaim Him king of Israel. Many were ready to accept Him as a prophet; but they did not believe Him to be the Messiah.” The Desire of Ages, 411.
“Харамсалтай нь, шавь нар Израильчууд өөрсдийн Мессиаг танин мэдэж чадаагүйг хүлээн зөвшөөрөхөд хүрсэн юм. Зарим нь үнэхээр Түүний гайхамшгуудыг хараад, Түүнийг Давидын Хүү хэмээн тунхагласан байв. Бетсайдад хооллогдсон олон түмэн Түүнийг Израилийн хаан болгон тунхаглахыг хүсэж байлаа. Олон хүн Түүнийг эш үзүүлэгч хэмээн хүлээн авахад бэлэн байсан; гэвч тэд Түүнийг Мессиа мөн гэдэгт итгээгүй.” The Desire of Ages, 411.
The majority of Adventism did not believe in the third woe of September 11, 2001. They believed some of the miracles of the prophetic Word that had been presented in the movement, and some understood that the message of September 11, 2001 had elements of truth, but they did not truly believe the claims of September 11, 2001.
Адвентизмын дийлэнх олонх нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний гурав дахь гайг итгээгүй. Тэд хөдөлгөөний хүрээнд танилцуулагдсан эш үзүүллэгийн Үгийн зарим гайхамшгийг итгэсэн бөгөөд зарим нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний мэдээнд үнэний зарим элемент байсныг ойлгосон, гэвч тэд 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний тухай мэдэгдлүүдэд үнэхээр итгээгүй.
The claim of September 11, 2001 had been typified by the claim of August 11, 1840, and that claim was expressed by Sister White when commenting upon the fulfillment of August 11, 1840. She stated:
2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний нэхэмжлэлийг 1840 оны 8 дугаар сарын 11-ний нэхэмжлэлээр хэв шинжлэн үзүүлсэн байсан бөгөөд 1840 оны 8 дугаар сарын 11-ний биелэлтийн талаар тайлбарлахдаа Уайт эгч тэрхүү нэхэмжлэлийг илэрхийлсэн юм. Тэрээр ийнхүү өгүүлжээ:
“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.
“Яг заасан тэр цагт Турк улс өөрийн элчин төлөөлөгчдөөр дамжуулан Европын холбоот гүрнүүдийн хамгаалалтыг хүлээн авч, ийнхүү өөрийгөө Христийн шашинт үндэстнүүдийн хяналтад оруулсан юм. Энэ үйл явдал зөгнөлийг яг таг биелүүлсэн билээ. Энэ нь мэдэгдмэгц, олноороо хүмүүс Миллер болон түүний хамтрагчдын баримталсан эш үзүүллэгийг тайлбарлах зарчмуудын зөв болохыг хүлээн зөвшөөрч, Адвентийн хөдөлгөөнд гайхамшигт түлхэц өгөгдөв. Эрдэм боловсролтой, нийгэмд байр суурьтай хүмүүс Миллертэй нэгдэн, түүний үзэл санааг номлон тунхаглахын зэрэгцээ хэвлэн нийтлэх ажилд оролцсон бөгөөд 1840-өөс 1844 он хүртэл уг ажил хурдацтай өргөжин тэлсэн.” Агуу тэмцэл, 334, 335.
What was confirmed on August 11, 1840 was that Miller’s prophetic views were accurate, and the claim of September 11, 2001 is the confirmation that Future for America’s prophetic views are accurate. The unrepentant multitude in July of 2023 could not and would not accept the premise that the methodology designed by Christ, and entrusted to Future for America is actually the methodology of the latter rain. But then Christ asked His disciples what they, not the multitude thought.
1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд батлагдсан зүйл нь Миллерийн эш үзүүллэгийн талаарх үзэл зөв байсан явдал бөгөөд 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний тухай мэдэгдэл нь Future for America-гийн эш үзүүллэгийн талаарх үзэл зөв болохын баталгаа юм. 2023 оны 7 дугаар сард гэмшээгүй олон түмэн Христээр зохион бүтээгдэж, Future for America-д даатгагдсан аргачлал нь үнэндээ хожмын борооны аргачлал мөн гэсэн үндэслэлийг хүлээн авч чадаагүй, мөн хүлээн авахыг ч хүсээгүй. Гэвч дараа нь Христ Өөрийн шавь нараас, олон түмэн юу гэж бодож байгааг бус, харин тэд өөрсдөө юу гэж бодож байгааг асуусан.
“Jesus now put a second question, relating to the disciples themselves: ‘But whom say ye that I am?’ Peter answered, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’
Есүс энэ удаа шавь нарт нь хамаарах хоёр дахь асуултыг тавив: «Харин та нар Намайг хэн гэж хэлнэ вэ?» Петр хариуд нь: «Та бол Христ, амьд Бурханы Хүү мөн» гэв.
“From the first, Peter had believed Jesus to be the Messiah. Many others who had been convicted by the preaching of John the Baptist, and had accepted Christ, began to doubt as to John’s mission when he was imprisoned and put to death; and they now doubted that Jesus was the Messiah, for whom they had looked so long. Many of the disciples who had ardently expected Jesus to take His place on David’s throne left Him when they perceived that He had no such intention. But Peter and his companions turned not from their allegiance. The vacillating course of those who praised yesterday and condemned today did not destroy the faith of the true follower of the Saviour. Peter declared, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’ He waited not for kingly honors to crown his Lord, but accepted Him in His humiliation.
“Анхнаасаа эхлэн Петр Есүсийг Мессиа хэмээн итгэж байв. Иохан Баптистын номлолоор гэмшилд хүрч, Христийг хүлээн авсан бусад олон хүн Иоханыг шоронд хорьж, улмаар цаазалсны дараа түүний үйлчлэлийн талаар эргэлзэж эхэлсэн; мөн тэд одоо өөрсдийн олон удаан хүсэн хүлээсэн Нэгэн болох Есүс үнэхээр Мессиа мөн эсэхэд эргэлзэх болов. Есүс Давидын сэнтийд Сууж, Өөрийн байр суурийг эзэлнэ хэмээн халуунаар найдаж байсан шавь нарын олонх нь Түүнд тийм санаа огт байгааг ойлгох үед Түүнийг орхин явжээ. Харин Петр болон түүний хамтрагчид үнэнч байдлаасаа няцаагүй. Өчигдөр магтаж, өнөөдөр буруутгадаг хүмүүсийн хувирамтгай байдал Аврагчийн жинхэнэ дагалдагчийн итгэлийг мөхөөсөнгүй. Петр: ‘Та бол Христ, амьд Бурханы Хүү мөн’ хэмээн тунхаглав. Тэрээр Эзэнийхээ толгой дээр хаадын алдрыг өргөхийг хүлээгээгүй, харин Түүнийг доромжлол дунд нь хүлээн авсан юм.”
“Peter had expressed the faith of the twelve. Yet the disciples were still far from understanding Christ’s mission. The opposition and misrepresentation of the priests and rulers, while it could not turn them away from Christ, still caused them great perplexity. They did not see their way clearly. The influence of their early training, the teaching of the rabbis, the power of tradition, still intercepted their view of truth. From time to time precious rays of light from Jesus shone upon them, yet often they were like men groping among shadows. But on this day, before they were brought face to face with the great trial of their faith, the Holy Spirit rested upon them in power. For a little time their eyes were turned away from ‘the things which are seen,’ to behold ‘the things which are not seen.’ 2 Corinthians 4:18. Beneath the guise of humanity they discerned the glory of the Son of God.
“Петр арван хоёрын итгэлийг илэрхийлсэн билээ. Гэвч шавь нар Христийн эрхэм зорилгыг ойлгохоос хараахан хол байв. Тахилчид болон удирдагчдын эсэргүүцэл, гуйвуулалт нь тэднийг Христээс холдуулж чадаагүй боловч тэдэнд ихээхэн төөрөгдөл учруулсаар байлаа. Тэд замаа тодорхой харж чадсангүй. Тэдний анхны хүмүүжлийн нөлөө, раввинуудын сургаал, уламжлалын хүч нь үнэний талаарх тэдний харааг мөн л халхалж байв. Есүсээс үнэт гэрлийн туяа үе үе тэдэн дээр тусаж байсан ч тэд олонтаа сүүдрийн дунд тэмтчин яваа хүмүүс мэт байв. Харин энэ өдөр, тэдний итгэлийн агуу сорилттой нүүр тулгарахаас өмнө, Ариун Сүнс хүч чадлаар тэдний дээр буусан юм. Хэсэг хугацаанд тэдний нүд ‘үзэгдэгч юмс’-аас зайлуулагдан, ‘үл үзэгдэгч юмс’-ыг харахад чиглэв. 2 Коринт 4:18. Хүн чанарын өнгөн дор тэд Бурханы Хүүгийн алдрыг ялган харсан билээ.”
“Jesus answered Peter, saying, ‘Blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but My Father which is in heaven.’” The Desire of Ages, 412.
“Есүс Петрт хариулан айлдахдаа, ‘Симон Бар-Иона аа, чи ерөөлтэй еэ. Учир нь үүнийг чамд мах ба цус илчлээгүй, харин тэнгэр дэх Миний Эцэг илчилсэн юм’ гэв.” Эрин үеийн хүсэл, 412.
Peter’s confession in identifying that Christ is the son of God, spoke directly to the testing question of that history. The time had come for the Messiah to appear, as set forth by God’s prophetic Word, and only those who accepted that truth would be included with those represented by Peter’s statement. Peter represents those who accept the message established on September 11, 2001, and that confess that Jesus is the Son of God. “Peter had expressed the faith of the twelve,” and the twelve he represented were the one hundred and forty-four thousand. For this reason, Christ changed Peter’s name from Simon Bar-jona unto Peter in the passage.
Петр Христосыг Бурханы Хүү мөн хэмээн хүлээн зөвшөөрсөн нь тэрхүү түүхийн шалгах асуултад шууд хариулсан юм. Бурханы эш үзүүллэгийн Үгээр тогтоогдсоны дагуу Мессиа үзэгдэх цаг ирсэн бөгөөд тэр үнэнийг хүлээн авсан хүмүүс л Петрийн мэдүүлгээр төлөөлөгдсөн хүмүүсийн дотор багтах байв. Петр 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд тогтоогдсон мэдээг хүлээн авч, Есүсийг Бурханы Хүү мөн хэмээн хүлээн зөвшөөрдөг хүмүүсийг төлөөлдөг. “Петр арван хоёрын итгэлийг илэрхийлсэн” бөгөөд түүний төлөөлсөн арван хоёр нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянга байв. Ийм учраас Христ уг хэсэгт Петрийн нэрийг Симон Бар-ионагаас Петр болгон өөрчилсөн юм.
“Simon” means “he who hears,” and “bar” means “son of,” and Jonah means “dove.” Simon represented those who heard the message of the dove, which represented the truths associated with the baptism of Jesus, when He became the Christ, anointed with power, as was symbolically represented by the descent of the Holy Spirit in the form of a dove.
“Симон” гэдэг нь “сонсдог нэгэн” гэсэн утгатай, “бар” гэдэг нь “-ын хүү” гэсэн утгатай, харин Иона гэдэг нь “тагтаа” гэсэн утгатай. Симон нь тагтааны мэдээг сонссон хүмүүсийг төлөөлж байсан бөгөөд тэрхүү тагтаа нь Есүс Христ болж, хүчээр тослогдох үед нь, Ариун Сүнс тагтааны дүрээр бууж ирснээр бэлгэдэн илэрхийлэгдсэнчлэн, Есүсийн баптисмтай холбоотой үнэнүүдийг төлөөлж байв.
The reform lines parallel each other and John represents the Millerites, who on August 11, 1840, ate the little book. Jeremiah aligns with that event, and when he ate the little book, he was then called by God’s name.
Шинэчлэлийн шугамууд хоорондоо зэрэгцэн нийцдэг бөгөөд 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд бяцхан номыг идсэн Миллерчүүдийг Иохан төлөөлдөг. Иеремиа тэр үйл явдалтай дүйцэн нийцдэг бөгөөд тэрээр бяцхан номыг идэхэд Бурханы нэрээр дуудагдсан юм.
Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. Jeremiah 15:16.
Таны үгс олдсон тул би тэдгээрийг идсэн бөлгөө; Таны үг миний зүрхний баяр хөөр, цэнгэл болсон юм. Учир нь түмэн цэргийн Бурхан ЭЗЭН, би Таны нэрээр нэрлэгддэг билээ. Иеремиа 15:16.
When the Lord entered into covenant with Abram, He changed his name to Abraham, as He did with Sarai and Jacob. The changing of a name represents a covenant relationship, and at the waymark where the Divine symbol descends God’s people are to eat the message, enter into covenant, and their name is then changed. As a representative of the disciples of Christ’s time, Simon Bar-jona represented those who “heard” the message of the “dove.”
Эзэн Абрамтай гэрээ байгуулахдаа, Сарай болон Иаковын нэрийг өөрчилсөнчлөн, түүний нэрийг Абрахам болгон өөрчилсөн. Нэрийг өөрчлөх нь гэрээний харилцааг илэрхийлдэг бөгөөд Тэнгэрлэг бэлгэдэл доош буух тэрхүү тэмдэгт цаг үед Бурханы ард түмэн захиасыг хүртэн хүлээн авч, гэрээнд орж, улмаар нэр нь өөрчлөгдөнө. Христийн үеийн шавь нарыг төлөөлөгчийн хувьд Симон Бар-иона “тагтаа”-ны захиасыг “сонссон” хүмүүсийг төлөөлж байв.
When he gave testimony that he recognized that at that waymark Jesus became the Christ, and that He was the Son of God, and all which that entails, Christ then changed his name to Peter. He had expressed the message that Christ’s covenant people of that history accepted, and in so doing he also typified the one hundred and forty-four thousand of the last days.
Тэрээр тэрхүү зааг тэмдэг дээр Есүс Христ болсон бөгөөд Тэр Бурханы Хүү мөн гэдгийг, мөн үүнээс урган гарах бүхнийг хүлээн зөвшөөрснөө гэрчлэн илэрхийлэхэд, Христ дараа нь түүний нэрийг Петр болгон өөрчилсөн. Тэрээр уг түүхэн үеийн Христийн гэрээний ард түмний хүлээн авсан мэдээг илэрхийлсэн бөгөөд ингэснээрээ тэрээр мөн эцсийн өдрүүдийн нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг бэлгэдэн төлөөлсөн юм.
The letter “P” is the sixteenth letter in the English alphabet, and the letter “E” is the fifth letter in the alphabet, and the letter “T” is the twentieth letter, the letter “E” is repeated, and the name ends with the letter “R” which is the eighteenth letter. Sixteen “times” five, “times” twenty, “times” five, “times” eighteen equals one hundred and forty-four thousand. The Wonderful Linguist spoke to Peter in Hebrew, and the New Testament was written in the Greek, and the translators of the King James Version produced the New Testament in English.
“P” үсэг нь англи цагаан толгойн арван зургаа дахь үсэг бөгөөд “E” үсэг нь цагаан толгойн тав дахь үсэг, “T” үсэг нь хорь дахь үсэг, “E” үсэг давтагдаж, нэр нь арван найм дахь үсэг болох “R” үсгээр төгсдөг. Арван зургааг “үржих” тав, “үржих” хорь, “үржих” тав, “үржих” арван найм нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгатай тэнцэнэ. Гайхамшигт Хэлзүйч Петртэй еврей хэлээр ярьсан бөгөөд Шинэ Гэрээ грек хэлээр бичигдсэн, мөн Хаан Жеймсийн Хувилбарыг орчуулагчид Шинэ Гэрээг англи хэлээр бүтээсэн.
In spite of the three steps of differing languages, Christ, who is the Son of God, the Wonderful Linguist, and the Wonderful Numberer, placed an illustration of the sealing of the one hundred and forty-four thousand in Matthew chapter sixteen, that aligns with the Battle of Panium, and His visit to Caesarea Philippi. He did so by employing His control of language and numbers, for He is both Palmoni (the Wonderful Numberer), and the Word (the Wonderful Linguist).
Хэлүүдийн ялгарал хэмээх гурван алхам байсан хэдий ч, Бурханы Хүү, Гайхамшигт Хэл Шинжээч, Гайхамшигт Тоологч болох Христ Матай арван зургаадугаар бүлэгт, Паниумын тулалдаан болон Түүний Кесари Филиппт айлчлалтай нийцэх, нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг лацдах тухай нэгэн дүрслэлийг байрлуулсан. Тэрээр үүнийг хэл ба тооны дээрх Өөрийн ноёрхлыг ашиглан үйлдсэн юм. Учир нь Тэр бол Палмони (Гайхамшигт Тоологч) мөн Үг (Гайхамшигт Хэл Шинжээч) билээ.
We will continue this study in the next article.
Бид энэ судалгааг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэх болно.
“Nearly two thousand years ago, a voice of mysterious import was heard in heaven, from the throne of God, ‘Lo, I come.’ ‘Sacrifice and offering Thou wouldest not, but a body hast Thou prepared Me…. Lo, I come (in the volume of the Book it is written of Me,) to do Thy will, O God.’ Hebrews 10:5–7. In these words is announced the fulfillment of the purpose that had been hidden from eternal ages. Christ was about to visit our world, and to become incarnate. He says, ‘A body hast Thou prepared Me.’ Had He appeared with the glory that was His with the Father before the world was, we could not have endured the light of His presence. That we might behold it and not be destroyed, the manifestation of His glory was shrouded. His divinity was veiled with humanity,—the invisible glory in the visible human form.
“Бараг хоёр мянган жилийн өмнө тэнгэрт, Бурханы сэнтийнээс, нууцлаг утга агуулсан нэгэн дуу хоолой сонсогдсон нь: ‘Харагтун, Би ирлээ’ гэсэн юм. ‘Та тахил ба өргөлийг хүсээгүй, харин Надад бие бэлтгэсэн билээ…. Харагтун, Би ирлээ (Намайг тухай Номын хуйлмалд бичигдсэн байдаг,) ай Бурхан, Таны хүслийг үйлдэхээр.’ Еврей 10:5–7. Эдгээр үгээр мөнхийн үеэс нуугдаж байсан зорилгын биелэлт тунхаглагдсан юм. Христ манай дэлхийд ирж, махбод болох гэж байсан билээ. Тэрээр, ‘Надад бие бэлтгэсэн билээ’ гэж айлддаг. Хэрэв Тэр ертөнц бий болохоос өмнө Эцэгтэй хамт Өөрт нь байсан тэр алдраар илэрсэнсэн бол бид Түүний оршихуйн гэрлийг тэсвэрлэж чадахгүй байх байсан. Бид үүнийг харж, мөхөлгүй байхын тулд Түүний алдрын илрэл халхлагдсан юм. Түүний бурханлаг чанар хүн чанараар хучигдсан,—үл үзэгдэх алдар нь харагдах хүний дүрээр бүрхэгдсэн байлаа.”
“This great purpose had been shadowed forth in types and symbols. The burning bush, in which Christ appeared to Moses, revealed God. The symbol chosen for the representation of the Deity was a lowly shrub, that seemingly had no attractions. This enshrined the Infinite. The all-merciful God shrouded His glory in a most humble type, that Moses could look upon it and live. So in the pillar of cloud by day and the pillar of fire by night, God communicated with Israel, revealing to men His will, and imparting to them His grace. God’s glory was subdued, and His majesty veiled, that the weak vision of finite men might behold it. So Christ was to come in ‘the body of our humiliation’ (Philippians 3:21, R. V.), ‘in the likeness of men.’ In the eyes of the world He possessed no beauty that they should desire Him; yet He was the incarnate God, the light of heaven and earth. His glory was veiled, His greatness and majesty were hidden, that He might draw near to sorrowful, tempted men.
“Энэхүү агуу зорилго хэв шинжүүд болон бэлгэдлүүдээр урьдчилан дүрслэгдсэн байв. Христ Мосед үзэгдсэн шатаж буй бут Бурханыг илчилсэн юм. Бурханыг төлөөлүүлэхээр сонгогдсон бэлгэдэл нь, үзэмж татах юмгүй мэт санагдах, дордхон нэгэн сөөг байлаа. Түүний дотор Хязгааргүй Нэгэн оршиж байв. Бүхнийг өршөөгч Бурхан Өөрийн алдрыг хамгийн даруу нэгэн хэв шинжийн дор халхалсан нь, Мосе түүн рүү харж амьд үлдэж чадахын тулд байв. Тийнхүү өдөр үүлэн баганаар, шөнө галан баганаар Бурхан Израильтай харилцаж, хүмүүст Өөрийн хүслийг илчилж, тэдэнд Өөрийн нигүүлслийг хүртээж байв. Бурханы алдар зөөлрүүлэгдэж, Түүний сүр жавхлан халхлагдсан нь, төгс бус хүмүүсийн сулхан хараа түүнийг харж чадахын тулд байлаа. Тийнхүү Христ ‘бидний дорд байдлын биеэр’ (Филиппой 3:21, R. V.), ‘хүмүүсийн дүртэйгээр’ ирэх учиртай байв. Ертөнцийн нүдэнд Түүнд тэднийг Өөрийг нь хүсэмжлүүлэх гоо үзэсгэлэн байсангүй; гэвч Тэрбээр бие махбодтой болсон Бурхан, тэнгэр ба газрын гэрэл мөн байв. Түүний алдар халхлагдаж, Түүний агуу байдал ба сүр жавхлан нуугдсан нь, Тэр уй гашууд автсан, соригдсон хүмүүст ойртон ирж чаддаг байхын тулд байлаа.
“God commanded Moses for Israel, ‘Let them make Me a sanctuary; that I may dwell among them’ (Exodus 25:8), and He abode in the sanctuary, in the midst of His people. Through all their weary wandering in the desert, the symbol of His presence was with them. So Christ set up His tabernacle in the midst of our human encampment. He pitched His tent by the side of the tents of men, that He might dwell among us, and make us familiar with His divine character and life. ‘The Word became flesh, and tabernacled among us (and we beheld His glory, glory as of the Only Begotten from the Father), full of grace and truth.’ John 1:14, R. V., margin.
“Бурхан Израилийн төлөө Мосед тушаан, ‘Тэд Надад зориулан ариун газрыг байгуулсугай; тэгвэл Би тэдний дунд оршин сууна’ (Египетээс гарсан нь 25:8) хэмээсэн бөгөөд Тэр Өөрийн ард түмний дунд, ариун газарт оршин байв. Цөлийн турш тэдний туулсан бүх эцээлтэй хэрэн хэсэлтийн үед Түүний оршихуйн бэлгэдэл тэдэнтэй хамт байлаа. Үүнчлэн Христ Өөрийн асрыг бидний хүний буудалласан хүрээний дунд босгов. Тэр бидний дунд оршин сууж, биднийг Өөрийн тэнгэрлэг зан чанар ба амьдралтай танил болгохын тулд хүмүүсийн асруудын хажууд Өөрийн майхныг барив. ‘Үг махбод болж, бидний дунд асарч байв (мөн бид Түүний алдрыг, Эцгээс ирсэн Цорын Ганцынх мэт алдрыг харсан), нигүүлсэл ба үнэнээр дүүрэн байлаа.’ Иохан 1:14, R. V., захын тайлбар.”
“Since Jesus came to dwell with us, we know that God is acquainted with our trials, and sympathizes with our griefs. Every son and daughter of Adam may understand that our Creator is the friend of sinners. For in every doctrine of grace, every promise of joy, every deed of love, every divine attraction presented in the Saviour’s life on earth, we see ‘God with us.’
“Есүс бидэнтэй хамт оршин суухаар ирсэн тул Бурхан бидний сорилтуудыг мэддэг бөгөөд бидний уй гашууд энэрэнгүйгээр хамтран шаналдгийг бид мэднэ. Адамын хүү, охин бүр бидний Бүтээгч нүгэлтнүүдийн анд мөн гэдгийг ойлгож чадна. Учир нь нигүүлслийн сургаал бүрд, баяр хөөрийн амлалт бүрд, хайр энэрлийн үйлс бүрд, Аврагчийн газар дээрх амьдралд илэрхийлэгдсэн тэнгэрлэг таталцал бүрд бид “Бурхан бидэнтэй хамт” хэмээх үнэнийг хардаг.”
“Satan represents God’s law of love as a law of selfishness. He declares that it is impossible for us to obey its precepts. The fall of our first parents, with all the woe that has resulted, he charges upon the Creator, leading men to look upon God as the author of sin, and suffering, and death. Jesus was to unveil this deception. As one of us He was to give an example of obedience. For this He took upon Himself our nature, and passed through our experiences. ‘In all things it behooved Him to be made like unto His brethren.’ Hebrews 2:17. If we had to bear anything which Jesus did not endure, then upon this point Satan would represent the power of God as insufficient for us. Therefore Jesus was ‘in all points tempted like as we are.’ Hebrews 4:15. He endured every trial to which we are subject. And He exercised in His own behalf no power that is not freely offered to us. As man, He met temptation, and overcame in the strength given Him from God. He says, ‘I delight to do Thy will, O My God: yea, Thy law is within My heart.’ Psalm 40:8. As He went about doing good, and healing all who were afflicted by Satan, He made plain to men the character of God’s law and the nature of His service. His life testifies that it is possible for us also to obey the law of God.
“Сатан Бурханы хайрын хуулийг хувиа хичээсэн хэм хэмжээ мэтээр дүрслэн үзүүлдэг. Тэр бидэнд түүний тушаалуудыг дагах нь боломжгүй гэж тунхагладаг. Бидний анхны эцэг эхийн уналт, түүнээс улбаалан гарсан бүх гай зовлонг тэр Бүтээгчид тохож, хүмүүсийг Бурханыг нүгэл, зовлон, үхлийн эх сурвалж хэмээн харахад хүргэдэг. Есүс энэ мэхлэлтийг илчлэх ёстой байсан. Бидний нэгэн адил Тэр дуулгаварт байдлын жишээг үзүүлэх ёстой байв. Үүний тулд Тэр бидний мөн чанарыг Өөртөө авч, бидний туулдаг зүйлсээр дамжин өнгөрсөн. ‘Бүх юманд Тэр ах дүү нартайгаа адил болох нь зохистой байлаа.’ Еврей 2:17. Хэрэв Есүсийн тэвчээгүй ямар нэг зүйлийг бид туулах ёстой байсан бол, яг энэ талаар Сатан Бурханы хүчийг бидэнд хүрэлцээгүй хэмээн дүрслэх байсан. Тиймээс Есүс ‘бүх талаар бидэнтэй адил соригдсон.’ Еврей 4:15. Тэр бидний өртдөг сорилт бүрийг тэвчсэн. Мөн Тэр Өөрийнхөө төлөө бидэнд чөлөөтэй санал болгогдоогүй ямар ч хүчийг хэрэглээгүй. Хүн болж, Тэр уруу таталттай тулж, Бурханаас Өөрт нь өгөгдсөн хүчээр ялсан. Тэр, ‘Миний Бурхан аа, Таны хүслийг биелүүлэхэд би баярладаг; тийм ээ, Таны хууль Миний зүрхэнд байна’ гэж айлддаг. Дуулал 40:8. Тэр сайн үйл хийж, Сатанд зовогсдыг бүгдийг эдгээж явахдаа, Бурханы хуулийн мөн чанар болон Түүнд үйлчлэхийн жинхэнэ чанарыг хүмүүст тодорхой харуулсан. Түүний амьдрал Бурханы хуулийг бид ч мөн сахиж чадна гэдгийг гэрчилдэг.”
“By His humanity, Christ touched humanity; by His divinity, He lays hold upon the throne of God. As the Son of man, He gave us an example of obedience; as the Son of God, He gives us power to obey. It was Christ who from the bush on Mount Horeb spoke to Moses saying, ‘I AM THAT I AM…. Thus shalt thou say unto the children of Israel, I AM hath sent me unto you.’ Exodus 3:14. This was the pledge of Israel’s deliverance. So when He came ‘in the likeness of men,’ He declared Himself the I AM. The Child of Bethlehem, the meek and lowly Saviour, is God ‘manifest in the flesh.’ 1 Timothy 3:16. And to us He says: ‘I AM the Good Shepherd.’ ‘I AM the living Bread.’ ‘I AM the Way, the Truth, and the Life.’ ‘All power is given unto Me in heaven and in earth.’ John 10:11; 6:51; 14:6; Matthew 28:18. I AM the assurance of every promise. I AM; be not afraid. ‘God with us’ is the surety of our deliverance from sin, the assurance of our power to obey the law of heaven.” The Desire of Ages, 23, 24.
“Өөрийн хүн чанараараа Христ хүн төрөлхтөнд хүрсэн; Өөрийн бурханлаг чанараараа Тэр Бурханы сэнтийг атгадаг. Хүний Хүүгийн хувьд Тэр бидэнд дуулгавартай байдлын үлгэр жишээг өгсөн; Бурханы Хүүгийн хувьд Тэр бидэнд дуулгавартай байх хүчийг өгдөг. Хореб уулан дахь шатаж буй бутнаас Мосед хандан: ‘БИ БАЙДАГ НЬ БИ БАЙДАГ…. Израилийн хөвгүүдэд ийнхүү хэлэгтүн, БИ БАЙДАГ НЬ намайг та нар уруу илгээв’ хэмээн айлдсан нь Христ мөн байсан. Египетээс гарсан нь 3:14. Энэ нь Израилийн чөлөөлөлтийн баталгаа байв. Иймээс Тэр ‘хүний дүртэйгээр’ ирэхдээ Өөрийгөө БИ БАЙДАГ НЬ хэмээн тунхагласан. Бетлехемийн Хүүхэд, дөлгөөн бөгөөд даруу Аврагч бол ‘махан биед илэрсэн’ Бурхан мөн. 1 Тимот 3:16. Тэгээд Тэр бидэнд ийн айлддаг: ‘БИ бол Сайн Хоньчин.’ ‘БИ бол амьд Талх.’ ‘БИ бол Зам, Үнэн, амь мөн.’ ‘Тэнгэрт болон газарт буй бүх эрх мэдэл Надад өгөгдсөн.’ Иохан 10:11; 6:51; 14:6; Матай 28:18. БИ БАЙДАГ НЬ бол амлалт бүрийн баталгаа юм. БИ БАЙДАГ НЬ; бүү ай. ‘Бидэнтэй хамт Бурхан’ гэдэг нь нүглээс аврагдах бидний чөлөөлөлтийн барьцаа, мөн тэнгэрийн хуулийг дуулгавартай дагах хүч чадлын маань баталгаа юм.” Хүсэл болсон эрин үе, 23, 24.