At Panium, which was Caesarea Philippi, which is verses thirteen through fifteen in chapter eleven of the book of Daniel, which is the history where the Republican and Protestant horns fulfill the enigma of being the eighth that is of the seven, which is the history where the Seal of God is permanently impressed upon the one hundred and forty-four thousand, and the history of the arrival of the message of the Midnight Cry, Christ gave a promise to His last-day people.

Паниумд, өөрөөр хэлбэл Кесари Филиппид, Даниел номын арван нэгдүгээр бүлгийн арван гуравдугаас арван тавдугаар зүйлүүдэд өгүүлэгддэг тэр түүхэнд—энд Бүгд Найрамдах ба Протестант эвэрнүүд долооны нэг болох наймын оньсогыг биелүүлдэг бөгөөд мөн Бурханы тамга нэг зуун дөчин дөрвөн мянгад үүрд даруулагддаг, түүнчлэн Шөнийн Дунд Хашхирааны мэдээ ирдэг тэр түүхэнд—Христ Өөрийн эцсийн өдрүүдийн ард түмэнд нэгэн амлалт өгсөн.

And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:18, 19.

Би чамд мөн хэлье: чи бол Петр; энэ хадан дээр Би Өөрийн чуулганыг байгуулна, тамын хаалганууд түүнийг дийлэхгүй. Би чамд тэнгэрийн хаанчлалын түлхүүрүүдийг өгнө. Чиний газар дээр хүлэх юу боловч тэнгэрт хүлэгдсэн байх болно; чиний газар дээр тайлах юу боловч тэнгэрт тайлагдсан байх болно. Матай 16:18, 19.

The period of the sealing which began on September 11, 2001, when the mighty buildings of New York City were brought down, which ends at the soon coming Sunday law, was designed by the Alpha and Omega. The very last part of the period repeats the very first part of the period. On September 11, 2001 the Lord led His people back to the old paths, where among other truths they discovered the “seven times,” just as it was found in the days of king Josiah. The latter rain then began to sprinkle, and a testing process that produced a separation of two classes of worshippers began.

2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд Нью-Йорк хотын сүр хүчтэй барилгууд нураагдахад эхэлж, тун удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулиар төгсөх лацдах үеийг Альфа ба Омега тогтоосон юм. Энэ үеийн хамгийн эцсийн хэсэг нь тухайн үеийн хамгийн эхний хэсгийг давтан илэрхийлдэг. 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд Эзэн Өөрийн ардыг эртний замууд уруу буцаан удирдаж, тэнд тэд бусад үнэний хамт “долоон цаг”-ийг нээн олсон бөгөөд энэ нь Иосиаг хааны өдрүүдэд олдсонтой адил байв. Тэгээд хожмын бороо шиврэн бууж эхэлсэн бөгөөд мөргөгчдийн хоёр ангийг ялган гаргасан сорилтын үйл явц эхэлсэн юм.

In fulfillment of Habakkuk chapter two the two sacred charts were discovered and became an emblem of that historical period. Just as significantly the “debate” of Habakkuk chapter two began, between the methodology of line upon line, which is the latter rain methodology, in opposition to the methodology of apostate Protestantism that had been progressively adopted by Adventism beginning in the rebellion of 1863.

Хабаккукын хоёрдугаар бүлгийн биелэл болгон ариун хоёр хүснэгт олдож, тэр түүхэн үеийн бэлгэ тэмдэг болсон. Үүнтэй адил ач холбогдолтойгоор Хабаккукын хоёрдугаар бүлгийн “маргаан” эхэлсэн бөгөөд энэ нь сүүлчийн борооны аргачлал болох мөр дээр мөр тавих аргачлалын, 1863 оны бослогоос эхлэн Адвентизм аажмаар өөриймшүүлж ирсэн урвагч Протестантизмын аргачлалын эсрэг өрнөсөн маргаан байв.

Jesus promised that He would give His last-day people “the keys of the kingdom,” and in so doing, He is referring to the correct biblical methodology, that contains the necessary prophetic keys to recognize, establish and proclaim the message of the Midnight Cry and Loud Cry.

Есүс Өөрийн эцсийн өдрүүдийн ард түмэндээ “хаанчлалын түлхүүрүүд”-ийг өгнө хэмээн амласан бөгөөд ингэхдээ Тэрээр Үд дундын хашхираан болон Чанга хашхирааны мэдээг танин мэдэх, тогтоон батлах, тунхаглахад шаардлагатай эш үзүүллэгийн түлхүүрүүдийг агуулсан, Библийн зөв арга зүйг хэлж байна.

“Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

“Бурхантай нөхөрлөдөг хүмүүс Зөвт байдлын Нарангийн гэрэлд алхдаг. Тэд Бурханы өмнө зам мөрөө завхруулснаар Өөрсдийн Аврагчийг гутаан доромжилдоггүй. Тэнгэрийн гэрэл тэдний дээр тусдаг. Тэд энэ дэлхийн түүхийн төгсгөлд ойртох тусам Христийн тухай, мөн Түүнтэй холбогдох эш үзүүллэгүүдийн тухай мэдлэг нь үлэмжхэн өсөн нэмэгддэг. Тэд Бурханы мэлмийд хэмжээлшгүй үнэ цэнтэй; учир нь тэд Түүний Хүүтэй нэгдмэл байдалд оршдог. Бурханы үг тэдний хувьд үл давтагдам сайхан бөгөөд сэтгэл татам байдаг. Тэд түүний ач холбогдлыг хардаг. Үнэн тэдэнд нээгдэн дэлгэгддэг. Бие махбодтой болсон тухай сургаал зөөлөн туяагаар гэрэлтдэг. Судар бол бүх нууцыг тайлж, бүх бэрхшээлийг шийдвэрлэдэг түлхүүр мөн гэдгийг тэд хардаг. Гэрлийг хүлээн авч, гэрэлд алхахыг хүсээгүй хүмүүс бурханлаг ёсны нууцыг ойлгож чадахгүй байх болно; харин загалмайгаа үүрч, Есүсийг дагахаас эргэлзээгүй хүмүүс Бурханы гэрэл дотор гэрлийг харах болно.” The Southern Watchman, 1905 оны 4 дүгээр сарын 4.

Those represented by Peter, who are the one hundred and forty-four thousand, are those who accept the Laodicean message that arrived on September 11, 2001, which is now being repeated since July, 2023. The Laodicean message that arrived in 1856, was the increased knowledge of the “seven times,” and when Christ brings the dead bones together, and thereafter brings them to life they transition from the Laodicean movement of the third angel unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. That transition is brought about by Christ’s Word, for they are sanctified by His Word, and His Word is “truth,” and His Word is the “key” that unlocks His Word.

Петрээр төлөөлөгдсөн, өөрөөр хэлбэл нэг зуун дөчин дөрвөн мянга нь, 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд ирсэн Лаодикейн мэдээг хүлээн авдаг хүмүүс бөгөөд уг мэдээ 2023 оны 7 дугаар сараас хойш одоо дахин давтагдаж байна. 1856 онд ирсэн Лаодикейн мэдээ нь “долоон цаг”-ийн тухай нэмэгдсэн мэдлэг байсан бөгөөд Христ үхсэн ясуудыг нийлүүлэн цуглуулж, улмаар тэдэнд амь оруулахад, тэд гурав дахь тэнгэрэлчийн Лаодикейн хөдөлгөөнөөс нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын Филадельфийн хөдөлгөөн уруу шилжинэ. Тэрхүү шилжилт нь Христийн Үгээр бий болдог, учир нь тэд Түүний Үгээр ариусгагддаг; Түүний Үг нь “үнэн” бөгөөд Түүний Үг нь Түүний Үгийг нээдэг “түлхүүр” юм.

And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7–8.

Филаделфи дахь чуулганы тэнгэрэлчид ийнхүү бичигтүн: Ариун Нэгэн, Үнэн Нэгэн, Давидын түлхүүрийг эзэмшигч, нээвэл хэн ч хааж үл чадах, хаавал хэн ч нээж үл чадах Нэгэн ийнхүү айлдаж байна: Би чиний үйлсийг мэднэ. Болгоогтун, Би чиний өмнө нээлттэй хаалга тавьсан бөгөөд хэн ч түүнийг хааж чадахгүй. Учир нь чи багахан хүчтэй атлаа Миний үгийг сахиж, Миний нэрийг үгүйсгээгүй. Илчлэлт 3:7–8.

The methodology of “line upon line” is the key which Christ promised to His last-day people in the battle at the “gates”. A “gate” is a church.

“Шугам дээр шугам” хэмээх аргачлал нь “хаалганууд” дээрх тэмцэлд Христ Өөрийн эцсийн өдрүүдийн хүмүүст амласан түлхүүр мөн. “Хаалга” гэдэг нь сүм юм.

And Jacob awaked out of his sleep, and he said, Surely the Lord is in this place; and I knew it not. And he was afraid, and said, How dreadful is this place! this is none other but the house of God, and this is the gate of heaven. Genesis 28:16, 17.

Иаков нойрноосоо сэрээд, —Үнэхээр ЭЗЭН энэ газарт байна; харин би үүнийг мэдсэнгүй, гэж хэлэв. Тэр айж, —Энэ газар ямар сүрдэм вэ! Энэ бол Бурханы өргөө мөн, тэнгэрийн хаалга мөн, гэж хэлэв. Эхлэл 28:16, 17.

The battle at the gates represents the religious battles that occur between truth and error, and the error of the religion of Greece, is the gate of hell, and the religion of apostate Laodicean Adventism is also a gate. The Laodicean Adventist gate represents where the debate of Habakkuk is fulfilled.

Хаалган дээрх тулалдаан нь үнэн ба төөрөгдлийн хооронд өрнөдөг шашны тэмцлүүдийг төлөөлдөг бөгөөд Грекийн шашны төөрөгдөл нь тамын хаалга мөн; түүнчлэн тэрслэн завхарсан Лаодикеан Адвентизмын шашин ч бас нэгэн хаалга юм. Лаодикеан Адвентист хаалга нь Хабаккукийн маргаан биеллээ олдог газрыг төлөөлдөг.

In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Isaiah 28:5-14

Тэр өдөр түмэн цэргийн ЭЗЭН Өөрийн ард түмний үлдэгдэлд алдрын титэм, үзэсгэлэнгийн тэргүүн титэм болж, шүүлтэнд суугчид шүүлтийн сүнс болж, тулалдааныг дааман хаалга хүртэл эргүүлэн няцаагчдад хүч чадал болно. Харин тэд ч мөн дарсаас болж төөрч, хүчтэй ундаанаас болж замаасаа хазайжээ; тахилч ба эш үзүүлэгч хүчтэй ундаанаас болж төөрчээ, тэд дарсанд автагдаж, хүчтэй ундаанаас болж замаасаа хазайжээ; тэд үзэгдэлдээ эндэж, шүүлтэндээ бүдэрч байна. Учир нь бүх ширээнүүд бөөлжис, бузар заваанаар дүүрсэн тул цэвэр газар үлдсэнгүй. Тэр хэнд мэдлэг заах вэ? Тэр хэнд сургаалыг ойлгуулах вэ? Сүүнээс гаргасан, хөхнөөс салгасан тэдэнд үү? Учир нь тушаал дээр тушаал, тушаал дээр тушаал; мөр дээр мөр, мөр дээр мөр; энд жаахан, тэнд жаахан байх ёстой. Учир нь Тэр энэ ард түмэнд ээрэм хэл, өөр хэлээр айлдана. Тэр тэдэнд, “Энэ бол ядарсанд амралт өгөх амралт, энэ бол сэргээлт мөн” гэж айлдсан боловч тэд сонсохыг хүссэнгүй. Харин ЭЗЭНий үг тэдэнд тушаал дээр тушаал, тушаал дээр тушаал; мөр дээр мөр, мөр дээр мөр; энд жаахан, тэнд жаахан байсаар, тэднийг урагш явуулаад арагш унагаж, хэмхэлж, урхинд оруулж, баригдуулахын тулд байв. Иймийн тул Иерусалимд байгаа энэ ард түмнийг захирдаг, дооглогч эрчүүд ээ, ЭЗЭНий үгийг сонсогтун. Исаиа 28:5–14

The keys of the kingdom are the words of the Scriptures, that are given to God’s last-day people by the Word.

Хаанчлалын түлхүүрүүд гэдэг нь Үгээр дамжин Бурханы эцсийн өдрүүдийн ард түмэнд өгөгдсөн Судрын үгс мөн.

“There are truths in the word which, like veins of precious ore, are hidden beneath the surface. The hidden treasure is discovered as it is searched for, as a miner searches for gold and silver. The evidence of the truth of God’s word is in the word itself. Scripture is the key that unlocks scripture. The deep meaning of the truths of God’s word is unfolded to our minds by His Spirit.

“Үнэ цэнтэй хүдрийн судал мэт үгийн доторх зарим үнэн нь өнгөн дор нуугдан оршдог. Уурхайчин алт, мөнгө эрэн хайдагчлан түүнийг эрж хайх үед нууцлагдсан эрдэнэ илэрдэг. Бурханы үгийн үнэний нотолгоо нь үгийн өөрт нь байдаг. Судар бол Судрыг нээх түлхүүр мөн. Бурханы үгийн үнэнүүдийн гүн утга учир нь Түүний Сүнсээр бидний оюун ухаанд нээгдэн дэлгэгддэг.

“The Bible is the great lesson book for the students in our schools. It teaches the whole will of God concerning the sons and daughters of Adam. It is the rule of life, teaching us of the character that we must form for the future life. We need not the dim light of tradition to make the Scriptures comprehensible. As well might we suppose that the noonday sun needs the glimmering torchlight of earth to increase its glory. The utterances of priest and minister are not needed to save men from error. Those who consult the divine Oracle will have light. In the Bible every duty is made plain. Every lesson given is comprehensible. Every lesson reveals to us the Father and the Son. The word is able to make all wise unto salvation. In the word the science of salvation is plainly revealed. Search the Scriptures, for they are the voice of God speaking to the soul.” Testimonies, volume 8, 157.

“Библи бол манай сургуулиудын сурагчдад зориулсан агуу сургамжийн ном мөн. Энэ нь Адамын хөвгүүд ба охидын талаар Бурханы бүх хүслийг заадаг. Энэ нь амийн дүрэм бөгөөд ирээдүйн амьдралд зориулан бидний төлөвшүүлэх ёстой зан чанарыг бидэнд сургадаг. Судруудыг ойлгомжтой болгохын тулд бидэнд уламжлалын бүдэг гэрэл хэрэггүй. Үүнтэй адил бид үд дундын нарыг сүр жавхланг нь нэмэгдүүлэхийн тулд газрын бүүдгэр бамбарт гэрэл хэрэгтэй гэж үзэж болохсон. Хүмүүсийг төөрөгдлөөс аврахын тулд тахилч ба номлогчийн айлдвар шаардлагагүй. Тэнгэрлэг Зөнч үгийг лавладаг хүмүүс гэрэлтэй байх болно. Библи доторх үүрэг бүхэн тодорхой болгогдсон байдаг. Өгөгдсөн сургамж бүр ойлгомжтой. Сургамж бүр Эцэг ба Хүүг бидэнд илчилдэг. Үг нь бүгдийг авралд хүргэх мэргэн ухаантай болгож чадна. Үгэн дотор авралын шинжлэх ухаан тодорхойгоор илчлэгдсэн байдаг. Судруудыг шинжлэгтүн, учир нь тэдгээр нь сүнсэнд айлдаж буй Бурханы дуу хоолой мөн.” Testimonies, volume 8, 157.

The keys that Christ gave unto the last-day church have the same power they had when they were given to Peter.

Христос эцсийн өдрүүдийн сүмд өгсөн түлхүүрүүд нь Петрт өгөгдөх үедээ ямар хүч чадалтай байсан, яг тэрхүү хүч чадалтай хэвээр байна.

“Peter had expressed the truth which is the foundation of the church’s faith, and Jesus now honored him as the representative of the whole body of believers. He said, ‘I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.’

“Петр сүмийн итгэлийн суурь болдог үнэнийг илэрхийлсэн бөгөөд Есүс одоо түүнийг итгэгчдийн бүх цогцын төлөөлөгч болгон хүндэтгэв. Тэрээр, ‘Би чамд тэнгэрийн хаанчлалын түлхүүрүүдийг өгнө. Чиний газар дээр хүлэх юу боловч тэнгэрт хүлэгдсэн байх болно; чиний газар дээр тайлах юу боловч тэнгэрт тайлагдсан байх болно’ гэж айлдав.”

“‘The keys of the kingdom of heaven’ are the words of Christ. All the words of Holy Scripture are His, and are here included. These words have power to open and to shut heaven. They declare the conditions upon which men are received or rejected. Thus the work of those who preach God’s word is a savor of life unto life or of death unto death. Theirs is a mission weighted with eternal results.” The Desire of Ages, 413.

“‘Тэнгэрийн хаанчлалын түлхүүрүүд’ нь Христийн үгс мөн. Ариун Судрын бүх үгс Түүнийх бөгөөд энд үүнд хамрагдана. Эдгээр үгс нь тэнгэрийг нээх ба хаах хүчтэй. Тэдгээр нь хүмүүс ямар нөхцлөөр хүлээн зөвшөөрөгдөх буюу няцаагдахыг тунхагладаг. Иймээс Бурханы үгийг тунхаглагчдын ажил нь аминд хүргэх амийн үнэр эсвэл үхэлд хүргэх үхлийн үнэр болдог. Тэднийх мөнхийн үр дүнгээр жинлэгдсэн үүрэг даалгавар юм.” The Desire of Ages, 413.

The power that is manifested through His words, when placed in the hands of men is based upon the principles identified in His word. The simplest perhaps, and perhaps the most profound is that truth is established upon the testimony of two.

Түүний үгсээр дамжин илэрдэг хүч хүний гарт өгөгдөхдөө, Түүний үгэнд тодорхойлогдсон зарчмууд дээр үндэслэдэг. Тэдгээрийн дотроос хамгийн энгийн нь ч, магадгүй хамгийн гүн утгатай нь ч бол үнэн хоёрын гэрчлэл дээр тогтоогддог явдал юм.

“Another grave evil that had arisen in the church was that of brethren going to law against one another. Abundant provision had been made for the settlement of difficulties among believers. Christ Himself had given plain instruction as to how such matters were to be adjusted. ‘If thy brother shall trespass against thee,’ the Saviour had counseled, ‘go and tell him his fault between thee and him alone: if he shall hear thee, thou hast gained thy brother. But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established. And if he shall neglect to hear them, tell it unto the church: but if he neglect to hear the church, let him be unto thee as a heathen man and a publican. Verily I say unto you, Whatsoever ye shall bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever ye shall loose on earth shall be loosed in heaven.” Matthew 18:15–18.” Acts of the Apostles, 304.

“Сүмд бий болсон өөр нэг ноцтой бузар муу зүйл нь ах дүүс бие биеийнхээ эсрэг шүүхэд хандах явдал байв. Итгэгчдийн дундах бэрхшээл, маргааныг зохицуулах талаар хангалттай заалт хийгдсэн байсан. Христ Өөрөө ийм хэргийг хэрхэн шийдвэрлэх талаар тодорхой заавар өгсөн билээ. ‘Хэрэв ах чинь чиний эсрэг нүгэл үйлдвэл,’ гэж Аврагч зөвлөсөн, ‘очоод, чи ба тэр хоёрын хооронд ганцаарчилж түүний гэмийг хэл; хэрэв тэр чамайг сонсвол, чи ахыгаа олж авлаа. Харин хэрэв тэр сонсохгүй бол, хоёр эсвэл гурван гэрчийн амаар үг бүхэн батлагдахын тулд өөртэйгөө хамт нэг юмуу хоёр хүнийг авч яв. Хэрэв тэр тэднийг сонсохоос ч үл хайхарвал, чуулганд хэл; харин хэрэв тэр чуулганыг сонсохоос үл хайхарвал, тэр нь чамд харь үндэстэн хүн ба татвар хураагч мэт байг. Үнэнээр Би та нарт хэлье, та нарын газар дээр хүлсэн юу боловч тэнгэрт хүлэгдсэн байх болно; мөн газар дээр тайлсан юу боловч тэнгэрт тайлагдсан байх болно.’ Матай 18:15–18.” Элч нарын үйлс, 304.

There are at least three geographical witnesses of the period when the one hundred and forty-four thousand are sealed at the Midnight Cry. Remembering the fact that at the cry at midnight, it is too late to obtain the oil, we find the geographical testimony of the Exeter camp meeting providing an illustration of the point where God’s last-day people are sealed, and we find that truth represented by the geography of Caesarea Philippi, and also by the testimony of the battle of Panium, in verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven. Perhaps it is a little off to identify these three witnesses as geographical, but I am employing that term because the geography is certainly part of the setting in Exeter and Caesarea Philippi. Jesus places Peter within the prophetic geography that the one hundred and forty-four thousand find themselves in the last days. Then He gives a command.

Шөнийн хашхирааны үед нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалдаг үеийн наад зах нь гурван газарзүйн гэрч байдаг. Шөнө дундын хашхирааны үед тос олж авахад хэтэрхий оройтсон байдаг гэдгийг санах аваас, Бурханы эцсийн өдрүүдийн ард түмэн хаана тамгалагддагийг харуулсан нэгэн жишээг Эксетерийн хуарангийн цуглааны газарзүйн гэрчлэлээс олж хардаг; мөн тэр үнэнийг Кесари Филиппийн газарзүй, түүнчлэн Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн арван гуравдугаар эшлэлээс арван тавдугаар эшлэл хүртэлх Панийн тулалдааны гэрчлэл төлөөлөн үзүүлдэг болохыг бид олж хардаг. Эдгээр гурван гэрчийг газарзүйн гэж тодорхойлох нь магадгүй бага зэрэг оновчгүй байж болох ч, Эксетер болон Кесари Филиппийн нөхцөл байдалд газарзүй нь гарцаагүй нэг хэсэг нь мөн учраас би энэ нэр томьёог хэрэглэж байна. Есүс Петрийг нэг зуун дөчин дөрвөн мянгынхан эцсийн өдрүүдэд өөрсдийгөө олж буй эш үзүүллэгийн газарзүйн хүрээнд байрлуулдаг. Дараа нь Тэрээр нэгэн тушаал өгдөг.

And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. From that time forth began Jesus to show unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day. Then Peter took him, and began to rebuke him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But he turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men. Matthew 16:19–23.

Би чамд тэнгэрийн хаанчлалын түлхүүрүүдийг өгнө. Чи газар дээр юуг хүлнэ, тэр нь тэнгэрт хүлэгдсэн байх болно; мөн чи газар дээр юуг тайлна, тэр нь тэнгэрт тайлагдсан байх болно. Тэгээд Тэр Өөрийгөө Есүс Христ мөн гэдгийг хэнд ч бүү хэл хэмээн шавь нартаа хатуу тушаав. Тэр цагаас хойш Есүс Иерусалим уруу явж, ахлагчид, ахлах тахилч нар, хуулийн багш нараас олон зовлон амсаж, алуулж, гурав дахь өдөртөө дахин амилуулагдах ёстойг шавь нартаа үзүүлэн тайлбарлаж эхлэв. Тэгэхэд Петр Түүнийг хажуу тийш авч, зэмлэж эхлэн, —Эзэн, энэ нь Танаас хол байг; ийм зүйл Танд тохиолдох ёсгүй, гэв. Харин Тэр эргэн Петрт, —Миний араас зайлаач, Сатан аа; чи Надад бүдрүүлэх чулуу болж байна. Учир нь чи Бурханы юмсыг бус, харин хүний юмсыг бодож байна, гэв. Матай 16:19–23.

The word “Exeter” is the name of a city in Devon, England. Its etymology can be traced back to Old English, where it was known as “Exanceaster” or “Execestre.” The name is believed to derive from the Old English words “Exe” (referring to the River Exe, upon which the city is situated) and “ceaster” (meaning “Roman fort” or “walled city”). Therefore, “Exeter” means either the “fort on the River Exe,” or “the walled city by the River Exe.” The geography associated with the arrival and fulfillment of the Midnight Cry in Millerite history identifies a location where there was water, representing the outpouring of the Holy Spirit, and a point where God was raising up an army to proclaim the message to the world, which Sister White informs us went like a “tidal wave.” A tidal wave is not simply river water, it is water that is super empowered.

“Эксетер” хэмээх үг нь Английн Девон дахь нэгэн хотын нэр юм. Түүний үүсэл гарлыг Хуучин Англи хэл хүртэл мөрдөн тогтоож болох бөгөөд тухайн үед “Exanceaster” эсвэл “Execestre” хэмээн нэрлэгдэж байжээ. Энэ нэр нь Хуучин Англи хэлний “Exe” (хотын оршиж буй Эксе голыг заана) болон “ceaster” (“Ромын бэхлэлт” эсвэл “хэрэмт хот” гэсэн утгатай) гэсэн үгнээс үүссэн гэж үздэг. Иймээс “Эксетер” гэдэг нь “Эксе гол дээрх бэхлэлт” эсвэл “Эксе голын эрэг дэх хэрэмт хот” гэсэн утгатай болно. Миллерит түүхэн дэх Шөнө дундын Хашхирааны ирэлт ба биелэлттэй холбогдох газарзүй нь Ариун Сүнсний асгаралтыг төлөөлөх ус бүхий нэгэн байршлыг, мөн эгч Уайт бидэнд хэлснээр “түрлэгийн давалгаа” мэт дэлхий дахинд мэдээг тунхаглуулахаар Бурхан цэрэг босгон байгуулж байсан нэгэн цэгийг тодорхойлдог. Түрлэгийн давалгаа нь зүгээр л голын ус биш, харин онцгойгоор хүчирхэгжүүлэгдсэн ус мөн.

Millerite history was the fulfillment of the parable of the ten virgins, and when the one hundred and forty-four thousand are brought to the conclusion of the sealing time, they will repeat the waymarks identified at the beginning of the sealing time, and also the history of the Exeter camp meeting. An angel will descend with a testing message that is required to be eaten. That message will lead to the foundations, and it will confront the two classes with the “seven times,” of Leviticus twenty-six. It will include the Revelation of Jesus Christ, that is represented by Peter as an acceptance that Jesus was anointed as the Christ, when the divine symbol descended in the form of a dove, typifying September 11, 2001. It will include the understanding that Jesus is the divine Son of God, and also that by Jesus taking upon His divine being the flesh of fallen mankind, He is also the Son of man.

Миллерчүүдийн түүх нь арван охины тухай сургаалт зүйрлэлийн биелэл байсан бөгөөд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг лацдах цагийн төгсгөлд хүргэх үед тэд лацдах цагийн эхэнд тодорхойлогдсон тэмдэгт үе шатуудыг, мөн Эксетерийн майхны цуглааны түүхийг давтан туулна. Тэнгэрэлч нэгэн сорих мэдээтэйгээр бууж ирэх бөгөөд уг мэдээг идэх шаардлагатай. Тэрхүү мэдээ нь суурь үндсүүд рүү хөтлөх бөгөөд Левит хорин зургаагийн “долоон цаг үе”-тэй холбоотойгоор хоёр ангийг нүүр тулгана. Энэ нь Есүс Христийн Илчлэлийг багтаах бөгөөд үүнийг Петр Есүс тагтааны дүрээр бууж ирсэн тэнгэрлэг бэлгэдлээр Христ болгон тослогдсоныг хүлээн зөвшөөрсөн явдал хэмээн дүрсэлсэн бөгөөд энэ нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нийг хэв шинжлэн заана. Энэ нь Есүс бол Бурханы тэнгэрлэг Хүү мөн гэдгийг, мөн Есүс Өөрийн тэнгэрлэг мөн чанар дээр унасан хүн төрөлхтний махбодыг авч, мөн түүнчлэн хүний Хүү болсон гэдгийг ч багтаана.

These truths will produce two classes of worshippers, as they did post-September 11, 2001. The two classes were represented at the Exeter camp meeting, for at that camp meeting there was a tent set up by a group from Watertown, who rejected the message of the Midnight Cry as presented through Samuel Snow. They held counterfeit meetings that were so loud and emotional the leaders of the meetings of Snow went to them and informed them to quiet down. At the camp meeting there were two classes manifested, and both professed to be associated with water, but one was a counterfeit and represented the foolish who were without oil. The group in the Exeter tent were the army who were the city, that was also a fort, for they were typifying Ezekiel’s dead dry bones who are raised up as a mighty army at the message of the Midnight Cry.

Эдгээр үнэнүүд 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний дараах шиг мөргөгчдийн хоёр ангийг бий болгоно. Эксетерийн цуглаанд эдгээр хоёр анги төлөөлөгдөн илэрсэн; учир нь тэр цуглаан дээр Уотертаунаас ирсэн, Самуел Сноугаар дамжин тунхаглагдсан Шөнө дундын Хашхирааны мэдээг няцаасан нэгэн бүлэг майхан барьсан байв. Тэд тийм чанга, сэтгэл хөөрөлд тулгуурласан хуурамч цуглаанууд хийж байсан тул Сноугийн цуглаануудын удирдагчид тэдэн дээр очиж, дуугаа намсгахыг мэдэгдсэн юм. Тэр цуглаан дээр хоёр анги илэрхий болсон бөгөөд хоёулаа устай холбоотой гэж өөрсдийгөө тунхаглаж байсан ч нэг нь хуурамч байсан бөгөөд тосгүй мунхагуудыг төлөөлж байв. Эксетерийн майханд байсан тэр бүлэг бол хот байсан цэрэг, мөн түүнчлэн бэхлэлт байсан; учир нь тэд Шөнө дундын Хашхирааны мэдээн дээр агуу хүчирхэг цэрэг болон босгогддог Езекиелийн үхсэн хуурай яснуудыг бэлгэдэн харуулж байв.

In the history where those two classes are manifested Peter represented both classes. His confession that identified Jesus as the Christ, and the Son of God was produced by the inspiration of the Holy Spirit, for Christ plainly told him, “Flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven.” When Jesus then informed the disciples of the cross, Peter, lacking the influence of the Holy Spirit at that moment, took Christ, “and began to rebuke Him, saying, Be it far from thee, Lord: this shall not be unto thee. But He turned, and said unto Peter, Get thee behind me, Satan: thou art an offence unto me: for thou savourest not the things that be of God, but those that be of men.”

Тэр хоёр ангилал илэрхийлэгдэн гарч ирдэг тэрхүү түүхэнд Петр аль алиныг нь төлөөлсөн юм. Есүсийг Христ бөгөөд Бурханы Хүү мөн хэмээн тодорхойлсон түүний хүлээн зөвшөөрөл нь Ариун Сүнсний өдөөлтөөр бий болсон билээ. Учир нь Христ түүнд ил тодорхойгоор, “Мах ба цус үүнийг чамд илчилсэн биш, харин тэнгэрт буй Миний Эцэг мөн” гэж айлдсан. Дараа нь Есүс шавь нартаа загалмайн тухай мэдэгдэхэд, Петр тэр мөчид Ариун Сүнсний нөлөөгүй байсан тул Христийг барьж, “Түүнийг зэмлэж эхлэн, Эзэн, энэ нь Танаас хол байг; ийм юм Танд тохиолдохгүй” гэв. Харин Тэр эргэж Петрт, “Намайг дагаж ард минь бай, Сатан аа; чи Надад тээг болж байна. Учир нь чи Бурханы юмсыг бус, харин хүний юмсыг бодож байна” гэж айлдав.

The emotional outburst of Peter aligned with the emotional worship that was occurring in the Watertown tent when Samuel Snow was presenting the message of the Midnight Cry. At that level Peter represents those who are candidates to be among the one hundred and forty-four thousand. Those candidates represent a class that has the oil, which is the Holy Spirit, and it is the message and it is the character, and the other class lacks the oil. In the setting of Caesarea Philippi, Christ began to unfold “that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.”

Петрийн сэтгэлийн хөөрлөөр илэрсэн тэр тэсрэлт нь Самуэл Сноу Шөнийн дундын хашхирааны мэдээг тунхаглаж байх үед Уотертаун дахь майханд өрнөж байсан сэтгэл хөдлөлөөр дүүрэн мөргөлтэй нийцэж байв. Тэр түвшинд Петр нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгад багтахад нэр дэвшигч хүмүүсийг төлөөлдөг. Тэдгээр нэр дэвшигчид нь тосыг, өөрөөр хэлбэл Ариун Сүнсийг, эзэмшсэн нэгэн бүлгийг төлөөлдөг бөгөөд энэ нь мэдээ мөн, зан чанар мөн; харин нөгөө бүлэгт тос үгүйлэгддэг. Кесаре Филиппийн нөхцөл байдалд Христ “Өөрөө Иерусалим уруу явж, ахлагчид, ахлах тахилч нар, хуулийн багш нараас олон зовлон амсаж, алагдаж, гурав дахь өдөртөө дахин амилах ёстой”-г илчилж эхэлсэн юм.

The disappointment of the disciples when those events were actually fulfilled at the cross is the history Sister White employs to illustrate the disappointment of October 22, 1844, and the disappointment of the Hebrews at the Red Sea crossing with Pharaoh’s army closing in and the waters of the sea in front of them. All of those witnesses identify the soon coming Sunday law, and the revelation of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven, provides the testimony of the events that lead to that Sunday law. In doing so they also represent the “portion of the prophecy of Daniel relating to the last days.”

Тэдгээр үйл явдал үнэхээр загалмай дээр биелэгдэхэд шавь нарын амссан урам хугаралт нь 1844 оны аравдугаар сарын 22-ны урам хугарал, мөн Фараоны цэрэг араас нь шахан ойртож, тэнгисийн ус өмнө нь халхалж байсан үед Улаан тэнгисийг гатлах үеийн еврейчүүдийн урам хугарал зэргийг дүрслэн үзүүлэхэд Систер Уайт хэрэглэдэг түүх мөн. Эдгээр бүх гэрчлэл нь тун удахгүй гарах Ням гаргийн хуулийг заадаг бөгөөд Даниел арван нэгний арван гуравдугаар ишлэлээс арван тавдугаар ишлэл хүртэлх илчлэл нь тэр Ням гаргийн хуульд хүргэдэг үйл явдлуудын гэрчлэлийг өгдөг. Ийнхүү тэд мөн “эцсийн өдрүүдтэй холбогдох Даниелын эш үзүүллэгийн хэсэг”-ийг төлөөлдөг.

We will continue this study in the next article.

Бид энэхүү судалгааг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэх болно.

“A careful study of types and antitypes led to the observation that the crucifixion of Christ took place on the very day in the yearly round of ceremonies given to Israel when the Passover lamb was slain. Would not the cleansing of the sanctuary typified in the Day of Atonement—falling on the tenth day of the seventh month—likewise take place on the very day in the year celebrated in the type? (see The Great Controversy, 399). This, according to the true Mosaic reckoning of time, would be October 22. Early in August, 1844, at a camp meeting at Exeter, New Hampshire, this view was introduced and it was accepted as the date for the fulfillment of the prophecy of the 2300 days. The parable of the ten virgins in Matthew 25:1–13 took on particular significance—the tarrying of the bridegroom, the waiting and slumbering of those who awaited the marriage, the cry at midnight, the shutting of the door, et cetera. The message that Christ was coming on October 22 came to be known as the ‘midnight cry.’ ‘The ‘midnight cry,’ wrote Ellen White, ‘was heralded by thousands of believers.’ She added:

“Төрлүүд ба бодит биеллүүдийг нягтлан судалсны үр дүнд, Христийн цовдлол Израильд өгөгдсөн жилийн ёслолын мөчлөгт Дээгүүр Өнгөрөх баярын хургыг нядалдаг яг тэр өдөр болсон нь ажиглагдсан юм. Тэгвэл Эвлэрүүллийн Өдрөөр бэлгэдэгдсэн ариун газрын цэвэршүүлэлт—долоодугаар сарын аравны өдөр тохиодог тэр зүйл—мөн адил, бэлгэдэлд тэмдэглэдэг жилийн яг тэр өдөр биелэх ёстой биш гэж үү? (The Great Controversy, 399-ийг үз.) Энэ нь, Мосегийн цаг тооллын жинхэнэ тооцоогоор бол, 10 дугаар сарын 22-ны өдөр байв. 1844 оны 8 дугаар сарын эхээр, Нью-Хэмпшир мужийн Экзетер хотод болсон майхан цуглаан дээр энэ үзлийг танилцуулж, 2300 өдрийн эш үзүүллэгийн биелэх өдөр хэмээн энэ өдрийг хүлээн зөвшөөрөв. Матай 25:1–13 дахь арван онгон бүсгүйн тухай сургаалт зүйрлэл онцгой ач холбогдолтой болов—хүргэний саатал, гэрлэлтийг хүлээн байсан хүмүүсийн хүлээлт ба нойрмоглол, шөнө дунд гарсан дуу хоолой, хаалганы хаагдал гэх мэт. Христ 10 дугаар сарын 22-нд ирнэ гэсэн мэдээ ‘шөнө дундын хашхираан’ хэмээн алдаршив. “‘Шөнө дундын хашхираан,’ гэж Эллен Уайт бичихдээ, ‘мянга мянган итгэгчээр тунхаглагдсан.’ Тэрээр нэмж хэлэв:”

“‘Like a tidal wave the [seventh-month] movement swept over the land. From city to city, from village to village, and into remote country places it went, until the waiting people of God were fully aroused.—The Great Controversy, 400.’

“‘[Долоодугаар сарын] хөдөлгөөн түрлэгийн асар их давалгаа мэтээр улс орон даяар нөмрөн өнгөрөв. Хотоос хотод, тосгоноос тосгонд, алслагдсан хөдөө нутгуудад хүртэл энэ нь хүрч очсоор, Бурханы хүлээгч ард түмэн бүрэн сэрсэн юм.—Агуу Тэмцэл, 400.’

“The rapidity with which the message spread is depicted by writers cited by L. E. Froom:

Энэ мэдээ ямар хурдтайгаар түгэн тархсаныг Л. Э. Фруумын иш татсан зохиолчид дүрслэн үзүүлсэн байдаг:

“‘Bates left the record that the Exeter message ‘flew as it were upon the wings of the wind.’ Men and women sped by rail and water, by stagecoach and horseback, with bundles of books and papers, distributing them as ‘profusely as the leaves of autumn.’ White said, ‘The work before us was to fly to every part of that wide field, sound the alarm, and wake the slumbering ones.’ And Wellcome adds that the movement broke forth like the released waters of a dam. Fields of ripened grain were left standing unharvested, and full-grown potatoes left undug in the ground. The coming of the Lord was nigh. There was no time now for such earthly things.—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, p. 816.

“‘Бэйтс Эксетерийн мэдээ нь “салхины жигүүр дээр нисэх мэт” тархсан хэмээн тэмдэглэн үлдээсэн байдаг.’ Эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүс төмөр замаар, усан замаар, морин тэрэг болон морь унан, ном, хэвлэмэл хуудасны боодол тээж, тэдгээрийг “намрын навч адил арвин” тарааж байв. Уайт: “Бидний өмнө байсан ажил бол тэр өргөн уудам талбарын хэсэг бүр рүү нисэн хүрч, түгшүүрийн дохиог өргөн, нойрсож буй хүмүүсийг сэрээх явдал байсан” гэж хэлсэн. Мөн Уэллком энэ хөдөлгөөн далангийн чөлөөлөгдсөн ус мэт хүчтэй оргилон гарсан гэж нэмж өгүүлдэг. Боловсорч гүйцсэн тариан талбайнууд хураалгүй хэвээр үлдэж, бүрэн гүйцсэн төмснүүдийг газраас нь ухалгүй орхиж байв. Эзэний ирэлт ойрхон байлаа. Одоо ийм газрын юмсад цаг байсангүй.—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, p. 816.

“As an eyewitness and participant in the movement, Ellen White described the character of the rapidly accelerating work:

“Хөдөлгөөний гэрч бөгөөд оролцогчийн хувьд Эллен Уайт эрчимтэй түргэсч байсан ажлын шинж чанарыг ийн дүрсэлсэн:

“‘Believers saw their doubt and perplexity removed, and hope and courage animated their hearts. The work was free from those extremes which are ever manifested when there is human excitement without the controlling influence of the word and Spirit of God…. It bore the characteristics that mark the work of God in every age. There was little ecstatic joy, but rather deep searching of heart, confession of sin, and forsaking of the world. A preparation to meet the Lord was the burden of agonizing spirits….

“‘Итгэгчид өөрсдийн эргэлзээ ба будлианы арилсныг харж, найдвар ба зориг зүрх сэтгэлийг нь амилуулж байв. Энэ ажил нь Бурханы Үг ба Сүнсний захирах нөлөөгүй үед хүний сэтгэлийн хөөрлөөс ямагт илэрдэг тийм туйлшралуудаас ангид байлаа…. Энэ нь бүх үеийн турш Бурханы ажлыг тэмдэглэдэг шинж чанаруудыг агуулж байв. Хөөрсөн, догдолсон баяр хөөр бага байсан бөгөөд харин зүрх сэтгэлийн гүнзгий шинжлэл, нүглээ улайх, мөн ертөнцийг орхих явдал зонхилж байлаа. Эзэнтэй уулзахад бэлтгэгдэх нь шаналсан сүнснүүдийн хүнд ачаа байв….

“‘Of all the great religious movements since the days of the apostles, none have been more free from human imperfection and the wiles of Satan than was that of the autumn of 1844. Even now, after the lapse of many years [1888], all who shared in that movement and who have stood firm upon the platform of truth still feel the holy influence of that blessed work and bear witness that it was of God.—Ibid., 400, 401.’

“‘Элч нарын үеэс хойших бүх агуу шашны хөдөлгөөнүүдийн дундаас 1844 оны намрын тэрхүү хөдөлгөөн шиг хүний төгс бус байдал болон Сатаны заль мэхнээс ангид байсан нь нэгээхэн ч үгүй. Олон жил өнгөрсөн энэ цагт [1888] хүртэл, тэр хөдөлгөөнд оролцсон бөгөөд үнэний тавцан дээр бат зогссон бүх хүн тэрхүү ерөөлтэй ажлын ариун нөлөөг өнөө хэр мэдэрч, энэ нь Бурханаас байсан хэмээн гэрчилсээр байна.—Мөн тэнд, 400, 401.’

“In spite of the evidences of a work sweeping across the land and drawing thousands into the fellowship of the Second Advent, and some two hundred ministers from various churches united in spreading the message, [See C. M. Maxwell, Tell it to the world, pp. 19, 20.] the Protestant churches as a whole spurned it and used every means at their command to prevent the belief in Christ’s soon coming from spreading. No one dared to mention in a church service the hope of the soon coming of Jesus, but to those awaiting the event it was quite different.

“Орон даяар хүчтэй тархан, мянга мянган хүнийг Хоёр дахь Ирэлтийн нөхөрлөлд татан оруулж, янз бүрийн сүмээс хоёр зуу орчим үйлчлэгч энэ мэдээг түгээн дэлгэрүүлэхэд нэгдсэн ажлын нотолгоо байсаар атал, [C. M. Maxwell, Tell it to the world, pp. 19, 20-ыг үз.] Протестант сүмүүд нийтдээ үүнийг жигшин няцааж, Христийн удахгүй ирэхэд итгэх итгэл тархахаас сэргийлэхийн тулд өөрсдийн мэдэлд буй бүхий л арга хэрэгслийг хэрэглэв. Сүмийн мөргөлийн үеэр Есүсийн удахгүй ирэх найдварын тухай дурьдахыг хэн ч зүрхэлдэггүй байсан боловч, тэр үйл явдлыг хүлээн байсан хүмүүст байдал огт өөр байв.”

“Ellen White told what it was like:

“Эллен Уайт энэ нь ямар байсныг өгүүлсэн юм:

“‘Every moment seemed precious and of the utmost importance to me. I felt that we were doing work for eternity, and that the careless and uninterested were in the greatest peril. My faith was unclouded, and I appropriated the precious promises of Jesus to myself….

“Мөч бүр надад эрхэм нандин бөгөөд туйлын чухал мэт санагдаж байв. Бид мөнхийн төлөөх ажлыг хийж байна, харин хайхрамжгүй, сонирхолгүй хүмүүс хамгийн агуу аюулд байна гэж би мэдэрч байлаа. Итгэл минь ямар ч сүүдэргүй байсан бөгөөд Есүсийн эрхэм нандин амлалтуудыг би өөртөө хамаатуулан хүлээн авч байв…. ”

“‘With diligent searching of hearts and humble confession we came prayerfully up to the time of expectation. Every morning we felt that it was our first business to secure the evidence that our lives were right before God. We realized that if we were not advancing in holiness we were sure to retrograde. Our interest for each other increased; we prayed much with and for one another.

“‘Зүрх сэтгэлээ хичээнгүйлэн шинжилж, даруугаар нүглээ улайсны эцэст бид хүлээлтийн цаг үе хүртэл залбиралтайгаар хүрч ирсэн. Өглөө бүр бидний хувьд Бурханы өмнө амьдрал маань зөв байгаагийн гэрчлэлийг баттай болгох нь хамгийн түрүүний үүрэг мөн гэж мэдэрдэг байв. Хэрэв бид ариун байдалд урагшлахгүй аваас зайлшгүй ухран доройтно гэдгээ ойлгож байлаа. Бие биенийхээ төлөөх бидний анхаарал улам өсөж, бид бие биеийнхээ төлөө болон хамтдаа ихэд залбирдаг байв.

“‘We assembled in the orchards and groves to commune with God and to offer up our petitions to Him, feeling more clearly His presence when surrounded by His natural works. The joys of salvation were more necessary to us than our food and drink. If clouds obscured our minds we dared not rest or sleep till they were swept away by the consciousness of our acceptance with the Lord.—Life Sketches of James White and Ellen G. White (1880), 188, 189.” Arthur White, The Ellen White Biography, volume 1, 51, 52.

“Бид Бурхантай харилцан нөхөрлөж, Түүнд гуйлт залбирал өргөхийн тулд жимсний цэцэрлэгүүд болон төглүүдэд цуглардаг байсан бөгөөд Түүний бүтээсэн байгалийн бүтээлүүдээр хүрээлүүлсэн үедээ Түүний оршихуйг илүү тод мэдэрдэг байлаа. Авралын баяр хөөр нь бидэнд хоол, ундаанаас ч илүү хэрэгтэй байсан. Хэрэв үүлс бидний оюун санааг бүрхвэл, Эзэнээр хүлээн зөвшөөрөгдсөнөө ухамсарлах тэр мэдрэмжээр тэд арчигдан арилах хүртэл бид амарч ч, унтаж ч зүрхэлдэггүй байв.—James White and Ellen G. White-ийн Life Sketches (1880), 188, 189.” Arthur White, The Ellen White Biography, volume 1, 51, 52.