At the “time of the end,” in 1798, the book of Daniel, and more specifically the vision represented by the Ulai River was unsealed. The vision announced the starting of the investigative judgment on October 22, 1844. The verse that became the foundation for that truth is Daniel chapter eight, and verse fourteen. William Miller, the messenger chosen to recognize the unsealing of the message, never fully understood all the truths associated with the vision, but he did fulfill the work which was given to him.
“эцсийн цагт,” 1798 онд Даниелын ном, илүү тодруулбал Улай мөрнөөр дүрслэгдсэн үзэгдэл, лацгүй болгогдов. Тэрхүү үзэгдэл 1844 оны аравдугаар сарын 22-нд мөрдөн шалгах шүүлт эхлэхийг тунхагласан. Тэр үнэний үндэс болсон эшлэл нь Даниел номын наймдугаар бүлгийн арван дөрөвдүгээр ишлэл юм. Мэдээний лац тайлагдсаныг таньж мэдэхээр сонгогдсон элч Уильям Миллер үзэгдэлтэй холбоотой бүх үнэнийг хэзээ ч бүрэн ойлгоогүй боловч өөрт нь өгөгдсөн ажлыг тэр гүйцэтгэсэн юм.
As Miller began his study of the prophetic word, he came to understand certain rules of prophetic interpretation that were identified and established within the Bible. Those rules became encoded and identified as William Miller’s Rules of Interpretation. Those rules are endorsed by inspiration and identified as the rules that will be used by those who announce the starting of the executive judgment at the Sunday law. Miller testified that he began his study of the Bible at the beginning of the Bible and only proceeded onward as he understood what he was then considering. From this approach it is easy to see why the first time-prophecy Miller recognized, that had bearing upon the message he was to identify as being fulfilled in 1844, was the “seven times” of Leviticus twenty-six.
Миллер эш үзүүллэгийн үгийг судалж эхлэхдээ, Библи дотор тодорхойлогдож, тогтоогдсон эш үзүүллэгийг тайлбарлах зарим дүрмийг ойлгож мэдэв. Тэдгээр дүрэм нь хожим кодлогдон танигдаж, Уильям Миллерийн Тайлбарын дүрмүүд хэмээн нэрлэгдэх болсон. Эдгээр дүрмийг онгодоор батламжилсан бөгөөд Ням гаргийн хуулийн үед гүйцэтгэх шүүлтийн эхлэлийг тунхаглах хүмүүсийн хэрэглэх дүрмүүд мөн хэмээн тодорхойлсон байдаг. Миллер Библийн судалгаагаа Библийн эхнээс эхэлж, тухайн үед авч үзэж байсан зүйлээ ойлгосныхоо хэрээр л цааш ахисан хэмээн гэрчилсэн. Энэхүү арга барилаас үзэхэд, Миллерийн хамгийн анх таньж мэдсэн цаг хугацааны эш үзүүллэг нь—түүний 1844 онд биелж буйг тодорхойлох ёстой байсан мэдээнд хамааралтай байсан—Левит хорин зургаад буй “долоон удаа” байсан нь ойлгоход амархан юм.
Inspiration informs us that the angel Gabriel, along with other holy angels, directed the mind of Miller, just as Gabriel had directed the minds of Daniel, John the revelator and all the prophets of the Bible, for Gabriel had been given the job that Satan forfeited. Gabriel’s job was represented in Satan’s first name, Lucifer, which means light bearer. Gabriel brought the prophetic light to Miller, and in obedience to the light he presented the message that announced the opening of the investigative judgment on October 22, 1844.
Урам зориг өгөгч Эх сурвалж бидэнд Габриел тэнгэрэлч, мөн бусад ариун тэнгэрэлч нар Миллерийн оюун санааг чиглүүлсэн тухай мэдүүлдэг бөгөөд энэ нь Габриел Даниел, Илчлэлт хүлээн авагч Иохан, мөн Библийн бүх эш үзүүлэгчдийн оюун санааг чиглүүлж байсанчлан билээ. Учир нь Сатаны алдаж орхисон ажлыг Габриелд даалгасан байв. Габриелын ажил нь Сатаны анхны нэр болох “Люцифер”-т дүрслэгдсэн байдаг бөгөөд энэ нь “гэрэл тээгч” гэсэн утгатай. Габриел эш үзүүллэгийн гэрлийг Миллерт авчирсан бөгөөд тэрээр уг гэрэлд дуулгавартайгаар 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд мөрдөн шалгах шүүлт нээгдсэнийг зарласан мэдээг тунхагласан юм.
Hindsight allows those who wish to understand the work of William Miller, to recognize that he was given certain insights to the prophetic word that became keys for his work of assembling the message of the approaching judgment. One of those keys was his recognition that a day represented a year in prophetic application. Another was a prophetic structure which he employed to place and align the lines of prophecy he discovered. That structure was based upon the two satanic powers that brought desolation to God’s people and God’s sanctuary. All of Miller’s discoveries were placed upon the prophetic structure that represented the history of paganism followed by papalism that consecutively trampled down both God’s sanctuary and God’s people from the time of ancient Israel, until the Second coming of Christ.
Эргээд харахад, Уильям Миллерийн ажлыг ойлгохыг хүсэгчид ойртон ирж буй шүүлтийн мэдээг нэгтгэн бүрдүүлэх түүний ажилд түлхүүр болсон эш үзүүллэгийн Үгэнд өгөгдсөн тодорхой ойлголтуудыг түүнд хүртээсэн байсныг танин мэдэх боломжтой болдог. Тэдгээр түлхүүрүүдийн нэг нь эш үзүүллэгийн хэрэглээнд нэг өдөр нэг жилийг төлөөлдөг хэмээх түүний ойлголт байв. Өөр нэг нь түүний нээн илрүүлсэн эш үзүүллэгийн шугамуудыг байршуулж, хооронд нь нийцүүлэн тааруулахад хэрэглэсэн эш үзүүллэгийн бүтэц байлаа. Тэрхүү бүтэц нь Бурханы ард түмэн болон Бурханы ариун газарт хоосрол авчирсан Сатаны хоёр хүч дээр үндэслэж байв. Миллерийн бүх нээлтүүд нь эртний Израилийн үеэс Христийн Хоёр дахь ирэлт хүртэл дараалан Бурханы ариун газар болон Бурханы ард түмнийг гишгэлэн доромжилсон, харь шүтлэгийн түүхийг папын ёс дагалдан үргэлжлүүлсэн хэмээн төлөөлүүлсэн эш үзүүллэгийн тэр бүтэц дээр байрлуулсан байв.
That prophetic structure allowed him to accurately identify every truth needed to establish October 22, 1844, as the opening of the judgment. But that truth was limited, for he could not see the third persecuting power that followed paganism and papalism in prophetic history. It was not necessary for him to see that truth, for his work was to announce October 22, 1844, and the light of the third persecuting power would be unsealed after that date.
Тэрхүү эш үзүүллэгийн бүтэц нь түүнд 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдрийг шүүлт эхлэх цаг мөн хэмээн тогтоохын тулд хэрэгтэй байсан үнэн бүрийг үнэн зөвөөр таньж тогтоох боломжийг олгосон юм. Гэвч тэр үнэн хязгаарлагдмал байв. Учир нь тэрээр эш үзүүллэгийн түүхэнд харь шашин ба папизмын дараа гарч ирэх хавчигч гурав дахь хүчийг харж чадаагүй юм. Тэр үнэнг түүний харах шаардлага байгаагүй, учир нь түүний ажил нь 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдрийг тунхаглах явдал байсан бөгөөд хавчигч гурав дахь хүчний гэрэл тэр өдрөөс хойш тайлагдах ёстой байлаа.
In connection with aligning his prophetic understandings upon a structure of the two desolating powers of pagan Rome, followed by papal Rome, was his understanding that the word translated as “the daily,” in the book of Daniel, was a symbol of paganism, and or, pagan Rome. The word “tamid” translated as “the daily” is employed by Daniel five times. It is always used in conjunction with a symbol that Miller correctly understood to represent the papacy. The symbol of the papacy that always occurs in connection with “the daily,” is represented with two symbols. Either way, the two symbols of the papal power, both identify the papacy, yet none-the-less, when Daniel employed the word “tamid” that is translated as “the daily,” it was always used with and before the symbol of the papacy. Miller’s understanding that “the daily,” in the book of Daniel, became the foundation of the structure he saw that was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. Miller’s identification of “the daily,” as paganism in the book of Daniel was destined to become a giant controversy within Adventism, beginning in Adventism’s second generation, which began in 1888.
Түүний эш үзүүллэгийн ойлголтуудыг эхлээд харийн Ром, түүний дараа папын Ром гэсэн хоёр хоосруулагч хүчний бүтцэд нийцүүлэн байршуулсантай холбоотойгоор, Даниелын номд “өдөр тутмын” хэмээн орчуулагдсан үг нь харийн шашин, эсвэл харийн Ромын бэлгэдэл гэж тэр ойлгож байв. “Өдөр тутмын” хэмээн орчуулагдсан “tamid” гэдэг үгийг Даниел таван удаа хэрэглэсэн байдаг. Энэ нь үргэлж Миллерийн зөвөөр папын засаглалыг төлөөлнө гэж ойлгосон нэгэн бэлгэдэлтэй хамт хэрэглэгддэг. “Өдөр тутмын”-тай үргэлж холбоотойгоор гарч ирдэг папын засаглалын бэлгэдэл нь хоёр бэлгэдлээр дүрслэгддэг. Аль ч тохиолдолд, папын эрх мэдлийн тэр хоёр бэлгэдэл хоёулаа папын засаглалыг заадаг хэдий ч, гэсэн хэдий боловч, Даниел “өдөр тутмын” хэмээн орчуулагдсан “tamid” гэдэг үгийг хэрэглэх бүрдээ үүнийг папын засаглалын бэлгэдэлтэй хамт бөгөөд түүнээс өмнө хэрэглэсэн байдаг. Даниелын ном дахь “өдөр тутмын”-ыг харийн шашин гэж үзсэн Миллерийн ойлголт нь харийн шашны дараа папын ёс ирдэг хоёр хоосруулагч хүч дээр суурилсан гэж түүний харсан бүтцийн үндэс болсон юм. Даниелын ном дахь “өдөр тутмын”-ыг харийн шашин хэмээн Миллер тодорхойлсон нь 1888 онд эхэлсэн Адвентизмийн хоёр дахь үеэс эхлэн Адвентизмийн дотор асар том маргаан болохоор тавилантай байв.
The first prophetic truth Miller discovered that was a component of the understanding of October 22, 1844, was the “seven times,” of Leviticus twenty-six, and it was the first of Miller’s established truths that was rejected in 1863. That rejection began the first generation of Adventism, when they began wandering through the wilderness of Laodicea. The second generation began at the Minneapolis General Conference in 1888, and in the aftermath of the rebellion that occurred there, the satanic work of rejecting Miller’s identification of “the daily” as paganism began in 1901. The correct understanding of “the daily,” was not fully set aside until after the death of the prophetess, who had identified that the view being promoted in opposition to Miller’s correct view of “the daily,” had been delivered by “angels that were expelled from heaven.” The full rejection took place in the third generation around 1931. The third generation had begun with the publication of the book by W. W. Prescott, titled, The Doctrine of Christ, just after the 1919 Bible Conference. In 1919, the third generation began and continued until the publication of the book, Questions on Doctrine in 1957.
1844 оны аравдугаар сарын 22-ны талаарх ойлголтын нэг бүрэлдэхүүн болж Миллерийн нээн илрүүлсэн анхны эш үзүүллэгийн үнэн бол Левит хорин зургаад гардаг “долоон цаг” байсан бөгөөд энэ нь 1863 онд няцаагдсан Миллерийн тогтоогдсон үнэнүүдийн хамгийн эхнийх нь байв. Тэрхүү няцаалт нь Адвентизмын эхний үеийг эхлүүлсэн бөгөөд тэд Лаодикийн цөлийн дундуур хэрэн тэнэхээ тэр үед эхэлсэн юм. Хоёр дахь үе нь 1888 онд Миннеаполисын Ерөнхий Чуулган дээр эхэлсэн бөгөөд тэнд гарсан тэрсэлтийн дараахан Миллер “өдөр тутмын”-г харийн шашин шүтлэг хэмээн тодорхойлсныг няцаах сатаны ажил 1901 онд эхэлсэн юм. “Өдөр тутмын” тухай зөв ойлголтыг, эш үзүүлэгч эмэгтэй нас барсны дараа л бүрмөсөн хойш тавьсан бөгөөд тэрбээр Миллерийн “өдөр тутмын” тухай зөв үзлийн эсрэг дэмжигдэж байсан үзэл нь “тэнгэрээс хөөгдсөн тэнгэрэлчүүд”-ээс ирсэн хэмээн тодорхойлж байв. Бүрэн няцаалт нь гурав дахь үед, 1931 оны орчимд болсон юм. Гурав дахь үе нь 1919 оны Библийн Бага хурлын дараахан W. W. Prescott-ын The Doctrine of Christ нэртэй ном хэвлэгдсэнээр эхэлсэн байв. 1919 онд гурав дахь үе эхэлж, 1957 онд Questions on Doctrine ном хэвлэгдэх хүртэл үргэлжилсэн юм.
After Miller’s work was established and made plain upon Habakkuk’s two tables (the 1843 and 1850 pioneer charts), the Lord then began to open up the truth that there was another, a third, desolating power that would follow paganism and papalism that would also persecute God’s people.
Миллерийн ажил Хабаккукийн хоёр самбар дээр (1843, 1850 оны анхдагч зургуудаар) баттай тогтоогдож, тодорхой болсон хойно Эзэн, бөө мөргөл ба папын ёсны дараа гарч ирэн Бурханы ардыг мөн адил хавчин мөшгөх, эзгүйрүүлэгч өөр нэгэн, гурав дахь хүч байдгийг нээж эхэлсэн.
“Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.” Signs of the Times, November 1, 1899.
“Харь шашинтны үзлээр, дараа нь Папын засаглалаар дамжин, Сатан Бурханы үнэнч гэрч нарыг газраас арчин үгүй хийхийн тулд олон зууны турш хүч чадлаа хэрэгжүүлсэн. Харь шашинтнууд ба папистууд хоёул нэг л луугийн сүнсээр хөдөлгөгдөж байв. Тэдний ялгаа нь зөвхөн үүнд оршиж байлаа: Папын засаглал Бурханд үйлчилж буй дүр үзүүлдэг тул илүү аюултай, илүү харгис дайсан байсан юм. Ромын шашны тогтолцооны зуучлалаар Сатан ертөнцийг олзлон эзэмдсэн. Бурханы хэмээн нэрлэгддэг сүм энэ төөрөгдлийн эгнээнд автагдан орсон бөгөөд Бурханы ард түмэн мянга гаруй жилийн турш луугийн хилэнгийн дор зовж шаналсан. Харин Папын засаглал хүч чадлаасаа салж, хавчлага мөшгөлтөө зогсоохоос өөр аргагүй болоход, Иохан луугийн дуу хоолойг давтан цуурайтуулж, мөнхүү харгис бөгөөд доромжлолт ажлыг үргэлжлүүлэх шинэ хүч гарч ирж байгааг харсан. Сүм болон Бурханы хуультай дайн хийх хамгийн сүүлчийн энэ хүчийг хурганы эвэр мэт эвэртэй араатнаар бэлгэдсэн. Үүнээс өмнөх араатнууд тэнгисээс гарч ирсэн бол, энэ нь газар дэлхийгээс гарч ирсэн нь бэлгэдэгдэж буй үндэстний тайван өсөлт, мандлыг илэрхийлдэг. ‘Хурганы адил хоёр эвэр’ нь Америкийн Нэгдсэн Улсын Засгийн газрын мөн чанарыг, түүний хоёр үндсэн зарчим болох бүгд найрамдах ёс ба протестантизмаар илэрхийлэгдсэн байдлаар, зохистойгоор төлөөлдөг. Эдгээр зарчим нь үндэстэн болохын хувьд бидний хүч чадал ба хөгжин дэвжлийн нууц мөн. Америкийн эрэгт анх хоргодох орон олсон хүмүүс папын дарангуй шаардлага болон хаант засгийн харгис ноёрхлоос ангид нэгэн оронд хүрсэндээ баярласан. Тэд иргэний болон шашны эрх чөлөөний өргөн суурин дээр засгийн газар байгуулахаар шийдсэн.” Signs of the Times, 1899 оны 11 дүгээр сарын 1.
Miller could not see the third persecuting power, and for this reason his structure was incomplete, though perfectly suited to fulfill his work. Sister White identifies that Miller was God’s chosen messenger, that he had been typified by Elijah and John the Baptist in his work, and by Elisha in his calling to his work, and by Moses in his death. Few in sacred history have inspired commentary that identifies that the angels are waiting by the grave to resurrect them, but this is the commentary of Miller. The fact that his work was limited by the history in which he was raised up is not a derogatory statement of Miller, simply a necessity to recognize, if his work is going to be considered in the true light of God’s prophetic Word.
Миллер гурав дахь хавчигч хүчийг харж чадаагүй бөгөөд энэ шалтгааны улмаас түүний бүтэц бүрэн бус байсан хэдий ч өөрийн ажлыг гүйцэлдүүлэхэд төгс тохиромжтой байв. Эгч Уайт Миллерийг Бурханы сонгосон элч байсан гэж тодорхойлдог бөгөөд өөрийн ажлын хувьд тэрээр Елиа болон Баптист Иоханаар дүрслэгдсэн, ажилдаа дуудагдсан байдлаараа Елишагаар, үхлээрээ Мосегоор дүрслэгдсэн байв. Ариун түүхэнд тэднийг амилуулахаар тэнгэрэлчүүд булшны дэргэд хүлээж байна хэмээн тодорхойлсон тайлбарыг төрүүлсэн хүмүүс цөөн боловч Миллерийн тухай өгүүлсэн тайлбар нь ийм байдаг. Түүний ажил өргөгдөн гарч ирсэн түүхэн үеэрээ хязгаарлагдсан байсан нь Миллерийг гутаан доромжилсон мэдэгдэл бус, харин түүний ажлыг Бурханы эш үзүүллэгийн Үгийн жинхэнэ гэрэлд авч үзэх гэж байгаа бол зайлшгүй хүлээн зөвшөөрөх ёстой зүйл мөн.
Miller was given specific, angelic, direction that allowed him to construct a prophetic framework that was based upon the two desolating powers of paganism followed by papalism. For this reason, prophecies that identified history beyond the desolation accomplished by those two powers were misunderstood by Miller. Yet none of those misunderstandings made their way onto the two sacred tables of Habakkuk, where the foundations that were erected through the work of Miller were graphically represented. This is why inspiration could record of the 1843 chart that it was directed by the hand of the Lord.
Миллерт тэнгэрэлчийн тодорхой удирдамж өгөгдсөн бөгөөд энэ нь түүнд харь шашин, түүнээс хойш папын ёс гэсэн хоёр хоосруулагч хүч дээр үндэслэсэн эш үзүүллэгийн тогтолцоог байгуулах боломж олгосон юм. Ийм учраас эдгээр хоёр хүчний үйлдсэн хоосролоос цааших түүхийг заасан эш үзүүллэгүүдийг Миллер буруу ойлгосон. Гэсэн хэдий ч тэдгээр буруу ойлголтуудын нэг нь ч Хабакукийн хоёр ариун самбар дээр тусгагдаагүй бөгөөд тэнд Миллерийн ажлаар босгогдсон сууриудыг дүрслэлээр илэрхийлсэн байв. Иймээс 1843 оны хүснэгтийн талаар Эзэний мутраар удирдуулсан хэмээн онгод тэмдэглэж чадсан юм.
“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.
“Эзэн надад 1843 оны хүснэгт Өөрийнх нь мутрын удирдлагаар бүтээгдсэн бөгөөд түүний нэг ч хэсгийг өөрчилж болохгүйг үзүүлсэн; тоонууд нь Түүний хүссэнчлэн байсныг ч үзүүлсэн. Зарим тоонд буй нэгэн алдааг хэн ч олж харахгүй байхаар Түүний мутар дээр нь байж, түүнийг халхалж байсан бөгөөд Тэр мутраа татан автал хэн ч үүнийг харж чадахгүй байсан.”
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
“Тэгээд би ‘Өдөр тутмын’ тухайд, ‘тахил’ гэсэн үгийг хүний мэргэн ухаанаар нэмэн оруулсан бөгөөд энэ нь эх бичвэрт хамаарахгүй; мөн шүүлтийн цагийн тунхгийг зарласан хүмүүст Эзэн энэ тухай зөв ойлголтыг өгсөн болохыг харсан. 1844 оноос өмнө, нэгдэл байсаар байх үед, бараг бүгд ‘Өдөр тутмын’ тухай зөв үзэл дээр нэгдмэл байсан; харин 1844 оноос хойш, самуурал дунд, өөр үзлүүдийг хүлээн авсан бөгөөд харанхуй ба будлиан үүнийг дагалдсан.” Review and Herald, 1850 оны 11 дүгээр сарын 1.
The truths assembled by Miller at the direction of angels was directed by the Lord, and within the endorsement of the 1843 chart, inspiration included that Miller’s understanding that “the daily” represented paganism was correct. Five times the Hebrew word “tamid” translated as “the daily,” occurs in the book of Daniel, and it always represents the relationship between the two desolating powers of paganism followed by papalism.
Тэнгэрэлчүүдийн удирдамжийн дагуу Миллерийн нэгтгэн цуглуулсан үнэнүүд Эзэнээр удирдуулсан бөгөөд 1843 оны хүснэгтийг сайшаан баталсан хүрээнд, “өдөр тутмынх” хэмээх нь харийн шүтлэгийг төлөөлдөг гэсэн Миллерийн ойлголт зөв байсан гэдгийг онгод мөн багтаасан байв. “Өдөр тутмынх” хэмээн орчуулагдсан еврей үг “tamid” нь Даниелын номд тавантаа тохиолддог бөгөөд энэ нь үргэлж эхлээд харийн шүтлэг, түүний араас папын засаглал гэсэн хоосруулагч хоёр хүчний хоорондын хамаарлыг илэрхийлдэг.
Miller’s understanding of “the daily,” as a symbol of paganism, was absolutely essential in the prophetic framework he employed, for the sequential relationship of paganism followed by papalism became his point of reference in aligning all the prophecies he was led to understand.
Миллерийн хэрэглэсэн эш үзүүллэгийн хүрээнд “өдөр тутмын”-ыг харийн шүтлэгийн бэлгэдэл хэмээн ойлгосон нь туйлын чухал байсан. Учир нь харийн шүтлэгийн дараа папын тогтолцоо залган гарч ирэх энэхүү дараалсан хамаарал нь түүний ойлгохоор удирдуулсан бүх эш үзүүллэгийг хооронд нь нийцүүлэн тайлбарлахад баримжаа цэг нь болсон юм.
At “the time of the end,” in 1798, the book of Daniel was unsealed, and the primary passage that was what Sister White identified as the “central pillar” and “foundation” of the advent movement, was Daniel chapter eight, and verse fourteen.
“Эцсийн цагт,” 1798 онд Даниелын номын лац тайлагдаж, Адвентист хөдөлгөөний “төв багана” бөгөөд “суурь” гэж Эгч Уайт тодорхойлсон гол эшлэл нь Даниелын номын наймдугаар бүлгийн арван дөрөвдүгээр ишлэл байв.
“The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.
“Бусдаас илүүтэйгээр Адвентийн итгэлийн суурь бөгөөд төв багана нь болж байсан Судрын эшлэл бол: ‘Хоёр мянга гурван зуун өдөр хүртэл; тэгээд ариун газар цэвэрлэгдэх болно.’ [Daniel 8:14.]” Агуу тэмцэл, 409.
Verse fourteen is the answer to verse thirteen, and the answer is meaningless without the context of the question.
Арван дөрөвдүгээр ишлэл нь арван гуравдугаар ишлэлийн хариу бөгөөд, асуултын утга агуулгын хүрээнээс ангид бол тэрхүү хариу нь утгагүй юм.
Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.
Тэгээд би нэгэн ариун хүний ярьж байхыг сонсов. Тэгэхэд өөр нэгэн ариун хүн ярьж байсан тэрхүү ариун хүнд хандан, Өдөр тутмын тахилын тухай үзэгдэл болон хоосролын гэм нүгэл, ариун газрыг ч, цэргийг ч хөл дор гишгэгдүүлэхээр өгөх нь хэзээ хүртэл байх вэ? гэж хэлэв. Тэр надад, Хоёр мянга гурван зуун өдөр хүртэл; тэгээд ариун газар цэвэрлэгдэх болно, гэж хэлэв. Даниел 8:13, 14.
These two verses are the symbol of the increase of knowledge that was produced when the book of Daniel was unsealed at “the time of the end,” in 1798. Verse thirteen, identifies the two desolating powers that Miller formed his prophetic model upon. Miller identified “the daily,” in verse thirteen as paganism, and the “transgression of desolation” as papalism. It is important to recognize that the prophetic model the angels led Miller to recognize, is identified in the two verses that represent the increase of knowledge that arrived in history in 1798. Yet Miller was not given to see the next power to come upon the prophetic stage and persecute God’s people.
Эдгээр хоёр эшлэл нь 1798 онд, “эцсийн цагт,” Даниелын номын лац тайлагдах үед бий болсон мэдлэгийн өсөлтийн бэлгэдэл юм. Арван гуравдугаар эшлэл нь Миллер өөрийн эш үзүүллэгийн загварыг байгуулсан хоосруулагч хоёр эрх мэдлийг тодорхойлдог. Миллер арван гуравдугаар эшлэл дэх “өдөр тутмын”-ыг харь шашин, харин “хоосролын гэм нүгэл”-ийг папын ёс хэмээн тодорхойлсон. Тэнгэрэлчүүдийн Миллерт ухааруулсан эш үзүүллэгийн загвар нь 1798 онд түүхэнд ирсэн мэдлэгийн өсөлтийг төлөөлдөг эдгээр хоёр эшлэлд тодорхойлогдсон байдгийг танин мэдэх нь чухал юм. Гэвч Миллерт эш үзүүллэгийн тавцанд дараа нь гарч ирж, Бурханы ард түмнийг хавчин мөшгөх дараагийн эрх мэдлийг харах нь өгөгдөөгүй байв.
“I saw that the two-horned beast had a dragon’s mouth, and that his power was in his head, and that the decree would go out of his mouth. Then I saw the Mother of Harlots; that the mother was not the daughters, but separate and distinct from them. She has had her day, and it is past, and her daughters, the Protestant sects, were the next to come on the stage and act out the same mind that the mother had when she persecuted the saints. I saw that as the mother has been declining in power, the daughters had been growing, and soon they will exercise the power once exercised by the mother.” Spalding and Magan, 1.
“Би хоёр эвэртэй араатан луугийн амтай бөгөөд түүний хүч толгойд нь байгааг, мөн зарлиг амнаас нь гарахыг харлаа. Дараа нь би Янхануудын Эхийг харлаа; эх нь охид биш, харин тэднээс тусдаа бөгөөд тодорхой ялгаатай байв. Түүнд өөрийн өдөр байсан, харин тэр нь өнгөрсөн; түүний охид болох Протестант урсгалууд дараагийнх нь болж тайзан дээр гарч, эх нь ариун хүмүүсийг хавчин мөрдөх үедээ агуулж байсан тэрхүү адил санааг хэрэгжүүлэх ёстой байв. Эхийн эрх мэдэл доройтож байсанчлан, охид нь хүчирхэгжин өсөж байсныг би харлаа, удалгүй тэд нэгэн цагт эхийн хэрэгжүүлж байсан тэр эрх мэдлийг хэрэгжүүлэх болно.” Spalding and Magan, 1.
Miller’s inability to see the third power forced him to make conclusions that were simply wrong. Miller identified the sea beast of Revelation thirteen as pagan Rome and the earth beast as papal Rome. His application of Revelation chapter seventeen, was also flawed by his inability to see prophetic history that extended beyond the second desolating power of papalism. For this reason, when Miller identified the Roman power in Daniel’s prophecy, he treated them as one power that came in two phases. That was and is an accurate application, but it prevented him from understanding the kingdoms of Bible prophecy as anything that reached beyond a fourth kingdom represented by Rome. He saw and identified that the fourth kingdom of Rome had two phases, represented as pagan Rome and papal Rome, but could not see that papal Rome was also the fifth kingdom which was to be followed by a sixth kingdom.
Миллер гурав дахь хүчийг олж харж чадаагүй нь түүнийг зүгээр л буруу дүгнэлтүүдэд хүргэсэн юм. Миллер Илчлэлт 13 дахь тэнгисээс гарч ирдэг араатныг харь Ром, харин газраас гарч ирдэг араатныг папын Ром хэмээн тодорхойлсон. Илчлэлт 17-р бүлгийг тайлбарласан нь мөн папизмын хоёр дахь эзгүйрүүлэгч хүчнээс цааш үргэлжлэх эш үзүүллэгийн түүхийг олж харж чадаагүйгээс нь болж алдаатай байв. Ийм учраас Миллер Даниелын эш үзүүллэг дэх Ромын хүчийг тодорхойлохдоо тэдгээрийг хоёр үе шаттайгаар гарч ирсэн нэг хүч мэт авч үзсэн. Энэ нь тухайн үед ч, одоо ч зөв хэрэглээ мөн боловч, Ромоор төлөөлөгдсөн дөрөв дэх хаанчлалаас цааш хүрэх Библийн эш үзүүллэгийн хаанчлалуудыг ойлгоход нь саад болсон юм. Тэрээр Ромын дөрөв дэх хаанчлал хоёр үе шаттай болохыг—харь Ром ба папын Ромоор төлөөлөгдсөнийг—харж, тодорхойлсон боловч папын Ром нь мөн тав дахь хаанчлал бөгөөд түүний араас зургаа дахь хаанчлал дагах ёстойг олж харж чадсангүй.
In Daniel chapter two, the Millerites brought the elements of the fifth kingdom of Bible prophecy together with the fourth kingdom. At the basic level their application was correct, but incomplete, for the first reference of the kingdoms of Bible prophecy must agree with the last reference of the kingdoms of Bible prophecy, because Jesus, as the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning. Unable to see a distinction of two sequential kingdoms made it impossible for Miller to recognize that Revelation chapter twelve, is identifying paganism (the dragon), and the sea beast of Revelation chapter thirteen, as papalism (the beast) and the earth beast of Revelation chapter thirteen as apostate Protestantism (the false prophet).
Даниелын хоёрдугаар бүлэгт Миллерчүүд Библийн эш үзүүллийн тав дахь хаанчлалын бүрэлдэхүүнүүдийг дөрөвдүгээр хаанчлалтай нэгтгэн авч үзсэн. Суурь түвшинд тэдний хэрэглээ зөв байсан боловч бүрэн бус байв. Учир нь Библийн эш үзүүллийн хаанчлалуудын эхний дурдалт нь Библийн эш үзүүллийн хаанчлалуудын сүүлчийн дурдалттай нийцэх ёстой; яагаад гэвэл Есүс Альфа ба Омега болохынхоо хувьд төгсгөлийг үргэлж эхлэлээр дүрслэн харуулдаг. Дараалсан хоёр хаанчлалын ялгааг олж харах чадваргүй байсан нь Илчлэлт арван хоёрдугаар бүлэгт харь шашныг (луу), Илчлэлт арван гуравдугаар бүлгийн далайн араатныг папализм (араатан), мөн Илчлэлт арван гуравдугаар бүлгийн газрын араатныг урвагч протестантизм (хуурамч эш үзүүлэгч) хэмээн тодорхойлж байгааг Миллер танин мэдэх боломжгүй болгосон.
Miller was unable to see the dragon, the beast and the false prophet as three consecutive kingdoms in chapters twelve and thirteen of Revelation, and was thus forced by his prophetic logic to assume the two chapters were not a consecutive illustration of the three powers that lead the world to Armageddon. The light Miller was given was the perfect light for his generation, and his generation was tested by that light.
Илчлэл номын арван хоёр, арван гуравдугаар бүлгүүдэд гардаг луу, араатан, хуурамч эш үзүүлэгчийг дараалсан гурван хаант улс хэмээн Миллер харж чадаагүй тул, өөрийн эш үзүүллэгийн логикийн дагуу тэрээр эдгээр хоёр бүлгийг ертөнцийг Армагеддон уруу хөтөлдөг гурван хүчний дараалсан дүрслэл биш гэж үзэхээс өөр аргагүй болсон юм. Миллерт өгөгдсөн гэрэл нь түүний үеийнхэнд зориулсан төгс гэрэл байсан бөгөөд түүний үеийнхэн тэрхүү гэрлээр соригдсон юм.
The light of the three desolating powers (the dragon, the beast and the false prophet), was given to Future for America at the “time of the end,” in 1989. The passage of Daniel which was unsealed with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of Daniel chapter eleven, and verse forty was the light of the third angel, whereas Miller had been given the light of the first angel. The last six verses of Daniel eleven, were seen to be the foundation and central pillar of the movement of Future for America, and verse forty, of Daniel chapter eleven summarizes that light, just as verses thirteen and fourteen, of Daniel chapter eight summarized the light that was unsealed in the Millerite movement.
Эцсийн үеийн цагт буюу 1989 онд Америкийн Төлөө Ирээдүйд гурван хоосруулагч хүчний (луу, араатан, хуурамч эш үзүүлэгч) гэрэл өгөгдсөн. Даниел арван нэгэн бүлгийн дөчдүгээр эшлэлээр биеллээ олсон Зөвлөлт Холбоот Улсын нуран уналтаар лац нь тайлагдсан Даниелын хэсэг нь гурав дахь тэнгэрэлчийн гэрэл байсан бол, Миллерт эхний тэнгэрэлчийн гэрэл өгөгдсөн байв. Даниел арван нэгэн бүлгийн сүүлчийн зургаан эшлэл нь Америкийн Төлөө Ирээдүй хөдөлгөөний суурь, төв багана гэж үзэгдсэн бөгөөд Даниел арван нэгэн бүлгийн дөчдүгээр эшлэл тэрхүү гэрлийг нэгтгэн дүгнэсэн нь Даниел найман бүлгийн арван гурав, арван дөрөвдүгээр эшлэлүүд Миллерит хөдөлгөөнд лац нь тайлагдсан гэрлийг нэгтгэн дүгнэсэнтэй адил юм.
And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.
Төгсгөлийн цагт өмнөдийн хаан түүн рүү түлхэн довтлох бөгөөд умардын хаан тэрэгнүүд, морьт цэргүүд, олон усан онгоцтойгоор хуй салхи мэт түүн дээр ирнэ; тэрээр улс орнуудын дотор нэвтэрч, халин давж өнгөрнө. Даниел 11:40.
The verse identifies a war that began at the “time of the end” in 1798, between the king of the south and the king of the north. The king of the south represented atheistic France, that delivered the deadly wound to the papacy in that very year. The papacy is there represented as the king of the north. France, prophetically in 1798, was one tenth of the ten kingdoms of Daniel chapter seven. Those ten kingdoms represent pagan Rome, and pagan Rome represents the dragon. The papacy (the king of the north) represents the beast. The verse identifies the king of the north (the papacy), who had been given its deadly wound at the opening of the verse, would ultimately retaliate against the king of the south (the king of atheism). When the papacy did retaliate, the king of atheism had moved from the nation of France, to the confederacy of the Soviet Union. France was one nation, yet when the papacy retaliated against the king of the south in the verse, the king of the south was identified as “countries,” as was the former Soviet Union.
Энэ эшлэл нь 1798 онд, “эцсийн цаг”-т эхэлсэн өмнөдийн хаан ба хойд зүгийн хааны хоорондох дайныг зааж байна. Өмнөдийн хаан нь яг тэр жил папын эрх мэдэлд үхлийн шарх учруулсан бурхангүй үзлийг баримтлагч Францыг төлөөлж байв. Энд папын эрх мэдлийг хойд зүгийн хаан хэмээн төлөөлүүлжээ. Зөгнөлийн дагуу 1798 онд Франц нь Даниелын долоодугаар бүлэгт гардаг арван хаант улсын аравны нэг нь байсан. Тэдгээр арван хаант улс нь шүтээнлэг Ромыг төлөөлдөг бөгөөд шүтээнлэг Ром нь лууг төлөөлдөг. Папын эрх мэдэл (хойд зүгийн хаан) нь араатныг төлөөлдөг. Эшлэл нь эхэндээ үхлийн шарх авсан хойд зүгийн хаан (папын эрх мэдэл) эцэст нь өмнөдийн хаан (бурхангүй үзлийн хаан)-ы эсрэг хариу цохилт хийхийг зааж байна. Папын эрх мэдэл үнэхээр хариу цохилт хийх үед бурхангүй үзлийн хаан нь Франц улсаас Зөвлөлт Холбоот Улсын холбоонд шилжин очсон байв. Франц бол нэг улс байсан, харин эшлэл дэх папын эрх мэдэл өмнөдийн хааны эсрэг хариу цохилт хийх үед өмнөдийн хааныг хуучин Зөвлөлт Холбоот Улсын адил “улсууд” хэмээн тодорхойлсон байна.
When the king of the north (the papacy) did retaliate it brought with it “chariots,” “horsemen” and “many ships.” Chariots and horsemen are symbols of military strength, and ships are symbols of economic strength. The power that formed an unholy alliance with the papacy for the purpose of bringing down the Soviet Union was the United States, and the two strengths of the United States in Revelation chapter thirteen, is identified as its ability to force the world to receive the mark of papal authority by the force of arms and economics. Men will be forbidden to buy or sell without the mark, and then further, without the mark, men will be put to death.
Хойд зүгийн хаан (папын эрхт засаг) хариу цохилт өгөхөд, тэр нь өөртэйгөө хамт “тэрэгнүүд”, “морьт цэргүүд”, мөн “олон хөлөг онгоц”-ыг авчирсан. Тэрэгнүүд ба морьт цэргүүд нь цэргийн хүч чадлын бэлгэдэл бөгөөд, хөлөг онгоцнууд нь эдийн засгийн хүч чадлын бэлгэдэл юм. Зөвлөлт Холбоот Улсыг мөхөөх зорилгоор папын эрхт засагтай ариун бус холбоо байгуулсан хүч бол АНУ байсан бөгөөд Илчлэл номын арван гуравдугаар бүлэгт АНУ-ын энэ хоёр хүчийг, папын эрх мэдлийн тэмдгийг дэлхий дахинд зэвсгийн хүч болон эдийн засгийн хүчээр албадан хүлээлгэх чадвар нь хэмээн тодорхойлсон байдаг. Тэмдэггүйгээр хүмүүсийг худалдаж авах, худалдахыг хориглоно, цаашлаад, тэмдэггүйгээр хүмүүсийг үхэлд хүргэх болно.
Verse forty directly identifies the dragon (the king of the south), the beast (the papacy) and the false prophet (the United States). The foundational verse for “the time of the end” in 1989, identifies the three desolating powers that lead the world to Armageddon, just as the foundational verses of the Millerite movement identified the two desolating powers of paganism followed by papalism.
Дөчдүгээр ишлэл лууг (өмнөдийн хаан), араатныг (папство), мөн хуурамч эш үзүүлэгчийг (Америкийн Нэгдсэн Улс) шууд тодорхойлон заадаг. 1989 оны “эцсийн цаг”-ийн суурь ишлэл нь ертөнцийг Армагеддон руу хөтөлдөг эзгүйрүүлэгч гурван хүчийг тодорхойлдог бөгөөд үүний адил Миллерит хөдөлгөөний суурь ишлэлүүд эхлээд харь шашин, түүнээс хойш папизмыг дагалдсан эзгүйрүүлэгч хоёр хүчийг тодорхойлж байв.
The verse begins with a battle between the king of the south and the king of the north. In the beginning of the verse (1798), the king of the south prevails, but in the verse, the king of the north retaliates and prevails over the king of the south. The beginning of the verse marks the battle between the king of the north and the king of the south, and in the ending of the message contained in the verse the same battle between the northern and southern kings is illustrated, but with the opposite results. The beginning marked the “time of the end” in 1798, and the ending battle marks the “time of the end” in 1989. The verse contains within its written testimony the signature Alpha and Omega, the beginning and the ending.
Энэ эшлэл өмнөдийн хаан ба хойдийн хааны хоорондох тэмцлээр эхэлдэг. Эшлэлийн эхэнд (1798) өмнөдийн хаан ялдаг боловч, эшлэлийн явцад хойдийн хаан хариу довтолж, өмнөдийн хааныг дийлдэг. Эшлэлийн эхлэл нь хойдийн хаан ба өмнөдийн хааны хоорондох тэмцлийг тэмдэглэдэг бөгөөд, эшлэлд агуулагдсан мэдээний төгсгөлд мөн л хойд ба өмнөдийн хаадын хоорондох тэрхүү ижил тэмцэл дүрслэгдсэн байдаг, гэвч эсрэг үр дүнтэйгээр. Эхлэл нь 1798 онд “эцсийн цаг”-ийг тэмдэглэсэн бөгөөд, төгсгөлийн тэмцэл нь 1989 онд “эцсийн цаг”-ийг тэмдэглэдэг. Энэ эшлэл бичмэл гэрчлэлийнхээ дотор Альфа ба Омега хэмээх тэмдгийг, эхлэл ба төгсгөлийг агуулж байна.
The actual history of the verse continues on past the collapse of the Soviet Union in 1989, through to the Sunday law of verse forty-one. At the Sunday law the three-fold union of modern Babylon is brought about by a series of rapid events. Verse forty therefore begins when the deadly wound is delivered in 1798, and the whore of Tyre is forgotten. The history represented by the verse completely ends at the Sunday law of verse forty-one, where the deadly wound is healed and the whore of Tyre is remembered. The signature of the beginning and ending is written not only upon the text found in the verse, but also the complete history represented by the verse. The verse identifies the prophetic framework that is based not upon simply paganism (the dragon) and papalism (the beast), but it identifies the structure of the three desolating powers that lead the world to Armageddon.
Энэ эшлэлийн бодит түүх 1989 онд Зөвлөлт Холбоот Улс задран унаснаар зогсохгүй, дөчин нэгдүгээр эшлэлийн Ням гаргийн хууль хүртэл үргэлжилдэг. Ням гаргийн хуулийн үед орчин үеийн Вавилоны гурвалсан нэгдэл түргэн өрнөх хэд хэдэн үйл явдлын үр дүнд бий болдог. Иймээс дөчдүгээр эшлэл 1798 онд үхлийн шарх учруулагдаж, Тирийн янхан мартагдах үед эхэлдэг. Эшлэлээр дүрслэгдсэн түүх бүхэлдээ дөчин нэгдүгээр эшлэлийн Ням гаргийн хууль дээр төгсөнө; тэнд үхлийн шарх эдгэрч, Тирийн янхан дурсан санагдана. Эхлэл ба төгсгөлийн тамга нь зөвхөн эшлэлд буй үгсэд төдийгүй, мөн тухайн эшлэлээр дүрслэгдсэн бүхэл түүхийн дээр ч бичигдсэн байдаг. Энэ эшлэл нь зөвхөн паганизм (луу) ба папизм (араатан)-д тулгуурласан бус, харин ертөнцийг Армагеддон руу хөтөлдөг сүйрэл авчрах гурван хүчний бүтцийг тодорхойлсон эш үзүүллэгийн хүрээг илэрхийлдэг.
Miller’s prophetic framework announced the arrival of God’s investigative judgment, and the prophetic framework of Future for America announces the arrival of God’s executive judgment. At the “time of the end” in 1989, a three-step testing and purification process began when the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the collapse of the Soviet Union. The distinction of Miller only seeing paganism and papalism, and not seeing apostate Protestantism, must be understood to rightly understand the vision of the Ulai River that was unsealed in 1798.
Миллерийн эш үзүүллэгийн хүрээ нь Бурханы мөрдөн шалгах шүүлт ирснийг тунхагласан бол, Future for America-гийн эш үзүүллэгийн хүрээ нь Бурханы гүйцэтгэх шүүлт ирснийг тунхагладаг. 1989 онд, “эцсийн цагт,” Зөвлөлт Холбоот Улс задран унах үед Даниел арван нэгдүгээр бүлгийн сүүлийн зургаан эшлэл тайлагдсанаар шалгалт ба ариусгалын гурван үе шаттай үйл явц эхэлсэн. Миллер зөвхөн харийн шүтлэг ба папын засгийг харж, тэрслүү протестантизмыг хараагүй байсан ялгааг, 1798 онд тайлагдсан Улай голын үзэгдлийг зөвөөр ойлгохын тулд заавал ойлгох ёстой.
We will continue that consideration in the next article.
Бид тэрхүү авч үзэлтийг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэн авч үзнэ.
“We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.
“Бидэнд алдах цаг огт байхгүй. Зовлонт цаг үе бидний өмнө байна. Дэлхий дайнч сүнсээр хөдөлгөөнд оржээ. Удалгүй эш үзүүллэгүүдэд өгүүлсэн гай зовлонгийн үзэгдлүүд биелэн тохиолдох болно. Даниелын арван нэгдүгээр бүлэг дэх эш үзүүллэг бараг бүрэн биеллээ олжээ. Энэ эш үзүүллэгийн биелэл болгон тохиолдсон түүхийн ихэнх нь дахин давтагдах болно.
“In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘verses 30 through thirty-six quoted.’
“Гучдугаар эшлэлд, ‘30–36-р эшлэлүүдээс иш татав’ хэмээх нэгэн хүчний тухай өгүүлсэн байдаг.”
“Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.
“Эдгээр үгэнд дүрслэгдсэнтэй төстэй үйл явдлууд өрнөнө.” Manuscript Releases, number 13, 394.