John the Baptist was a connecting link prophet.

Баптисч Иохан нь холбогч холбоос болсон эш үзүүлэгч байв.

“The prophet John was the connecting link between the two dispensations. As God’s representative he stood forth to show the relation of the law and the prophets to the Christian dispensation. He was the lesser light, which was to be followed by a greater. The mind of John was illuminated by the Holy Spirit, that he might shed light upon his people; but no other light ever has shone or ever will shine so clearly upon fallen man as that which emanated from the teaching and example of Jesus. Christ and His mission had been but dimly understood as typified in the shadowy sacrifices. Even John had not fully comprehended the future, immortal life through the Saviour.” The Desire of Ages, 220.

“Эш үзүүлэгч Иохан нь хоёр эрин үеийг холбосон холбоос байв. Бурханы төлөөлөгчийн хувьд тэрээр хууль ба эш үзүүлэгчдийн Христийн эрин үетэй ямар харилцаатайг харуулахын тулд урагш гарч ирсэн. Тэр бол илүү агуу гэрлээр дагалдуулах ёстой байсан бага гэрэл байв. Иоханы оюун ухаан Ариун Сүнсээр гэгээрүүлэгдсэн бөгөөд ингэснээр тэр өөрийн ард түмэнд гэрэл түгээх ёстой байсан; гэвч Есүсийн сургаал ба үлгэр жишээнээс цацран гарсан тэрхүү гэрэл шиг тийм тод гэрэл унасан хүнд хэзээ ч тусаж байгаагүй, мөн хэзээ ч тусахгүй. Христ ба Түүний эрхэм зорилго нь сүүдэрлэг тахилуудаар бэлгэдэгдэн үзүүлэгдэж байсан боловч тэдгээрээр зөвхөн бүдэгхэн ойлгогдож байв. Иохан хүртэл Аврагчаар дамжих ирээдүйн, мөнхийн амийг бүрэн дүүрэн ухаараагүй байсан.” The Desire of Ages, 220.

Jesus was also a connecting link prophet.

Есүс мөн холбогч холбоосын эш үзүүлэгч байсан.

“Christ has led the way from earth to heaven. He forms the connecting link between the two worlds. He brings the love and condescension of God to man, and brings man up through His merits to meet the reconciliation of God. Christ is the way, the truth, and the life. It is hard work to follow on, step by step, painfully and slowly, onward and upward, in the path of purity and holiness. But Christ has made ample provision to impart new vigor and divine strength at every advance step in the divine life. This is the knowledge and experience that the hands in the office all want, and must have, or they daily bring reproach upon the cause of Christ.” Testimonies, volume 3, 193.

“Христ газраас тэнгэр өөд замыг нээсэн билээ. Тэрээр хоёр ертөнцийг холбох холбоосыг бүрдүүлдэг. Тэр Бурханы хайр болон доройтон бууж ирсэн нигүүлслийг хүнд авчирч, Өөрийн гавьяагаар дамжуулан хүнийг дээш өргөн, Бурханы эвлэрүүлэлтэй учруулахад хүргэдэг. Христ бол зам, үнэн, амь мөн. Ариун байдал ба гэгээнтний замаар, алхам алхмаар, шаналалтай бөгөөд удаанаар, урагшлан өгсөх нь хүнд хөдөлмөр юм. Гэвч Христ тэнгэрлэг амийн ахих алхам бүрд шинэ тэнхээ болон бурханлаг хүчийг хүртээх хангалттай бэлтгэлийг хийсэн билээ. Энэ бол албанд байгаа бүх хүний хүсэж буй, мөн зайлшгүй эзэмших ёстой мэдлэг ба туршлага мөн; эс бөгөөс тэд өдөр бүр Христийн үйл хэргийн дээр зэмлэл авчирдаг.” Testimonies, volume 3, 193.

John the Baptist’s prophetic work included connecting the dispensation of the earthly to the heavenly sanctuary. The first words John said when he first saw Jesus was:

Баптист Иоханы эш үзүүллэгийн үйлчлэлд газрынхыг тэнгэрийн ариун сүмтэй холбох ажил багтаж байв. Иохан Есүсийг анх хараад хэлсэн эхний үгс нь:

The next day John seeth Jesus coming unto him, and saith, Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world. John 1:29.

Маргааш нь Иохан Есүсийг өөр уруугаа ирж явааг хараад: Харагтун, ертөнцийн нүглийг үүрэн зайлуулдаг Бурханы Хурга мөн, гэж хэлэв. Иохан 1:29.

But even though John was to identify the transition from ancient Israel unto spiritual Israel, his understanding of that transition was limited.

Гэвч Иохан эртний Израилиас сүнслэг Израиль руу шилжих шилжилтийг ялган тодорхойлох учиртай байсан хэдий ч, тэрхүү шилжилтийн талаарх түүний ойлголт хязгаарлагдмал байв.

“Said Christ, in vindication of John, ‘But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet.’ Not only was John a prophet to foretell future events, but he was a child of promise, filled with the Holy Spirit from his birth, and was ordained of God to execute a special work as a reformer, in preparing a people for the reception of Christ. The prophet John was the connecting link between the two dispensations.

Христ Иоханы өмгөөлөн, «Харин та нар юу үзэхээр гарч ирсэн бэ? Эш үзүүлэгчийг үү? Тийм ээ, Би та нарт хэлье, эш үзүүлэгчээс ч илүү нэгнийг» хэмээн айлдсан. Иохан зөвхөн ирээдүйн үйл явдлыг урьдчилан хэлэх эш үзүүлэгч байсан төдийгүй, амлалтын хүүхэд байсан бөгөөд төрснөөсөө эхлэн Ариун Сүнсээр дүүргэгдэж, ард түмнийг Христийг хүлээн авахад бэлтгэх шинэчлэгчийн онцгой ажлыг гүйцэтгэхээр Бурханаар томилогдсон байв. Эш үзүүлэгч Иохан нь хоёр эрин үеийн хоорондын холбогч холбоос байлаа.

“The religion of the Jews, in consequence of their departure from God, consisted mostly in ceremony. John was the lesser light, which was to be followed by a greater light. He was to shake the confidence of the people in their traditions, and call their sins to their remembrance, and lead them to repentance; that they might be prepared to appreciate the work of Christ. God communicated to John by inspiration, illuminating the prophet that he might remove the superstition and darkness from the minds of the honest Jews, which had been, through false teachings for generations, gathering upon them.

Иудейчүүд Бурханаас хазайсны уршгаар тэдний шашин шүтлэгийн амьдралын гол төлөв нь ёслол зан үйлээс бүрддэг болсон байв. Иохан нь түүнээс агуу гэрлийг дагах ёстой бага гэрэл байсан. Тэрээр ард олныг өөрсдийн уламжлалд тавьсан итгэлийг нь ганхуулж, нүглийг нь тэдний санаанд сануулан, тэднийг гэмшилд дуудах ёстой байсан; ингэснээр тэд Христийн ажлыг үнэлэн ойлгоход бэлтгэгдэх байв. Бурхан Иоханд онгодоор дамжуулан илчилж, эш үзүүлэгчийг гэгээрүүлсэн нь үе үеийн турш хуурамч сургаалуудын улмаас үнэнч иудейчүүдийн оюун санаанд хуримтлагдсан мухар сүсэг болон харанхуйг зайлуулахын тулд байлаа.

“The least disciple that followed Jesus, that witnessed his miracles, and listened to his divine lessons of instruction, and heard the comforting words which fell from his lips, was more privileged than John the Baptist, for he had a clearer light. No other light has shone, or ever will shine, upon the intellect of sinful, fallen man, save that which was, and is, communicated through Him who is the light of the world. Christ and his mission had been but dimly understood through the shadowy sacrifices. Even John thought that the reign of Christ would be in Jerusalem, and that he would set up a temporal kingdom, the subjects of which would be holy.” Review and Herald, April 8, 1873.

“Есүсийг дагасан, Түүний гайхамшгуудын гэрч болсон, Түүний бурханлаг сургамжит сургаалуудыг сонссон, мөн Түүний уруулаас унасан тайтгаруулах үгсийг сонссон хамгийн дорд шавь хүртэл Иохан Баптистаас илүү эрхэм давууг эдэлж байсан; учир нь түүнд илүү тод гэрэл байсан. Дэлхийн гэрэл болсон Түүгээр дамжин дамжуулагдсан бөгөөд дамжуулагдаж буй тэрхүү гэрлээс өөр ямар ч гэрэл нүгэлт, унасан хүний оюун ухаанд тусч байгаагүй, бас хэзээ ч тусахгүй. Христ болон Түүний эрхэм зорилго нь сүүдэр төдий тахилуудаар дамжин зөвхөн бүдэг бадаг ойлгогдож ирсэн. Иохан хүртэл Христийн хаанчлал Иерусалимд байх бөгөөд Тэр цаг зуурын хаант улс байгуулна, түүний харьяат нар нь ариун хүмүүс байна гэж бодож байв.” Review and Herald, 1873 оны 4 дүгээр сарын 8.

The apostle Paul was also a connecting link prophet that was to identify the prophetic applications of the literal transitioning unto the spiritual. He understood that literal Jerusalem was no longer the Jerusalem of prophecy, for it then had transitioned unto heavenly Jerusalem.

Элч Паул мөн бодит зүйлээс сүнслэгт шилжих шилжилтийн эш үзүүллэгийн хэрэглээг тодорхойлох учиртай холбогч холбоос эш үзүүлэгч байсан. Тэрээр махбодын Иерусалим нь эш үзүүллэгийн Иерусалим байхаа больсныг ойлгосон, учир нь тэр үед энэ нь тэнгэрлэг Иерусалимд шилжин очсон байв.

For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. Galatians 4:25, 26.

Учир нь энэ Агар нь Араб дахь Синаи уул бөгөөд эдүгээгийн Иерусалимтай адилтгагдана; тэр нь өөрийн хүүхдүүдийн хамт боолчлолд байна. Харин дээрх Иерусалим бол эрх чөлөөтэй бөгөөд тэр нь бид бүгдийн эх мөн. Галат 4:25, 26.

In chapter two of 2 Thessalonians, which we have been considering, Paul identified that literal pagan Rome was the power that restrained spiritual papal Rome from ascending to the throne until the year 538. In the chapter he identifies that the “man of sin” which is seated in the temple of God, was the same “king” that Daniel identified in chapter eleven, verse thirty-six. The proof that the “king of the north” in the last six verses of Daniel eleven is the papacy became the key to establish the framework of truth employed by Future for America from the increase of knowledge in 1989.

Бидний авч үзэж буй 2 Тесалоникын хоёрдугаар бүлэгт Паул, шууд утгаараа харийн Ром нь 538 он хүртэл сүнслэг папын Ромыг хаан ширээнд залах явдлыг хязгаарлан тогтоож байсан хүч мөн хэмээн тодорхойлсон. Тэрхүү бүлэгт тэрээр Бурханы сүмд суусан буй “нүглийн хүн” нь Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн гучин зургаадугаар зүйлд тодорхойлсон мөнөөх “хаан” мөн байсан гэдгийг заажээ. Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн сүүлчийн зургаан зүйл дэх “умардын хаан” нь папын засаглал мөн болохыг батлах нь 1989 онд мэдлэг нэмэгдсэнээс хойш Future for America-гийн хэрэглэсэн үнэний тогтолцоог тогтоох түлхүүр болсон юм.

In the same chapter, Paul identified pagan Rome’s work of restraining the rise of the papacy, until the time when pagan Rome would be taken away, and thus identified that “the daily” in the book of Daniel was pagan Rome. That truth became the very key to establish the framework of truth which produced the increase of knowledge in 1798.

Мөнхүү бүлэгт Паул папын засаглал мандахыг хязгаарлан тогтоож байсан харь Ромын үйл ажиллагааг, харь Ром зайлуулагдах цаг хүртэл үргэлжилснийг тодорхойлсон бөгөөд, ийнхүү Даниелын ном дахь “өдөр тутмын” нь харь Ром мөн гэдгийг тогтоосон юм. Тэрхүү үнэн нь 1798 онд мэдлэгийн өсөлтийг бий болгосон үнэний тогтолцоог тогтоох гол түлхүүр болсон билээ.

In William Miller’s history the message was proclaimed when a transition from the Philadelphian to the Laodicean movement was to take place. In Future for America’s history the transition from a Laodicean movement unto the Philadelphian movement is now taking place.

Уильям Миллерийн түүхэнд Филадельфийн хөдөлгөөнөөс Лаодикийн хөдөлгөөн рүү шилжилт явагдах ёстой байсан тэр үед энэхүү мэдээ тунхаглагдсан юм. Future for America-гийн түүхэнд харин одоо Лаодикийн хөдөлгөөнөөс Филадельфийн хөдөлгөөн рүү шилжилт явагдаж байна.

The truth that Paul set forth in 2 Thessalonians that identified the transition from literal pagan Rome unto spiritual papal Rome became the framework for Miller’s prophetic understanding. Both John the Baptist and Paul were raised up to explain the transition from literal to spiritual. William Miller was typified by John the Baptist and in his work it was essential that he recognized the relation and transition of pagan and papal Rome, the transition that John was raised up to identify.

Паул 2 Тесалоник номд өгүүлэн, шууд утгат харь Ромоос сүнслэг папын Ром руу шилжих шилжилтийг тодорхойлсон тэр үнэн нь Миллерийн эш үзүүллэгийн ойлголтын хүрээ болсон юм. Иохан Баптист ч, Паул ч хоёул шууд утгатаас сүнслэгт шилжих шилжилтийг тайлбарлахаар өргөгдөн босгогдсон билээ. Уильям Миллер Иохан Баптистаар бэлгэдэгдсэн бөгөөд түүний ажлын хувьд Иоханыг тодорхойлохоор босгогдсон тэрхүү шилжилт болох харь болон папын Ромын харилцаа, шилжилтийг тэр танин мэдэх нь зайлшгүй чухал байсан юм.

There are five references to “the daily” in the book of Daniel, and they always precede a symbol of the papal power. In the context of the prophetic transition we are considering, all five references include the transition from literal Rome to spiritual Rome. “The daily” in the book of Daniel is one of the truths represented upon Habakkuk’s two tables, and is therefore a foundational truth that was to be defended; a truth which would ultimately become covered up with false and counterfeit jewels and coins. It is no accident that every truth represented upon the two sacred charts has direct inspired endorsements within the writings of Ellen White. To reject any of the foundational truths (including “the daily”), is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy.

Даниелын номд “өдөр тутмын” хэмээх ойлголтын талаар таван удаа дурдсан байдаг бөгөөд тэдгээр нь үргэлж папын эрх мэдлийг бэлгэдсэн нэгэн тэмдгийн өмнө гарч ирдэг. Бидний авч үзэж буй эш үзүүллэгийн шилжилтийн хүрээнд эдгээр таван дурдалт бүгд утгачилсан Ромоос сүнслэг Ром руу шилжих шилжилтийг агуулдаг. Даниелын ном дахь “өдөр тутмын” нь Хабакукийн хоёр самбарт дүрслэгдсэн үнэнүүдийн нэг мөн бөгөөд иймээс хамгаалагдах ёстой суурь үнэн юм; эцэстээ хуурамч, дуураймал эрдэнэс ба зоосоор хучигдах нэгэн үнэн юм. Хоёр ариун эшлэлд дүрслэгдсэн үнэн бүр Эллен Уайтын бичвэрүүд дотор онгодоор өгөгдсөн шууд батламжтай байдаг нь санамсаргүй хэрэг огт биш юм. Суурь үнэнүүдийн алиныг ч (үүнд “өдөр тутмын”-ыг багтаан) няцаах нь Эш Үзүүллэгийн Сүнсний эрх мэдлийг нэгэн зэрэг няцааж байгаа хэрэг мөн.

“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

“Тэгээд би ‘Өдөр тутмын’ талаар үзэхдээ, ‘тахил’ гэдэг үгийг хүний мэргэн ухаанаар нэмсэн бөгөөд энэ нь эх бичвэрт хамаарахгүй; мөн Эзэн шүүлтийн цагийн тунхгийг зарласан хүмүүст үүний зөв ойлголтыг өгсөн юм. 1844 оноос өмнө, нэгдэл оршиж байх үед, бараг бүгд ‘Өдөр тутмын’-ы зөв ойлголт дээр нэгдмэл байсан; харин 1844 оноос хойш, самуурлын дунд, өөр үзлүүдийг хүлээн авсан бөгөөд үүний араас харанхуй ба самуурал дагалдсан.” Review and Herald, 1850 оны 11 дүгээр сарын 1.

Those “who gave the judgment hour cry,” understood “the daily” as a symbol of paganism, and/or pagan Rome. Their understanding included the fact that they understood that the word “sacrifice” did not belong in the passage in Daniel, where it had been added by the translators (by human wisdom) of the King James Bible. The pioneer understanding also included that “the daily” was always presented in connection with one of the two symbols of the papal power, and that paganism (“the daily”), always preceded the papal symbol. They were always identified in the sequence in which they arrived into prophetic history. The books of Daniel and Revelation never deviate from the historical sequence of paganism preceding papalism, and when the book of Revelation introduces the third desolating power of the false prophet, that sequence is always upheld.

“Шүүлтийн цагийн хашхирааг тунхагласан” тэд “өдөр тутмын”-ыг харийн шашин, мөн/эсвэл харийн Ромын бэлгэдэл гэж ойлгож байв. Тэдний ойлголтод Даниел дахь тухайн эшлэлд “өргөл” гэсэн үг хамаарахгүй, харин энэ нь Хаан Жеймсийн Библийг орчуулагчдын (хүний мэргэн ухаанаар) нэмсэн үг мөн гэдгийг ойлгосон байдал багтаж байлаа. Анхдагчдын ойлголтод мөн “өдөр тутмын” нь папын эрх мэдлийн хоёр бэлгэдлийн аль нэгтэй нь үргэлж холбоотойгоор дүрслэгддэг бөгөөд харийн шашин (“өдөр тутмын”) нь папын бэлгэдлээс ямагт өмнө гарч ирдэг гэсэн санаа багтаж байв. Тэд эш үзүүллэгийн түүхэнд орж ирсэн дарааллаараа үргэлж танигддаг байлаа. Даниел ба Илчлэлт номууд харийн шашин папын үзлээс өмнө гарч ирдэг түүхэн дарааллаас хэзээ ч хазайдаггүй бөгөөд Илчлэлт ном худал эш үзүүлэгч хэмээх гурав дахь эзгүйрүүлэгч хүчийг танилцуулах үед ч тэр дараалал үргэлж хадгалагддаг.

Without Paul’s instruction that the literal things of prophecy transitioned to the spiritual in the time period of the cross, a dilemma is produced with Christ’s prediction of the destruction of Jerusalem found in all the gospels except John. The two symbols of the papacy connected with “the daily” in the book of Daniel are the abomination of desolation and the transgression of desolation. Those two symbols represent the mark of the beast (the abomination) and the image of the beast (the transgression).

Загалмайн цаг хугацаанд эш үзүүллэгийн бодит зүйлс сүнслэг зүйлсэд шилжсэн тухай Паулын зааварчилгаа байхгүйсэн бол, Иоханаас бусад бүх Сайн мэдээнд буй Иерусалимын сүйрлийн талаар Христийн урьдаас хэлсэн зөгнөлтэй холбоотой нэгэн бэрхшээл үүснэ. Даниелын ном дахь “өдөр тутмын” хэмээх зүйлтэй холбоотой папын засаглалын хоёр бэлгэдэл нь сүйрлийн жигшүүрт зүйл болон сүйрлийн гэмт хэрэг мөн. Эдгээр хоёр бэлгэдэл нь араатны тэмдэг (жигшүүрт зүйл) болон араатны хөрөг (гэмт хэрэг)-ийг төлөөлдөг.

The transgression that allows the papacy to murder those it deems as heretics is the combination of church and state, with the church in control of the relationship. Thus, Daniel represents the combination of church and state which is the image of the papal beast, as the transgression of desolation. The Bible identifies idolatry as an abomination, and all the idolatry of the papal power is represented with its idol sabbath, which John calls the mark of the beast, and Daniel calls the abomination that maketh desolate.

Папын засаг өөрийнх нь нүдээр тэрс үзэлтэн хэмээн тооцогдох хүмүүсийг хөнөөхийг зөвшөөрдөг гэм нүгэл нь сүм ба төрийн нэгдэл бөгөөд, тэрхүү харилцаанд сүм нь ноёрхон захирч байдаг явдал мөн. Иймээс Даниел папын араатны хөрөг болсон сүм ба төрийн нэгдлийг сүйрэл учруулагч гэм нүгэл хэмээн дүрсэлдэг. Библи шүтээн шүтлэгийг жигшүүрт зүйл хэмээн тодорхойлдог бөгөөд папын эрх мэдлийн бүх шүтээн шүтлэг нь түүний шүтээн амралтын өдөртэй хамт төлөөлөгддөг; үүнийг Иохан араатны тэмдэг гэж нэрлэдэг бол Даниел сүйрэл учруулагч жигшүүрт зүйл гэж нэрлэдэг.

And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:9–12.

Тэдний нэгнээс нэгэн жижиг эвэр гарч ирсэн бөгөөд тэр нь өмнө зүг өөд, дорно зүг өөд, мөн үзэсгэлэнт нутаг өөд асар ихээр өсөн хүчирхэгжив. Тэр бээр тэнгэрийн цэрэг хүртэл өсөн хүчирхэгжиж, тэр цэргийн заримыг болон оддоос заримыг газар унагаж, тэднийг дэвслэн гишгэлээ. Тийм ээ, тэр өөрийгөө цэргийн Жонон хүртэл өргөмжилсөн бөгөөд түүний улмаас өдөр тутмын тахил хураагдаж, түүний ариун газрын орон нурж унав. Мөн гэм буруугийн улмаас өдөр тутмын тахилын эсрэг нэгэн цэрэг түүнд өгөгдөж, тэр үнэнийг газар унагасан; тэр үйлдэж, амжилт олжээ. Даниел 8:9–12.

We will address these verses in greater detail in another article, but in verse eleven, the power that magnified itself against Christ was pagan Rome, when they attempted to kill him at his birth and then finally did so at the cross. The verse states that “by him” (pagan Rome), “the daily was taken away.” The Hebrew word translated as “taken away” is “rum,” and it means “to lift up and exalt”. Pagan Rome would lift up and exalt the religion of paganism, and they did that very thing in history. This is why they are called “pagan” Rome.

Эдгээр эшлэлүүдийг бид өөр нэг өгүүлэлд илүү дэлгэрэнгүй авч үзэх болно. Харин арван нэгдүгээр эшлэлд Христийн эсрэг өөрийгөө өргөмжилсөн хүч нь, Түүнийг төрөхөд нь алахаар завдан, эцэст нь загалмай дээр тийн үйлдсэн харь Ром байв. Тэр эшлэлд “түүгээр” (харь Ромоор) “өдөр тутмын нь авагдсан” гэж өгүүлдэг. “Авагдсан” гэж орчуулагдсан еврей үг нь “rum” бөгөөд “дээш өргөх, өргөмжлөх” гэсэн утгатай. Харь Ром нь харь шашныг дээш өргөж, өргөмжлөх байсан бөгөөд тэд түүхэнд үнэхээр тийнхүү хийсэн билээ. Ийм учраас тэднийг “харь” Ром хэмээн нэрлэдэг.

The next verse identifies that papal Rome, was given a “host” (military power), that was against, or was to overcome “the daily” (paganism). This also is a fact of history, for military strength was employed by the papacy (though she never has her own army), to overcome the restraint placed upon her rise to power. That power came from pagan Rome. The military power that she employed was given unto her through “transgression,” for the transgression that allowed her to control the armies of the kings that placed her on the throne in the year 538, was the transgression of the combination of church and state. First pagan Rome is addressed in verse eleven, informing the student that pagan Rome would stand up against Christ, and that it would exalt the religion of paganism.

Дараагийн ишлэлд папын Ромд “цэрэг хүч” (“host”) өгөгдсөнийг, тэр нь “өдөр тутмын”-ын эсрэг, өөрөөр хэлбэл түүнийг даран ялах ёстой байсныг тодорхойлдог. Энэ нь мөн түүхэн баримт мөн; учир нь папын засаглал өөрийн гэсэн армитай хэзээ ч байгаагүй боловч эрх мэдэлд нь хүрэх өсөлтөд нь тавигдсан саадыг даван туулахын тулд цэргийн хүчийг ашигласан. Тэр хүч нь харь үндэстний Ромоос ирсэн. Түүний ашигласан цэргийн хүч түүнд “гэм нүглээр” өгөгдсөн; учир нь түүнийг 538 онд хаан ширээнд залсан хаадын цэргүүдийг захирах боломжийг түүнд олгосон тэрхүү гэм нүгэл нь сүм ба төрийг нийлүүлсэн явдлын гэм нүгэл байсан юм. Эхлээд арван нэгдүгээр ишлэлд харь үндэстний Ромын тухай өгүүлж, харь үндэстний Ром Христийн эсрэг босож, харь шашныг өргөмжлөнө гэдгийг судлагчид мэдүүлдэг.

The next verse describes the transgression of the combination of church and state that allowed the papacy to overcome and remove the restraint that pagan Rome had exercised against her. History upholds the application of both those verses. “The daily” represents either pagan Rome, the power that stood against Christ, or the religion of paganism that was exalted by pagan Rome. The symbol of “the daily” is then followed by the papacy, as it identifies the transgression of church and state that is what empowers the papacy with an army to do its dirty work. Daniel’s third use of “the daily,” is the question that produces the answer, that is the central pillar of Adventism.

Дараагийн эшлэл нь сүм ба төрийн нэгдлийн гэмт үйлдлийг дүрсэлдэг бөгөөд тэр нь папын засаглалд өөрийнх нь эсрэг шүтээнлэг Ромоос хэрэгжүүлж байсан хориглолтыг даван гарч, зайлуулах боломжийг олгосон юм. Түүх эдгээр хоёр эшлэлийн хэрэглээг батлан дэмждэг. “Өдөр тутмын” гэдэг нь Христийн эсрэг зогсож байсан хүч болох шүтээнлэг Ромыг, эсвэл шүтээнлэг Ромын өргөмжилсөн харь шүтлэгийн шашныг төлөөлдөг. Тэгвэл “өдөр тутмын”-ы бэлгэдлийн дараа папын засаглал гарч ирдэг бөгөөд энэ нь папын засаглалыг өөрийн бузар ажлыг гүйцэтгүүлэх цэрэг-хүчээр хангадаг зүйл болох сүм ба төрийн гэмт нэгдлийг тодорхойлон заадаг. Даниелын “өдөр тутмын” хэмээх хэллэгийг гурав дахь удаа хэрэглэсэн нь Адвентизмын төв тулгуур багана болсон хариуг бий болгодог асуулт юм.

Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

Тэгээд би нэгэн ариун хүний ярьж байхыг сонсов. Тэгтэл ярьж байсан тэрхүү нэгэн ариун хүнд өөр нэгэн ариун хүн хандан, «Өдөр тутмын тахилын тухай, мөн сүйрүүлэн хоосруулагч гэмийн тухай үзэгдэл хэзээ хүртэл үргэлжлэх вэ? Ариун газрыг болон цэргийг хөл дор гишгүүлэхээр өгсөн нь хэзээ хүртэл байх вэ?» гэв. Даниел 8:13.

In this verse, the question is asked of how long shall the vision be, thus asking for an answer that represents duration, and not a point in time. The question is not on what date will the vision be fulfilled, but what is the duration of the vision. The verse does not ask “When?”, it asks, “How long?” The vision is about the desolating powers of paganism, represented as “the daily,” and papalism as represented by the transgression of the papacy that is accomplished when she commits fornication with the kings of the earth. Those two desolating powers of paganism followed by papalism were to trample down the sanctuary and the host for a period of “seven times.”

Энэ эшлэлд үзэгдэл хэр удаан үргэлжлэх тухай асуулт тавигдаж байгаа бөгөөд ингэснээр хугацааг илэрхийлэх хариултыг, цаг хугацааны нэгэн цэгийг бус, шаардаж байна. Асуулт нь үзэгдэл хэдийд биелэх тухай биш, харин үзэгдлийн үргэлжлэх хугацаа юу вэ гэдэгт оршиж байна. Энэ эшлэл “Хэзээ?” гэж асуухгүй, харин “Хэр удаан?” гэж асууж байна. Үзэгдэл нь харь шашныг “өдөр тутмын” хэмээн дүрслэн төлөөлүүлсэн сүйрүүлэгч эрх мэдлүүдийн тухай, мөн дэлхийн хаадтай завхайрал үйлдэхдээ гүйцэлддэг папын эрх мэдлийн гэм нүглээр төлөөлүүлсэн папализмын тухай юм. Харь шашин, түүний дараа папализм хэмээх сүйрүүлэгч тэрхүү хоёр эрх мэдэл нь ариун газрыг болон цэргийг “долоон цагийн” хугацаанд хөл дороо гишгэлэх ёстой байв.

It is important to recognize that the trampling down of the literal sanctuary which began in the time of Babylon, and continued through to the destruction of Jerusalem by pagan Rome in 70 AD, was done by pagan powers from the beginning of the history to the end. Thus, it was literal paganism in the plural that trampled down the literal sanctuary and literal host (God’s people). But it was spiritual Rome that trampled down spiritual Jerusalem and spiritual Israel.

Вавилоны үеэс эхэлж, МЭ 70 онд харь үндэстэн Ром Иерусалимыг сүйрүүлэх хүртэл үргэлжилсэн бодит ариун сүмийг хөл дэвслэн гутаасан явдлыг түүхийн эхнээс эцэс хүртэл харь шүтлэгт эрх мэдлүүд үйлдсэнийг танин мэдэх нь чухал юм. Иймд бодит ариун сүм болон бодит цэргийг (Бурханы ард түмэн) хөл дэвслэн гутаасан нь олон тооны бодит харь шүтлэг байсан юм. Харин сүнслэг Иерусалим ба сүнслэг Израилийг хөл дэвслэн гутаасан нь сүнслэг Ром байсан юм.

But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

Харин сүмийн гаднах хашааг орхигдуулж, түүнийг бүү хэмж; учир нь энэ нь харь үндэстнүүдэд өгөгдсөн бөгөөд тэд ариун хотыг дөчин хоёр сарын турш хөл доороо гишгэлэх болно. Мөн Би Өөрийн хоёр гэрчдээ эрх мэдэл өгөх бөгөөд тэд тааран хувцас өмсөн, нэг мянга хоёр зуун жаран өдрийн турш эш үзүүлэх болно. Илчлэл 11:2, 3.

John the Baptist was a connecting link prophet that identified the change of dispensation from the earthly sanctuary to the heavenly, without knowing the fullness of his work. Paul was a connecting link prophet that identified the change of dispensation from literal Israel (the host) to spiritual Israel. The Jerusalem that was trampled down for forty-two months was spiritual Jerusalem.

Баптист Иохан нь өөрийн ажлынхаа бүрэн дүүрэн утгыг мэдээгүй атлаа, дэлхийн ариун сүмээс тэнгэрийн ариун сүм рүүх хуваарилалтын өөрчлөлтийг заан таниулсан холбогч гинжин эш үзүүлэгч байсан. Паул нь бодит Израиль (цэрэг) -аас сүнслэг Израиль руух хуваарилалтын өөрчлөлтийг заан таниулсан холбогч гинжин эш үзүүлэгч байсан. Дөчин хоёр сарын турш гишгэлэгдсэн Иерусалим нь сүнслэг Иерусалим байсан.

“The periods here mentioned—forty and two months,” and ‘a thousand two hundred and threescore days’—are the same, alike representing the time in which the church of Christ was to suffer oppression from Rome. The 1260 years of papal supremacy began in A.D. 538, and would therefore terminate in 1798. At that time a French army entered Rome and made the pope a prisoner, and he died in exile. Though a new pope was soon afterward elected, the papal hierarchy has never since been able to wield the power which it before possessed.” The Great Controversy, 266.

“Энд дурдсан хугацаанууд—дөчин хоёр сар” болон “нэг мянга хоёр зуун жаран өдөр” нь адилхан бөгөөд хоёулаа Христийн сүм Ромоос дарлал амсах ёстой байсан хугацааг илэрхийлж байна. Папын ноёрхлын 1260 жил МЭ 538 онд эхэлсэн бөгөөд тиймээс 1798 онд төгсөх ёстой байв. Тэр үед Францын цэрэг Ромд орж, папыг олзлон авч, тэрээр цөллөгт нас барсан. Хэдийгээр удалгүй шинэ пап сонгогдсон боловч, түүнээс хойш папын шатлан захирах тогтолцоо урьд нь эзэмшиж байсан эрх мэдлээ дахин хэзээ ч хэрэгжүүлж чадаагүй юм.” Агуу тэмцэл, 266.

Paul identified that at the transition which took place in the history of the cross, spiritual Jerusalem which “is above,” became the city which God chose to place his name, and literal Jerusalem ceased to be the Jerusalem of Bible prophecy.

Паул загалмайн түүхэнд болсон тэр шилжилтийн үед “дээр оршдог” сүнслэг Иерусалим нь Бурхан Өөрийн нэрийг байрлуулахаар сонгосон хот болсон бөгөөд бодит Иерусалим нь Библийн эш үзүүлгийн Иерусалим байхаа больсон гэдгийг тэмдэглэсэн.

For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. Galatians 4:25, 26.

Учир нь энэ Агар нь Араб дахь Синаи уул бөгөөд эдүгээх Иерусалимтай дүйж, хүүхдүүдийнхээ хамт боолчлолд байна. Харин дээрх Иерусалим нь эрх чөлөөтэй бөгөөд бид бүгдийн эх мөн. Галат 4:25, 26.

This truth is essential to understand correctly, and the false application of literal Jerusalem as the symbol of Bible prophecy is part of the deception created by the Jesuits to undermine the truth that the pope of Rome is the antichrist. That false teaching produces a belief within apostate Protestantism that allows them to incorrectly look to the modern Jewish nation of Israel as a symbol of prophecy. Literal Jerusalem ceased to be God’s Jerusalem in the time of the cross.

Энэ үнэн зөвөөр ойлгогдох нь зайлшгүй чухал бөгөөд Библийн эш үзүүлгийн бэлгэ тэмдэг болгон бодит Иерусалимыг буруугаар хэрэглэх явдал нь Ромын пап бол антихрист мөн гэсэн үнэнийг няцаан сулруулахын тулд иезуитүүдийн бий болгосон мэхлэлийн нэг хэсэг юм. Тэрхүү хуурамч сургаал нь урвасан Протестантизмын доторх итгэл үнэмшлийг төрүүлж, улмаар тэднийг орчин үеийн еврей үндэстэн Израилийг эш үзүүлгийн бэлгэ тэмдэг хэмээн буруугаар харахад хүргэдэг. Загалмайн цаг үед бодит Иерусалим Бурханы Иерусалим байхаа больсон.

“The city of Jerusalem is no longer a sacred place. The curse of God is upon it because of the rejection and crucifixion of Christ. A dark blot of guilt rests upon it, and never again will it be a sacred place until it has been cleansed by the purifying fires of heaven. At the time when this sin-cursed earth is purified from every stain of sin, Christ will again stand upon the Mount of Olives. As His feet rest upon it, it will part asunder, and become a great plain, prepared for the city of God.” Review and Herald, July 30, 1901.

“Иерусалим хот нь цаашид ариун газар биш болсон. Христийг эсэргүүцэн голж, цовдолсных нь улмаас Бурханы хараал түүн дээр байна. Гэм буруугийн харанхуй толбо түүн дээр тогтсон бөгөөд тэнгэрийн ариусгах галуудаар цэвэрлэгдэх хүртэл дахин хэзээ ч ариун газар болохгүй. Нүглийн хараалаар бузарлагдсан энэ дэлхий нүглийн бүхий л толбоноос ариусгагдах тэр үед Христ дахин Чидун уулан дээр зогсоно. Түүний хөл түүн дээр хүрч тогтох үед тэр нь хоёр тийш хага үсэрч, Бурханы хотод бэлтгэгдсэн агуу тал газар болно.” Review and Herald, July 30, 1901.

The relevance of the distinction between literal Jerusalem and spiritual Jerusalem will be addressed as we consider Christ’s prophecy of the end of the world. The fourth time Daniel identifies “the daily,” is in chapter eleven.

Бид Христийн дэлхийн төгсгөлийн тухай эш үзүүллэгийг авч үзэхдээ бодит Иерусалим ба сүнслэг Иерусалимын ялгааны ач холбогдлыг авч үзэх болно. Даниел “үргэлжийн”-ийг дөрөв дэх удаагаа арван нэгдүгээр бүлэгт тодорхойлдог.

And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.

Түүний талд цэрэг хүчнүүд босож, тэд хүч чадлын ариун газрыг бузарлаж, мөн үргэлжийн тахилыг зайлуулан, сүйрэл учруулагч жигшүүрт зүйлийг тогтоох болно. Даниел 11:31.

This verse is identifying the work of pagan Rome in placing the papacy on the throne of the earth in the year 538. The “arms” represent the military strength of pagan Rome that stood up for the papacy beginning with Clovis, king of the Franks in the year 496. Different European kings worked for the placement of the papacy following Clovis, but the verse is identifying four things the European kings (arms) did for the papacy, once they transgressed by forming a church and state alliance with the whore of Tyre.

Энэ эшлэл нь МЭ 538 онд харь үндэстний Ром папын засгийг газрын хаан ширээнд залсан үйлсийг зааж байна. “Гар” нь МЭ 496 онд Франкуудын хаан Кловисоос эхлэн папын засгийг дэмжин боссон харь үндэстний Ромын цэргийн хүчийг төлөөлдөг. Кловисын дараагаар Европын өөр өөр хаад папын засгийг байршуулан тогтоохын төлөө ажилласан боловч, энэ эшлэл нь Европын хаад (гарууд) Тирийн янхантай сүм ба төрийн холбоо байгуулснаар гэмт хэрэг үйлдсэнийхээ дараа папын засгийн төлөө хийсэн дөрвөн зүйлийг зааж байна.

Once they stood up for the papacy, they “polluted” or destroyed the city of Rome, which was the symbol of strength of both pagan and papal Rome. The pollution of the verse was carried out repeatedly through the years, as the city of Rome was brought under continuous military attacks. Those European kings (the arms), would also “take away the daily.” The Hebrew word translated as “take away” in this verse is not “rum,” as it was in chapter eight. In this verse, the word translated as “take away,” is “sur,” and it means to remove. The arms of the European kings would remove the pagan resistance to the rise of the papacy in the year 508. Then in the year 538, those arms would place the papacy on the throne of the earth. Then at the Counsel of Orleans, in that very year, the papacy implemented a Sunday law.

Тэд папын засгийг өмгөөлөн босож ирмэгцээ, харийн болон папын Ромын аль алиных нь хүч чадлын бэлгэдэл байсан Ром хотыг “бузарлаж”, эсвэл сүйтгэсэн. Энэ эшлэлийн “бузарлалт” нь Ром хот тасралтгүй цэргийн довтолгоонд өртөж байсан тул олон жилийн турш дахин дахин хэрэгжсэн юм. Тэрхүү Европын хаад (гарууд) мөн “өдөр тутмын”-ыг “зайлуулна”. Энэ эшлэл дэх “зайлуулах” гэж орчуулсан еврей үг нь наймдугаар бүлэгт байсантай адил “rum” биш юм. Энэ эшлэлд “зайлуулах” гэж орчуулагдсан үг нь “sur” бөгөөд “арилгах”, “холдуулах” гэсэн утгатай. Европын хаадын гарууд папын засгийн мандах явцад саад болж байсан харийн эсэргүүцлийг 508 онд арилгах байв. Дараа нь 538 онд тэдгээр гарууд папын засгийг дэлхийн сэнтийд зална. Тэгээд яг тэр жил Орлеаны Зөвлөл дээр папын засаг Ням гаргийн хуулийг хэрэгжүүлэв.

Sunday as a day of worship is what Sister White calls the “idol” sabbath, and idolatry is the perfect biblical definition of the word “abomination”. In the year 538, the arms of pagan Rome placed the abomination that maketh desolate.

Мөргөлийн өдөр болох Ням гарагийг Уайт эгч “шүтээн” амралтын өдөр хэмээн нэрлэдэг бөгөөд шүтээн шүтлэг нь “жигшүүрт зүйл” гэх үгийн төгс библийн тодорхойлолт мөн. МЭ 538 онд харь Ромын зэвсэгт хүчнүүд хоосруулагч жигшүүрт зүйлийг тогтоов.

“All who will exalt and worship the idol Sabbath, a day that God has not blessed, help the devil and his angels with all the power of their God-given ability, which they have perverted to a wrong use. Inspired by another spirit, which blinds their discernment, they cannot see that the exaltation of Sunday is entirely the institution of the Catholic Church.” Selected Messages, book 3, 423.

“Бурхан ерөөгөөгүй нэгэн өдөр болох хуурамч амралтын өдрийг өргөмжлөн шүтэх бүх хүн, Бурханаас өгөгдсөн чадлынхаа бүхий л хүчээр, тэрхүү чадвараа буруу хэрэгцээнд гажуудуулан ашиглаж, чөтгөр болон түүний тэнгэрэлч нарт тусалдаг. Оюун ялган таних чадварыг нь сохолдог өөр нэг сүнснээс өдөөгдөн, тэд Ням гаргийг өргөмжлөх явдал бүхэлдээ Католик сүмийн тогтоосон байгуулал мөн гэдгийг харж чаддаггүй.” Selected Messages, book 3, 423.

Prophecy and history uphold the application we have just identified for verse thirty-one. When we say prophecy upholds this application, we are referring to the fact that there are other prophecies which address these same facts, without bringing them into the discussion at this time. The fifth and final time Daniel uses “the daily,” is found in chapter twelve.

Эш үзүүллэг ба түүх нь бидний саяхан гучин нэгдүгээр эшлэлд тогтоосон хэрэглээг батлан дэмждэг. Бид эш үзүүллэг энэ хэрэглээг баталдаг гэж хэлэхдээ, яг эдгээр баримтуудыг авч үздэг боловч одоогоор тэдгээрийг хэлэлцүүлэгт оруулалгүй орхиж буй өөр эш үзүүллэгүүд байдгийг хэлж байна. Даниел “өдөр тутмын”-ыг хэрэглэсэн тав дахь бөгөөд эцсийн тохиолдол нь арван хоёрдугаар бүлэгт байдаг.

And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:11, 12.

Өдөр тутмын тахилыг зогсоож, сүйрэл авчирдаг жигшүүрт зүйлийг босгон тогтоох тэр цагаас хойш нэг мянга хоёр зуун ерэн өдөр болно. Хүлээн тэвчиж, нэг мянга гурван зуун гучин таван өдөрт хүрэх хүн ерөөлтэй еэ. Даниел 12:11, 12.

Prophecy and history uphold that in the year 508, the resistance to the rise of the papacy essentially ended, when the last of three geographical obstacles (the Goths), were plucked up as Daniel chapter seven identifies.

Зөгнөл ба түүх хоёул 508 онд папын засаглалын мандалтыг эсэргүүцэх эсэргүүцэл үндсэндээ төгссөн гэдгийг баталдаг. Учир нь Даниелын долдугаар бүлэгт тэмдэглэснээр газарзүйн гурван саадын сүүлчийнх болох Готууд үндсээрээ суга татагдсан юм.

I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

Би тэр эвэрнүүдийг ажиглаж байтал, харагтун, тэдний дундаас өөр нэгэн жижиг эвэр гарч ирэв; түүний өмнө анхны эвэрнүүдээс гурав нь үндсээрээ сугаран унав. Мөн, харагтун, энэ эвэрт хүний нүд мэт нүднүүд, агуу их үгсийг өгүүлэгч ам байв. Даниел 7:8.

The three horns being removed are illustrated on the two sacred tables, and when the third of those three geographical obstacles was driven out of the city of Rome, in the year 508, the resistance against the rise of the papal power was taken away. The setting up referenced in verse eleven, represents the thirty years between 508 and 538. It identifies thirty years where the preparation of establishing the man of sin in the temple of God was accomplished.

Зайлуулагдсан тэр гурван эвэр нь хоёр ариун самбарт дүрслэгдсэн байдаг бөгөөд тэдгээр гурван газарзүйн саадын гурав дахь нь МЭ 508 онд Ром хотоос хөөгдөн гармагц, папын эрх мэдлийн мандалтын эсрэг байсан эсэргүүцэл зайлуулагдсан юм. Арван нэгдүгээр эшлэлд дурдагдсан босгон тогтоолт нь 508-аас 538 оны хоорондох гучин жилийг илэрхийлдэг. Энэ нь нүглийн хүнийг Бурханы сүмд тогтоон байгуулах бэлтгэл гүйцэлдсэн гучин жилийг заан тодорхойлж байна.

The word translated as “taken away” is also “sur,” which means to remove, and in 508, the resistance against the rise of the papacy was removed (taken away). From that date, twelve hundred and ninety years takes you to 1798, and the deadly wound of the papacy. Thirteen hundred and thirty-five days takes you to the first disappointment, and the beginning of the tarrying time at the very end of the year 1843. The verse promises a blessing to those who “cometh” to 1843. The word “cometh” means to touch. The first day of 1844, marks the first disappointment, but the last day of 1843, touches the first moment of 1844. The last day of a year touches the first day of the following year. The blessing associated with that date is upheld by history and prophecy.

“зайлуулсан” гэж орчуулсан үг нь мөн “sur” бөгөөд энэ нь зайлуулах гэсэн утгатай. 508 онд папын засаглалын мандалтын эсрэг байсан эсэргүүцэл зайлуулагдсан (авсан хаягдсан) юм. Тэр өдрөөс эхлэн нэг мянга хоёр зуун ерэн жил тоолбол 1798 он буюу папын засаглалын үхлийн шарханд хүргэнэ. Нэг мянга гурван зуун гучин таван өдөр нь таныг эхний урам хугаралд, мөн 1843 оны яг төгсгөлд саатлын цаг эхэлсэнд хүргэнэ. Энэ эшлэл 1843 он хүртэл “ирэгч” хүмүүст ерөөлийг амладаг. “Ирэгч” гэдэг үг нь хүрэх гэсэн утгатай. 1844 оны эхний өдөр нь эхний урам хугарлыг тэмдэглэдэг боловч 1843 оны сүүлчийн өдөр нь 1844 оны анхны мөчид хүрдэг. Жилийн сүүлчийн өдөр нь дараа жилийн эхний өдөрт хүрдэг. Тэр огноотой холбоотой ерөөл нь түүх болон эш үзүүлгээр батлагддаг.

We will continue our consideration of the significance of “the daily” as a foundational truth in the next article.

Бид дараагийн өгүүлэлд “өдөр тутмын” хэмээх зүйлийн суурь үнэн болох ач холбогдлыг үргэлжлүүлэн авч үзэх болно.

“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.

“1840–1844 онуудад өгөгдсөн бүх мэдээг эдүгээ хүчтэйгээр тунхаглах ёстой. Учир нь баримжаагаа алдсан олон хүн байна. Эдгээр мэдээ бүх сүмүүдэд хүрэх ёстой.

“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.

“Христ: ‘Та нарын нүд үзэж байгаа учраас ерөөлтэй; та нарын чих сонсож байгаа учраас ерөөлтэй. Үнэнээр Би та нарт хэлье, олон эш үзүүлэгчид болон зөвт хүмүүс та нарын үзэж буйг үзэхийг хүссэн боловч үзээгүй, мөн та нарын сонсож буйг сонсохыг хүссэн боловч сонсоогүй юм’ гэж айлдсан [Матай 13:16, 17]. 1843, 1844 онуудад үзэгдсэн зүйлсийг үзсэн нүд ерөөлтэй бөлгөө.”

“The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

“Мэдээ өгөгдсөн. Мөн энэ мэдээг дахин тунхаглахад ямар ч саатал байх ёсгүй, учир нь цаг үеийн тэмдгүүд биелж байна; төгсгөлийн ажил хийгдэх ёстой. Богино хугацаанд агуу ажил хийгдэх болно. Удалгүй Бурханы тогтоолоор нэгэн мэдээ өгөгдөж, тэр нь чанга хашхираан болон өргөжинө. Тэгээд Даниел өөрийн хувь тавиланд зогсон, өөрийн гэрчлэлийг өгөх болно.” Manuscript Releases, volume 21, 437.