When the little horn of Rome is represented in verses nine through twelve of Daniel chapter eight, it is a corrupted symbol for it is a symbol of transvestitism, a cross-dresser oscillating between male and female. It agrees with the Millerite understanding that Rome was represented by two phases, the first phase being the Roman statecraft and the second phase being the Roman churchcraft, but in the oscillation of genders in the verses, the little horn is out of the historical and prophetic sequence (corrupted). Yet each of the four verses represents history directly associated with either Roman statecraft or Roman churchcraft. Pagan Rome persecuted all who resisted its imperial authority, but the persecution of papal Rome (feminine) in verse ten, is specifically directed against heaven.

Даниелын наймдугаар бүлгийн есөөс арван хоёрдугаар эшлэлүүдэд Ромын жижиг эврийг дүрслэхдээ, тэр нь завхарсан бэлгэдэл болон төлөөлөгдсөн байдаг. Учир нь энэ нь трансвеститизмын, өөрөөр хэлбэл эр, эмийн хооронд савлан хувцаслагч нэгний бэлгэдэл юм. Энэ нь Миллеритүүдийн ойлголттой нийцдэг бөгөөд тэд Ромыг хоёр үе шаттайгаар төлөөлөгдсөн гэж үзсэн: эхний үе шат нь Ромын төрийн засаглал, хоёр дахь үе шат нь Ромын сүмийн засаглал байв. Гэвч эдгээр эшлэлүүд дэх хүйсийн савлагаан дунд, жижиг эвэр нь түүхэн болон эш үзүүллэгийн дарааллын гадна (завхарсан) байрлаж байна. Гэсэн хэдий ч дөрвөн эшлэл тус бүр нь Ромын төрийн засаглал эсвэл Ромын сүмийн засаглалын аль нэгтэй шууд холбоотой түүхийг төлөөлдөг. Бөө мөргөлийн Ром эзэнт гүрнийхээ эрх мэдлийг эсэргүүцсэн бүх хүнийг хавчин мөшгөсөн боловч, аравдугаар эшлэл дэх папын Ромын (эмэгтэйлэг) хавчлага нь онцгойлон тэнгэрийн эсрэг чиглэсэн байдаг.

In the Millerite understanding that Rome was the fourth and final kingdom, the oscillating from state to church to state to church again would not have been a concern. They had seen the mixture of iron and clay in the feet of Daniel chapter two, and simply understood it as two phases of Rome, with no concern to define a specific historical sequence of a fourth and fifth kingdom. They understood the same of chapter seven, where the horn that spake great things against the most High, had three horns plucked up from the original ten horns of the beast of Rome. Even if Miller did recognize the gender oscillation of verse nine through twelve, it would have been unimportant to his understanding of the fourth kingdom being Rome. In Millerite understanding the fourth kingdom ended in 1798, and the next prophetic event was the Second Coming of Christ.

Ромыг дөрөв дэх бөгөөд эцсийн хаант улс гэж үздэг Миллеритүүдийн ойлголтын хувьд, төрөөс сүм рүү, сүмээс төр рүү, дахин сүм рүү хэлбэлзэн шилжих явдал нь ямар нэгэн анхаарах асуудал байгаагүй. Тэд Даниелын хоёрдугаар бүлгийн хөлийн хэсэг дэх төмөр ба шаврын хольцыг харсан бөгөөд үүнийг зүгээр л Ромын хоёр үе шат гэж ойлгосон төдийгүй, дөрөв дэх ба тав дахь хаант улсын тодорхой түүхэн дарааллыг тогтоон тодорхойлох талаар огт санаа зовоогүй. Тэд долдугаар бүлгийг ч мөн адил ойлгосон; тэнд Хамгийн Дээдийн эсрэг их үгс хэлдэг эвэр нь Ромын араатны анхны арван эвэрнээс гурван эврийг сугалан авсан байв. Миллер есөөс арван хоёрдугаар эшлэл хүртэлх хүйсний хэлбэлзлийг үнэхээр анзаарсан байсан ч, дөрөв дэх хаант улс нь Ром мөн гэсэн түүний ойлголтод энэ нь ямар ч ач холбогдолгүй байх байв. Миллеритүүдийн ойлголтоор дөрөв дэх хаант улс 1798 онд төгссөн бөгөөд дараагийн эш үзүүллэгийн үйл явдал нь Христийн Хоёр дахь ирэлт байв.

The feminine horn identifies the woman who commits spiritual fornication with the masculine horn, and is represented in verses ten and twelve.

Эм хүйст эвэр нь эр хүйст эвэртэй сүнслэг янхандал үйлдэгч эмэгтэйг заадаг бөгөөд арван болон арван хоёрдугаар эшлэлүүдэд дүрслэгдсэн байна.

And it waxed great, even to the host of heaven; and it cast down some of the host and of the stars to the ground, and stamped upon them. Daniel 8:10.

Тэгээд тэр үлэмж агуу болж, тэнгэрийн цэрэгт хүртэл хүрэв; мөн тэр цэргээс болон оддоос заримыг газар луу унагаж, тэднийг гишгэлэв. Даниел 8:10.

The persecution of the papal power was directed against Christianity (the host of heaven), and in verse twelve papal Rome (feminine), receives the power to accomplish her murderous work through the transgression of fornicating with the kings of Europe.

Папын эрх мэдлийн хавчлага нь Христийн шашны эсрэг (тэнгэрийн цэрэг) чиглэсэн бөгөөд арван хоёрдугаар зүйлд папын Ром (эм хүйст) Европын хаадтай садарлан завхайрсан тэр гэм нүглээрээ дамжин өөрийн цусан ажил үйлсийг гүйцэлдүүлэх эрх мэдлийг хүлээн авдаг.

And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Daniel 8:12.

Мөн гэм нүглийн улмаас өдөр тутмын тахилын эсрэг цэрэг түүнд өгөгдөж, тэрээр үнэнийг газарт унагасан; тэгээд тэр үйлдэж, амжилтад хүрэв. Даниел 8:12.

The “host” in the verse represents the military power that was given the papacy “against the daily.” The word “against” means “from”. From the pagan kings of Europe (pagan Rome), represented by “the daily,” military support (an host) was given to the papacy “by reason of transgression.” The combination of church and state, with the church in control of the relationship is the “transgression.” The wine of that transgression is Christian blood. Once the papacy had control of the armies of pagan Rome, papal Rome (“it”) “cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered.”

Энэ эшлэл дэх “host” нь папын засагт “өдөр тутмын”-ын эсрэг өгөгдсөн цэргийн хүчийг төлөөлдөг. “Against” гэдэг үг нь “-аас” гэсэн утгатай. “Өдөр тутмын”-аар төлөөлөгдсөн Европын харь шашинт хаадуудаас (харь шашинт Ромоос) “гэм нүглийн улмаас” цэргийн дэмжлэг (host) папын засагт өгөгдсөн. Харилцаанд сүм нь ноёрхож буй сүм ба төрийн нэгдэл нь тэрхүү “гэм нүгэл” мөн. Тэр гэм нүглийн дарс нь Христийн шашинтнуудын цус юм. Папын засаг харь шашинт Ромын цэргүүдийг захирах эрхтэй болмогц, папын Ром (“тэр”) “үнэнийг газарт унагаж; тэр үйлдэж, амжилтад хүрэв.”

In Daniel chapter eleven, verse thirty-one, the giving of the armies to papal Rome is also represented:

Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн гучин нэгдүгээр зүйлд мөн папын Ромд цэргүүд шилжин өгөгдөхийг дүрслэн үзүүлсэн байдаг:

And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.

Түүний талд цэрэг хүчнүүд босож, тэд хүч чадлын ариун газрыг бузарлаж, өдөр тутмын тахилыг зайлуулж, эзгүйрүүлэн сүйтгэгч жигшүүрт юмыг байрлуулна. Даниел 11:31.

The verse is identifying the historical transition from pagan Rome to papal Rome. In the verse the “arms” are the European kings that began to stand up for the papacy beginning with Clovis, king of the Franks (France), in the year 496. The “arms” also polluted “the sanctuary of strength” (the city of Rome), through the continuous warfare from the fourth century onward to the year 538. The “arms” also removed the pagan resistance to the rise of the papacy, and by the year 508, the pagan resistance was finished.

Энэ эшлэл нь шүтээнлэг Ромоос папын Ром руу шилжсэн түүхэн шилжилтийг зааж байна. Эшлэл дэх “гарууд” нь 496 онд франкуудын хаан Кловисоос (Франц) эхлэн папын эрх мэдлийн төлөө босож эхэлсэн Европын хаад юм. “Гарууд” мөн дөрөвдүгээр зуунаас эхлэн 538 он хүртэл үргэлжилсэн тасралтгүй дайнаар “хүчний ариун газрыг” (Ром хотыг) бузарласан. “Гарууд” мөн папын эрх мэдэл мандахад эсэргүүцэж байсан шүтээнлэг эсэргүүцлийг зайлуулсан бөгөөд 508 он гэхэд шүтээнлэг эсэргүүцэл төгссөн байв.

The word translated as “take away,” is the Hebrew word “sur” and means “to remove”. The “arms” placed the “abomination that maketh desolate” (the papacy), on the throne of the earth in the year 538. When Daniel chapter eight, verse twelve identifies that “an host” was given to the feminine little horn, it is agreeing with the witness of verse thirty-one of chapter eleven. The book of Revelation also gives witness to the same truth in chapter thirteen.

“Авч хаях” гэж орчуулагдсан үг нь еврей хэлний “sur” бөгөөд “зайлуулах” гэсэн утгатай. “Мөрнүүд” нь МЭ 538 онд “эзгүйрэл авчрагч жигшүүрт зүйл”-ийг (папыг) дэлхийн сэнтийд залсан юм. Даниелын наймдугаар бүлгийн арван хоёрдугаар эшлэлд “цэрэг” эмэгтэй хүйст жижиг эвэрт өгөгдсөн гэж тодорхойлсон нь арван нэгдүгээр бүлгийн гучин нэгдүгээр эшлэлийн гэрчлэлтэй нийцэж байна. Илчлэлт ном ч мөн арван гуравдугаар бүлэгтээ энэ л үнэний талаар гэрчилдэг.

And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.

Миний харсан араатан ирвэс мэт, хөл нь баавгайн хөл мэт, ам нь арслангийн ам мэт байв; луу түүнд өөрийн хүч чадал, сэнтий, агуу эрх мэдлээ өгчээ. Илчлэлт 13:2.

Sister White directly identifies the beast of verse two as the papacy, and that the dragon in the verse is pagan Rome. Pagan Rome gave three things to the papacy; “his power, and his seat, and great authority.”

Уайт эгч хоёрдугаар эшлэлийн араатныг папын засаг хэмээн шууд тодорхойлж, мөн уг эшлэл дэх лууг шүтээнлэг Ром гэж заадаг. Шүтээнлэг Ром папын засагт гурван зүйлийг өгсөн нь: “өөрийн хүч чадлыг, мөн өөрийн сэнтийг, бас агуу эрх мэдлийг” юм.

The military power was given by pagan Rome beginning with Clovis in the year 496. The “seat” to rule from, was given to the papacy in the year 330, when the emperor Constantine moved his capitol to Constantinople, leaving his former capitol city of Rome to the control of the papal church. In the year 533, the emperor Justinian decreed that the pope was the head of the church and the corrector of heretics, turning his “great authority” over to the pope of Rome. Verse twelve of Daniel chapter eight, identifies the time when a “host” was given, and that prophetic truth is testified to on many witnesses. From that point in time (beginning in the year 496), the papacy “prospered.”

Цэргийн хүчийг 496 онд Кловисоос эхлэн харь үндэстний Ром өгсөн юм. Захирах “суудал”-ыг 330 онд эзэн хаан Константин нийслэлээ Константинополь руу нүүлгэж, өмнөх нийслэл хот Ромоо папын сүмийн мэдэлд үлдээх үед пап ламтанд өгсөн билээ. 533 онд эзэн хаан Юстиниан папыг сүмийн тэргүүн бөгөөд тэрс үзэлтнүүдийг засагч хэмээн зарлиглаж, өөрийн “агуу эрх мэдэл”-ийг Ромын папад шилжүүлэн өгсөн юм. Даниелын наймдугаар бүлгийн арван хоёрдугаар эшлэлд “цэрэг” өгөгдсөн цаг үеийг тодорхойлсон байдаг бөгөөд тэрхүү эш үзүүллэгийн үнэн олон гэрчээр нотлогддог. Тэр цагаас хойш (496 оноос эхлэн) пап ламтан “цэцэглэн хөгжсөн” юм.

It would continue to “practice” and “prosper” until the end of the indignation against the northern kingdom of Israel ended in 1798, and the papacy received its deadly wound.

Энэ нь Израилийн хойд хаант улсын эсрэгх хилэнцийн төгсгөл 1798 онд хүрч, паплал үхлийн шархаа авах хүртэл “үйлдсээр”, “цэцэглэн хөгжсөөр” байх байв.

And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

Хаан өөрийн хүслийн дагуу үйлдэх бөгөөд өөрийгөө өргөмжилж, аливаа бурхан бүрээс дээгүүр өөрийгөө аугаа болгон, бурхадын Бурханы эсрэг гайхам үгсийг хэлэх болно; мөн уур хилэн гүйцэлдэх хүртэл цэцэглэн амжилттай байх болно. Учир нь тогтоогдсон зүйл заавал биелнэ. Даниел 11:36.

Verse nine of chapter eight, describes masculine Rome (pagan Rome), and represents the three-step conquering process that pagan Rome accomplished, and which typified the three geographical areas that would be conquered in order for papal Rome to be established upon the throne of the earth, as represented by the three horns that were plucked up in chapter seven. Those two three-step conquering’s of pagan and papal Rome, represented the three geographical obstacles of modern Rome, in verses forty through forty-three of Daniel eleven. Then in chapter eight, verse eleven, the masculine little horn (pagan Rome) is again represented. In the verse, the sanctified logic is so sound, that the scornful men that rule Jerusalem were forced to introduce several theological lies in order to erect their counterfeit foundation.

Наймдугаар бүлгийн есдүгээр эшлэлд эр шинжит Ромыг (шүтээнлэг Ром) дүрсэлсэн бөгөөд энэ нь шүтээнлэг Ромын хэрэгжүүлсэн байлдан дагууллын гурван үе шаттай үйл явцыг төлөөлдөг. Мөн энэ нь долоодугаар бүлэгт сугалан авсан гурван эвэрээр дүрслэгдсэнчлэн, папын Ром газар дэлхийн сэнтий дээр тогтоогдохын тулд байлдан дагуулагдах ёстой байсан газарзүйн гурван бүсийг хэв шинжээр илэрхийлсэн юм. Шүтээнлэг ба папын Ромын эдгээр хоёр гурван үе шаттай байлдан дагуулал нь Даниел арван нэгийн дөчөөс дөчин гуравдугаар эшлэлүүдэд гардаг орчин үеийн Ромын газарзүйн гурван саадыг төлөөлсөн. Дараа нь наймдугаар бүлгийн арван нэгдүгээр эшлэлд эр шинжит жижиг эвэр (шүтээнлэг Ром) дахин дүрслэгддэг. Тэр эшлэлд ариусгагдсан логик нь тийм баттай байдаг тул Иерусалимыг захирдаг басамжлагч хүмүүс өөрсдийн хуурамч суурийг босгохын тулд хэд хэдэн теологийн худал зүйлсийг нэвтрүүлэхэд хүрсэн юм.

Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

Тийм ээ, тэр өөрийгөө цэргийн их ноён хүртэл өргөмжилсөн бөгөөд түүний улмаас өдөр тутмын тахил зайлуулагдаж, түүний ариун газрын байр сүйтгэгдэв. Даниел 8:11.

As we begin to address the counterfeit coins and jewels that have been introduced to Adventism since 1863, it should be noted that there are two primary fields of supposed theological expertise which Adventism boasts of, as their basis for upholding the doctrines of apostate Protestantism and Catholicism. The claim that the modern theologians of Adventism make is that they are either experts in biblical history, or experts in biblical languages. Their application of the verse, reveals the prophetic word has become as a sealed book unto them, and also reveals that their claim of being experts of the biblical languages is simply the modern manifestation of Pharisaism.

1863 оноос хойш Адвентизмд нэвтрүүлэгдсэн хуурамч зоос ба эрдэнийн чулуунуудын талаар авч үзэж эхлэхдээ, Адвентизм өөрсдийн урвасан Протестантизм болон Католицизмын сургаалуудыг хамгаалан баримтлах үндэс болгон сайрхдаг, таамагласан теологийн мэргэшлийн үндсэн хоёр салбар байдгийг тэмдэглэх нь зүйтэй. Адвентизмийн орчин үеийн теологичдын гаргадаг нэхэмжлэл нь тэд өөрсдийгөө эсвэл Библийн түүхийн мэргэжилтэн, эсвэл Библийн хэлний мэргэжилтэн хэмээн үздэг явдал юм. Тэд уг эшлэлийг хэрэглэж буй байдал нь эш үзүүллэгийн үг тэдэнд лацдсан ном мэт болсныг илчилдэг бөгөөд мөн Библийн хэлнүүдийн мэргэжилтэн хэмээх тэдний нэхэмжлэл нь ердөө фарисайзмын орчин үеийн илрэл мөн болохыг ч илчилдэг.

First is the disregard of the oscillation of the genders for the little horn in verse nine through twelve. If they were actually experts in the Hebrew language, they would not deny, or water down, the fact that Daniel purposely employed gender oscillation in the verses. The little horn is represented in both genders, and those genders go back and forth through the verses. The theologians try to cover this fact with rubbish and counterfeit coins, for it clearly identifies that verse eleven is identifying pagan, not papal Rome. They of course insist that the little horn of verse eleven is the pope, when it is actually pagan Rome.

Нэгдүгээрт, есөөс арван хоёрдугаар эшлэл дэх жижиг эвэртэй холбоотой хүйсийн ээлжилсэн хэрэглээг үл тоомсорлодог явдал юм. Хэрэв тэд үнэхээр еврей хэлний мэргэжилтнүүд байсан бол, Даниел эдгээр эшлэлүүдэд хүйсийн ээлжилсэн хэрэглээг зориуд хэрэглэснийг үгүйсгэх, эсвэл бүдгэрүүлэхгүй байх байсан. Жижиг эвэр нь хоёр хүйсээр дүрслэгдсэн бөгөөд эдгээр хүйс нь эшлэлүүдийн турш нааш цааш ээлжилдэг. Теологичид энэ баримтыг хог новш, хуурамч зоосоор халхлахыг оролддог, учир нь энэ нь арван нэгдүгээр эшлэлд папын бус, харин харь шашинт Ромыг зааж байгааг тодорхой илтгэдэг. Мэдээж тэд арван нэгдүгээр эшлэлийн жижиг эвэр бол пап хэмээн зүтгэдэг, гэвч үнэн хэрэгтээ тэр нь харь шашинт Ром юм.

Once it is acknowledged that two of the four little horn verses are male and two are female, then it is simple to incorporate the biblical truth that a woman in Bible prophecy represents a church, and a man represents a state. Knowing this allows all who wish to see, that the little horn of verse eleven, is masculine Rome (pagan Rome), not feminine Rome (papal Rome).

Дөрвөн “жижиг эвэр”-ийн эшлэлийн хоёрыг нь эр хүйст, хоёрыг нь эм хүйст гэдгийг нэгэнт хүлээн зөвшөөрвөл, Библийн эш үзүүллэгт эмэгтэй хүн сүмийг, харин эрэгтэй хүн улсыг төлөөлдөг гэсэн библийн үнэнийг нэгтгэн ойлгох нь амархан болно. Үүнийг мэдэх нь харахыг хүсэгч бүхэнд арван нэгдүгээр эшлэлийн жижиг эвэр нь эм хүйст Ром (папын Ром) бус, харин эр хүйст Ром (шүтээнч Ром) мөн болохыг ойлгох боломжийг олгодог.

The verse then is understood as teaching that pagan Rome (he) magnified himself to the prince of the host, as did pagan Rome when it placed the prince of the host upon the cross of Calvary. Not only did pagan Rome magnify itself against Christ at the cross, the verse goes on to say that by him (pagan Rome) “the daily sacrifice was taken away.”

Тийнхүү энэ эшлэл нь харь үндэстний Ром (тэр) цэргийн ноёны эсрэг өөрийгөө өргөмжилсөн гэж заадаг бөгөөд энэ нь харь үндэстний Ром цэргийн ноёныг Калварийн загалмай дээр цовдолсон үедээ үйлдсэнтэй адил юм. Харь үндэстний Ром зөвхөн загалмай дээр Христийн эсрэг өөрийгөө өргөмжлөөд зогсоогүй, харин энэ эшлэл цааш нь түүгээр (харь үндэстний Ромоор) “өдөр тутмын тахилыг зайлуулсан” гэж өгүүлдэг.

In the book of Daniel there are two Hebrew words that are both translated as “take away.” The words are “sur” and “rum”. Both words are used in the sanctuary service. Sur means to take away or remove, and when the ashes from the altar in the sanctuary were removed, the word used to describe the removal of the ashes is “sur”. The word “rum” means to lift up and exalt, and when the priest in the sanctuary was to lift up a wave offering, he was to “rum” (lift up) the offering. In verse eleven, pagan Rome (“the daily”) would “rum” (take away) paganism by lifting up and exalting the religion of paganism.

Даниелын номд хоёулаа “авах” гэж орчуулагддаг еврей хоёр үг байдаг. Тэдгээр үгс нь “sur” болон “rum” юм. Энэ хоёр үг хоёулаа ариун сүмийн үйлчлэлд хэрэглэгддэг. Sur нь авч зайлуулах буюу арилгах гэсэн утгатай бөгөөд ариун сүм дэх тахилын ширээнээс үнсийг зайлуулахад, уг үнсийг зайлуулсныг дүрслэхэд хэрэглэсэн үг нь “sur” байдаг. “Rum” гэдэг үг нь өргөх, алдаршуулах гэсэн утгатай бөгөөд ариун сүм дэх тахилч далладаг өргөлийг өргөх ёстой үедээ тэр өргөлийг “rum” (өргөх) ёстой байв. Арван нэгдүгээр эшлэлд, харь Ром (“өдөр тутмын”) нь харь шашныг өргөж, алдаршуулснаар паганизмыг “rum” (авах) байсан юм.

Pagan Rome would lift up and exalt the religion of paganism. The Adventist theologians that profess an expertise of biblical languages choose to treat every occurrence of “take away” in the book of Daniel as “remove”. They fail to acknowledge the distinct and precise writing of Daniel, and thus place themselves above the prophet Daniel.

Харийн Ром нь харийн шашныг өргөмжлөн дэвшүүлж, алдаршуулах байв. Библийн хэлнүүдийн талаар мэргэшсэн хэмээн өөрсдийгөө тунхагладаг Адвентист теологичид Даниелын ном дахь “take away” гэсэн тохиолдол бүрийг “remove” хэмээн үзэхийг сонгодог. Тэд Даниелын онцгой бөгөөд нарийн бичлэгийг хүлээн зөвшөөрдөггүй бөгөөд ингэснээрээ өөрсдийгөө эш үзүүлэгч Даниелаас дээгүүр тавьдаг.

The theologians that profess to understand the biblical languages provide arguments to justify why Daniel intended to mean the same thing, when he employed two different words. They provide long and tedious word studies to uphold their false claims. The theologians that profess to understand biblical history, argue that the false application is based upon recognizing that in different periods of history the same word might mean something different, and therefore when Daniel employed two different words, only a historical expert can identify what Daniel actually meant. It is important to identify these two false methods for they are employed often by the theologians who seek to hide from the methodology of “line upon line.”

Библийн хэлнүүдийг ойлгодог хэмээн өөрсдийгөө зарладаг теологичид, Даниел хоёр өөр үг хэрэглэсэн атлаа нэг л зүйлийг хэлэхийг зорьсон хэмээн зөвтгөх маргаануудыг гаргаж тавьдаг. Тэд худал мэдэгдлээ батлан тулгахын тулд урт, залхаам үгсийн судалгаануудыг дэвшүүлдэг. Библийн түүхийг ойлгодог хэмээн өөрсдийгөө зарладаг теологичид, худал хэрэглээ нь түүхийн өөр өөр үеүүдэд нэгэн ижил үг өөр утгатай байж болохыг хүлээн зөвшөөрөхөд үндэслэдэг, иймээс Даниел хоёр өөр үг хэрэглэсэн үед Даниел үнэндээ юу хэлснийг зөвхөн түүхийн шинжээч л тогтоож чадна хэмээн маргадаг. Эдгээр худал хоёр аргыг тодорхойлон таних нь чухал бөгөөд учир нь “мөр дээр мөр” хэмээх аргачлалаас нуугдахыг эрмэлздэг теологичид тэдгээрийг олонтаа хэрэглэдэг.

Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

Тийм ээ, тэр цэргийн ноёдлогч хүртэл өөрийгөө өргөмжилсөн бөгөөд түүгээр дамжин байнгын тахил хураагдан авч, Түүний ариун газрын орон суурь нураагдав. Даниел 8:11.

The word translated as “taken away” in the verse means to “lift up and exalt”. It does not mean to remove. This fact creates confusion and contradiction for the Adventist theologians, for their premises do not hold up under a simple evaluation of the verse, when the actual definition of the word Daniel used is applied to the verse. They argue the little horn of the verse is papal Rome, and therefore the verse would read that “by him” (papal Rome) “the daily was taken away.”

Уг эшлэлд “taken away” гэж орчуулагдсан үг нь “өргөж, өргөмжлөх” гэсэн утгатай. Энэ нь зайлуулах гэсэн утгыг илэрхийлдэггүй. Энэ баримт нь Адвентист теологичдын хувьд будлиан болон зөрчил үүсгэдэг. Учир нь Даниелын хэрэглэсэн үгийн жинхэнэ тодорхойлолтыг уг эшлэлд хэрэглэн энгийнээр шинжилж үзэхэд тэдний урьдал үндэслэлүүд батлагддаггүй. Тэд уг эшлэлийн жижиг эвэр нь папын Ром гэж маргадаг бөгөөд тиймээс уг эшлэл нь “түүгээр” (папын Ромоор) “өдөр тутмын нь өргөмжлөгдсөн” гэж уншигдах ёстой болно.

They of course have no problem including the added word that Sister White states directly was added by human wisdom and does not apply to the text.

Мэдээж, тэд Хадам эгч Уайт хүний мэргэн ухаанаар шууд нэмэгдсэн бөгөөд уг бичвэрт хамаарахгүй гэж тодорхойлон хэлсэн тэр нэмэлт үгийг оруулахад огтхон ч асуудалгүй байдаг.

“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” Early Writings, 74.

“Дараа нь би ‘өдөр тутмын’ (Даниел 8:12)-тай холбоотойгоор, ‘тахил’ гэдэг үг нь хүний мэргэн ухаанаар нэмэгдэн оруулсан бөгөөд эх бичвэрт хамаарахгүй, мөн шүүлтийн цагийн тунхгийг гаргасан хүмүүст Эзэн энэ талаар зөв ойлголтыг өгсөн гэдгийг харсан.” Эртний Бичвэрүүд, 74.

They identify “the daily” as Christ’s sanctuary ministry, so the “daily sacrifice” upholds the concept that “the daily” is Christ sacrificial work in the heavenly sanctuary. But inspiration identifies that the word “sacrifice” “does not belong to the text”.

Тэд “өдөр тутмын”-ыг Христийн ариун сүм дэх үйлчлэлтэй адилтган үздэг тул “өдөр тутмын тахил” гэх ойлголт нь “өдөр тутмын” гэдэг нь тэнгэрийн ариун сүм дэх Христийн тахилын ажлыг илэрхийлнэ гэсэн үзлийг бататгадаг. Гэвч онгодоор өгөгдсөн илчлэл “тахил” гэдэг үг “уг бичвэрт хамаарахгүй” хэмээн тогтоодог.

When the drunkards of Ephraim identify “the daily” as Christ’s sanctuary work, the verse would then read, “by him” (papal Rome) “the daily was taken away,” or it would read, “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was taken away.” They actually teach this falsehood. They insist that through the darkness of the papal rule the true understanding of Christ’s sanctuary ministry was removed from the minds of men.

Ефраимын архичид “өдөр тутмын”-ыг Христийн ариун сүмийн үйлчлэл хэмээн тодорхойлбол, тэр эшлэл ийнхүү уншигдана: “түүгээр” (папын Ромоор) “өдөр тутмын нь зайлуулагдсан”; өөрөөр хэлбэл, “папын эрх мэдлээр Христийн ариун сүмийн үйлчлэл зайлуулагдсан” гэж уншигдана. Тэд үнэхээр энэ худал сургаалыг заадаг. Тэд папын ноёрхлын харанхуйгаар дамжин Христийн ариун сүмийн үйлчлэлийн жинхэнэ ойлголт хүмүүсийн оюун санаанаас арилсан гэж зүтгэнэ.

Yet the word translated as “take away,” does not mean to remove, it means to lift up and exalt. If the professed experts of biblical languages would correctly apply the meaning of the Hebrew word “rum,” to the passage, their rendition would need to say, “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was lifted up and exalted.” When did the papacy ever lift up and exalt Christ?

Гэвч “take away” хэмээн орчуулсан үг нь зайлуулахыг бус, харин өргөн мандуулж, өргөмжлөхийг илэрхийлдэг. Хэрэв Библийн хэлний өөрсдийгөө мэргэжилтэн хэмээн үздэг хүмүүс Еврей “rum” гэдэг үгийн утгыг уг эшлэлд зөв хэрэглэсэнсэн бол, тэдний орчуулга “папын эрх мэдлээр Христийн ариун сүм дэх үйлчлэл өргөн мандуулж, өргөмжлөгдсөн” гэж хэлэх ёстой байх байв. Папын засаг хэзээ нэгэн цагт Христийг өргөн мандуулж, өргөмжилж байсан билээ?

They seek to impose the definition of the Hebrew word “sur” upon the Hebrew word “rum.” Daniel uses the word “sur,” which means to remove, in connection with “the daily” in two other verses, but in verse eleven, Daniel chose the word “rum” meaning to lift up and exalt. Not only is the dish of fables concerning this verse foolishness because of the wresting of the meaning of the word translated as “take away,” but there was never a time when Christ’s sanctuary ministry was in any way removed from men.

Тэд еврей “sur” гэдэг үгийн тодорхойлолтыг еврей “rum” гэдэг үг дээр тулган оноохыг оролддог. Даниел өөр хоёр эшлэлд “өдөр тутмын” зүйлтэй холбоотойгоор “арилгах, зайлуулах” гэсэн утгатай “sur” гэдэг үгийг хэрэглэсэн байдаг; харин арван нэгдүгээр эшлэлд Даниел “өргөх, алдаршуулах” гэсэн утгатай “rum” гэдэг үгийг сонгосон юм. “Зайлуулна” гэж орчуулагдсан үгийн утгыг гуйвуулснаас үүдэн энэ эшлэлийн талаархи үлгэр домгийн таваг тэнэглэл төдий бус, Христийн ариун сүм дэх үйлчлэл ямар нэгэн байдлаар хүмүүсээс хэзээ ч зайлуулагдсан цаг үе огт байгаагүй юм.

But this man, because he continueth ever, hath an unchangeable priesthood. Wherefore he is able also to save them to the uttermost that come unto God by him, seeing he ever liveth to make intercession for them. Hebrews 7:24, 25.

Харин энэ хүн мөнхөд оршдог тул хувирашгүй санваартай юм. Тиймээс Түүгээр дамжин Бурханд ирдэг хүмүүсийг Тэр эцсийг нь хүртэл аварч чадна. Учир нь Тэр тэдний төлөө зуучлан гуйхын тулд үргэлж амьд байдаг. Еврей 7:24, 25.

To claim, as the Adventist theologians do, in an attempt to prop up their false application of the verse, that there was a period of time when the papacy exercised some type of power to remove Christ’s sanctuary intercession is absurd!

Адвентист теологчдын, уг эшлэлийн худал хэрэглээгээ тулгуурлах гэсэн оролдлогоор, папын засаглал Христийн ариун газарт үйлддэг зуучлалыг зайлуулах ямар нэгэн төрлийн эрх мэдлийг хэрэгжүүлж байсан цаг хугацааны үе байсан хэмээн мэдэгдэх нь утгагүй хэрэг юм!

But the theologians do not teach that the verse identifies that the papacy lifted up and exalted Christ’s sanctuary ministry. They avoid the meaning of Daniel’s words, and the inspired counsel of Ellen White, to teach what they choose to teach in spite of the testimony of Daniel’s words.

Гэвч теологичид энэ эшлэл нь папын засаглал Христийн ариун сүм дэх үйлчлэлийг өргөмжлөн дээдэлснийг заадаг гэж сургадаггүй. Тэд Даниелын үгсийн утга учир болон Эллен Уайтын онгодоор өгөгдсөн зөвлөгөөг зайлсхийж, Даниелын үгсийн гэрчлэлийг үл харгалзан өөрсдийн хүссэнээ сургадаг.

Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.

Тийм ээ, тэр цэргийн Их Эзэн хүртэл өөрийгөө өргөмжилсөн бөгөөд Түүгээр өдөр тутмын тахилыг зайлуулж, Түүний ариун газрын байрлалыг нураав. Даниел 8:11.

The theologians teach that the verse means “by the papal power, Christ’s sanctuary ministry was removed,” and the removal of Christ’s sanctuary ministry from the minds of men is supported by the fact that in association with the removal, the place of Christ’s “sanctuary was cast down.” There is not one verse in God’s Word that identifies the heavenly sanctuary, which is where Christ performs his intercession, has ever been cast down. Nor is there any biblical passage that identifies that heaven itself, which is the “place of his sanctuary”, is ever cast down. Once again, the theologians place themselves above the prophet Daniel, for they insist that “the place of his sanctuary” in the verse is referring to God’s sanctuary, in spite of the fact that Daniel teaches directly opposite of that idea.

Теологичид уг эшлэлийн утгыг “папын эрх мэдлээр Христийн ариун газрын үйлчлэл зайлуулагдсан” хэмээн заадаг бөгөөд Христийн ариун газрын үйлчлэл хүний оюун санаанаас зайлуулагдсан гэх санааг, тэрхүү зайлуулагдалттай холбоотойгоор Христийн “ариун газрын газар нь нурж унагдсан” хэмээх баримт дэмждэг гэж үздэг. Бурханы Үгэнд, Христ зуучлан үйлддэг тэнгэрийн ариун газар хэзээ нэгэн цагт нурж унагдсан гэж тодорхойлсон ганц ч ишлэл байдаггүй. Түүнчлэн “түүний ариун газрын газар” болох тэнгэр өөрөө хэзээ нэгэн цагт нурж унагдсан гэж тодорхойлсон Библийн нэг ч хэсэг үгүй. Теологичид дахин нэгэнтээ эш үзүүлэгч Даниелаас өөрсдийгөө дээгүүр тавьж байна. Учир нь Даниел үүний яг эсрэгийг шууд заадаг атал, уг эшлэл дэх “түүний ариун газрын газар” нь Бурханы ариун газрыг зааж байна хэмээн тэд зүтгэн шаарддаг.

The professed experts of the Hebrew language insist that in the verse the Hebrew word “rum,” needs to be understood with the meaning of the Hebrew word “sur.” They also insist that the Hebrew word “miqdash” needs to be understood as the Hebrew word “qodesh.” “Miqdash” and “qodash” are both translated simply as “sanctuary” in the book of Daniel, yet they have different meanings. “Miqdash” represents any sanctuary, whether it is God’s sanctuary or a pagan sanctuary. It is the general word for sanctuary, but “qodesh” is only used in the Bible to represent God’s sanctuary.

Еврей хэлний өөрсдийгөө мэргэжилтэн хэмээн үзэгчид уг эшлэл дэх еврей “rum” гэдэг үгийг еврей “sur” гэдэг үгийн утгаар ойлгох ёстой гэж зүтгэдэг. Тэд мөн еврей “miqdash” гэдэг үгийг еврей “qodesh” гэдэг үг гэж ойлгох ёстой хэмээн нотолдог. “Miqdash” болон “qodash” аль аль нь Даниелын номд энгийнээр “ариун газар” гэж орчуулагддаг боловч өөр өөр утгатай. “Miqdash” нь Бурханы ариун газар ч бай, эсвэл харь шүтээний ариун газар ч бай, ямар ч ариун газрыг илэрхийлдэг. Энэ нь ариун газрын ерөнхий нэр томьёо бөгөөд харин “qodesh” нь Библийн дотор зөвхөн Бурханы ариун газрыг илэрхийлэхэд хэрэглэгддэг.

Daniel knew the difference between a pagan sanctuary and God’s sanctuary. If Daniel was going to identify a pagan sanctuary, he would use the word “miqdash.” It is amazing to me that the supposed experts of the Hebrew language never address the fact that in four consecutive verses, Daniel uses both words three times. Daniel’s usage of the two Hebrew words, both translated as “sanctuary” defines the meaning Daniel intended to be understood.

Даниел бөөсний шүтээний ариун газар ба Бурханы ариун газрын ялгааг мэддэг байв. Хэрэв Даниел бөөсний шүтээний ариун газрыг заах гэж байсан бол тэр “miqdash” гэдэг үгийг хэрэглэх байлаа. Еврей хэлний гэгдэх мэргэжилтнүүд Даниел дараалсан дөрвөн эшлэлд хоёр үгийг хоёуланг нь гурван удаа хэрэглэснийг огт авч үздэггүй нь надад гайхалтай санагддаг. “Ариун газар” хэмээн орчуулагддаг еврей энэ хоёр үгийг Даниел хэрхэн хэрэглэсэн нь түүний ойлгуулахыг зорьсон утгыг тодорхойлдог.

Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. And an host was given him against the daily sacrifice by reason of transgression, and it cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered. Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:11–14.

Тийм ээ, тэр цэргийн Жанжин хүртэл өөрийгөө өргөмжилсөн бөгөөд түүний улмаас өдөр тутмын тахилыг халж, Түүний ариун газрын байрыг нураав. Мөн гэм нүглийн учраас өдөр тутмын тахилын эсрэг цэрэг түүнд өгөгдөж, тэр үнэнийг газарт унагаасан; тэгээд үйлдэж, амжилтад хүрэв. Тэгтэл би нэгэн ариун хүний ярьж байхыг сонсов; өөр нэгэн ариун хүн ярьж байсан тэрхүү тодорхой ариун хүнд, “Өдөр тутмын тахилын тухай, мөн хоосролын гэмт хэрэг, ариун газар ба цэргийг хоёуланг нь хөл дор гишгүүлэхээр өгсөн энэ үзэгдэл хэр удаан үргэлжлэх вэ?” гэж хэлэв. Тэр надад, “Хоёр мянга гурван зуун өдөр хүртэл; тэгээд ариун газар цэвэрлэгдэнэ” гэв. Даниел 8:11–14.

In the very passage that includes the foundation of Adventism, Daniel employs two different Hebrew words that are both translated as “sanctuary.” In verses thirteen and fourteen Daniel chose to use the Hebrew word for “sanctuary,” that is only used biblically to identify God’s sanctuary, but in verse eleven, Daniel used the general or generic Hebrew word that can be God’s sanctuary, or it can be a pagan sanctuary.

Адвентизмын суурийг багтаасан яг тэрхүү эшлэлд Даниел хоёулаа “ариун сүм” хэмээн орчуулагддаг хоёр өөр еврей үгийг хэрэглэсэн байдаг. Арван гурав, арван дөрөвдүгээр эшлэлүүдэд Даниел Библид зөвхөн Бурханы ариун сүмийг заахад хэрэглэгддэг “ариун сүм” гэсэн еврей үгийг сонгосон бол, арван нэгдүгээр эшлэлд тэрээр Бурханы ариун сүмийг ч, эсвэл харь шашны ариун сүмийг ч зааж болох ерөнхий, нийтлэг еврей үгийг хэрэглэсэн юм.

If Daniel had wanted to identify the “sanctuary” in verse eleven, as God’s sanctuary, he would have used the same Hebrew word that he used twice within the next three verses. It is absolutely clear that Daniel was making a distinction between a pagan sanctuary in verse eleven, and God’s sanctuary in verses thirteen and fourteen! But the drunkards of Ephraim argue that the “place of his sanctuary” that was “cast down,” in verse eleven, was the place of God’s sanctuary, though they avoid the word “place.”

Хэрэв Даниел арван нэгдүгээр эшлэл дэх “ариун газар”-ыг Бурханы ариун газар гэж тодорхойлохыг хүссэнсэн бол, тэр дараагийн гурван эшлэлийн дотор хоёр удаа хэрэглэсэн тэрхүү еврей үгийг мөн адил хэрэглэх байсан. Арван нэгдүгээр эшлэл дэх харь шашны ариун газар болон арван гурав, арван дөрөвдүгээр эшлэл дэх Бурханы ариун газрын хооронд Даниел ялгаа хийж байсныг туйлын тодорхой харуулж байна! Гэвч Ефраимын согтууруулагчид арван нэгдүгээр эшлэл дэх “нурган унагагдсан” “түүний ариун газрын газар”-ыг Бурханы ариун газрын газар байсан хэмээн маргадаг атлаа “газар” гэдэг үгийг зайлсхийдэг.

They teach that the papacy took away Christ’s ministry of intercession and cast down the truth of the heavenly sanctuary. But Daniel was clear that the “sanctuary” in verse eleven, was not God’s sanctuary, but a pagan sanctuary. Daniel was just as clear that it was not the “sanctuary” that was cast down, but “the place” of his sanctuary.

Тэд папын эрх мэдэл Христийн зуучлалын үйлчлэлийг булаан авч, тэнгэрийн ариун газрын үнэнийг унагасан хэмээн сургадаг. Гэвч Даниел арван нэгдүгээр эшлэл дэх “ариун газар” нь Бурханы ариун газар бус, харин харь шашны ариун газар байсан гэдгийг тодорхой хэлсэн. Түүнчлэн Даниел унаган хаягдсан нь “ариун газар” өөрөө биш, харин түүний ариун газрын “байр” байсан гэдгийг мөн адил тодорхой хэлсэн.

Refusing to acknowledge the purposeful gender oscillation of verses nine through twelve, the modern theologians adopted the definition of “the daily” that originated within apostate Protestantism, and began to construct a foundation upon the sand of human conjecture, tradition and custom. When they arrive at verse eleven, they even reject the inspired counsel of Sister White that identified that Miller’s understanding of “the daily” as paganism was correct, and begin to employ the art of misdirection and conjecture to defend their love of Catholic and Protestant theology.

Есөөс арван хоёрдугаар ишлэлүүдийн санаатайгаар хэрэглэсэн хүйсийн савлагааг хүлээн зөвшөөрөхөөс татгалзсан орчин үеийн теологичид, урвасан Протестантизмын дотор үүссэн “өдөр тутмын” гэх тодорхойлолтыг хүлээн авч, хүний таамаглал, уламжлал, заншлын элсэн дээр суурь барьж эхэлсэн юм. Тэд арван нэгдүгээр ишлэлд хүрэхдээ, Миллерийн “өдөр тутмын”-ыг харийн шүтлэг хэмээн ойлгосон нь зөв байсан гэж тодорхойлсон Эгч Уайтын онгодоор өгөгдсөн зөвлөгөөг хүртэл няцааж, Католик болон Протестант теологид хандсан өөрсдийн хайр сэтгэлийг хамгаалахын тулд анхаарал сарниулах арга мэх ба таамаг дэвшүүлэлтийн урлагийг ашиглаж эхэлдэг.

They change pagan Rome into papal Rome in the verse, and they force the definition of “remove” upon the word that means “lift up and exalt”. They define the satanic symbol of “the daily”, as a godly symbol, and then insist that a pagan temple is God’s temple, while avoiding the direct reference to “the place” of the sanctuary. And the “unlearned” (as Isaiah identifies them), who will only understand if the “learned” tell them it is so, accept the dish of fables unto their own destruction.

Тэд тухайн эшлэлд харь Ромыг папын Ром болгон өөрчилж, “өргөж, өргөмжлөх” гэсэн утгатай үгэнд “зайлуулах” гэсэн тодорхойлолтыг хүчээр тулгадаг. Тэд “өдөр тутмын” гэх сатанлаг бэлгэ тэмдгийг бурханлаг бэлгэ тэмдэг хэмээн тодорхойлоод, харь сүмийг Бурханы ариун сүм мөн хэмээн зүтгэх атлаа ариун газрын “байр” хэмээх шууд эшлэлийг зайлсхийдэг. Мөн “эрдэмгүй хүмүүс” (Исаиа тэднийг ийнхүү нэрлэдэг) нь, хэрэв “эрдэмтэд” тэдэнд тийм гэж хэлж өгвөл л ойлгох тул, өөрсдийнхөө мөхөлд хүргэх үлгэр домгийн хоолыг хүлээн авдаг.

We will continue our consideration of the increase of the knowledge represented as the jewels in Miller’s dream in the next article.

Бид Миллерийн зүүдэнд эрдэнийн чулуунууд хэмээн дүрслэгдсэн мэдлэгийн өсөлтийн тухай авч үзэхээ дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэх болно.

“The apostle Paul warns us that ‘some shall depart from the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils.’ This is what we may expect. Our greatest trials will come because of that class who have once advocated the truth, but who turn from it to the world, and trample it under their feet in hate and derision. God has a work for his faithful servants to do. The attacks of the enemy must be met with the truth of his word. Falsehood must be unmasked, its true character must be revealed, and the light of the law of Jehovah must shine forth into the moral darkness of the world. We are to present the claims of his word. We shall not be held guiltless if we neglect this solemn duty. But while we stand in defense of the truth, let us not stand in defense of self, and make a great ado because we are called to bear reproach and misrepresentation. Let us not pity ourselves, but be very jealous for the law of the Most High.

“Зарим нь итгэлээс няцаж, мэхлэгч сүнснүүд болон чөтгөрүүдийн сургаалд анхаарах болно” хэмээн элч Паул бидэнд анхааруулдаг. Бидний найдаж болох зүйл нь энэ мөн. Нэгэн цагт үнэнийг хамгаалан дэмжиж байсан атлаа түүнээс нүүр буруулж, ертөнц рүү хандаад, үзэн ядалт ба доог тохуугаар түүнийг хөл доороо гишгэлдэг тийм ангиллын хүмүүсээс болж бидний хамгийн агуу сорилтууд ирнэ. Бурхан Өөрийн үнэнч зарц нарт хийх ажилтай. Дайсны довтолгоог Түүний үгийн үнэнээр сөрөн угтах ёстой. Худал хуурмагийг илчлэн, түүний жинхэнэ төрхийг ил гаргах ёстой бөгөөд Еховагийн хуулийн гэрэл ертөнцийн ёс суртахууны харанхуй дунд гэрэлтэн тусах ёстой. Бид Түүний үгийн шаардлагыг тунхаглах учиртай. Хэрэв бид энэ сүр жавхлант үүргийг үл хайхарвал гэм буруугүйд тооцогдохгүй. Харин бид үнэнийг хамгаалан зогсохдоо, өөрсдийгөө хамгаалан зогсож, зэмлэл болон гуйвуулсан ташаа ойлголтыг тэвчихэд дуудагдсаныхаа төлөө ихэд шуугин үймүүлэх ёсгүй. Өөрсдийгөө өрөвдөх бус, харин Хамгийн Дээд Нэгэний хуулийн төлөө туйлын хичээнгүй, атаархалтай байцгаая.

“Says the apostle, ‘The time will come when they will not endure sound doctrine; but after their own lusts shall they heap to themselves teachers, having itching ears; and they shall turn away their ears from the truth, and shall be turned unto fables.’ On every side we see men easily led captive by the delusive imaginations of those who make void the word of God; but when the truth is brought before them, they are filled with impatience and anger. But the exhortation of the apostle to the servant of God is, ‘Watch thou in all things, endure afflictions, do the work of an evangelist, make full proof of thy ministry.’ In his day some left the cause of the Lord. He writes, ‘Demas hath forsaken me, having loved this present world;’ and again, he says, ‘Alexander the coppersmith did me much evil: the Lord reward him according to his works: of whom be thou ware also; for he hath greatly withstood our words.’

“Элч ийн өгүүлсэн нь: ‘Тэд эрүүл сургаалыг тэвчихгүй цаг ирнэ; харин өөрсдийн шунал тачаалын дагуу, чих нь загатнах тул өөрсдөдөө багш нарыг овоолон цуглуулж, үнэний үгнээс чихээ буруулан, үлгэр домог уруу эргэнэ.’ Бурханы үгийг хүчингүй болгодог хүмүүсийн төөрөгдүүлэгч төсөөлөлд хүмүүс амархан олзлогдон автагдаж байгааг бид хаа сайгүй хардаг; харин үнэнийг тэдний өмнө авчрахад, тэд тэвчээргүй байдал, уур хилэнгээр дүүрдэг. Харин Бурханы зарцад хандсан элчийн уриалга нь: ‘Чи бүх зүйлд сэрэмжтэй бай, зовлонг тэсвэрлэ, сайн мэдээг тунхаглагчийн ажлыг хий, үйлчлэлээ бүрэн батал.’ Түүний үед зарим нь Эзэний хэргийг орхисон. Тэрээр: ‘Демас энэ өнөөгийн ертөнцийг хайрласнаас болж намайг орхин явсан’ хэмээн бичсэн; мөн дахин, ‘Зэсчин Александер надад их мууг үйлдсэн: Эзэн түүнд үйлсийнх нь дагуу хариуг нь өгөг: түүнээс чи бас болгоомжил; учир нь тэр бидний үгсийг ихэд эсэргүүцсэн’ гэжээ.”

“Prophets and apostles experienced similar trials of opposition and reproach, and even the spotless Lamb of God was tempted in all points like as we are. He bore the contradiction of sinners against himself.

“Эш үзүүлэгчид ба элч нар эсэргүүцэл, зэмлэл буруушаалтын адилхан сорилтуудыг туулсан бөгөөд, бүр Бурханы өө сэвгүй Хурга ч бидний адил бүх талаар соригдсон билээ. Тэр нүгэлтнүүдийн Өөрийнх нь эсрэг хэлсэн тэрсэлдлийг тэвчин үүрсэн юм.

“Every warning for this time must be faithfully delivered; but ‘the servant of the Lord must not strive; but be gentle unto all men, apt to teach, patient; in meekness instructing those that oppose themselves.’ We must cherish carefully the words of our God lest we be contaminated by the deceptive workings of those who have left the faith. We are to resist their spirit and influence with the same weapon our Master used when assailed by the prince of darkness,—‘It is written.’ We should learn to use the word of God skillfully. The exhortation is, ‘Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth.’ There must be diligent work and earnest prayer and faith to meet the winding error of false teachers and seducers; for ‘in the last days perilous times shall come. For men shall be lovers of their own selves, covetous, boasters, proud, blasphemers, disobedient to parents, unthankful, unholy, without natural affection, truce-breakers, false accusers, incontinent, fierce, despisers of those that are good, traitors, heady, high-minded, lovers of pleasures more than lovers of God; having a form of godliness, but denying the power thereof: from such turn away.’ These words portray the character of the men the servants of God will have to meet. ‘False accusers,’ ‘despisers of those that are good,’ will attack those who are faithful to their God in this degenerate age. But the embassador of Heaven must manifest the spirit that was displayed in the Master. In humility and love he must labor for the salvation of men.

“Энэ цаг үед зориулсан анхааруулга бүхэн үнэнчээр хүргэгдэх ёстой; харин ‘Эзэний зарц маргалдах ёсгүй; харин бүх хүнд дөлгөөн, сургахад чадвартай, тэвчээртэй байж; өөрсдийгөө эсэргүүцэгчдийг номхон дөлгөөнөөр зааварлах’ ёстой. Итгэлээс няцсан хүмүүсийн мэхлэгч ажиллагаагаар бохирдох вий гэдгээс сэрэмжлэн, бид Бурханыхаа үгсийг нямбайлан эрхэмлэх ёстой. Бид тэдний сүнс ба нөлөөг Эзэн маань харанхуйн ноёнд дайрагдахдаа хэрэглэсэн тэрхүү зэвсгээр эсэргүүцэх ёстой,—‘Бичигдсэн нь.’ Бид Бурханы үгийг чадварлагаар хэрэглэхийг сурах ёстой. Сэрэмжлүүлэг нь, ‘Өөрийгөө Бурханд таалалд нийцсэн нэгэн болгон үзүүлэхийн тулд хичээн шамд; ичиж зовох хэрэггүй ажилчин байж, үнэний үгийг зөв ялган тайлбарлагч бай’ гэжээ. Хуурамч багш нар болон мэхлэгчдийн мушгиа төөрөгдөлтэй тулгарахын тулд хичээнгүй хөдөлмөр, чин сэтгэлийн залбирал, итгэл байх ёстой; учир нь ‘эцсийн өдрүүдэд аюулт цаг үе ирнэ. Учир нь хүмүүс өөрсдийгөө хайрлагч, шуналтай, сайрхагч, бардам, доромжлогч, эцэг эхдээ дуулгаваргүй, талархалгүй, ариун бус, төрөлхийн энэрэлгүй, эвлэршгүй, гүжирдэгч, биеэ барьдаггүй, догшин, сайныг үзэн ядагч, урвагч, яаруу сандруу, ихэрхүү, Бурханыг хайрлагчдаас илүү цэнгэлийг хайрлагч, бурханлаг байдлын дүртэй боловч түүний хүчийг үгүйсгэгчид байх болно: ийм хүмүүсээс зайлан эргэ.’ Эдгээр үгс нь Бурханы зарц нарын учран золгож таарах хүмүүний зан чанарыг дүрсэлж байна. ‘Гүжирдэгчид,’ ‘сайныг үзэн ядагчид’ нь энэ завхарсан эрин үед Бурхандаа үнэнч байгаа хүмүүс рүү дайрах болно. Гэвч Тэнгэрийн элч нь Эзэнээс илэрсэн тэрхүү сүнсийг илэрхийлэх ёстой. Тэр даруу байдал болон хайраар хүмүүсийн авралын төлөө хөдөлмөрлөх ёстой.

“Paul continues concerning those who oppose the work of God, comparing them to the men who made war against the faithful in the time of ancient Israel. He says: ‘Now as Jannes and Jambres withstood Moses, so do these also resist the truth; men of corrupt minds, reprobate concerning the faith. But they shall proceed no further: for their folly shall be manifest unto all men, as theirs also was.’ We know that the time is coming when the folly of warring against God will be revealed. We can afford to wait in calm patience and trust, no matter how much maligned and despised; for ‘nothing is secret, that shall not be made manifest,’ and those who honor God shall be honored by him in the presence of men and angels. We are to share in the sufferings of the reformers. It is written, ‘The reproaches of them that reproached thee fell on me.’ Christ understands our grief. Not one of us is called to bear the cross alone. The suffering Man of Calvary is touched with the feeling of our woes, and as he has suffered being tempted, he is able also to succor them that are in sorrow and trial for his sake. ‘Yea, and all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution. But evil men and seducers shall wax worse and worse, deceiving, and being deceived. But continue thou in the things which thou hast learned.’” Review and Herald, January 10, 1888.

“Эртний Израилийн үед итгэмжит хүмүүсийн эсрэг дайтаж байсан хүмүүстэй зүйрлэн, Бурханы ажлыг эсэргүүцэгчдийн талаар Паул үргэлжлүүлэн өгүүлжээ. Тэрээр: «Яннес, Ямбрес хоёр Мосег эсэргүүцсэнчлэн эдгээр нь мөн үнэнийг эсэргүүцдэг; оюун санаа нь ялзарсан, итгэлийн талаар няцаагдсан хүмүүс мөн. Гэвч тэд цааш ахихгүй; учир нь тэдний мунхаглал нь, нөгөөдүүлсийнх нь адил, бүх хүнд илэрхий болно» хэмээсэн. Бурханы эсрэг дайтахын мунхаглал илчлэгдэх цаг ирж байгааг бид мэднэ. Хэчнээн гүтгэгдэж, басагдсан ч бид тайван тэвчээр ба итгэл дотор хүлээх боломжтой; учир нь «ил тод болохгүй нууц гэж үгүй», мөн Бурханыг хүндэтгэдэг хүмүүсийг хүмүүс ба тэнгэрэлчүүдийн өмнө Тэр Өөрөө хүндэтгэх болно. Бид шинэчлэгчдийн зовлон шаналалд хамтран оролцох учиртай. «Таныг зэмлэгчдийн зэмлэл надад буусан» гэж бичигдсэн байдаг. Христ бидний уй гашууг ойлгодог. Бидний нэг нь ч ганцаараа загалмайгаа үүрэхээр дуудагдаагүй. Калварийн Зовлонт Хүн бидний зовлонгийн мэдрэмжээр хөндөгддөг бөгөөд Тэр Өөрөө соригдон зовсон тул Өөрийнх нь төлөө уй гашуу ба сорилтод байгаа хүмүүст мөн туслах чадалтай. «Тийм ээ, Христ Есүс дотор зөвт амьдрахаар хүсэгчид бүгд хавчлага амсах болно. Харин муу хүмүүс ба мэхлэгчид мэхэлж, мэхлэгдсээр улам дордсоор байх болно. Харин чи сурсан зүйлсдээ үргэлжлэн бай.»” Review and Herald, 1888 оны 1 дүгээр сарын 10.