In the last article we pointed out that Gabriel provided the conclusion of the “last indignation” in order to confirm the date of 1844, based upon two witnesses. Miller understood the “seven times” of Leviticus twenty-six, that was carried out against the kingdom of Judah, but never reached a point where he saw the purpose and relationship of the judgment of the “seven times,” upon both the northern and southern kingdoms of Israel. Whether he ever recognized the distinction of “the last indignation” in verse nineteen is doubtful, though he no doubt understood in a general sense that the “indignation” was the “seven times.” The light of a first and last indignation was unsealed by Palmoni in 1856, but it was rejected in 1863. Yet Miller’s message of the “seven times” was correct, though limited.

Өмнөх өгүүлэлд бид Габриел хоёр гэрч дээр тулгуурлан 1844 оны он сарыг батлахын тулд “эцсийн уур хилэн”-гийн төгсгөлийг танилцуулсныг онцолсон билээ. Миллер Левит хорин зургаад өгүүлэгдсэн, Иудагийн хаанчлалын эсрэг хэрэгжсэн “долоон цаг”-ийг ойлгосон боловч Израилийн хойд болон өмнөд хоёр хаанчлалын аль алинд нь буусан “долоон цаг”-ийн шүүлтийн зорилго болон харилцан хамаарлыг олж харах хэмжээнд хэзээ ч хүрээгүй. Тэрбээр арван есдүгээр эшлэл дэх “эцсийн уур хилэн”-гийн ялгааг хэзээ нэгэн цагт ухаарсан эсэх нь эргэлзээтэй, гэвч тэр “уур хилэн” нь “долоон цаг” мөн гэдгийг ерөнхий утгаар яах аргагүй ойлгож байсан. Эхний болон эцсийн уур хилэнгийн талаарх гэрэл 1856 онд Палмониор лацнаас тайлагдсан боловч 1863 онд няцаагдсан юм. Гэсэн ч Миллерийн “долоон цаг”-ийн мэдээ зөв байсан, хэдий тийм боловч хязгаарлагдмал байв.

Miller would not have recognized that the little horn of pagan Rome lifted up and exalted paganism, in verse eleven of Daniel eight, for to Miller “take away” was simply to remove in each of its three occurrences in Daniel. Yet his message was still correct, though limited.

Миллер Даниелийн наймын арван нэгдүгээр эшлэлд гардаг харь Ромын жижиг эвэр нь харь шүтлэгийг өргөмжлөн дэвшүүлснийг танин мэдэхгүй байсан байв. Учир нь Миллерийн хувьд Даниел ном дахь энэ үгийн гурван тохиолдол бүрд “take away” гэдэг нь зүгээр л зайлуулах гэсэн утгатай байлаа. Гэвч түүний тунхагласан мэдээ хязгаарлагдмал байсан хэдий ч зөв хэвээр байв.

The Millerites did recognize the “sanctuary” in verse eleven was the pagan temple in the city of Rome (the Pantheon), but the Hebrew language was not what their message was based upon. Miller’s message was focused upon prophetic time. The history where their message was unsealed prevented them from seeing the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy, but more than that, it prevented them from seeing the papacy as the fifth kingdom of Bible prophecy.

Миллерчүүд арван нэгдүгээр эшлэл дэх “ариун газар” нь Ром хот дахь харийн сүм (Пантеон) мөн гэдгийг үнэхээр хүлээн зөвшөөрсөн боловч тэдний мэдээ Еврей хэлэнд тулгуурлаагүй байсан. Миллерийн мэдээ эш үзүүллэгийн цаг хугацаанд төвлөрч байсан. Тэдний мэдээ лацнаасаа тайлагдсан түүхэн нөхцөл байдал нь тэдэнд Библийн эш үзүүллэгийн зургаа дахь хаант улс нь Америкийн Нэгдсэн Улс мөн гэдгийг харахаас саад болсон бөгөөд үүнээс гадна, папын засаглалыг Библийн эш үзүүллэгийн тав дахь хаант улс мөн гэж харахаас ч саад болсон.

Forced by the history in which they lived they applied the prophecies in agreement with their anticipated soon-coming return of Christ, and they were disappointed, yet their message was correct. When Gabriel provides the interpretation of the two visions in verses fifteen through twenty-seven, Miller’s understanding prevented him from grasping the broader revelation of the kingdoms that was represented in the gender oscillation of the little horn in verses nine through twelve. The Millerites only see Rome as a fourth and final earthly kingdom in Gabriel’s interpretation.

Тэд амьдарч байсан түүхэн нөхцөл байдлынхаа улмаас зөгнөлүүдийг Христийн удахгүй эргэн ирнэ гэсэн өөрсдийн хүлээлттэй нийцүүлэн хэрэглэсэн бөгөөд урам хугарсан боловч тэдний тунхагласан мэдээ зөв байсан. Габриел арван тавдугаар ишлэлээс хорин долдугаар ишлэл хүртэлх хоёр үзэгдлийн тайлбарыг өгөхдөө, Миллерийн ойлголт нь есдүгээр ишлэлээс арван хоёрдугаар ишлэл хүртэлх бяцхан эврийн хүйсийн хэлбэлзлээр дүрслэгдсэн хаанчлалуудын илүү өргөн илчлэлийг ухааран барьж авахад нь саад болсон. Миллеритүүд Габриелын тайлбарт Ромыг зөвхөн дөрөв дэх бөгөөд эцсийн дэлхий дээрх хаанчлал гэж л хардаг.

And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. The ram which thou sawest having two horns are the kings of Media and Persia. And the rough goat is the king of Grecia: and the great horn that is between his eyes is the first king. Now that being broken, whereas four stood up for it, four kingdoms shall stand up out of the nation, but not in his power. And in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up. And his power shall be mighty, but not by his own power: and he shall destroy wonderfully, and shall prosper, and practise, and shall destroy the mighty and the holy people. And through his policy also he shall cause craft to prosper in his hand; and he shall magnify himself in his heart, and by peace shall destroy many: he shall also stand up against the Prince of princes; but he shall be broken without hand. And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. And I Daniel fainted, and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it. Daniel 8:15–27.

Тэгээд би, Даниел би үзэгдлийг үзээд утгыг нь эрэн хайж байтал, харагтун, миний өмнө хүний төрхтэй нэгэн зогсож байв. Тэгээд Улай мөрний хоёр эргийн дундаас хүний дуу сонсогдон, тэр дуудаж, —Габриел аа, энэ хүнд үзэгдлийг ойлгуул,— гэж хэлэв. Ийнхүү тэр миний зогсож байсан газарт ойртон ирэв. Түүнийг ирэхэд би айж, нүүрээрээ унав. Харин тэр надад, —Хүний хүү ээ, ойлго; учир нь энэ үзэгдэл төгсгөлийн цагт хамаарна,— гэв. Тэр надтай ярьж байх үед би нүүрээрээ газарт харсан гүн нойронд автав. Гэвч тэр надад хүрч, намайг эгц босгов. Тэгээд тэр, —Харагтун, уур хилэнгийн төгсгөлийн эцэст юу болохыг би чамд мэдүүлье; учир нь тогтоогдсон цагт төгсгөл ирнэ. Чиний харсан хоёр эвэртэй хуц бол Меди ба Персийн хаад юм. Харин ноос ихтэй ухна бол Грекийн хаан; нүднийх нь хооронд буй агуу эвэр бол анхны хаан мөн. Тэр эвдэрч, түүний оронд дөрөв гарч ирсэн нь тухайн үндэстнээс дөрвөн хаанчлал босож ирэх боловч түүний хүч чадлаар бус байхыг илтгэнэ. Тэдний хаанчлалын эцсийн үед, гэмт хэрэгтнүүдийн нүгэл дүүрэн болох үед догшин царайтай, битүүлэг үгийг ойлгодог нэгэн хаан босож ирнэ. Түүний хүч чадал агуу байх боловч өөрийн хүчээр бус; тэр гайхамшигтайгаар сүйтгэж, амжилт олж, үйлдэж, хүчтэнүүд болон ариун ардыг устгана. Мөн өөрийн ов мэхээр тэрээр заль мэхийг өөрийн гарт амжилттай болгоно; зүрхэндээ өөрийгөө өргөмжилж, амгалан тайвны үед олныг сүйрүүлнэ; тэр бас ноёдын Ноёны эсрэг босно. Гэвч хүний гар хүрэлгүйгээр тэр хэмхэрнэ. Орой ба өглөөний тухай хэлэгдсэн үзэгдэл үнэн мөн; тиймийн тул үзэгдлийг битүүмжил, учир нь энэ нь олон өдрүүдийн төлөө юм,— гэв. Тэгээд би, Даниел, ухаан алдан унаж, хэдэн өдөр өвчлөв. Дараа нь би босож, хааны ажлыг эрхэлсэн; үзэгдэлд би алмайран гайхсан боловч түүнийг ойлгосон хүн нэг ч байсангүй. Даниел 8:15–27.

Though Daniel received the vision of the Ulai River (which is now in the process of fulfillment), in the history of Babylon, the first kingdom is left out of the vision. It had been included as the head of gold, and the lion in chapters two and seven, but the prophetic attribute of Babylon being removed and restored was emphasized in chapter eight. Nebuchadnezzar had typified the deadly wound of the papacy when he was driven from men for “seven times,” thus typifying the symbolic seventy years that the whore of Tyre is forgotten. In Daniel chapter eight, Babylon is forgotten from the kingdoms of Bible prophecy and the vision begins with the Medes and Persians (the ram), which was followed by Greece (the goat).

Даниел Улай голын үзэгдлийг (эдүгээ биеллийн явцад буй) хүлээн авсан боловч Вавилоны түүхийн хүрээнд эхний хаант улс уг үзэгдлээс орхигджээ. Энэ нь хоёрдугаар болон долоодугаар бүлэгт алтан толгой, мөн арслангийн дүрээр багтсан байсан боловч Вавилоны авч хаягдан, дараа нь сэргээгдэх эш үзүүллэгийн шинж чанар наймдугаар бүлэгт онцлон тэмдэглэгджээ. Небухаднезар “долоон цаг”-ийн турш хүмүүсийн дундаас хөөгдөн зайлуулагдахдаа папын засгийн үхлийн шархыг бэлгэдэн дүрсэлсэн бөгөөд ийнхүү Тирийн янхан мартагдах бэлгэдлийн далан жилийг мөн дүрслэн үзүүлжээ. Даниелын наймдугаар бүлэгт Вавилон Библийн эш үзүүллэгийн хаант улсуудаас мартагдаж, үзэгдэл Меде ба Персээс (хуц) эхэлж, түүний дараа Грек (ямаа) гарч ирдэг.

The kingdom of Alexander the Great disintegrated into four kingdoms of lesser power than Alexander, as had also been represented in chapter seven with the leopard which had four wings and four heads. Four represents worldwide as represented by north, east, south and west. In verse eight of chapter eight, four notable ones came up towards the four winds of heaven. In chapter seven Greece’s four wings align with the four winds of chapter eight, and Greece’s four heads align with the four notable ones. The four heads and four notable ones represent the four kingdoms Alexander’s original kingdom disintegrated into, and the four wings and four winds represent the four areas of division. The distinction of the point is important to see, for it represents an argument which the Millerites had against the traditional understanding of the Protestants about the fourth kingdom of Rome.

Агуу Александр хааны хаант улс Александраас дор хүч чадалтай дөрвөн хаант улсад задарсан бөгөөд энэ нь мөн долдугаар бүлэгт дөрвөн далавч, дөрвөн толгойтой ирвэсээр дүрслэгдсэн байсан. Дөрөв гэсэн тоо нь хойд, зүүн, өмнөд, баруун зүгээр илэрхийлэгддэг дэлхий дахиныг төлөөлнө. Наймдугаар бүлгийн наймдугаар зүйлд тэнгэрийн дөрвөн салхины зүгт чиглэн дөрвөн онцгой эвэр гарч ирсэн. Долдугаар бүлэгт Грекийн дөрвөн далавч нь наймдугаар бүлгийн дөрвөн салхитай, мөн Грекийн дөрвөн толгой нь дөрвөн онцгой эвэртэй тус тус дүйцнэ. Дөрвөн толгой болон дөрвөн онцгой эвэр нь Александрын анхны хаант улс задарсан дөрвөн хаант улсыг төлөөлж, харин дөрвөн далавч болон дөрвөн салхи нь тэр хуваагдлын дөрвөн бүсийг төлөөлнө. Энэ санааны ялгааг олж харах нь чухал бөгөөд учир нь энэ нь Ромын дөрөв дэх хаант улсын тухай протестантуудын уламжлалт ойлголтын эсрэг Миллерчүүдийн гаргаж байсан нэгэн нотолгоог төлөөлдөг.

On the tables of Habakkuk, represented by the 1843 and 1850 pioneer charts, there is only one representation which is not illustrating a prophetic application, and it has to do with the distinction between the four heads and notable ones, and the four wings and winds. In an effort to obscure the truth of Rome as the fourth kingdom of Bible prophecy, Satan introduced an argument concerning the true or false meaning of the four heads and notable ones, and the four wings and winds. Satan did so for the book of Daniel clearly identifies that there is one distinct symbol in the book of Daniel that established the vision. Part of the evidence which establishes that symbol is in the four heads and notable ones, and the four wings and winds. The Protestants upheld a satanic view of this argument, and the argument was so significant to Millerite history that they referenced the argument upon the chart. The power which establishes the “chazon” vision in the book of Daniel is identified as the “robbers of thy people,” and the Protestants identified that power as one of a long line of Syrian kings named Antiochus Epiphanes, and Miller identified them as Rome.

1843 болон 1850 оны пионерийн зурагт хуудсуудаар төлөөлөгдсөн Хабаккукийн самбарууд дээр эш үзүүллэгийн хэрэглээг дүрслэн үзүүлээгүй зөвхөн нэг л дүрслэл байдаг бөгөөд энэ нь дөрвөн толгой ба содон эвэрнүүдийн, мөн дөрвөн далавч ба салхинуудын хоорондын ялгаатай холбоотой юм. Библийн эш үзүүллэг дэх дөрөвдэх хаанчлал нь Ром мөн гэсэн үнэнийг бүдгэрүүлэх оролдлогоор Сатан дөрвөн толгой ба содон эвэрнүүдийн, мөн дөрвөн далавч ба салхинуудын жинхэнэ эсвэл хуурамч утгын талаар нэгэн маргааныг оруулж ирсэн. Даниелын номонд үзэгдлийг тогтоосон нэгэн онцгой бэлгэ тэмдэг байдгийг Даниелын ном өөрөө тодорхой ялган заадаг учраас Сатан үүнийг хийсэн юм. Тэрхүү бэлгэ тэмдгийг тогтоон баталдаг нотолгооны нэг хэсэг нь дөрвөн толгой ба содон эвэрнүүдийн, мөн дөрвөн далавч ба салхинуудын дотор байдаг. Протестантууд энэ маргааны талаар сатанлаг үзлийг баримталж байсан бөгөөд уг маргаан нь Миллеритийн түүхэнд маш чухал байсан тул тэд зурагт хуудас дээрээ түүнийг дурдсан. Даниелын ном дахь “chazon” үзэгдлийг тогтоон баталдаг хүчийг “чиний ард түмний дээрэмчид” хэмээн тодорхойлсон бөгөөд Протестантууд тэрхүү хүчийг Антиох Епифан хэмээх нэртэй Сирийн хаадын урт цувааны нэгэн хаан гэж үзсэн бол Миллер тэднийг Ром гэж тодорхойлсон.

And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

Тэр цаг үед өмнөдийн хааны эсрэг олон хүн босно. Чиний ард түмний дээрэмчид ч үзэгдлийг тогтоохын тулд өөрсдийгөө өргөмжлөх боловч тэд унана. Даниел 11:14.

Antiochus was one of the kings, in a line of kings that descended out of one of the four kingdoms which Alexander’s kingdom had disintegrated into. The little horn of verse nine of Daniel eight, had followed the kingdom of Alexander, and verse nine says that out of one of them, came forth the little horn.

Антиох бол Александрын хаант улс задран хуваагдаж бий болсон дөрвөн хаант улсын нэгнээс улбаалан гарсан хаадын нэгэн угсааны хаадын нэг байсан. Даниел 8-ын есдүгээр эшлэлд гардаг жижиг эвэр нь Александрын хаант улсын дараа гарч ирсэн бөгөөд есдүгээр эшлэлд тэдгээрийн нэгнээс жижиг эвэр гарч ирсэн гэж өгүүлдэг.

And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

Тэдний нэгнээс нэгэн жижиг эвэр гарч ирээд, өмнө зүг, дорно зүг, мөн Үзэсгэлэнт газар уруу асар ихээр өсөн хүчирхэгжив. Даниел 8:9.

The argument of whether Rome establishes the vision, or a weak and fairly insignificant Syrian king establishes the vision, includes the argument of whether the little horn power came out of one of the four horns, or out of one of the four winds. It is not much of an argument, for history and prophecy is clear that Rome was not a descendant of the Greek empire, but that Rome was a new power. If Rome was the fourth kingdom, then the “one of them” of verse nine, must be one of the four winds or wings. If it was Antiochus Epiphanes, it came out of the horn of Syria.

Ром үзэгдлийг тогтоодог уу, эсвэл сул дорой, нэлээд өчүүхэн Сирийн хаан үзэгдлийг тогтоодог уу гэсэн маргаан нь мөн жижиг эвэрийн хүч дөрвөн эвэрний нэгээс гарсан уу, эсвэл дөрвөн салхины нэгээс гарсан уу гэсэн маргааныг хамардаг. Энэ нь тийм ч том маргаан биш, учир нь түүх ба эш үзүүллэг Ром нь Грекийн эзэнт гүрний үр удам байгаагүй, харин Ром шинэ хүч байсныг тодорхой харуулдаг. Хэрэв Ром дөрөв дэх хаанчлал байсан бол, есдүгээр эшлэлийн “тэдгээрийн нэг” нь дөрвөн салхи буюу жигүүрийн нэг байх ёстой. Харин хэрэв тэр нь Антиох Эпифан байсан бол, тэр Сирийн эвэрнээс гарсан юм.

The Millerites identified that the power represented as “the robbers of thy people” would stand up against Christ.

Миллерийн хөдөлгөөнийхөн “чиний ард түмний дээрэмчид” хэмээн дүрслэгдсэн хүч Христийн эсрэг босно гэдгийг таньсан.

And through his policy also he shall cause craft to prosper in his hand; and he shall magnify himself in his heart, and by peace shall destroy many: he shall also stand up against the Prince of princes; but he shall be broken without hand. Daniel 8:25.

Мөн тэрээр өөрийн бодлогынхаа улмаас заль мэхийг гартаа амжилттай болгоно; зүрхэндээ өөрийгөө өргөмжилнө, амар тайвнаар олныг сүйрүүлнэ; мөн ноёдын Ноёны эсрэг босно; гэвч тэр гар хүргэлгүйгээр сүйрэх болно. Даниел 8:25.

The “Prince of princes” is Christ, and Antiochus Epiphanes lived well before Christ was born, so the Millerites pointed this fact out on the 1843 chart. On the chart they included the date 164, which in reality has no biblical reference, and was simply a notation which identifies the significance of the argument over the fourth kingdom between Miller and the Protestant theologians. Next to the year “164” on the chart they wrote, “Death of Antiochus Epiphanes who of course stood not up against the Prince of princes as he had been dead 164 years before the prince of princes was born.”

“Ноёдын Ноён” нь Христ мөн бөгөөд Антиох Епифан Христийг төрөхөөс нэлээд өмнө амьдарч байсан тул Миллеритүүд энэ баримтыг 1843 оны зурагт хүснэгт дээр тэмдэглэн харуулсан юм. Тэрхүү хүснэгтэд тэд 164 гэсэн оныг оруулсан бөгөөд энэ нь үнэндээ ямар нэгэн Библийн эш үндэсгүй, харин Миллер болон Протестант теологичдын хооронд дөрөв дэх хаант улсын талаар өрнөсөн маргааны ач холбогдлыг тодорхойлсон тэмдэглэл төдий байв. Хүснэгт дээрх “164” оны хажууд тэд: “Антиох Епифаны үхэл. Учир нь тэрээр Ноёдын Ноёны эсрэг босоогүй нь мэдээж, яагаад гэвэл Ноёдын Ноён төрөхөөс 164 жилийн өмнө тэр аль хэдийн нас барсан байсан” гэж бичжээ.

Today Adventism teaches that “the robbers of thy people” is Antiochus Epiphanes, as does apostate Protestantism, in spite of the fact that inspiration recorded that “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” The Millerites knew that the king of fierce countenance was Rome, so they were not shaken by the satanic teaching that undermines the ability to establish the “chazon” vision. The Bible is clear that if there is no vision, the people perish.

Өнөөдөр Адвентизм “чиний ардын дээрэмчид” гэдгийг Антиох Эпифан хэмээн заадаг бөгөөд урвагч Протестантизм ч мөн адил заадаг. Гэвч онгодоор “1843 оны зураглал Эзэний мутрын удирдлагаар бүтээгдсэн бөгөөд үүнийг өөрчилж болохгүй” гэж тэмдэглэгдсэн билээ. Миллерчүүд догшин царайт хаан нь Ром болохыг мэдэж байсан тул “хазон” үзэгдлийг тогтоон байгуулах чадварыг сулруулдаг сатанлаг сургаалд ганхаагүй юм. Хэрэв үзэгдэл үгүй бол ард түмэн мөхдөг гэдгийг Библи тодорхой хэлдэг.

Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.

Илчлэл үгүй газар ард түмэн замбараагүй болой; харин хуулийг сахигч нь ерөөлтэй еэ. Сургаалт үгс 29:18.

The vision that Solomon identifies in the verse is the “chazon” vision, which in verse thirteen of Daniel eight, is the vision that identifies paganism and papalism trampling down the sanctuary and host. For the Millerites those two desolating powers represented the fourth kingdom of Bible prophecy, and without recognizing the fourth kingdom of Rome (the robbers of thy people), they would not have been able to establish the vision. The “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel eleven, were to stand up against the king of the south, exalt themselves, establish the vision and fall. Rome fulfilled each of those characteristics.

Соломоны тухайн эшлэлд тодорхойлсон үзэгдэл нь “chazon” үзэгдэл бөгөөд Даниел 8-ын арван гуравдугаар эшлэлд энэ нь харь шашин болон папын тогтолцоо ариун сүм ба цэргийг хөл дэвслэн гутааж буйг илтгэдэг үзэгдэл юм. Миллерчүүдийн хувьд сүйрэл авчрагч тэр хоёр хүч нь Библийн эш үзүүллэгийн дөрөвдүгээр хаант улсыг төлөөлж байсан бөгөөд Ромын дөрөвдүгээр хаант улсыг (чиний ард түмний дээрэмчид) танин мэдэхгүйгээр тэд тэр үзэгдлийг тогтоож чадахгүй байх байсан. Даниел 11-ийн арван дөрөвдүгээр эшлэл дэх “чиний ард түмний дээрэмчид” нь өмнөдийн хааны эсрэг босож, өөрсдийгөө өргөмжилж, үзэгдлийг тогтоон, дараа нь унах ёстой байв. Ром эдгээр шинж бүрийг биелүүлсэн.

In chapter seven, the fourth kingdom is specifically identified as being “diverse” from the kingdoms before it.

Долоодугаар бүлэгт дөрөв дэх хаант улс нь өөрөөс нь өмнөх хаант улсуудаас “өөр” хэмээн онцгойлон тодорхойлогдсон байдаг.

After this I saw in the night visions, and behold a fourth beast, dreadful and terrible, and strong exceedingly; and it had great iron teeth: it devoured and brake in pieces, and stamped the residue with the feet of it: and it was diverse from all the beasts that were before it; and it had ten horns…. Then I would know the truth of the fourth beast, which was diverse from all the others, exceeding dreadful, whose teeth were of iron, and his nails of brass; which devoured, brake in pieces, and stamped the residue with his feet; And of the ten horns that were in his head, and of the other which came up, and before whom three fell; even of that horn that had eyes, and a mouth that spake very great things, whose look was more stout than his fellows. Daniel 7:7, 19, 20.

Үүний дараа би шөнийн үзэгдлүүдэд харж байтал, болгоогтун, дөрөвдүгээр араатан гарч ирэв; тэр нь аймшигт, сүрдмээр бөгөөд үлэмж хүчтэй байлаа; тэр агуу төмөр шүдтэй байв. Тэр залгин идэж, хэсэг хэсгээр нь хэмхчин, үлдсэнийг хөлөөрөө дэвсэлж байв. Тэр нь өөрөөс нь өмнөх бүх араатнаас өөр бөгөөд арван эвэртэй байлаа…. Тэгээд би бусдаасаа өөр, туйлын аймшигт, төмөр шүдтэй, хүрэл хумстай, залгин идэж, хэсэг хэсгээр нь хэмхчин, үлдсэнийг хөлөөрөө дэвсэлдэг тэр дөрөвдүгээр араатны тухай үнэнийг мэдэхийг хүсэв. Мөн түүний толгой дээр байсан арван эвэр, бас гарч ирсэн өөр нэгний тухай, түүний өмнө гурван эвэр унасан тухай, нүдтэй, асар их юм ярьдаг амтай, төрхөөрөө нөхдөөсөө илүү сүртэй тэр эвэрийн тухай мэдэхийг хүсэв. Даниел 7:7, 19, 20.

The fourth kingdom of Daniel seven was twice identified as being “diverse” from the kingdoms that preceded it. If the “little horn” of verse nine was simply an extension of the Syrian horn (Antiochus Epiphanes), it would not have been different. The beasts that preceded Rome in chapter seven were the lion, the bear and the leopard, all animals that actually exist in nature, but when it came to the fourth beast with iron teeth and nails of brass, Daniel knew of no beast of nature that represented the dreadful beast that devoured. It was different (diverse). The “little horn” of verse nine, came forth out of one of the areas represented by the four winds and wings, and not out of one of the horns or notable ones.

Даниелын долдугаар бүлгийн дөрөв дэх хаанчлал нь түүнээс өмнөх хаанчлалуудынхаас “өөр” хэмээн хоёр удаа тодорхойлогдсон байдаг. Хэрэв есдүгээр эшлэлийн “жижиг эвэр” нь зүгээр л Сирийн эвэр (Антиох Эпифан)-ийн үргэлжлэл байсан бол тэр нь өөр байхгүй байсан. Долдугаар бүлэгт Ромоос өмнө гарч ирсэн араатнууд нь арслан, баавгай, ирвэс байв. Эдгээр нь бүгд байгальд бодитоор оршин байдаг амьтад юм. Харин төмөр шүд, гууль хумстай дөрөв дэх араатны тухайд, залгигч тэр аймшигт араатныг төлөөлөх байгалийн ямар ч араатныг Даниел мэддэггүй байв. Тэр нь өөр байлаа (“diverse”). Есдүгээр эшлэлийн “жижиг эвэр” нь эвэрнүүдийн нэгээс буюу нэрт эвэрнүүдийн нэгээс бус, харин дөрвөн салхи ба далавчаар төлөөлөгдсөн бүсүүдийн нэгээс гарч ирсэн юм.

Daniel chapter eight, states that “in the latter time of their kingdom, when the transgressors are come to the full, a king of fierce countenance, and understanding dark sentences, shall stand up.” In the “latter time of their kingdom (Greece, which had disintegrated into four kingdoms), during the time “when the transgressors are come to the full,” a new king would stand up.

Даниелын наймдугаар бүлэгт, “Тэдний хаанчлалын эцсийн үед, гэмт хэрэгтнүүдийн хилэнц дүүрэн болоход, догшин төрхтэй бөгөөд битүүлэг үгсийг ойлгодог нэгэн хаан босон гарч ирнэ” гэж өгүүлдэг. “Тэдний хаанчлалын эцсийн үед” (өөрөөр хэлбэл, дөрвөн хаанчлал болон задарсан Грекийн үед), “гэмт хэрэгтнүүдийн хилэнц дүүрэн болох” тэр цагт шинэ нэгэн хаан босон гарч ирэх байв.

“Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that the fact might be determined whether it would fulfill the purposes of the Watcher and the Holy One. Prophecy has traced the rise and progress of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with the nations of less power, history has repeated itself. Each has had its period of test; each has failed, its glory faded, its power departed.” Prophets and Kings, 535.

“Үйл хэргийн тайзнаа гарч ирсэн үндэстэн бүрт газар дэлхий дээр өөрийн байр суурийг эзлэхийг зөвшөөрсөн нь, тийнхүү тэр нь Сэрэмжлэгч ба Ариун Нэгэний зорилгыг биелүүлэх эсэх нь тогтоогдохын тулд байсан юм. Зөгнөл нь дэлхийн аугаа их гүрнүүд болох Вавилон, Мидо-Перс, Грек, Ромын мандан бадарч, хөгжин дэвшсэн замналыг мөрдөн тэмдэглэсэн билээ. Эдгээрийн нэг бүрийн хувьд, мөн түүнчлэн хүч чадал багатай үндэстнүүдийн хувьд ч, түүх өөрийгөө давтан харуулсан. Тэд тус бүр шалгалтын хугацаатай байсан; тус бүр нь бүтэлгүйтсэн, сүр жавхлан нь бүдгэрч, хүч чадал нь үгүй болсон юм.” Эш үзүүлэгчид ба Хаад, 535.

At the end (“latter time”) of the kingdom of Greece, when their cup of probationary time had been filled (“when the transgressors are come to the full”), a “king of fierce countenance” would stand up. That king would understand “dark sentences,” for he would speak a completely different language than the Hebrew of the Jews or the Greek of the previous kingdom, for he would speak Latin. That kingdom had been identified by Moses as the nation that would bring the siege of the years 66 to 70 AD, where among other things the famine was so terrible that the Jews ate their own children to survive.

Грекийн хаанчлалын төгсгөлд (“сүүлчийн цагт”), тэдний сорилтын хугацааны аяга дүүрэхэд (“гэмтнүүдийн хилэнц бүрэн дүүрэхэд”), “догшин царайтай нэгэн хаан” босон гарч ирнэ. Тэр хаан “бүдгэрэн далд үгсийг” ойлгоно, учир нь тэр иудейчүүдийн еврей хэлээс ч, өмнөх хаанчлалын грек хэлээс ч огт өөр хэлээр, өөрөөр хэлбэл латин хэлээр ярих байв. Тэрхүү хаанчлалыг Мосе МЭ 66–70 оны бүслэлтийг авчрах үндэстэн хэмээн тодорхойлсон бөгөөд тэр үед бусад зүйлсийн хамт өлсгөлөн тийм аймшигтай байсан тул иудейчүүд амьд үлдэхийн тулд өөрсдийн хүүхдүүдийг идэж байв.

Because thou servedst not the Lord thy God with joyfulness, and with gladness of heart, for the abundance of all things; Therefore shalt thou serve thine enemies which the Lord shall send against thee, in hunger, and in thirst, and in nakedness, and in want of all things: and he shall put a yoke of iron upon thy neck, until he have destroyed thee. The Lord shall bring a nation against thee from far, from the end of the earth, as swift as the eagle flieth; a nation whose tongue thou shalt not understand; A nation of fierce countenance, which shall not regard the person of the old, nor show favour to the young: And he shall eat the fruit of thy cattle, and the fruit of thy land, until thou be destroyed: which also shall not leave thee either corn, wine, or oil, or the increase of thy kine, or flocks of thy sheep, until he have destroyed thee. And he shall besiege thee in all thy gates, until thy high and fenced walls come down, wherein thou trustedst, throughout all thy land: and he shall besiege thee in all thy gates throughout all thy land, which the Lord thy God hath given thee. And thou shalt eat the fruit of thine own body, the flesh of thy sons and of thy daughters, which the Lord thy God hath given thee, in the siege, and in the straitness, wherewith thine enemies shall distress thee. Deuteronomy 28:47–53.

Чи бүх зүйлийн элбэг дэлбэгийн дунд ЭЗЭН өөрийн Бурхандаа баяр хөөртэйгөөр, зүрхний баяслаар үйлчлээгүй учраас, ЭЗЭН чиний эсрэг илгээх дайснууддаа чи өлсгөлөн, цангалан, нүцгэн байдал, мөн бүх юмны гачигдал дунд үйлчлэх болно. Тэр чиний хүзүүн дээр төмөр буулга тавьж, чамайг сүйрүүлэх хүртлээ түүнийг авч хаяхгүй. ЭЗЭН газрын хязгаараас, алсаас, бүргэд нисэх мэт шаламгай нэгэн үндэстнийг чиний эсрэг авчирна; чи тэдний хэлийг ойлгохгүй. Тэр нь догшин төрхтэй үндэстэн байх бөгөөд хөгшнийг үл хүндэтгэж, залууд нигүүлсэл үзүүлэхгүй. Тэр чиний мал сүргийн үр төл, газрын ургацыг идэж, чамайг сүйрүүлэх хүртлээ үргэлжлүүлнэ; мөн чамайг сүйрүүлэх хүртлээ чамд үр тариа, дарс, тос, үхрийн өсөлт, хонины сүргийг ч үлдээхгүй. Тэр чиний итгэж байсан өндөр, бэхлэгдсэн хэрмүүд бүх нутаг даяар чинь нурах хүртэл бүх хотын чинь үүдэнд чамайг бүслэнэ; мөн ЭЗЭН чиний Бурхан чамд өгсөн бүх нутаг даяар, бүх хотын чинь үүдэнд чамайг бүслэнэ. Дайснууд чинь чамайг шахан зовоох бүслэлт болон хавчигдал дунд, ЭЗЭН чиний Бурханы чамд өгсөн хөвгүүд, охидынхоо мах, өөрийн биеийн үр жимсийг чи идэх болно. Дэд хууль 28:47–53.

In Daniel chapter two the fourth kingdom was represented by “iron,” and Moses identified “a nation,” which would put a “yoke of iron,” upon the Jews. The “nation” would “destroy” the Jews, and it would be as swift as an eagle, of which the eagle is the symbol of Rome. It would be a “nation” “whose tongue thou shalt not understand,” for its language would be “dark sentences” to the Jews. It would be a “nation of fierce countenance” as described in Daniel chapter eight as a “king of fierce countenance.” And in the “siege” of Jerusalem the Jews ate their “sons and daughters.”

Даниелын хоёрдугаар бүлэгт дөрөв дэх хаанчлалыг “төмөр”-өөр дүрсэлсэн бөгөөд Мосе иудейчүүдийн дээр “төмөр буулга” тавих нэгэн “үндэстэн”-ийг тодорхойлон хэлсэн. Тэрхүү “үндэстэн” иудейчүүдийг “сүйрүүлэх” бөгөөд бүргэд мэт шаламгай байх аж; бүргэд нь Ромын бэлгэдэл мөн. Энэ нь иудейчүүдэд хэл нь “битүү үгс” мэт байх, “чи хэл хэлийг нь ойлгохгүй” тийм нэгэн “үндэстэн” байх болно. Мөн Даниелын наймдугаар бүлэгт “догшин царайтай хаан” хэмээн дүрслэгдсэнчлэн, энэ нь “догшин царайтай үндэстэн” байх болно. Харин Иерусалимын “бүслэлтийн” үед иудейчүүд өөрсдийн “хөвгүүд, охид”-оо идсэн билээ.

Miller recognized pagan Rome as the power predicted by Moses, and as the fourth “iron” kingdom of Daniel two, and the “nation” who spoke Latin, not Hebrew or Greek. Miller made no distinction between the fourth and fifth kingdom of Bible prophecy, for to him they both were simply Rome. So after pagan Rome stood up in verse twenty-three, he would not see the distinction represented in verse twenty-four. In the vision the little horn had oscillated from masculine to feminine to masculine to feminine in verses nine through twelve, and verse twenty-three identifies the prophetic characteristics of pagan Rome, Gabriel’s interpretation in verse twenty-four changes to feminine Rome. The power in verse twenty-four was to possess “mighty power,” “but not by his own power: and he shall destroy wonderfully, and shall prosper, and practice, and shall destroy the mighty and the holy people.”

Миллер Мосегийн урьдчилан хэлсэн хүчийг харь үндэстний Ром гэж таньсан бөгөөд Даниелын хоёрдугаар бүлгийн дөрөв дэх “төмөр” хаанчлал, мөн еврей ч биш, грек ч биш, латин хэлээр ярьдаг “үндэстэн” гэж үзжээ. Библийн эш үзүүлгийн дөрөв дэх ба тав дахь хаанчлалын хооронд Миллер ямар ч ялгаа хийгээгүй, учир нь түүний хувьд хоёулаа зүгээр л Ром байв. Иймээс эшлэл хорин гуравдугаар зүйлд харь үндэстний Ром босож ирсний дараа тэрээр хорин дөрөвдүгээр зүйлд дүрслэгдсэн ялгааг олж хараагүй. Үзэгдэлд есөөс арван хоёрдугаар зүйлүүдэд жижиг эвэр нь эр хүйсээс эм хүйс рүү, эм хүйсээс эр хүйс рүү ээлжилж байсан бөгөөд хорин гуравдугаар зүйлд харь үндэстний Ромын эш үзүүлгийн шинжүүдийг тодорхойлдог бол, Габриелын хорин дөрөвдүгээр зүйл дэх тайлбар нь эм хүйст Ром руу шилжинэ. Хорин дөрөвдүгээр зүйл дэх тэрхүү хүч “их хүчийг” эзэмших ёстой байсан боловч, “өөрийн хүчээр бус: мөн тэрээр гайхамшигтайгаар сүйтгэж, амжилт олж, үйлдэж, хүчит хүмүүс болон ариун ардыг сүйтгэнэ.”

Papal Rome was to be given the military power of pagan Rome, and it would destroy God’s people for one thousand two hundred and sixty years, from the year 538 to 1798. It would destroy “wonderfully” for it is the beast the whole world “wonders after,” and it was the power that would “practice and prosper” until the first indignation that had been “determined” to be finished in 1798 was fulfilled.

Папын Ромд харь үндэстний Ромын цэргийн хүч өгөгдөх бөгөөд тэр нь 538 оноос 1798 он хүртэлх нэг мянга хоёр зуун жаран жилийн турш Бурханы ард түмнийг устгах байв. Тэр нь “гайхамшигтайгаар” устгах байв. Учир нь тэр бол бүх дэлхий “гайхан дагадаг” араатан бөгөөд, 1798 онд төгсөхөөр “тогтоогдсон” анхны уур хилэн биелтээ олох хүртэл “үйлдэж, амжилт олох” хүч мөн байлаа.

Then in verse twenty-five Gabriel follows the oscillation established in the verses he was interpreting for Daniel, and again addresses pagan Rome, who through a different type of “policy,” brought together its empire, as attested to by all the historians. The “craft” of pagan Rome was to induce nations to join their growing empire, and it used the promise of peace and prosperity to build the empire, unlike the previous empires that were forged simply by military might. Pagan Rome was also to “stand up against the Prince of princes,” as it did when it placed Christ upon the cross of Calvary.

Тэгээд хорин тавдугаар эшлэлд, Габриел Даниелд тайлбарлаж байсан эшлэлүүдэд тогтоогдсон савлагааг даган, дахин харь үндэстэн Ромд хандан өгүүлдэг; тэр нь бүх түүхчдийн гэрчилдгээр өөр төрлийн “бодлого”-оор эзэнт гүрнээ нэгтгэсэн билээ. Харийн Ромын “заль мэх” нь үндэстнүүдийг өсөн тэлж буй эзэнт гүрэндээ нэгдэхэд хүргэхэд оршиж байсан бөгөөд цэрэг дайны хүчээр л бүтээгдсэн өмнөх эзэнт гүрнүүдээс ялгаатайгаар, амар тайван ба хөгжил цэцэглэлтийн амлалтыг ашиглан эзэнт гүрнээ байгуулсан юм. Харийн Ром мөн “ноёдын Ноёны эсрэг босох” ёстой байсан бөгөөд Калварийн загалмай дээр Христийг цовдолсон үедээ үүнийг үйлдсэн билээ.

Then Gabriel addresses the two visions he was interpreting for Daniel, by identifying that the “mareh” vision of the appearance (the twenty-three hundred days) was true, and that the “chazon” vision of the trampling down of the sanctuary and host by pagan Rome and papal Rome was to be “shut up (sealed), “for many days” (until the time of the end in 1798).

Дараа нь Габриел Даниелд тайлбарлаж байсан хоёр үзэгдлийн талаар хандан, дүр төрхийн тухай “маре” үзэгдэл (хоёр мянга гурван зуун өдөр) үнэн байсан бөгөөд, харь Ром болон папын Ромоор ариун газар ба цэргийг хөл дор гишгэсэн тухай “хазон” үзэгдэл нь “олон өдрийн төлөө” (1798 оны төгсгөлийн цаг хүртэл) “хаагдах (битүүмжлэгдэх)” ёстой байсныг тодорхойлов.

Then Daniel was sick for some time, and then returned to work, but he still did not understand the “mareh” vision, which is the vision which Gabriel was commanded to make him understand. For that reason Gabriel would return in chapter nine, to finish his work of making Daniel understand the “mareh” vision.

Тэгээд Даниел хэсэг хугацаанд өвдөж, дараа нь ажилдаа буцан орсон боловч Габриел түүнийг ойлгуулахаар тушаагдсан байсан “mareh” үзэгдлийг, өөрөөр хэлбэл тэрхүү үзэгдлийг, тэр одоо хүртэл ойлгоогүй байв. Ийм учраас Габриел есдүгээр бүлэгт дахин ирж, Даниелд “mareh” үзэгдлийг ойлгуулах ажлаа гүйцээж дуусгах болно.

In Daniel chapter nine, Daniel had been studying the prophetic Word and came to understand through the writings of Moses and Jeremiah. Jeremiah had identified the captivity he was in would last seventy years.

Даниелын номын есдүгээр бүлэгт Даниел эш үзүүллэгийн Үгийг судалж байсан бөгөөд Мосе болон Иеремиагийн бичээсүүдээр дамжин ойлголттой болсон юм. Иеремиа өөрийнх нь байсан олзлогдол далан жил үргэлжлэхийг тодорхойлон хэлсэн байв.

And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:11, 12.

Мөн энэ бүх газар нутаг эзгүйрэл ба гайхшрал болох бөгөөд эдгээр үндэстнүүд Вавилоны хаанд далан жил үйлчлэх болно. Далан жил гүйцсэний дараа, Би Вавилоны хаан болон тэр үндэстнийг, мөн Халдейчуудын газрыг тэдний гэм буруугийн төлөө шийтгэж, түүнийг мөнхийн эзгүйрэл болгоно гэж ЭЗЭН айлдаж байна. Иеремиа 25:11, 12.

According to Moses the captivity in the enemy’s land would correspond to a time that the land would enjoy its sabbaths.

Мосегийн хэлснээр дайсны нутагт байх олзлолын үе нь газрын амралтын өдрүүдийг эдлэх цаг хугацаатай тохирох байв.

And I will bring the land into desolation: and your enemies which dwell therein shall be astonished at it. And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Then shall the land enjoy her sabbaths, as long as it lieth desolate, and ye be in your enemies’ land; even then shall the land rest, and enjoy her sabbaths. As long as it lieth desolate it shall rest; because it did not rest in your sabbaths, when ye dwelt upon it. Leviticus 26:32–35.

Би тэр газрыг эзгүйрэлд оруулах болно; тэнд оршин суух та нарын дайснууд үүнийг хараад гайхах болно. Би та нарыг харь үндэстнүүдийн дунд тараан сарниулж, та нарын араас илд сугалан хөөнө; тэгэхэд танай газар эзгүйрч, хотууд чинь балгас болно. Тэгээд газар нутаг нь эзгүй хэвтэх бүх хугацаанд, мөн та нар дайснуудынхаа нутагт байх тэр цагт, газар нь өөрийн амралтын өдрүүдийг эдлэх болно; яг тэр үед газар амарч, өөрийн амралтын өдрүүдийг эдэлнэ. Эзгүй хэвтэх бүх хугацаанд тэр амрах болно; учир нь та нар түүн дээр оршин сууж байхдаа, та нарын амралтын өдрүүдэд тэр амраагүй юм. Левит 26:32–35.

Daniel had understood from God’s prophetic Word, upon two witnesses that His people had been scattered into the enemy’s land, during which time the land would enjoy its sabbaths. He understood what the author of Chronicles understood concerning Jeremiah’s seventy years.

Даниел Бурханы эш үзүүллэгийн Үгнээс, хоёр гэрчийн үндсэн дээр, Түүний ард түмэн дайсны нутагт тараагдан одсон бөгөөд тэр хугацаанд газар нутаг нь өөрийн амралтын өдрүүдийг эдлэх болно гэдгийг ойлгосон. Тэрээр Иеремиагийн далан жилийн талаар Шастирын зохиогчийн ойлгосон зүйлийг мөн ойлгосон.

And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord spoken by the mouth of Jeremiah might be accomplished, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, All the kingdoms of the earth hath the Lord God of heaven given me; and he hath charged me to build him an house in Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? The Lord his God be with him, and let him go up. 2 Chronicles 36:20–23.

Илднээс амьд үлдсэн тэднийг тэрээр Вавилон уруу авч одов; тэнд тэд Персийн хаанчлалын ноёрхол хүртэл түүнд болон түүний хөвгүүдэд зарцлагдан байв. Энэ нь Иеремиагийн амаар айлдсан ЭЗЭНий үгийг биелүүлэхийн тулд байсан бөгөөд газар нутаг өөрийн амралтын өдрүүдийг эдлэх хүртэл үргэлжилсэн юм. Учир нь тэрээр эзгүйрэн хэвтэх бүх хугацаандаа амралтын өдрийг сахин, далан жилийг гүйцээсэн билээ. Харин Персийн хаан Кирийн хаанчлалын эхний жилд, Иеремиагийн амаар айлдсан ЭЗЭНий үг биелэгдэхийн тулд, ЭЗЭН Персийн хаан Кирийн сүнсийг хөдөлгөсөнд тэрээр бүх хаанчлал даяараа тунхаглал гаргаж, үүнийг бас бичгээр нийтэлж, ийнхүү айлдав: Персийн хаан Кир ийнхүү өгүүлж байна: Тэнгэрийн Бурхан ЭЗЭН газрын бүх хаанчлалыг надад өгсөн бөгөөд Иудад буй Иерусалимд Түүнд зориулан өргөө барихыг надад тушаасан билээ. Түүний бүх ард түмний дундаас та нарын хэн байна вэ? Түүний Бурхан ЭЗЭН түүнтэй хамт байх болтугай, тэгээд тэр өгсүгэй. Шастирын дэд 36:20–23.

Daniel understood that Jeremiah’s seventy years of scattering in the enemy’s land, while the land enjoyed her sabbaths, was based upon the curse of “seven times” in Leviticus twenty-six, and in obedience to that understanding, he fulfilled the commanded remedy given there for those who finally awaken to their scattered condition.

Даниел дайсны нутагт тархан суух Иеремиагийн далан жил нь, газар өөрийнхөө амралтын өдрүүдийг эдэлж байх тэр үед, Леви 26 дахь бүлэгт буй “долоо дахин” гэсэн хараал дээр үндэслэснийг ойлгосон бөгөөд тэр ойлголтдоо дуулгавартай байж, эцэст нь өөрсдийн тархан бутарсан байдлыг ухааран сэрэх хүмүүст тэнд өгөгдсөн, тушаасан заслыг тэрээр хэрэгжүүлсэн.

And upon them that are left alive of you I will send a faintness into their hearts in the lands of their enemies; and the sound of a shaken leaf shall chase them; and they shall flee, as fleeing from a sword; and they shall fall when none pursueth. And they shall fall one upon another, as it were before a sword, when none pursueth: and ye shall have no power to stand before your enemies. And ye shall perish among the heathen, and the land of your enemies shall eat you up. And they that are left of you shall pine away in their iniquity in your enemies’ lands; and also in the iniquities of their fathers shall they pine away with them. If they shall confess their iniquity, and the iniquity of their fathers, with their trespass which they trespassed against me, and that also they have walked contrary unto me; And that I also have walked contrary unto them, and have brought them into the land of their enemies; if then their uncircumcised hearts be humbled, and they then accept of the punishment of their iniquity: Then will I remember my covenant with Jacob, and also my covenant with Isaac, and also my covenant with Abraham will I remember; and I will remember the land. The land also shall be left of them, and shall enjoy her sabbaths, while she lieth desolate without them: and they shall accept of the punishment of their iniquity: because, even because they despised my judgments, and because their soul abhorred my statutes. And yet for all that, when they be in the land of their enemies, I will not cast them away, neither will I abhor them, to destroy them utterly, and to break my covenant with them: for I am the Lord their God. But I will for their sakes remember the covenant of their ancestors, whom I brought forth out of the land of Egypt in the sight of the heathen, that I might be their God: I am the Lord. These are the statutes and judgments and laws, which the Lord made between him and the children of Israel in mount Sinai by the hand of Moses. Leviticus 26:36–46.

Та нарын дундаас амьд үлдэгсдийн дээр Би дайснуудынх нь нутагт тэдний зүрхэнд аймхайрал илгээнэ; салхинд ганхах навчны чимээ хүртэл тэднийг хөөнө; тэд илднээс зугтаж буй мэт зугтаж, хэн ч мөрдөөгүй байхад унах болно. Хэн ч мөрдөөгүй байхад тэд илдийн өмнө буй мэт бие биеийнхээ дээр унах болно; мөн та нарт дайснуудынхаа өмнө тогтож зогсох хүч байхгүй болно. Та нар харь үндэстнүүдийн дунд мөхөж, дайснуудын чинь нутаг та нарыг залгих болно. Та нараас үлдэгсэд нь дайснуудынхаа нутагт өөрсдийн гэм буруугаас болж шаналж доройтно; мөн эцгүүдийнх нь гэм буруугийн төлөө ч тэдэнтэй хамт шаналж доройтно. Хэрэв тэд өөрсдийн гэм бурууг, мөн эцгүүдийнхээ гэм бурууг, Надад үйлдсэн өөрсдийн гэмт явдлын хамт, мөн Надад тэрсэлж явснаа хүлээн зөвшөөрвөл; мөн Би ч бас тэдэнд тэрсэлж, тэднийг дайснуудынх нь нутагт аваачсаныг хүлээн зөвшөөрвөл; хэрэв тэгээд тэдний хөвч хөндүүлээгүй зүрх даруулагдаж, тэд гэм буруугийнхаа шийтгэлийг хүлээн зөвшөөрвөл: тэгвэл Би Иаковтай байгуулсан Өөрийн гэрээг, мөн Исаактай байгуулсан Өөрийн гэрээг, мөн Абрахамтай байгуулсан Өөрийн гэрээг санах болно; мөн Би тэр газрыг ч санах болно. Тэр газар ч мөн тэднээр орхигдож, тэдгүйгээр эзгүйрэн хэвтэхдээ өөрийн амралтын өдрүүдийг эдлэх болно; тэд ч өөрсдийн гэм буруугийн шийтгэлийг хүлээн зөвшөөрнө. Учир нь, тийм ээ, тэд Миний шүүлтүүдийг жигшиж, тэдний сэтгэл Миний тогтоолуудаас зэвүүцсэн билээ. Гэсэн ч энэ бүхний дунд, тэд дайснуудынхаа нутагт байхад Би тэднийг бүрмөсөн устгаж, Өөрийн тэдэнтэй байгуулсан гэрээг эвдэхийн тулд тэднийг хөсөр хаяхгүй, мөн жигшихгүй. Учир нь Би бол тэдний Бурхан ЭЗЭН мөн. Харин Би тэдний төлөө, харь үндэстнүүдийн нүдний өмнө, тэдний Бурхан байхын тулд Египетийн нутгаас гарган авчирсан өвөг дээдсийнх нь гэрээг санах болно: Би бол ЭЗЭН. Эдгээр нь ЭЗЭНий Мосегийн гараар дамжуулан Синаи уулан дээр Өөрийн болон Израилийн хөвгүүдийн хооронд тогтоосон тогтоолууд, шүүлтүүд, ба хуулиуд мөн. Левит 26:36–46.

Daniel’s prayer in chapter nine, is addressing every element of the counsel for those who find themselves scattered in the enemy’s land. That prayer is to be aligned with his prayer in chapter two, for together they represent the prayer of those in Revelation chapter eleven, that were dead in the streets of that great city of Sodom and Egypt, who find that they also had been scattered. As Daniel concludes his prayer, Gabriel returns to finish the work of explaining the “mareh” vision, just as the Holy Spirit intends to accomplish for the two witnesses of Revelation chapter eleven.

Есдүгээр бүлэг дэх Даниелын залбирал нь дайсны нутагт тархай бутархай байдалд орсон хүмүүсийн тухай зөвлөгөөний бүх элементийг хамарч байна. Тэрхүү залбирлыг хоёрдугаар бүлэг дэх түүний залбиралтай нийцүүлэн үзэх ёстой. Учир нь энэ хоёр нь хамтдаа, Содом ба Египет хэмээх тэр агуу хотын гудамжинд үхсэн байдалтай байсан, мөн өөрсдийгөө бас тархай бутархай болсон болохыг олж мэдсэн Илчлэл номын арван нэгдүгээр бүлгийн хүмүүсийн залбирлыг төлөөлдөг. Даниел залбирлаа төгсгөх үед, Габриел “mareh” үзэгдлийг тайлбарлах ажлыг дуусгахаар дахин ирдэг нь, яг л Ариун Сүнс Илчлэл номын арван нэгдүгээр бүлгийн хоёр гэрчийн төлөө биелүүлэхээр зорьж буйтай адил юм.

And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:20–22.

Тэгээд би ярьж, залбирч, өөрийн нүгэл болон өөрийн ард түмэн Израилийн нүглийг наманчилж, мөн өөрийн Бурханы ариун уулын төлөө өөрийн Бурхан ЭЗЭНий өмнө гуйлтаа өргөж байх үед; тийм ээ, намайг залбирч ярьж байх зуур, эхэнд үзэгдэлд үзсэн тэр хүн Габриел хурдан нисэн ирж, үдшийн өргөлийн үеэр надад хүрэв. Тэр надад ойлгуулж, надтай ярьж, ийн хэлэв: Өө, Даниел аа, чамд ухаан ба ойлголт өгөхөөр би одоо ирлээ. Даниел 9:20–22.

We will continue this study in the next article.

Бид энэ судалгааг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлнэ.

“Shortly before the fall of Babylon, when Daniel was meditating on these prophecies and seeking God for an understanding of the times, a series of visions was given him concerning the rise and fall of kingdoms. With the first vision, as recorded in the seventh chapter of the book of Daniel, an interpretation was given; yet not all was made clear to the prophet. ‘My cogitations much troubled me,’ he wrote of his experience at the time, ‘and my countenance changed in me: but I kept the matter in my heart.’ Daniel 7:28.

“Вавилоны уналын өмнөхөн, Даниел эдгээр эш үзүүллэгүүдийг бясалган, цаг үеийн учрыг ухаарахын төлөө Бурханыг эрэн хайж байх үед, хаанчлалуудын мандалт ба уналтын талаар түүнд цуврал үзэгдлүүд өгөгдөв. Даниел номын долдугаар бүлэгт тэмдэглэгдсэн анхны үзэгдлийн хамт тайлбар ч мөн өгөгдсөн боловч, эш үзүүлэгчид бүх зүйл бүрэн тодроогүй байлаа. Тэр үеийн өөрийнхөө туршлагын тухай тэрээр, ‘Миний бодлууд намайг ихэд түгшээж, зүс царай минь хувирсан; гэвч би энэ хэргийг зүрхэндээ хадгалсан’ хэмээн бичжээ.” Даниел 7:28.

“Through another vision further light was thrown upon the events of the future; and it was at the close of this vision that Daniel heard ‘one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision?’ Daniel 8:13. The answer that was given, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed’ (verse 14), filled him with perplexity. Earnestly he sought for the meaning of the vision. He could not understand the relation sustained by the seventy years’ captivity, as foretold through Jeremiah, to the twenty-three hundred years that in vision he heard the heavenly visitant declare should elapse before the cleansing of God’s sanctuary. The angel Gabriel gave him a partial interpretation; yet when the prophet heard the words, ‘The vision … shall be for many days,’ he fainted away. ‘I Daniel fainted,’ he records of his experience, ‘and was sick certain days; afterward I rose up, and did the king’s business; and I was astonished at the vision, but none understood it.’ Verses 26, 27.

“Өөр нэгэн үзэгдлээр ирээдүйн үйл явдлууд дээр цаашдын гэрэл тусгагдсан бөгөөд энэ үзэгдлийн төгсгөлд Даниел ‘нэгэн ариун нэгэн ярьж байхад, өөр нэгэн ариун нэгэн тэр ярьж байсан тодорхой ариун нэгэнд “Үзэгдэл хэр удаан үргэлжлэх вэ?” хэмээн хэлэхийг’ сонсов.” Даниел 8:13. Өгөгдсөн “Хоёр мянга гурван зуун хоног хүртэл; тэгээд ариун газар цэвэрлэгдэх болно” (14-р ишлэл) гэсэн хариулт нь түүнийг ихэд будилуулжээ. Тэр үзэгдлийн утгыг чин сэтгэлээсээ эрэн хайв. Иеремиагээр урьдчилан хэлэгдсэн далан жилийн олзлогдол нь, үзэгдэл дотор тэнгэрийн элч Бурханы ариун газрын цэвэршүүлэлтээс өмнө өнгөрөх ёстой хэмээн тунхагласан хоёр мянга гурван зуун жилтэй ямар холбоотойг тэр ойлгож чадсангүй. Тэнгэрэлч Габриел түүнд хэсэгчилсэн тайлбар өгсөн; гэвч эш үзүүлэгч “Үзэгдэл … олон хоногийн дараахын тухай” гэсэн үгсийг сонсоод ухаан алдан уналаа. “Би, Даниел, ухаан алдаж,” хэмээн тэр өөрийн туршлагын тухай тэмдэглэн, “хэдэн өдөр өвчтэй байв; дараа нь босож, хааны ажлыг гүйцэтгэв; мөн би үзэгдэлд гайхширсан боловч, хэн ч түүнийг ойлгосонгүй” гэжээ. 26, 27-р ишлэлүүд.

“Still burdened in behalf of Israel, Daniel studied anew the prophecies of Jeremiah. They were very plain—so plain that he understood by these testimonies recorded in books ‘the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that He would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem.’ Daniel 9:2.

Израилийн төлөөх ачааг зүрхэндээ тээсээр байсан Даниел Иеремиагийн эш үзүүллэгүүдийг дахин судлав. Тэдгээр нь маш тодорхой байсан—тэр ч бүү хэл, номнуудад бичигдэн үлдсэн эдгээр гэрчлэлээр дамжуулан тэрээр «ЭЗЭНий үг эш үзүүлэгч Иеремиад ирж, Иерусалимын эзгүйрэл дээр далан жилийг гүйцэлдүүлнэ» хэмээн айлдсан «жилүүдийн тоог» ойлгожээ. Даниел 9:2.

“With faith founded on the sure word of prophecy, Daniel pleaded with the Lord for the speedy fulfillment of these promises. He pleaded for the honor of God to be preserved. In his petition he identified himself fully with those who had fallen short of the divine purpose, confessing their sins as his own.” Prophets and Kings, 553, 554.

“Эш үзүүллэгийн баттай үгэн дээр суурилсан итгэлтэйгээр Даниел эдгээр амлалтуудыг түргэн гүйцэлдүүлэхийг Эзэнээс гуйн залбирсан. Тэрээр Бурханы нэр төр хамгаалагдан үлдэхийн төлөө гуйсан. Өөрийн гуйлтад тэрээр тэнгэрлэг зорилгод хүрч чадаагүй хүмүүсийн дунд өөрийгөө бүрэн нэгтгэн, тэдний нүглийг өөрийнх мэт хүлээн зөвшөөрсөн.” Эш үзүүлэгчид ба Хаад, 553, 554.