We have been informed that, “God directed the mind of William Miller to the prophecies and gave him great light upon the book of Revelation.” Miller was prevented by the history where he was raised up in from understanding the “great light” located in chapters twelve, thirteen, sixteen, seventeen and eighteen of Revelation, for those chapters identified the work of prophetic kingdoms which he could not see from his historical vantage point.
“Бурхан Уильям Миллерийн оюун санааг эш үзүүллэгүүдэд чиглүүлж, Илчлэлийн номон дээр түүнд агуу гэрэл өгсөн” хэмээн бидэнд мэдүүлсэн байдаг. Миллерийг өргөгдөн гарч ирсэн үеийн түүхэн нөхцөл байдал нь Илчлэлийн номын арван хоёр, арван гурав, арван зургаа, арван долоо, арван наймдугаар бүлгүүдэд буй “агуу гэрэл”-ийг ойлгохоос нь саатуулсан юм. Учир нь тэдгээр бүлэг нь эш үзүүллэгийн хаант улсуудын ажлыг тодорхойлдог бөгөөд тэрбээр өөрийн түүхэн байр сууриасаа үүнийг харж чадахгүй байв.
The light given Miller on the book of Revelation was the Churches, Seals and Trumpets, and it is the last three Trumpets, which are identified as “three Woes,” that are represented upon Habakkuk’s two tables. The “great light,” given to Miller in the book of Revelation concerns the role of Islam in Bible prophecy. Yet even that “great light” was limited by his historical setting.
Илчлэлийн номын тухай Миллерт өгөгдсөн гэрэл нь Чуулганууд, Лацууд, Бүрээнүүдийн тухай байсан бөгөөд “гурван гай” хэмээн тодорхойлогддог сүүлчийн гурван Бүрээ нь Хабаккукийн хоёр самбар дээр дүрслэгдсэн байдаг. Илчлэлийн ном дахь Миллерт өгөгдсөн “агуу гэрэл” нь Библийн эш үзүүллэг дэх Исламын үүргийн талаар юм. Гэвч тэрхүү “агуу гэрэл” хүртэл түүний түүхэн нөхцөл байдлаар хязгаарлагдаж байсан.
“The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.
“Азийн долоон чуулган нь Христийн чуулганы долоон хэлбэр дэх түүх мөн бөгөөд, элч нарын өдрүүдээс эхлэн ертөнцийн төгсгөл хүртэлх хугацаанд түүний бүх эргэлт, хувирал дунд, бүх мандаж бадарсан болон зовлон бэрх цаг үеийн туршид өрнөсөн түүх юм. Долоон тамга нь мөн тэрхүү хугацаанд газрын хүчтэнүүд ба хаадын чуулганы дээр үйлдсэн хэрэг явдлуудын түүх, түүнчлэн Бурханы Өөрийн ард түмнийг хамгаалсан хамгаалалтын түүх мөн. Долоон бүрээ нь газар дэлхий, өөрөөр хэлбэл Ромын хаанчлал дээр илгээгдсэн онцгой бөгөөд хүнд долоон шүүлтийн түүх мөн. Харин долоон аяга нь Папын Ромын дээр илгээгдсэн эцсийн долоон гай гамшиг мөн. Эдгээртэй сүлэлдэн, цутгалан урсгалууд мэт нэхэгдсэн өөр олон үйл явдал ч бас бий; тэдгээр нь эш үзүүллэгийн аугаа мөрнийг дүүргэсээр, эцэст нь бүхэлдээ мөнхийн далайд хүрч төгсөнө.”
“This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.
“Энэ бол, миний хувьд, Илчлэлт ном дахь Иоханы эш үзүүллийн төлөвлөгөө мөн. Мөн энэ номыг ойлгохыг хүсэгч хүн Бурханы үгийн бусад хэсгүүдийн талаар гүнзгий мэдлэгтэй байх ёстой. Энэ эш үзүүлэлд хэрэглэгдсэн дүрслэлүүд ба ёгтлолууд нь бүгд энэ номд өөрт нь тайлбарлагдаагүй бөгөөд харин бусад эш үзүүлэгчдийн бичвэрээс олдох ёстой, мөн Судрын бусад хэсгүүдэд тайлбарлагдах ёстой. Тиймээс аливаа нэг хэсгийн талаар тодорхой мэдлэг олж авахын тулд бүхэл Судрыг судлахыг Бурхан зориуд төлөвлөсөн нь илэрхий байна.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.
Notice that Miller understood the seven last plagues as the seven judgments upon papal Rome. He could not understand that papal Rome was given a deadly wound that was to be healed. He recognized the seven trumpets as “a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom,” but was unable to recognize the distinction between the kingdoms of pagan and papal Rome. Therefore, his ability to see the distinction between the first four trumpets and the last three trumpets was limited.
Миллер долоон сүүлчийн гай гамшгийг папын Ром дээр буух долоон шүүлт хэмээн ойлгож байсныг анзаарагтун. Папын Ромд эдгэрэх учиртай үхлийн шарх өгөгдсөнийг тэр ойлгож чадсангүй. Тэрээр долоон бүрээг “дэлхий, эсвэл Ромын хаанчлал уруу илгээгдсэн онцгой бөгөөд хүнд долоон шүүлтийн түүх” хэмээн хүлээн зөвшөөрч байсан боловч, харь Ром болон папын Ромын хаанчлалуудын хоорондын ялгааг таньж чадсангүй. Иймээс эхний дөрвөн бүрээ болон сүүлийн гурван бүрээний хоорондын ялгааг олж харах түүний чадвар хязгаарлагдмал байв.
Miller was unable to recognize that the judgments brought against Rome, were God’s response to Sunday enforcement, for the Millerites were still worshipping on Sunday in their history. Miller was correct in recognizing that the trumpets were judgments upon Rome, but the specific reason the judgments were brought, and the distinction between the first four and last three Trumpets was limited, or non-existent. With that limited view, the “jewel” of the three woes of Islam was still included upon the charts that were directed by the hand of God, and should not be altered.
Миллер Ромын эсрэг авчирсан шүүлтүүд нь Ням гаргийг албадан сахиулахын эсрэг Бурханы хариу үйлдэл байсан гэдгийг таньж чадсангүй. Учир нь Миллерчүүд өөрсдийн түүхэн үед ням гаригт мөргөл үйлдсээр байсан юм. Миллер бүрээнүүд нь Ромын дээр буусан шүүлтүүд мөн гэдгийг зөвөөр таньсан боловч, тэдгээр шүүлт яагаад авчирсан тодорхой шалтгаан, мөн эхний дөрвөн Бүрээ ба сүүлийн гурван Бүрээний хоорондын ялгаа нь хязгаарлагдмал, эсвэл огт байхгүй байв. Тэрхүү хязгаарлагдмал үзлийн улмаас, Исламын гурван гайгийн “эрдэнэ” нь Бурханы мутрын удирдлагаар чиглүүлэгдсэн хүснэгтүүд дээр хэвээрээ багтсан байсан бөгөөд өөрчилж болохгүй.
Enlightened discernment allows a “wise” student of prophecy to recognize that God not only inspired the holy men who wrote the Bible, but He also governed the work of the men who translated the King James Bible, and He specifically says that He employed the same type of divine oversight in the production of the two sacred charts.
Гэгээрсэн ялган таних ухаан нь эш үзүүллэгийг судлагч “мэргэн” хүнд Бурхан Библийг бичсэн ариун хүмүүсийг зөвхөн онгодлон удирдаад зогсохгүй, мөн Хаан Жеймсийн Библийг орчуулсан хүмүүсийн ажлыг ч захиран жолоодсон бөгөөд түүнчлэн Тэрээр хоёр ариун хүснэгтийг бүтээх явцад мөн ийм төрлийн тэнгэрлэг хяналтыг хэрэглэснээ онцлон айлддаг гэдгийг танин мэдэх боломжийг олгодог.
Miller’s “jewel” of the fifth, sixth and seventh Trumpets (Islam), shines ten times brighter in the last days, for it identifies the subject of the final Midnight Cry. The subject of the Midnight Cry in Millerite history was the date of the conclusion of the prophetic periods, and in this sense the “Midnight Cry” message of the last days (which is the message of Islam of the third Woe), has been typified by the date of October 22, 1844. That date in Millerite history typifies the soon-coming Sunday law, and both October 22, 1844, and the Sunday law were typified by the cross, which was the conclusion of the Triumphal Entry of Christ.
Миллерийн тав, зургаа, долоо дахь Бүрээнүүдийн (Исламын) талаарх “эрдэнэ” нь эцсийн өдрүүдэд арав дахин илүү хурцаар гэрэлтдэг. Учир нь энэ нь эцсийн Шөнө дундын Хашхирааны сэдвийг тодорхойлдог. Миллерчүүдийн түүхэн дэх Шөнө дундын Хашхирааны сэдэв нь эш үзүүллэгийн хугацаануудын төгсгөлийн огноо байсан бөгөөд энэ утгаараа эцсийн өдрүүдийн “Шөнө дундын Хашхираан” мэдээ (гурав дахь Гаслангийн Исламын мэдээ) нь 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдрөөр хэв шинжлэгдсэн юм. Миллерчүүдийн түүхэнд уг огноо нь удахгүй гарах Ням гаргийн хуулийг хэв шинжлэн үзүүлдэг бөгөөд 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдөр ч, Ням гаргийн хууль ч хоёулаа Христийн Ялгуусан Оролтын төгсгөл болсон загалмайгаар хэв шинжлэгдсэн юм.
Miller’s “jewel” of the fifth, sixth and seventh Trumpets (Islam), shines ten times brighter in the last days, for it identifies Islam in agreement with the theme of the last-day reformatory movement, which is Islam of the third Woe. Therefore, as the theme of the final reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand, it has been typified by the theme of each of the previous reformatory movements, whether it be the theme of “the resurrection” in the reformatory movement of Christ, the theme of “prophetic time” in the history of the Millerites, the theme of “the ark of God” in the reformatory movement of David or the theme of “the covenant” in the reformatory movement of Moses.
Миллерийн тав, зургаа, долдугаар Бүрээнүүдийн (Ислам) тухай “эрдэнэ” нь эцсийн өдрүүдэд арав дахин илүү тод гэрэлтдэг. Учир нь энэ нь эцсийн өдрүүдийн шинэчлэлийн хөдөлгөөний сэдэвтэй нийцэн Исламыг тогтоон харуулдаг бөгөөд тэрхүү сэдэв нь гурав дахь Гаслангийн Ислам юм. Иймээс нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын эцсийн шинэчлэлийн хөдөлгөөний сэдэв болохын хувьд, энэ нь өмнөх шинэчлэлийн хөдөлгөөн бүрийн сэдвээр урьдчилан дүрслэгдсэн байдаг. Үүнд Христийн шинэчлэлийн хөдөлгөөн дэх “амилалт”-ын сэдэв, Миллерчүүдийн түүх дэх “эш үзүүллэгийн цаг хугацаа”-ны сэдэв, Давидын шинэчлэлийн хөдөлгөөн дэх “Бурханы авдар”-ын сэдэв, эсвэл Мосегийн шинэчлэлийн хөдөлгөөн дэх “гэрээ”-ний сэдэв аль нь ч хамаарна.
Whether the event of the cross, the date of October 22, 1844, or the various themes of the reformatory movements, every date and theme represented a life-or-death testing question for the generation of that time. Miller’s “jewel” of the three Woes of Islam is a life-or-death test question, as represented in the parable of the ten virgins in terms of the “oil.” Miller’s jewels in the beginning of his dream shone as the sun, but at the end of his dream they shone “ten times brighter”. Miller’s jewels were like kerosene (lamp oil) in the history of the Millerites, but today those jewels are rocket fuel!
Загалмайн үйл явдал ч бай, 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдөр ч бай, эсвэл шинэчлэлийн хөдөлгөөнүүдийн янз бүрийн сэдвүүд ч бай, өдөр бүр, сэдэв бүр тухайн үеийн үеийнхний хувьд амь нас эсвэл үхлийн шинжтэй сорилтын асуулт байв. Исламын гурван Гаслангийн тухай Миллерийн “эрдэнэ” нь арван охины сургаалт зүйрлэл дэх “тос”-оор дүрслэгдсэнчлэн амь нас эсвэл үхлийн сорилтын асуулт мөн. Зүүднийх нь эхэнд Миллерийн эрдэнэс нар мэт гэрэлтэж байсан боловч зүүднийх нь төгсгөлд тэд “арав дахин илүү тод” гэрэлтэв. Миллерийн эрдэнэс Миллерчүүдийн түүхэнд керосин (дэнгийн тос) мэт байсан бол өнөөдөр тэр эрдэнэсүүд пуужингийн түлш мөн!
The Millerites understood, and correctly applied, the time prophecy of Islam of the second Woe, that was fulfilled on August 11, 1840, but their understanding of the third Woe, which is the Seventh Trumpet, could not see the third Woe arriving as a judgment upon the sixth kingdom of Bible prophecy, for they did not see a fifth kingdom, let alone the sixth kingdom of Bible prophecy. Yet the “great light” on Revelation that was given to Miller is to shine ten times brighter in the “Midnight Cry” of the last days.
Миллерийн хөдөлгөөнийхөн хоёр дахь Гаслангийн Исламтай холбоотой цаг хугацааны эш үзүүллэгийг ойлгож, зөв хэрэгжүүлсэн бөгөөд тэр нь 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд биелсэн юм. Гэвч гурав дахь Гаслан, өөрөөр хэлбэл Долоо дахь Бүрээний талаарх тэдний ойлголт нь Библийн эш үзүүллэг дэх зургаа дахь хаанчлал дээр буух шүүлт болгон гурав дахь Гаслан ирж буйг харж чадаагүй, учир нь тэд Библийн эш үзүүллэг дэх тав дахь хаанчлалыг ч, тэр бүү хэл зургаа дахь хаанчлалыг ч олж хараагүй байв. Гэсэн хэдий ч Миллерт өгөгдсөн Илчлэл номын талаарх “аугаа гэрэл” эцсийн өдрүүдийн “Шөнө дундын Хашхираанд” арав дахин илүү тод гэрэлтэх ёстой.
The truths represented upon Habakkuk’s two tables are essentially truths which were fulfilled in past history. The charts are based upon the time prophecies which Miller was led to assemble, and all those time prophecies had concluded by 1844. Those time prophecies will shine brighter in the last days, for they will be seen to be as accurate today as they were in Millerite history, but they possess no direct time predictions for the last days. They do, however, provide repeating prophetic types of the histories they represented in the past, but with a few of Miller’s jewels, future predictions are directly represented.
Хабаккукийн хоёр самбарт дүрслэгдсэн үнэнүүд нь үндсэндээ өнгөрсөн түүхэнд биелсэн үнэнүүд мөн. Эдгээр хүснэгтүүд нь Миллерт эмхэтгэн нэгтгэхэд удирдуулсан цаг хугацааны эш үзүүлгүүдэд тулгуурладаг бөгөөд тэдгээр бүх цаг хугацааны эш үзүүлгүүд 1844 он гэхэд дууссан байв. Тэдгээр цаг хугацааны эш үзүүлгүүд эцсийн өдрүүдэд улам тод гэрэлтэх болно. Учир нь тэд Миллерийн хөдөлгөөний түүхэнд хэрхэн үнэн зөв байсан шигээ өнөөдөр ч мөн адил үнэн зөв болох нь харагдах болно. Гэвч тэдгээрт эцсийн өдрүүдэд хамаарах шууд цаг хугацааны зөгнөлүүд байдаггүй. Харин тэд өнгөрсөнд төлөөлж байсан түүхүүдийнхээ дахин давтагдах эш үзүүллэгийн хэв шинжүүдийг өгдөг. Гэвч Миллерийн зарим эрдэнэсийн хамт ирээдүйн зөгнөлүүд шууд дүрслэгдсэн байдаг.
The work of Christ in the heavenly sanctuary that began in 1844, continues until that work is finished. The prophecy of the twenty-three hundred days, and the work of cleansing that it identified, is still “in the process of fulfillment,” as Sister White states concerning the Ulai and Hiddekel Rivers, so that prophecy has an end-of-the-world fulfillment.
1844 онд эхэлсэн тэнгэрийн ариун сүм дэх Христийн ажил тэрхүү ажил бүрэн дуусах хүртэл үргэлжилсээр байна. Хоёр мянга гурван зуун өдрийн зөгнөл болон түүний заасан ариусган цэвэршүүлэх ажил нь Улэй ба Хиддекел голуудын талаар Систер Уайт өгүүлсэнчлэн одоо ч “биеллийн явцад” байгаа тул, тэрхүү зөгнөл нь дэлхийн төгсгөлийн үеийн биелэлтэй юм.
“The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.
“Даниелын Бурханаас хүлээн авсан гэрэл нь ялангуяа эдгээр эцсийн өдрүүдэд зориулагдан өгөгдсөн юм. Түүний Шинарын агуу голууд болох Улай болон Хиддекелийн эрэг дээр үзсэн үзэгдлүүд эдүгээ биелэх үйл явцдаа орсон бөгөөд зөгнөн хэлэгдсэн бүх үйл явдал тун удалгүй тохиолдох болно.” Testimonies to Ministers, 112.
Portions of the visions of Daniel chapters seven and eight, which are on the two tables, are yet future, for they both identify the sanctuary work of Christ. Yet the histories of the kingdoms of Bible prophecy in those two chapters end with papal Rome receiving its deadly wound. The “stone” that is “cut out of the mountain without hands”, and the eighth kingdom of Daniel two are still future. But most of what is represented upon the charts in relation to Daniel chapters two, seven and eight has been fulfilled.
Хоёр самбар дээр буй Даниелын долоо, наймдугаар бүлгүүдийн үзэгдлүүдийн зарим хэсэг нь одоо ч ирээдүйд хамаарах бөгөөд, учир нь аль аль нь Христийн ариун сүмийн үйлчлэлийг тодорхойлдог. Гэвч эдгээр хоёр бүлэгт буй Библийн эш үзүүллэгийн хаанчлалуудын түүх нь папын Ром үхлийн шархаа хүлээн авснаар төгсөнө. «Хүний гараар бус, уулнаас таслагдсан» «чулуу» болон Даниел хоёрдугаар бүлгийн найм дахь хаанчлал нь одоо ч ирээдүйд байна. Харин Даниелын хоёр, долоо, наймдугаар бүлгүүдтэй холбогдон самбарууд дээр дүрслэгдсэн зүйлсийн ихэнх нь биелсэн юм.
The work of Christ in the sanctuary, and the third Woe of Islam are essentially the two subjects that represent prophetic history beyond the time of the Millerites. Along with those two themes, is the last-day history that is typified when the two charts are brought together upon one line. When that is done, the first disappointment of 1843, as represented upon the first chart, finds its correction upon the second chart. Together they produce and identify the “hidden history” of the Seven Thunders, which is now being unsealed in connection with the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.
Ариун газарт Христийн үйлдэж буй ажил болон Исламын гурав дахь Гай нь үндсэндээ Миллерчүүдийн үеэс хойших эш үзүүллэгийн түүхийг төлөөлдөг хоёр сэдэв мөн. Эдгээр хоёр сэдэвтэй хамт, хоёр зураглалыг нэг шугаман дээр нэгтгэн тавихад дүрслэгддэг эцсийн өдрүүдийн түүх ч мөн багтдаг. Тийнхүү хийхэд, эхний зураглал дээр дүрслэгдсэн 1843 оны анхны урам хугаралт хоёр дахь зураглал дээр өөрийн залруулгыг олдог. Эдгээр нь хамтад нь одоо Есүс Христийн Илчлэл тайлагдаж буйтай уялдан лац нь тайлагдаж буй Долоон Аянгын “далд түүх”-ийг бий болгож, тодорхойлдог.
That “hidden history” is structured upon the “truth,” which is the three Hebrew letters that when combined, create the word “truth.” The word is created by the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and represent Jesus not only as the Truth, but as Alpha and Omega. The “hidden history” begins and ends with a disappointment, and has rebellion in the middle, for “thirteen” is a number which represents rebellion.
Тэр “далд түүх” нь “үнэн” дээр бүтээгдсэн бөгөөд “үнэн” гэдэг нь нийлээд “үнэн” гэсэн үгийг бүрдүүлдэг еврей цагаан толгойн гурван үсэг юм. Тэрхүү үг нь еврей цагаан толгойн эхний, арван гурав дахь, мөн сүүлчийн үсгүүдээр бүрддэг бөгөөд Есүсийг зөвхөн Үнэн төдийгүй Альфа ба Омега мөн болохыг илэрхийлдэг. Тэр “далд түүх” урам хугаралтайгаар эхэлж, урам хугаралтайгаар төгсдөг бөгөөд дунд нь бослого байдаг. Учир нь “арван гурав” нь бослогыг төлөөлдөг тоо юм.
The year 1843, illustrated upon the first chart, identifies the first disappointment and the arrival of the tarrying time. The tarrying time leads to the arrival of the message of the Midnight Cry, where the rebellion of the foolish virgins is manifested. The message of the Midnight Cry is then proclaimed until the last disappointment. That “hidden history” of the Midnight Cry is repeated (to the very letter) in the last days.
Эхний зурагт хүснэгт дээр дүрслэгдсэн 1843 он нь эхний урам хугарал болон саатлын цаг ирснийг тодорхойлдог. Саатлын цаг нь Шөнө дундын хашхирааны мэдээ ирэхэд хүргэдэг бөгөөд тэнд мэргэн бус онгон охидын тэрслүү байдал илэрхий болдог. Дараа нь Шөнө дундын хашхирааны мэдээ эцсийн урам хугарал хүртэл тунхаглагддаг. Шөнө дундын хашхирааны тэр “далд түүх” эцсийн өдрүүдэд (үсэг бүрээр нь) дахин давтагдана.
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
“Намайг арван онгоны сургаалт зүйрлэл рүү олонтаа хандуулдаг бөгөөд тэдгээрийн тав нь ухаалаг, тав нь мунхаг байсан. Энэхүү сургаалт зүйрлэл үг үсгийнх нь дагуу биелсэн бөгөөд цаашид ч биелэх болно, учир нь энэ нь энэ цаг үед онцгой хамааралтай бөгөөд гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээний адил биелсэн, мөн цаг хугацааны төгсгөл хүртэл өнөөгийн үнэн хэвээр байх болно.” Review and Herald, August 19, 1890.
When rightly understood, the previous statement identifies that the only group of people in the last days who have a possibility of being either a foolish or wise virgin, are people within a group who have suffered a disappointment. The disappointment is what produces the tarrying time, and the parable that “has been and will be fulfilled to the very letter” is premised upon the effects produced internally within the virgins during a tarrying time that begins with a disappointment. That disappointment that slew the “two witnesses” in the street of the city, and reduced them to dead, dry bones in the valley of death took place on July 18, 2020. Adventism, by and large, was not involved with that disappointment. If anything, they celebrated the failed prediction as the “two witnesses” lay slain in the street. To the very letter means “to the very letter”.
Зөвөөр ойлговол, өмнөх мэдэгдэл нь эцсийн өдрүүдэд мунхаг эсвэл ухаалаг охин болох боломжтой цорын ганц бүлэг хүмүүс нь урам хугарал амссан нэгэн бүлгийн доторх хүмүүс мөн болохыг тодорхойлж байна. Тэрхүү урам хугарал нь саатлын хугацааг үүсгэдэг бөгөөд “үсэг бүрээрээ биелсэн бөгөөд биелэх болно” гэсэн сургаалт зүйрлэл нь урам хугаралтайгаар эхэлдэг саатлын хугацааны туршид охидын дотор дотоодоор бий болдог нөлөөнүүд дээр үндэслэдэг. Хотын гудамжинд буй “хоёр гэрч”-ийг хороож, тэднийг үхлийн хөндий дэх үхмэл, хатсан яс болгон бууруулсан тэр урам хугарал 2020 оны 7-р сарын 18-нд тохиосон. Адвентизм, ерөнхийд нь авч үзвэл, тэрхүү урам хугаралд оролцоогүй. Харин ч эсрэгээр, “хоёр гэрч” гудамжинд алагдан хэвтэж байх үед тэд бүтэлгүй зөгнөлийг тэмдэглэн баярласан. “Үсэг бүрээрээ” гэдэг нь “үсэг бүрээрээ” гэсэн утгатай.
In the Millerite history, the former covenant people (Protestantism), celebrated the failed prediction of 1843 (the first disappointment), and at that point the Protestants passed the limits of their probationary testing time. The testing time had begun on August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended at the fulfillment of the time prophecy of the second Woe (Islam). The Protestants rejected prophetic time at the first disappointment, for the erroneous prediction provided them with an excuse for no longer seeking truth. The theme of all of the waymarks of the Millerite history was “time prophecy”.
Миллерит хөдөлгөөний түүхэнд хуучин гэрээний ард түмэн (Протестантизм) 1843 оны бүтэлгүй зөгнөлийг (эхний урам хугарал) тэмдэглэн өнгөрүүлсэн бөгөөд тэр мөчид протестантууд өөрсдийн сорилтын шалгалтын хугацааны хязгаарыг даван өнгөрсөн юм. Тэрхүү шалгалтын хугацаа 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд, хоёр дахь Гаслангийн (Ислам) цаг хугацааны эш үзүүллэг биелэх үед Илчлэл 10-ын хүчирхэг тэнгэрэлч бууж ирснээр эхэлсэн билээ. Протестантууд эхний урам хугарлын үед эш үзүүллэгийн цаг хугацааг няцаасан, учир нь тэрхүү алдаатай зөгнөл тэдэнд үнэнийг цаашид эрж хайхаа болих шалтаг болсон юм. Миллерит түүхийн бүх замын тэмдгүүдийн сэдэв нь “цаг хугацааны эш үзүүллэг” байв.
On September 11, 2001, the angel of Revelation eighteen descended at the fulfillment of the prophecy of the third Woe (Islam). The theme of all of the waymarks in the last days is Islam. The first disappointment marks the end of a cleansing of the former covenant people, as the former covenant people were then provided with an excuse for no longer seeking the truth. The testing time then began for “the virgins” of the last days, for the testing of the former covenant people that began with the descent of the angel, ended at the first disappointment. Thus, the testing of those who are represented as virgins began, and that process of testing will ultimately manifest whether the virgins are either foolish or wise.
2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд Илчлэлт арван наймын тэнгэрэлч гурав дахь Гаслангийн (Ислам) эш үзүүллэг биелэх үед бууж ирсэн юм. Эцсийн өдрүүд дэх бүх зааг тэмдгийн сэдэв нь Ислам мөн. Эхний урам хугаралт нь өмнөх гэрээний ард түмний цэвэршүүлэлтийн төгсгөлийг тэмдэглэдэг бөгөөд үүгээр өмнөх гэрээний ард түмэнд үнэнийг цаашид эрэлхийлэхгүй байх шалтаг олгогдсон юм. Дараа нь эцсийн өдрүүдийн “охид”-ын шалгалтын цаг эхэлсэн, учир нь тэнгэрэлчийн бууж ирэлтээр эхэлсэн өмнөх гэрээний ард түмний шалгалт эхний урам хугаралтаар төгссөн билээ. Ийнхүү охидоор төлөөлүүлэн дүрслэгдсэн хүмүүсийн шалгалт эхэлсэн бөгөөд тэрхүү шалгалтын үйл явц эцэст нь охид мунхаг эсвэл мэргэн алин болохыг илэрхийлэн харуулах болно.
Between the first and the last disappointment is the message of the Midnight Cry. The theme of the message of the Midnight Cry for the Millerites was “time”, and the theme of the message of the Midnight Cry in the last days is “Islam”. In Miller’s dream he is awakened with a shout (cry), and at that time, his jewels shine ten times brighter than they formerly shone. The jewels upon the charts that directly identifies a prediction for the last days is Islam and the investigative judgment. As such, the tests of the “message” of the Midnight Cry and of the “experience” represented by the investigative judgment, is not for the former covenant people, but for those who profess to be the last virgins.
Эхний бөгөөд сүүлчийн урам хугаралтын хооронд Шөнийн дундын хашхирааны мэдээ оршдог. Миллерчүүдийн хувьд Шөнийн дундын хашхирааны мэдээний сэдэв нь “цаг хугацаа” байсан бол, эцсийн өдрүүд дэх Шөнийн дундын хашхирааны мэдээний сэдэв нь “Ислам” юм. Миллерийн зүүдэнд тэр хашхираан (орилоон)-аар сэрдэг бөгөөд тэр үед түүний эрдэнэсүүд урьд нь гялалзаж байснаасаа арав дахин илүү тод гэрэлтдэг. Хүснэгтүүд дээрх, эцсийн өдрүүдийн талаархи эш үзүүллэгийг шууд тодорхойлон заадаг эрдэнэсүүд нь Ислам болон мөрдөн шалгах шүүлт юм. Иймээс Шөнийн дундын хашхирааны “мэдээ”-ний шалгалтууд болон мөрдөн шалгах шүүлтээр төлөөлөгдсөн “туршлага”-ын шалгалт нь өмнөх гэрээний ард түмний төлөө бус, харин өөрсдийгөө эцсийн онгон охид хэмээн тунхаглагчдад зориулагдсан юм.
The illustration that is produced when both charts are brought together, which identifies the history of the first to the last disappointment, identifies that in the time when the “hidden history” of the Seven Thunders is occurring, the final work of the investigative judgment is being accomplished. That final work is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and it takes place during the “troublous times” of Daniel nine, during the angering of the nations in Revelation eleven, the holding of the “four winds” of Revelation chapter seven, the “staying of the rough wind in the day of the east wind,” of Isaiah chapter twenty-seven, and the restraint of the “angry horse that is seeking to break loose and bring death and destruction” upon the world. All of these prophetic witnesses represent Islam of the third Woe, as represented upon the sacred charts.
Хоёр хүснэгтийг нэгтгэн гаргаж ирсэн дүрслэл нь эхний урам хугарлаас эцсийн урам хугарал хүртэлх түүхийг тодорхойлж, “Долоон Аянгын” “далд түүх” өрнөж буй тэр цаг үед мөрдөн шалгах шүүлтийн эцсийн ажил биелж байгааг илтгэнэ. Тэр эцсийн ажил нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалах явдал бөгөөд энэ нь Даниел есдүгээр бүлгийн “зовлонт цагууд”-ын үед, Илчлэл арван нэгдүгээр бүлэгт гардаг үндэстнүүдийн хилэгнэн уурсах үеэр, Илчлэл долдугаар бүлгийн “дөрвөн салхи”-ийг тогтоон барих үед, Исаиа хорин долдугаар бүлгийн “зүүн салхины өдөр ширүүн салхийг нь тогтоон барих” үед, мөн дэлхий дээр үхэл ба сүйрэл авчрахаар “тасран гарч” буй “ууртай морь”-ийг хазаарлан саатуулах үед болдог. Эдгээр эш үзүүллэгийн бүх гэрчүүд нь ариун хүснэгтүүд дээр дүрслэгдсэнчлэн гурав дахь Гаслангийн Исламыг төлөөлдөг.
The three primary elements of the two sacred charts of Habakkuk that are specifically addressing events that were future to the publication of the charts, is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, Islam and the fulfillment of the parable of the ten virgins. The charts identify a testing, sealing process of both an “experience” and a “message.” The experience necessary for a foolish virgin is “Christ in you the hope of glory”, which represents the perfection represented by the one hundred and forty-four thousand.
Хабакукийн ариун хоёр хүснэгтийн, хүснэгтүүд нийтлэгдсэн үеэс хойших ирээдүйн үйл явдлуудад онцгойлон хандсан үндсэн гурван бүрэлдэхүүн нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг лацдах үйл явц, Ислам, мөн арван охины сургаалт зүйрлэлийн биелэлт юм. Эдгээр хүснэгтүүд “туршлага” болон “мэдээ” хэмээх хоёулангийнх нь шалгалт, лацдалтын үйл явцыг зааж байна. Мунхаг охинд шаардлагатай туршлага нь “та нарын доторх Христ, алдрын найдвар” бөгөөд энэ нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгаар төлөөлөгдсөн төгс төгөлдрийг илэрхийлдэг.
Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory: Whom we preach, warning every man, and teaching every man in all wisdom; that we may present every man perfect in Christ Jesus. Colossians 1:26–28.
Үеүд болон үеийнхнээс нууж байсан нууц хүртэл эдүгээ Түүний ариун хүмүүст илэрхий болгогдов. Бурхан энэ нууцын алдрын баялаг нь харь үндэстнүүдийн дунд юу болохыг тэдэнд мэдүүлэхийг хүссэн; энэ нь та нарын доторх Христ, алдрын найдвар мөн. Түүнийг бид тунхагладаг, хүн бүрийг сануулж, бүх мэргэн ухаанаар хүн бүрийг сургадаг нь Христ Есүс дотор хүн бүрийг төгс болгон өргөхийн тулд билээ. Колоссай 1:26–28.
The one hundred and forty-four thousand are represented as a group of people who have came out of a “captivity”. The captivity that is directly represented in the book of Revelation is the captivity of being dead in the street for three and a half days, as represented in Revelation chapter eleven. The captivity of a symbolic death is representing the “seven times” of Leviticus twenty-six, and that captivity requires the manifestation of repentance, as illustrated by Daniel’s prayer, in chapter nine.
Зуун дөчин дөрвөн мянгыг нэгэн “олзлогдлоос” гарч ирсэн бүлэг хүмүүсээр дүрсэлсэн байдаг. Илчлэлт номд шууд дүрслэгдсэн олзлолт нь Илчлэлт арван нэгдүгээр бүлэгт үзүүлсэнчлэн гудамжинд гурав хагас өдөр үхсэн байдал дахь олзлолт юм. Бэлгэдэлт үхлийн энэ олзлолт нь Левит хорин зургаадугаар бүлгийн “долоон үе”-ийг төлөөлж байгаа бөгөөд тэрхүү олзлолт нь Даниелын есдүгээр бүлэг дэх залбирлаар жишээлэн харуулснаар гэмшлийн илрэлийг шаарддаг.
When the dead dry bones are brought back to life, they are immediately lifted up as an “ensign”. In death they were without Christ within them, the hope of glory. Part of their required repentance was their acknowledgment that they had walked contrary to God, and that God had walked contrary to them. When they meet the requirements prophetically identified, Christ then “comes suddenly to His temple”, and the “experience” is attained that is needed in order to be a member of the ensign that is then lifted up.
Үхсэн хуурай ясууд аминд эргэн ормогцоо тэр даруй “туг тэмдэг” болгон өргөгдөнө. Үхлийн байдалд байхдаа тэдний дотор алдар суугийн найдвар болох Христ байгаагүй. Тэднээс шаардагдсан гэмшлийн нэг хэсэг нь өөрсөд нь Бурханы эсрэгээр явсан бөгөөд Бурхан ч тэдний эсрэгээр явсныг хүлээн зөвшөөрөх явдал байв. Тэд эш үзүүллэгээр тодорхойлогдсон шаардлагуудыг хангах үед Христ “Өөрийн сүмд гэнэт ирдэг”, тэгээд дараа нь өргөгдөх тэрхүү туг тэмдгийн гишүүн байхад шаардлагатай “туршлага” олж авдаг.
The “experience” that is illustrated when the two charts are brought together, is accomplished by the final work of Christ in the heavenly sanctuary. That “experience” is represented by the “mareh” vision, which is the vision of “the appearance”. The “message” that is needed is the “chazon” vision, of prophetic history. That “message” is identified as the message of God’s impending judgment upon a rebellious world that is brought about by Islam of the third Woe.
Хоёр зураглалыг нэгтгэн харуулахад дүрслэгдсэн тэрхүү “туршлага” нь тэнгэрийн ариун сүм дэх Христийн эцсийн ажлаар гүйцэлддэг. Тэрхүү “туршлага” нь “үзэгдлийн дүр төрх”-ийн үзэгдэл болох “mareh” үзэгдлээр төлөөлөгдөнө. Шаардлагатай байгаа тэрхүү “мэдээ” нь эш үзүүллэгийн түүхийн “chazon” үзэгдэл мөн. Тэрхүү “мэдээ” нь гурав дахь Гаслалын Исламаар хэрэгжих, тэрслүү ертөнцөд ирэх гэж буй Бурханы шүүлтийн мэдээ хэмээн тодорхойлогддог.
In 1856, the Lord sought to finish the rebuilding of spiritual Jerusalem in Adventism. Under the arrival of the three angels from 1798 unto 1844, the Millerite temple had been built upon the foundations, represented as “jewels” in Miller’s dream, as represented by the prophetic truths on the two pioneer charts (1843 and 1850) that fulfilled Habakkuk chapter two. He then led His people to erect the wall of His seventh-day Sabbath law, and returned them to the “old paths” of ancient Israel to finish the work of the “street to walk in”. BUT, the old path included a doctrine, a prophecy, that was designed to test and separate them. In 1863, Adventism failed the test of the “seven times”, and began to wander in the wilderness of Laodicea.
1856 онд Эзэн Адвентизмийн доторх сүнслэг Иерусалимын дахин байгуулалтыг дуусгахыг эрэлхийлсэн. 1798 оноос 1844 он хүртэлх гурван тэнгэрэлчийн ирэлтийн дор Миллерийн ариун сүм сууринууд дээр баригдсан бөгөөд энэ нь Миллерийн зүүдэнд “эрдэнэс чулуу” хэмээн дүрслэгдсэн, мөн Хабаккукын хоёрдугаар бүлгийг биелүүлсэн анхны хоёр зурагт хуудас (1843 ба 1850) дээрх эш үзүүллэгийн үнэнүүдээр төлөөлөгдөнө. Дараа нь Тэр Өөрийн хүмүүсийг Өөрийн долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийн хуулийн ханыг босгоход удирдаж, тэднийг “явах гудамж”-ийн ажлыг дуусгахын тулд эртний Израилийн “хуучин замууд” руу буцаасан. ГЭВЧ тэр хуучин замд тэднийг шалгаж, салгах зорилготой нэгэн сургаал, нэгэн эш үзүүллэг багтаж байв. 1863 онд Адвентизм “долоон цаг хугацаа”-ны сорилд бүдэрч, Лаодикийн цөлийн тэнүүлд орж эхэлсэн.
October 22, 1844, typifies the soon-coming Sunday law, and at the Sunday law the work will be accomplished represented by the forty-nine years of finishing the street and wall in troublous times, as identified by Daniel.
1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдөр нь удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулийг бэлгэдэн дүрсэлдэг бөгөөд Ням гаргийн хуулийн үед Даниелын тодорхойлсноор зовлонт цаг үед гудамж ба хэрмийг дуусган барьсан дөчин есөн жилийн төлөөлсөн ажил гүйцэлдэх болно.
Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:25.
Тиймээс Иерусалимыг сэргээн босгож байгуулах тушаал гарах үеэс эхлээд Ханхүү болох Мессиа хүртэл долоон долоо хоног, мөн жаран хоёр долоо хоног байхыг мэдэж, ойлгогтун. Гудамж нь дахин баригдаж, хэрэм нь ч зовлонт цаг үед сэргээн байгуулагдана. Даниел 9:25.
All the prophets agree with one another, and the “troublous times” of Daniel is also identified in the passage from Early Writings which we have been considering.
Бүх эш үзүүлэгчид хоорондоо санал нэгтэй байдаг бөгөөд Даниелын дурдсан “хүнд бэрх цаг үе” нь мөн бидний авч үзэж байсан Early Writings дахь эшлэлд адилхан тодорхойлогдсон байдаг.
“At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
“Тэр үед, авралын ажил төгсгөлдөө хүрч байх зуур, газар дэлхий дээр гай зовлон ирэх бөгөөд үндэстнүүд уур хилэнтэй байх авч, гурав дахь тэнгэрэлчийн ажлыг саатуулахгүйн тулд тэд хязгаарлагдан баригдсан байх болно. Тэр үед Эзэний оршихуйгаас ирэх ‘хожуугийн бороо,’ өөрөөр хэлбэл сэргээш ирж, гурав дахь тэнгэрэлчийн чанга дуу хоолойд хүч өгөхийн тулд, мөн долоон сүүлчийн гамшиг асгагдах үед ариун хүмүүсийг бат зогсоход бэлтгэхийн тулд ирэх болно.” Early Writings, 85.
We will continue this study in the next article.
Бид энэ судалгааг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлнэ.
“Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’
“Үнэнийг хүлээн зөвшөөрдөг гэж мэдүүлдэг хүмүүс Сатанд үйлчилсээр байх цагт түүний тамын сүүдэр Бурхан болон тэнгэрийн талаарх тэдний үзлийг таслан хаасаар байх болно. Тэд анхны хайраа алдсан хүмүүсийн адил байх болно. Тэд мөнхийн бодит байдлыг харж үл чадна. Бурханы бидэнд бэлтгэсэн зүйл нь Зехариа номын 3, 4-р бүлгүүд болон 4:12–14-т дүрслэгдсэн байдаг: ‘Тэгээд би дахин хариулж, түүнд хэлэв: Алтан тосыг өөрсдөөсөө урсган гаргадаг тэрхүү хоёр алтан хоолойгоор дамжин буй эдгээр хоёр чидун мөчир юу вэ? Тэр надад хариулж: Эдгээр нь юу болохыг чи мэдэхгүй гэж үү? гэв. Би: Үгүй, эзэнтэн минь, гэв. Тэгэхэд тэр: Эдгээр нь бүх газрын Эзэний дэргэд зогсдог тослогдсон хоёр хүн мөн, гэв.’”
“The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
“Эзэн нөөц бололцоогоор дүүрэн байдаг. Түүнд хэрэгсэл боломжийн ямар ч дутагдал үгүй. Бидний итгэлийн дутмаг байдал, газарлаг чанар, хөнгөн хийсвэр үг яриа, яриа хөөрөөнд маань илэрдэг үл итгэлээс болж бидний эргэн тойронд харанхуй сүүдэр хуралддаг. Христ Үгээр ч, зан чанараар ч бүхэлдээ хайр татам Нэгэн, түмэн мянгын дундаас хамгийн эрхэм Нэгэн хэмээн илчлэгддэггүй. Сэтгэл өөрийгөө хоосон байдал өөд өргөхөд сэтгэл хангалуун байвал, Эзэний Сүнс түүнд тун бага зүйлийг л хийж чадна. Бидний ойрхон хардаг богино хараа сүүдрийг л үздэг боловч цаадах алдар сууг харж чаддаггүй. Тэнгэр элч нар дэлхийн бүх гадаргуу дээгүүр дайран гарч, зам мөрдөө сүйрэл ба үхлийг авчрахын тулд мултран тавигдахыг эрмэлзсэн ууртай морь мэт дүрслэгдсэн дөрвөн салхийг тогтоон барьж байна.”
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
“Бид мөнхийн ертөнцийн яг ирмэг дээр унтсаар байх уу? Бид мохоо, хүйтэн, үхмэл байх уу? Ай, Бурхан Өөрийн ард түмэндээ Өөрийн Сүнс ба амийг үлээж, тэд хөл дээрээ босон амьдрахын тулд энэ нь манай чуулгануудад байгаасай. Зам нарийн, хаалга давчуу гэдгийг бид харах хэрэгтэй. Гэвч бид тэрхүү давчуу хаалгаар нэвтрэн ороход, түүний уудам нь хязгааргүй юм.” Manuscript Releases, volume 20, 217.