As Isaiah presents the message represented by the sixty-five years (chapter seven, verse eight), to the wicked leader of Jerusalem, he does so by the “fuller’s field” and the “end of the conduit of the upper pool,” in the year 742 BC. 742 BC represents 1863, for Jesus always illustrates the end with the beginning. The rebellion of 1863 in turn represents the Sunday law in the United States, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. 1863 was the beginning of the legally registered Laodicean Adventist church, and that church is left desolate at the “great earthquake” of the Sunday law. How could a corporation that is legally governed by the State (not the reverse of the Church controlling the State), continue to uphold the seventh-day Sabbath, at the time when that very same government is legally forbidding worship on the seventh day?
Исаиа жаран таван жилийн хугацаагаар (долоодугаар бүлэг, наймдугаар ишлэл) дүрслэгдсэн мэдээг Иерусалимын ёс бус удирдагчид хүргэхдээ, МЭӨ 742 онд “угаагчийн талбай”-н дэргэд, “дээд цөөрмийн сувгийн төгсгөл”-д үүнийг хийдэг. МЭӨ 742 он нь 1863 оныг төлөөлдөг. Учир нь Есүс төгсгөлийг үргэлж эхлэлээр дүрслэн үзүүлдэг. Харин 1863 оны тэрсэлдэл нь АНУ дахь Ням гаргийн хуулийг төлөөлдөг. Учир нь Есүс аливаа зүйлийн төгсгөлийг тухайн зүйлийн эхлэлээр үргэлж дүрслэн үзүүлдэг. 1863 он нь хууль ёсоор бүртгэгдсэн Лаодикийн Адвентист сүмийн эхлэл байсан бөгөөд тэр сүм Ням гаргийн хуулийн “агуу газар хөдлөлт”-ийн үед эзгүйрч орхигддог. Улсаар хууль ёсоор захирагддаг корпораци (Сүм нь Улсыг захирдаг байхын эсрэгээр биш) долоо дахь өдрийг шүтэн мөргөхийг яг тэр засгийн газар өөрөө хууль ёсоор хориглож буй цагт, долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийг яаж үргэлжлүүлэн сахиж чадах билээ?
At the beginning and ending of Christ’s ministry, He cleansed the temple. At the first temple cleansing Christ identified that the leaders had made “his father’s house” a den of thieves, but in the last cleansing of the temple He had identified that “their house” was left to them desolate. Ancient Israel illustrates modern Israel. He erected and cleansed the Millerite temple in the beginning of Adventism, but at the final cleansing, the cleansing of the one hundred and forty-four thousand, Laodicean Adventism is spewed out of His mouth, and “their house” is then left desolate.
Христийн үйлчлэлийн эхлэл ба төгсгөлд Тэр ариун сүмийг цэвэрлэсэн. Ариун сүмийг анх цэвэрлэхдээ Христ удирдагчид “Эцгийнх нь гэр”-ийг дээрэмчдийн үүр болгосныг илчилсэн бол, ариун сүмийг эцэст нь цэвэрлэхдээ “тэдний гэр” эзгүйрэн тэдэнд орхигдсоныг илэрхийлсэн. Эртний Израиль нь орчин үеийн Израилийг дүрслэн үзүүлдэг. Тэрээр Адвентизмын эхэнд Миллерит ариун сүмийг байгуулж, цэвэрлэсэн; харин эцсийн цэвэрлэгээнд, нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг цэвэрлэх тэр үед, Лаодикийн Адвентизм Түүний амнаас бөөлжигдөн гарч, улмаар “тэдний гэр” эзгүйрэн орхигдоно.
Isaiah is by the fuller’s field when he confronts king Ahaz. The fuller’s field represents the cleansing accomplished by the Messenger of the Covenant who suddenly comes to His temple, and cleanses the sons of Levi as with “fuller’s soap.” This cleansing was accomplished at the beginning of Adventism, and it is accomplished again at the end.
Исаиа хаан Ахазтай нүүр тулахдаа угаагчийн талбайд байдаг. Угаагчийн талбай нь Өөрийн сүмд гэнэт ирж, Левийн хөвгүүдийг “угаагчийн саван”-гаар мэт ариусгадаг Гэрээний Элчээр үйлдэгдсэн цэвэршүүлэлтийг төлөөлдөг. Энэхүү цэвэршүүлэлт Адвентизмийн эхэнд хэрэгжсэн бөгөөд эцэст нь дахин хэрэгждэг.
Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.
Харагтун, Би Өөрийн элчийг илгээх бөгөөд тэр Миний өмнө замыг бэлтгэнэ. Та нарын эрж хайж буй Эзэн Өөрийн сүмдээ гэнэт ирнэ; та нарын таашаадаг гэрээний элч, болгоогтун, Тэр ирнэ гэж түмэн цэргийн ЭЗЭН айлдаж байна. Харин Түүний ирэх өдрийг хэн тэсвэрлэж чадах билээ? Тэр үзэгдэхэд хэн тогтож зогсож чадах билээ? Учир нь Тэр бол мөнгө хайлуулагчийн гал мэт, даавуу цайруулагчийн шүлт мэт юм. Тэр мөнгө цэвэршүүлэгч, ариусгагч мэт сууж, Левийн хөвгүүдийг ариусган, тэднийг алт мөнгө шиг цэвэрлэнэ. Ингэснээр тэд ЭЗЭНд зөвт байдлын өргөлийг өргөх болно. Тэгээд Иуда ба Иерусалимын өргөл нь эртний өдрүүдэд байсанчлан, урьдын жилүүдийн адил ЭЗЭНд тааламжтай байх болно. Малахи 3:1–4.
Isaiah meets Ahaz, with the sign of his son, whose name symbolizes that in the last days “a remnant will return.” The remnant is those that “return.” Isaiah meets with wicked king Ahaz during the history of the cleansing of the temple, which began in Millerite history in 1844, and was brought to a conclusion by disobedience in 1863. In the last days the cleansing is the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Had the Millerites followed the opening providence of God that followed 1844, they would have finished the work.
Исаиа өөрийн хүүгийн тэмдгийн хамт Ахазтай уулздаг бөгөөд хүүгийнх нь нэр эцсийн өдрүүдэд “үлдэгдэл нь буцаж ирнэ” гэдгийг бэлгэддэг. Үлдэгдэл гэдэг нь “буцаж ирдэг” хүмүүс юм. Исаиа 1844 онд Миллерчүүдийн түүхэнд эхэлж, 1863 онд дуулгаваргүй байдлаар төгсгөлдөө хүрсэн сүмийг цэвэршүүлэх түүхийн үеэр хорон муу хаан Ахазтай уулздаг. Эцсийн өдрүүдэд энэ цэвэршүүлэлт нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг лацдах түүх мөн. Хэрэв Миллерчүүд 1844 оноос хойш Бурханы нээсэн удирдлагыг дагасан бол тэд ажлыг дуусгах байсан.
“Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.
“1844 оны их урам хугаралтын дараа Адвентистууд итгэлээ бат барин, Бурханы нээгдэж буй удирдамжийг эвтэйгээр даган, гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг хүлээн авч, Ариун Сүнсний хүчээр түүнийг дэлхийд тунхагласан сан бол тэд Бурханы авралыг үзэх байсан, Эзэн тэдний хүчин чармайлттай хүчтэйгээр хамтран үйлдэх байсан, ажил дуусах байсан, бөгөөд Христ Өөрийн ард түмнийг шагналыг нь хүртээхийн тулд өдийд хэдийн ирэх байсан. Харин урам хугарлын дараа үргэлжилсэн эргэлзээ ба тодорхойгүй байдлын үед, адвентийн итгэгчдийн олонх нь итгэлээсээ няцсан юм.... Ийнхүү ажил саатуулагдаж, дэлхий харанхуйд үлдсэн. Хэрэв Адвентист бүх бие Бурханы тушаалууд болон Есүсийн итгэл дээр нэгдсэнсэн бол, бидний түүх ямар үлэмж өөр байх байсан бол!” Evangelism, 695.
The failure to “follow on unitedly in the opening providence of God,” led them into a Laodicean condition by 1856, and the ensuing rebellion of 1863, marked the beginning of the wandering in the wilderness that had been illustrated by ancient Israel when they failed their tenth and final test, and were then condemned to die in the wilderness over the following forty years.
“Бурханы нээгдэж буй удирдлагыг эв нэгдэлтэйгээр цааш даган мөрдөх” явдалд бүтэлгүйтсэн нь 1856 он гэхэд тэднийг Лаодикеагийн байдалд хүргэсэн бөгөөд үүний дараах 1863 оны бослого нь эртний Израиль арав дахь буюу эцсийн сорилтдоо бүдэрч, улмаар дараагийн дөчин жилийн турш цөлд үхэхээр яллагдсан үед дүрслэгдсэн цөлөөр тэнүүчлэх явдлын эхлэлийг тэмдэглэсэн юм.
Isaiah’s son provides the promise that at the final temple cleansing of the last days “a remnant shall return.” Their “return” is illustrated by Jeremiah, who was promised that if he would “return,” he would become God’s watchman. The one hundred and forty-four thousand are those who have returned from a disappointment.
Исаиагийн хүү эцсийн өдрүүдийн сүүлчийн сүмийн цэвэршүүлэлтийн үед “үлдэгдэл нь эргэн ирнэ” гэсэн амлалтыг өгдөг. Тэдний “эргэн ирэх”-ийг Иеремиагаар дүрслэн үзүүлсэн бөгөөд түүнд хэрэв тэр “эргэн ирэх” аваас Бурханы манаач болно хэмээн амлагдсан юм. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянга гэдэг нь урам хугарлаас эргэн ирсэн хүмүүс мөн.
Those that are the one hundred and forty-four thousand have experienced a disappointment and waited for their Lord. They have been typified by the wise virgins in Millerite history, and in both the beginning and ending histories two sticks are joined into one nation, during the outpouring of the Holy Spirit during the time of the Midnight Cry.
Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгад хамаарагдагсад урам хугарал амсаж, Эзэнээ хүлээсэн билээ. Тэд Миллерийн хөдөлгөөний түүхэн дэх ухаалаг онгон бүсгүйчүүдээр төлөөлөгдөн дүрслэгдсэн бөгөөд эхлэл ба төгсгөлийн аль аль түүхэнд, Шөнө дундын хашхирааны үеийн Ариун Сүнсний асгаралтын үед, хоёр саваа нэг үндэстэн болгон нэгтгэгддэг.
Wicked king Ahaz represents the leadership of Judah that will have heard the message, but who reject the message presented by Isaiah, and in so doing they “stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.” They are those who “seek unto them that have familiar spirits, and unto wizards that peep, and that mutter,” representing the experience of spiritualism they succumb to as they receive the strong delusion of 2 Thessalonians. Ahaz’s rejection of the message of Isaiah in 742 BC, aligns with 1863, when the message of Miller was rejected. Isaiah typifies Miller, and the message of both Isaiah and Miller was based upon the “seven times,” which find their anchor point in verse eight, of Isaiah chapter seven. Miller’s son (Isaiah’s son) represents the Elijah movement that comes in the last days.
Хорон муу хаан Ахаз нь Иудагийн тэрхүү удирдагчдыг төлөөлдөг бөгөөд тэд мэдээг сонссон атлаа Исаиагийн дамжуулсан мэдээг няцаадаг; тийнхүү тэд “бүдэрч, унаж, эвдрэн хэмхэрч, урхинд орж, баригдана.” Тэд бол “үзмэрч сүнстнүүдээс болон шившлэгтнүүдээс, шивнэн бувтнагчдаас эрэн асуудаг” хүмүүс бөгөөд энэ нь 2 Тесалоник дахь хүчтэй мэхлэлтийг хүлээн авахдаа тэдний автдаг спиритизмын туршлагыг төлөөлдөг. МЭӨ 742 онд Ахаз Исаиагийн мэдээг няцаасан явдал нь 1863 онтой дүйдэг бөгөөд тэр үед Миллерийн мэдээ няцаагдсан юм. Исаиа нь Миллерийн хэв шинж бөгөөд Исаиа, Миллер хоёулынх нь мэдээ “долоон цаг үе”-д үндэслэгдсэн байв; тэрхүү “долоон цаг үе” нь Исаиа 7-р бүлгийн 8-р эшлэлд тулгуур цэгээ олдог. Миллерийн хүү (Исаиагийн хүү) нь эцсийн өдрүүдэд ирэх Елиагийн хөдөлгөөнийг төлөөлдөг.
The pronouncement against Ahaz for his rejection included the prediction of being conquered by the king of the north, who in the last days is the threefold union of Modern Rome, that is ruled over by the papacy.
Ахазын татгалзлыг нь эсэргүүцэн тунхаглагдсан шүүлт нь түүнийг хойд зүгийн хаанд дийлэгдэхийг зөгнөн хэлсэн бөгөөд тэрхүү хойд зүгийн хаан нь эцсийн өдрүүдэд папын засаглал дор оршдог Орчин үеийн Ромын гурвалсан холбоо мөн.
The Lord spake also unto me again, saying, Forasmuch as this people refuseth the waters of Shiloah that go softly, and rejoice in Rezin and Remaliah’s son; Now therefore, behold, the Lord bringeth up upon them the waters of the river, strong and many, even the king of Assyria, and all his glory: and he shall come up over all his channels, and go over all his banks: And he shall pass through Judah; he shall overflow and go over, he shall reach even to the neck; and the stretching out of his wings shall fill the breadth of thy land, O Immanuel. Isaiah 8:5–8.
ЭЗЭН дахин надад айлдан өгүүлрүүн: Энэ ард түмэн намуухан урсах Шилоагийн усыг үл ойшоож, Резин болон Ремалиагийн хүүд баясдаг тул, тиймийн тул, болгоогтун, Эзэн тэдний дээр хүчирхэг бөгөөд элбэг арвин голын усыг, өөрөөр хэлбэл Ассирийн хааныг болон түүний бүх сүр жавхланг авчирч байна. Тэрээр бүх голдирлоо халин, бүх эргээ даван оргилох болно. Тэр Иудагаар нэвтэрч, халин бялхаж, даван өнгөрсөөр хүзүү хүрэх хүртэл хүрнэ. Ай Иммануел, түүний жигүүрийн дэлгэлт чиний газрын уудам талыг дүүргэх болно. Исаиа 8:5–8.
Isaiah met with wicked king Ahaz at the end of the conduit of the upper pool, and although there is uncertainty among the biblical historians and archeologists as to whether the upper pool, was the same pool as the pool of Siloam in the time of Christ, the context of Isaiah’s prophecy removes all doubt, for Isaiah identifies that the king of the north was to come upon Ahaz, because he had rejected the waters of Shiloah, that goes softly. “Shiloah” is the Old Testament’s name for “Siloam” in the New Testament.
Исаиа эш үзүүлэгч хорон муу хаан Ахазтай дээд цөөрмийн ус дамжуулах сувгийн төгсгөлд уулзсан бөгөөд Христийн үеийн Силоамын цөөрөмтэй тэрхүү дээд цөөрөм адил байсан эсэх талаар Библийн түүхчид болон археологичдын дунд тодорхой бус байдал байдаг боловч Исаиагийн эш үзүүллэгийн агуулга бүх эргэлзээг арилгадаг. Учир нь Исаиа, Ахаз зөөлөн урсдаг Шилоагийн усыг үл хэрэгссэн тул хойд зүгийн хаан түүн дээр ирнэ хэмээн тодорхойлсон билээ. “Шилоа” нь Шинэ Гэрээн дэх “Силоам”-ын Хуучин Гэрээний нэр мөн.
It was at the pool of Siloam that Jesus healed the blind man, and wicked king Ahaz represents the blind Laodicean leadership, both in 1863, and at the soon-coming Sunday law who refuse to be healed. “Shiloah” and “Siloam” both mean “sent,” and a message was sent from the Father, to the Son, who then gave it to Gabriel and the holy angels to convey to Isaiah, who brought the message that was “sent” from heaven to a blind Laodicean leader.
Есүс сохор хүнийг эдгээсэн газар нь Силоамын цөөрөм байсан бөгөөд хорон муу хаан Ахаз нь эдгэхээс татгалздаг сохор Лаодикийн удирдлагыг — 1863 онд ч, мөн тун удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулийн үед ч — төлөөлдөг. “Шилоах” болон “Силоам” гэдэг нь хоёулаа “илгээгдсэн” гэсэн утгатай бөгөөд Эцгээс Хүүд нэгэн мэдээ илгээгдэж, Хүү түүнийг Габриел болон ариун тэнгэр элч нарт дамжуулан Исаиад хүргүүлсэн; Исаиа тэнгэрээс “илгээгдсэн” тэр мэдээг сохор Лаодикийн нэгэн удирдагчид авчирсан юм.
The conduit from the upper pool where Isaiah presented the message represents the place where the rain of the Holy Spirit is conveyed to God’s people, as also represented by the golden pipes of Zechariah’s vision, or the ladder of Jacob’s dream.
Исаиа мэдээг тунхагласан дээд цөөрмийн ус дамжуулах хоолой нь Ариун Сүнсний бороо Бурханы ард түмэнд дамжин хүрдэг газрыг төлөөлдөг бөгөөд энэ нь мөн Зехариагийн үзэгдэл дэх алтан хоолойнууд, эсвэл Иаковын зүүдний шатнаар ч дүрслэгдсэн байдаг.
“That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’
“Бурхан бидний төлөө бэлтгэсэн зүйл нь Зехариа 3, 4-р бүлгүүдэд болон 4:12–14-т дүрслэгдсэн байдаг: ‘Тэгээд би дахин хариулж түүнд, Алтан тосоо өөрсдөөсөө хоёр алтан хоолойгоор урсгаж буй эдгээр хоёр чидуны мөчир юу вэ? гэж хэлэв. Тэр надад хариулан, Эдгээр нь юу болохыг чи мэдэхгүй гэж үү? гэв. Би, Үгүй, эзэнтэн минь, гэв. Тэгэхэд тэр, Эдгээр нь бүх газрын Эзэний дэргэд зогсдог тослогдсон хоёр хүн мөн, гэв.’”
“The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
“Эзэн нөөц баялгаар дүүрэн билээ. Түүнд хэрэгсэл боломжийн ямар ч дутагдал үгүй. Бидний итгэлийн хомсдол, дэлхийлэг байдал, хөнгөн хийсвэр яриа, мөн бидний яриа хөөрөөнд илэрдэг үл итгэлээс болж хар сүүдрүүд бидний эргэн тойронд хуралддаг. Христ Үгээр ч, зан чанараар ч бүхэлдээ хайр татам Нэгэн, түмэн мянгын дундах хамгийн эрхэм Нэгэн хэмээн илчлэгддэггүй. Сүнс хоосон юманд өөрийгөө өргөхөд сэтгэл хангалуун байх үед Эзэний Сүнс түүнд тун бага зүйлийг хийж чадна. Бидний ойрын хараатай үзэл сүүдрийг олж хардаг атлаа, цаадах алдрыг харж чаддаггүй. Тэнгэрэлч нар бүх дэлхийн гадаргуу дээгүүр дайран өнгөрч, зам мөрөндөө сүйрэл ба үхлийг тээхээр мултран тасарч гарахыг эрмэлзсэн хилэнт морь мэт дүрслэгдсэн дөрвөн салхийг тогтоон барьж байна.”
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.
“Бид мөнхийн ертөнцийн яг зааг ирмэг дээр унтсаар байх гэж үү? Бид мохоо, хүйтэн, үхмэл байх гэж үү? Өө, Бурхан Өөрийн ард түмэнд үлээсэн Өөрийн Сүнс ба амьсгал манай сүмүүдэд байж, тэд хөл дээрээ босон амьдрах болтугай. Бид зам нь нарийн, хаалга нь давчуу гэдгийг харах хэрэгтэй. Харин бид тэр давчуу хаалгаар нэвтрэн ороход, түүний уудам байдал хязгааргүй юм.” Manuscript Releases, 20-р боть, 216, 217.
The “golden oil,” is the messages of God’s Spirit that comes down from the upper pool through the conduit that is the two golden pipes that are the two witnesses of the Bible and Spirit of Prophecy, or the Old and New Testament, or the law and the prophets, or Moses and Elijah.
“Алтан тос” гэдэг нь дээрх сангаас доош бууж ирдэг Бурханы Сүнсний мэдээнүүд бөгөөд тэрхүү урсгал хоолой нь Библи ба Зөгнөлийн Сүнсний хоёр гэрч болох хоёр алтан хоолой, өөрөөр хэлбэл Хуучин ба Шинэ Гэрээ, эсвэл хууль ба эш үзүүлэгчид, эсвэл Мосе ба Елиа мөн.
“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.
“Бүх дэлхийн Эзэний дэргэд зогсогч тослогдогсод нь нэгэн цагт халхлагч херуб байсан Сатанд өгөгдөж байсан байр суурийг эзэлж байна. Өөрийн сэнтийг нь хүрээлэн буй ариун оршнолуудаар дамжуулан Эзэн газар дэлхийн оршин суугчидтай байнгын харилцааг хадгалдаг. Алтан тос нь Бурхан итгэгчдийн дэнлүүг бөхөж унтрахгүй байлгахын тулд тэднийг ханган тэтгэдэг нигүүлслийг илэрхийлдэг. Хэрэв энэ ариун тос Бурханы Сүнсний мэдээнүүдээр дамжин тэнгэрээс асгардаггүйсэн бол, бузар муугийн хүчнүүд хүн төрөлхтнийг бүхэлд нь захирах байсан юм.”
“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.
“Бурхан бидэнд илгээдэг мэдэгдлүүдийг нь бид хүлээн авдаггүй үед Түүнийг гутаан доромжилдог. Ийнхүү бид Түүний сүнснүүдэд маань юүлэн, харанхуйд буй хүмүүст дамжуулагдах ёстой байсан алтан тосыг няцаадаг. ‘Харагтун, хүргэн ирж байна; түүнийг угтан гарагтун’ гэсэн дуудлага ирэхэд ариун тосыг хүлээн аваагүй, Христийн нигүүлслийг зүрх сэтгэлдээ эрхэмлэн тээж яваагүй хүмүүс мэргэн бус охидын адил Эзэнтэйгээ уулзахад бэлэн бус байгаагаа мэдэх болно. Тэдэнд тосыг олж авах хүч өөрсдөд нь байхгүй бөгөөд тэдний амьдрал сүйрсэн байдаг. Харин Бурханы Ариун Сүнсийг гуйж, Мосегийн адил ‘Надад Өөрийн алдрыг үзүүлээч’ хэмээн гуйн залбирвал, Бурханы хайр бидний зүрх сэтгэлд асгарна. Алтан гуурсаар дамжин алтан тос бидэнд хүргэгдэх болно. ‘Хүчээр ч биш, чадлаар ч биш, харин Миний Сүнсээр болно гэж Түмэн цэргийн ЭЗЭН айлдаж байна.’ Зөвт байдлын Нарны тод цацрагийг хүлээн авснаар Бурханы хүүхдүүд ертөнцөд гэрлүүд мэт гялалзана.” Review and Herald, July 20, 1897.
The message that Ahaz was rejecting was the message of the Midnight Cry, that would have climaxed into the second coming of Christ, if the leadership of Laodicea had received the message to Laodicea that was “sent” to them in 1856. That message would have then swelled to a loud cry, and God’s people would have finished the work and been at peace. Instead, they returned to the vomit they had been delivered from.
Ахазын няцааж байсан тэр мэдээ нь Шөнө дундын Хашхирааны мэдээ байсан бөгөөд хэрэв Лаодикийн удирдагчид 1856 онд өөрсдөд нь “илгээгдсэн” Лаодикт хандсан мэдээг хүлээн авсансан бол, энэ нь Христийн хоёр дахь ирэлтээр оргилдоо хүрэх байсан юм. Тэр мэдээ дараа нь чанга хашхираа болон бадарч, Бурханы ард түмэн ажлаа дуусган, амар тайван болох байсан. Харин үүний оронд тэд аврагдан гарсан бөөлжис рүүгээ дахин буцсан юм.
Isaiah and Ahaz are represented as being in the purification process of the fuller’s field, which is accomplished by the Messenger of the Covenant in Malachi chapter three. They are symbolically located where the “oil” (a message) is being poured out in Zechariah’s vision, and in the last days, Isaiah’s message to Ahaz is the message of Islam of the third Woe; it is the message of the hidden history of the seven thunders; it is the message that the eighth is of the seven; it is the message of the vineyard; it is the message of “Truth,” that are all elements of the Revelation of Jesus Christ, which in the last days produces the purification represented by the fuller’s field.
Исаиа ба Ахаз нар Малахи номын гуравдугаар бүлэгт Гэрээний Элчээр гүйцэлддэг угаагчийн талбайн ариусгалын үйл явц дунд буйгаар дүрслэгдсэн байдаг. Тэд билэгдлийн утгаар Зехариагийн үзэгдэлд “тос” (мэдээ) юүлэгдэж буй тэр газарт байрлаж байгаа бөгөөд эцсийн өдрүүдэд Исаиагийн Ахазад хандсан мэдээ нь гурав дахь Гаслангийн Исламын мэдээ мөн; энэ нь долоон аянгын далд түүхийн мэдээ мөн; энэ нь найм дахь нь долоогоос гарсан гэсэн мэдээ мөн; энэ нь усан үзмийн талбайн мэдээ мөн; энэ нь “Үнэн”-ий мэдээ мөн бөгөөд эдгээр нь бүгд Есүс Христийн Илчлэлийн бүрэлдэхүүн хэсгүүд бөгөөд эцсийн өдрүүдэд угаагчийн талбайгаар төлөөлүүлсэн ариусгалыг бий болгодог.
It was and is also the message of the “seven times,” that changes from Miller’s foundation stone, to the head of the corner, for it was the first truth, and it must therefore be the last truth. 1863 marked the conclusion of a purification process that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844, and ultimately reached the light of the “seven times” in 1856. In 1844 the light of the twenty-three hundred years marked a beginning that led to the ending that was marked by the twenty-five hundred and twenty years. Yet, Laodicean blindness in the beginning and the ending, refuses to see the relationship of the two visions. 1863 represents the conclusion of a purification process that always occurs when a message is unsealed, and the message of the third angel was unsealed on October 22, 1844.
Энэ нь мөн Миллерийн суурийн чулуунаас булангийн тэргүүн чулуу болж хувирдаг “долоон үе”-ийн мэдээ байсан бөгөөд хэвээр ч байна. Учир нь энэ нь анхны үнэн байсан, тиймээс мөн эцсийн үнэн байх ёстой. 1863 он нь 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд гурав дахь тэнгэрэлч ирснээр эхэлж, эцэстээ 1856 онд “долоон үе”-ийн гэрэлд хүрсэн ариусгалын үйл явцын төгсгөлийг тэмдэглэсэн. 1844 онд хоёр мянга гурван зуун жилийн гэрэл нь эхлэлийг тэмдэглэсэн бөгөөд тэр эхлэл нь хоёр мянга таван зуун хорин жилээр тэмдэглэгдсэн төгсгөлд хүргэсэн юм. Гэвч эхлэл ба төгсгөл дэх Лаодикийн сохрол нь эдгээр хоёр үзэгдлийн харилцааг харахаас татгалздаг. 1863 он нь мэдээний лац тайлагдах үед үргэлж тохиолддог ариусгалын үйл явцын төгсгөлийг илэрхийлдэг бөгөөд гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээ 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд лацнаасаа тайлагдсан юм.
The light of the third angel which was unsealed in 1844, was not a singular light, it was what Sister White refers to as “the advancing light of the third angel.” The advancing light of the third angel began in 1844, and continues to advance until probation closes, but when it first arrived, and when it ultimately ends, there is a specific testing period of the third angel. Those testing periods, at the beginning and ending, also represent a testing process represented by Daniel as an “increase of knowledge,” that is also the advancing light of the third angel.
1844 онд лац нь тайлагдсан гурав дахь тэнгэрэлчийн гэрэл нь ганцхан гэрэл байгаагүй; энэ нь Хатагтай Уайт “гурав дахь тэнгэрэлчийн урагшлан дэлгэрэх гэрэл” хэмээн нэрлэснийг хэлж байна. Гурав дахь тэнгэрэлчийн урагшлан дэлгэрэх гэрэл 1844 онд эхэлсэн бөгөөд нигүүлслийн хугацаа хаагдах хүртэл урагшлан дэлгэрсээр байдаг. Гэвч тэр гэрэл анх ирэх үедээ ч, эцэст нь төгсөх үедээ ч, гурав дахь тэнгэрэлчтэй холбоотой тодорхой нэг шалгалтын хугацаа байдаг. Эхлэл ба төгсгөл дэх тэрхүү шалгалтын хугацаанууд нь мөн Даниелын “мэдлэг нэмэгдэх” хэмээн дүрсэлсэн шалгалтын үйл явцыг илэрхийлдэг бөгөөд тэр нь бас гурав дахь тэнгэрэлчийн урагшлан дэлгэрэх гэрэл мөн юм.
The testing process at the beginning began in 1844, and the advancing light increased in knowledge until it reached its conclusion in 1856. The beginning light and the ending light of the testing period are the two visions of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen, which represent the foundation and the central pillar of Adventism.
Эхний үеийн шалгалтын үйл явц 1844 онд эхэлсэн бөгөөд урагшлан нэмэгдсэн гэрэл мэдлэгээр өссөөр 1856 онд төгсгөлдөө хүрсэн. Шалгалтын үеийн эхний гэрэл ба төгсгөлийн гэрэл нь Даниелын наймдугаар бүлгийн арван гурав, арван дөрөвдүгээр эшлэл дэх хоёр үзэгдэл бөгөөд эдгээр нь Адвентизмын суурь ба төв баганыг төлөөлдөг.
The testing period of the first angel began on August 11, 1840 and ended at the first disappointment on April 19, 1844. The testing period of the second angel then began, and continued until October 22, 1844. At that point the third angel arrived and the testing period of the third angel continued until Laodicean Adventism rejected the light of the third angel in 1863.
Эхний тэнгэрэлчийн сорилтын үе 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд эхэлж, 1844 оны 4 дүгээр сарын 19-ний анхны урам хугарал хүртэл үргэлжилсэн. Дараа нь хоёр дахь тэнгэрэлчийн сорилтын үе эхэлж, 1844 оны 10 дугаар сарын 22 хүртэл үргэлжилсэн. Тэр үед гурав дахь тэнгэрэлч ирж, гурав дахь тэнгэрэлчийн сорилтын үе Лаодикейн Адвентизм 1863 онд гурав дахь тэнгэрэлчийн гэрлийг няцаах хүртэл үргэлжилсэн.
The testing period of the third angel for Millerite Adventism had a beginning and an ending, and the beginning and ending must represent the same thing, for Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing. The opening of the advancing light of the third angel was the light of the appearance (the “mareh” vision), of verse fourteen of chapter eight of Daniel. The ending of the advancing light of the third angel was the light of the trampling down of the sanctuary and host (the “chazon” vision), of verse thirteen. The two visions are prophetically intertwined.
Миллерит Адвентизмын хувьд гурав дахь тэнгэрэлчийн сорилтын үе эхлэлтэй бөгөөд төгсгөлтэй байсан бөгөөд тэр эхлэл ба төгсгөл нь нэг л зүйлийг төлөөлөх ёстой. Учир нь Есүс аливаа зүйлийн төгсгөлийг үргэлж тухайн зүйлийн эхлэлээр дүрслэн үзүүлдэг. Гурав дахь тэнгэрэлчийн урагшлан дэлгэрч буй гэрлийн нээгдэл нь Даниелын 8-р бүлгийн арван дөрөвдүгээр эшлэлийн үзэгдлийн илрэлтийн гэрэл (the “mareh” vision) байсан. Гурав дахь тэнгэрэлчийн урагшлан дэлгэрч буй гэрлийн төгсгөл нь арван гуравдугаар эшлэлийн ариун сүм ба цэргийг хөл дор гишгэлэн доромжлохын гэрэл (the “chazon” vision) байсан. Эдгээр хоёр үзэгдэл эш үзүүллэгийн хувьд хоорондоо сүлэлдсэн байдаг.
Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:9.
Дараа нь чи долоодугаар сарын арав дахь өдөр, эвлэрүүллийн өдөр, юбилейн бүрээг дуугаргагтун; та нар өөрсдийн бүх нутаг даяар бүрээг дуугаргагтун. Левит 25:9.
The trumpet that was to be sounded on the Day of Atonement, which was October 22, 1844, was the Jubilee trumpet, which represents the sacred cycle of seven years, which adds up to twenty-five hundred and twenty days. The Lord intended to lead ancient Israel directly into the Promised Land, but their rebellion prevented that from happening. The Lord intended to lead modern Israel directly into the Promised Land, but rebellion prevented that from happening. If modern Israel would have been obedient to the advancing light of the third angel, they would have warned the world and the Lord would have returned over one hundred years ago.
1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд тохиосон Нүглийг уучлах өдөрт дуугаргах ёстой байсан бүрээ нь Ивээлийн бүрээ байсан бөгөөд энэ нь долоон жилийн ариун мөчлөгийг төлөөлдөг, тийнхүү нийлбэр нь хоёр мянга таван зуун хорин өдөр болдог. Эзэн эртний Израилийг Амлагдсан нутагт шууд оруулахыг зорьсон боловч тэдний тэрслэл үүнийг бүтэлгүй болгосон. Эзэн орчин үеийн Израилийг ч мөн Амлагдсан нутагт шууд оруулахыг зорьсон боловч тэрслэл үүнийг бүтэлгүй болгосон. Хэрэв орчин үеийн Израиль гурав дахь тэнгэрэлчийн өсөн нэмэгдэж буй гэрэлд дуулгавартай байсан бол тэд дэлхийг сэрэмжлүүлэх байсан бөгөөд Эзэн зуу гаруй жилийн өмнө эргэн ирэх байсан.
In order for that to happen the Lord would have needed to work a transformation among the Millerites, and that transformation is identified as the mystery of God in the Scriptures. If Adventism had followed the advancing light of the third angel, then the trumpet of the Jubilee would have sounded all the way through to the end, for it is in the days that the seventh trumpet sounds, that the mystery of God is finished. In Revelation ten, that trumpet, which is the Jubilee trumpet, and also the trumpet of the third woe, began to sound on October 22, 1844.
Тэр нь биелэхийн тулд Эзэн Миллеритүүдийн дунд өөрчлөлтийн ажлыг үйлдэх шаардлагатай байсан бөгөөд тэрхүү өөрчлөлт нь Сударт Бурханы нууц хэмээн тодорхойлогддог. Хэрэв Адвентизм гурав дахь тэнгэрэлчийн өсөн дэвжих гэрлийг дагасан бол Ойн баярын бүрээ эцсийг хүртэл цуурайтах байсан; учир нь долоо дахь бүрээ дуугарах өдрүүдэд Бурханы нууц гүйцэлддэг билээ. Илчлэлт арван бүлэгт, Ойн баярын бүрээ болох тэр бүрээ, мөн гурав дахь гайгийн бүрээ ч болох тэрхүү бүрээ 1844 оны 10-р сарын 22-нд дуугарч эхэлсэн юм.
And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:5–7.
Тэгээд миний тэнгис дээр болон газар дээр зогсож байхыг харсан тэр тэнгэрэлч гараа тэнгэр өөд өргөн, тэнгэр болон түүний доторх бүхнийг, газар болон түүний доторх бүхнийг, тэнгис болон түүний доторх бүхнийг бүтээсэн, мөнхөөс мөнхөд амьдрагч Түүгээр тангараглан, цаг хугацаа цаашид байхгүй болно гэв. Харин долоо дахь тэнгэрэлчийн дуу хоолойн өдрүүдэд, тэр бүрээгээ үлээж эхлэхэд, Бурханы нууц Өөрийн зарц эш үзүүлэгчдэд тунхагласан ёсоор гүйцэлдэх болно. Илчлэл 10:5–7.
The testing purification process that began on October 22, 1844, which was the advancing light of the third angel, began with the light of Daniel chapter eight, verse fourteen, and it ended with the light of Daniel chapter eight, verse thirteen. It began with the answer of verse fourteen, and ended with the question of verse thirteen.
1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд эхэлсэн, гурав дахь тэнгэрэлчийн өсөн дэвжих гэрэл байсан шалган цэвэршүүлэх үйл явц нь Даниелын номын наймдугаар бүлгийн арван дөрөвдүгээр эшлэлийн гэрлээр эхэлж, Даниелын номын наймдугаар бүлгийн арван гуравдугаар эшлэлийн гэрлээр төгссөн юм. Энэ нь арван дөрөвдүгээр эшлэлийн хариугаар эхэлж, арван гуравдугаар эшлэлийн асуултаар төгссөн юм.
Those nineteen years were typified by the arrival of Isaiah’s warning message to Ahaz the king of literal Judah during a civil war between the north and south. Those nineteen years ended with the king of the north, taking Israel into slavery. Those nineteen years typified the arrival of the third angel in 1844, through to the rebellion of 1863. The advancing light of the third angel was represented by Isaiah’s message.
Тэр арван есөн жилийг умард ба өмнөдийн хооронд болсон иргэний дайны үед бэлгэдэлт бус Иудагийн хаан Ахазад Исаиагийн анхааруулах мэдээ ирснээр төлөөлүүлсэн. Тэр арван есөн жил умардын хаан Израилийг боолчлолд авч явснаар төгссөн. Тэр арван есөн жил 1844 онд гурав дахь тэнгэрэлч ирснээс 1863 оны бослого хүртэлх үеийг төлөөлүүлсэн. Гурав дахь тэнгэрэлчийн урагшлан өсөн нэмэгдэх гэрлийг Исаиагийн мэдээгээр илэрхийлсэн.
The rejection of that advancing light brought an end to the Millerite movement, and in that testing period the Philadelphian Millerite Movement transitioned into the Laodicean Church. The nineteen years that began in 742 BC, and the nineteen years that began in 1844, both represent a testing and purification process in the last days, that is the final testing period of the advancing light of the third angel.
Урагшлан өсөн нэмэгдэж байсан тэрхүү гэрлийг няцаасан явдал Миллерит хөдөлгөөний төгсгөлийг авчирсан бөгөөд тэрхүү шалгалтын үед Филаделфийн Миллерит Хөдөлгөөн Лаодикийн Сүмд шилжин орсон юм. МЭӨ 742 онд эхэлсэн арван есөн жил, мөн 1844 онд эхэлсэн арван есөн жил хоёул эцсийн өдрүүд дэх шалгалт ба ариусгалын үйл явцыг, өөрөөр хэлбэл гурав дахь тэнгэрэлчийн урагшлан өсөн нэмэгдэх гэрлийн эцсийн шалгалтын үеийг төлөөлдөг.
In that final testing process the mystery of God will be finished. The one hundred and forty four thousand are those who wait, return and are sealed.
Тэр эцсийн шалгалтын үйл явцад Бурханы нууц гүйцэлдэх болно. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянга гэдэг нь хүлээж, эргэн ирж, тамгалагдсан хүмүүс мөн.
Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Behold, I and the children whom the Lord hath given me are for signs and for wonders in Israel from the Lord of hosts, which dwelleth in mount Zion. Isaiah 8:16–18.
Гэрчлэлийг боож, хуулийг Миний шавь нарын дунд лацдан битүүмжил. ЭЗЭН Иаковын гэрээс нүүрээ далдалдаг боловч би Түүнийг хүлээнэ, Түүнийг эрэн харна. Үзэгтүн, би болон ЭЗЭНий надад өгсөн хүүхдүүд Израильд тэмдэгүүд ба гайхамшгуудын төлөө, Сион ууланд оршин суугч түг түмдийн ЭЗЭНээс ирэгсэд мөн. Исаиа 8:16–18.
The ending testing period of the advancing light of the third angel in the last days, began where the beginning testing period began. It began when Jesus raised His hand up to heaven and proclaimed “that there should be time no longer.” That pronouncement occurred on October 22, 1844, when the seventh trumpet, announced the Jubilee at the conclusion of the sacred cycle of seven. The cycle of seven years, repeated seven times was literally forty-nine years, or twenty-five hundred and twenty days.
Эцсийн өдрүүдэд гурав дахь тэнгэрэлчийн өсөн нэмэгдэж буй гэрлийн төгсгөлийн сорилтын үе анхны сорилтын үе эхэлсэн тэр газраас эхэлсэн. Энэ нь Есүс Өөрийн гараа тэнгэр өөд өргөн, “цаашид хугацаа байхгүй” хэмээн тунхагласан үед эхэлсэн юм. Тэрхүү тунхаглал 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд, долоо хэмээх ариун мөчлөгийн төгсгөлд долоо дахь бүрээ Ойн жилийн баярыг зарлан тунхаглах үед болсон. Долоон жилийн мөчлөгийг долоон удаа давтсан нь бодитоор дөчин есөн жил, буюу хоёр мянга таван зуун хорин өдөр байв.
1989 marks the “time of the end” in the movement of the one hundred and forty-four thousand, and 1989 marks the conclusion of the one hundred and twenty-six years that began at the rebellion of 1863. The movement of the one hundred and forty-four thousand began at the “time of the end,” with a symbol of the “seven times,” for one hundred and twenty-six is a tithe of twelve hundred and sixty, which in turn is half of twenty-five hundred and twenty.
1989 он нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгатын хөдөлгөөний «эцсийн цаг»-ийг тэмдэглэдэг бөгөөд 1989 он нь мөн 1863 оны тэрслэлээр эхэлсэн нэг зуун хорин зургаан жилийн төгсгөлийг тэмдэглэдэг. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгатын хөдөлгөөн «эцсийн цаг»-т, «долоон цагийн» бэлгэдэлтэйгээр эхэлсэн; учир нь нэг зуун хорин зургаа нь нэг мянга хоёр зуун жаран-ийн аравны нэг бөгөөд, тэр нь эргээд хоёр мянга таван зуун хорийн тал юм.
Jesus always represents the end of a thing with the beginning of a thing, and the beginning of the movement of the one hundred and forty-four thousand was marked by a symbol of the “seven times,” just as it is at the end of the movement. The days of the sounding of the seventh angel, when the mystery of God is finished, began at the conclusion of the “three-and-a-half” days of Revelation chapter eleven. The Seventh Trumpet, which is also the third Woe, sounded its second note on October 7, 2023, and the mystery of God is now finishing, as “he hath declared to his servants the prophets.” The ending of the movement is marked by a symbol of “seven times,” as was the beginning of the very same movement.
Есүс аливаа зүйлийн төгсгөлийг тухайн зүйлийн эхлэлээр үргэлж төлөөлүүлдэг бөгөөд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хөдөлгөөний эхлэл нь хөдөлгөөний төгсгөлд байдагтай адил “долоон цаг үе”-ийн бэлгэ тэмдгээр тэмдэглэгдсэн юм. Бурханы нууц гүйцэж дуусдаг долоо дахь тэнгэрэлчийн бүрээ дуугарах өдрүүд нь Илчлэл номын арван нэгдүгээр бүлгийн “гурван өдөр хагас”-ын төгсгөлд эхэлсэн. Гурав дахь Гаслан мөн болох Долоо дахь Бүрээ 2023 оны 10 дугаар сарын 7-нд хоёр дахь дохиогоо өгсөн бөгөөд “Өөрийн зарц эш үзүүлэгчдэд тунхагласанчлан” Бурханы нууц одоо төгсөн гүйцэж байна. Хөдөлгөөний төгсгөл нь яг тэрхүү нэгэн хөдөлгөөний эхлэл тэмдэглэгдсэнтэй адил “долоон цаг үе”-ийн бэлгэ тэмдгээр тэмдэглэгдэж байна.
At the time of the end in 1798, the “seven times,” of God’s indignation against the northern kingdom ended, and at the end of the movement of the Millerites, the rejection of the truths associated with the “seven times,” marked the rebellion of 1863. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and the movement of the first angel (the Millerites), illustrates the movement of the third angel (the one hundred and forty-four thousand). Both movements begin with and end with the “seven times.” You cant make these things up.
Төгсгөлийн цагт, 1798 онд, хойд хаант улсын эсрэг Бурханы хилэгнэлтийн “долоон цаг” төгссөн бөгөөд Миллерчүүдийн хөдөлгөөний төгсгөлд “долоон цаг”-тай холбоотой үнэнүүдийг няцаасан явдал 1863 оны тэрслэлтийг тэмдэглэв. Есүс аливаа зүйлийн төгсгөлийг үргэлж ямар нэг зүйлийн эхлэлээр дүрслэн үзүүлдэг бөгөөд эхний тэнгэрэлчийн хөдөлгөөн (Миллерчүүд) нь гурав дахь тэнгэрэлчийн хөдөлгөөнийг (нэг зуун дөчин дөрвөн мянга) дүрслэн үзүүлдэг. Хоёр хөдөлгөөн хоёулаа “долоон цаг”-аар эхэлж, “долоон цаг”-аар төгсөнө. Эдгээрийг та зохиож гаргаж чадахгүй.
We will continue this study in the next article.
Бид энэ судлалыг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлнэ.
“Those who are in responsible positions are not to become converted to the self-indulgent, extravagant principles of the world, for they cannot afford it; and if they could, Christlike principles would not allow it. Manifold teaching needs to be given. ‘Whom shall He teach knowledge? and whom shall He make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little.’ Thus the word of the Lord is patiently to be brought before the children and kept before them, by parents who believe the word of God. ‘For with stammering lips and another tongue will He speak to this people. To whom He said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.’ Why?—because they did not heed the word of the Lord that came unto them.
“Хариуцлагатай албан тушаалд байгаа хүмүүс энэ ертөнцийн өөрийгөө эрхлүүлсэн, үрэлгэн зарчмуудад хөрвөн орох ёсгүй, учир нь тэдэнд тийм боломж үгүй; харин боломжтой байсан ч Христтэй адил зарчмууд нь түүнийг зөвшөөрөхгүй. Олон талт сургаал өгөх хэрэгтэй. ‘Тэр хэнд мэдлэг заах вэ? Тэр хэнд сургаалыг ойлгуулах вэ? сүүнээс гарсан, хөхнөөс салсан тэдэнд. Учир нь тушаал дээр тушаал, тушаал дээр тушаал; мөр дээр мөр, мөр дээр мөр; энд жаахан, тэнд жаахан байх ёстой.’ Ийнхүү Эзэний үгийг Бурханы үгэнд итгэдэг эцэг эхчүүд хүүхдүүдийн өмнө тэвчээртэйгээр авчирч, тэдний өмнө байнга байлгах ёстой. ‘Учир нь Тэр энэ ард түмэнд ээрэм хэл, өөр хэлээр ярих болно. Тэр тэдэнд, Энэ бол ядарсныг амрааж болох амралт; энэ бол сэргээлт мөн, гэж хэлсэн боловч тэд сонсохыг хүссэнгүй. Харин Эзэний үг тэдэнд тушаал дээр тушаал, тушаал дээр тушаал; мөр дээр мөр, мөр дээр мөр; энд жаахан, тэнд жаахан байв; ингэснээр тэд явж, арагш унан, хэмхэрч, урхинд орж, баригдах байлаа.’ Яагаад вэ?—учир нь тэд өөрсдөд нь ирсэн Эзэний үгийг анхааран сонсоогүй.”
“This means those who have not received instruction, but have cherished their own wisdom, and have chosen to work themselves according to their own ideas. The Lord gives these the test, that they shall either take their position to follow His counsel, or refuse and do according to their own ideas, and then the Lord will leave them to the sure result. In all our ways, in all our service to God, He speaks to us, ‘Give Me thine heart.’ It is the submissive, teachable spirit that God wants. That which gives to prayer its excellence is the fact that it is breathed from a loving, obedient heart.
“Энэ нь заавар сургамж хүлээн аваагүй атлаа өөрсдийн мэргэн ухааныг нандигнан, өөрсдийн үзэл санааны дагуу үйлдэхийг сонгосон хүмүүсийг хэлж байна. Эзэн тэдэнд сорилт өгдөг бөгөөд ингэснээр тэд Түүний зөвлөгөөг даган байр сууриа эзлэх үү, эсвэл татгалзан өөрсдийн санаа бодлын дагуу үйлдэх үү гэдэг нь илэрнэ; тэгвэл Эзэн тэднийг гарцаагүй үр дүнд нь орхино. Бидний бүх зам мөрд, Бурханд өргөх бүхий л үйлчлэлд Тэр бидэнд, ‘Зүрх сэтгэлээ Надад өг’ хэмээн айлддаг. Бурханы хүсдэг зүйл бол дуулгавартай, сургамж авахад бэлэн сүнс юм. Залбиралд төгс чанарыг нь өгдөг зүйл нь хайраар дүүрэн, дуулгавартай зүрх сэтгэлээс амьсгалан гардаг явдал мөн.”
“God requires certain things of His people; if they say, I will not give up my heart to do this thing, the Lord lets them go on in their supposed wise judgment without heavenly wisdom, until this scripture [Isaiah 28:13] is fulfilled. You are not to say, I will follow the Lord’s guidance up to a certain point that is in harmony with my judgment, and then hold fast to your own ideas, refusing to be molded after the Lord’s similitude. Let the question be asked, Is this the will of the Lord? not, Is this the opinion or judgment of—–?” Testimonies to Ministers, 419.
“Бурхан Өөрийн ард түмнээс тодорхой зүйлсийг шаарддаг; хэрэв тэд, Би энэ зүйлийг хийхийн тулд зүрх сэтгэлээ өгөхгүй, гэж хэлбэл, Эзэн тэднийг тэнгэрлэг мэргэн ухаангүйгээр өөрсдийнх нь боддог мэргэн шүүлт дотор нь үргэлжлүүлэн явуулахыг зөвшөөрдөг бөгөөд ингэснээр энэ Судрын үг [Исаиа 28:13] биелдэг. Та нар, би өөрийн шүүлттэй нийцэж байгаа тодорхой нэг хэмжээнд хүртэл Эзэний удирдамжийг дагана, харин түүнээс цааш өөрийн үзэл санаанаасаа чанга зуурч, Эзэний дүр төрхийн дагуу хэлбэржихээс татгалзана, гэж хэлэх ёсгүй. Асуулт нь, Энэ Эзэний хүсэл мөн үү? гэж тавигдах ёстой болохоос, Энэ нь —–-ийн санал бодол эсвэл шүүлт мөн үү? гэж бус.” Testimonies to Ministers, 419.