The seven thunders represent the history of 1798, through to October 22, 1844. That history was typified by the last seven kings of the kingdom of Judah, from Manasseh in 677 BC through to Zedekiah in 586 BC.
Долоон аянга нь 1798 оноос 1844 оны 10 дугаар сарын 22 хүртэлх түүхийг төлөөлдөг. Тэрхүү түүх нь Иудагийн хаант улсын сүүлчийн долоон хаадаар, МЭӨ 677 онд Манассеас эхлэн МЭӨ 586 онд Зедекиа хүртэлх үеэр дүрслэгдсэн байв.
In the sacred reform lines, a characteristic of the empowerment of the first angel is a symbol which identifies something that is worldwide. On August 11, 1840, the first angel’s message was empowered and the message was then carried to every mission station in the world.
Ариун шинэчлэлийн шугамуудад, эхний тэнгэрэлчийн хүчирхэгжилтийн нэг онцлог нь дэлхий дахиныг хамарсан ямар нэг зүйлийг таньж тодорхойлдог бэлгэдэл юм. 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд эхний тэнгэрэлчийн мэдээ хүчирхэгжиж, улмаар тэр мэдээ дэлхийн бүх миссийн станцад хүргэгдэв.
“The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world.” The Great Controversy, 611.
“1840–44 оны адвентийн хөдөлгөөн нь Бурханы хүчний сүр жавхлант илрэл байсан; анхны тэнгэрэлчийн мэдээ дэлхийн бүх миссионерын сууринд хүргэгдсэн юм.” Агуу тэмцэл, 611.
Prophetically at that time, the angel of Revelation ten descended and placed one foot on the earth and the other on the sea. Sister White identified that as a symbol of the worldwide extent of the message.
Зөгнөлийн хувьд тэр үед Илчлэлт номын аравдугаар бүлгийн тэнгэрэлч бууж ирээд, нэг хөлөө газарт, нөгөөгөө тэнгист тавьсан. Уайт эгч үүнийг энэ мэдээний дэлхий дахиныг хамарсан цар хүрээний бэлгэдэл хэмээн тодорхойлсон.
“The angel’s position, with one foot on the sea, the other on the land, signifies the wide extent of the proclamation of the message. It will cross the broad waters and be proclaimed in other countries, even to all the world.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
“Тэнгэрэлчийн нэг хөл нь тэнгист, нөгөө нь газарт буй байрлал нь энэ мэдээний тунхаглалын өргөн цар хүрээг илтгэнэ. Энэ нь уудам их усыг гаталж, бусад улс орнуудад, бүр бүх дэлхий даяар ч тунхаглагдах болно.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
Cyrus’s proclamation of the first decree was a worldwide decree.
Кирийн анхны зарлигийг тунхагласан нь дэлхий дахины хамарсан зарлиг байсан.
Now in the first year of Cyrus king of Persia, that the word of the Lord by the mouth of Jeremiah might be fulfilled, the Lord stirred up the spirit of Cyrus king of Persia, that he made a proclamation throughout all his kingdom, and put it also in writing, saying, Thus saith Cyrus king of Persia, The Lord God of heaven hath given me all the kingdoms of the earth; and he hath charged me to build him an house at Jerusalem, which is in Judah. Who is there among you of all his people? his God be with him, and let him go up to Jerusalem, which is in Judah, and build the house of the Lord God of Israel, (he is the God,) which is in Jerusalem. And whosoever remaineth in any place where he sojourneth, let the men of his place help him with silver, and with gold, and with goods, and with beasts, beside the freewill offering for the house of God that is in Jerusalem. Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem. Ezra 1:1–4.
Персийн хаан Кирусын хаанчлалын эхний жилд, Иеремиагийн амаар айлдсан ЭЗЭНий үг биелэхийн тулд, ЭЗЭН Персийн хаан Кирусын сэтгэлийг хөдөлгөсөн тул тэрээр бүх хаант улс даяараа зарлиг тунхаглаж, мөн үүнийг бичгээр гарган, ийн өгүүлэв: “Персийн хаан Кирус ийн хэлж байна: Тэнгэрийн Бурхан ЭЗЭН газрын бүх хаант улсуудыг надад өгсөн; мөн Тэр надад Иудад буй Иерусалимд Өөрт нь өргөө бариулахыг тушаасан. Түүний бүх ард түмний дундаас та нарын хэн нь байна вэ? Түүний Бурхан түүнтэй хамт байг, тэгээд тэр Иудад буй Иерусалим уруу явж, Иерусалимд байдаг Израилийн Бурхан ЭЗЭНий өргөөг бариг. (Тэр бол Бурхан юм.) Мөн хаана ч түр сууж үлдэж буй хэн боловч, түүний суугаа газрын хүмүүс түүнийг мөнгөөр, алтаар, эд хогшлоор, мал сүргээр туслаг; үүнээс гадна Иерусалим дахь Бурханы өргөөний төлөөх сайн дурын өргөлөөр ч туслаг.” Дараа нь Иуда ба Бениамины эцгүүдийн тэргүүнүүд, тахилч нар, левичүүд, мөн Бурхан сэтгэлийг нь хөдөлгөсөн бүх хүн босож, Иерусалим дахь ЭЗЭНий өргөөг барихаар явав. Езра 1:1–4.
Just as the first angel was carried to every mission station in the world on August 11, 1840, Cyrus identifies himself as the king of “all the kingdoms on earth,” as he proclaims the first decree. The descent of the angel of Revelation ten, the angel that Sister White identifies as “no less a personage than Jesus Christ,” possesses the same prophetic characteristics as the mighty angel of Revelation eighteen. Sister White identifies that the purpose of the first angel was the same as the purpose of the angel of Revelation eighteen.
1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд анхны тэнгэрэлч дэлхийн бүх номлолын өртөөнд хүргэгдсэнтэй адил, Кир анхны зарлигийг тунхаглахдаа өөрийгөө “дэлхий дээрх бүх хаант улсын” хаан хэмээн тодорхойлдог. Хатагтай Уайтын “Есүс Христээс өөр хэн ч биш” хэмээн тодорхойлсон Илчлэлт арвын тэнгэрэлчийн бууж ирэлт нь Илчлэлт арван наймын хүчирхэг тэнгэрэлчтэй адил эш үзүүллэгийн шинжүүдийг агуулдаг. Хатагтай Уайт анхны тэнгэрэлчийн зорилго нь Илчлэлт арван наймын тэнгэрэлчийн зорилготой адил байсан хэмээн тодорхойлдог.
“Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” Early Writings, 245.
“Есүс хүчирхэг тэнгэрэлчийг доош илгээж, Өөрийнх нь хоёр дахь үзэгдэлд бэлтгэхийг газрын оршин суугчдад анхааруулан тушаав. Тэнгэр дэх Есүсийн оршихуйгаас тэр тэнгэрэлч явах үед түүний өмнө нэн хурц, сүр жавхлант гэрэл явж байв. Түүний даалгавар нь газрыг өөрийн сүр жавхлангаар гэрэлтүүлж, Бурханы ирэх уур хилэнгийн талаар хүнд анхааруулах явдал хэмээн надад хэлсэн.” Early Writings, 245.
The empowerment of the first angel is a symbol that emphasizes a worldwide element. The first message in the time of Christ was empowered at the baptism of Christ. The Scriptures identify that all of Israel went out to the wilderness to hear the message of John.
Эхний тэнгэрэлчийн хүч чадалжуулалт нь дэлхий дахины шинжийг онцлон илэрхийлсэн бэлгэдэл юм. Христийн үеийн анхны мэдээ Христийн баптисм дээр хүч чадалтай болсон. Ариун Бичээс бүх Израиль Иоханы мэдээг сонсохоор цөл уруу гарч очсоныг гэрчилдэг.
Then went out to him Jerusalem, and all Judaea, and all the region round about Jordan, And were baptized of him in Jordan, confessing their sins. Matthew 3:5, 6.
Тэгэхэд Иерусалим, бүх Иудей, мөн Иорданы эргэн тойрны бүх нутаг түүн уруу гарч очин, нүглээ наманчилж, Иордан голд түүнээр баптисм хүртэж байв. Матай 3:5, 6.
Christ’s ministry was directed to ancient Israel, and in that prophetic sense the entire world was drawn to the Jordan, the place of Christ’s baptism. Yet the rite of baptism, and what it represented when Christ was baptized, was directed at all the world.
Христийн үйлчлэл эртний Израильд чиглэж байсан бөгөөд эш үзүүллэгийн тэр утгаар бүх дэлхий Христийн баптисм хүртсэн газар болох Иорданд татагдан ирсэн юм. Гэвч баптисмын ёслол, мөн Христ баптисм хүртэхэд түүний төлөөлж байсан зүйл нь бүх дэлхийд хандсан байв.
The name Jehoiakim means “God will rise”, and at the baptism of Christ, as John brought Christ up out of the water, the emblem of “rising up” out of a watery grave became an element of that empowerment. In the first four verses of Ezra that we have already cited, verse five identifies the response of those that heard the decree with the words, “Then rose up the chief of the fathers of Judah and Benjamin, and the priests, and the Levites, with all them whose spirit God had raised, to go up to build the house of the Lord which is in Jerusalem.” When the first message is empowered, there is a rising up, as represented by the name of Jehoiakim.
Иехоиаким гэдэг нэр нь “Бурхан босно” гэсэн утгатай бөгөөд Христийн баптисмын үед Иохан Христийг уснаас дээш гаргахдаа усан булшнаас “дээш босохын” бэлгэдэл тэрхүү хүчирхэгжүүлэлтийн нэгэн бүрэлдэхүүн болсон юм. Бидний өмнө нь эш татсан Езрагийн эхний дөрвөн эшлэлийн дараах тавдугаар эшлэлд зарлигийг сонсогсдын хариу үйлдлийг ийнхүү тодорхойлсон байдаг: “Тэгээд Иуда ба Бениамины эцгүүдийн тэргүүнүүд, тахилч нар, левичүүд, мөн сүнсийг нь Бурхан хөдөлгөсөн бүхэн Иерусалимд буй ЭЗЭНий өргөөг барихаар явахаар босов.” Эхний мэдээ хүчирхэгжих үед Иехоиакимын нэрээр төлөөлөгдсөнчлөн босолт гарч ирдэг.
On September 11, 2001, the first message of the mighty movement of the third angel was empowered as typified by the empowerment of the first message of the mighty movement of the first angel. Sister White comments on the destruction of the Twin Towers on that date.
2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд гурав дахь тэнгэрэлчийн хүчирхэг хөдөлгөөний эхний мэдээ нь, нэгдүгээр тэнгэрэлчийн хүчирхэг хөдөлгөөний эхний мэдээ хүчээр тоноглогдсон байснаар бэлгэдэгдсэнчлэн, хүчтэй болсон юм. Тэр өдөр Ихэр цамхгуудын сүйрлийн талаар Систер Уайт тайлбарлан өгүүлдэг.
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
“Одоо Нью-Йорк далайн түрлэгийн асар их давалгаанд хамагдан үгүй болно гэж миний тунхагласан үг гарч байна гэж үү? Үүнийг би хэзээ ч хэлж байгаагүй. Харин тэнд давхар давхраараа сүндэрлэн босож буй агуу барилгуудыг ажиглахдаа би: ‘Эзэн газар дэлхийг аймшигтайгаар сэгсрэхээр босох үед ямар аймшигт үзэгдлүүд болох бол оо! Тэгвэл Илчлэл 18:1–3-ын үгс биелэх болно’ хэмээн хэлсэн. Илчлэлийн арван наймдугаар бүлэг бүхэлдээ дэлхий дээр ирэх зүйлийн тухай анхааруулга юм. Гэвч Нью-Йоркод юу ирэх талаар надад онцгойлон өгөгдсөн гэрэл байхгүй; зөвхөн Бурханы хүчний эргүүлэн, дахин дахин хөмрүүлэх үйлчлэлээр тэндэх агуу барилгууд нэгэн өдөр нураан унагаагдана гэдгийг би мэднэ. Надад өгөгдсөн гэрлээс би сүйрэл дэлхийд байгааг мэднэ. Эзэний ганцхан үг, Түүний хүчирхэг чадлын ганцхан хүрэлт байхад л эдгээр аварга байгууламжууд нуран унах болно. Бидний төсөөлж ч үл чадах тийм аймшигт үзэгдлүүд болно.” Review and Herald, July 5, 1906.
At the empowerment of the first message in the history of the one hundred and forty-four thousand, the Lord “rose up” to “shake terribly the earth”. Jehoiakim’s name symbolizes the empowerment of the first message. On August 11, 1840, the Lord arose from his throne and descended to earth and stood upon the land and the sea. At the first decree of Cyrus, the faithful arose. Jehoiakim is a symbol of not simply the arrival of the first angel, but he also represents the empowerment of the first angel.
Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхэн дэх эхний мэдээ хүчирхэгжих үед Эзэн “газрыг аймшигтайгаар донсолгохоор” “босов”. Иехоиакимын нэр нь эхний мэдээ хүчирхэгжихийг бэлгэддэг. 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд Эзэн Өөрийн сэнтийгээс босож, газар дэлхийд буун ирээд, хуурай газар ба тэнгис дээр зогсов. Кирусын анхны зарлигийн үед итгэмжит хүмүүс босов. Иехоиаким нь зөвхөн анхны тэнгэрэлчийн ирэлтийн бэлгэдэл төдий биш, мөн анхны тэнгэрэлчийн хүчирхэгжилтийг ч төлөөлдөг.
Jehoiakim represents the first of the last three kings, but he also represents the fifth of seven kings that lead to the destruction of Jerusalem. The names of those seven kings are very informative. Those seven kings were Manasseh, Amon, Josiah, Jehoahaz, Jehoiakim, Jehoiachin and Zedekiah.
Иехоиаким нь сүүлчийн гурван хааны эхнийхийг төлөөлдөг боловч, мөн Иерусалимын сүйрэлд хүргэдэг долоон хааны тав дахь хааныг ч төлөөлдөг. Тэр долоон хааны нэрс маш ихийг өгүүлдэг. Тэр долоон хаан нь Манассе, Амон, Иосиах, Иехоахаз, Иехоиаким, Иехоиахин, Зедекиа нар байв.
In the history of the Millerites, Manasseh represents the time of the end, in 1798. Manasseh means “causing to forget”, and it is in 1798 that the whore of Tyre is forgotten for seventy years. Manasseh was one of the most wicked kings, and possesses prophetic characteristics that should be considered.
Миллеритүүдийн түүхэнд Манассе нь төгсгөлийн цаг үеийг, 1798 оныг төлөөлдөг. Манассе гэдэг нь “мартагдуулагч” гэсэн утгатай бөгөөд 1798 онд Тирийн янхан далан жилийн турш мартагддаг. Манассе нь хамгийн хорон муу хаадын нэг байсан бөгөөд анхааран авч үзвэл зохих эш үзүүллэгийн шинж чанаруудыг агуулдаг.
The last seven kings of Judah represent the history of the seven thunders from 1798, through October 22, 1844. Manasseh was the first of the seven kings, and as the first king of seven, he typified Zedekiah, the last of the seven kings. Jesus always identifies the end with the beginning. Zedekiah, the last king of the seven, was carried into the slavery of Babylonian captivity. The first king of the seven last kings was also carried into Babylonian captivity, typifying the carrying of the last king into Babylonian captivity.
Иудагийн сүүлчийн долоон хаан нь 1798 оноос 1844 оны 10 дугаар сарын 22 хүртэлх долоон аянгын түүхийг төлөөлдөг. Манассе нь тэр долоон хааны эхнийх нь байсан бөгөөд долоон хааны эхний хааны хувьд тэрээр долоон хааны сүүлчийнх болох Зедекиагийн бэлгэдэл болсон. Есүс төгсгөлийг үргэлж эхлэлтэй нь адилтган тодорхойлдог. Долоон хааны сүүлчийн хаан болох Зедекиа Вавилоны олзлолын боолчлолд аваачигдсан. Сүүлчийн долоон хааны эхний хаан мөн Вавилоны олзлолд аваачигдсан нь сүүлчийн хааныг Вавилоны олзлолд аваачихыг бэлгэдэж байв.
And the Lord spake to Manasseh, and to his people: but they would not hearken. Wherefore the Lord brought upon them the captains of the host of the king of Assyria, which took Manasseh among the thorns, and bound him with fetters, and carried him to Babylon. And when he was in affliction, he besought the Lord his God, and humbled himself greatly before the God of his fathers, And prayed unto him: and he was entreated of him, and heard his supplication, and brought him again to Jerusalem into his kingdom. Then Manasseh knew that the Lord he was God. 2 Chronicles 33:10–13.
ЭЗЭН Манассетай болон түүний ард түмэнтэй айлдсан боловч тэд сонссонгүй. Иймээс ЭЗЭН Ассирийн хааны цэргийн жанждыг тэдний дээр авчирсан бөгөөд тэд Манассег өргөст дунд барьж, гав гинжээр хүлэн, түүнийг Вавилон уруу авч явжээ. Тэрээр зовлон шаналал дунд байхдаа өөрийн Бурхан ЭЗЭНийг эрэн гуйж, эцэг өвгөдийнхөө Бурханы өмнө үлэмжээр өөрийгөө даруу болгож, Түүнд залбирсан бөгөөд Тэр түүнд нигүүлсэн хандан, түүний гуйлтыг сонсон, түүнийг Иерусалимд, хаанчлалд нь дахин авчирчээ. Тэгэхэд Манассе ЭЗЭН бол Бурхан мөн гэдгийг мэдэв. Шастирын дэд 33:10–13.
The experience of Manasseh coming to know that the Lord was God, was accomplished by being removed from his kingdom, and then being restored to his kingdom. Nebuchadnezzar, as with Manasseh, came to know the Lord when he was removed from his kingdom and thereafter restored.
ЭЗЭН бол Бурхан мөн гэдгийг Манассе ухааран мэдсэн туршлага нь түүнийг өөрийн хаанчлалаас зайлуулж, дараа нь хаанчлалд нь дахин сэргээн тогтоосноор биелсэн юм. Небухаднезар ч мөн Манассегийн адил, өөрийн хаанчлалаас зайлуулагдаж, түүнээс хойш дахин сэргээгдэн тогтоогдохдоо ЭЗЭНийг мэдэн ухаарсан билээ.
And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth forever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.
Тэгээд өдрүүдийн эцэст би, Небухаднезар, нүдээ тэнгэр өөд өргөхөд ухаан санаа минь надад эргэн ирсэн бөгөөд би Хамгийн Дээдийг ерөөж, мөнхөд амьдрагчийг магтан алдаршуулж, хүндэтгэв. Учир нь Түүний ноёрхол бол мөнхийн ноёрхол бөгөөд Түүний хаанчлал үеэс үед оршдог. Газрын бүх оршин суугчид юу ч биш мэт тооцогддог; Тэр тэнгэрийн цэрэг дунд ч, газрын оршин суугчдын дунд ч Өөрийн хүслийн дагуу үйлддэг; хэн ч Түүний гарыг хориглож, эсвэл Түүнд, “Та юу хийж байна вэ?” гэж хэлж чаддаггүй. Тэр цаг мөчид ухаан санаа минь надад эргэн ирсэн; мөн миний хаанчлалын сүр жавхын төлөө нэр төр, гялбаа минь надад эргэн ирэв; зөвлөхүүд минь болон ноёд минь намайг эрж ирсэн; би хаанчлалдаа дахин бат тогтож, надад дээдийн дээд сүр жавхлан нэмэгдэв. Эдүгээ би, Небухаднезар, тэнгэрийн Хааныг магтаж, өргөмжилж, хүндэтгэж байна. Түүний бүх үйлс үнэн бөгөөд Түүний замууд шүүлт мөн; бардамнлаар явдаг хүмүүсийг Тэр дорд болгох чадалтай. Даниел 4:34–37.
The experience of Manasseh was accomplished upon Nebuchadnezzar. Manasseh represents the “time of the end” in the history of the last three Judean kings, and the arrival of the prophecy of seventy years of captivity. Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the history of the three decrees, just as 1798 was the “time of the end” in the history of the seven thunders. In the verses just cited Nebuchadnezzar’s understanding returned to him at “the end of the days.” The “end of the days” is also referenced in Daniel chapter twelve.
Манассегийн туршлага Небухаднезар дээр биелсэн юм. Манассе нь Иудагийн сүүлчийн гурван хааны түүх дэх “эцсийн цаг”-ийг, мөн олзлогдлын далан жилийн эш үзүүллэгийн ирэлтийг төлөөлдөг. Небухаднезар нь гурван зарлигийн түүх дэх “эцсийн цаг”-ийг төлөөлдөг бөгөөд, яг л 1798 он долоон аянгын түүх дэх “эцсийн цаг” байсанчлан тийнхүү байна. Сая эш татсан эшлэлүүдэд Небухаднезарын ухаан ойлголт түүнд “өдрүүдийн төгсгөлд” буцан ирсэн. “Өдрүүдийн төгсгөл” хэмээх хэллэг нь мөн Даниел номын арван хоёрдугаар бүлэгт дурдагдсан байдаг.
But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.
Харин чи эцэс хүртэл өөрийн замаар яв; учир нь чи амарч, өдрүүдийн төгсгөлд өөрт оногдсон хувьдаа зогсох болно. Даниел 12:13.
The “end of the days” in Daniel chapter twelve is the “time of the end”, for Daniel was told to go “till the end be.” At that time Daniel would “stand in his lot.” To “stand in his lot” means to fulfill his purpose, which Daniel did when his book was unsealed at the end of the days, which is the “time of the end.” At that time there would be an “increase of knowledge” that the wise would understand. At the end of Nebuchadnezzar’s days his “understanding” returned unto him.
Даниел номын арван хоёрдугаар бүлэгт гардаг “өдрүүдийн төгсгөл” нь “эцсийн цаг” мөн. Учир нь Даниелд “эцэс хүртэл яв” гэж айлдсан. Тэр үед Даниел “өөрийн хувь дээр зогсоно.” “Өөрийн хувь дээр зогсоно” гэдэг нь өөрийн зорилгыг биелүүлнэ гэсэн утгатай бөгөөд өдрүүдийн төгсгөлд, өөрөөр хэлбэл “эцсийн цаг”-т, түүний номын лац тайлагдах үед Даниел үүнийг биелүүлсэн юм. Тэр үед мэргэдийн ойлгох “мэдлэгийн өсөлт” байх байв. Небухаднезарын өдрүүдийн төгсгөлд түүний “ухаарал” түүнд эргэн ирсэн юм.
“When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.
“Бурхан хүнд хийхээр онцгой ажил даалгах үед тэрээр Даниелын адил өөрт оногдсон хувь ба байр сууриндаа зогсож, Бурханы дуудлагад хариулахад бэлэн, Түүний зорилгыг биелүүлэхэд бэлэн байх ёстой.” Manuscript Releases, volume 6, 108.
Manasseh represents the “time of the end” in the history of the three last kings of Judah, Nebuchadnezzar represents the “time of the end” in the three decrees. Manasseh was followed by his son Amon.
Манассе Иудагийн сүүлчийн гурван хааны түүхэн дэх “эцсийн цаг”-ийг төлөөлдөг бол Небухаднезар гурван зарлигийн доторх “эцсийн цаг”-ийг төлөөлдөг. Манассегийн дараа түүний хүү Амон залгамжилсан.
Amon means “training” and represents the period of time when there was an “increase of knowledge” that would train the “wise” in the message that was unsealed. Amon was then followed by Josiah, the only king of the seven that has a fairly good, though complicated prophetic history.
Амон гэдэг нь “сурган бэлтгэх” гэсэн утгатай бөгөөд лац нь тайлагдсан мэдээнд “мэргэдийг” сурган бэлтгэх “мэдлэгийн өсөлт” байсан цаг үеийг төлөөлдөг. Үүний дараа Амонгийн араас Иосиа гарч ирсэн бөгөөд тэрээр энэ долоон хааны дундаас, нэлээд сайн боловч төвөгтэй эш үзүүллэгийн түүхтэй цорын ганц хаан юм.
Josiah means “the foundation of God”, and represents the establishing of the truths that had been unsealed at the “time of the end”. The increase of knowledge that was represented by Amon was put together by William Miller, through the guidance of Gabriel and other holy angels. Miller’s work is represented by the name Josiah, for he established the foundations of the movement. There is much more to identify of Josiah, but we will move onto his son Jehoahaz.
Иосиагийн нэр нь “Бурханы суурь” гэсэн утгатай бөгөөд “эцсийн цаг”-т лац нь тайлагдсан үнэнүүдийг тогтоон байгуулсныг төлөөлдөг. Амонын дүрслэн үзүүлсэн мэдлэгийн өсөлт нь Габриел болон бусад ариун тэнгэрэлч нарын удирдамжаар Уильям Миллерээр эмхлэн нэгтгэгдсэн юм. Миллерийн ажлыг Иосиа гэдэг нэр төлөөлдөг, учир нь тэрээр тэр хөдөлгөөний суурийг тавьсан билээ. Иосиагийн талаар тодорхойлон таних зүйл үүнээс хавьгүй олон бий, гэвч одоо бид түүний хүү Иехоахаз руу шилжье.
Jehoahaz was twenty and three years old when he began to reign; and he reigned three months in Jerusalem. And his mother’s name was Hamutal, the daughter of Jeremiah of Libnah. And he did that which was evil in the sight of the Lord, according to all that his fathers had done. And Pharaohnechoh put him in bands at Riblah in the land of Hamath, that he might not reign in Jerusalem; and put the land to a tribute of an hundred talents of silver, and a talent of gold. And Pharaohnechoh made Eliakim the son of Josiah king in the room of Josiah his father, and turned his name to Jehoiakim, and took Jehoahaz away: and he came to Egypt, and died there. 2 Kings 23:31–34.
Иехоахаз хаан ширээнд суухдаа хорин гурван настай байсан бөгөөд Иерусалимд гурван сар хаанчлав. Түүний эхийн нэр нь Либнагийн Иеремиагийн охин Хамутал байв. Тэрээр эцэг өвгөдийнхөө үйлдсэн бүхий л ёс мэт ЭЗЭНий мэлмийд бузар мууг үйлдэв. Фараон-Нехо түүнийг Иерусалимд хаанчлуулахгүй гэж Хаматын нутаг дахь Риблад хүлэн хорьж, мөн газарт зуун талант мөнгө, нэг талант алтны алба ногдуулав. Фараон-Нехо Иосиагийн хүү Елиакимыг эцэг Иосиагийнх нь оронд хаан болгож, нэрийг нь Иехоиаким болгон өөрчилж, Иехоахазыг авч одов. Тэр Египетэд очоод тэндээ нас баржээ. Хаадын дэд 23:31–34.
Jehoahaz means “Jehovah has seized”, and he was seized by Pharaohnecho. Jehoahaz, the son of Josiah, was seized by Pharaohnechoh and replaced by his brother Eliakim, meaning the “God of raising”. Pharaohnechoh then changed Eliakim’s name to Jehoiakim, meaning “God will rise”. The change of a name is a symbol of a covenant relationship, and at the empowerment of the first message, God enters into covenant with a people, as He simultaneously passes by a former covenant people.
Иехоахаз гэдэг нь “Ехова булаан авсан” гэсэн утгатай бөгөөд тэрээр Фараон-Неход баригдан автагдсан юм. Иосиагийн хүү Иехоахаз Фараон-Неход баригдан, түүний оронд “өргөмжлөгч Бурхан” гэсэн утгатай өөрийн ах Елиаким тавигдав. Дараа нь Фараон-Нехо Елиакимын нэрийг “Бурхан өргөмжлөгдөнө” гэсэн утгатай Иехоиаким болгон өөрчилжээ. Нэр өөрчлөгдөх нь гэрээний харилцааны бэлгэдэл бөгөөд эхний мэдээ хүчжих үед Бурхан урьдын гэрээт ард түмнийг зэрэгцүүлэн өнгөрч, нэгэн ард түмэнтэй гэрээ байгуулдаг.
On August 11, 1840, the Ottoman Empire that had been represented by four winds that were loosed for three hundred and ninety-one years and fifteen days were restrained, or as Jehoahaz means, they were “seized”. At the same time, Eliakim was made king and his name changed to Jehoiakim, meaning “God will rise”. Jehoiakim was followed by his son Jehoiachin who has three names in the Scriptures.
1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд, гурван зуун ерэн нэгэн жил арван таван өдрийн турш суллагдсан дөрвөн салхиар төлөөлөгдөж байсан Османы эзэнт гүрэн хязгаарлагдсан, өөрөөр хэлбэл Иехоахазын нэрийн утгаар бол тэд “баригдсан” юм. Үүний зэрэгцээ Елиакимыг хаан болгож, түүний нэрийг “Бурхан босно” гэсэн утгатай Иехоиаким болгон өөрчилжээ. Иехоиакимын дараа Судруудад гурван нэрээр гардаг түүний хүү Иехоиахин залгамжилсан юм.
The name Jehoiachin means “the Lord will set up and establish”. He was the son of Jehoiakim and he marks the arrival of the second angel in the spring of 1844, as God “set up and established” the new, true, Protestant horn. The second angel’s message was empowered by the message of the Midnight Cry, and Jeconiah and Coniah mean “God will establish”. The three names, each with the same meaning, represent the joining of the Midnight Cry to the second angel’s message. It is in the final outpouring of the Holy Spirit during the Loud Cry that the one hundred and forty-four thousand are sealed. The sealing of the one hundred and forty-four thousand was typified in the Midnight Cry of the Millerite movement, and Jehoiachin, also called Jeconiah and Coniah, is a symbol of the sealing.
Иехоиахин гэдэг нэр нь “ЭЗЭН босгон байгуулж, бат тогтооно” гэсэн утгатай. Тэрээр Иехоиакимын хүү байсан бөгөөд Бурхан шинэ, жинхэнэ, Протестант эврийг “босгон байгуулж, бат тогтоосон” тул 1844 оны хавар хоёр дахь тэнгэрэлч ирснийг тэмдэглэдэг. Хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээ нь Шөнийн дунд хашхирааны мэдээгээр хүчирхэгжсэн бөгөөд Иекониа болон Кониа гэдэг нь “Бурхан байгуулна” гэсэн утгатай. Нэг ижил утгатай эдгээр гурван нэр нь Шөнийн дунд хашхираа хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээтэй нэгдсэнийг төлөөлдөг. Чанга Хашхирааны үеэр Ариун Сүнс эцсийн удаа асгарах үед нэг зуун дөчин дөрвөн мянга лацдагдана. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын лацдалт нь Миллерийн хөдөлгөөний Шөнийн дунд хашхираанд бэлгэдлээр урьдчилан дүрслэгдсэн байсан бөгөөд Иехоиахин, өөрөөр Иекониа ба Кониа хэмээн нэрлэгддэг тэрээр лацдлын бэлгэ тэмдэг юм.
As I live, saith the Lord, though Coniah the son of Jehoiakim king of Judah were the signet upon my right hand, yet would I pluck thee thence; And I will give thee into the hand of them that seek thy life, and into the hand of them whose face thou fearest, even into the hand of Nebuchadrezzar king of Babylon, and into the hand of the Chaldeans. And I will cast thee out, and thy mother that bare thee, into another country, where ye were not born; and there shall ye die. But to the land whereunto they desire to return, thither shall they not return. Is this man Coniah a despised broken idol? is he a vessel wherein is no pleasure? wherefore are they cast out, he and his seed, and are cast into a land which they know not? O earth, earth, earth, hear the word of the Lord. Jeremiah 22:24–29.
“Би амьд буйгаар минь, — гэж Эзэн айлдаж байна, — Иудагийн хаан Иехоиакимын хүү Кониа Миний баруун гарын тамгат бөгж байсан ч, Би чамайг тэндээс сугалан авч хаях болно. Мөн Би чамайг амийг чинь эрэгчдийн гарт, царайнаас нь чи эмээдэг хүмүүсийн гарт, өөрөөр хэлбэл Вавилоны хаан Небухадрецарын гарт, мөн халдейчуудын гарт өгнө. Тэгээд Би чамайг болон чамайг төрүүлсэн эхийг чинь та нарын төрөөгүй өөр нутаг руу хөөн гаргана; тэнд та нар үхнэ. Харин буцаж очихыг хүсэн тэмүүлдэг тэр нутагтаа тэд эргэн очихгүй. Энэ хүн Кониа жигшигдсэн, хэмхэрхий шүтээн мөн үү? Тэр таашаагддаггүй сав мөн үү? Яагаад түүнийг болон түүний үр удмыг хөөн гаргаж, өөрсдийн мэдэхгүй нутагт хаясан юм бэ? Өө, газар аа, газар аа, газар аа, Эзэний үгийг сонсогтун.” Иеремиа 22:24–29.
Jehoiachin, Jeconiah and Coniah represent the sealing time, when the second angel is joined by the message of the Midnight Cry. He represents the sealing time of the foolish. The evil king represents those that are the foolish Laodicean virgins who in the sealing time are destined to receive the mark of the beast as they are forever spewed out of the mouth of the Lord.
Иехоиахин, Иекониа болон Кониа нь хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээнд Шөнө дундын Хашхирааны мэдээ нэгддэг лацдах үеийг төлөөлдөг. Тэрээр мунхаг хүмүүсийн лацдах үеийг төлөөлдөг. Тэрхүү хорон хаан нь лацдах үед Эзэний амнаас үүрд бөөлжигдөн хаягдах тул араатны тэмдгийг хүлээн авахаар тавилантай байдаг, мунхаг Лаодикийн онгон бүсгүйчүүдийг төлөөлдөг.
The signet on God’s right hand is His seal, and those that are spewed out of the mouth of the Lord during the sealing of the one hundred and forty-four thousand are contrasted with Zerubbabel, the man who had the plummet of the “seven times” in his hand.
Бурханы баруун гар дээрх тамга нь Түүний лац мөн бөгөөд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг лацдах үеэр Эзэний амнаас бөөлжигдөн гардаг хүмүүс нь гартаа “долоон цаг”-ийн дүүжин хэмжүүрийг барьж байсан хүн Зеруббабелтай эсрэгцүүлэн тавигддаг.
Speak to Zerubbabel, governor of Judah, saying, I will shake the heavens and the earth; And I will overthrow the throne of kingdoms, and I will destroy the strength of the kingdoms of the heathen; and I will overthrow the chariots, and those that ride in them; and the horses and their riders shall come down, every one by the sword of his brother. In that day, saith the Lord of hosts, will I take thee, O Zerubbabel, my servant, the son of Shealtiel, saith the Lord, and will make thee as a signet: for I have chosen thee, saith the Lord of hosts. Haggai 2:21–23.
Иудагийн захирагч Зеруббабелд хандан ийн хэл: Би тэнгэр ба газрыг донсолгоно; мөн хаант улсуудын сэнтийг түлхэн унагаж, харь үндэстнүүдийн хаант улсуудын хүч чадлыг устгана; мөн тэрэгнүүдийг болон тэдгээр дээр суугчдыг түлхэн унагаана; морьд ба тэдний унаачид тус бүр ах дүүсийнхээ илдээр унах болно. Тэр өдөр, түмэн цэргийн ЭЗЭН айлдаж байна, Би чамайг, Миний зарц Шеалтиелийн хүү Зеруббабел аа, авна гэж ЭЗЭН айлдаж байна, мөн чамайг тамганы бөгж мэт болгоно. Учир нь Би чамайг сонгосон гэж түмэн цэргийн ЭЗЭН айлдаж байна. Хаггай 2:21–23.
The “stone of stumbling” that is the “seven times” is the “plummet” in the hand of Zerubbabel, and he is represented as the “signet” that God employs to seal the one hundred and forty-four thousand. The signet, or the “sign”, is placed upon those that “sigh and cry” for the abominations that are done in Jerusalem. The sighing and crying identifies the experience of those that are sealed, and the signing and crying is the symbol of their internal response to the remedy of the “seven times.” It is confession for their sins and for the sins of their fathers. It is the acknowledgment that they have not been walking with God and that God has not been walking with them ever since the disappointment of July 18, 2020. It is the test that was failed in 1863, during the period of time when Philadelphia was transitioning unto Laodicea. It typified the period of time when those represented by Coniah are forever established as foolish Laodicean virgins, and those represented by Zerubbabel are forever established as wise Philadelphian virgins.
“Долоон цаг” хэмээх нь “бүдрүүлэх чулуу” бөгөөд энэ нь Зеруббабелын гарт буй “дээс жин” юм; мөн тэрээр Бурхан зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалахдаа хэрэглэдэг “тамганы бөгж” хэмээн дүрслэгддэг. Тамганы бөгж, өөрөөр хэлбэл “тэмдэг” нь Иерусалимд үйлдэгдэж буй жигшүүрт зүйлсийн төлөө “санаа алдаж, хашхирдаг” хүмүүсийн дээр тавигддаг. Санаа алдах ба хашхирах нь тамгалуулж буй хүмүүсийн туршлагыг тодорхойлдог бөгөөд санаа алдах ба хашхирах нь “долоон цаг”-ийн эмчилгээний талаар тэдний дотоод хариу үйлдлийн бэлгэдэл юм. Энэ нь өөрсдийн нүглийн төлөө, мөн эцгүүдийнхээ нүглийн төлөө хийдэг гэмшил, наманчлал юм. Энэ нь 2020 оны 7 дугаар сарын 18-ны урам хугаралтаас хойш тэд Бурхантай хамт яваагүй бөгөөд Бурхан ч тэдэнтэй хамт яваагүйг хүлээн зөвшөөрөх явдал мөн. Энэ нь 1863 онд, Филадельфи Лаодики руу шилжиж байсан цаг хугацааны үед унасан шалгалт мөн. Энэ нь Кониагаар төлөөлүүлэгдсэн хүмүүс үүрд мунхаг Лаодикийн онгон охид болон тогтоогдож, харин Зеруббабелаар төлөөлүүлэгдсэн хүмүүс үүрд мэргэн Филадельфийн онгон охид болон тогтоогдсон цаг хугацааны үеийг хэв шинжээр илэрхийлсэн юм.
Jehoichin was followed by Zedekiah, the last of the seven kings. As Manasseh represented 1798, and the “time of the end,” Zedekiah must represent October 22, 1844, when the vision would “speak, and not lie”. Zedekiah is a name made up of the combination of two Hebrew words. The one word is “Jehovah”, and it is combined with the word that is translated in Daniel chapter eight, and verse fourteen as “cleansed.” Zedekiah means the cleansing of God’s temple, which began on October 22, 1844.
Иехоихины дараа долоон хаадын сүүлчийнх болох Зедекиа залгамжилсан. Манассе 1798 он болон “эцсийн цаг”-ийг төлөөлж байсанчлан, Зедекиа нь үзэгдэл “ярьж, худал хэлэхгүй” байх тэр мөч болох 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдрийг төлөөлөх ёстой. Зедекиа гэдэг нэр нь хоёр еврей үгийн нийлбэрээс бүтсэн нэр юм. Нэг үг нь “Ехова” бөгөөд энэ нь Даниелын наймдугаар бүлгийн арван дөрөвдүгээр зүйлд “цэвэршүүлэгдэх” гэж орчуулагдсан үгтэй нийлсэн байдаг. Зедекиа гэдэг нь Бурханы ариун сүмийн цэвэршүүлэлтийг гэсэн утгатай бөгөөд энэ нь 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд эхэлсэн юм.
The last seven kings of Judah represent the progressive history of 1798 to October 22, 1844. Jehoiakim is the symbol of August 11, 1840, which in turn represents September 11, 2001. He is a symbol of the empowerment of the first angel’s message, and he is introduced in the first verse of Daniel chapter one. Thus, the setting and context of Daniel chapter one, is the empowerment of the first angel’s message, as represented in Revelation chapter ten. In Revelation chapter ten Christ descended with a little book in His hand that John was commanded to eat. This is why the first test in the book of Daniel has to do with eating.
Иудагийн сүүлчийн долоон хаан нь 1798 оноос 1844 оны аравдугаар сарын 22 хүртэлх дэвшилтэт түүхийг төлөөлдөг. Иехоиаким нь 1840 оны наймдугаар сарын 11-ний бэлгэдэл бөгөөд энэ нь цаашлаад 2001 оны есдүгээр сарын 11-нийг төлөөлдөг. Тэр бол эхний тэнгэрэлчийн мэдээ хүчирхэгжсэний бэлгэдэл бөгөөд Даниелын номын нэгдүгээр бүлгийн эхний эшлэлд танилцуулагддаг. Иймээс Даниелын номын нэгдүгээр бүлгийн нөхцөл байдал ба агуулга нь Илчлэл номын аравдугаар бүлэгт дүрслэгдсэнээр эхний тэнгэрэлчийн мэдээ хүчирхэгжих явдал юм. Илчлэл номын аравдугаар бүлэгт Христ гартаа нэгэн жижигхэн ном барин бууж ирсэн бөгөөд Иоханд түүнийг идэхийг тушаасан. Ийм учраас Даниелын ном дахь эхний шалгалт нь идэхтэй холбоотой байдаг.
We will continue these subjects in the next article.
Бид эдгээр сэдвүүдийг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэн авч үзэх болно.
And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. Ezekiel 3:3.
Тэр надад, “Хүний хүү, чиний хэвлийг идүүлж, чиний гэдсийг Миний чамд өгч буй энэ хуйлмал бичгээр дүүргэ” хэмээн айлдав. Тэгээд би түүнийг идэв; тэр нь миний аманд балаас адил амттай байв. Езекиел 3:3.