Үнэн нь хоёр буюу гурван гэрчийн мэдүүлгээр тогтоогддог бөгөөд Езекиелийн наймдугаар бүлгийн дөрвөн жигшүүрт зүйлийг Лаодикийн Адвентизмийн дөрвөн үеийнхэнд хамааруулан хэрэглэх явдал нь хэд хэдэн гэрчтэй юм. Өмнөх өгүүллүүдэд Илчлэл номын хоёр ба гуравдугаар бүлгүүдийн долоон чуулган нь зөвхөн орчин үеийн Израилийн түүхийг элч нарын үеэс дэлхийн төгсгөл хүртэл төлөөлөөд зогсохгүй, мөн тэрхүү долоон чуулган нь эртний Израилийн түүхийг Мосегийн үеэс Христийн үе хүртэл төлөөлдөг болохыг тодорхойлсон.
Ефесийн чуулган нь эртний Христийн чуулганыг, мөн түүнчлэн Мосегоос Шүүгчдийн үе хүртэлх эртний Израилийг төлөөлж байв. Смирнагийн чуулган нь шавь нарын үеэс эхлэн Ромын эзэн хаан Константины үе хүртэлх хавчлагын үеийг, мөн түүнчлэн хүн бүр өөрийн нүдэнд зөв гэж үзсэнээ үйлдэж байсан Шүүгчдийн үеийг төлөөлж байв. Пергамын чуулган нь Константиноос эхлэн 538 онд папын засаг тогтох хүртэлх буулт хийсэн үеийг, мөн түүнчлэн эртний Израиль Бурханыг няцааж, хаан сонгон, өөрсдийг нь хүрээлсэн харь үндэстэн хаант улсуудтай тасралтгүй буулт хийж байсан үеийг төлөөлж байв. Иезавелиар төлөөлөгдсөн дөрөв дэх чуулган болох Тиатира нь 538 оноос 1798 он хүртэлх папын ноёрхлын үеийг, мөн түүнчлэн эртний Израилийн Вавилонд өнгөрүүлсэн далан жилийн олзлогдлын үеийг төлөөлж байв.
Тэрхүү дөрвөн сүм мөн Адвентизмын дөрвөн үеийг төлөөлдөг бөгөөд Езекиелийн дөрвөн жигшүүрт үйлийг тэрхүү дөрвөн үед хэрэгжүүлэн хэрэглэхийн гэрчлэлийг өгдөг. 1863 оны тэрслэл нь Аароны алтан тугалын тэрслэлээр дүрслэгдсэн эртний Израилийн эхний үеэр төлөөлөгдсөн юм. Эхний үе нь Ефесийн сүмд өгөгдсөн зөвлөгөөг хамардаг бөгөөд үүнд Бурханы ард түмэн анхны хайраа орхисон бөгөөд гэмшиж, анхны хайртаа буцан очих хэрэгтэй байсныг тодорхойлдог. 1863 онд Уильям Миллерийн үнэт чулуунуудаар төлөөлөгдсөн анхны хайр буюу суурь үнэнүүд, ялангуяа “долоон цаг үе” хойш тавигдсан бөгөөд Бурханы ард түмэнд буцан эргэхийг зөвлөсөн юм.
Гэсэн хэдий ч чиний эсрэг Надад багагүй юм байна. Учир нь чи анхны хайраа орхисон. Тиймээс хаанаас унаснаа санаж, гэмшигтүн, мөн анхны үйлсээ үйлдэгтүн; эс бөгөөс чи гэмшихгүй аваас Би чам уруу түргэн ирж, дэнлүүний чинь суурийг байрнаас нь зайлуулна. Илчлэлт 2:4, 5.
Миллерчүүд Иеремиа “дооглогчдын чуулган” хэмээн нэрлэсэн урвагч протестантизмтай тэмцэж, үзэгдэл ирэхийг тэвчээртэйгээр хүлээж байсан; учир нь тэр ирэх үедээ худал байхгүй байв. “Дооглогчдын чуулган”-ыг Иеробоамын хуурамч шүтлэг дээр зэмлэл айлдсан Иудагийн эш үзүүлэгчид худал хэлсэн хөгшин эш үзүүлэгчээр төлөөлүүлэн дүрсэлжээ.
Би чиний үйлс, хөдөлмөр, тэвчээрийг чинь, мөн хорон муу хүмүүсийг тэвчиж чаддаггүйг чинь мэднэ. Чи өөрсдийгөө элч нар гэдэг атлаа тийм биш хүмүүсийг сорин шалгаж, тэднийг худалч болохыг олж тогтоосон. Чи бас үүрч тээж, тэвчээртэй байж, Миний нэрийн төлөө хөдөлмөрлөсөн бөгөөд цуцан мохоогүй. Илчлэлт 2:2, 3.
Смирнагийн хоёр дахь сүм нь эртний христиан сүм дэх хавчлагын үеийг төлөөлсөн бөгөөд түүнд жинхэнэ алагдагсад болон ариун бус сэдлээр өөрсдөдөө хавчлага дуудсан зарим хүмүүс багтаж байв. Тэрчлэн энэ нь эртний Израильд хүн бүр өөрийн нүдэнд зөв мэт санагдсаныг үйлдэж байсан Шүүгчдийн үеийг ч төлөөлсөн. 1888 онд эхэлсэн тэрслүү үе нь Эш Үзүүллийн Сүнс, тухайн цагийн сонгогдсон элч нар, мөн Ариун Сүнсний эсрэг хавчлагын үеийг илэрхийлсэн. Энэ нь Лаодикеийн Адвентизмын эртний хүмүүс Келлогг, Прескотт, Даниэллс зэрэг хүмүүсээр гэрчлэгдсэнчлэн өөрсдийн нүдэнд зөв мэт санагдсаныг үйлдэхээр сонгосон нэгэн үеийг эхлүүлсэн.
Тэр цаг үед итгэмжит цөөнх нь өөрсдийгөө иудейчүүд хэмээн мэдүүлдэг атлаа тийм биш нэгэн бүлэгтэй үхэлд хүргэж болзошгүй сүнслэг тулалдаанд байх ёстой байв. Тэд удирдах байр суурь эзэлж байсан хэдий ч, Сатаныхны синагогийнх байсан нь Систер Уайт зарим нь “тэнгэрээс хөөгдөн гарсан тэнгэрэлчүүдээр” удирдуулж байсныг тодорхойлсноор гэрчлэгддэг. Тэд өөрсдийгөө мэргэн хэмээн үздэг байсан боловч мунхаг байв. Тэр хугацаанд мэргэн хүмүүст ямар ч ял оноолт тавигдаагүй, харин үхтлээ итгэмжтэй байх урамшуулал өгөгдсөн юм. 1915 онд Систер Уайтын хэлсэн хамгийн сүүлчийн үгс нь: “Би хэнд итгэснээ мэднэ” байсан бөгөөд учир нь тэр үхтлээ итгэмжтэй байсан юм.
Би чиний үйлс, зовлон шаналал, ядуурлыг мэднэ; (харин чи баян билээ) мөн өөрсдийгөө иудейчүүд гэж хэлдэг атлаа тийм биш, харин Сатаны синагог мөн тэдний доромжлолыг Би мэднэ. Чиний амсах гэж буй зүйлсээс юунаас ч бүү ай. Үзэгтүн, та нар соригдохын тулд диавол та нарын заримыг шоронд хаях болно; мөн та нар арван өдөр зовлон шаналал эдлэх болно. Үхэл хүртэл итгэлтэй бай, тэгвэл Би чамд амийн титмийг өгнө. Илчлэлт 2:9, 10.
Пергамын чуулган нь эзэн хаан Константины үед үнэн ба төөрөгдөл, харь шашин ба Христийн шашны хооронд гарсан буултыг, мөн хаадын түүхийн үеэр гарсан эртний Израилийн буултыг төлөөлж байв. Энэ нь үнэн ба төөрөгдлийн хольцыг төлөөлсөн бөгөөд тийм хольц нь зөвхөн төөрөгдлийг л төрүүлж чадна. Энэ нь 1919 оны Библийн бага хурлаар төлөөлөгдсөн бөгөөд тэр үед “The Doctrine of Christ” хэмээх номыг хэвлүүлэх явдал бий болсон нь урвасан Протестантизмын хуурамч сайн мэдээг илүү ойроор тусгасан Адвентист мэдээг бий болгохын тулд байв. Адвентизмын гурав дахь үед үнэнтэй холбоотой агуу буултууд гарсан юм.
1919 оноос эхэлсэн тэр үеийн үед сүм Чуулганы гарын авлагыг бий болгосон буултын замыг эхлүүлсэн юм. 1919 оноос эхэлсэн тэр үеийн үед сүм эрүүл мэнд болон шашны сургуулиудад хоёуланд нь магадлан итгэмжлэл шаардагдах болсон буултыг эхлүүлсэн юм. Тэр үеийн үед орчин үеийн, Католик шашинд суурилсан Библи орчуулгууд руу шилжих хөдөлгөөн эхлүүлэгдсэн юм. Тэр түүхэн үед удирдлага нь илт антихристийн шинжтэй дэглэмүүдтэй харилцаа тогтооход бэлэн байсан явдал тохиолдсон юм.
Энэхүү дадал нь Иргэний дайны үед, Лаодикийн удирдлага Америкийн түүхэн дэх хамгийн үхлийн аюултай дайнд цэрэгт татагдах байсан сүмийн залуу эрчүүдийн хувьд илүү дээр үр дүнд хүрэхийн тулд Америкийн Нэгдсэн Улсын засгийн газартай хууль ёсны харилцаа тогтоосноор дөнгөж эхлэлийн шатандаа үүссэн бөгөөд, Дэлхийн нэгдүгээр дайны эхэнд Ерөнхий Чуулганы ерөнхийлөгч А. Г. Даниелс Германы засгийн газартай харилцаж, Герман улс залуу эрчүүдийг цэрэгт татан алба хаалгах, зэвсэг бариулах, мөн Амралтын өдрийг үл хайхрахыг зөвшөөрч буйгаа илэрхийлснээр дахин давтагдсан юм. Даниелсын тэр үйлдэл нь өнөөг хүртэл оршин буй Долоо дахь өдрийн Адвентист Шинэчлэлийн хөдөлгөөний олон янзын салбар хуваагдлыг бий болгосон тусгаарлалыг авчирсан юм.
Тэр буулт Хитлерийн Нацист Герман улстай хамт үргэлжилж, түүнээс хойш Зөвлөлт Холбоот Улсыг бүрдүүлж байсан үндэстнүүдийн хамтаар үргэлжилсэн бөгөөд өнөөдөр ч Хятад зэрэг дэглэмүүдэд хадгалагдсаар байна. Төрийн үйл хэргүүдтэй харьцахдаа гурав дахь үеийн хийсэн тэрхүү буултыг, Пергамын чуулганд бэлгэдэгдсэнчлэн, эртний Израилийн хаад болон Константины хийсэн буулт төлөөлөн харуулсан байв. Тэр үе мөн Прескоттын “The Doctrine of Christ”-аар төлөөлөгдсөн амар тайван ба аюулгүй байдлын хуурамч сайн мэдээтэй хийсэн түүний сүмийн үйл хэргийн буултыг ч илэрхийлж байлаа.
“Би чиний үйлсийг, мөн чи хаана оршдогийг—Сатаны сэнтий байгаа тэр газарт оршдогийг—мэднэ. Чи Миний нэрийг бат баримталж, Миний итгэлээс няцаагүй; тэр ч байтугай Миний үнэнч гэрч Антипас та нарын дунд, Сатаны оршдог тэр газарт алагдсан тэр өдрүүдэд ч няцаагүй. Гэвч Надад чиний эсрэг цөөн хэдэн зүйл бий. Учир нь Израилийн хөвгүүдийн өмнө бүдрүүлэх чулуу тавихыг, шүтээнүүдэд өргөсөн зүйлийг идүүлэхийг, завхайрал үйлдүүлэхийг Балакад заасан Балаамын сургаалыг баримтлагчид чиний дунд байна. Илчлэл 2:13, 14.”
Энэ завхайрал нь Ерөнхий Чуулганы ажлыг илчилж байна: тэд ялзарсан засгийн газруудтай зайлшгүй шаардлагатай ажлын харилцааг хадгалах гэсэн шалтаг дор Нацист Герман, мөн Зөвлөлт Холбоот Улс зэрэг үндэстнүүдтэй өөрсдийгөө нэгтгэсэн атлаа, нэгдэн орсон тэрхүү янз бүрийн дэглэмүүдийн хавчлагад өртсөн тухайн үндэстнүүд дэх итгэлтэй хүмүүсийг үл тоомсорлосон юм. Шүтээнд өргөсөн хоол нь тэр үед Лаодикийн Адвентизмын их сургуулиудад баттай тогтсон байсан, шашин болон эрүүл мэндийн аль алинд нь тэрслүү аргачлалын удирдамжаар захирагдахыг зөвшөөрсөн, урвалтант Протестантизм ба Католицизмын хуурамч аргачлалыг төлөөлж байв.
Есүс гурав дахь үеийн төгсгөлийг эхлэлтэй нь адилхан байдлаар дүрслэн харуулсан; учир нь Тэрээр 1957 онд хэвлэгдсэн *Questions on Doctrine* хэмээх номын нийтлэгдсэнээр дөрөв дэх үеийн ирэлтийг тэмдэглэсэн бөгөөд уг ном нь үнэний болон тэрслэн урвасан протестантизм, католицизмын алдаатай үзэл санааны хооронд оршдог авралын үндсэн ялгааг бүхэлд нь няцаасан юм. Мэдээж уг номд хэд хэдэн буруу сургаал байдаг; гэвч мөн чанартаа энэ нь хүн Хоёр дахь Ирэлтээр гайхамшигтайгаар өөрчлөгдөхөөс нааш Христ дотор ялагч амьдралаар амьдрах боломжгүй гэж заадаг. Тэр ном нь хорин таван эртний хүн наранд мөргөн бөхийх ёстой байсан үеийн эхлэлийг тэмдэглэсэн юм. Удахгүй гарах Ням гаргийн хуулийн үед Ням гаргийг шүтэн мөргөх явдлыг Лаодикийн Адвентист сүм хүлээн зөвшөөрөхөд шаардлагатай улс төрийн болон шашны хүчин зүйлс хүрэлцэн ирээд байсан юм.
Езекиелийн дөрөв дэх жигшүүрт хэрэг нь есдүгээр бүлэгт үнэнч цөөнх нь сүйтгэгч тэнгэрүүд ажлаа эхлэхийн яг өмнө духан дээрээ тамга хүлээн авч байх үед гарч ирдэг. Энэхүү үзэгдэл наймдугаар бүлгийн нэг дэх эшлэлд, зургаа дахь жилийн зургаа дахь сарын тав дахь өдөр эхэлдэг. Үзэгдэл нь папын эрх мэдлийн тэмдэг болох наранд мөргөн бөхийдөг хүмүүсийн дээр шүүлт гүйцэтгэгдэхийн өмнөх өдөр эхэлдэг бөгөөд түүний нэрийн тоо нь “666” юм.
Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалах ажил 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд, Исламын гурав дахь гайгаар үйлдэгдсэн газрын араатанд хийсэн довтолгоогоор эхэлсэн. Тэр довтолгоо үндэстнүүдийг уурлуулж, хожмын бороо ирснийг тэмдэглэсэн. Гэвч хожмын бороог зөвхөн Исламын гурван гай нь суурь үнэн мөн болохыг харахын тулд Адвентизмын суурь үндэс рүү буцаан удирдуулах хүмүүс л танин мэдэх байв. Тэр цаг үед Иеремиа “амралт” хэмээн тодорхойлсон (энэ нь хожмын бороо мөн) хуучин жимүүд рүү буцаан удирдуулагдсан хүмүүс нь эсвэл гурав дахь Гайн бүрээг үлээдэг харуулууд болох, эсвэл бүрээний дууг сонсохоос татгалзаж, улмаар хуучин жимүүдээр явахаас татгалзагсад болох байв.
Тэгээд тэд 1863 оны эцгүүдийнх нь бослогын нүглээр шалгагдсан юм. Яг тэр цаг мөчид Христийн зөвт байдлын тухай, өөрөөр хэлбэл “үнэн дэх итгэлээр зөвтгөгдөхүй”-н тухай мэдээ ирсэн. Энэ нь Жонс ба Ваггонерын Лаодикийн мэдээ байсан бөгөөд мөн “дөрвөн салхи”-наас ирсэн, үхсэн хуурай яснуудад хандсан Езекиелийн мэдээ байсан; тэрхүү “дөрвөн салхи” нь гурав дахь гаслангийн Исламын бэлгэдэл юм (тасран гарахыг эрмэлзэгч “ууртай морь”). Дараа нь тэр цөөн итгэмжит хүмүүс 1888 оны эцгүүдийнх нь бослогын нүглээр шалгагдсан бөгөөд Агуу Илчлэл арван наймдугаар бүлгийн хүчит тэнгэрэлч Нью-Йорк хотын агуу барилгууд нурж унах үед бууж ирж, Илчлэл арван наймдугаар бүлгийн нэгээс гуравдугаар эшлэл биелсэн юм.
Тэгээд тэд хожуугийн борооны мэдээний танин мэдэлтээр соригдов. Хожуугийн бороо нь өнгөрсөн үеүдийн адил Бурханы хүчний илрэл мөн үү, эсвэл Бурханы хүчний илрэлүүд зөвхөн өнгөрсөнд л байсан уу? Үнэнч цөөнх нь дараа нь 1919 онд өөрсдийн эцгийн тэрсэлтийн тэрсэллээр соригдов. Үнэнч цөөнх эдгээр гурван сорилтыг хэрхэн туулж гарах нь тэд Бурханы тамгыг духан дээрээ хүлээн авах уу, эсвэл Лаодикийн Адвентизмын хорин таван ахлагчийн хамт наранд мөргөн бөхийж буйгаа олж мэдэх үү гэдгийг тодорхойлдог.
Лаодикийн Адвентизмын дөрвөн үеийн бүх тэрслэл нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд өөрийн дүйцлийг олдог. Исаиа “зүүн салхины өдөр” хэмээн тодорхойлсон тэрхүү өдөр нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын лацдах цагийн эхлэлийг тэмдэглэдэг бөгөөд лацдах цаг нь тодорхой хугацаат үе мөн. Тэр үеийн төгсгөл нь түүний эхлэлээр дүрслэгдсэн байдаг; учир нь Есүс аливаа зүйлийн төгсгөлийг үргэлж тухайн зүйлийн эхлэлээр дүрслэн үзүүлдэг. Лацдах үйл явцын эцсийн хөдөлгөөнүүдэд, тэр үеийн эхэнд төлөөлөгдөн үзүүлэгдсэн сорилтууд дахин нэгэнтээ давтагддаг.
2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд, Езекиелийн дөрвөн жигшүүрт зүйлээр, мөн Илчлэлт номын хоёр, гуравдугаар бүлгүүдийн эхний дөрвөн сүмээр төлөөлүүлэгдсэн Лаодикийн Адвентизмийн тэрслүү хүмүүсийн унасан сорилтууд ирж, Долоо дахь өдрийн Адвентист хэмээн өөрсдийгөө тунхаглагчдад араатны тэмдэгт, эсвэл Бурханы тамганд хүргэх сорилтын үйл явцын эхлэлийг тэмдэглэв.
Лаодикийн Адвентизмийн удирдлага өөрсдийнхөө мэхлэлтийн хүлээсэнд баригдсан бөгөөд урьдын шинэчлэлийн хөдөлгөөнүүдээр, үүнд Адвентизмийг оршин тогтноход хүргэсэн шинэчлэлийн хөдөлгөөнөөр төлөөлөгдсөн Бурханы хүчний илрэлийн давталтыг “таних” нь тэдний хувьд бараг боломжгүй юм. Эртний эрчүүд Миллерийн эрдэнэсээр төлөөлөгдсөн сургаалуудыг хуурамч зоос, хуурамч эрдэнэсээр тарамдуулж, дарж нуусан. Хаан Жеймсийн Библийн авдрыг хуучирсан хэл найруулгын үе рүү шахан зайлуулж, нүглийн хүний нэр томьёогоор илэрхийлэгдсэн орчин үеийн хэлний Библиэр сольжээ.
Эртний хүмүүсийн дундаас хэн нэгэн нь сүүлчийн борооны мэдээ нь амар тайван ба аюулгүй байдлын тухай мэдээ биш байж болох боломжийг авч үзэхэд бэлэн байсан ч, өнгөрсөн ариун түүхүүд дэх Бурханы хүчний илрэлүүд нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын тамгалагдлыг онцгойлон тодорхойлдог гэдгийг тэдэнд таних нь бараг боломжгүй байх байсан. Үүнээс ч илүү тэдэнд танихад бэрх зүйл нь, нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын тамгалагдлыг хамгийн шууд тодорхойлдог ариун түүхүүд нь Малахи гуравдугаар бүлгийг биелүүлдэг ариун түүхүүд мөн гэдэг явдал юм. Учир нь Малахи гуравдугаар бүлэг нь Гэрээний Элчийн гэнэтийн ирэлтийн замыг бэлтгэдэг элч үргэлж байдаг гэдгийг тогтоодог. Тэрхүү элч нь өөрийн түүхэнд бороо орохгүй, зөвхөн өөрийн үйлчлэлээр дамжин ирэхээс бусад тохиолдолд огт орохгүй гэж зоригтойгоор тунхагласан эш үзүүлэгч Елиагаар төлөөлөгдсөн билээ.
Езекиелийн далан ахлагч өөрсдийгөө ЭЗЭНий сүм хэмээн үзсэн мэдэгдэл нь үндэсгүй бөгөөд үнэндээ усан үзмийн талбайд зохистой үр жимс гаргагчдад тэр талбай өгөгдсөнтэй адил, өөрсдөө өнгөрөгдөн орхигдож буй ард түмний мэдэгдлийг илэрхийлж байсныг хүлээн зөвшөөрөхийг тун инээдэмтэй хэрэг гэж үзэх байсан. Гурав дахь Гаслангийн захиас, замыг бэлтгэгч элч, усан үзмийн талбайн дуу — эдгээр нь бүгд тэдний найдан түшиж байсан уламжлал, заншлын эсрэг гэрчилж, хожуугийн бороог танин мэдэхэд бараг даван туулахын аргагүй саад тотгор болдгийг илэрхийлдэг.
Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалах үйл явцын төгсгөл нь гурав дахь Гаслангийн Исламын үүргийг “таньж мэдсэн” хэмээн өөрсдийгөө үзсэн хүмүүст мөн адил сорилтуудыг илчилдэг. Миллерчүүдийн хөдөлгөөнийг эхлүүлсэн “мэдлэгийн өсөлт” нь 1798 онд “долоон үе”-ийн төгсгөлд эхэлсэн. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хөдөлгөөнийг эхлүүлсэн “мэдлэгийн өсөлт” нь 1989 онд бэлгэдлийн “долоон үе” (нэг зуун хорин зургаан жил)-ийн төгсгөлд эхэлсэн. Өсөн нэмэгдэж буй тэр нэг зуун хорин зургаан жилийн урвалтын туршид Лаодикийн Адвентизм өөрийн дөрөв дэх бөгөөд эцсийн үедээ хүрсэн.
Үндэстэн буюу ард түмэн соригдох хугацааныхаа аягыг гурав, дөрөв дэх үедээ дүүргэдэг бөгөөд тэр цаг нь эдүгээ ирээд байна. Хиддекел голоор дүрслэгдсэн Даниелын номын “мэдлэгийн өсөлт” нь мөн авралын хугацаа хаагдахын яг өмнө Есүс Христийн Илчлэл тайлагдах үед өсөн нэмэгддэг тэрхүү мэдлэг мөн билээ.
Бид дараагийн өгүүлэлд Даниелын номын сүүлийн гурван бүлгийг авч үзнэ.
“Ихээхэн будлиан самуурал, төөрөгдөл үүсэх өдрүүд түргэн ойртож байна. Сатан тэнгэрэлчийн хувцсаар хувцаслан, хэрэв боломжтой бол, бүр сонгогдсон хүмүүсийг ч мэхлэх болно. Бурхан олон, эзэд олон байх болно. Сургаал бүрийн салхи үлээнэ. ‘Хуурамчаар шинжлэх ухаан хэмээн нэрлэгдсэн’ зүйлд дээд хүндэтгэл өргөсөн хүмүүс тэр үед удирдагчид байхгүй. Оюун ухаан, суу билиг, эсвэл авьяас чадварт найдсан хүмүүс тэр үед эгнээний тэргүүнд зогсохгүй. Тэд гэрэлтэй хөл нийлүүлэн алхсангүй. Өөрсдийгөө итгэлгүй болохыг нотолсон хүмүүст тэр үед сүргийг даатгахгүй. Эцсийн сүр жавхлант үйл хэрэгт агуу хүмүүсийн цөөн нь оролцоно. Тэд өөртөө хангалуун, Бурханаас үл хамаарах тул Тэр тэднийг ашиглаж чадахгүй. Эзэн ганхалт, сорилтын үед ил гарч харагдах итгэмжит зарц нартай. Одоо нуувчинд байгаа, Баалд өвдөг сөхрөөгүй эрхэм нандин хүмүүс бий. Та нарт төвлөрсөн хурц гэрлээр туссаар ирсэн тэр гэрэл тэдэнд байгаагүй. Гэвч бүдүүн ширүүн, татамгүй гаднах төрхийн дор жинхэнэ Христийн зан чанарын цэвэр гэрэлт байдал илрэн гарч болох юм. Өдрийн цагт бид тэнгэр өөд хардаг ч оддыг олж хардаггүй. Тэд тэндээ, огторгуйн мандалд бат тогтсон байдаг, гэвч нүд тэднийг ялган харж чаддаггүй. Харин шөнө бид тэдний жинхэнэ гялбааг хардаг.” Testimonies, volume 5, 80, 81.