The closing statement of the Old Testament sets forth a promise of the prophet Elijah appearing with a message before the great and dreadful day of the Lord.
Хуучин Гэрээний төгсгөлийн мэдэгдэл нь ЭЗЭНий агуу бөгөөд аймшигт өдрийн өмнө эш үзүүлэгч Елиа нэгэн мэдээтэйгээр ирнэ гэсэн амлалтыг тунхагладаг.
Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.
Харагтун, Эзэний агуу бөгөөд аймшигт өдөр ирэхээс өмнө Би эш үзүүлэгч Елиаг та нар уруу илгээнэ. Тэрээр эцгүүдийн зүрх сэтгэлийг хүүхдүүд уруу, хүүхдүүдийн зүрх сэтгэлийг эцгүүд уруу эргүүлнэ; эс тэгвээс Би ирж, газрыг хараалаар цохих вий. Малахи 4:5, 6.
The Bible is clear that “the great and dreadful day of the Lord” or the “curse” that God smites “the earth with” is also symbolically portrayed as “the seven last plagues” or “the wrath of God” in the book of Revelation. Chapter fifteen of Revelation introduces the prophetic setting that leads to the pouring out of the great and dreadful seven last plagues of chapter sixteen.
Библид “ЭЗЭНий агуу бөгөөд аймшигт өдөр”, эсвэл Бурхан “газар дэлхийгээр цохих” “хараал” нь мөн Илчлэлт номонд бэлгэдлийн байдлаар “сүүлчийн долоон гамшиг” буюу “Бурханы уур хилэн” хэмээн дүрслэгдсэн байдаг нь тодорхой байдаг. Илчлэлт номын арван тавдугаар бүлэг нь арван зургаадугаар бүлэгт өгүүлэгдэх агуу бөгөөд аймшигт сүүлчийн долоон гамшиг асгарахад хүргэх эш үзүүллэгийн нөхцөл байдлыг танилцуулдаг.
And I saw another sign in heaven, great and marvellous, seven angels having the seven last plagues; for in them is filled up the wrath of God.
Тэгээд би тэнгэрт өөр нэгэн агуу бөгөөд гайхамшигт тэмдгийг харлаа: долоон тэнгэрэлч долоон сүүлчийн гамшгийг барьж байв; учир нь тэдгээрт Бурханы уур хилэн бүрэн төгсөж байдаг ажээ.
And I saw as it were a sea of glass mingled with fire: and them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God. And they sing the song of Moses the servant of God, and the song of the Lamb, saying, Great and marvellous are thy works, Lord God Almighty; just and true are thy ways, thou King of saints. Who shall not fear thee, O Lord, and glorify thy name? for thou only art holy: for all nations shall come and worship before thee; for thy judgments are made manifest.
Тэгээд би галтай холилдсон мэт шилэн тэнгисийг харлаа. Араатныг, түүний хөргийг, түүний тэмдгийг, мөн түүний нэрийн тоог ялсан хүмүүс Бурханы ятгуудыг барин, шилэн тэнгис дээр зогсож байлаа. Тэд Бурханы зарц Мосегийн дууг, мөн Хурганы дууг дуулж, ийн хэлэв: “Төгс Хүчит Эзэн Бурхан минь, Таны үйлс агуу бөгөөд гайхамшигтай; ариун хүмүүсийн Хаан аа, Таны замууд зөв шударга бөгөөд үнэн билээ. Эзэн минь, Танаас хэн эмээхгүй байж, Таны нэрийг алдаршуулахгүй байх билээ? Учир нь зөвхөн Та л ариун билээ. Учир нь бүх үндэстэн ирж Таны өмнө мөргөнө. Учир нь Таны шүүлтүүд ил тод болсон билээ.”
And after that I looked, and, behold, the temple of the tabernacle of the testimony in heaven was opened: And the seven angels came out of the temple, having the seven plagues, clothed in pure and white linen, and having their breasts girded with golden girdles. And one of the four beasts gave unto the seven angels seven golden vials full of the wrath of God, who liveth for ever and ever. And the temple was filled with smoke from the glory of God, and from his power; and no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled. Revelation 15:1–8.
Үүний дараа би харвал, тэнгэр дэх гэрчлэлийн асрын сүм нээгдсэн байв. Тэгээд долоон гай гамшигтай долоон тэнгэрэлч сүмээс гарч ирэв; тэд цэвэр, цагаан маалинган хувцсаар хувцаслаж, энгэрээрээ алтан бүс бүсэлсэн байлаа. Тэгэхэд дөрвөн амьтны нэг нь үүрд мөнхөд амьдрагч Бурханы уур хилэнгээр дүүрсэн долоон алтан аягыг долоон тэнгэрэлчид өгөв. Мөн сүм нь Бурханы алдраас болон Түүний хүчнээс гарсан утаагаар дүүрч, долоон тэнгэрэлчийн долоон гай гамшиг гүйцэлдэх хүртэл хэн ч сүмд орж чадахгүй байв. Илчлэлт 15:1–8.
The reason “no man was able to enter into the temple, till the seven plagues of the seven angels were fulfilled” is that the opportunity to secure salvation closes when the temple is filled with smoke in chapter fifteen. The probationary time that mankind was given to repent and find salvation is then over. When that point in time is reached “the great and dreadful day of the Lord” that John calls “the seven last plagues” are poured out in advance of Christ’s Second Coming. Malachi called that day “dreadful,” and Isaiah identifies it as God’s “strange act.”
“Долоон тэнгэрэлчийн долоон гай бүрэн гүйцэтэл хэн ч ариун сүмд орж чадахгүй байсан” шалтгаан нь арван тавдугаар бүлэгт ариун сүм утаагаар дүүрэх үед авралыг хүртэх боломж хаагддагт оршино. Хүн төрөлхтөнд гэмших, авралыг олохын тулд өгөгдсөн сорилтын хугацаа тэр үед дуусна. Тэр цаг мөчид Иоханы “эцсийн долоон гай” хэмээн нэрлэсэн зүйл болох “ЭЗЭНий агуу бөгөөд аймшигт өдөр” Христийн Хоёр дахь ирэлтээс өмнө асгарна. Малахи тэр өдрийг “аймшигт” гэж нэрлэсэн бөгөөд Исаиа үүнийг Бурханы “хачин үйл” хэмээн тодорхойлдог.
For the Lord shall rise up as in mount Perazim, he shall be wroth as in the valley of Gibeon, that he may do his work, his strange work; and bring to pass his act, his strange act. Now therefore be ye not mockers, lest your bands be made strong: for I have heard from the Lord God of hosts a consumption, even determined upon the whole earth. Isaiah 28:21, 22.
Учир нь Эзэн Перазим ууланд байсанчлал адил босож ирэх бөгөөд, Гибеоны хөндийд байсанчлал адил хилэгнэх болно. Энэ нь Өөрийн ажлыг, Өөрийн хачин ажлыг үйлдэхийн тулд; мөн Өөрийн үйлсийг, Өөрийн хачин үйлсийг гүйцэлдүүлэхийн тулд юм. Тиймийн тул та нар бүү дооглогчид байгтун, эс тэгвээс та нарын хүлээсүүд улам чангарна. Учир нь бүх дэлхий дээр тогтоогдсон сүйрлийн тухай Би түмэн цэргийн Эзэн Бурханаас сонссон. Исаиа 28:21, 22.
Although God’s “strange act” encompasses “the whole earth,” Inspiration is clear that the outpouring of the plagues is associated with the rebellion of one nation.
Хэдийгээр Бурханы “хачин үйл” нь “бүх дэлхийг” хамарч байгаа боловч, гай гамшгууд асгарах нь нэг үндэстний тэрслэлтэй холбоотой болохыг Илчлэл тодорхойгоор өгүүлдэг.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
«Гадаадын үндэстнүүд Америкийн Нэгдсэн Улсын жишээг дагана. Тэргүүлэн эхлүүлэх нь тэр боловч, мөнөөх адил хямрал манай ард түмэнд дэлхийн бүх хэсэгт тулгарна.» Testimonies, volume 6, 395.
“As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.
“Шашин шүтэх эрх чөлөөний орон болсон Америк улс мөс чанарт хүч хэрэглэн, хүмүүсийг хуурамч амралтын өдрийг хүндэтгэхэд албадан, Папын засаглалтай нэгдэх үед дэлхийн бүх орны ард түмэн түүний жишээг дагахад хүргэгдэх болно.” Testimonies, volume 6, 18.
Every nation will fill their cup of their probationary time, but the “judgments of God” that Sister White identifies as “national ruin”, “the time of God’s destructive judgments” as she also calls the history that begins at the Sunday law in the United States, are not the seven last plagues.
Үндэстэн бүр өөрсдийн сорилтын хугацааны аягыг дүүргэх болно. Харин Эгч Уайт “үндэсний сүйрэл” хэмээн тодорхойлсон “Бурханы шүүлтүүд”, мөн тэрээр Америкийн Нэгдсэн Улсад Ням гарагийн хуулиас эхэлдэг түүхийг “Бурханы сүйтгэгч шүүлтүүдийн цаг” хэмээн нэрлэдэг тэр зүйл нь сүүлчийн долоон гай биш юм.
“A time is coming when the law of God is, in a special sense, to be made void in our land. The rulers of our nation will, by legislative enactments, enforce the Sunday law, and thus God’s people be brought into great peril. When our nation, in its legislative councils, shall enact laws to bind the consciences of men in regard to their religious privileges, enforcing Sunday observance, and bringing oppressive power to bear against those who keep the seventh-day Sabbath, the law of God will, to all intents and purposes, be made void in our land; and national apostasy will be followed by national ruin.” Review and Herald, December 18, 1888.
“Манай нутагт Бурханы хууль онцгой утгаараа хүчингүй болгогдох цаг ирж байна. Манай үндэстний удирдагчид хууль тогтоох шийдвэрүүдээр дамжуулан Ням гаргийн хуулийг албадан хэрэгжүүлэх бөгөөд ингэснээр Бурханы ард түмэн үлэмж аюулд хүргэгдэх болно. Манай үндэстэн өөрийн хууль тогтоох зөвлөлүүддээ хүмүүсийн шашны эрх, чөлөөний талаар тэдний мөс чанарыг хүлэх хуулиудыг батлан гаргаж, Ням гаргийг сахихыг албадан тулгаж, долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийг сахидаг хүмүүсийн эсрэг дарангуйлагч хүчийг хэрэглэвэл, Бурханы хууль манай нутагт бодит байдал дээр бүхэлдээ хүчингүй болгогдох болно; мөн үндэсний тэрсэлдэлт нь үндэсний сүйрлээр үргэлжлэн дагалдах болно.” Review and Herald, 1888 оны 12 дугаар сарын 18.
The judgments of God, which Sister White identifies as “national ruin” begin at the national Sunday law and mark the beginning of God’s “strange act,” though God’s strange act is more specifically the seven last plagues. A more complete picture of the strange act of God appears when the deliverance from Egypt is added to the line of God’s executive judgments. The Egyptian plagues, though ten in number, were divided. The first three were distinguished from the last seven. Thus, the deliverance from Egypt identifies a period of time represented by the first three plagues that begins with the national ruin of the United States, and continues until Michael stands up and human probation closes.
Систр Уайт “үндэстний сүйрэл” хэмээн тодорхойлсон Бурханы шүүлтүүд нь үндэсний Ням гаргийн хууль дээрээс эхэлж, Бурханы “хачин үйл”-ийн эхлэлийг тэмдэглэдэг боловч Бурханы хачин үйл нь илүү тодорхой утгаараа сүүлчийн долоон гамшиг мөн юм. Бурханы хачин үйлийн илүү бүрэн дүр зураг нь Бурханы гүйцэтгэх шүүлтүүдийн шугамд Египетээс чөлөөлөгдсөн явдлыг нэмэхэд илэрдэг. Египетийн гамшгууд тоогоороо арав боловч хуваагдмал байв. Эхний гурав нь сүүлчийн долоогоос ялгагдан онцлогдож байлаа. Иймээс Египетээс чөлөөлөгдсөн явдал нь АНУ-ын үндэстний сүйрлээр эхэлж, Михаил босон зогсож, хүний сорилтын хугацаа хаагдах хүртэл үргэлжлэх, эхний гурван гамшигаар дүрслэгдсэн нэгэн цаг хугацааны үеийг тодорхойлдог.
“God’s judgments will be visited upon those who are seeking to oppress and destroy His people. His long forbearance with the wicked emboldens men in transgression, but their punishment is nonetheless certain and terrible because it is long delayed. ‘The Lord shall rise up as in Mount Perazim, He shall be wroth as in the valley of Gibeon, that He may do His work, His strange work; and bring to pass His act, His strange act.’ Isaiah 28:21. To our merciful God the act of punishment is a strange act. ‘As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked.’ Ezekiel 33:11. The Lord is ‘merciful and gracious, long-suffering, and abundant in goodness and truth, … forgiving iniquity and transgression and sin.’ Yet He will ‘by no means clear the guilty.’ ‘The Lord is slow to anger, and great in power, and will not at all acquit the wicked.’ Exodus 34:6, 7; Nahum 1:3. By terrible things in righteousness He will vindicate the authority of His downtrodden law. The severity of the retribution awaiting the transgressor may be judged by the Lord’s reluctance to execute justice. The nation with which He bears long, and which He will not smite until it has filled up the measure of its iniquity in God’s account, will finally drink the cup of wrath unmixed with mercy.
“Бурханы шүүлтүүд Түүний ард түмнийг дарлан сүйтгэхийг эрмэлзэж буй хүмүүсийн дээр буух болно. Хорон муу хүмүүстэй урт хугацаанд тэвчин ханддаг нь хүмүүсийг нүгэл зөрчилдөө зоригжуулдаг боловч, тэдний шийтгэл хэдий удсан ч гарцаагүй бөгөөд аймшигт байх нь тодорхой. ‘ЭЗЭН Перазим ууланд байсан шигээ босож, Гибеоны хөндийд байсан шигээ хилэгнэнэ. Ингэснээр Тэр Өөрийн ажлыг, Өөрийн хачин ажлыг үйлдэх болно; Өөрийн үйлсийг, Өөрийн хачин үйлсийг биелүүлэх болно.’ Исаиа 28:21. Энэрэнгүй Бурханд шийтгэх үйл нь хачин үйл билээ. ‘Би амьд буйгаа тангараглая, Эзэн БУРХАН айлдаж байна, хорон муу хүний үхэлд Би баярладаггүй.’ Езекиел 33:11. ЭЗЭН бол ‘энэрэнгүй бөгөөд нигүүлсэнгүй, тэвчээр агуу, хайр энэрэл ба үнэнээр арвин, … гэм буруу, зөрчил, нүглийг уучлагч’ юм. Гэвч Тэр ‘гэмтнийг огт цагаатгахгүй.’ ‘ЭЗЭН уурлахдаа удаан, хүч чадлаар агуу бөгөөд хорон мууг огтхон ч зөвтгөн өнгөрөөхгүй.’ Египетээс гарсан нь 34:6, 7; Нахум 1:3. Тэрээр зөвт байдал доторх аймшигт үйлсээрээ доромжлогдон гишгэгдсэн Өөрийн хуулийн эрх мэдлийг өмгөөлөн батлах болно. Зөрчигчийг хүлээж буй хариу шийтгэлийн хатуу чанарыг, шударга ёсыг хэрэгжүүлэхэд Эзэний хэчнээн дургүй байдгаас шүүн мэдэж болно. Түүний удаан тэвчдэг, мөн Бурханы тооцоонд өөрийн гэм буруугийн хэмжээг дүүргэтэл нь цохихгүй орхидог тэр үндэстэн эцэст нь өршөөлөөр шингэрүүлээгүй уур хилэнгийн аягыг уух болно.”
“When Christ ceases His intercession in the sanctuary, the unmingled wrath threatened against those who worship the beast and his image and receive his mark (Revelation 14:9, 10), will be poured out. The plagues upon Egypt when God was about to deliver Israel were similar in character to those more terrible and extensive judgments which are to fall upon the world just before the final deliverance of God’s people. Says the revelator, in describing those terrific scourges: ‘There fell a noisome and grievous sore upon the men which had the mark of the beast, and upon them which worshiped his image.’ The sea ‘became as the blood of a dead man: and every living soul died in the sea.’ And ‘the rivers and fountains of waters … became blood.’ Terrible as these inflictions are, God’s justice stands fully vindicated. The angel of God declares: ‘Thou art righteous, O Lord, … because Thou hast judged thus. For they have shed the blood of saints and prophets, and Thou hast given them blood to drink; for they are worthy.’ Revelation 16:2–6. By condemning the people of God to death, they have as truly incurred the guilt of their blood as if it had been shed by their hands. In like manner Christ declared the Jews of His time guilty of all the blood of holy men which had been shed since the days of Abel; for they possessed the same spirit and were seeking to do the same work with these murderers of the prophets.
“Христ ариун газарт Өөрийн зуучлалаа зогсоох үед араатан болон түүний хөрөгт мөргөж, түүний тамгыг хүлээн авдаг хүмүүсийн эсрэг анхааруулсан, хольцгүй уур хилэн (Илчлэл 14:9, 10) асгагдах болно. Бурхан Израилийг аврахаар зэхэж байх үед Египет дээр буулгасан гай гамшгууд нь Бурханы ард түмний эцсийн авралын яг өмнө дэлхий дээр буух ёстой илүү аймшигт, илүү өргөн хүрээтэй шүүлтүүдтэй шинж чанарын хувьд төстэй байв. Илчлэгч тэрхүү аймшигт цээрлүүлэлтүүдийг дүрслэн хэлэхдээ: ‘Араатны тамгатай, түүний хөрөгт мөргөсөн хүмүүсийн дээр муухай бөгөөд хүнд шарх гарч ирэв’ гэжээ. Тэнгис ‘үхсэн хүний цус мэт болж, тэнгист байсан амьтай бүхэн үхэв.’ Мөн ‘гол мөрөн, усны ундаргууд … цус болов.’ Эдгээр шийтгэл хэчнээн аймшигтай боловч, Бурханы шударга ёс бүрэн зөвтгөгдөнө. Бурханы тэнгэрэлч: ‘Эзэн, … Та ийнхүү шүүсэн учраас зөвт юм. Учир нь тэд ариун хүмүүс ба эш үзүүлэгчдийн цусыг урсгасан, харин Та тэдэнд уух цус өгсөн; тэд үүнд зохистой’ хэмээн тунхагладаг. Илчлэл 16:2–6. Бурханы ард түмнийг үхэлд ялласнаараа тэд өөрсдийн гараар тэдний цусыг урсгасан мэтээр үнэхээр тэр цусны гэмийг өөр дээрээ хүлээсэн юм. Үүнтэй адил Христ Өөрийн үеийн иудейчүүдийг Абелийн өдрүүдээс хойш урссан ариун хүмүүсийн бүх цусны буруутанд тооцсон; учир нь тэд мөн л тэрхүү сүнсийг эзэмшиж, эш үзүүлэгчдийг хөнөөсөн тэдгээр алуурчдын нэгэн адил үйлсийг хийхийг эрмэлзэж байсан юм.”
“In the plague that follows, power is given to the sun ‘to scorch men with fire. And men were scorched with great heat.’ Verses 8, 9. The prophets thus describe the condition of the earth at this fearful time: ‘The land mourneth; … because the harvest of the field is perished…. All the trees of the field are withered: because joy is withered away from the sons of men.’ ‘The seed is rotten under their clods, the garners are laid desolate…. How do the beasts groan! the herds of cattle are perplexed, because they have no pasture…. The rivers of water are dried up, and the fire hath devoured the pastures of the wilderness.’ ‘The songs of the temple shall be howlings in that day, saith the Lord God: there shall be many dead bodies in every place; they shall cast them forth with silence.’ Joel 1:10–12, 17–20; Amos 8:3.
“Үүний дараа ирэх гай дээр нарт ‘хүмүүсийг галаар төөнөх’ эрх мэдэл өгөгдөв. ‘Хүмүүс их халуунаар төөнөгдөв.’ 8, 9-р эшлэл. Эш үзүүлэгчид энэ аймшигт цаг үе дэх газрын байдлыг ийнхүү дүрсэлдэг: ‘Газар гашуудаж байна; … учир нь талбайн ургац сүйрчээ…. Талбайн бүх мод хатжээ; учир нь хүний хөвгүүдээс баяр хөөр хатан арилжээ.’ ‘Үр нь хөрсөн доороо өмхөрчээ, агуулахууд эзгүйрэн сүйдэв…. Араатнууд яасан ёолж байна вэ! Үхэр сүрэг бэлчээргүй тул самгардан байна…. Усны голууд ширгэж, гал цөлийн бэлчээрүүдийг залгив.’ ‘Тэр өдөр сүмийн дуунууд улиан болон хувирна гэж Эзэн БУРХАН айлдаж байна: газар сайгүй олон хүүр цогцос байх болно; тэд тэдгээрийг чимээгүйхэн гарган хаях болно.’ Иоел 1:10–12, 17–20; Амос 8:3.”
“These plagues are not universal, or the inhabitants of the earth would be wholly cut off. Yet they will be the most awful scourges that have ever been known to mortals. All the judgments upon men, prior to the close of probation, have been mingled with mercy. The pleading blood of Christ has shielded the sinner from receiving the full measure of his guilt; but in the final judgment, wrath is poured out unmixed with mercy.
“Эдгээр гамшгууд нь нийтээр хамарсан биш; тийм байсан бол газрын оршин суугчид бүрмөсөн таслагдах байсан. Гэвч эдгээр нь мөнх бус хүмүүст урьд өмнө мэдэгдэж байсан бүхнээс хамгийн аймшигт ташуурлал байх болно. Сорилтын хугацаа хаагдахаас өмнөх хүмүүс дээр буусан бүх шүүлтүүд өршөөлтэй холилдсон байв. Христийн гуйлттай цус нь нүгэлтнийг өөрийн гэмийн бүрэн хэмжээг хүртэхээс халхалж ирсэн; харин эцсийн шүүлтэд уур хилэн өршөөлтэй үл холилдон асгарах болно.
“In that day, multitudes will desire the shelter of God’s mercy which they have so long despised. ‘Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: and they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it.’ Amos 8:11, 12.” The Great Controversy, 627–629.
“Тэр өдөр, урт хугацааны турш жигшин үл тоомсорлосон Бурханы өршөөлийн халхавчийг олон түмэн хүсэх болно. ‘Харагтун, өдрүүд ирж байна, гэж Эзэн Бурхан айлдаж байна, Би энэ нутагт өлсгөлөн илгээх болно; талхны өлсгөлөн ч биш, усны цангаа ч биш, харин ЭЗЭНий үгийг сонсохын өлсгөлөн байх болно. Тэд далайгаас далай хүртэл, хойноос бүр зүүн тийш хэрэн тэнэж, ЭЗЭНий үгийг эрж нааш цааш гүйх боловч түүнийг олохгүй.’ Амос 8:11, 12.” Агуу тэмцэл, 627–629.
In the previous passage it stated, “The nation with which He bears long, and which He will not smite until it has filled up the measure of its iniquity in God’s account, will finally drink the cup of wrath unmixed with mercy.” She also penned in the same paragraph, “The plagues upon Egypt when God was about to deliver Israel were similar in character to those more terrible and extensive judgments which are to fall upon the world just before the final deliverance of God’s people.” The nation (the United States) that fills up “the measure of iniquity” will suffer plagues similar to the ten plagues in Egypt.
Өмнөх эшлэлд ийн өгүүлсэн байдаг: “Түүний тэвчин хүлээдэг, бөгөөд Бурханы тооцоонд гэм буруугийнхаа хэмжээг дүүргэтэл нь цохихгүй байх тэр үндэстэн эцэст нь нигүүлслээр үл хольсон уур хилэнгийн аягыг уух болно.” Мөн тэрээр мөнөөх догол мөрөндөө: “Бурхан Израилийг чөлөөлөх гэж байх үед Египетэд буулгасан гай гамшгууд нь, Бурханы ард түмний эцсийн чөлөөлөлтийн яг өмнөхөн дэлхий дээр буух ёстой түүнээс ч илүү аймшигт, өргөн хүрээтэй шүүлтүүдтэй шинж чанарын хувьд адил байв” хэмээн бичсэн. “Гэм буруугийн хэмжээг” дүүргэдэг тэр үндэстэн (Америкийн Нэгдсэн Улс) Египетийн арван гамшигтай адил гай гамшгийг амсах болно.
The plagues of Egypt were divided into two periods. The first three plagues fell on everyone, but the seven last plagues only fell upon the Egyptians.
Египетийн гай гамшгууд хоёр үе шатанд хуваагдсан байв. Эхний гурван гай гамшиг бүх хүнд буусан боловч, сүүлчийн долоон гай гамшиг зөвхөн египетчүүдийн дээр буусан юм.
And I will sever in that day the land of Goshen, in which my people dwell, that no swarms of flies shall be there; to the end thou mayest know that I am the Lord in the midst of the earth. Exodus 8:22.
Тэр өдөр Би Миний ард түмэн оршин суудаг Гошен нутгийг тусгаарлах бөгөөд тэнд ялааны сүрэг байхгүй байх болно. Ингэснээр чи газар дэлхийн дунд Би ЭЗЭН мөн гэдгийг мэдэх болно. Египетээс гарсан нь 8:22.
The first three plagues in Egypt fell everywhere, but Goshen, where the Hebrews lived did not receive Egypt’s seven last plagues. The United States is the nation that fills up its cup of iniquity at the Sunday law. At that point national apostasy is followed by national ruin, but the judgments which produce national ruin are mixed with mercy until Michael stands up and probation closes for all mankind. At the Sunday law in the United States the majority of those who now profess to be Sabbath-keepers will bow to the powers that be and accept the mark of the beast. At that time the Sunday law issue becomes a spiritual test for those who have been outside of Adventism. From the Sunday law in the United States until Michael stands up is the great ingathering of eleventh-hour workers, but the door has already been closed upon those who are held accountable for the light of the seventh-day Sabbath before the Sunday law.
Египетэд болсон эхний гурван гай гамшиг хаа сайгүй буусан боловч еврейчүүдийн амьдарч байсан Гошен нь Египетийн сүүлчийн долоон гамшгийг амсаагүй. Ням гаргийн хуулийн үед өөрийн гэм буруугийн аягыг дүүргэдэг үндэстэн бол Америкийн Нэгдсэн Улс мөн. Тэр мөчид үндэсний тэрсэлдэлт нь үндэсний сүйрлээр залгамжлагддаг боловч, үндэсний сүйрлийг авчирдаг шүүлтүүд нь Михаел босож, бүх хүн төрөлхтний сорилтын хугацаа хаагдах хүртэл нигүүлсэлтэй хольцтой байдаг. Америкийн Нэгдсэн Улсад Ням гаргийн хууль гарах үед одоо өөрсдийгөө амралтын өдрийг сахигчид хэмээн тунхаглагчдын олонх нь эрх баригч хүчнүүдийн өмнө бөхийж, араатны тамгыг хүлээн авна. Тэр үед Ням гаргийн хуулийн асуудал нь Адвентизмийн гадна байсан хүмүүсийн хувьд сүнслэг сорилт болдог. Америкийн Нэгдсэн Улсад Ням гаргийн хууль тогтоогдох үеэс Михаел босох хүртэлх хугацаа нь арван нэгдүгээр цагийн ажилчдыг агуугаар хураан цуглуулах үе мөн; харин Ням гаргийн хуулиас өмнө долоо дахь өдрийн амралтын өдрийн гэрлийн төлөө хариуцлага хүлээдэг хүмүүсийн хувьд хаалга аль хэдийн хаагдсан байдаг.
“More and more, as the days go by, it is becoming apparent that God’s judgments are in the world. In fire and flood and earthquake He is warning the inhabitants of this earth of His near approach. The time is nearing when the great crisis in the history of the world will have come, when every movement in the government of God will be watched with intense interest and inexpressible apprehension. In quick succession the judgments of God will follow one another—fire and flood and earthquake, with war and bloodshed.
“Өдөр хоног өнгөрөх тусам Бурханы шүүлтүүд дэлхийд илэрч буй нь улам бүр тодорхой болж байна. Тэрээр гал, үер, газар хөдлөлтөөр дамжуулан энэ газрын оршин суугчдад Өөрийнхөө ойртон ирэлтийг анхааруулж байна. Дэлхийн түүхэн дэх агуу хямрал ирж, Бурханы засаглал дахь хөдөлгөөн бүр туйлын их сонирхол, үгээр илэрхийлэхийн аргагүй түгшүүрийн дунд ажиглагдах цаг улам ойртож байна. Бурханы шүүлтүүд нэгийгээ нөгөөгөө түргэн дараалан даган ирнэ—гал, үер, газар хөдлөлт, мөн дайн ба цус урсгалтын хамт.”
“Oh, that the people might know the time of their visitation! There are many who have not yet heard the testing truth for this time. There are many with whom the Spirit of God is striving. The time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; His hand is still stretched out to save, while the door is closed to those who would not enter.
“Ард түмэн өөрсдийн айлчлагдах цагийг мэдээсэй билээ! Энэ цаг үеийн сорин шалгах үнэнийг хараахан сонсоогүй олон хүн бий. Бурханы Сүнс тэмцэн ажиллаж буй олон хүн бий. Бурханы сүйтгэх шүүлтүүдийн цаг нь үнэн гэж юу болохыг мэдэх боломж байгаагүй хүмүүсийн хувьд нигүүлслийн цаг мөн. Эзэн тэдэн рүү энэрэнгүйгээр харна. Түүний энэрлийн зүрх хөдөлсөн байдаг; орохыг хүсээгүй хүмүүст үүд хаагдаж байхад, Түүний мутар аврахын тулд одоо ч сунгаастай байна.
“The mercy of God is shown in His long forbearance. He is holding back His judgments, waiting for the message of warning to be sounded to all. Oh, if our people would feel as they should the responsibility resting upon them to give the last message of mercy to the world, what a wonderful work would be done!” Testimonies, volume 9, 97.
“Бурханы өршөөл нь Түүний урт тэвчээрээр илэрдэг. Тэрээр Өөрийн шүүлтүүдийг саатуулж, анхааруулгын мэдээ бүгдэд тунхаглагдахыг хүлээж байна. Ай, хэрэв манай ард түмэн дэлхийд өршөөлийн эцсийн мэдээг хүргэхээр өөрсдөд нь ноогдож буй хариуцлагыг зохих ёсоор мэдэрдэгсэн бол, ямар гайхамшигт ажил хийгдэх байсан бол!” Testimonies, volume 9, 97.
In the previous passage she identified that “the time of God’s destructive judgments is the time of mercy for those who have had no opportunity to learn what is truth.” In the next passage she refers to that period of time as “the time of trouble.”
Өмнөх эшлэлд тэрээр, “Бурханы сүйтгэгч шүүлтүүдийн цаг нь үнэний юу болохыг мэдэх боломж байгаагүй хүмүүсийн хувьд нигүүлслийн цаг мөн” хэмээн тодорхойлсон. Дараагийн эшлэлд тэрээр тэрхүү цаг үеийг “гай зовлонгийн цаг” хэмээн нэрлэжээ.
“I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question, to unite the hearts of God’s dear waiting saints. And if one believed, and kept the Sabbath, and received the blessing attending it, and then gave it up, and broke the holy commandment, they would shut the gates of the Holy City against themselves, as sure as there was a God that rules in heaven above. I saw that God had children, who do not see and keep the Sabbath. They had not rejected the light on it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully. This enraged the church, and nominal Adventists, as they could not refute the Sabbath truth. And at this time, God’s chosen, all saw clearly that we had the truth, and they came out and endured the persecution with us.” A Word to the Little Flock, 18, 19.
“Ариун Амралтын өдөр нь Бурханы жинхэнэ Израиль ба үл итгэгчдийн хоорондын тусгаарлах хана мөн бөгөөд мөн тийм хэвээр байхыг би харсан; мөн Амралтын өдөр нь Бурханы хайрт, хүлээн хүлээгч ариун хүмүүсийн зүрх сэтгэлийг нэгтгэх агуу асуудал мөн гэдгийг би харсан. Хэрэв хэн нэгэн нь итгэж, Амралтын өдрийг сахиж, түүнтэй хамт ирэх ерөөлийг хүлээн авсныхаа дараа түүнийг орхиж, ариун тушаалыг зөрчвөл, тэд тэнгэрт захирагч Бурхан байдагтай адил гарцаагүйгээр Ариун Хотын хаалгыг өөрсдийнхөө эсрэг хаах болно. Амралтын өдрийг ойлгон харж, сахидаггүй Бурханы хүүхдүүд байдаг гэдгийг би харсан. Тэд энэ талаар өгөгдсөн гэрлийг няцаагаагүй байсан. Зовлонгийн цаг эхлэх үед бид урагш гарч, Амралтын өдрийн тухай илүү бүрэн тунхаглахад Ариун Сүнсээр дүүргэгдсэн билээ. Үүнээс болж сүм болон нэр төдий Адвентистууд уурсав, учир нь тэд Амралтын өдрийн үнэнийг няцааж чадсангүй. Мөн энэ үед Бурханы сонгогдсон хүмүүс бүгд бидэнд үнэн байгааг тодорхой харж, гарч ирэн, бидэнтэй хамт хавчлагыг тэсвэрлэсэн юм.” A Word to the Little Flock, 18, 19.
Though modified a little, the same passage just cited is found in the book Early Writings. In that book she includes commentary on her statement about “the time of trouble.” A Word to the Little Flock was the first publication of the disappointed faithful Millerites after the Great Disappointment of October 22, 1844, and decades later, when editors used portions of that pamphlet to include in the book Early Writings, they clarified that “the time of trouble” that was referred to was not the seven last plagues, for when the seven last plagues are poured out there is no mercy mixed with the judgments.
Бага зэрэг өөрчлөгдсөн боловч, сая эш татсан тэрхүү адилхан хэсэг нь Early Writings номд бас байдаг. Тэр номдоо тэрээр “гай зовлонгийн цаг”-ийн тухай өөрийн мэдэгдэлд тайлбар хавсаргасан байдаг. A Word to the Little Flock нь 1844 оны 10-р сарын 22-ны Агуу Урам Хугаралтын дараа итгэлдээ үнэнч үлдсэн, урам нь хугарсан Миллерчүүдийн анхны хэвлэл байсан бөгөөд хэдэн арван жилийн дараа редакторууд уг товхимлын зарим хэсгийг Early Writings номд оруулахдаа, тэнд дурдсан “гай зовлонгийн цаг” нь долоон эцсийн гамшиг биш гэдгийг тодруулсан; учир нь долоон эцсийн гамшиг асгарч байх үед шүүлтүүдтэй холилдсон ямар ч өршөөл байдаггүй.
“1. On page 33 is given the following: ‘I saw that the holy Sabbath is, and will be, the separating wall between the true Israel of God and unbelievers; and that the Sabbath is the great question to unite the hearts of God’s dear, waiting saints. I saw that God had children who do not see and keep the Sabbath. They have not rejected the light upon it. And at the commencement of the time of trouble, we were filled with the Holy Ghost as we went forth and proclaimed the Sabbath more fully.’
“1. 33-р хуудсанд дараах байдлаар өгөгдсөн байна: ‘Ариун Амралтын өдөр нь Бурханы жинхэнэ Израиль болон үл итгэгчдийн хооронд тусгаарлах хана мөн бөгөөд байх болно гэдгийг би харсан; мөн Амралтын өдөр нь Бурханы хайртай, хүлээгч ариун хүмүүсийн зүрх сэтгэлийг нэгтгэх агуу асуудал мөн гэдгийг би харсан. Амралтын өдрийг харж ойлгодоггүй, сахидаггүй хүүхдүүд Бурханд байдгийг би харсан. Тэд энэ тухай гэрлийг эсэргүүцэн няцаагаагүй. Мөн гай зовлонгийн цагийн эхэнд, бид урагш гарч Амралтын өдрийн тухай илүү бүрэн тунхаглах үед Ариун Сүнсээр дүүрсэн байлаа.’”
“This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
“Энэ үзэгдэл 1847 онд өгөгдсөн бөгөөд тэр үед Амралтын өдрийг сахидаг Адвентист ах дүүс маш цөөн байсан; тэдний дундаас ч үүнийг сахих явдал нь Бурханы ард түмэн ба үл итгэгчдийн хооронд зааг татахад хангалттай чухал гэж үздэг нь цөөн байв. Одоо тэр үзэгдлийн биелэл харагдаж эхэлж байна. Энд дурдагдсан ‘тэрхүү зовлонгийн цагийн эхлэл’ нь гай гамшгууд асгарч эхлэх цагийг бус, харин Христ ариун сүмд байхад, тэдгээрийг асгахаас яг өмнөх богино хугацааг хэлж байна. Тэр үед, авралын ажил төгсгөлдөө хүрч байх зуур, дэлхий дээр зовлон нүүрлэж, үндэстнүүд хилэгнэх боловч гурав дахь тэнгэрэлчийн ажлыг саатуулахгүйн тулд хязгаарлагдан баригдсан байх болно. Тэр үед Эзэний оршихуйгаас ирэх ‘сүүлчийн бороо,’ өөрөөр хэлбэл сэргээлт ирж, гурав дахь тэнгэрэлчийн чанга дуу хоолойд хүч өгч, долоон сүүлчийн гай гамшиг асгагдах үед ариун хүмүүсийг тогтоон зогсоход бэлтгэх болно.” Early Writings, 85.
At the Sunday law in the United States national apostasy will be followed by national ruin. At that Sunday law Adventism in the United States will be divided into two classes, one will receive the mark of the beast the other the seal of God. The national ruin of the United States is represented by the first three plagues of Egypt. Those judgments continue until the close of human probation, then the seven last plagues that are unmixed with mercy are poured out.
Америкийн Нэгдсэн Улсад Ням гаргийн хууль тогтоогдох үед үндэсний хэмжээнд өрнөх тэрсэлтийн дараа үндэсний сүйрэл залгана. Тэрхүү Ням гаргийн хуулийн үед Америкийн Нэгдсэн Улс дахь Адвентизм хоёр ангид хуваагдана: нэг нь араатны тамгыг хүлээн авч, нөгөө нь Бурханы лацыг хүлээн авна. Америкийн Нэгдсэн Улсын үндэсний сүйрлийг Египетийн эхний гурван гамшгаар төлөөлүүлэн үзүүлсэн байдаг. Тэдгээр шүүлтүүд хүний сорилтын хугацаа хаагдах хүртэл үргэлжилж, дараа нь нигүүлсэлтэй холилдоогүй долоон сүүлчийн гамшиг асгарна.
My point is less about the prophetic history of Egypt and more about the fact that Ellen White identifies Egypt as the symbol of the nation that forces the entire world to receive the mark of the beast, for in doing so she is using the beginning to illustrate the end, which is the prophetic signature of Jesus as the Alpha and Omega. In the Exodus story when the Lord is entering into covenant with ancient Israel, He introduces Himself with a new name.
Миний онцлон хэлэх гэсэн зүйл нь Египетийн эш үзүүллэгийн түүхийн тухай төдийлөн бус, харин Эллен Уайт Египетийг бүх дэлхийг араатны тамгийг хүлээн авахад албаддаг үндэстний бэлгэдэл хэмээн тодорхойлдгийн тухай юм. Учир нь тэр үүгээрээ эхлэлийг төгсгөлийг тайлбарлахад ашиглаж байгаа бөгөөд энэ нь Альфа ба Омега болох Есүсийн эш үзүүллэгийн гарын үсэг мөн. Гарч явах түүхэнд Эзэн эртний Израильтай гэрээ байгуулахаар орж ирэхдээ Өөрийгөө шинэ нэрээр танилцуулдаг.
Then the Lord said unto Moses, Now shalt thou see what I will do to Pharaoh: for with a strong hand shall he let them go, and with a strong hand shall he drive them out of his land.
Тэгээд ЭЗЭН Мосед —Одоо чи Миний Фараонд юу үйлдэхийг харах болно. Учир нь тэр хүчирхэг мутраар тэднийг явуулах бөгөөд хүчирхэг мутраар тэднийг өөрийн нутгаас хөөн гаргах болно— гэж айлдав.
And God spake unto Moses, and said unto him, I am the Lord: And I appeared unto Abraham, unto Isaac, and unto Jacob, by the name of God Almighty, but by my name JEHOVAH was I not known to them.
Бурхан Мосед айлдаж, түүнд ийн өгүүлэв: Би бол ЭЗЭН мөн. Би Абрахамд, Исаакт, Иаковт Төгс Хүчит Бурханы нэрээр үзэгдсэн; харин Өөрийнхөө ИЕХОВА нэрээр Би тэдэнд мэдэгдээгүй билээ.
And I have also established my covenant with them, to give them the land of Canaan, the land of their pilgrimage, wherein they were strangers. And I have also heard the groaning of the children of Israel, whom the Egyptians keep in bondage; and I have remembered my covenant. Wherefore say unto the children of Israel, I am the Lord, and I will bring you out from under the burdens of the Egyptians, and I will rid you out of their bondage, and I will redeem you with a stretched out arm, and with great judgments: And I will take you to me for a people, and I will be to you a God: and ye shall know that I am the Lord your God, which bringeth you out from under the burdens of the Egyptians. And I will bring you in unto the land, concerning the which I did swear to give it to Abraham, to Isaac, and to Jacob; and I will give it you for an heritage: I am the Lord.
Би мөн тэдэнд Канааны нутгийг, тэдний түр суурьшсан, харийн хүмүүс мэт байсан газрыг өгөхөөр Өөрийн гэрээг тэдэнтэй тогтоосон билээ. Мөн египетчүүдийн боолчлолд байлгаж буй Израилийн хөвгүүдийн ёолохыг Би сонссон бөгөөд Өөрийн гэрээг Би санасан. Иймээс Израилийн хөвгүүдэд хэлэгтүн: Би бол ЭЗЭН мөн. Би та нарыг египетчүүдийн дарамт ачааны доороос гаргаж, тэдний боолчлолоос чөлөөлж, сунгасан мутар, агуу шүүлтүүдээр аварч золин авна. Би та нарыг Өөртөө ард түмэн болгон авч, та нарт Бурхан нь байх болно. Египетчүүдийн дарамт ачааны доороос та нарыг гаргаж буй Би бол та нарын Бурхан ЭЗЭН мөн гэдгийг та нар мэдэх болно. Мөн Би Абрахамд, Исаакт, Иаковт өгөхөөр тангарагласан тэр нутагт та нарыг оруулж, түүнийг та нарт өв болгон өгнө. Би бол ЭЗЭН мөн.
And Moses spake so unto the children of Israel: but they hearkened not unto Moses for anguish of spirit, and for cruel bondage. Exodus 6:1–9.
Мосе Израилийн хөвгүүдэд ийнхүү айлдав. Гэвч тэд сэтгэлийн шаналал болон хүнд дарлалын улмаас Мосег сонссонгүй. Египетээс гарсан нь 6:1–9.
The Lord here is identifying Moses as the representative of His covenant as were Jacob, Isaac and Abraham. Until the history of Moses the name JEHOVAH was unknown to Abraham and his descendants, and in the history of the renewing of Abraham’s covenant when the Hebrews were to be delivered from Egyptian bondage the Lord introduces a new revelation of His character, for a name represents character prophetically. When Abram entered into covenant with the Lord, the Lord changed his name to Abraham. At the beginning of the prophecy of Egyptian bondage the human representative of the covenant had his name changed and at the end of that prophecy God introduced a new name for Himself.
Энд Эзэн Мосег Өөрийн гэрээний төлөөлөгч мөн хэмээн, Иаков, Исаак, Абрахам нарын адил, тодорхойлж байна. Мосегийн түүх хүртэл JEHOVAH гэдэг нэр Абрахам болон түүний үр удамд мэдэгдээгүй байсан бөгөөд, еврейчүүд Египетийн боолчлолоос чөлөөлөгдөх ёстой байсан Абрахамын гэрээ шинэчлэгдсэн түүхэн үед Эзэн Өөрийн зан чанарын тухай шинэ илчлэлийг танилцуулсан юм. Учир нь эш үзүүллэгийн утгаар нэр нь зан чанарыг төлөөлдөг. Абрам Эзэнтэй гэрээнд ороход Эзэн түүний нэрийг Абрахам болгон өөрчилсөн. Египетийн боолчлолын эш үзүүллэгийн эхэнд гэрээний хүний төлөөлөгчийн нэр өөрчлөгдсөн бөгөөд тэр эш үзүүллэгийн төгсгөлд Бурхан Өөртөө шинэ нэрийг танилцуулсан юм.
Abram entered into covenant in chapter fifteen and there set forth the prophecy of Egyptian bondage for four hundred years. In chapter seventeen Abram was given the rite of circumcision and his and Sarah’s names were changed.
Арван тавдугаар бүлэгт Абрам гэрээнд орж, тэнд Египетийн боолчлолын дөрвөн зуун жилийн эш үзүүллэгийг айлдсан. Арван долоодугаар бүлэгт Абрамд хөвч хөндөх ёслол өгөгдөж, түүний болон Сарагийн нэрс өөрчлөгдсөн.
Four hundred years later Moses was raised up to fulfill Abraham’s four-hundred-year prophecy. Abraham, Isaac, Jacob and Moses all represent the one hundred and forty-four thousand who enter into covenant with the Lord in the last days.
Дөрвөн зуун жилийн дараа Абрахамын дөрвөн зуун жилийн зөгнөлийг биелүүлэхийн тулд Мосе босгон тавигдав. Абрахам, Исаак, Иаков, Мосе нар бүгд эцсийн өдрүүдэд Эзэнтэй гэрээнд ордог нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг төлөөлдөг.
“In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed.” Review and Herald, February 26, 1914.
“Энэ дэлхийн түүхийн сүүлчийн өдрүүдэд, Бурханы тушаалуудыг сахидаг Өөрийн ард түмэнтэй байгуулсан Түүний гэрээ шинэчлэгдэх ёстой.” Review and Herald, 1914 оны 2-р сарын 26.
The separation of the Sabbath-keepers who accept the mark of the beast from the Sabbath-keepers who receive the seal of God is accomplished at the Sunday law. The separation is represented in the parable of the ten virgins.
Араатны тэмдгийг хүлээн авдаг Амралтын өдрийг сахигчдыг Бурханы тамгыг хүлээн авдаг Амралтын өдрийг сахигчдаас тусгаарлах явдал нь Ням гаргийн хуулийн үед гүйцэлдэнэ. Энэхүү тусгаарлалыг арван охины тухай сургаалт зүйрлэлээр дүрслэн үзүүлсэн байдаг.
“The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.
“Матай 25 дахь арван онгон охидын тухай сургаалт зүйрлэл нь мөн Адвентист ард түмний туршлагыг дүрслэн харуулдаг.” Агуу Тэмцэл, 393.
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
“Би таван нь ухаантай, тав нь мунхаг байсан арван онгоны тухай сургаалт зүйрлэл рүү олонтаа хандуулагддаг. Энэ сургаалт зүйрлэл нь тусгайлан энэ цаг үед хамаарах учир үг үсэг бүрээрээ биелсэн бөгөөд цаашид ч биелэх болно; мөн гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээний адил, биелсэн бөгөөд цаг хугацааны төгсгөл хүртэл өнөөгийн үнэн хэвээр байсаар байх болно.” Review and Herald, August 19, 1890.
The parable was fulfilled on October 22, 1844 when the wise and foolish virgins of Millerite history were separated. The beginning of Adventism represents the end of Adventism, and the separation at the end is a fulfillment of the parable of the ten virgins and the separation at the end is produced by the Sunday law.
Энэхүү сургаалт зүйрлэл 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд, Миллерийн хөдөлгөөний түүхэн дэх ухаалаг болон мунхаг арван охид тусгаарлагдах үед биелсэн юм. Адвентизмийн эхлэл нь Адвентизмийн төгсгөлийг төлөөлдөг бөгөөд төгсгөлийн үеийн энэхүү тусгаарлалт нь арван охидын сургаалт зүйрлэлийн биелэл мөн; төгсгөл дэх тэрхүү тусгаарлалт нь Ням гаргийн хуулиар бий болдог.
“Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.
“Мөн эдгээр сургаалт зүйрлэлүүд шүүлтийн дараа ямар ч сорилтын хугацаа байх ёсгүйг заадаг. Сайн мэдээний ажил дуусмагц сайн ба муугийн хоорондын ялгалт нэн даруй дагалдан ирдэг бөгөөд бүлэг тус бүрийн хувь заяа үүрд тогтоогддог.” Christ’s Object Lessons, 123.
The parable of the ten virgins identifies that it is the wise virgins of Adventism that receive the seal of God and the foolish virgins of Adventism that receive the mark of the beast at the Sunday law in the United States. The foolish virgins are also represented as Laodiceans.
Арван охины тухай сургаалт зүйрлэл нь АНУ-д Ням гаргийн хуулийн үед Бурханы тамгыг хүлээн авдаг нь Адвентизмын мэргэн охид, харин араатны тэмдгийг хүлээн авдаг нь Адвентизмын мунхаг охид болохыг тодорхойлон заадаг. Мунхаг охид нь мөн Лаодикеичууд хэмээн төлөөлөгдөн харуулагддаг.
“The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.
“Мунхаг охидоор дүрслэгдсэн Сүмийн байдал нь мөн Лаодикеийн байдал хэмээн өгүүлэгддэг.” Review and Herald, 1890 оны 8 дугаар сарын 19.
In the last days, when God renews His covenant with His commandment-keeping people, God will reveal a new name of Himself as He did when He renewed the covenant in the time of Moses. The condition of the foolish virgins is that they have no oil, and the condition of the Laodiceans is that they are too blind to see they have no oil. It is obvious that if the foolish virgins are Laodiceans, then the wise virgins are Philadelphians.
Эцсийн өдрүүдэд, Бурхан Өөрийн тушаалуудыг сахидаг ард түмэнтэйгээ Өөрийн гэрээг шинэчлэх үедээ, Мосегийн цагт гэрээг шинэчилж байхдаа хийсэнчлэн, Өөрийнхөө шинэ нэрийг илчлэх болно. Ухаангүй онгон охидын байдал нь тэдэнд тос байхгүйд оршдог; харин Лаодикейчуудын байдал нь тэд тосгүй гэдгээ олж харахааргүйгээр дэндүү сохор байдагт оршдог. Хэрэв ухаангүй онгон охид Лаодикейчууд мөн бол, ухаалаг онгон охид Филадельфичууд мөн гэдэг нь илэрхий юм.
And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name.
Филаделфи дахь чуулганы тэнгэрэлчид бичигтүн: Ариун Нэгэн, Үнэн Нэгэн, Давидын түлхүүрийг эзэмшигч Тэр, нээвэл хэн ч хааж үл чадна; хаавал хэн ч нээж үл чадна гэж айлдаж байна. Би чиний үйлсийг мэднэ. Болгоогтун, Би чиний өмнө нээлттэй хаалга тавьсан бөгөөд түүнийг хэн ч хааж үл чадна. Учир нь чи өчүүхэн хүчтэй атлаа Миний үгийг сахиж, Миний нэрийг үгүйсгээгүй билээ.
Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Because thou hast kept the word of my patience, I also will keep thee from the hour of temptation, which shall come upon all the world, to try them that dwell upon the earth.
Харагтун, өөрсдийгөө иудейчүүд хэмээн хэлдэг боловч тийм биш, харин худал хэлдэг Сатаны синагогийн хүмүүсийг Би авчирч, чиний хөлийн өмнө ирж мөргүүлэх бөгөөд Би чамайг хайрласан гэдгийг тэдэнд мэдүүлэх болно. Чи Миний тэвчээрийн үгийг сахисан учраас газар дэлхий дээр оршин суугчдыг сорихоор бүх ертөнцөд ирэх сорилтын цагаас Би бас чамайг хамгаалан хадгалах болно.
Behold, I come quickly: hold that fast which thou hast, that no man take thy crown. Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:7–13.
Харагтун, Би түргэн ирнэ. Өөрт буйгаа бат барь, тэгвэл хэн ч чиний титмийг авахгүй. Ялагчийг Би Өөрийн Бурханы сүмд багана болгоно, мөн тэр цаашид хэзээ ч гадагш гарахгүй. Түүн дээр Би Өөрийн Бурханы нэрийг, мөн Өөрийн Бурханы шинэ Иерусалим хэмээх хотын нэрийг—тэр нь Өөрийн Бурханаас тэнгэрээс бууж ирдэг—мөн Өөрийн шинэ нэрийг бичнэ. Чихтэй нэгэн нь Сүнс чуулгануудад юу айлдаж буйг сонсогтун. Илчлэл 3:7–13.
The Philadelphians represent the one hundred and forty-four thousand and they are promised that God would write His new name upon them. When the Lord enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand, He will introduce a new name of Himself. Abraham was told by the Lord that He was God Almighty.
Филаделфичүүд нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг төлөөлдөг бөгөөд Бурхан Өөрийн шинэ нэрийг тэдний дээр бичнэ хэмээн тэдэнд амласан байдаг. Эзэн нэг зуун дөчин дөрвөн мянгатай гэрээ байгуулах үедээ, Өөрийнхөө шинэ нэрийг танилцуулах болно. Абрахамд Эзэн Өөрийгөө Төгс Хүчит Бурхан мөн хэмээн айлдсан билээ.
And when Abram was ninety years old and nine, the Lord appeared to Abram, and said unto him, I am the Almighty God; walk before me, and be thou perfect. And I will make my covenant between me and thee, and will multiply thee exceedingly. And Abram fell on his face: and God talked with him, saying, As for me, behold, my covenant is with thee, and thou shalt be a father of many nations. Neither shall thy name any more be called Abram, but thy name shall be Abraham; for a father of many nations have I made thee. Genesis 17:1–5.
Абрамыг ерэн есөн настай байхад ЭЗЭН Абрамд үзэгдэж, түүнд айлдав: Би бол Төгс Хүчит Бурхан мөн; Миний өмнө алхаж, төгс бай. Би Өөрийн гэрээг Өөрийнхөө ба чиний хооронд тогтоож, чамайг үлэмж ихээр үржүүлнэ. Тэгэхэд Абрам нүүрээрээ газар унан мөргөв; Бурхан түүнтэй ярьж, айлдав: Миний хувьд гэвэл, болгоогтун, Миний гэрээ чамтай хамт байна, чи олон үндэстний эцэг болно. Чиний нэрийг цаашид Абрам гэж дуудахгүй, харин чиний нэр Абрахам байна; учир нь Би чамайг олон үндэстний эцэг болгосон юм. Эхлэл 17:1–5.
When the Lord first entered into covenant with a chosen people in the time of Abraham, He identified Himself as the Almighty God. When He furthered His covenant relationship in the time of Moses, for the first time he identified Himself as JEHOVAH. When Jesus came to confirm the covenant with many for one week, He introduced a new name of God that had only been expressed one time in the Old Testament and that was by a Babylonian.
Эзэн Абрахамын үед сонгогдсон ард түмэнтэй анх гэрээ байгуулахдаа Өөрийгөө Төгс Хүчит Бурхан хэмээн илчилсэн. Мосегийн үед Тэр Өөрийн гэрээний харилцааг цааш өргөжүүлэхдээ анх удаа Өөрийгөө JEHOVAH хэмээн илчилсэн. Есүс олон хүний төлөө нэг долоо хоногийн хугацаанд гэрээг батлахаар ирэхдээ, Хуучин Гэрээнд ганцхан удаа, тэр нь Вавилоны нэг хүнээр дамжин илэрхийлэгдсэн байсан Бурханы шинэ нэрийг танилцуулсан юм.
Then Nebuchadnezzar the king was astonied, and rose up in haste, and spake, and said unto his counsellors, Did not we cast three men bound into the midst of the fire? They answered and said unto the king, True, O king. He answered and said, Lo, I see four men loose, walking in the midst of the fire, and they have no hurt; and the form of the fourth is like the Son of God. Daniel 3:24, 25.
Тэгэхэд хаан Небухаднезар гайхан цочиж, яаран босоод, зөвлөхүүддээ хандан ийн хэлэв: «Бид галын дунд хүлээстэй гурван хүнийг хаясан бус уу?» Тэд хаанд хариулан: «Үнэн, хаан аа» гэв. Тэр хариуд нь: «Харагтун, би галын дунд сул чөлөөтэй яваа дөрвөн хүнийг харж байна; тэдэнд ямар ч гэмтэл алга. Дөрөв дэхийн дүр төрх нь Бурханы Хүүтэй адил байна» гэв. Даниел 3:24, 25.
It is very easy to establish that chapter three of Daniel is identifying the Sunday law in the United States. In Daniel three Shadrach, Meshach and Abednego represent the one-hundred and forty-four thousand. The one hundred and forty-four thousand are those that renew the covenant for the final time. In Daniel three we see a prophetic illustration of the Sunday law and latter rain history. Christ was and will be in the fires of persecution with his three worthies, representing not only the one hundred and forty-four thousand, but also the three angels messages. In the fire, which is typifying the Sunday law crisis, He is identified with one of His names, and it’s a name that would not be introduced into history until Christ arrived as the Son of God. In the illustration of chapter three we see those that renew the covenant at the end of the world interacting with Christ during the final crisis, and He has a name that no man knew.
Даниелын гуравдугаар бүлэг нь Америкийн Нэгдсэн Улс дахь Ням гаргийн хуулийг зааж буйг тогтоох нь тун амархан. Даниелын гуравдугаар бүлэгт Шадрах, Мешах, Абеднего нар нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг төлөөлдөг. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянга гэдэг нь гэрээг эцсийн удаа шинэчилдэг хүмүүс мөн. Даниелын гуравдугаар бүлэгт бид Ням гаргийн хууль болон хожмын борооны түүхийн эш үзүүллэгийн дүрслэлийг хардаг. Христ Өөрийн гурван үнэнчтэй хамт хавчлагын гал дунд байсан бөгөөд байх ч болно; тэдгээр нь зөвхөн нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг төдийгүй, мөн гурван тэнгэрэлчийн мэдээг төлөөлдөг. Ням гаргийн хуулийн хямралыг бэлгэдэж буй тэр гал дотор Тэрээр Өөрийн нэрсийн нэгээр танигддаг бөгөөд энэ нь Христ Бурханы Хүү болон иртэл түүхэнд танилцуулагдахгүй байсан нэр юм. Гуравдугаар бүлгийн энэ дүрслэлд бид ертөнцийн төгсгөлд гэрээг шинэчилдэг хүмүүс эцсийн хямралын үеэр Христтэй харилцаж байгааг хардаг бөгөөд Түүнд хэн ч мэдээгүй нэгэн нэр байлаа.
Before I stray too far away from our consideration of the Egyptian deliverance representing the Sunday law in the United States, we should remind ourselves that before the first of the ten plagues began in Egypt there was genuine Sabbath agitation.
Египет дэх чөлөөлөлт нь Америкийн Нэгдсэн Улс дахь ням гаргийн хуулийг төлөөлдөг тухай бидний авч үзэж буй асуудлаас хэт холдон явахаас өмнө, Египетэд арван гай гамшгийн эхнийх нь эхлэхээс өмнө жинхэнэ Амралтын өдрийн хөдөлгөөн өрнөж байсныг бид өөрсдөдөө сануулах учиртай.
And Pharaoh said, Behold, the people of the land now are many, and ye make them rest from their burdens. And Pharaoh commanded the same day the taskmasters of the people, and their officers, saying, Ye shall no more give the people straw to make brick, as heretofore: let them go and gather straw for themselves. And the tale of the bricks, which they did make heretofore, ye shall lay upon them; ye shall not diminish ought thereof: for they be idle; therefore they cry, saying, Let us go and sacrifice to our God. Let there more work be laid upon the men, that they may labour therein; and let them not regard vain words. And the taskmasters of the people went out, and their officers, and they spake to the people, saying, Thus saith Pharaoh, I will not give you straw. Go ye, get you straw where ye can find it: yet not ought of your work shall be diminished. So the people were scattered abroad throughout all the land of Egypt to gather stubble instead of straw. And the taskmasters hasted them, saying, Fulfil your works, your daily tasks, as when there was straw. And the officers of the children of Israel, which Pharaoh’s taskmasters had set over them, were beaten, and demanded, Wherefore have ye not fulfilled your task in making brick both yesterday and today, as heretofore? Then the officers of the children of Israel came and cried unto Pharaoh, saying, Wherefore dealest thou thus with thy servants? There is no straw given unto thy servants, and they say to us, Make brick: and, behold, thy servants are beaten; but the fault is in thine own people. But he said, Ye are idle, ye are idle: therefore ye say, Let us go and do sacrifice to the Lord. Go therefore now, and work; for there shall no straw be given you, yet shall ye deliver the tale of bricks. And the officers of the children of Israel did see that they were in evil case, after it was said, Ye shall not minish ought from your bricks of your daily task. Exodus 5:5–19.
Фараон өгүүлрүүн: Үзэгтүн, энэ газрын ард түмэн эдүгээ олон болжээ, харин та нар тэднийг ачаа дарамтаас нь амрааж байна. Тэгээд Фараон мөн тэр өдөр ард түмний харгалзагчид болон тэдний түшмэдэд тушаан, ийн өгүүлэв: Та нар урьдын адил тоосго хийхэд нь ард түмэнд сүрэл дахин бүү өг; харин тэд өөрсдөө явж, өөрсдөдөө сүрэл цуглуулаг. Мөн урьд нь тэдний хийдэг байсан тоосгоны тоо хэмжээг тэдэнд хэвээр нь ноогдуул; түүнээс юуг ч бүү хорогдуул. Учир нь тэд залхуу байна; тиймийн тул тэд хашхиран, “Бид явж, Бурхандаа тахил өргөе” хэмээн ярьж байна. Тиймээс эрчүүдэд илүү их ажил оногдуул, ингэснээр тэд түүндээ хөдөлмөрлөж, хоосон үгсийг анхаарахгүй болог. Тэгээд ард түмний харгалзагчид болон тэдний түшмэд гарч, ард түмэнд хэлэхдээ: Фараон ийн айлдаж байна, “Би та нарт сүрэл өгөхгүй. Та нар явж, олж чадах газраасаа сүрэл ав; гэвч ажлын тань юуг ч хорогдуулахгүй” гэв. Ийнхүү ард түмэн сүрлийн оронд сүрэлний иш түүхээр Египетийн бүх нутаг даяар тархан одов. Харгалзагчид тэднийг шавдуулан, “Сүрэл байсантай адил өдөр бүрийнхээ даалгаврыг гүйцээ, ажлаа бүтээ” гэжээ. Фараоны харгалзагчдын тэдний дээр тавьсан Израилийн хөвгүүдийн түшмэд зодуулж, “Өчигдөр ч, өнөөдөр ч та нар яагаад урьдын адил тоосгоны даалгавраа гүйцээсэнгүй вэ?” хэмээн байцаагдав. Тэгээд Израилийн хөвгүүдийн түшмэд ирж, Фараонд хандан хашхиран: Та юунд зарц нартайгаа ийнхүү харьцана вэ? Таны зарц нарт сүрэл өгдөггүй атлаа бидэнд, “Тоосго хий” гэж хэлж байна; тэгээд, үзэгтүн, таны зарц нар зодуулж байна; гэвч буруу нь таны өөрийн ард түмэнд байна гэв. Харин тэрээр: Та нар залхуу, залхуу байна; тиймийн тул та нар, “Бид явж, ЭЗЭНд тахил өргөе” гэж байна. Иймийн тул одоо явж, ажиллагтун; учир нь та нарт сүрэл өгөхгүй, гэвч та нар тоосгоны тоо хэмжээг тушаана хэмээв. “Өдөр бүрийнхээ тоосгоноос юуг ч бүү хорогдуул” гэж айлдсаны дараа Израилийн хөвгүүдийн түшмэд өөрсдийн байдал муу болжээ гэдгийг ойлгов. Египетээс гарсан нь 5:5–19.
Before the Sunday law there will be escalating agitation against those who keep the seventh-day Sabbath, just as there was leading up to the Egyptian plagues. Moses was the one that was identified by both the Egyptians and the Hebrews as the one who was causing all the trouble, just as Ahab accused Elijah of.
Ням гаргийн хуулиас өмнө, Египетийн гамшгуудын өмнөхөн байсанчлан, долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийг сахигчдын эсрэг өдөөн хатгалга улам бүр ширүүсэх болно. Египетчүүд болон еврейчүүдийн аль аль нь Мосег бүх гай зовлонг учруулж буй хүн хэмээн тодорхойлж байсанчлан, Ахаб ч Елиаг тийнхүү буруутгасан билээ.
And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim. 1 Kings 18:17, 18.
Ахаб Елиаг хараад түүнд — Израилийг үймүүлэгч нь чи юу? гэж хэлэв. Харин тэр — Израилийг үймүүлсэн нь би биш; харин та, мөн таны эцгийн гэр бүл юм. Учир нь та нар ЭЗЭНий тушаалуудыг орхиж, Баалуудыг дагасан билээ, гэж хариулав. Хаадын дээд 18:17, 18.
The story of Moses illustrates the Sunday law history and the story of Elijah illustrates the Sunday law history. Together, or apart Moses and Elijah are symbols. At the Transfiguration of Christ, they together represented the one hundred and forty-four thousand who do not die and those who die in the Lord. Moses was resurrected, Elijah never died. They are also the two prophets who are the tormentors of the people in Revelation eleven. Much truth is represented by Moses and Elijah as symbols, and we hope to address that later.
Мосегийн түүх Ням гаргийн хуулийн түүхийг дүрслэн харуулдаг, мөн Елиагийн түүх ч Ням гаргийн хуулийн түүхийг дүрслэн харуулдаг. Мосе ба Елиа хамтдаа ч, тус тусдаа ч бэлгэдлүүд юм. Христийн хувиралтын үед тэд хамтдаа үхлийг үзэхгүй нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг болон Эзэнд дотор нас барагчдыг төлөөлсөн. Мосе амилуулагдсан, Елиа хэзээ ч үхээгүй. Тэд мөн Илчлэлт арван нэгд байдаг ард түмнийг зовоогч хоёр эш үзүүлэгч юм. Мосе ба Елиа бэлгэдлийн хувьд маш их үнэнийг төлөөлдөг бөгөөд үүнийг бид хожим авч үзнэ гэж найдаж байна.
Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.
Харагтун, ЭЗЭНий агуу бөгөөд аймшигт өдөр ирэхээс өмнө Би та нар уруу эш үзүүлэгч Елиаг илгээнэ. Тэр эцгүүдийн зүрхийг хүүхдүүд уруу нь, хүүхдүүдийн зүрхийг эцгүүд уруу нь эргүүлнэ. Эс тэгвээс Би ирж, газрыг хараалаар цохино. Малахи 4:5, 6.
Just before human probation closes “Elijah the prophet” is to appear with a special message that turns “the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers.” The prophets all testify of the end of the world, and they all agree with each other.
Хүний сорилтын хугацаа хаагдахын яг өмнө “эш үзүүлэгч Елиа” эцгүүдийн зүрхийг хүүхдүүд уруу, хүүхдүүдийн зүрхийг эцгүүд уруу эргүүлэх онцгой мэдээтэйгээр гарч ирэх ёстой. Бүх эш үзүүлэгчид дэлхийн төгсгөлийн тухай гэрчилдэг бөгөөд тэд бүгдээрээ хоорондоо санал нийлдэг.
And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.
Эш үзүүлэгчдийн сүнс нь эш үзүүлэгчдэд захирагддаг. Учир нь Бурхан бол эмх замбараагүй байдлын бус, харин амар тайвны Бурхан мөн; ариун хүмүүсийн бүх чуулганд ч мөн адил. 1 Коринт 14:32, 33.
Elijah’s message arrives just before the great and dreadful day of the Lord; therefore, it is the very same special message in the book of Revelation which is represented as “the Revelation of Jesus Christ.” When “the time is at hand” Elijah’s special message shows God’s “servants things which must shortly come to pass.”
Элиагийн мэдээ нь Эзэний агуу бөгөөд аймшигт өдрийн яг өмнө ирдэг; тиймээс энэ нь Илчлэл номд “Есүс Христийн илчлэл” хэмээн дүрслэгдсэн яг тэр онцгой мэдээ мөн. “Цаг нь ойрхон” байх үед Элиагийн онцгой мэдээ нь Бурханы “зарц нарт удалгүй болох ёстой зүйлсийг” үзүүлдэг.
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.
Есүс Христийн илчлэлт буюу Бурхан Өөрийн зарц нарт удалгүй болох ёстой зүйлсийг үзүүлэхийн тулд Түүнд өгсөн тэрхүү илчлэлт; Тэр үүнийг Өөрийн тэнгэрэлчээр дамжуулан илгээж, Өөрийн зарц Иоханд мэдүүлжээ. Иохан нь Бурханы үгийн тухай, Есүс Христийн гэрчлэлийн тухай, мөн өөрийн харсан бүхний тухай гэрчилсэн билээ. Энэхүү эш үзүүллэгийн үгсийг уншигч нь, түүнийг сонсогчид нь, мөн түүнд бичигдсэн зүйлсийг сахигчид нь ерөөлтэй еэ. Учир нь цаг нь ойрхон байна. Илчлэлт 1:1–3.
Notice that when Malachi employs Elijah as a symbol, he includes a direct reference to commandment keeping.
Малахи Елиаг бэлгэдэл болгон хэрэглэхдээ, тушаалуудыг сахихтай холбоотой шууд эшлэлийг хамтатган дурддагийг анхаар.
Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:4–6.
Миний зарц Мосегийн хуулийг, өөрөөр хэлбэл бүх Израильд зориулан Хореб дээр түүнд Миний тушаасан зарлиг ба шүүлтүүдийг санагтун. Үзэгтүн, ЭЗЭНий агуу бөгөөд аймшигт өдөр ирэхээс өмнө Би та нарт эш үзүүлэгч Елиаг илгээх болно. Тэрээр эцгүүдийн зүрхийг хүүхдүүд уруу нь, хүүхдүүдийн зүрхийг эцгүүд уруу нь эргүүлэх болно. Эс тэгвээс Би ирж, газар дэлхийг хараалаар цохих вий. Малахи 4:4–6.
These three verses are the last of the Old Testament, and contain the final promise of the Old Testament as well as an emphasis on keeping the ten commandments. There are seven “blessings” in the book of Revelation and the final one is a blessing upon those who keep the ten commandments.
Эдгээр гурван эшлэл нь Хуучин Гэрээний хамгийн сүүлчийн эшлэлүүд бөгөөд Хуучин Гэрээний эцсийн амлалтыг агуулж, мөн Арван Тушаалыг сахихыг онцлон тэмдэглэдэг. Илчлэл номд долоон “ерөөл” байдаг бөгөөд тэдгээрийн хамгийн сүүлчийнх нь Арван Тушаалыг сахигчдад өгөгдсөн ерөөл юм.
I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Blessed are they that do his commandments, that they may have right to the tree of life, and may enter in through the gates into the city. Revelation 22:13, 14.
Би бол Альфа ба Омега, эхлэл ба төгсгөл, анхны ба эцсийнх мөн. Түүний тушаалуудыг үйлдэгчид ерөөлтэй еэ; ингэснээр тэд амийн модонд хүрэх эрхтэй болж, мөн хаалгуудаар дамжин хотод орох болой. Илчлэлт 22:13, 14.
The last promise in the Old Testament informs us to “Remember” the ten commandments, but in so doing it emphasizes the one commandment that includes the command to “remember.”
Хуучин Гэрээн дэх сүүлчийн амлалт нь бидэнд Арван Тушаалыг “сана” хэмээн сануулдаг боловч, ингэхдээ “сана” гэсэн тушаалыг агуулсан тэрхүү нэг тушаалыг онцлон тэмдэглэдэг.
Remember the sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou labour, and do all thy work: But the seventh day is the sabbath of the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates: For in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the sabbath day, and hallowed it. Exodus 20:8–11.
Амралтын өдрийг санаж, түүнийг ариунаар сахигтун. Зургаан өдөр чи хөдөлмөрлөж, бүх ажлаа үйлдэгтүн. Харин долоо дахь өдөр нь чиний Бурхан ЭЗЭНий амралтын өдөр мөн. Тэр өдөр чи ямар ч ажил бүү хий; чи ч, чиний хүү ч, чиний охин ч, чиний зарц эр ч, чиний зарц эм ч, чиний мал сүрэг ч, танай үүд хаалганы доторх харийн хүн ч бүү ажиллаг. Учир нь ЭЗЭН зургаан өдөрт тэнгэр газрыг, тэнгисийг болон тэдгээрт буй бүхнийг бүтээж, долоо дахь өдөр амарсан билээ. Иймийн тул ЭЗЭН амралтын өдрийг ерөөж, ариусгасан юм. Египетээс гарсан нь 20:8–11.
The last promise in both the Old and New Testaments emphasizes the commandments of God with a special emphasis on the seventh-day Sabbath. Malachi says to “remember” and John informs us you are blessed for doing so. The seventh-day Sabbath commemorates God’s creation and his creative power. The Sabbath also becomes the point of controversy in the last days of earth’s history. When John records the “blessing” upon those who do his commandments, he is simply recording what Jesus, the Alpha and Omega, the beginning and ending, the first and the last proclaimed. Therefore, the last promise of the New Testament has to do with the Seventh-day Sabbath and also the attribute of divinity that identifies the end by the beginning.
Хуучин ба Шинэ Гэрээний аль алиных нь эцсийн амлалт нь Бурханы тушаалуудыг онцлон тэмдэглэдэг бөгөөд үүнд долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийг онцгойлон цохон тэмдэглэдэг. Малахи «санагтун» хэмээн өгүүлдэг бөгөөд Иохан тэгснээр та нар ерөөгдөхийг бидэнд мэдэгддэг. Долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр нь Бурханы бүтээл болон Түүний бүтээлч хүчийг дурсгал болгон тэмдэглэдэг. Амралтын өдөр мөн газрын түүхийн эцсийн өдрүүдэд маргааны цэг болдог. Иохан Түүний тушаалуудыг үйлдэгчдийн дээрх «ерөөлийг» тэмдэглэн бичихдээ, Альфа ба Омега, эхлэл ба төгсгөл, анхдагч ба эцсийнх хэмээн тунхаглагдсан Есүсийн айлдсан зүйлийг л зүгээр тэмдэглэн бичиж буй хэрэг юм. Иймээс Шинэ Гэрээний эцсийн амлалт нь Долоо дахь өдрийн Амралтын өдөртэй, мөн төгсгөлийг эхлэлээр нь тодорхойлдог бурханлаг чанарын шинжтэй холбоотой юм.
The first truth mentioned in Genesis, which means beginnings identifies the Creator, the creation and a special emphasis on the Sabbath. Taken together, line upon line the beginning of the Old Testament and the end of the both the Old and New Testaments emphasize God as the Creator, the Ten Commandments, the Sabbath commandment and that Jesus is the beginning and end.
“Эхлэл” гэсэн утгатай Эхлэл номд дурдагдсан анхны үнэн нь Бүтээгчийг, бүтээлийг, мөн Амралтын өдрийг онцгойлон тодотгодог. Эдгээрийг бүгдийг нь хамтад нь, мөр мөрөөр нь авч үзвэл, Хуучин Гэрээний эхлэл болон Хуучин ба Шинэ Гэрээний аль алиных нь төгсгөл нь Бурханыг Бүтээгч мөн болохыг, Арван тушаалыг, Амралтын өдрийн тушаалыг, мөн Есүс бол эхлэл ба төгсгөл мөн гэдгийг онцлон тэмдэглэдэг.
Elijah the prophet is employed by Malachi as a symbol in the last promise of the Old Testament and he was the prophet who confronted Jezebel and Ahab. The book of Revelation employs Jezebel as a symbol of the papacy and ten kings as a symbol of the United Nations. Elijah’s confrontation with Ahab and Jezebel represents the one hundred and forty-four thousand’s confrontation with the United Nations, empowered by the United States and directed by the papacy. As king of the ten northern tribes of Israel Ahab represented the ruling power over ten tribes, thus typifying the United States (Ahab) empowering the United Nations (ten tribes or ten kings in Revelation seventeen) to do the persecution of Sabbath-keepers for the Papacy (Jezebel). When Malachi uses Elijah to represent a message that comes before the great and dreadful day of the Lord, Elijah represents those who are persecuted by modern Rome (the dragon, the beast and the false prophet) as he was persecuted by Jezebel for three and a half years. Emphasizing the Sabbath by employing the word “remember” in Malachi 4:4 adds the Sunday law crisis to the prophetic scenario illustrated by Malachi.
Хуучин Гэрээний сүүлчийн амлалтад Малахи эш үзүүлэгч Елиаг бэлгэдэл болгон хэрэглэсэн бөгөөд Елиа нь Иезебел, Ахаб хоёртой нүүр тулан зогссон эш үзүүлэгч байв. Илчлэлт ном Иезебелийг папын засгийн бэлгэдэл болгон, харин арван хаадыг Нэгдсэн Үндэстний Байгууллагын бэлгэдэл болгон хэрэглэдэг. Елиа Ахаб, Иезебел хоёртой хийсэн тэмцэл нь Нэгдсэн Үндэстний Байгууллагатай хийх нэг зуун дөчин дөрвөн мянган хүний сөргөлдөөнийг төлөөлдөг бөгөөд тэр байгууллага нь Америкийн Нэгдсэн Улсаар хүчирхэгжиж, папын засгаас чиглүүлэгддэг. Израилийн хойд арван овгийн хааны хувьд Ахаб нь арван овгийг захирч байсан ноёрхогч эрх мэдлийг төлөөлж байсан тул, энэ нь Америкийн Нэгдсэн Улс (Ахаб) Нэгдсэн Үндэстний Байгууллагыг (Илчлэлт арван долоод гардаг арван овог буюу арван хаад) папын засгийн (Иезебел) төлөө Амралтын өдрийг сахигчдыг хавчих ажлыг гүйцэтгүүлэхээр хүчирхэгжүүлж байгааг дүрслэн үзүүлдэг. Малахи Эзэний агуу бөгөөд аймшигт өдрөөс өмнө ирэх мэдээг төлөөлүүлэхийн тулд Елиаг хэрэглэхдээ, Елиа нь орчин үеийн Ромоор (луу, араатан, хуурамч эш үзүүлэгч) хавчигддаг хүмүүсийг төлөөлдөг, яг л өөрөө Иезебелээр гурван жил хагасын турш хавчигдсан шиг. Малахи 4:4-т “сана” хэмээх үгийг хэрэглэн Амралтын өдрийг онцолсон нь Малахигаар дүрслэгдсэн эш үзүүллэгийн дүр зурагт Ням гаргийн хуулийн хямралыг нэмж байна.
Much more needs to be added to the consideration of the truths that are conveyed by comparing the beginning of the Old Testament with the end of the Old Testament, and then comparing the beginning of the Bible with the end of the Bible. In Genesis we have the Creator, creation and the Sabbath that commemorates the creation. In Malachi we have the Sabbath commandment identified as the crisis issue that leads to the close of human probation and the seven last plagues, or as Malachi calls it, “the great and dreadful day of the Lord.” Elijah represents God’s people who present the third angel’s message to a dying world.
Хуучин Гэрээний эхлэлийг Хуучин Гэрээний төгсгөлтэй, мөн Библийн эхлэлийг Библийн төгсгөлтэй харьцуулан үзэхэд илэрхийлэгддэг үнэнүүдийн талаар авч үзэхэд үүнээс ч үлэмжийг нэмж хэлэх шаардлагатай. Эхлэл номд бид Бүтээгч, бүтээл, мөн бүтээлийг дурсган тэмдэглэдэг Амралтын өдрийг хардаг. Малахи номд Амралтын өдрийн тушаал нь хүний сорилтын хугацаа төгсөхөд болон долоон сүүлчийн гамшигт хүргэдэг хямралын гол асуудал хэмээн тодорхойлогддог бөгөөд, эсвэл Малахи үүнийг нэрлэснээр, “ЭЗЭНий агуу бөгөөд аймшигт өдөр” юм. Елиа нь мөхөж буй дэлхийд гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг тунхагладаг Бурханы ардыг төлөөлдөг.
“Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords.” Prophets and Kings, 715, 716.
“Өнөөдөр, Елиа болон Баптист Иоханы сүнс ба хүчээр, Бурханы томилсон элч нар, нигүүлслийн хугацаа хаагдах эцсийн мөчүүд болон хаадын Хаан, эздийн Эзэн болох Христ Есүсийн үзэгдэн ирэлттэй холбогдон удахгүй болох сүр жавхлант үйл явдлуудад шүүлтэд хүргэгдэх дэлхийн анхаарлыг хандуулж байна.” эш Үзүүлэгчид ба Хаад, 715, 716.
The beginning of the Bible which is also the beginning of the Old Testament identifies the same story as the end of both Testaments, but each beginning and ending has its own truth to emphasize and contribute to the message. In Genesis the focus is on the activities of God, in Malachi the focus is on the message that warns of the coming crisis. The end of Revelation identifies the Alpha and Omega. In the first book of the New Testament, we read the following.
Хуучин Гэрээний эхлэл мөн болох Библийн эхлэл нь хоёр Гэрээний төгсгөлд өгүүлэгдэх мөнөөх л нэг түүхийг заадаг боловч эхлэл, төгсгөл бүр нь онцлон тэмдэглэж, захиасад нэмэрлэх өөр өөрийн үнэнийг агуулдаг. Эхлэл номд анхаарлын төв нь Бурханы үйл ажиллагаанд, Малахи номд бол ирэх хямралын талаар анхааруулдаг захиаст байдаг. Илчлэлт номын төгсгөл нь Альфа ба Омегаг тодорхойлдог. Шинэ Гэрээний эхний номд бид дараахыг уншдаг.
The book of the generation of Jesus Christ, the son of David, the son of Abraham.
Есүс Христийн угсааны ном, Давидын хүү, Абрахамын хүү.
Abraham begat Isaac; and Isaac begat Jacob; and Jacob begat Judas and his brethren; And Judas begat Phares and Zara of Thamar; and Phares begat Esrom; and Esrom begat Aram; And Aram begat Aminadab; and Aminadab begat Naasson; and Naasson begat Salmon; And Salmon begat Booz of Rachab; and Booz begat Obed of Ruth; and Obed begat Jesse; And Jesse begat David the king; and David the king begat Solomon of her that had been the wife of Urias; And Solomon begat Roboam; and Roboam begat Abia; and Abia begat Asa; And Asa begat Josaphat; and Josaphat begat Joram; and Joram begat Ozias; And Ozias begat Joatham; and Joatham begat Achaz; and Achaz begat Ezekias; And Ezekias begat Manasses; and Manasses begat Amon; and Amon begat Josias; And Josias begat Jechonias and his brethren, about the time they were carried away to Babylon: And after they were brought to Babylon, Jechonias begat Salathiel; and Salathiel begat Zorobabel; And Zorobabel begat Abiud; and Abiud begat Eliakim; and Eliakim begat Azor; And Azor begat Sadoc; and Sadoc begat Achim; and Achim begat Eliud; And Eliud begat Eleazar; and Eleazar begat Matthan; and Matthan begat Jacob; And Jacob begat Joseph the husband of Mary, of whom was born Jesus, who is called Christ.
Абрахам Исаакийг төрүүлэв; Исаак Иаковыг төрүүлэв; Иаков Иуда болон түүний ах дүүсийг төрүүлэв; Иуда Тамараас Фарес ба Зараг төрүүлэв; Фарес Есромыг төрүүлэв; Есром Арамыг төрүүлэв; Арам Аминадабыг төрүүлэв; Аминадаб Наассоныг төрүүлэв; Наассон Салмоныг төрүүлэв; Салмон Рахабаас Боозыг төрүүлэв; Бооз Рутаас Обедыг төрүүлэв; Обед Иессийг төрүүлэв; Иесси Давид хааныг төрүүлэв; Давид хаан Урийн эхнэр байсан эмэгтэйгээс Соломоныг төрүүлэв; Соломон Ровоамыг төрүүлэв; Ровоам Абиаг төрүүлэв; Абиа Асаг төрүүлэв; Аса Иосафатыг төрүүлэв; Иосафат Иорамыг төрүүлэв; Иорам Озиаг төрүүлэв; Озия Иоафамыг төрүүлэв; Иоафам Ахазыг төрүүлэв; Ахаз Езекиаг төрүүлэв; Езекиа Манассег төрүүлэв; Манассе Амоныг төрүүлэв; Амон Иосиаг төрүүлэв; Иосиа Вавилонд олзлогдон аваачигдах цагийн орчимд Иехониа болон түүний ах дүүсийг төрүүлэв. Вавилонд аваачигдсаны дараа Иехониа Салафиелыг төрүүлэв; Салафиел Зоровавелийг төрүүлэв; Зоровавель Авиудыг төрүүлэв; Авиуд Елиакимыг төрүүлэв; Елиаким Азорыг төрүүлэв; Азор Садокыг төрүүлэв; Садок Ахимыг төрүүлэв; Ахим Елиудыг төрүүлэв; Елиуд Елеазарыг төрүүлэв; Елеазар Матфаныг төрүүлэв; Матфан Иаковыг төрүүлэв; Иаков Мариагийн нөхөр Иосефыг төрүүлэв; Мариагаас Христ хэмээн нэрлэгддэг Есүс төрсөн юм.
So all the generations from Abraham to David are fourteen generations; and from David until the carrying away into Babylon are fourteen generations; and from the carrying away into Babylon unto Christ are fourteen generations.
Тийнхүү Абрахамаас Давид хүртэлх бүх үеүүд арван дөрвөн үе бөгөөд; Давидаас Вавилонд цөлөгдөн аваачигдах хүртэл арван дөрвөн үе бөгөөд; Вавилонд цөлөгдөн аваачигдсанаас Христ хүртэл арван дөрвөн үе мөн.
Now the birth of Jesus Christ was on this wise: When as his mother Mary was espoused to Joseph, before they came together, she was found with child of the Holy Ghost. Then Joseph her husband, being a just man, and not willing to make her a publick example, was minded to put her away privily. But while he thought on these things, behold, the angel of the Lord appeared unto him in a dream, saying, Joseph, thou son of David, fear not to take unto thee Mary thy wife: for that which is conceived in her is of the Holy Ghost.
Есүс Христийн төрөлт ийм байдлаар болсон юм: Түүний эх Мариа Иосефтой сүй тавигдсан байхад, тэднийг хамтран амьдрахаас өмнө тэр Ариун Сүнснээс жирэмсэн болсон нь мэдэгдэв. Тэгэхэд түүний нөхөр Иосеф зөвт хүн байсан бөгөөд түүнийг олны өмнө шившиг болгохыг хүсээгүй тул нууцаар салгахаар санаархав. Гэвч түүнийг энэ тухай бодож байхад, болгоогтун, Эзэний тэнгэрэлч түүнд зүүдэнд үзэгдэн, —Давидын хүү Иосеф оо, Мариаг эхнэрээ болгон авахаас бүү ай; учир нь түүнд бүрэлдэн тогтсон нь Ариун Сүнснээс юм хэмээн айлдав.
And she shall bring forth a son, and thou shalt call his name JESUS: for he shall save his people from their sins. Now all this was done, that it might be fulfilled which was spoken of the Lord by the prophet, saying, Behold, a virgin shall be with child, and shall bring forth a son, and they shall call his name Emmanuel, which being interpreted is, God with us. Then Joseph being raised from sleep did as the angel of the Lord had bidden him, and took unto him his wife: And knew her not till she had brought forth her firstborn son: and he called his name JESUS. Matthew 1:1–25.
Тэр Хүү төрүүлнэ, чи Түүний нэрийг ЕСҮС гэж дууд; учир нь Тэр Өөрийн ард түмнийг нүглээс нь аварна. Энэ бүхэн нь Эзэн эш үзүүлэгчээр дамжуулан айлдсан үг биелэхийн тулд болсон юм. Тэрээр: Харагтун, онгон бүсгүй жирэмсэлж, Хүү төрүүлнэ, тэд Түүний нэрийг Иммануел гэж дуудна хэмээсэн; үүнийг орчуулбал, Бурхан бидэнтэй хамт гэсэн утгатай. Иосеф нойрноосоо сэрээд, Эзэний тэнгэрэлчийн өөрт нь тушаасны дагуу үйлдэж, эхнэрээ өөртөө авлаа. Тэр анхны Хүүгээ төрүүлэх хүртэл түүнтэй ойртсонгүй; тэгээд Түүний нэрийг ЕСҮС гэж дууджээ. Матай 1:1–25.
The beginning of the New Testament agrees with the beginning and ending of the Old Testament and the ending of the New Testament for it emphasizes God’s creative power, for the power Christ employed to create all things in six days is the identical power He uses to “save his people from their sins.” The word Emmanuel, as the passage cites from the writings of Isaiah means “God with us.” He dwells within His people by combining His divinity with our humanity, and this was the very combination He accomplished when He was incarnated in Mary.
Шинэ Гэрээний эхлэл нь Хуучин Гэрээний эхлэл ба төгсгөл, мөн Шинэ Гэрээний төгсгөлтэй нийцдэг. Учир нь энэ нь Бурханы бүтээх хүчийг онцолдог. Христ бүх зүйлийг зургаан өдрийн дотор бүтээхэд хэрэглэсэн тэрхүү хүч нь Өөрийн ард түмнийг “нүглээс нь аврахад” хэрэглэдэг яг адилхан хүч мөн. Эммануел хэмээх үг нь уг эшлэлд Исаиагийн бичээсээс иш татсанаар “Бурхан бидэнтэй хамт” гэсэн утгатай. Тэр Өөрийн бурханлаг чанарыг бидний хүн чанартай нэгтгэн, Өөрийн ард түмний дотор оршин суудаг бөгөөд Мариад махбод болохдоо Тэр яг энэ нэгдлийг гүйцээсэн юм.
“Nothing less than perfect obedience can meet the standard of God’s requirement. He has not left His requirements indefinite. He has enjoined nothing that is not necessary in order to bring man into harmony with Him. We are to point sinners to His ideal of character and to lead them to Christ, by whose grace only can this ideal be reached.
“Төгс дуулгавартай байдлаас өөр юу ч Бурханы шаардлагын хэмжээнд хүрч чадахгүй. Тэр Өөрийн шаардлагуудыг тодорхой бус орхисонгүй. Хүнийг Өөртэй нь зохицолд оруулахад шаардлагатай биш юуг ч Тэр тушаагаагүй. Бид нүгэлтнүүдэд Түүний зан чанарын төгс жишгийг зааж, зөвхөн Түүний нигүүлслээр л энэхүү жишигт хүрч болох Христ уруу тэднийг хөтлөх ёстой.
“The Savior took upon Himself the infirmities of humanity and lived a sinless life, that men might have no fear that because of the weakness of human nature they could not overcome. Christ came to make us ‘partakers of the divine nature,’ and His life declares that humanity, combined with divinity, does not commit sin.” Ministry of Healing, 180.
“Аврагч хүн төрөлхтний сул дорой байдлыг Өөр дээрээ авч, нүгэлгүй амьдралаар амьдарсан нь хүмүүс хүний мөн чанарын дорой сул байдлаас болж дийлж чадахгүй гэж эмээх хэрэггүй байхын тулд юм. Христ биднийг ‘бурханлаг мөн чанарын оролцогчид’ болгохоор ирсэн бөгөөд Түүний амьдрал нь хүн төрөлхтөн бурханлаг чанартай нэгдсэн үед нүгэл үйлддэггүйг тунхагладаг.” Ministry of Healing, 180.
The beginning of the New Testament identifies where, when and why Jesus took upon himself our human nature. He did so to demonstrate that human power combined with divine power does not sin. Sin is the transgression of the law, which Malachi says we are to “remember.” John informs us that those who keep the law, and therefore those who are not sinning, can enter through heavenly gates. Matthew identifies that a sinner can overcome sin, just as Christ overcame. When we have Christ within us, (the hope of glory) we have the creative power that made the universe within us. This possibility was provided by Christ choosing to enter into the human family, and for the rest of eternity becoming not only the son of God but also the son of man.
Шинэ Гэрээний эхлэлд Есүс хэзээ, хаана, мөн яагаад бидний хүний мөн чанарыг Өөр дээрээ авсныг тодорхойлдог. Тэрээр хүний хүч чадал бурханлаг хүч чадалтай нэгдэхэд нүгэл үйлддэггүйг харуулахын тулд ийнхүү үйлдсэн юм. Нүгэл бол хуулийг зөрчих явдал бөгөөд Малахи бидэнд түүнийг “санах” ёстойг хэлдэг. Иохан хуулийг сахигчид, тиймээс нүгэл үйлддэггүй хүмүүс тэнгэрийн хаалгаар орж чадна гэдгийг бидэнд мэдүүлдэг. Матай нүгэлтэн хүн Христ ялсны адил нүглийг даван ялж чадна гэдгийг тодорхойлдог. Христ бидний дотор байх үед (алдрын найдвар) орчлон ертөнцийг бүтээсэн бүтээлч хүч бидний дотор байдаг. Энэ боломж нь Христ хүний төрөлхтөнд орохоор сонгож, мөнхийн үлдэх хугацааны туршид зөвхөн Бурханы Хүү төдийгүй бас Хүний Хүү болохоор болсон явдлаар хангагдсан юм.
There is a special message of truth opened up to God’s people from the book of Revelation just before the close of human probation. That special message is also Malachi’s “Elijah message” that is proclaimed just before the “dreadful day of the Lord”.
Хүний шалгалтын хугацаа хаагдахын яг өмнө Илчлэл номоос Бурханы ард түмэнд үнэний онцгой мэдээ нээгддэг. Тэр онцгой мэдээ нь мөн “ЭЗЭНий аймшигт өдөр”-ийн яг өмнө тунхаглагддаг Малахи номын “Елиагийн мэдээ” мөн.
At the beginning of both Testaments and the end of the New Testament we have specific attributes of God identified. In Genesis He is the Creator, and at the end of Revelation He is Alpha and Omega. At the beginning of the New Testament, He becomes the son of man. And with the end of the Old Testament, we find the principle which the messenger Elijah uses to accomplish the message he would proclaim as turning the hearts of the fathers unto the children and vice-versa.
Хоёр Гэрээний эхэнд болон Шинэ Гэрээний төгсгөлд Бурханы тодорхой шинж чанаруудыг онцлон тэмдэглэсэн байдаг. Эхлэл номд Тэр бол Бүтээгч мөн; Харин Илчлэлт номын төгсгөлд Тэр бол Альфа ба Омега юм. Шинэ Гэрээний эхэнд Тэр хүний Хүү болдог. Харин Хуучин Гэрээний төгсгөлд, Эцгүүдийн зүрхийг хүүхдүүд уруу, мөн хүүхдүүдийнхийг эцгүүд уруу эргүүлэх хэмээн өөрийн тунхаглах мэдээг гүйцэлдүүлэхийн тулд элч Елиагийн хэрэглэдэг зарчмыг бид олж хардаг.
The prophetic principle which Elijah applies to present his warning message is just what John was commanded to do in the Revelation. Elijah “shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers,” and John was told to write the things that then were and in so doing he would simultaneously be writing the things that would come. John was used to illustrate how the principle of alpha and omega operates in the prophetic Word, and Elijah will base his message upon the same principle. When we compare the beginning of the Bible with the end of the Bible, we are comparing Old with the New. A father is the beginning of his child and the child is the ending of the father. The one hundred and forty-four thousand are the final generation of Abraham’s children, and the history where God entered into covenant with Abraham typifies the history when God renews that covenant with the one hundred and forty-four thousand.
Елиа анхааруулах мэдээгээ тунхаглахдаа хэрэглэдэг эш үзүүллэгийн зарчим нь Илчлэлтэд Иоханд үйлдэхийг тушаасан яг тэр зүйл мөн. Елиа “эцгүүдийн зүрхийг хөвгүүд уруу, мөн хөвгүүдийн зүрхийг эцгүүд уруу эргүүлнэ”; харин Иоханд тухайн үед байсан зүйлсийг бичихийг тушаасан бөгөөд тийн үйлдэхдээ тэр нэгэн зэрэг ирэх зүйлсийг ч мөн бичих байв. Альфа ба Омега-гийн зарчим эш үзүүллэгийн Үгэнд хэрхэн үйлчилдгийг харуулахын тулд Иоханыг ашигласан бөгөөд Елиа өөрийн мэдээг мөнөөх адил зарчим дээр үндэслэх болно. Бид Библийн эхлэлийг төгсгөлтэй нь харьцуулахдаа Хуучныг Шинэтэй нь харьцуулж байна. Эцэг бол хүүхдийнхээ эхлэл бөгөөд хүүхэд нь эцгийнхээ төгсгөл юм. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянга нь Абрахамын үр хүүхдүүдийн эцсийн үе бөгөөд Бурхан Абрахамтай гэрээ байгуулсан түүх нь Бурхан тэрхүү гэрээг нэг зуун дөчин дөрвөн мянгатай шинэчлэн тогтоох түүхийн бэлгэ тэмдэг болдог.
Therefore it is of faith, that it might be by grace; to the end the promise might be sure to all the seed; not to that only which is of the law, but to that also which is of the faith of Abraham; who is the father of us all. Romans 4:16.
Иймээс энэ нь итгэлээр байдаг нь нигүүлслээр байхын тулд бөгөөд ингэснээр амлалт нь бүх үр удамд баттай байх юм; зөвхөн хуулиас хамаарагдагсдад бус, харин Абрахамын итгэлийнх нь дагуу байдаг тэдэнд ч мөн адил юм. Тэр бол бид бүгдийн эцэг мөн. Ром 4:16.
The message of Elijah is representing the principle of alpha and omega, for the fathers are alpha and the children are omega. Elijah’s message would turn the hearts of the fathers to the children. Christ identified John the Baptist as Elijah and Ellen White identified William Miller as both Elijah and John the Baptist. The message of all of these representative men was represented as turning the hearts of the fathers to the children and vice-versa. That work represents the effect of the message in turning men’s hearts to their heavenly Father, but it means more, for it is a symbol of the work. In Bible prophecy symbols have more than one meaning and must be identified by context.
Елиагийн мэдээ нь альфа ба омега-гийн зарчмыг илэрхийлдэг. Учир нь эцгүүд нь альфа, харин хүүхдүүд нь омега юм. Елиагийн мэдээ нь эцгүүдийн зүрхийг хүүхдүүд рүү эргүүлэх ёстой байв. Христ Иохан Баптистыг Елиа хэмээн тодорхойлсон бөгөөд Эллен Уайт Уильям Миллерийг Елиа төдийгүй Иохан Баптист мөн хэмээн тодорхойлсон. Эдгээр төлөөллийн бүх хүмүүсийн мэдээ нь эцгүүдийн зүрхийг хүүхдүүд рүү, мөн хүүхдүүдийн зүрхийг эцгүүд рүү эргүүлэх явдал хэмээн дүрслэгдсэн байдаг. Тэрхүү ажил нь хүмүүсийн зүрхийг тэнгэрлэг Эцэг рүү нь эргүүлдэг мэдээний үр нөлөөг илэрхийлдэг боловч үүгээр хязгаарлагдахгүй, учир нь энэ нь ажлын бэлгэ тэмдэг мөн юм. Библийн эш үзүүллэгт бэлгэ тэмдгүүд нэгээс илүү утгатай байдаг бөгөөд тэдгээрийг нөхцөл байдлаар нь танин тогтоох ёстой.
“What was it that made John the Baptist great? He closed his mind to the mass of tradition presented by the teachers of the Jewish nation, and opened it to the wisdom which comes from above. Before his birth the Holy Spirit testified of John: ‘He shall be great in the sight of the Lord, and shall drink neither wine nor strong drink; and he shall be filled with the Holy Ghost…. And many of the children of Israel shall he turn to the Lord their God. And he shall go before Him in the spirit and power of Elias, to turn the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord.’ Luke 1:15–17.” Counsels to Parents, Teachers and Students, 445.
“Баптисм хүртээгч Иоханыг агуу болгосон зүйл нь юу байсан бэ? Тэрээр еврей үндэстний багш нарын толилуулсан уламжлалын их цуглуулгад оюун санаагаа хааж, дээрээс ирдэг мэргэн ухаанд нээсэн юм. Төрөхөөс нь өмнө Ариун Сүнс Иоханы тухай ийн гэрчилсэн байдаг: ‘Тэр Эзэний өмнө агуу байх бөгөөд дарс ч, хатуу ундаа ч уухгүй; мөн Ариун Сүнсээр дүүргэгдэх болно…. Израилийн хөвгүүдээс олныг нь тэр тэдний Бурхан Эзэн рүү эргүүлнэ. Тэрээр Элиагийн сүнс ба хүчээр Түүний өмнө явж, эцгүүдийн зүрхийг хүүхдүүд уруу, дуулгаваргүйчүүдийг зөвт хүмүүсийн мэргэн ухаан уруу эргүүлэн, Эзэнд бэлтгэгдсэн ард түмнийг бэлдэх болно.’ Лук 1:15–17.” Counsels to Parents, Teachers and Students, 445.
The message is designed that those who choose to hear will turn their hearts unto the Heavenly Father, yet the primary prophetic principle that will be used to convey the warning message will be that Christ is the Alpha and Omega, the first and the last, the beginning and ending. The Elijah message is based upon the presentation of God’s prophetic Word from the perspective that Jesus Christ is the Word of God, and the rules that govern the Bible are also attributes of His character.
Сонсохыг сонгогсдын зүрх сэтгэлийг Тэнгэрлэг Эцэг өөд эргүүлэхээр энэ мэдээ зориулагдсан бөгөөд, гэвч сэрэмжлүүлгийн мэдээг дамжуулахад хэрэглэгдэх эш үзүүллэгийн үндсэн зарчим нь Христ бол Альфа ба Омега, эхний бөгөөд сүүлчийнх, эхлэл бөгөөд төгсгөл мөн гэдэгт оршино. Елиагийн мэдээ нь Есүс Христ бол Бурханы Үг мөн гэсэн байр сууринаас Бурханы эш үзүүллэгийн Үгийг толилуулах дээр үндэслэдэг бөгөөд, Библийг захирдаг зарчмууд нь мөн Түүний зан чанарын шинжүүд юм.
“The law of God is as sacred as God Himself. It is a revelation of His will, a transcript of His character, the expression of divine love and wisdom. The harmony of creation depends upon the perfect conformity of all beings, of everything, animate and inanimate, to the law of the Creator. God has ordained laws for the government, not only of living beings, but of all the operations of nature. Everything is under fixed laws, which cannot be disregarded. But while everything in nature is governed by natural laws, man alone, of all that inhabits the earth, is amenable to moral law. To man, the crowning work of creation, God has given power to understand His requirements, to comprehend the justice and beneficence of His law, and its sacred claims upon him; and of man unswerving obedience is required.” Patriarchs and Prophets, 53.
“Бурханы хууль нь Бурхан Өөрийнх нь адил ариун юм. Энэ нь Түүний хүслийн илчлэл, Түүний зан чанарын хуулбар, тэнгэрлэг хайр ба мэргэн ухааны илэрхийлэл мөн. Бүх амьтан, амьгүй бүхэн, ер нь бүх оршихуйн Бүтээгчийн хуульд төгс нийцэн захирагдахаас бүтээлийн зохицол шалтгаалдаг. Бурхан зөвхөн амьд биетүүдийн удирдлагад төдийгүй байгалийн бүх үйл ажиллагаанд ч захирах хуулиудыг тогтоосон. Бүх зүйл тогтмол хуулиудын дор байдаг бөгөөд тэдгээрийг үл тоомсорлож болохгүй. Харин байгаль дахь бүх юмс байгалийн хуулиар захирагддаг байхад, газар дэлхийд оршин суугч бүхнээс зөвхөн хүн л ёс суртахууны хуулийн өмнө хариуцлага хүлээдэг. Бүтээлийн титэм болсон хүнд Бурхан Өөрийн шаардлагуудыг ойлгох, Өөрийн хуулийн шударга ёс ба энэрэлт чанарыг ухаарах, мөн уг хуулийн түүнд тавих ариун шаардлагыг мэдэх чадварыг өгсөн; тиймээс хүнээс гуйвшгүй дуулгавартай байдал шаарддаг.” Эцэг өвгөд ба эш үзүүлэгчид, 53.
Everything (and this would include the Bible, for the Bible is something and if it is something, then it is part of everything) is under fixed laws. The Bible has fixed laws or rules that govern its correct interpretation. One of those rules is that the Bible identifies the end of a thing with the beginning of a thing. Jesus is the Word of God, and He is the first and the last, and it’s a “fixed law” and an attribute of His character.
Бүх зүйл (үүнд Библи ч мөн хамрагдана, учир нь Библи бол ямар нэгэн зүйл мөн; хэрэв тэр нь ямар нэгэн зүйл мөн бол, тэгвэл тэр нь бүх зүйлийн нэг хэсэг мөн) тогтсон хуулиудын дор байдаг. Библийг зөв тайлбарлахыг захирдаг тогтсон хуулиуд буюу дүрмүүд Библид байдаг. Тэдгээр дүрмүүдийн нэг нь Библи аливаа зүйлийн төгсгөлийг тухайн зүйлийн эхлэлтэй адилтган тодорхойлдог явдал юм. Есүс бол Бурханы Үг мөн бөгөөд Тэр бол эхнийх ба эцсийнх мөн; энэ нь “тогтсон хууль” төдийгүй Түүний зан чанарын нэг шинж мөн.
We used this introduction of Elijah to show that the beginning and ending of both the Old and New Testaments agree. The ending of the Bible, which is also the end of the book of Revelation also agrees with the beginning of Revelation. Five witnesses to the same truths based upon the principle which is an attribute of God’s character that God’s Word always illustrates the end of a thing with the beginning of that thing. This reality is part of what it means that Jesus Christ is the Alpha and Omega.
Бид Елиагийн тухай энэхүү оршлыг ашиглан Хуучин ба Шинэ Гэрээний аль алиных нь эхлэл ба төгсгөл хоорондоо нийцдэгийг харуулсан. Илчлэл номын төгсгөл мөн Библийн төгсгөл нь Илчлэл номын эхлэлтэй ч бас нийцдэг. Нэгэн ижил үнэнүүдийн тухай таван гэрч байдаг бөгөөд тэдгээр нь Бурханы зан чанарын нэгэн шинж болох зарчимд үндэслэдэг; тэр нь Бурханы Үг аливаа зүйлийн төгсгөлийг үргэлж тухайн зүйлийн эхлэлээр дүрслэн харуулдаг явдал юм. Энэхүү бодит байдал нь Есүс Христ Альфа ба Омега мөн гэсэн үгийн утгын нэг хэсэг юм.
“To the apostle John on the isle of Patmos were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. Subjects of intense interest and vast importance were presented to him in figures and symbols, that the people of God might become intelligent concerning the perils and conflicts before them. The history of the Christian world to the very close of time was revealed to John. With great clearness he saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing message which is to ripen the harvest of earth, either as sheaves for the heavenly garner, or as fagots for the fires of the last day.
“Патмос арал дээр байсан элч Иоханд сүмийн туршлагад хамаарах гүн бөгөөд сэтгэл хөдөлгөм ач холбогдолтой үзэгдлүүд нээгдсэн юм. Бурханы ард түмэн өөрсдийн өмнө буй аюулууд ба тэмцлүүдийн талаар ухааралтай болохын тулд түүнд асар их ач холбогдолтой, туйлын чухал зүйлсийг дүрслэл ба бэлгэдлээр толилуулсан билээ. Христийн ертөнцийн түүх цаг хугацааны эцсийн мөч хүртэл Иоханд илчлэгдсэн юм. Тэрээр Бурханы ард түмний байр суурь, аюулууд, тэмцлүүд, эцсийн авралыг их тодорхойгоор харсан. Тэрээр газрын ургацыг боловсруулан гүйцээх төгсгөлийн мэдээг тэмдэглэн үлдээсэн бөгөөд энэ нь нэг бол тэнгэрийн агуулахад хураагдах боодол, эсвэл эцсийн өдрийн галд шатаагдах модны багц болохоор боловсордог юм.”
“In vision John beheld the trials which God’s people would endure for the truth’s sake. He saw their unyielding firmness in obeying the commandments of God, in the face of the oppressive powers that sought to force them into disobedience, and he saw their final triumph over the beast and his image.
“Үзэгдэлд Иохан Бурханы ард түмэн үнэний төлөө туулах зовлон сорилтуудыг харсан. Тэрээр Бурханы тушаалуудыг дуулгавартай даган сахихдаа, тэднийг дуулгаваргүй байдалд хүчээр оруулахыг оролдсон дарангуйлагч хүчнүүдийн өмнө хэрхэн үл нугарах бат бөх байсныг харсан бөгөөд мөн араатан ба түүний дүрийг эцэст нь ялан дийлэх тэдний ялалтыг харсан.”
“Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’
“Их улаан луу, ирвэс адил араатан, мөн хурга мэт эвэртэй араатны бэлгэдлүүдийн дор, Бурханы хуулийг онцгойлон гишгэлэн доромжлон, Түүний ард түмнийг хавчин мөшгөх дэлхийн засгийн газруудыг Иоханд үзүүлсэн юм. Энэ дайн цаг хугацааны төгсгөл хүртэл үргэлжилдэг. Ариун эмэгтэй болон түүний хүүхдүүдээр бэлгэдэгдсэн Бурханы ард түмэн үлэмжхэн цөөнхийн байдалтайгаар дүрслэгдсэн байв. Эцсийн өдрүүдэд зөвхөн үлдэгдэл нь л оршин байв. Эдгээрийн тухай Иохан ийн өгүүлдэг: тэд бол ‘Бурханы тушаалуудыг сахидаг, Есүс Христийн гэрчлэлийг эзэмшдэг’ хүмүүс юм.”
“Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.
“Харь шашинт үзлээр дамжин, дараа нь Папын засаглалаар дамжин, Сатан Бурханы үнэнч гэрчүүдийг газраас арчин зайлуулахын тулд олон зууны турш өөрийн хүчийг хэрэгжүүлсэн. Харь шашинтнууд болон папистууд адилхан л луугийн сүнсээр хөдөлгөгдөж байв. Тэдний ялгаа нь зөвхөн Папын засаглал Бурханд үйлчилж буй дүр эсгэдэг байсан учраас илүү аюултай, илүү хэрцгий дайсан байсан явдал юм. Ромын шашны хэрэгслээр дамжин Сатан дэлхийг олзлон авчээ. Бурханы хэмээн өөрсдийгөө тунхагласан сүм энэ мэхлэлтийн эгнээнд хамагдан орсон бөгөөд мянга гаруй жилийн турш Бурханы ард түмэн луугийн хилэн дор зовлон амссан юм. Тэгээд Папын засаглал хүч чадлаасаа салж, хавчлагыг зогсоохоос өөр аргагүй болоход, Иохан луугийн дуу хоолойг давтан гаргаж, мөнөөх хэрцгий бөгөөд Бурханыг доромжилсон ажлыг үргэлжлүүлэхээр гарч ирж буй шинэ хүчийг үзжээ. Сүм болон Бурханы хуультай дайн хийх сүүлчийн энэ хүчийг хурганы адил эвэртэй араатнаар бэлгэдсэн байв. Үүнээс өмнөх араатнууд тэнгисээс гарч ирсэн бол, энэ нь газраас гарч ирсэн нь бэлгэдэгдэж буй үндэстний тайван өсөлтийг илэрхийлдэг. ‘Хурганы адил хоёр эвэр’ нь АНУ-ын Засгийн газрын хоёр үндсэн зарчим болох Бүгд Найрамдах ёс ба Протестантизмаар илэрхийлэгддэг төрхийг тун зохистой төлөөлдөг. Эдгээр зарчим нь үндэстнийхээ хувьд бидний хүч чадал, хөгжил цэцэглэлтийн нууц юм. Америкийн эрэг дээр анх хоргодох газар олсон хүмүүс папын эрх мэдлийн бардам шаардлагаас болон хаант засаглалын дарангуйллаас ангид оронд хүрснээ баяртайгаар тэмдэглэж байв. Тэд иргэний болон шашны эрх чөлөөний өргөн суурин дээр төрийн тогтолцоо байгуулахаар шийджээ.”
“But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that ‘he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.’ Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.
“Гэвч эш үзүүллэгийн бийрийн хатуу ширүүн зураас энэ амгалан тайван дүр зурагт өөрчлөлт гарч ирэхийг илчилдэг. Хурганы адил эвэртэй араатан луугийн дуу хоолойгоор ярьж, ‘түүний өмнөх анхны араатны бүх эрх мэдлийг хэрэгжүүлдэг.’ Эш үзүүллэгт тэрээр газар дэлхий дээр оршин суугчдад араатны дүрийг бүтээхийг хэлнэ, мөн ‘жижиг, агуу, баян, ядуу, чөлөөт, боол бүгдэд баруун гар дээр нь эсвэл духан дээр нь тэмдэг хүлээн авахуулдаг; мөн тэмдэг, эсвэл араатны нэр, эсвэл түүний нэрийн тоог аваагүй хэн ч худалдаж авах буюу худалдах боломжгүй байхаар болгодог’ хэмээн тунхагладаг. Ийнхүү протестантизм Папын шашны мөрөөр явдаг.”
“It is at this time that the third angel is seen flying in the midst of heaven, proclaiming: ‘If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of His indignation.’ ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ In marked contrast to the world stands the little company who will not swerve from their allegiance to God. These are they of whom Isaiah speaks as repairing the breach which had been made in the law of God, they who are building the old waste places, raising up the foundation of many generations.
“Яг энэ үед гурав дахь тэнгэрэлч тэнгэрийн мандлын дунд нисэн явахдаа ийнхүү тунхаглаж буйгаар үзэгддэг: ‘Хэрэв хэн нэгэн араатныг болон түүний хөргийг шүтэж, түүний тэмдгийг духан дээрээ эсвэл гар дээрээ хүлээн авбал, тэр нь Бурханы уур хилэнгийн аяган дотор ямар ч хольцгүйгээр цутгагдсан Түүний хилэнгийн дарсыг уух болно.’ ‘Энд Бурханы тушаалуудыг сахиж, Есүсийн итгэлийг хадгалдаг хүмүүс байна.’ Ертөнцөөс тод ялгаатайгаар Бурханд өргөсөн үнэнч байдлаасаа няцан буцахгүй тэр өчүүхэн бүлэглэл зогсож байна. Эд бол Исаиагийн Бурханы хуулинд гарсан цөмрөлийг засагчид хэмээн өгүүлсэн хүмүүс бөгөөд, эртний балгасыг сэргээн босгож, олон үеийн суурийг дахин босгогчид мөн.
“The most solemn warning and the most awful threatening ever addressed to mortals is that contained in the third angel’s message. The sin that calls down the wrath of God unmixed with mercy must be of the most heinous character. Is the world to be left in darkness as to the nature of this sin?—Most assuredly not. God does not deal thus with His creatures. His wrath is never visited upon sins of ignorance. Before His judgments are brought upon the earth, the light in regard to this sin must be presented to the world, that man may know why these judgments are to be inflicted, and may have opportunity to escape them.
“Үхэшгүй бус хүмүүст хандан урьд өмнө өгөгдсөн хамгийн сүр жавхлант сануулга, хамгийн аймшигт заналхийлэл нь гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээнд агуулагддаг. Өршөөлгүйгээр Бурханы уур хилэнг дууддаг нүгэл нь туйлын жигшүүрт шинжтэй байх учиртай. Энэ нүглийн мөн чанарын талаар ертөнцийг харанхуйд орхих ёстой гэж үү?—Яавч үгүй. Бурхан Өөрийн бүтээлүүдтэй ийнхүү харьцдаггүй. Түүний уур хилэн мэдлэггүйгээр үйлдсэн нүглийн дээр хэзээ ч буудаггүй. Түүний шүүлтүүд дэлхий дээр ирэхээс өмнө энэ нүглийн тухай гэрэл ертөнцөд толилуулагдах ёстой бөгөөд ингэснээр хүн эдгээр шүүлтүүд яагаад буух гэж байгааг мэдэж, мөн тэдгээрээс зугтах боломжтой байх болно.”
“The message containing this warning is the last to be proclaimed before the revelation of the Son of man. The signs which He Himself has given declare His coming to be near at hand. For well-nigh forty years has the message of the third angel been sounding. In the issue of the great contest two parties are developed, those who ‘worship the beast and his image,’ and receive his mark, and those who receive ‘the seal of the living God,’ who have the Father’s name written in their foreheads. This is not a visible mark. The time has come when all who have an interest in their soul’s salvation should earnestly and solemnly inquire, What is the seal of God? and what is the mark of the beast? How can we avoid receiving it?
“Энэхүү анхааруулгыг агуулсан мэдээ нь Хүний Хүүгийн илчлэгдэхээс өмнө тунхаглагдах эцсийн мэдээ мөн. Түүний Өөрийн өгсөн тэмдгүүд Түүний ирэлт тун ойртсоныг тунхаглаж байна. Гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээ бараг дөчин жилийн турш цуурайтсаар ирэв. Агуу тэмцлийн үр дүнд хоёр тал тодрон гарч ирдэг: ‘араатан ба түүний дүрсийг мөргөнө’, мөн түүний тамгыг хүлээн авдаг хүмүүс; харин нөгөө нь ‘амьд Бурханы тамгыг’ хүлээн авч, духан дээрээ Эцгийнхээ нэрийг бичүүлсэн хүмүүс юм. Энэ нь нүдэнд үзэгдэх тэмдэг биш. Өөрийн сэтгэлийн авралд санаа тавьдаг хүн бүр чин сэтгэлээсээ, сүр жавхлантайгаар ийн асуух цаг иржээ: Бурханы тамга гэж юу вэ? Араатны тэмдэг гэж юу вэ? Бид түүнийг хүлээн авахаас хэрхэн зайлсхийх вэ?”
“The seal of God, the token or sign of His authority, is found in the fourth commandment. This is the only precept of the Decalogue that points to God as the Creator of the heavens and the earth, and clearly distinguishes the true God from all false gods. Throughout the Scriptures the fact of God’s creative power is cited as proof that He is above all heathen deities.
“Бурханы тамга, Түүний эрх мэдлийн тэмдэг буюу шинж нь дөрөвдүгээр тушаалд байдаг. Энэ нь тэнгэр ба газрын Бүтээгч хэмээн Бурханыг заадаг бөгөөд жинхэнэ Бурханыг бүх хуурамч бурхдаас тодорхой ялган харуулдаг Арван тушаалын цорын ганц заалт юм. Ариун Бичээс даяар Бурханы бүтээх хүчний бодит үнэн нь Түүнийг бүх харь үндэстний шүтээнүүдээс дээгүүр оршдогийг нотлох баримт болгон эш татагддаг.
“The Sabbath enjoined by the fourth commandment was instituted to commemorate the work of creation, thus to keep the minds of men ever directed to the true and living God. Had the Sabbath always been kept, there would never have been an idolater, an atheist, or an infidel. The sacred observance of God”s holy day would have led the minds of men to their Creator. The things of nature would have brought Him to their remembrance, and they would have borne witness to His power and His love. The Sabbath of the fourth commandment is the seal of the living God. It points to God as the Creator, and is the sign of His rightful authority over the beings He has made.
“Дөрөвдүгээр тушаалаар зарлигдсан Амралтын өдөр нь бүтээлийн ажлыг дурсгал болгон тогтоогдсон бөгөөд ингэснээр хүмүүсийн оюун санааг үргэлж үнэн бөгөөд амьд Бурхан уруу чиглүүлэн байлгах учиртай байв. Хэрэв Амралтын өдрийг үргэлж сахиж ирсэнсэн бол шүтээн шүтэгч, атеист, эсвэл үл итгэгч хэзээ ч байхгүй байх байсан. Бурханы ариун өдрийг ариунаар сахин мөрдөх нь хүмүүсийн оюун санааг тэдний Бүтээгч уруу хөтлөх байлаа. Байгалийн юмс Түүнийг тэдний дурсамжид сэргээн сануулах байсан бөгөөд Түүний хүч чадал, Түүний хайрын тухай гэрчлэн нотлох байв. Дөрөвдүгээр тушаалын Амралтын өдөр бол амьд Бурханы тамга мөн. Энэ нь Бурханыг Бүтээгч гэж заадаг бөгөөд Түүний бүтээсэн оршнолууд дээрх Түүний зүй ёсны эрх мэдлийн тэмдэг мөн.”
“What, then, is the mark of the beast, if it is not the spurious sabbath which the world has accepted in the place of the true?
“Тэгвэл, хэрэв араатны тэмдэг нь жинхэнэ амралтын өдрийн оронд дэлхийнхэн хүлээн авсан хуурамч амралтын өдөр биш юм бол, тэр нь юу юм бэ?
“The prophetic declaration that the Papacy was to exalt itself above all that is called God, or that is worshiped, has been strikingly fulfilled in the changing of the Sabbath from the seventh to the first day of the week. Wherever the papal Sabbath is honored in preference to the Sabbath of God, there the man of sin is exalted above the Creator of heaven and earth.
“Пап лам өөрийгөө Бурхан хэмээн нэрлэгддэг, эсхүл мөргөгддөг бүхнээс дээгүүр өргөмжлөх ёстой байсан тухай эш үзүүллэгийн тунхаглал нь Амралтын өдрийг долоо дахь өдрөөс долоо хоногийн эхний өдөр болгон өөрчилснөөр гайхамшигтайгаар биелсэн билээ. Папын амралтын өдрийг Бурханы Амралтын өдрөөс илүүд үзэн хүндэтгэж буй газар бүрт нүглийн хүн тэнгэр, газрын Бүтээгчээс дээгүүр өргөмжлөгдөж байдаг.”
“Those who assert that Christ changed the Sabbath are directly contradicting His own words. In His Sermon on the Mount He declared: ‘Think not that I am come to destroy the law, or the prophets; I am not come to destroy, but to fulfil. For verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in nowise pass from the law, till all be fulfilled. Whosoever, therefore shall break one of these least commandments, and shall teach men so, he shall be called the least in the kingdom of heaven; but whosoever shall do and teach them, the same shall be called great in the kingdom of heaven.’
“Христ Амралтын өдрийг өөрчилсөн хэмээн нотолдог хүмүүс Түүний Өөрийнх нь үгтэй шууд зөрчилдөж байна. Тэрээр Уулан дээрх номлолдоо: ‘Би хуулийг эсвэл эш үзүүлэгчдийг устгахаар ирсэн гэж бүү бодогтун; Би устгахаар бус, харин биелүүлэхээр ирсэн юм. Учир нь үнэнээр Би та нарт хэлье, тэнгэр газар өнгөрөх хүртэл, бүх юм биелэгдэх хүртэл, хуулиас нэг ч иота, нэг ч зураас огтхон ч өнгөрөхгүй. Тиймээс эдгээр хамгийн өчүүхэн тушаалуудын нэгийг зөрчиж, хүмүүсийг тийнхүү сургах хэн боловч тэнгэрийн хаанчлалд хамгийн өчүүхэн гэж нэрлэгдэх болно; харин тэдгээрийг үйлдэж, сургах хэн боловч тэнгэрийн хаанчлалд агуу гэж нэрлэгдэх болно.’”
“Roman Catholics acknowledge that the change in the Sabbath was made by their church, and they cite this very change as evidence of the supreme authority of this church. They declare that by observing the first day of the week as the Sabbath, Protestants are recognizing her power to legislate in divine things. The Roman Church has not relinquished her claim to infallibility, and when the world and the Protestant churches accept the spurious sabbath of her creating, they virtually acknowledge her claim. They may cite the authority of the apostles and fathers in defense of this change, but the fallacy of their reasoning is easily discerned. The papist is sharp enough to see that Protestants are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the Sunday institution gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.” Signs of the Times, November 1, 1899.
“Ромын католикчууд Амралтын өдрийг өөрчилснийг өөрсдийнх нь сүм хийсэн гэдгийг хүлээн зөвшөөрдөг бөгөөд энэ өөрчлөлтийг тэд уг сүмийн дээд эрх мэдлийн баталгаа болгон иш татдаг. Долоо хоногийн эхний өдрийг Амралтын өдөр болгон сахиснаараа протестантууд бурханлаг зүйлсийн талаар хууль тогтоох түүний эрх мэдлийг хүлээн зөвшөөрч байна хэмээн тэд мэдэгддэг. Ромын сүм өөрийн алдаа мадаггүй байх тухай шаардлагаасаа татгалзаагүй бөгөөд дэлхий болон протестант сүмүүд түүний бий болгосон хуурамч амралтын өдрийг хүлээн авах үед тэд үнэндээ түүний энэ шаардлагыг зөвшөөрч буй хэрэг юм. Тэд энэхүү өөрчлөлтийг хамгаалахын тулд элч нар болон эцгүүдийн эрх мэдлийг иш татаж болох авч, тэдний үндэслэлийн эндүүрэл амархан танигдана. Папист хүн үүнийг харах хангалттай хурц ухаантай байдаг: протестантууд өөрсдийгөө мэхэлж, энэ асуудлын бодит баримтуудад нүдээ санаатайгаар аниад байгааг тэр ойлгодог. Ням гаргийн тогтолцоо улам бүр таалал хүртэх хэрээр, энэ нь эцэстээ бүх протестант ертөнцийг Ромын тугийн дор авчирна гэдэгт итгэлтэй байж, тэр баярладаг.” Signs of the Times, 1899 оны 11 дүгээр сарын 1.