And it came to pass at the time of the offering of the evening sacrifice, that Elijah the prophet came near, and said, Lord God of Abraham, Isaac, and of Israel, let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word. 1 Kings 18:36.
Оройн тахил өргөх цаг болоход эш үзүүлэгч Елиа урагшлан ирж, ийнхүү өгүүлэв: “Абрахамын, Исаакийн, Израилийн Бурхан ЭЗЭН, Та Израильд Бурхан мөн бөгөөд би Таны зарц, мөн эдгээр бүхнийг би Таны үгийн дагуу үйлдсэнийг энэ өдөр мэдэгдүүлэх болтугай.” Хаадын дээд 18:36.
We have been identifying the characteristics of Elijah as a symbol. One of those characteristics is that the ministry and message of Elijah, John the Baptist and William Miller were instruments of judgment. Their message was used by the Lord to test their respective histories. Jesus said that if He had not come, then the quibbling Jews would have had no sin.
Бид Елиаг бэлгэ тэмдэг болгон тодорхойлдог шинж чанаруудыг авч үзсээр ирсэн. Тэдгээр шинж чанаруудын нэг нь Елиа, Баптист Иохан, Уильям Миллер нарын үйлчлэл ба захиас нь шүүлтийн хэрэгсэл байсан явдал юм. Тэдний захиасыг Эзэн тухайн тухайн цаг үеийнх нь түүхийг сорихын тулд ашигласан. Есүс, хэрэв Өөрөө ирээгүйсэн бол өө сэв хайгч иудейчүүд нүгэлгүй байх байсан гэж айлдсан.
If I had not come and spoken unto them, they had not had sin: but now they have no cloak for their sin. John 15:22.
Хэрэв Би ирж, тэдэнд айлдаагүйсэн бол тэд нүгэлгүй байх байсан; харин эдүгээ тэд өөрсдийн нүглийг халхлах ямар ч шалтаггүй болжээ. Иохан 15:22.
Ezekiel identifies the same principle for the quibbling Jews of his history.
Езекиел өөрийн цаг үеийн өө сэв хайсан иудейчүүдэд мөн адил зарчмыг заан тодорхойлдог.
For they are impudent children and stiffhearted. I do send thee unto them; and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God. And they, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house,) yet shall know that there hath been a prophet among them. Ezekiel 2:4, 5.
Учир нь тэд бол ичгүүргүй хүүхдүүд бөгөөд зүрх нь хатуужсан хүмүүс юм. Би чамайг тэдэн уруу илгээж байна; чи тэдэнд, “Эзэн БУРХАН ийнхүү айлдаж байна” гэж хэлэгтүн. Тэд сонсох эсэхээс, эсвэл үл тоомсорлох эсэхээс үл хамааран (учир нь тэд тэрслүү гэр мөн), тэдний дунд эш үзүүлэгч байсан гэдгийг мэдэх болно. Езекиел 2:4, 5.
The symbolism of Elijah includes his role as an instrument of judgment.
Елиагийн бэлгэдэлд шүүлтийн зэмсэг болох түүний үүрэг мөн багтдаг.
“Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:
“Гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг тунхаглах ажилд оролцож буй хүмүүс Эцэг Миллерийн баримталсан тэр л зарчмын дагуу Судруудыг шинжилж байна. Зөгнөлүүдийн үзэл ба эш үзүүллэгийн он тоолол хэмээх жижигхэн номдоо Эцэг Миллер Библийг судлах болон тайлбарлах талаар дараах энгийн атлаа ухаалаг бөгөөд чухал дүрмүүдийг өгүүлсэн байдаг:
“‘1. Every word must have its proper bearing on the subject presented in the Bible; 2. All Scripture is necessary, and may be understood by diligent application and study; 3. Nothing revealed in Scripture can or will be hid from those who ask in faith, not wavering; 4. To understand doctrine, bring all the scriptures together on the subject you wish to know, then let every word have its proper influence; and if you can form your theory without a contradiction, you cannot be in error; 5. Scripture must be its own expositor, since it is a rule of itself. If I depend on a teacher to expound to me, and he should guess at its meaning, or desire to have it so on account of his sectarian creed, or to be thought wise, then his guessing, desire, creed, or wisdom is my rule, and not the Bible.’
“‘1. Үг бүр Библид дэвшүүлсэн сэдэвт өөрийн зохих ач холбогдолтой байх ёстой; 2. Бүх Судар зайлшгүй хэрэгтэй бөгөөд хичээнгүй хэрэглээ, судалгаагаар ойлгогдож болно; 3. Сударт илчлэгдсэн юу ч итгэлээр, эргэлзэлгүйгээр гуйдаг хүмүүсээс нуугдахгүй бөгөөд нуугдаж ч чадахгүй; 4. Сургаалыг ойлгохын тулд мэдэхийг хүссэн сэдвийнхээ талаархи бүх эшлэлийг нэгтгэн авч, дараа нь үг бүрт зохих нөлөөг нь үзүүлэх хэрэгтэй; тэгээд хэрэв та өөрийн онолоо ямар ч зөрчилгүйгээр бүрдүүлж чадвал, та алдаанд байж болохгүй; 5. Судар өөрөө өөрийнхөө тайлбарлагч байх ёстой, учир нь энэ нь өөрөө өөртөө дүрэм мөн. Хэрэв би надад тайлбарлаж өгөх багшид найдаж, тэр нь утгыг нь таамаглан хэлэх, эсвэл өөрийн урсгалын итгэл үнэмшлийн улмаас түүнийг тийм байгаасай гэж хүсэх, эсвэл мэргэн гэж тооцогдохыг хүсэх аваас, тэгвэл түүний таамаг, хүсэл, итгэл үнэмшил, эсвэл мэргэн ухаан нь миний дүрэм болохоос Библи биш болно.’”
“The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.
“Дээрх нь эдгээр дүрмүүдийн нэгэн хэсэг мөн; бөгөөд Библийг судлахдаа бид бүгд тэнд өгүүлэгдсэн зарчмуудыг анхааран дагавал зохино.
“Genuine faith is founded on the Scriptures; but Satan uses so many devices to wrest the Scriptures and bring in error, that great care is needed if one would know what they really do teach. It is one of the great delusions of this time to dwell much upon feeling, and to claim honesty while ignoring the plain utterances of the word of God because that word does not coincide with feeling. Many have no foundation for their faith but emotion. Their religion consists in excitement; when that ceases, their faith is gone. Feeling may be chaff, but the word of God is the wheat. And ‘what,’ says the prophet, ‘is the chaff to the wheat?’
“Жинхэнэ итгэл нь Судрууд дээр үндэслэдэг; харин Сатан Судруудыг гуйвуулж, төөрөгдөл оруулахын тулд маш олон аргыг хэрэглэдэг тул, хэрэв хүн тэдгээр нь үнэхээр юу заадаг болохыг мэдэхийг хүсвэл асар их болгоомж шаардагдана. Энэ цаг үеийн агуу төөрөгдлүүдийн нэг нь мэдрэмж дээр ихэд төвлөрч, Бурханы үгийн тодорхой айлдварууд нь өөрийн мэдрэмжтэй нийцэхгүй байна гэсэн шалтгаанаар түүнийг үл тоомсорлосон атлаа өөрийгөө шударга хэмээн үзэх явдал юм. Олон хүнд итгэлийнх нь ямар ч суурь байхгүй, зөвхөн сэтгэлийн хөдөлгөөн л байдаг. Тэдний шашин нь сэрэл хөөрлөөс бүрддэг; тэр нь намдмагц тэдний итгэл үгүй болдог. Мэдрэмж нь сүрэл байж болох ч, Бурханы үг бол буудай мөн. Тэгээд эш үзүүлэгч, ‘Сүрэл нь буудайтай юугаараа адил вэ?’ гэж айлддаг.”
“None will be condemned for not heeding light and knowledge that they never had, and they could not obtain. But many refuse to obey the truth that is presented to them by Christ’s ambassadors, because they wish to conform to the world’s standard; and the truth that has reached their understanding, the light that has shone in the soul, will condemn them in the Judgment. In these last days we have the accumulated light that has been shining through all the ages, and we shall be held correspondingly responsible. The path of holiness is not on a level with the world; it is a way cast up. If we walk in this way, if we run in the way of the Lord’s commandments, we shall find that the ‘path of the just is as the shining light, that shineth more and more unto the perfect day.’” Review and Herald, November 25, 1884.
“Хэзээ ч өөрсдөд нь байсангүй, мөн олж авах ч боломжгүй байсан гэрэл ба мэдлэгийг үл тоомсорлосных нь төлөө хэн ч яллагдахгүй. Харин олон хүн Христийн элч нараар дамжин өөрсдөд нь танилцуулагдсан үнэнийг дуулгавартай дагахаас татгалздаг. Учир нь тэд ертөнцийн жишигт нийцэхийг хүсдэг; тийнхүү тэдний ойлголтод хүрч, сэтгэлд нь гэрэлтсэн тэр үнэн, тэр гэрэл нь Шүүлтийн үед тэднийг яллана. Эцсийн эдгээр өдрүүдэд бид бүх үеийн турш гэрэлтсээр ирсэн хуримтлагдсан гэрэлтэй болсон бөгөөд үүний дагуу биднээс хариуцлага нэхэгдэх болно. Ариун байдлын зам нь ертөнцийн түвшинтэй эн зэрэгцэхгүй; энэ бол өргөгдөн засагдсан зам юм. Хэрэв бид энэ замаар явбал, хэрэв бид Эзэний тушаалуудын замаар гүйвэл, ‘зөв шударгын хүний зам бол улам бүр гэрэлтсээр төгс өдөрт хүрдэг гялалзах гэрэл мэт’ болохыг бид олж мэднэ.” Review and Herald, November 25, 1884.
We are not “condemned for not heeding light and knowledge that” we “never had, and” we “could not obtain.” The important aspect of this statement is the expression “could not obtain.” Elijah, John and Miller represent light for their respective generations that could be attained. The presence of their message removed the cloak of what is legally called in the United States “plausible deniability.” The Elijah message in any generation where it is manifested removes any “plausible deniability,” thus holding the entire generation accountable for the light that is then presented.
Бид “хэзээ ч байгаагүй, мөн” бидний “олж авч чадаагүй гэрэл ба мэдлэгийг үл хайхарсны төлөө яллагддаггүй.” Энэ мэдэгдлийн чухал тал нь “олж авч чадаагүй” гэсэн илэрхийлэл юм. Елиа, Иохан, Миллер нар өөр өөрийн үеийнхэндээ олж авч болох гэрлийг төлөөлдөг. Тэдний мэдээний оршихуй нь Америкийн Нэгдсэн Улсад хуулийн нэр томьёогоор “итгэмээр няцаалт” гэж нэрлэгддэг халхавчийг зайлуулсан. Елиагийн мэдээ илэрхийлэгддэг аль ч үед, тэрхүү мэдээ нь аливаа “итгэмээр няцаалт”-ыг үгүй болгож, улмаар тухайн үед танилцуулагдсан гэрлийн төлөө бүхэл бүтэн үеийг хариуцлагад татдаг.
“My brother said at one time that he would not hear anything concerning the doctrine we hold, for fear he should be convinced. He would not come to the meetings, or listen to the discourses; but he afterward declared that he saw he was as guilty as if he had heard them. God had given him an opportunity to know the truth, and He would hold him responsible for this opportunity. There are many among us who are prejudiced against the doctrines that are now being discussed. They will not come to hear, they will not calmly investigate, but they put forth their objections in the dark. They are perfectly satisfied with their position. ‘Thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent’ (Revelation 3:17–19).
“Миний ах нэгэн цагт өөрийнх нь үнэмшилд хүргэж болзошгүйгээс айн, бидний баримталдаг сургаалын талаар юу ч сонсохгүй гэж хэлж байсан. Тэр цуглаанд ирэхгүй, номлолуудыг сонсохгүй байсан; гэвч хожим нь өөрөө тэдгээрийг сонссон мэт адилхан гэмтэй гэдгээ ойлгосноо мэдэгдсэн. Бурхан түүнд үнэнийг мэдэх боломж олгосон бөгөөд энэ боломжийн төлөө Тэр түүнийг хариуцлага хүлээлгэнэ. Одоо хэлэлцэгдэж буй сургаалуудын эсрэг бидний дунд өрөөсгөл хандлагатай олон хүн байна. Тэд сонсохоор ирдэггүй, тайвнаар шинжилж судалдаггүй, харин харанхуйд эсэргүүцлээ гаргаж тавьдаг. Тэд өөрсдийн байр сууриндаа бүрэн сэтгэл хангалуун байдаг. ‘Чи: Би баян, эд хөрөнгөөр арвижсан, юугаар ч гачигдахгүй гэж хэлдэг; гэвч өөрөө золгүй, өрөвдөлтэй, ядуу, сохор, нүцгэн гэдгээ мэддэггүй. Чамайг баяжихын тулд галаар шалгагдсан алтыг Надаас худалдаж ав; нүцгэн байдлын чинь ичгүүр илчлэгдэхгүй байхын тулд өмсөх цагаан хувцсыг Надаас худалдаж ав; мөн хараатай болохын тулд нүдээ түрхэх тосоор тосол. Би хайрладаг хүн бүрээ зэмлэж, сахилгажуулдаг. Тиймээс хичээнгүй байж, гэмш’ (Илчлэлт 3:17–19).”
“This scripture applies to those who live under the sound of the message, but who will not come to hear it. How do you know but that the Lord is giving fresh evidences of His truth, placing it in a new setting, that the way of the Lord may be prepared? What plans have you been laying that new light may be infused through the ranks of God’s people? What evidence have you that God has not sent light to His children? All self-sufficiency, egotism, and pride of opinion must be put away. We must come to the feet of Jesus, and learn of Him who is meek and lowly of heart. Jesus did not teach His disciples as the rabbis taught theirs. Many of the Jews came and listened as Christ revealed the mysteries of salvation, but they came not to learn; they came to criticize, to catch Him in some inconsistency, that they might have something with which to prejudice the people. They were content with their knowledge, but the children of God must know the voice of the True Shepherd. Is not this a time when it would be highly proper to fast and pray before God? We are in danger of variance, in danger of taking sides on a controverted point; and should we not seek God in earnestness, with humiliation of soul, that we may know what is truth?” Selected Messages, book 1, 413.
“Энэхүү Судрын үг нь захиасын дуу авиан дор амьдардаг атлаа түүнийг сонсохоор ирэхийг хүсдэггүй хүмүүст хамаарна. Эзэн Өөрийн үнэний шинэ нотолгоонуудыг өгч, түүнийг шинэ хүрээнд байрлуулж, ингэснээр Эзэний замыг бэлтгэж байж болохыг та яаж мэдэхгүй байна вэ? Бурханы ард түмний эгнээгээр шинэ гэрэл шингэн нэвтрэхийн төлөө та ямар төлөвлөгөө боловсруулж ирсэн бэ? Бурхан Өөрийн хүүхдүүдэд гэрэл илгээгээгүй гэх ямар нотолгоо танд байна вэ? Өөртөө ханасан байдал, хувиа хичээсэн ихэрхэл, үзэл бодлын бардамнал бүгдийг зайлуулах ёстой. Бид Есүсийн хөл дор ирж, зүрхээрээ дөлгөөн, даруу Нэгэн болох Түүнээс суралцах ёстой. Есүс шавь нараа рабби нар өөрсдийн шавь нарт заадаг шиг заагаагүй. Олон иудейчүүд Христ авралын нууцуудыг илчлэхэд ирж сонсдог байсан ч, тэд суралцахаар ирээгүй; тэд шүүмжлэхээр, Түүнээс ямар нэгэн зөрчилтэй зүйл олж авахын тулд, улмаар ард олныг Түүний эсрэг хэвийлгэхэд ашиглах юмтай болохын тулд ирдэг байв. Тэд өөрсдийн мэдлэгт сэтгэл хангалуун байсан, харин Бурханы хүүхдүүд Жинхэнэ Хоньчны дуу хоолойг мэддэг байх ёстой. Энэ нь Бурханы өмнө мацаг барьж, залбирахад онцгой зохистой цаг биш гэж үү? Бид зөрчилдөөнд орох аюулд байна, маргаантай асуудлаар талцах аюулд байна; тийм атал үнэний юу болохыг мэдэхийн тулд бид сэтгэлээ даруу болгож, чин сэтгэлээсээ Бурханыг эрж хайх ёсгүй гэж үү?” Selected Messages, book 1, 413.
Those that represent the Elijah message are instruments of judgment in a process of purification that prepares the way for the messenger of the covenant to cleanse the temple. In accomplishing the work of cleansing the temple the light of present truth is revealed. If it were not to be revealed, those Christ was and is seeking to cleanse would retain their Laodicean cloak of self-deception. Elijah symbolizes a ministry that presents the truth as an instrument of judgment. That is why we are informed that those who rejected the message of John the Baptist could not be benefitted by the teaching of Jesus.
Елиагийн мэдээг төлөөлдөг хүмүүс нь гэрээний Эшлэлчийг ариун сүмийг цэвэрлэхэд зам бэлтгэдэг ариусгалын үйл явц дахь шүүлтийн зэмсгүүд юм. Ариун сүмийг цэвэрлэх ажлыг гүйцэтгэхэд өнөөгийн үнэний гэрэл илчлэгддэг. Хэрэв тэр нь илчлэгдэхгүйсэн бол Христийн цэвэрлэхээр эрж байсан бөгөөд одоо ч эрж буй хүмүүс өөрсдийгөө мэхэлсэн Лаодикеийн нөмрөгөө хадгалсаар үлдэх байв. Елиа нь үнэнийг шүүлтийн зэмсэг болгон толилуулдаг үйлчлэлийг бэлгэддэг. Тийм учраас Баптист Иоханы мэдээг эсэргүүцсэн хүмүүс Есүсийн сургаалаас ашиг хүртэж чадаагүй хэмээн бидэнд мэдүүлсэн байдаг.
“I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus.” Early Writings, 258.
“Би Христийн анхны ирэлтийн тунхаглал руу дахин чиглүүлэгдэв. Иохан Есүсийн замыг бэлтгэхийн тулд Елиагийн сүнс ба хүч дотор илгээгдсэн. Иоханы гэрчлэлийг няцаасан хүмүүс Есүсийн сургаалаас ашиг тус хүртээгүй.” Эртний Бичвэрүүд, 258.
In the prophetic histories that typify the cleansing of God’s people a present truth message is unsealed that holds the generation accountable for either choosing darkness or light.
Бурханы ард түмний ариусгалыг хэв шинжлэн үзүүлдэг эш үзүүллэгийн түүхүүдэд өнөөгийн үнэний нэгэн мэдээ лацнаас чөлөөлөгдөн илчлэгддэг бөгөөд энэ нь тухайн үеийн үеийг харанхуйг эсвэл гэрлийг сонгох хариуцлагад татдаг.
But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased…. And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.
Харин чи, ай Даниел аа, эдгээр үгсийг хааж, энэ номыг төгсгөлийн цаг хүртэл лацдан битүүмжил. Олон хүн ийш тийш явж, мэдлэг арвижих болно…. Тэгээд тэрээр хэлэв, Даниел аа, замаа хөө: учир нь эдгээр үгс төгсгөлийн цаг хүртэл хаагдаж, лацдан битүүмжлэгдсэн байна. Олон хүн ариусгагдаж, цайрагдан, шалгагдах болно; харин хорон муу хүмүүс хорон муугаа үйлдэх болно. Мөн хорон муу хүмүүсээс хэн нь ч ойлгохгүй; харин мэргэн ухаантнууд ойлгоно. Даниел 12:4, 9, 10.
Those who represent the Elijah message for their respective generations are identified by Christ as His ambassadors in order to use them as instruments of judgment. This is what Elijah was identifying when he said, “let it be known this day that thou art God in Israel, and that I am thy servant, and that I have done all these things at thy word.”
Өөрсдийн үеийнхэнд Елиагийн мэдээг төлөөлөн хүргэгчид нь шүүлтийн зэмсэг болгон ашиглагдахын тулд Христээр Өөрийнх нь элч төлөөлөгчид хэмээн тодорхойлогддог. Елиа “Та бол Израильд Бурхан мөн гэдэг нь, мөн би Таны зарц бөгөөд эдгээр бүхнийг Таны үгийн дагуу үйлдсэн гэдэг нь өнөөдөр мэдэгдэх болтугай” хэмээн хэлэхдээ үүнийг л илэрхийлж байсан юм.
This truth is also set forth by Jesus concerning John the Baptist.
Энэ үнэнийг Есүс мөн Баптисм хүртээгч Иоханы талаар илэрхийлсэн байдаг.
And as they departed, Jesus began to say unto the multitudes concerning John, What went ye out into the wilderness to see? A reed shaken with the wind? But what went ye out for to see? A man clothed in soft raiment? behold, they that wear soft clothing are in kings’ houses. But what went ye out for to see? A prophet? yea, I say unto you, and more than a prophet. For this is he, of whom it is written, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee. Matthew 11:7–10.
Тэднийг явсны дараа Есүс Иоханы тухай олон түмэнд ийн айлдаж эхлэв: Та нар юу үзэхээр цөл уруу гарсан бэ? Салхинд найгах зэгсийг үү? Харин та нар юу үзэхээр гарсан бэ? Зөөлөн тансаг хувцас өмссөн хүнийг үү? Болгоогтун, зөөлөн тансаг хувцас өмсөгсөд хаадын өргөөнд байдаг. Харин та нар юу үзэхээр гарсан бэ? Эш үзүүлэгчийг үү? Тийм ээ, Би та нарт хэлье, эш үзүүлэгчээс ч илүү нэгнийг. Учир нь “Харагтун, Би Өөрийн элчийг Чиний өмнө илгээж байна; тэр чиний өмнө замыг чинь бэлтгэнэ” хэмээн бичигдсэн нь энэ хүний тухай билээ. Матай 11:7–10.
John was more than a prophet, he was an instrument of judgment, and his ministry was identified to his generation, for they had went out into the wilderness to see him, just as surely as all Israel came to Carmel at Ahab’s command. William Miller understood the increase of knowledge that was unsealed in 1798. He represented those that ran to and fro in God’s Word as the knowledge increased. His message was based upon prophetic time and in 1840 his message and ministry were placed into his generation in such a fashion that all the Protestant world watched to see if his methodology worked. When it was confirmed, his message was carried around the world.
Иохан нь зөвхөн эш үзүүлэгч байсангүй; тэрээр шүүлтийн зэмсэг байсан бөгөөд түүний үйлчлэл өөрийн үеийнхэнд танигдсан юм. Учир нь тэд түүнийг харахаар цөл уруу гарч очсон нь, яг л Ахабын тушаалаар бүх Израиль Кармелд цугласан шиг гарцаагүй билээ. Уильям Миллер 1798 онд лац нь тайлагдсан мэдлэгийн өсөлтийг ойлгосон. Тэрээр мэдлэг өсөн нэмэгдэхийн хэрээр Бурханы Үгээр ийш тийш гүйгчдийг төлөөлж байв. Түүний мэдээ эш үзүүллэгийн цаг хугацаанд тулгуурлаж байсан бөгөөд 1840 онд түүний мэдээ ба үйлчлэл өөрийн үеийнхэнд ийм байдлаар тавигдсан тул Протестант ертөнц бүхэлдээ түүний аргачлал үр дүнтэй эсэхийг ажиглан харж байв. Энэ нь батлагдахад, түүний мэдээ дэлхий даяар түгээгдсэн юм.
“In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’
“1840 онд эш үзүүллэгийн өөр нэгэн онцгой биелэл өргөн хүрээний сонирхлыг өдөөв. Үүнээс хоёр жилийн өмнө, хоёр дахь ирэлтийг тунхаглан номлодог тэргүүлэх үйлчлэгчдийн нэг Иосиа Литч Илчлэлт 9-ийн тайлбарыг нийтэлж, Османы эзэнт гүрэн мөхөхийг урьдчилан хэлсэн байв. Түүний тооцооллоор, энэ хүч ... 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд түлхэн унагаагдах ёстой байсан бөгөөд тэр үед Константинополь дахь Османы эрх мэдэл эвдрэн нуран унахыг хүлээж болно. Мөн энэ нь үнэхээр тийм болох нь тогтоогдоно гэж би итгэж байна.”
“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.
“Товлон заасан яг тэр үед Турк улс өөрийн элч нараараа дамжуулан Европын холбоот гүрнүүдийн хамгаалалтыг хүлээн авч, ийнхүү өөрийгөө Христийн шашинт үндэстнүүдийн хяналтад оруулсан юм. Энэ үйл явдал зөгнөлийг яг таг биелүүлсэн билээ. Энэ нь мэдэгдмэгц, үй олон хүн Миллер болон түүний хамтрагчдын баримталсан эш үзүүллэгийг тайлбарлах зарчмуудын зөв болохуйд итгэж үнэмшсэн бөгөөд Христийн ирэлтийн хөдөлгөөнд гайхамшигт хүчтэй түлхэц өгөгдөв. Боловсрол мэдлэгтэй, нэр хүнд бүхий хүмүүс Миллертэй нэгдэн, түүний үзлийг тунхаглах болон хэвлэн нийтлэх ажилд оролцсон бөгөөд 1840 оноос 1844 он хүртэл энэ ажил түргэн шуурхайгаар өргөжин тэлсэн юм.” The Great Controversy, 334, 335.
From “1840 to 1844” represents the history of the “seven thunders” of Revelation chapter ten. In that history a purification process that was represented in Malachi chapter three, and the two temple cleansings of Christ was initiated. The process of purification was a progressive testing process, based upon Miller’s understanding of the day for a year principle. Those who represent the Elijah message prepare the way for the messenger of the covenant to come suddenly to His temple, and they are the symbol of an instrument of judgment that is employed by the messenger of the covenant to sweep out those who choose darkness rather than light.
“1840-өөс 1844 он хүртэл” гэдэг нь Илчлэлт номын аравдугаар бүлгийн “долоон аянга”-ын түүхийг илэрхийлдэг. Тэрхүү түүхэнд Малахи номын гуравдугаар бүлэгт дүрслэгдсэн болон Христийн сүмийг хоёр удаа цэвэрлэсэн үйл явдлаар төлөөлөгдсөн ариусгалын үйл явц эхлүүлэгдсэн. Ариусгалын энэ үйл явц нь Миллерийн нэг өдөр нь нэг жилтэй тэнцэнэ гэсэн зарчмын ойлголтод тулгуурласан, шат дараалсан шалгалтын үйл явц байсан. Елиагийн мэдээг төлөөлөгчид нь гэрээний элч Өөрийн сүмд гэнэт ирэх замыг бэлтгэдэг бөгөөд тэд гэрээний элчийн гэрлийг бус, харин харанхуйг сонгогчдыг хөөн зайлуулахад хэрэглэдэг шүүлтийн зэмсгийн бэлгэдэл мөн.
I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:11, 12.
Би та нарыг гэмшилд хүргэхийн тулд усаар баптисм хүртээж байна. Харин миний дараа Ирэгч нь надаас хүчирхэг бөгөөд Түүний гутлыг авч явахад ч би үл зохино. Тэр та нарыг Ариун Сүнсээр болон галаар баптисм хүртээнэ. Түүний шигшүүр гартаа байгаа бөгөөд Тэр үтрэмээ бүрэн цэвэрлэж, буудайгаа амбаартаа хураах болно; харин сүрлийг унтрашгүй галаар шатаана. Матай 3:11, 12.
In Christ’s day represented in John 6:66 he lost more disciples than any other time. In The Desire of Ages where this passage of John is addressed the methodology of prophetic application was the very reason the disciples left. They could not understand that the literal represented the spiritual, and according to the apostle Paul the literal comes before the spiritual.
Иохан 6:66-д дүрслэгдсэн Христийн өдрүүдэд Тэрээр бусад аль ч үеэс илүү олон шавиа алдсан. Иоханы энэ хэсгийг авч үздэг The Desire of Ages номд өгүүлснээр, зөгнөлийн хэрэглээний аргачлал нь шавь нарын явж одохын яг шалтгаан болсон юм. Тэд бодит нь сүнслэгийг төлөөлдгийг ойлгож чадаагүй бөгөөд элч Паулын хэлснээр, сүнслэгийн өмнө бодит нь ирдэг.
And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:45, 46.
Иймээс: «Эхний хүн Адам амьтай сүнс болсон» гэж бичигдсэн байдаг; харин сүүлчийн Адам амь оруулагч Сүнс болсон юм. Гэвч түрүүнд байсан нь сүнслэг нь биш, харин төрөлхийн нь байв; үүний дараа сүнслэг нь ирсэн юм. 1 Коринт 15:45, 46.
Unwilling and therefore unable the Jews refused to understand Christ when he identified that He was the bread of heaven that needed to be eaten. Customs and traditions overruled the methodology that was exercised by Christ himself. Concerning this history Sister White recorded:
Хүсэлгүй байсан учир, улмаар чадваргүй болсон иудейчүүд Христ Өөрийгөө идэх ёстой тэнгэрийн талх мөн хэмээн илэрхийлэхэд Түүнийг ойлгохоос татгалзсан. Ёс заншил ба уламжлал нь Христ Өөрийн биеэр хэрэгжүүлсэн арга барилаас дээгүүр тавигдсан байв. Энэ түүхийн талаар Систер Уайт ийнхүү тэмдэглэсэн байдаг:
“By the public rebuke of their unbelief these disciples were still further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain. They had made their choice, had taken the form without the spirit, the husk without the kernel. Their decision was never afterward reversed; for they walked no more with Jesus.
“Тэдний үл итгэлийг олны өмнө зэмлэн илчилснээр эдгээр шавь нар Есүсээс бүр ч улам хөндийрөв. Тэд ихэд дургүйцэж, Аврагчийн сэтгэлийг шархлуулан, фарисайчуудын хорслын сэдлийг хангахыг хүсэж, Түүнд нуруугаа харуулан, басамжлалтайгаар Түүнийг орхин явцгаав. Тэд сонголтоо хийсэн байлаа; тэд сүнсгүй хэлбэрийг, цөмгүй хальсыг авсан байв. Тэдний тэр шийдвэр хожим хэзээ ч буцаагдсангүй; учир нь тэд цаашид Есүстэй хамт явахаа больсон юм.
“‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.
“‘Тэр Өөрийнхөө шигшүүрийг гартаа барьж, талбайгаа бүрэн цэвэрлэн, буудайгаа агуулахдаа хураана.’ Матай 3:12. Энэ нь цэвэршүүлэлтийн үеүүдийн нэг байсан. Үнэний үгсээр хальс нь буудайгаас салгагдаж байв. Тэд зэмлэлийг хүлээн авахад дэндүү хийрхүү бөгөөд өөрсдийгөө зөвтгөдөг, даруу байдлын амьдралыг хүлээн зөвшөөрөхөд дэндүү ертөнцийг хайрладаг байсан тул олон хүн Есүсээс нүүр буруулсан. Олон хүн одоо ч мөн адил үйлдсээр байна. Капернаумын синагогт байсан тэдгээр шавь нарын адил өнөөдөр ч сүнснүүд шалгагдаж байна. Үнэн зүрх сэтгэлд нь тулган хүргэгдэхэд, тэд өөрсдийн амьдрал Бурханы хүсэлтэй нийцэхгүй байгааг хардаг. Тэд өөрсдөдөө бүхэл бүтэн өөрчлөлт хэрэгтэйг ойлгодог; гэвч өөрийгөө үгүйсгэсэн тэр ажлыг үүрч авахыг хүсдэггүй. Иймээс тэдний нүгэл илчлэгдэхэд уурлан хилэгнэдэг. Тэд, ‘Энэ бол хатуу үг; үүнийг хэн сонсож чадах вэ?’ хэмээн гомдоллон, шавь нар Есүсийг орхин явсанчлан гомдон холддог.” The Desire of Ages, 392.
It is Malachi’s messenger of the covenant that purges the sons of Levi with fire. He thoroughly purges his floor, separating the wheat from the chaff. He does this work with a fan. The fan is what accomplishes the separation, and the fan is the message of present truth for each respective history where He purifies the sons of Levi. The fan is the Elijah message and messengers, who represent an instrument of judgment.
Энэ нь Левийн хөвгүүдийг галаар ариусган цэвэршүүлдэг Малакын гэрээний элч мөн. Тэрээр үтрэмээ бүрэн цэвэрлэж, буудайг сүрлээс нь ялгадаг. Тэр энэ ажлыг шигшүүрээр гүйцэтгэдэг. Ялгалтыг хэрэгжүүлдэг зүйл нь тэрхүү шигшүүр бөгөөд, Левийн хөвгүүдийг Тэр ариусган цэвэршүүлдэг тухайн тус бүрийн түүхэн үед зориулсан өнөөгийн үнэний мэдээ нь тэрхүү шигшүүр юм. Тэрхүү шигшүүр нь шүүлтийн зэмсгийг төлөөлдөг Елиагийн мэдээ болон элч нар мөн.
Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:1–4.
Харагтун, Би Өөрийн элчийг илгээх бөгөөд тэр Миний өмнө замыг бэлтгэнэ. Та нарын хайж буй Эзэн Өөрийн сүмд гэнэт ирнэ; та нарын баясан хүлээдэг гэрээний Элч, болгоогтун, Тэр ирнэ гэж түмэн цэргийн ЭЗЭН айлдаж байна. Харин Түүний ирэх өдрийг хэн тэсвэрлэн өнгөрөөж чадах вэ? Тэр үзэгдэхэд хэн зогсож чадах вэ? Учир нь Тэр бол хайлуулагчийн гал мэт, угаагчийн шүлт мэт билээ. Тэр мөнгө хайлуулагч, цэвэршүүлэгч мэт сууж, Левийн хөвгүүдийг цэвэршүүлэн, алт мөнгө мэт шүүн тунгаах болно. Ингэснээр тэд ЭЗЭНд зөвт байдлын өргөлийг өргөх болно. Тэгвэл Иуда ба Иерусалимын өргөл нь эртний өдрүүдийн адил, урьдын он жилүүдийн адил ЭЗЭНд тааламжтай байх болно. Малахи 3:1–4.
The one who comes after John the Baptist is He who purges His floor with a fan, and is like a refiner’s fire. The purification process is accomplished by the messenger of the covenant, and therefore identifies a history where the Lord is entering into covenant with a new chosen covenant people. When ancient Israel was delivered from the slavery of Egypt, a theme of that sacred history was the issue of the “firstborn.” Whether it was the death of Egypt’s firstborn, or God’s identification of Israel as His firstborn.
Иохан Баптистын дараа ирэгч нь өрөөлүүрээр талбайгаа цэвэрлэгч бөгөөд мөн цэвэршүүлэгчийн гал мэт Нэгэн мөн. Цэвэршүүлэх үйл явц нь гэрээний элчээр гүйцэлддэг бөгөөд иймээс энэ нь Эзэн шинэ сонгогдсон гэрээт ард түмэнтэйгээ гэрээ байгуулан орж буй түүхийг илэрхийлдэг. Эртний Израиль Египетийн боолчлолоос аврагдах үед, тэрхүү ариун түүхийн нэгэн сэдэв нь “ууган хүү”-гийн асуудал байв. Энэ нь Египетийн ууган хөвгүүдийн үхэл байсан ч бай, эсвэл Бурхан Израилийг Өөрийн ууган хүү хэмээн тодорхойлсон явдал байсан ч бай.
And thou shalt say unto Pharaoh, Thus saith the Lord, Israel is my son, even my firstborn: And I say unto thee, Let my son go, that he may serve me: and if thou refuse to let him go, behold, I will slay thy son, even thy firstborn. Exodus 4:22, 23.
Тэгээд чи Фараонд ийнхүү хэлэгтүн: “ЭЗЭН ийн айлдаж байна: Израиль бол Миний хүү, бүр Миний ууган хүү мөн. Тиймээс Би чамд хэлж байна: Миний хүүг явуул, тэр Намайг үйлчлэг. Харин чи түүнийг явуулахаас татгалзвал, болгоогтун, Би чиний хүүг, бүр чиний ууган хүүг алах болно.” Египетээс гарсан нь 4:22, 23.
When God entered into covenant with Israel in the deliverance from Egypt the divine plan was that every firstborn son of each of the tribes would be dedicated to the work of the priesthood. But at the rebellion of the golden calf, it was only the tribe of Levi that stood on Moses’ side of the rebellion. For their faithfulness, God disannulled His plan that each firstborn from every tribe would be dedicated to the priesthood and he passed by the other tribes and gave the tribe of Levi the exclusive right of the priesthood. When the messenger of the covenant purifies the sons of Levi it is representing a history where a former covenant people are being set aside for a new covenant people. This was the case with John the Baptist, the Millerites and will be with the one hundred and forty-four thousand. From 1840 to 1844 a purification process was initiated by the testing issue of the prophetic message that had been given to William Miller. It led to the Lord suddenly coming to his temple on October 22, 1844, but the process of purification did not end until 1863.
Бурхан Израилийг Египетээс чөлөөлөх үедээ тэдэнтэй гэрээ байгуулахдаа, угсаа бүрийн айл бүрийн ууган хүү бүрийг санваарын үйлчлэлд зориулна гэсэн тэнгэрлэг төлөвлөгөөтэй байсан. Гэвч алтан тугалын бослогын үед Левийн овог л Мосегийн талд зогссон юм. Тэдний үнэнч байдлын төлөө Бурхан овог бүрийн ууганыг санваарт зориулна гэсэн Өөрийн төлөвлөгөөг хүчингүй болгож, бусад овгуудыг өнгөрөөн Левийн овогт санваарын онцгой эрхийг өгсөн. Гэрээний элч Левийн хөвгүүдийг ариусгах үед энэ нь хуучин гэрээний ард түмэн хойш тавигдаж, шинэ гэрээний ард түмэн гарч ирж буй түүхийг төлөөлдөг. Энэ нь Баптисч Иохан, Миллерчүүдийн үед ийм байсан бөгөөд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгад ч мөн тийм байх болно. 1840 оноос 1844 он хүртэл Уильям Миллерт өгөгдсөн эш үзүүллэгийн мэдээний сорих асуудлаар ариусгалын үйл явц эхэлсэн. Энэ нь 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд Эзэн Өөрийн сүмд гэнэт ирэхэд хүргэсэн боловч ариусгалын үйл явц 1863 он хүртэл дуусаагүй юм.
“Both the prophecy of Daniel 8:14, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed,’ and the first angel’s message, ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,’ pointed to Christ’s ministration in the most holy place, to the investigative judgment, and not to the coming of Christ for the redemption of His people and the destruction of the wicked. The mistake had not been in the reckoning of the prophetic periods, but in the event to take place at the end of the 2300 days. Through this error the believers had suffered disappointment, yet all that was foretold by the prophecy, and all that they had any Scripture warrant to expect, had been accomplished. At the very time when they were lamenting the failure of their hopes, the event had taken place which was foretold by the message, and which must be fulfilled before the Lord could appear to give reward to His servants.
“«Хоёр мянга гурван зуун өдөр хүртэл; тэгээд ариун газар цэвэрлэгдэх болно» хэмээх Даниел 8:14-ийн эш үзүүллэг ч, мөн «Бурханаас эмээгтүн, Түүнд алдрыг өргөгтүн; учир нь Түүний шүүлтийн цаг ирээд байна» хэмээх анхны тэнгэрэлчийн мэдээ ч адилхан Христийн Хамгийн Ариун Газарт явуулж буй үйлчлэл, мөрдөн шалгах шүүлтэд зааж байсан бөгөөд, Өөрийн ард түмнийг аврахын тулд, хорон муу хүмүүсийг устгахын тулд Христ ирэхэд бус байв. Алдаа нь эш үзүүллэгийн хугацааг тооцоолсонд байгаагүй, харин 2300 өдрийн төгсгөлд тохиолдох ёстой үйл явдалд байсан юм. Энэхүү алдааны улмаас итгэгчид урам хугарал амссан боловч, эш үзүүллэгээр урьдчилан хэлэгдсэн бүхэн, мөн тэдэнд Судраас үндэслэн найдах эрхтэй байсан бүхэн биелсэн байлаа. Тэд найдвар нь бүтэлгүйтсэнийг гашуудан байсан яг тэр үед, мэдээгээр урьдчилан хэлэгдсэн бөгөөд Эзэн Өөрийн зарц нарт шагналаа өгөхөөр илрэн ирэхээс өмнө заавал биелэх ёстой тэр үйл явдал болсон байв.”
“Christ had come, not to the earth, as they expected, but, as foreshadowed in the type, to the most holy place of the temple of God in heaven. He is represented by the prophet Daniel as coming at this time to the Ancient of Days: ‘I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came’—not to the earth, but—’to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him.’ Daniel 7:13.
“Христ тэдний хүсэн хүлээж байсанчлан газар дэлхийд бус, харин дүрслэлтээр урьдаас заасны дагуу тэнгэр дэх Бурханы сүмийн ариун ариуны газарт ирсэн юм. Эш үзүүлэгч Даниел Түүнийг энэ цагт Эртний Нэгэнд ирж буйгаар дүрсэлсэн байдаг: ‘Би шөнийн үзэгдлүүдэд харж байтал, харагтун, хүний Хүүтэй адил Нэгэн тэнгэрийн үүлсийн хамт ирж, мөн ирэв’—газар дэлхийд бус, харин—’Эртний Нэгэнд хүрч ирсэн бөгөөд Түүнийг Түүний өмнө авчрав.’ Даниел 7:13.”
“This coming is foretold also by the prophet Malachi: ‘The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:1. The coming of the Lord to His temple was sudden, unexpected, to His people. They were not looking for Him there. They expected Him to come to earth, ‘in flaming fire taking vengeance on them that know not God, and that obey not the gospel.’ 2 Thessalonians 1:8.
“Энэ ирэлтийг эш үзүүлэгч Малахи мөн урьдчилан зөгнөн хэлсэн байдаг: ‘Та нарын эрж байгаа Эзэн Өөрийн сүмдээ гэнэт ирнэ; та нарын таашаадаг гэрээний Элч ч бас ирнэ. Болгоогтун, Тэр ирнэ гэж түмэн цэргийн ЭЗЭН айлдаж байна.’ Малахи 3:1. Эзэн Өөрийн сүмдээ ирсэн энэ ирэлт нь Түүний ард түмний хувьд гэнэтийн, санаандгүй явдал байв. Тэд Түүнийг тэнд ирнэ гэж хүлээгээгүй. Тэд Түүнийг газар дэлхийд, ‘Бурханыг мэддэггүй бөгөөд сайн мэдээнд дуулгавартай байдаггүй хүмүүст өшөө аван, дүрэлзсэн гал дунд’ ирнэ хэмээн хүлээж байлаа. 2 Тесалоник 1:8.”
“But the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.
“Гэвч тэр хүмүүс Эзэнтэйгээ уулзахад хараахан бэлэн болоогүй байв. Тэдний төлөө биелэгдэх ёстой бэлтгэлийн ажил үлдсэн хэвээр байлаа. Тэдний оюун санааг тэнгэр дэх Бурханы сүм рүү чиглүүлэх гэрэл өгөх ёстой байсан; мөн тэд тэнд үйлчилж буй Өөрсдийн Тэргүүн Тахилчийг итгэлээр дагана хэрээр шинэ үүргүүд тэдэнд илчлэгдэх байв. Сүмд анхааруулга ба сургамжийн өөр нэгэн мэдээ өгөх ёстой байлаа.
“Says the prophet: ‘Who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.’ Malachi 3:2, 3. Those who are living upon the earth when the intercession of Christ shall cease in the sanctuary above are to stand in the sight of a holy God without a mediator. Their robes must be spotless, their characters must be purified from sin by the blood of sprinkling. Through the grace of God and their own diligent effort they must be conquerors in the battle with evil. While the investigative judgment is going forward in heaven, while the sins of penitent believers are being removed from the sanctuary, there is to be a special work of purification, of putting away of sin, among God’s people upon earth. This work is more clearly presented in the messages of Revelation 14.
“Эш үзүүлэгч ийнхүү айлдаж байна: ‘Түүний ирэх өдрийг хэн дааж чадах вэ? Тэр үзэгдэхэд хэн зогсон тогтож чадах вэ? Учир нь Тэр бол хайлуулагчийн гал мэт, угаагчдын шүлтэн саван мэт бөлгөө. Тэр мөнгө хайлуулагч, цэвэршүүлэгч мэт сууж, Левийн хөвгүүдийг цэвэршүүлж, тэднийг алт мөнгө мэт ариусгана. Ингэснээр тэд ЭЗЭНд зөвт байдлын өргөлийг өргөх болно.’ Малахи 3:2, 3. Дээрх ариун сүм дэх Христийн өмгөөлөл дуусах үед газар дээр амьд байгчид Зуучлагчгүйгээр ариун Бурханы өмнө зогсох ёстой. Тэдний өмсгөл толбогүй байх ёстой, тэдний зан чанар цацалтын цусаар нүглээс цэвэршсэн байх ёстой. Бурханы нигүүлслээр болон өөрсдийн хичээнгүй чармайлтаар тэд бузар муутай хийх тэмцэлд ялагчид байх ёстой. Тэнгэрт мөрдөн шалгах шүүлт явагдаж, гэмшин наманчлагч итгэгчдийн нүгэл ариун сүмээс зайлуулагдаж байх зуур, газар дээрх Бурханы ард түмний дунд цэвэршүүлэлтийн, нүглийг орхин зайлуулах онцгой ажил явагдах ёстой. Энэ ажлыг Илчлэл 14-ийн мэдээнүүдэд илүү тодорхойгоор үзүүлсэн байдаг.”
“When this work shall have been accomplished, the followers of Christ will be ready for His appearing. ‘Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.’ Malachi 3:4. Then the church which our Lord at His coming is to receive to Himself will be a ‘glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing.’ Ephesians 5:27. Then she will look ‘forth as the morning, fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.’ Song of Solomon 6:10.
“Энэ ажил биелэн гүйцэлдэх үед Христийн дагалдагчид Түүний илрэн ирэлтэд бэлэн болсон байх болно. ‘Тэгвэл Иуда ба Иерусалимын өргөл өргөмжлөл нь ЭЗЭНд эртний өдрүүдийн адил, өмнөх он жилүүдийн адил тааламжтай байх болно.’ Малахи 3:4. Тэгээд Эзэн маань ирэхдээ Өөртөө хүлээн авах тэр сүм нь ‘алдар суут сүм бөгөөд толбогүй, үрчлээгүй, эсвэл тиймэрхүү ямар ч юмгүй’ байх болно. Ефес 5:27. Тэгээд тэрээр ‘үүрийн гэгээ мэт цухуйж, саран мэт үзэсгэлэнтэй, наран мэт тунгалаг, туг барьсан цэрэг мэт сүрдмээр’ харагдах болно.” Соломоны Дуу 6:10.
“Besides the coming of the Lord to His temple, Malachi also foretells His second advent, His coming for the execution of the judgment, in these words: ‘And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not Me, saith the Lord of hosts.’ Malachi 3:5. Jude refers to the same scene when he says, ‘Behold, the Lord cometh with ten thousands of His saints, to execute judgment upon all, and to convince all that are ungodly among them of all their ungodly deeds.’ Jude 14, 15. This coming, and the coming of the Lord to His temple, are distinct and separate events.
“Эзэн Өөрийн сүмдээ ирэхээс гадна, Малахи мөн Түүний хоёр дахь ирэлтийг, шүүлтийг үйлдэхээр ирэхийг, дараах үгсээр зөгнөн өгүүлсэн байдаг: ‘Би та нарт шүүлт хийхээр ойртон ирнэ; мөн мэргэ төлөгчдийн эсрэг, садарлагчдын эсрэг, худал тангараглагчдын эсрэг, хөлсний хүнийг цалингаас нь мөлжигчдийн эсрэг, бэлэвсэн эмэгтэй, өнчин хүүхдийг дарлагчдын эсрэг, харь хүнийг эрхээс нь зайлуулдаг бөгөөд Надаас эмээдэггүй хүмүүсийн эсрэг Би түргэн гэрчлэгч болно гэж түмэн цэргийн ЭЗЭН айлдаж байна.’ Малахи 3:5. Иуда мөн адил энэ дүр зургийг дурдахдаа: ‘Харагтун, Эзэн Өөрийн ариун хүмүүсийн арван мянгатын хамт ирж, бүгдэд шүүлт үйлдэж, тэдний дундах бурхангүй бүх хүнийг өөрсдийн үйлдсэн бүх бурхангүй үйлсийнх нь төлөө яллан илчлэхээр ирж байна’ хэмээн хэлсэн. Иуда 14, 15. Энэ ирэлт болон Эзэн Өөрийн сүмдээ ирэх нь хоорондоо ялгаатай, тус тусдаа үйл явдлууд юм.
“The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 424–426.
“Ариун газрын цэвэршүүлэлтийн төлөө Христ бидний Тэргүүн Тахилчийн хувиар хамгийн ариун газарт ирэх нь, Даниел 8:14-т үзүүлэгдсэнчлэн; Хүний Хүү Эртний Нэгэний өмнө ирэх нь, Даниел 7:13-т дүрслэгдсэнчлэн; мөн Эзэн Өөрийн сүмд ирэх нь, Малахиар урьдчилан зөгнөгдсөнчлөн—эдгээр нь нэг л үйл явдлын дүрслэлүүд юм; мөн үүнийг Матай 25 дахь арван онгон бүсгүйн тухай сургаалт зүйрлэлд Христийн дүрсэлсэнчлэн, хүргэн гэрлэлтэд ирэх явдлаар ч мөн төлөөлүүлсэн байдаг.” Агуу Тэмцэл, 424–426.
Four “comings” are referred to in the last paragraph and they are all the same coming symbolized four different ways. One of those “comings” is the parable of the ten virgins.
Сүүлийн догол мөрөнд дөрвөн “ирэлт”-ийг дурдсан бөгөөд тэдгээр нь бүгд нэг л ирэлтийг дөрвөн өөр байдлаар бэлгэдэн үзүүлсэн хэрэг юм. Тэдгээр “ирэлт”-ийн нэг нь арван онгон охины тухай сургаалт зүйрлэл юм.
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
“Арван онгоны тухай сургаалт зүйрлэлд, тэдгээрийн таваас нь ухаалаг, таваас нь мунхаг байсан тухайд намайг олонтаа хандуулдаг. Энэхүү сургаалт зүйрлэл нь онцгойлон энэ цаг үед хамаарах хэрэглээтэй учраас үг үсэгчлэн биелсэн бөгөөд цаашид ч биелэх болно; мөн гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээний адил, энэ нь биелсэн бөгөөд цаг хугацааны төгсгөл хүртэл өнөөгийн үнэн хэвээр байх болно.” Review and Herald, August 19, 1890.
If the four “comings” “are descriptions of the same event,” then those four “comings” that were fulfilled in the beginning of Adventism in the Millerite movement, “will be fulfilled” again “to the very letter” in the Elijah movement at the end of Adventism.
Хэрэв тэрхүү дөрвөн “ирэлт” нь “нэг ижил үйл явдлын дүрслэлүүд” мөн бол, Миллерийн хөдөлгөөн дэх Адвентизмын эхлэл үед биелсэн тэр дөрвөн “ирэлт” нь Адвентизмын төгсгөл дэх Елиагийн хөдөлгөөнд дахин “үсэг бүрчлэн” “биелэх болно.”
William Miller and the Millerites were the representatives of the first angel’s message, and in the same passage from Early Writings that we recently cited, the message of the first angel possessed the identical characteristics of John the Baptist. We cited the passage that says those who rejected the message of John the Baptist could not be benefited by the teachings of Jesus. In the next paragraph she says, “Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary.” Both William Miller and John the Baptist represent instruments of judgment.
Уильям Миллер болон Миллерийн хөдөлгөөнийхөн нь эхний тэнгэрэлчийн мэдээний төлөөлөгчид байсан бөгөөд бидний саяхан иш татсан *Early Writings*-ийн мөнөөх хэсэгт эхний тэнгэрэлчийн мэдээ нь Баптисм хүртээгч Иоханы яг адил шинжүүдийг агуулж байсан. Бид Баптисм хүртээгч Иоханы мэдээг няцаасан хүмүүс Есүсийн сургаалаас ашиг хүртэж чадахгүй байсан гэж хэлсэн эшлэлийг иш татсан. Дараагийн догол мөрөнд тэрээр, “Эхний мэдээг няцаасан хүмүүс хоёр дахь мэдээнээс ашиг хүртэж чадаагүй; мөн тэднийг тэнгэрийн ариун газрын хамгийн ариунаар Есүстэй итгэлээр хамт ороход бэлтгэх учиртай байсан шөнө дундын хашхираанаас ч ашиг хүртээгүй” гэж хэлдэг. Уильям Миллер ч, Баптисм хүртээгч Иохан ч хоёулаа шүүлтийн хэрэгслүүдийг төлөөлдөг.
Had neither of them appeared, their respective generations would not be held accountable for rejecting light. God used those two messengers to remove the Laodicean cloak of sin, and thus demonstrated the Laodicean nakedness of the former chosen people, by introducing a message that whether accepted or rejected would be used in judgment as a symbol that a prophet had been among them. The history of 1840 to 1844 was typified by the fire coming down on Elijah’s offering on Mount Carmel. The true prophet had been distinguished from the false prophets.
Тэдний хэн нь ч илэрч ирээгүйсэн бол, тэдний тус тусын үеийнхэн гэрлийг няцаасныхаа төлөө хариуцлага хүлээхгүй байх байв. Бурхан тэр хоёр элчийг ашиглан Лаодикийн нүглийн нөмрөгийг зайлуулж, улмаар урьдын сонгогдсон ард түмний Лаодикийн нүцгэн байдлыг илчилсэн бөгөөд, хүлээн авсан ч, няцаасан ч шүүлтэнд тэдний дунд нэгэн эш үзүүлэгч байсны бэлгэдэл болгон хэрэглэгдэх мэдээг танилцуулснаар үүнийг харуулсан юм. 1840-өөс 1844 он хүртэлх түүх нь Кармел уулан дээр Елиагийн өргөл дээр гал бууж ирсэн явдлаар бэлгэдэгдсэн байв. Жинхэнэ эш үзүүлэгч хуурамч эш үзүүлэгчдээс ялгаран танигдсан байв.
We are at the point where we should outline the purification process that continued after October 22, 1844. Sister White stated that after October 22, 1844 “the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.”
Бид 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдрөөс хойш үргэлжилсэн ариусгалын үйл явцыг тоймлон өгүүлэх ёстой тэр цэгт хүрээд байна. Уайт эгч 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдрөөс хойш “ард түмэн Эзэнтэйгээ уулзахад хараахан бэлэн болоогүй байв. Тэдний төлөө гүйцэлдэх бэлтгэлийн ажил цаашид ч байсаар байлаа. Тэдэнд гэрэл өгөгдөх ёстой байсан бөгөөд энэ нь тэдний бодол санааг тэнгэр дэх Бурханы сүм уруу чиглүүлэх учиртай байв; мөн тэд итгэлээр Түүний тэндхийн үйлчлэлд Өөрийнх нь Тэргүүн Тахилчийг даган явбал, шинэ үүргүүд тэдэнд илчлэгдэх байв. Сүмд сэрэмжлүүлэг болон заавар өгөх өөр нэгэн мэдээ хүргэгдэх ёстой байв” хэмээн мэдэгдсэн.
When Adventism rejected the “seven times” of Leviticus twenty-six that Daniel called the “oath” of Moses, they lost their ability to recognize that the process of purification continued beyond their initial work of understanding the truths connected with the opening of the judgment.
Адвентизм Даниелын Мосегийн “тангараг” хэмээн нэрлэсэн Левит хорин зургаагийн “долоон цаг”-ийг няцаах үедээ, шүүлт эхэлсэнтэй холбоотой үнэнүүдийг ухааран ойлгох өөрсдийн анхны ажлаас цааш ариусгалын үйл явц үргэлжилсээр байсныг танин мэдэх чадвараа алдсан юм.
We will address the continued purification process in the next article, and begin to align the horn of true Protestantism that Millerite Adventism received in the 1840’s with the horn of Republicanism.
Бид дараагийн өгүүлэлд үргэлжилсэн ариусгалын үйл явцыг авч үзэж, мөн 1840-өөд онд Миллерийн Адвентизм хүлээн авсан жинхэнэ протестантизмын эврийг Бүгд Найрамдах үзлийн эвэртэй уялдуулж эхэлнэ.