We are identifying 1863 as the last testing point in a series of tests that were initiated at the great disappointment of 1844. Our first piece of logic is the fact that the Millerite movement ended when the Seventh-day Adventist church was legally registered with the government of the United States in that very year. The movement that began prophetically in 1798, ended in 1863.
Бид 1844 оны агуу урам хугарлаар эхэлсэн сорилтуудын цувралын сүүлчийн шалгалтын цэгийг 1863 он гэж тодорхойлж байна. Бидний эхний логик үндэслэл бол тэр л онд Долоо дахь өдрийн Адвентист сүм Америкийн Нэгдсэн Улсын засгийн газарт хууль ёсоор бүртгэгдсэнээр Миллерит хөдөлгөөн төгссөн явдал юм. Зөгнөлийн дагуу 1798 онд эхэлсэн тэрхүү хөдөлгөөн 1863 онд төгссөн юм.
Inspiration informs us the when the mighty angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001, the event had been typified in the Millerite movement when the angel of Revelation ten descended. The Millerites’ movement began at the time of the end in 1798, when the vision of the Ulai river of Daniel chapters eight and nine was unsealed. The movement of the one hundred and forty-four thousand began at the time of the end in 1989, when the vision of the Hiddekel river of the last three chapters of Daniel was unsealed.
Илчлэлт арван наймын хүчирхэг тэнгэрэлч 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд бууж ирэх үед, уг үйл явдал Илчлэлт арвын тэнгэрэлч бууж ирсэн Миллерчүүдийн хөдөлгөөнөөр бэлгэдэн урьдчилан дүрслэгдсэн байсан хэмээн онгод өгүүлдэг. Миллерчүүдийн хөдөлгөөн төгсгөлийн цагт, өөрөөр хэлбэл Даниелын найм, есдүгээр бүлгүүд дэх Улай мөрний үзэгдэл лацнаасаа тайлагдсан 1798 онд эхэлсэн. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хөдөлгөөн төгсгөлийн цагт, өөрөөр хэлбэл Даниелын сүүлийн гурван бүлэг дэх Хиддекел мөрний үзэгдэл лацнаасаа тайлагдсан 1989 онд эхэлсэн.
Both time of the ends began a progressive separation of the former chosen people from those in the movement of their respective histories. When the primary rule of each history was publicly confirmed the angel of each respective history descended. The message, movement and messenger were the instruments the Lord employed in each respective history to demonstrate the former chosen people’s sin, for just as Christ taught of His work, if He had not come the quibbling Jews of history would have had no sin. The messenger, message and movement were the instruments of judgment that would hold the former chosen people accountable for rejecting the progressive light of their respective histories, and when the angel descended it marked that the judgment process of the former covenant people was under way. The instrument of judgment is identified when the prophets which illustrate that history eat the message delivered unto them by the Lord. When they eat the message, they then take the message to the former chosen people who are portrayed as a stiff-necked and rebellious people, who will not hear and be converted. Once the angel descends and the message is eaten, judgment of the rebellious people begins.
Төгсгөлийн аль аль цаг үе нь өөр өөрсдийн түүхэн явц дахь хөдөлгөөн дотор байсан урьдын сонгогдсон ард түмнээс аажим ялгарах үйл явцыг эхлүүлсэн. Тухайн түүх бүрийн үндсэн дүрэм олон нийтийн өмнө батлагдах үед, тухайн түүх тус бүрийн тэнгэрэлч бууж ирсэн. Захиа, хөдөлгөөн, элч нь урьдын сонгогдсон ард түмний нүглийг илчилж харуулахын тулд Эзэний тухайн түүх бүрт хэрэглэсэн хэрэгслүүд байсан; учир нь Христ Өөрийн ажлын тухай заасанчлан, хэрэв Тэр ирээгүйсэн бол түүхэн дэх маргаанч иудейчүүдэд нүгэл байхгүй байх байсан. Элч, захиа, хөдөлгөөн нь урьдын сонгогдсон ард түмнийг өөр өөрсдийн түүхэн дэх өсөн нэмэгдэх гэрлийг няцаасных нь төлөө хариуцлага хүлээлгэх шүүлтийн хэрэгслүүд байсан бөгөөд тэнгэрэлч бууж ирэхэд энэ нь хуучин гэрээний ард түмний шүүлтийн үйл явц эхэлснийг тэмдэглэсэн. Шүүлтийн хэрэгсэл нь тэрхүү түүхийг дүрслэн үзүүлдэг эш үзүүлэгчид Эзэнээс өөрсдөд нь өгөгдсөн захиаг идэх үед тодорхойлогддог. Тэд захиаг идсэний дараа тэрхүү захиаг сонсохгүй, гэмшин эргэхгүй хөшүүн хүзүүт, тэрслүү ард түмэн хэмээн дүрслэгдсэн урьдын сонгогдсон ард түмэнд хүргэдэг. Тэнгэрэлч бууж ирж, захиа идэгдсэний дараа тэрслүү ард түмний шүүлт эхэлдэг.
We are applying the judgment process of ancient Israel as illustrated in the book of Numbers to the history of the Millerite movement and ultimately, we will apply this testing process to the movement of the one hundred and forty-four thousand. The symbolism of the number ‘ten’ is to be determined by the context of the passage where it is employed.
Бид Тооллогын номд дүрслэгдсэн эртний Израилийн шүүлтийн үйл явцыг Миллерит хөдөлгөөний түүхэнд хэрэглэж байгаа бөгөөд эцэст нь энэхүү сорилтын үйл явцыг нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хөдөлгөөнд хэрэглэх болно. “Арав” хэмээх тооны бэлгэдлийг түүнийг хэрэглэсэн эшлэлийн агуулга, нөхцөлөөр тогтоох ёстой.
The sequence of ten tests begins at the disappointment, either at the Red Sea for ancient Israel or October 22, 1844 for the Millerites. Sister White identifies the “landmark” truths that were opened up at that time beginning with what she called “the passing of time.” The disappointment for the Hebrews was the threat of Pharaoh’s army. The lack of faith in God’s power for the Hebrews was manifested in response to their fear of the army of their enemies, just as it was at the tenth and final test. Jesus illustrates the end from the beginning, so the fear of the giants in the Promised Land which the ten spies identified was the same fear that had also produced their disappointment by the Red Sea. The tenth and final test for the Millerite movement would be a time prophecy, as was October 22, 1844.
Арван шалгалтын дараалал нь эртний Израилийн хувьд Улаан тэнгис дээр, харин Миллеритүүдийн хувьд 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд тохиосон урам хугарлаас эхэлдэг. Уайт эгч тухайн үед нээгдсэн “тэмдэглэлт” үнэнүүдийг, өөрийн нэрлэснээр, “хугацаа өнгөрсөн явдал”-аас эхлэн тодорхойлдог. Еврейчүүдийн урам хугарал нь Фараоны цэргийн аюул занал байв. Бурханы хүч чадалд итгэх итгэлийн дутагдал нь еврейчүүдийн хувьд дайсныхаа цэргээс эмээсэн хариу үйлдлээр илэрсэн бөгөөд энэ нь арав дахь буюу эцсийн шалгалтын үед ч мөн адил байсан. Есүс төгсгөлийг эхлэлээс нь харуулдаг тул, арван тагнуулын тодорхойлсон Амлагдсан газар дахь аваргуудын айдас нь Улаан тэнгисийн дэргэд тэдний урам хугарлыг төрүүлсэн тэр л айдас мөн байв. Миллерит хөдөлгөөний арав дахь буюу эцсийн шалгалт нь 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны нэгэн адил цаг хугацааны эш үзүүллэг байх ёстой байв.
The great disappointment in the progressive testing of Millerite history marked the beginning of a history that had been clearly typified by ancient Israel’s deliverance from Egypt. Beginning at the Red Sea there was a series of ten tests, and the last test would reflect the first test. The “passing of time” at the great disappointment was produced by a misunderstanding of a time prophecy. The last of the testing process for spiritual Israel would be the same as the first. In 1863, the leaders of literal Israel chose to return to the biblical methodology of those they had just identified as daughters of Rome, and rejected, or you might say, misunderstood the longest time prophecy in the Bible. The end of the ten tests in both literal and spiritual Israel was represented by the beginning. And the end, in both instances the rebels manifested a desire to return to the place that they had just been delivered from.
Миллерчүүдийн түүхийн шаталсан сорилтууд дахь агуу урам хугаралт нь эртний Израилийг Египетээс аварсан түүхээр тодорхойгоор дүрслэгдсэн нэгэн түүхийн эхлэлийг тэмдэглэсэн юм. Улаан тэнгисээс эхлэн арван сорилтын дараалал байсан бөгөөд эцсийн сорилт нь эхний сорилтыг тусган харуулах байв. Агуу урам хугарал дахь “цаг хугацаа өнгөрсөн явдал” нь нэгэн цаг хугацааны эш үзүүллэгийг буруугаар ойлгосноос үүдэн бий болсон юм. Сүнслэг Израилийн хувьд сорилтын үйл явцын эцсийнх нь эхнийхтэй адил байх ёстой байв. 1863 онд бодит Израилийн удирдагчид өөрсдийн саяхан Ромын охид хэмээн тодорхойлсон хүмүүсийн библийн аргачлалд буцан орохоор сонгож, Библи дэх хамгийн урт хугацааны эш үзүүллэгийг няцаасан, эсвэл өөрөөр хэлбэл буруугаар ойлгосон юм. Бодит болон сүнслэг Израилийн аль алинд нь арван сорилтын төгсгөл нь эхлэлээр төлөөлөгдөн илэрхийлэгдсэн байв. Мөн төгсгөлд нь, аль алинд нь тэрслэгчид өөрсдийг нь саяхан аварсан байсан газартаа эргэн буцах хүсэл тэмүүллийг илэрхийлсэн юм.
By rejecting the seven times of Leviticus twenty-six Laodicean Adventism created a prophetic dilemma that they had not foreseen. To this day they have not been able to resolve the dilemma, though they offer up a variety of dishes of fables in an attempt to do so. The dilemma is in the verse that Sister White identifies as the foundation and central pillar of Adventism.
Левит хорин зургаагийн долоон үеийг үгүйсгэснээр Лаодикийн Адвентизм өөрсдөө урьдчилан хараагүй байсан эш үзүүллэгийн нэгэн бэрхшээлийг бий болгосон юм. Өнөөдрийг хүртэл тэд энэ бэрхшээлийг шийдвэрлэж чадаагүй бөгөөд тийн хийх гэсэн оролдлогоороо үлгэр домгийн янз бүрийн “зоог”-ийг дэлгэн тавьсаар байна. Тэрхүү бэрхшээл нь Эгч Уайт Адвентизмын үндэс суурь, төв багана хэмээн тодорхойлсон тэр эшлэлд оршдог.
“The scripture which above all others had been both the foundation and central pillar of the Advent faith was the declaration, ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.
Адвентийн итгэлийн үндэс суурь төдийгүй төв багана нь бусад бүх Судрын үгсээс дээгүүрт тооцогдож байсан тэрхүү эшлэл байв: “Хоёр мянга гурван зуун хоног хүртэл; тэгээд ариун газар цэвэрлэгдэх болно.” [Даниел 8:14.] Агуу тэмцэл, 409.
Adventism has much to say about verse fourteen, but they never address the very first observation that should be made about the verse. That observation is that verse fourteen is an “answer.” An answer is meaningless, if it does not include the question that elicits the answer. Verse thirteen cannot logically, grammatically or reasonably be separated from verse fourteen, for verse thirteen is the question and verse fourteen is the answer.
Адвентизм арван дөрөвдүгээр эшлэлийн талаар өгүүлэх зүйл ихтэй боловч, тэд уг эшлэлийн тухай хийх ёстой хамгийн анхны ажиглалтыг хэзээ ч авч үздэггүй. Тэрхүү ажиглалт нь арван дөрөвдүгээр эшлэл бол “хариулт” мөн гэдэг явдал юм. Хариултыг төрүүлэн гаргасан асуултыг өөртөө агуулаагүй бол хариулт утга учиргүй. Арван гуравдугаар эшлэлийг арван дөрөвдүгээр эшлэлээс логикийн, дүрмийн, эсвэл ухаалаг үндэслэлийн хувьд салган үзэх аргагүй; учир нь арван гуравдугаар эшлэл нь асуулт бөгөөд арван дөрөвдүгээр эшлэл нь хариулт юм.
The question, when rightly and fairly represented produces a very different meaning to verse fourteen than what Adventism teaches. This does not mean that verse fourteen is not “the foundation and central pillar of the Advent faith,” for it is. It means that when Adventism misunderstood and set aside the seven times in 1863, they were unable to fully define what verse fourteen truly means. In the Scriptures, a half truth is not truth. Rightly understood the question of verse thirteen demands a recognition of the prophecy that marks the cleansing of the sanctuary that had been tread down, and also a recognition of the prophecy that marks the treading down of the host. The twenty-three hundred year prophecy addresses the ‘sanctuary’ and the twenty-five hundred and twenty year prophecy addresses the ‘host’.
Асуултыг зөв бөгөөд шударгаар илэрхийлбэл, энэ нь арван дөрөвдүгээр эшлэлд Адветизмын сургадаг зүйлээс огт өөр утга гаргаж өгдөг. Энэ нь арван дөрөвдүгээр эшлэл “Адвет итгэлийн суурь бөгөөд төв багана” биш гэсэн үг биш, учир нь тийм мөн. Харин энэ нь 1863 онд Адветизм “долоон цаг”-ийг буруугаар ойлгон хойш тавьснаар, арван дөрөвдүгээр эшлэл үнэндээ юу гэсэн утгатайг тэд бүрэн тодорхойлж чадаагүй гэсэн үг юм. Сударт хагас үнэн гэдэг нь үнэн биш юм. Зөвөөр ойлговол, арван гуравдугаар эшлэлийн асуулт нь гишгэлтэд өртсөн ариун сүмийн цэвэршүүлэлтийг тэмдэглэдэг эш үзүүллэгийг хүлээн зөвшөөрөхийг, мөн цэргийн гишгэлтэд өртсөнийг тэмдэглэдэг эш үзүүллэгийг ч бас хүлээн зөвшөөрөхийг шаарддаг. Хоёр мянга гурван зуун жилийн эш үзүүллэг нь “ариун сүм”-д, харин хоёр мянга таван зуун хорин жилийн эш үзүүллэг нь “цэрэг”-т ханддаг.
To address the relationship of the two verses requires a lengthy study, which I do not intend to do at this point in these articles. These points have repeatedly been addressed through the years and can be found in the series Habakkuk’s Tables. I am still addressing the symbolism of Elijah and wish to finish those truths first.
Энэ хоёр эшлэлийн хоорондын харилцааг авч үзэхийн тулд дэлгэрэнгүй судалгаа шаардлагатай бөгөөд эдгээр өгүүллүүдийн энэ хэсэгт би тиймийг хийх бодолгүй байна. Эдгээр асуудлуудыг өнгөрсөн жилүүдэд олонтаа авч үзсэн бөгөөд тэдгээрийг Habakkuk’s Tables цувралаас олж болно. Би одоо ч Элиагийн бэлгэдлийг авч үзсээр байгаа бөгөөд эхлээд тэр үнэнийг гүйцээж дуусгахыг хүсэж байна.
William Miller was the Elijah of the beginning of Adventism and his first discovery was the seven times of Leviticus twenty-six, so the rejection of that truth in 1863 was a rejection of the Elijah message. At this point I am addressing the characteristic of Alpha and Omega that identifies the end with the beginning. The final test for ancient Israel was represented in the first test. Both tests represent fear that the heathen nations were more powerful than God. The tenth test being the same in principle was much more rebellious than the first test, for the history of the victory of God in the first test should have produced a settled confidence in the rebels. They manifested their rejection of God in spite of much more evidence of His power than they had at the Red Sea. Millerite Adventism by 1863 was already explaining why the great disappointment was a powerful work of God, but they still decided to pick a captain and return to Egypt and reject the message that Daniel calls the “oath” of Moses that had been represented by Elijah.
Уильям Миллер бол Адвентизмын эхлэл үеийн Елиа байсан бөгөөд түүний анхны нээлт нь Левит хорин зургаагийн долоон цаг байв. Иймээс 1863 онд тэр үнэнийг няцаасан явдал нь Елиагийн мэдээг няцаасан хэрэг байсан. Энэ үед би төгсгөлийг эхлэлтэй адилтган танигдуулдаг Альфа ба Омегагийн онцлог шинжид анхаарал хандуулж байна. Эртний Израилийн эцсийн шалгалт нь анхны шалгалтад дүрслэгдсэн байсан. Хоёр шалгалт хоёулаа харь үндэстнүүд Бурханаас илүү хүчирхэг гэсэн айдсыг илэрхийлдэг. Зарчим нэгтэй байсан арав дахь шалгалт нь эхний шалгалтаас хавьгүй илүү тэрслүү байсан. Учир нь эхний шалгалт дахь Бурханы ялалтын түүх нь тэрслэгчдэд тогтвортой итгэлийг төрүүлэх ёстой байсан юм. Тэд Улаан тэнгист байсан үеэсээ хавьгүй ихээр Түүний хүч чадлын нотолгоог харсан атлаа Бурханыг няцааснаа илэрхийлсэн. 1863 он гэхэд Миллерит Адвентизм агуу урам хугарал нь Бурханы хүчирхэг ажил байсан гэдгийг аль хэдийн тайлбарлаж байсан боловч тэд мөн л ахлагч сонгон Египет уруу буцаж, Даниелын Мосегийн “тангараг” хэмээн нэрлэсэн бөгөөд Елиагаар төлөөлүүлэн үзүүлэгдсэн тэр мэдээг няцаахаар шийдсэн юм.
Rather than taking the time to set forth the proofs of the validity of the seven times as a time prophecy, I intend to use some simple logic to prove its validity in another way. For the movement that began in 1798, the final test of 1863 would also represent the final test for the movement of the mighty angel of Revelation eighteen. Inspiration has been very clear what the last test is for both movements.
Долоон үеийг цаг хугацааны эш үзүүллэг мөн болохыг нотлох баримтуудыг дэлгэн тавихад цаг зарцуулахын оронд, түүний хүчин төгөлдөр байдлыг өөр нэгэн байдлаар нотлохын тулд би энгийн логикийг хэрэглэхээр зорьж байна. 1798 онд эхэлсэн хөдөлгөөний хувьд 1863 оны эцсийн шалгалт нь Илчлэл арван наймын хүчирхэг тэнгэрэлчийн хөдөлгөөний хувьд ч мөн эцсийн шалгалтыг төлөөлнө. Сүнслэг онгод хоёр хөдөлгөөний аль алинд нь сүүлчийн шалгалт юу болохыг маш тодорхойгоор илэрхийлсэн байдаг.
“Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18).” Selected Messages, book 1, 48.
“Сатан бол ... үнэнийхээс холдуулахын тулд хуурамчийг байнга тулган оруулж байдаг. Сатаны эцсийн, хамгийн сүүлчийн мэхлэлт нь Бурханы Сүнсний гэрчлэлийг хүчин төгөлдөр бус болгох явдал байх болно. ‘Илчлэл үгүй газарт ард түмэн мөхдөг’ (Сургаалт үгс 29:18).” Сонгомол мэдээнүүд, 1-р боть, 48.
There is no honest way to take the writings of Ellen White and suggest that she did not fully endorse the seven times of Leviticus twenty-six. Sister White, as we have previously identified in these articles and is well documented in the series titled Habakkuk’s Tables directly informs us that God directed both the 1843 and 1850 charts. She directly teaches that those two tables were a fulfillment of Habakkuk chapter two. Both charts identify the seven times of Leviticus twenty-six as the center point of their respective graphical layout. In both charts the line of the seven times has the cross of Christ as the center of the prophetic line of the seven times.
Эллен Уайтын бичвэрүүдийг авч үзээд, Левит 26 дахь долоон цаг үеийг тэр бүрэн дүүрэн дэмжээгүй гэж үзүүлэх шударга ямар ч арга үгүй. Уайт эгч, бид эдгээр өгүүллүүдэд өмнө нь тодорхойлон тэмдэглэсний адил бөгөөд “Хабакукийн Хүснэгтүүд” хэмээх цувралд сайтар баримтжуулагдсанаар, 1843 болон 1850 оны хүснэгтүүдийг Бурхан удирдсан гэдгийг бидэнд шууд мэдэгдүүлдэг. Тэрээр мөн эдгээр хоёр хүснэгт нь Хабакук 2-р бүлгийн биелэл байсан гэдгийг шууд сургадаг. Хоёр хүснэгт хоёулаа Левит 26 дахь долоон цаг үеийг өөр өөрийнхөө график зохион байгуулалтын төв цэг болгон тодорхойлдог. Аль аль хүснэгтэд долоон цаг үеийн шугамын төвд Христийн загалмай байж, энэ нь долоон цаг үеийн эш үзүүллэгийн шугамын төв болдог.
Along with her endorsements of Habakkuk’s two tables, she has recorded multiple times that we are to continue to present the message that was presented from 1840 through 1844, and every Adventist historian that addresses how the Millerites promoted the message they proclaimed, identifies that they employed the 1843 chart. Not only does she endorse the messages represented upon the charts, and counsel God’s people to continue to present the very same messages that were presented in that history, she also provides multiple passages where she warns that those messages would be attacked throughout the history of God’s remnant people. When she warns of those attacks, she repeatedly identifies that it is the work of God’s watchmen to defend those very truths.
Хабакукийн хоёр самбарыг тэрээр дэмжсэнтэйгээ зэрэгцэн, 1840-өөс 1844 он хүртэл танилцуулж байсан мэдээг бид цаашид ч үргэлжлүүлэн толилуулах ёстой гэж олонтаа тэмдэглэн үлдээсэн бөгөөд Миллерийн хөдөлгөөнийхөн тунхагласан мэдээгээ хэрхэн сурталчилж байсныг авч үздэг Адвентист түүхч бүр тэд 1843 оны хүснэгтийг хэрэглэж байсан гэдгийг тогтоодог. Тэрээр самбарууд дээр дүрслэгдсэн мэдээнүүдийг зөвшөөрөн дэмжээд зогсохгүй, Бурханы ард түмэнд тэр түүхэн үед толилуулагдсан яг тэр л мэдээнүүдийг цаашид ч үргэлжлүүлэн толилуулахыг зөвлөсөн бөгөөд түүнчлэн Бурханы үлдэгдэл ард түмний түүхийн туршид тэдгээр мэдээнүүд довтолгоонд өртөх болно хэмээн анхааруулсан олон эшлэлийг мөн өгдөг. Тэрээр тэдгээр довтолгооны талаар анхааруулахдаа, яг тэдгээр үнэнийг хамгаалах нь Бурханы манаачдын ажил мөн хэмээн дахин дахин тодорхойлдог.
If the charts are incorrect, then the messages they graphically represent are incorrect. If the message the Millerites proclaimed from 1840 through 1844 was incorrect, then Ellen White’s repeated identification that the Millerite message was the foundation is also incorrect. If those messages were incorrect her repeated commands to continue to present those very same truths is false counsel. If the message of the Millerites does not represent the foundations that were to be preserved and guarded from satanic attacks, then those counsels are also erroneous. To reach the conclusion that all these issues associated with the Elijah message of that history is erroneous, would clearly demonstrate that Ellen White was a false prophet.
Хэрэв хүснэгтүүд буруу бол, тэдгээрийн дүрслэн илэрхийлдэг мэдээнүүд ч буруу байна. Хэрэв 1840-өөс 1844 он хүртэл Миллеритүүдийн тунхагласан мэдээ буруу байсан бол, Миллеритүүдийн мэдээ нь суурь мөн гэж Эллен Уайт дахин дахин тодорхойлсон нь мөн буруу болно. Хэрэв тэр мэдээнүүд буруу байсан бол, яг тэрхүү үнэнүүдийг үргэлжлүүлэн толилуулах тухай түүний давтан өгсөн тушаалууд хуурамч зөвлөгөө болно. Хэрэв Миллеритүүдийн мэдээ нь хадгалж, сатаны довтолгооноос хамгаалан сахих ёстой байсан сууриудыг төлөөлдөггүй бол, тэдгээр зөвлөгөөнүүд ч мөн ташаа байна. Тэр түүхийн Елиагийн мэдээтэй холбоотой эдгээр бүх асуудал ташаа гэсэн дүгнэлтэд хүрэх нь Эллен Уайт хуурамч эш үзүүлэгч байсан гэдгийг тодорхой харуулах болно.
Modern Adventism still teaches at their Revelation Seminars that the remnant church would possess the Spirit of Prophecy, which is the testimony of Jesus, but they certainly don’t tell those who they are seeking to draw into church membership that they fully reject Ellen White’s endorsement and warnings connected with those early foundational truths and history. What does the following passage mean to you?
Орчин үеийн Адвентизм өнөөдөр ч Илчлэлийн талаарх семинарууд дээрээ үлдэгсдийн сүм нь Есүсийн гэрчлэл болох эш үзүүллэгийн Сүнсийг эзэмшинэ хэмээн заадаг хэвээр байна. Гэвч тэд сүмийн гишүүнчлэлд татан оруулахыг зорьж буй хүмүүстээ, тэрхүү анхны суурь үнэнүүд болон түүхтэй холбоотой Эллен Уайтын дэмжлэг болон анхааруулгуудыг өөрсдөө бүрэн үгүйсгэдгээ огтхон ч хэлдэггүй. Дараах эшлэл танд ямар утгатай вэ?
“We have nothing to fear for the future, except as we shall forget the way the Lord has led us, and His teaching in our past history.” Life Sketches, 196.
“Эзэн биднийг хэрхэн удирдан авчирсан хийгээд өнгөрсөн түүхэн дэх Түүний сургаалыг мартах аваас л, ирээдүйн талаар айх зүйл бидэнд үгүй.” Life Sketches, 196.
In 1863, the Millerite movement reached a conclusion and registered as a legal entity with the government that would ultimately form an image to the papacy, which by Ellen White’s definition is the combination of the church with the state.
1863 онд Миллерийн хөдөлгөөн нэгэн дүгнэлтэд хүрч, улмаар сүмийг төртэй нэгтгэх явдал хэмээн Эллен Уайт тодорхойлсон папын ёсны дүр төрхийг эцэст нь бий болгох засгийн газрын дэргэд хуулийн этгээд болгон бүртгүүлсэн.
“In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the Papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World.” The Great Controversy, 573.
“Одоо Америкийн Нэгдсэн Улсад сүмийн байгууллагууд болон заншлуудыг төрийн дэмжлэгтэй болгохоор өрнөж буй хөдөлгөөнүүдэд протестантууд папистуудын мөрийг дагаж байна. Үүнээс ч илүүтэй, тэд Папын эрх мэдэл Хуучин Дэлхийд алдсан ноёрхлоо Протестант Америкт дахин олж авах үүд хаалгыг нээж байна.” Агуу Тэмцэл, 573.
Under the premise that the legal association with the government was part of the necessity for organization, in a time when the youth of the nation were being drafted into the blood bath known as the Civil War, the movement of the Millerites ended. In 1863, both with a printed article and a new chart, the Seventh-day Adventist church rejected the prophecy of slavery which Daniel calls the oath of Moses. In 1850, the Lord had directed His people to make the second table of Habakkuk, and correct the error that He had held his hand over on the 1843 table. The chart ordered in 1850 fully accomplished its purpose, for Ellen White said that she saw “that God was in the publishment of the chart,” while also identifying that the 1850 chart was identified in Habakkuk chapter two.
Зохион байгуулалт шаардлагатай байсан тул засгийн газартай хууль ёсны холбоо тогтоох нь тэрхүү шаардлагын нэг хэсэг байсан гэсэн үндэслэлийн дор, үндэстний залуус Иргэний дайн хэмээн нэрлэгдсэн цус асгаруулсан хядлагад цэрэгт татагдаж байсан тэр үед Миллерчүүдийн хөдөлгөөн төгсөв. 1863 онд Долоо дахь өдрийн Адвентист сүм хэвлэмэл өгүүлэл болон шинэ хүснэгтийн аль алинаар нь Даниелын Мосегийн тангараг гэж нэрлэдэг боолчлолын эш үзүүллэгийг няцаав. 1850 онд Эзэн Өөрийн ард түмэнд Хабаккукийн хоёр дахь хүснэгтийг хийхийг, мөн 1843 оны хүснэгт дээр Өөрийн мутрыг тавин өнгөрүүлсэн байсан алдааг засахыг заасан билээ. 1850 онд тушаагдсан хүснэгт өөрийн зорилгыг бүрэн гүйцэлдүүлсэн юм. Учир нь Эллен Уайт өөрөө “хүснэгтийг хэвлэн нийтлэх ажилд Бурхан байсан”-ыг харсан гэж хэлсэн бөгөөд, мөн 1850 оны хүснэгт Хабаккукын хоёрдугаар бүлэгт танигдан заагдсан болохыг тодорхойлсон юм.
The purpose of the 1850 chart was the same as the 1843 chart. It was to be the evangelistic tool used to present the message of the third angel to a dying world. In 1863, that message was discarded. The testing process that is typified by the testing process that began at the Red Sea, began with the time prophecy identifying the sanctuary that was to be tread down in verse thirteen of Daniel eight, and the testing process ended with the time prophecy identifying the host that was to be tread down in verse thirteen of Daniel eight.
1850 оны хүснэгтийн зорилго нь 1843 оны хүснэгтийн зорилготой адил байв. Энэ нь мөхөж буй дэлхийд гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг тунхаглахад хэрэглэгдэх сайн мэдээний хэрэгсэл байх ёстой байлаа. 1863 онд тэрхүү мэдээ няцаагдсан. Улаан тэнгист эхэлсэн шалгалтын үйл явцаар бэлгэдэгддэг тэрхүү шалгалтын үйл явц нь Даниел номын 8-р бүлгийн 13-р эшлэлд гишгэлэгдэн доройтуулагдах ёстой ариун газрыг заасан цаг хугацааны эш үзүүллэгээр эхэлсэн бөгөөд шалгалтын үйл явц нь Даниел номын 8-р бүлгийн 13-р эшлэлд гишгэлэгдэн доройтуулагдах ёстой цэргийг заасан цаг хугацааны эш үзүүллэгээр төгссөн.
Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.
Тэгээд би нэгэн ариун нэгнийг ярьж байхыг сонсов; мөн өөр нэгэн ариун нэгэн, ярьж байсан тэрхүү ариун нэгэнд хандан, Өдөр бүрийн тахилын тухай, мөн сүйрүүллийн гэм нүглийн тухай үзэгдэл, ариун газрыг болон цэргийг хөл дор гишгэгдэхээр тушаах нь хэдий болтол үргэлжлэх вэ? гэж хэлэв. Тэгэхэд тэр надад, Хоёр мянга гурван зуун хоног хүртэл; тэгээд ариун газар цэвэршүүлэгдэх болно, гэв. Даниел 8:13, 14.
The testing process that began on October 22, 1844, has the signature of Alpha and Omega. The beginning of that testing process was a time prophecy that represented the sanctuary that was to be trampled down. It was a prophecy that produced great light when fulfilled. The testing process that ended in 1863, has the signature of Alpha and Omega. The ending of that testing process was a time prophecy that represented the host that was to be trampled down. It was a prophecy that was designed to produced great light when fulfilled. It was a time prophecy presented by the Elijah of that history, and when it was rejected and set aside, it produced great darkness.
1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд эхэлсэн шалгалтын үйл явц нь Альфа ба Омегийн тамгатай. Тэрхүү шалгалтын үйл явцын эхлэл нь гишгэлэгдэн доромжлогдох ёстой ариун газрыг төлөөлсөн цаг хугацааны эш үзүүллэг байсан. Энэ нь биелэгдэхдээ агуу гэрэл авчирсан эш үзүүллэг байв. 1863 онд төгссөн шалгалтын үйл явц мөн Альфа ба Омегийн тамгатай. Тэрхүү шалгалтын үйл явцын төгсгөл нь гишгэлэгдэн доромжлогдох ёстой цэргийг төлөөлсөн цаг хугацааны эш үзүүллэг байсан. Энэ нь биелэгдэхдээ агуу гэрэл авчрах зорилготойгоор өгөгдсөн эш үзүүллэг байв. Энэ нь тэрхүү түүхийн Елиагаар дамжуулан танилцуулагдсан цаг хугацааны эш үзүүллэг байсан бөгөөд, түүнийг няцаан хойш тавихад, агуу харанхуйг бий болгосон юм.
And this is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather than light, because their deeds were evil. John 3:19.
Шүүлт нь энэ мөн: гэрэл ертөнцөд ирсэн атал хүмүүсийн үйлс нь бузар муу байсан учир тэд гэрлээс илүү харанхуйг хайрласан юм. Иохан 3:19.
The logic that I intend to finish this article with is what I have already noted. Did God through Ellen White endorse the 1843 and 1850 charts?
Би энэ өгүүллийг өндөрлөхдөө дэвшүүлэхээр зорьж буй логик нь миний өмнө нь хэдийн тэмдэглэсэн зүйл мөн. Бурхан Эллен Уайтаар дамжуулан 1843 болон 1850 оны хүснэгтүүдийг сайшаан баталсан уу?
“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.
“1843 оны хүснэгт Эзэний мутрын удирдлагаар бүтээгдсэнийг, мөн үүнийг өөрчлөх ёсгүйг би харсан; тоон үзүүлэлтүүд нь Түүний хүссэнээр байсан; Түүний мутар тэдгээрийн зарим тоон доторх нэгэн алдааг халхлан нуун байсны улмаас, Түүний мутар татагдах хүртэл хэн ч түүнийг харж чадахгүй байсан.” Early Writings, 74.
“I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.
“Би Бурхан ах Николсын хэвлүүлсэн тэр зурагт хуудасны ажилд байсныг харсан. Би энэ зурагт хуудасны тухай Библид эш үзүүллэг байсныг харсан бөгөөд хэрэв энэ зурагт хуудас Бурханы ард түмэнд зориулагдсан бол, хэрэв энэ нь нэгэнд хангалттай бол нөгөөд ч мөн адил хангалттай, мөн хэрэв хэн нэгэнд илүү том хэмжээгээр шинээр зурсан зурагт хуудас хэрэгтэй байсан бол, бүгдэд нь ч яг түүнчлэн хэрэгтэй.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.
Did God through Ellen White endorse the message the Millerites presented during the history of 1840 through 1844?
Бурхан Эллен Уайтаар дамжуулан 1840-өөс 1844 оны түүхэн хугацаанд Миллеритчүүдийн тунхагласан мэдээг сайшаан баталсан уу?
“God is not giving us a new message. We are to proclaim the message that in 1843 and 1844 brought us out of the other churches.” Review and Herald, January 19, 1905.
“Бурхан бидэнд шинэ мэдээ өгч байгаа биш. Бид 1843, 1844 онуудад бусад сүмүүдээс биднийг гаргаж ирсэн тэр мэдээг тунхаглах ёстой.” Review and Herald, January 19, 1905.
“God bids us give our time and strength to the work of preaching to the people the messages that stirred men and women in 1843 and 1844.” Manuscript Release, Number 760.
“1843, 1844 онуудад эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүсийн сэтгэлийг хөдөлгөсөн мэдээнүүдийг ард түмэнд тунхаглах ажилд өөрсдийн цаг хугацаа, хүч чадлаа зориулахыг Бурхан бидэнд тушааж байна.” Гар бичмэлийн эмхэтгэл, № 760.
“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.
“1840–1844 оны хооронд өгөгдсөн бүх мэдээнүүдийг эдүгээ хүчтэйгээр тунхаглах ёстой. Учир нь чиг баримжаагаа алдсан олон хүн байна. Эдгээр мэдээ бүх сүмүүдэд хүрэх ёстой.
“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.
“Христос: ‘Та нарын нүд харж байгаа тул ерөөлтэй; мөн та нарын чих сонсож байгаа тул ерөөлтэй. Учир нь үнэнээр Би та нарт хэлье, та нарын харж буй эдгээрийг харахыг олон эш үзүүлэгчид болон зөвт хүмүүс хүссэн боловч хараагүй; мөн та нарын сонсож буй эдгээрийг сонсохыг хүссэн боловч сонсоогүй юм’ гэж айлдсан [Матай 13:16, 17]. 1843, 1844 онуудад үзэгдсэн зүйлсийг харсан нүд ерөөлтэй билээ.”
“The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“Мэдээ өгөгдсөн. Цаг үеийн тэмдгүүд биелж байгаа тул энэ мэдээг дахин тунхаглахад ямар ч саатал байх ёсгүй; төгсгөлийн ажил хийгдэх учиртай. Богино хугацаанд агуу ажил хийгдэх болно. Удалгүй Бурханы тогтоосноор өгөгдөх нэгэн мэдээ хүчирхэгжсээр чанга хашхираан болон өргөжинө. Тэгээд Даниел өөрт оногдсон хувьд зогсож, гэрчлэлээ өгнө.” Manuscript Releases, 21-р боть, 437.
“The truths that we received in 1841, ‘42, ‘43, and ‘44 are now to be studied and proclaimed. The messages of the first, second, and third angels will in the future be proclaimed with a loud voice. They will be given with earnest determination and in the power of the Spirit.” Manuscript Releases, volume 15, 371.
“Бидний 1841, ‘42, ‘43, ‘44 онуудад хүлээн авсан үнэнүүдийг эдүгээ судалж, тунхаглах ёстой. Эхний, хоёр дахь, гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээнүүд ирээдүйд чанга дуугаар тунхаглагдах болно. Тэдгээр нь чин сэтгэлийн шийдвэр төгс байдалтайгаар, мөн Сүнсний хүчээр өгөгдөх болно.” Manuscript Releases, volume 15, 371.
“We understand the present feebleness and smallness of the work. We have had an experience. In doing the work God has given us, we may go trustingly forward, assured that He will be our efficiency. He will be with us in 1906, as He was with us in 1841, 1842, 1843, and 1844.” Loma Linda Messages, 156.
“Бид энэ ажлын өнөөгийн сул дорой байдал, өчүүхэн шинжийг ойлгож байна. Бидэнд туршлага бий. Бурхан бидэнд өгсөн ажлыг гүйцэтгэхдээ, Тэр бидний чадал, үр нөлөө байх болно гэдэгт итгэн, бид итгэлтэйгээр урагшилж болно. Тэр 1906 онд бидэнтэй хамт байх болно, 1841, 1842, 1843, 1844 онуудад бидэнтэй хамт байсанчлан.” Loma Linda Messages, 156.
“Those who stand as teachers and leaders in our institutions are to be sound in the faith and in the principles of the third angel’s message. God wants His people to know that we have the message as He gave it to us in 1843 and 1844.” General Conference Bulletin, April 1, 1903.
“Манай байгууллагуудад багш, удирдагчийн байр сууринд зогсогчид итгэлд болон гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээний зарчмуудад бат бэх байх ёстой. Бурхан Өөрийн ард түмнийг, бид 1843, 1844 онуудад Түүний бидэнд өгсөн тэр мэдээг эзэмшиж буйгаа мэдээсэй хэмээн хүсдэг.” General Conference Bulletin, April 1, 1903.
“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.
“Анхааруулга ирсэн: 1842, 1843, 1844 онуудад энэ мэдээ ирснээс хойш бидний барьж байгуулсаар ирсэн итгэлийн суурийг түйвээх ямар ч зүйлийг нэвтрүүлэхийг зөвшөөрөх ёсгүй. Би энэ мэдээнд байсан бөгөөд түүнээс хойш Бурхан бидэнд өгсөн гэрэлд үнэнч байж, дэлхийн өмнө зогссоор ирсэн. Өдөр өдрөөр Эзэнийг чин сэтгэлийн залбирлаар эрж, гэрлийг хайж байхдаа бидний хөл тавигдсан тэр тавцангаас хөлөө авах бодол бидэнд үгүй. Та нар намайг Бурханы надад өгсөн гэрлийг орхиж чадна гэж бодож байна уу? Тэр нь Мөнхийн Хад адил байх ёстой. Тэр өгөгдсөн цагаас хойш намайг удирдсаар ирсэн.” Review and Herald, 1903 оны 4 дүгээр сарын 14.
Did God through Ellen White warn His people to defend against attacks that would undermine the truths of the Millerite history?
Бурхан Эллен Уайтаар дамжуулан Миллерчүүдийн түүхэн үнэнүүдийг сулруулах дайралтуудаас хамгаалан зогсохыг Өөрийн ард түмэнд анхааруулсан уу?
“The great waymarks of truth, showing us our bearings in prophetic history, are to be carefully guarded, lest they be torn down, and replaced with theories that would bring confusion rather than genuine light.” Selected Messages, book 2, 101, 102.
“Зөгнөлийн түүхэн дэх бидний чиг баримжааг харуулдаг үнэний агуу тэмдэглэлүүдийг нягтлан сахих ёстой. Эс тэгвээс тэдгээрийг нураан унагаж, жинхэнэ гэрэл бус харин төөрөгдөл авчрах онолуудаар орлуулах аюултай.” Selected Messages, book 2, 101, 102.
“Today Satan is seeking opportunities to tear down the waymarks of truth,—the monuments that have been raised up along the way; and we need the experience of the aged workers who have built their house upon the solid rock, who through evil report as well as good report have been steadfast to the truth.” Gospel Workers, 104.
“Өнөөдөр Сатан үнэний замын тэмдгүүдийг—зам дагуу босгогдсон дурсгалуудыг—нураах боломжийг эрэлхийлж байна; тиймээс байшингаа бат хад чулуун дээр барьсан, муу цуурхал дунд ч сайн мэдээ дунд ч үнэнд тууштай зогсож ирсэн ахмад ажилтнуудын туршлага бидэнд хэрэгтэй байна.” Gospel Workers, 104.
“God never leaves the world without men who can discern between good and evil, righteousness and unrighteousness. God has men whom he has appointed to stand in the forefront of the battle in times of emergency. In a crisis, he will raise up men as he did in ancient times. Young men will be bidden to link up with the aged standard-bearers, that they may be strengthened and taught by the experience of these faithful ones, who have passed through so many conflicts, and to whom, through the testimonies of his Spirit, God has so often spoken, pointing out the right way and condemning the wrong way. When perils arise, which try the faith of God’s people, these pioneer workers are to recount the experiences of the past, when just such crises came, when the truth was questioned, when strange sentiments, proceeding not from God, were brought in.
“Бурхан сайн ба мууг, зөвт байдал ба зөвт бус байдлыг ялган таньж чадах хүмүүсгүйгээр ертөнцийг хэзээ ч орхидоггүй. Бурхан онцгой цаг үед тулалдааны тэргүүн эгнээнд зогсохоор Өөрөө томилсон хүмүүстэй. Хямралын үед Тэр эрт цагт үйлдэж байсанчлан хүмүүсийг босгон гаргана. Залуу хүмүүс ахмад туг баригчидтай нэгдэн холбогдохоор дуудагдах болно, ингэснээр тэд олон тэмцлийг туулсан, мөн Өөрийн Сүнсний гэрчлэлүүдээр дамжуулан Бурхан зөв замыг зааж, буруу замыг яллан буруушааж, тэдэнд маш олонтаа айлдсан эдгээр үнэнч хүмүүсийн туршлагаар бэхжиж, сургамжлагдах юм. Бурханы ард түмний итгэлийг сорьдог аюул занал тулгарах үед, эдгээр анхдагч ажилчид урьд цагийн туршлагуудыг өгүүлэн сануулах ёстой. Тэр үед яг ийм хямралууд тохиож, үнэнийг эргэлзээнд оруулж, Бурханаас бус, хачин сонин үзэл санаанууд нэвтэрч ирж байсан юм.”
“The experience of those aged workers is needed now; for Satan is watching every opportunity to make of no account the old waymarks,—the monuments that have been raised up along the way.” Review and Herald, November 19, 1903.
“Нас ахисан тэр ажилчдын туршлага эдүгээ хэрэгтэй байна; учир нь Сатан хуучин замын тэмдэгүүдийг—зам дагуу босгогдсон хөшөө дурсгалуудыг—юу ч биш мэт болгох бүх боломжийг анхааран ажиглаж байна.” Review and Herald, 1903 оны 11 дүгээр сарын 19.
In 1863 the Millerite movement ended by rejecting the first truth the Elijah of that history had been led to understand. Its final test was based upon the two verses in Daniel eight that identify the trampling down of the sanctuary and the host. The light of the sanctuary was opened at the first of ten tests and darkness was brought upon the host at the last of ten tests.
1863 онд Миллерит хөдөлгөөн тухайн түүхийн Елиад ойлгуулагдахаар удирдуулсан анхны үнэнийг няцааснаар төгссөн. Түүний эцсийн шалгалт нь Даниел наймын ариун газар болон цэргийг хөл дор гишгэлэн бузарлахыг тодорхойлдог хоёр эшлэл дээр үндэслэсэн байв. Ариун газрын гэрэл арван шалгалтын эхнийх дээр нээгдэж, харин цэрэг дээр харанхуй байдал арван шалгалтын сүүлчийнх дээр буусан юм.
“One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan’s banner will first give up their faith in the warnings and reproofs contained in the Testimonies of God’s spirit.
“Нэг зүйл гарцаагүй: Сатаны тугийн дор байр сууриа эзлэх Долоо дахь өдрийн Адвентистүүд юуны өмнө Бурханы Сүнсний Гэрчлэлүүдэд агуулагдсан сануулга ба зэмлэлүүдэд итгэх итгэлээ орхино.
“The call to greater consecration and holier service is being made, and will continue to be made. Some who are now voicing Satan’s suggestions will come to their senses. There are those in important positions of trust who do not understand the truth for this time. To them the message must be given. If they receive it, Christ will accept them, and will make them workers together with him. But if they refuse to hear the message, they will take their stand under the black banner of the Prince of Darkness.
“Илүү гүн ариусал ба илүү ариун үйлчлэлд дуудах уриалга өгөгдөж байгаа бөгөөд цаашид ч өгөгдсөөр байх болно. Одоо Сатаны санал, шивнээг дамжуулан хэлж буй зарим нь ухаан санаандаа орно. Хариуцлагатай чухал албан тушаалд байгаа атлаа энэ цаг үеийн үнэнийг ойлгодоггүй хүмүүс бий. Тэдэнд энэ мэдээ хүргэгдэх ёстой. Хэрэв тэд үүнийг хүлээн авбал, Христ тэднийг хүлээн авч, Өөртэйгөө хамтран ажиллагчид болгоно. Харин хэрэв тэд энэ мэдээг сонсохоос татгалзвал, тэд Харанхуйн Жононгийн хар тугийн дор байр сууриа эзлэх болно.
“I am instructed to say that the precious truth for this time is open more and more clearly to human minds. In a special sense men and women are to eat of Christ’s flesh and drink of his blood. There will be a development of the understanding, for the truth is capable of constant expansion. The divine originator of truth will come into closer and still closer communion with those who follow on to know him. As God’s people receive his word as the bread of heaven, they will know that his goings forth are prepared as the morning. They will receive spiritual strength, as the body receives physical strength when food is eaten.
“Энэ цаг үеийн эрхэм нандин үнэн хүний оюун ухаанд улам бүр тодорхой нээгдэж байна гэж би хэл хэмээн зааварлагдсан. Онцгой утгаар эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүс Христийн махыг идэж, Түүний цусыг уух ёстой. Үнэн нь тасралтгүй тэлэх чадвартай тул ойлголтын хөгжил гарна. Үнэний тэнгэрлэг Эх Үүсвэр Нь Өөрийг нь танин мэдэхээр урагшлан явдаг хүмүүстэй улам ойр, бүр улам ойр нөхөрлөлд орно. Бурханы ард түмэн Түүний үгийг тэнгэрийн талх болгон хүлээн авах үед Түүний илрэн гарах нь өглөө мэт бэлтгэгдсэнийг тэд мэдэх болно. Хоол идэхэд бие махбод хүч тэнхээ авдгийн адил тэд сүнслэг хүчийг хүлээн авна.
“We do not half understand the Lord’s plan in taking the children of Israel from Egyptian bondage, and leading them through the wilderness into Canaan.
“ЭЗЭН израильчуудыг Египетийн боолчлолоос гарган авч, цөлөөр удирдан Канаан уруу оруулсан төлөвлөгөөг бид хагас ч ойлгодоггүй.
“As we gather up the divine rays shining from the gospel, we shall have a clearer insight into the Jewish economy, and a deeper appreciation of its important truths. Our exploration of truth is yet incomplete. We have gathered up only a few rays of light. Those who are not daily students of the Word will not solve the problems of the Jewish economy. They will not understand the truths taught by the temple service. The work of God is hindered by a worldly understanding of his great plan. The future life will unfold the meaning of the laws that Christ, enshrouded in the pillar of cloud, gave to his people.” Spalding and Magan, 305, 306.
“Сайн мэдээнээс гэрэлтэн тусах тэнгэрлэг цацрагуудыг бид хураан цуглуулах тусам, иудейн тогтолцооны талаар илүү тодорхой ойлголттой болж, түүний чухал үнэнүүдийг улам гүнээр үнэлэн эрхэмлэх болно. Үнэнийг шинжин судлах бидний ажил хараахан гүйцэд биш байна. Бид гэрлийн зөвхөн хэдхэн цацрагийг л хураан авсан. Үгийг өдөр бүр судлагч биш хүмүүс иудейн тогтолцооны асуудлуудыг тайлж чадахгүй. Тэд сүмийн үйлчлэлээр заагдсан үнэнүүдийг ойлгохгүй. Бурханы агуу төлөвлөгөөний талаарх ертөнцлөг ойлголтоос болж Бурханы ажил саатагдаж байна. Ирээдүйн амь амьдрал нь үүлэн баганад халхлагдсан Христ Өөрийн ард түмэнд өгсөн хуулиудын утгыг дэлгэн илчлэх болно.” Spalding and Magan, 305, 306.
We will continue our consideration of the symbolism of Elijah in connection with 1863 in the next article.
Бид дараагийн өгүүлэлд 1863 онтой холбоотойгоор Елиагийн бэлгэдлийн тухай авч үзэхээ үргэлжлүүлэх болно.