Дөчдүгээр ишлэлийн нуугдмал түүх — Арван наймдугаар дугаар

Исламын эш үзүүллэгийн дүрслэлд, Сара Хагар ба Ишмаел хоёрыг хязгаарлахад Абрахамыг ятгасан тэрхүү Бичээсийн анхны танилцуулгаас эхлэн Исламын хязгаарлагдалт ба суллагдлыг бид олж хардаг.

Тэр хэрэг явдлаас ч өмнө, Хагарыг эш үзүүллэгийн өгүүлэмжид оруулж ирсэн шалтгаан нь Эзэн Сараг хүүхэд төрүүлэхээс “хорьсон” явдал юм.

Мухаммедэд өгөгдсөн Илчлэлт номын есдүгээр бүлгийн “түлхүүр” бөгөөд үүний дараа Ниневегийн тулалдаанаар биелсэн тэрхүү зүйл нь эш үзүүллэгийн түүхийн аль ч өгөгдсөн мөчид Ислам дээр байсан “хязгаарлалт”-ыг зайлуулсныг илэрхийлдэг.

Мухаммедын хаант улсын “мандалт ба уналт” нь үнэндээ мандалт ба уналт мэтээр бус, харин “суллагдах” ба “хазаарлагдах” явдал хэмээн дүрслэгддэг. Ислам эш үзүүллэгийн утгаар суллагдах үед, тэрхүү суллагдлыг Ниневегийн тулалдаанаар дүрслэн үзүүлсэн байдаг.

1299 оны 7 дугаар сарын 27-нд Осман Никомедийн нутагт аян дайн эхлүүлсэн бөгөөд гучин дөрвөн жилийн дараа түүний хүү нийслэл хот Никомедийг дөрвөн жилийн турш бүсэлж эхлэв. Эцэг нь эхэнд, хүү нь төгсгөлд нь байна. Никомеди хэмээн дүрслэгдсэн нутаг дэвсгэрийн эсрэг дайн эхэлж, Никомеди хэмээх тэрхүү нутаг дэвсгэрийн нийслэл хот Никомедийг эзлэн авснаар төгсөнө. 1299 оноос 1337 он хүртэл гучин найман жилийн хугацаа бөгөөд эш үзүүллэгийн утгаар “гучин найм” гэсэн тоо босож өндийхийг бэлгэддэг.

1299 оны 7 дугаар сарын 27-ноос 1449 оны 7 дугаар сарын 27 хүртэлх нэг зуун тавин жил нь Илчлэл номын есдүгээр бүлгийн хоёр дахь гайгийн Османы эзэнт гүрэн байгуулагдахад хүргэсэн үеийг төлөөлдөг. Никомедиаг аажмаар байлдан дагуулсан гучин найман жил нь эцэг (Осман)-аар эхэлж, түүний хүү (Орхан)-аар төгссөн юм. Энэ хугацаа нь омгийн ванлигаас эзэнт гүрэн хүртэл шатлан өсөн дэвших явцын эхний алхмыг дүрслэн харуулдаг.

Литчийн “’38” оны зөгнөл болон түүний “‘40”-ийн засварласан үзэгдэлд, засварласан зөгнөлөөс арван хоногийн өмнө, наймдугаар сарын 1-нд түүний бичиж үлдээсэн эцсийн мэдэгдэл багтдаг. Тэрхүү зөгнөлийн биелэлт нь Библийн эш үзүүллийн зөв аргачлалыг дэлхий дахинд үнэмшүүлсэн юм. Эртний Израилийн босож байгуулагдсаныг тэмдэглэсэн гучин найман жилд Улаан тэнгисийг гаталснаас Кадеш дахь анхны тэрслэлт хүртэлх хоёр жил багтсан байв.

Тэр тэрслэл нь арван сорилтын хамгийн сүүлчийнх нь хэмээн тодорхойлогддог. Арван сорилтоос бүрдэх хоёр жилийн шалгалтын хугацаа нь цөлд өнгөрүүлсэн гучин найман жил дээр нэмэгдэн 1838 ба 1840 оныг төлөөлсөн бөгөөд 1840 он арван өдрийн нэгэн хугацааг агуулж байв.

1299 оны 7 дугаар сарын 27-нд Османтай холбоотойгоор Исламын мандалтын эхлэл тавигдсан нь 1337 онд дөрвөн жилийн бүслэлтээр төгсөх гучин найман жилийн хугацааг эхлүүлдэг. 1299 оны 7 дугаар сарын 27 нь түүхчдийн Османы эзэнт гүрний мандалтын эхлэл хэмээн тодорхойлдог хоёр алхмын эхнийх нь байсан бөгөөд хоёр дахь алхам нь 1301 он байв. 1299 болон 1301 онуудад болсон Никомедиа ба Никеагийн тулалдаануудын тэрхүү хоёр алхам нь 1838 болон 1840 оныг хэв шинжээр илэрхийлдэг. Зөгнөлийн эхлэл нь төгсгөлийг дүрслэн үзүүлдэг.

Езекиелийн гучин долдугаар бүлэгт Ислам нь дорнын салхины мэдээ бөгөөд үхэгсдийн хуурай яснуудад амьсгалуулснаар тэд хүчирхэг их цэрэг болон босон зогсохын тулд өгөгдсөн байдаг. Езекиелийн мэдээ ирэхэд босож өндийх үйл явц эхэлдэг нь 1838 болон 1840 оны Миллеритийн түүхэнд тохиолдсончлон юм. Тэрхүү мэдээ 9/11-нд ирсэн бөгөөд удахгүй болох Ням гаргийн хуулийн үед тэр яснууд хүчирхэг их цэрэг болон босон зогсоно. Эцсийн өдрүүдэд Бурханы цэргийг ялгуусан сүм болгон босгон өргөх явдал нь 1838 болон 1840 оноор төлөөлөгдөнө. 9/11-ээс Ням гаргийн хууль хүртэлх үе 1840-өөс 1844 он хүртэлх хугацаагаар төлөөлөгдсөн бөгөөд мөн 2023 оны 12-р сарын 31-нээс Нэшвиллийн галан бөмбөлгүүд хүртэлх үеийг ч мөн төлөөлнө.

Нэг зуун тавин жилийн эхэн үед байсан дөрвөн жилийн бүслэлт нь 1449 онд сүүлчийн Константин доромжлогдсоноос эхлэн 1453 онд Константинополь бүслэгдэн унах хүртэлх дөрвөн жилд хүргэсэн юм. Хоёр дахь гайг төлөөлөх, гурван зуун ерэн нэгэн жил арван таван өдрийг хамарсан цаг хугацааны эш үзүүллэг 1449 оны 7 дугаар сарын 27-нд эхэлж, 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд төгссөн. Тэр өдөр нь Сестра Уайт Бурханы хүчний сүр жавхлант илрэл хэмээн нэрлэсэн дөрвөн жилийн хугацааны эхлэлийг тэмдэглэдэг.

Ислам 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд хязгаарлагдсан бөгөөд түүнээс хойших дөрвөн жилийн хугацаа нь Пентекостын үед Ариун Сүнс асгарсантай, мөн Илчлэл арван наймдугаар бүлгийн хүчирхэг тэнгэрэлч бууж ирсэнтэй аль алинтай нь нийцдэг; энэ нь гурав дахь гай зовлонгийн Ислам 9/11-нд Нью-Йоркийн “агуу барилгууд”-ыг цохисон үед биеллээ олсон юм. 9/11 нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын тамгалагдах цагийн эхлэлийг тэмдэглэдэг. Тамгалагдах үйл явц нь тодорхой нэг хугацаа бөгөөд тамгалагдах тэр хугацааны төгсгөл нь түүний эхлэлтэй адил шинжүүдийг агуулдаг. Христ 9/11-нд бууж ирэхдээ, 2023 оны 12 дугаар сарын 31-нд, тамгалагдах эцсийн хугацаа эхэлсэн тэр үед, хоёр гэрчийг амилуулахаар бууж ирэх Михаилын хэв шинжийг үзүүлсэн юм.

Ниневегийн тулалдаан болох түлхүүр нь Исламын янз бүрийн суллагдлыг төлөөлдөг бөгөөд тэдгээр нь 1453 он гэхэд Дорнод Ромыг унагах байв. Аравдугаар эшлэлийн “таван сар” хэмээх нэг зуун тавин жилийн дотор эхлэл нь ч, мөн төгсгөл нь ч дөрвөн жилийн хугацааг агуулдаг. Тэр хоёр дөрвөн жилийн хугацаа нь гурван зуун ерэн нэгэн жил, арван таван өдрийн төгсгөлтэй холбогддог бөгөөд энэ нь 1840-өөс 1844 он хүртэлх дөрвөн жилийн хугацааг тэмдэглэсэн бөгөөд тэр үед Христ “бүх дэлхийг Өөрийн алдар суугаар гэрэлтүүлэх” байв. 1844 онд эш үзүүллэгийн цаг хугацааг цаашид хэрэглэхээ больсон, учир нь цаг хугацаа “цаашид байхгүй” байх байлаа.

Дөрвөн жилийн хугацаатай тэдгээр гурван шугам нь 9/11-ээс Ням гаргийн хууль хүртэлх лацдах цаг үетэй нийцдэг бөгөөд мөн 2023 оны 12 дугаар сарын 31-нээс Ислам дахин суллагдан Нэшвиллийн галт бөмбөлгүүдийг илгээх хүртэл дүрслэгдсэн, 9/11-ээс Ням гаргийн хууль хүртэлх фракталтай ч мөн нийцдэг.

Диоклетиан бол Смирна чуулганы омега тэмдэг мөн, харин Нерон бол альфа тэмдэг юм. Агуу Константин бол Пергамос чуулганы альфа тэмдэг мөн, харин Юстиниан бол омега тэмдэг юм.

Ромыг дорнод ба өрнөд гэж “хууль ёсоор” хуваасан явдал (энэ нь удаан үргэлжлээгүй) Диоклетианы үед хэрэгжсэн бөгөөд Ромын эш үзүүллэгийн дагуух дорнод ба өрнөдийн хуваагдал Константины үед биелсэн юм. Смирнагаар төлөөлөгдсөн хавчлагын бэлгэдэлт хоёр дахь чуулганы түүхийн туршид Ром хууль ёсоор дорнод ба өрнөд гэж хуваагдсан бөгөөд Пергамумаар төлөөлөгдсөн буулт хийсэн бэлгэдэлт гурав дахь чуулганы түүхэнд Ром эш үзүүллэгийн дагуу дорнод ба өрнөд гэж хуваагдсан юм. 293 он нь альфа, 330 он нь омега байсан бөгөөд 330 оны 5 дугаар сарын 11-нд Агуу Константин Константинополь хотыг Эзэнт гүрний нийслэл болгон өргөмжлөн зориулав.

Смирнагийн сүм 64 онд Нерогоос эхэлсэн бөгөөд тэр үед Ромын их түймрийг Неро Христэд итгэгчдийг хавчин мөшгөхөд ашиглаж, түймрийг тэд тавьсан хэмээн буруутгасан юм. Неро хавчлагын эхлэлийг тэмдэглэж, мөн эцсийн өдрүүдийн сүүлчийн хавчлагын хэв шинж болдог. Тэрхүү эцсийн хавчлага нигүүлслийн хугацаа хаагдах хүртэл үргэлжилдэг бөгөөд тэр үед папын эрх мэдэл түүнд туслах хэн ч үгүйгээр төгсөнө. Ийнхүү хавчлагын эхний үе Ромын шаталтаар эхэлсэн бол сүүлчийн хавчлага ч мөн Ромын шаталтаар төгсөнө.

Смирна 64 онд Ром шатсанаар эхэлж, хоёр зуун тавин жилийн дараа 313 онд Миланы зарлиг болон зүүн, өрнийн улс төрийн гэрлэлтээр төгсөв. Хавчлагын арван жилийн фрактал 303 онд эхэлж, 313 онд Миланы зарлиг болон зүүн, өрнийн улс төрийн гэрлэлтээр төгсөв. Диоклетиан 293 онд зүүн, өрнийг хууль ёсоор хувааснаар эхэлсэн хорин жил 313 онд зүүн, өрнийн улс төрийн гэрлэлтээр төгсөв. 313 оны зүүн, өрнийн хоорондын гэрлэлтийн гэрээ 324 оны салалтаар төгссөн бөгөөд тэр үед Константин зүгийн Лицинийг ялж, Ромын цорын ганц захирагч болов. 324 оны эш үзүүллэгийн салалт нь 321 онд гарсан анхны Ням гаргийн хуулиас хойш гурван жилийн дараа болсон юм.

Рафиагийн тулалдааны үеийн Птолемей «арван долоон жил» хаанчилсан бөгөөд Рафиагийн тулалдаан ба Паниумын тулалдааны хооронд «арван долоон жил» байсан. Тэр арван долоон жил нь 313 оноос 330 он хүртэлх арван долоон жилтэй бэлгэдлийн хувьд нийцдэг. Нерогийн Смирнагийн хоёр зуун тавин жил нь Пергамын сүмийн эхний арван долоон жилд хүргэж, мөн МЭӨ 457 онд гарсан гурав дахь зарлигаас эхэлсэн хоёр зуун тавин жилтэй холбогддог; тэр нь Даниел 8:14-ийн 2300 жилийн эхлэл бөгөөд Адвентизмын суурь, төв багана мөн. Хоёр зуун тавин жилийн хоёр гэрч нь 1776 онд эхэлж энэ 2026 онд төгсөх Библийн эш үзүүллэгийн зургаа дахь хаанчлалын хоёр зуун тавин жилтэй нийцдэг.

Адвентизмын анхдагчид 313-аас 330 он хүртэлх арван долоон жилийг харж чадаагүй, ойлгоогүй бөгөөд учир нь 1844 онд тэд долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр болон нарны өдрийн асуудлыг хараахан бүрэн ойлгоогүй байсан юм. Гэвч тэд Илчлэлт 9-ийн аравдугаар эшлэлийн нэг зуун тавин жилийг танин мэдсэн бөгөөд энэ нь 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд төгссөн гурван зуун ерэн нэгэн жил, арван таван өдөрт хүргэсэн нэгэн хугацааны эхлэл болсон юм. Тэрхүү ойлголт нь Бурханы хүчний “агуу илрэл”-ийг бий болгосон.

Ниневегийн тулалдаан нь төгсгөлийн үеийн үйл явдлуудын дараалал дотор Ромын эзэнт гүрэн, зүүн ба баруун Ромын хаант улсууд, мөн папын Ромын гэрчлэлүүдийг уялдуулан нийцүүлэх эш үзүүллэгийн лавлах цэгийг хангадаг. Иймээс Ниневегийн тулалдаан нь Ромын талаархи олон янзын эш үзүүллэгийн гэрчлэлүүдийг бүрнээр нь тодорхой харуулдаг түлхүүр мөн бөгөөд Даниел 11-ийн арван дөрөвдүгээр эшлэлийн дагуу үзэгдлийг тогтоодог нь Ром юм. Тэрхүү шугамуудыг нэгтгэн нийлүүлдэг түлхүүр нь Ниневегийн тулалдаан юм.

Дараагийн өгүүлэлдээ бид Илчлэлт номын есдүгээр бүлгийн гай зовлонгуудын талаар өгүүлсэн өмнөх таван өгүүллийг нэгтгэн авч үзэж эхэлнэ.