Илчлэл номын есдүгээр бүлэгт Ниневегийн тулалдааныг төлөөлсөн “түлхүүр” нь эргэлтийн цэгийг бий болгосон түүхэн үйл явдлаар биеллээ олсон бөгөөд энэ нь, мэдээж, түлхүүрийн гүйцэтгэдэг үүрэг юм. Миний дэвшүүлж буй санаа бол Ниневегийн тулалдаан нь исламын мандан гарч ирснийг заасан түүхэн түлхүүр төдийгүй эш үзүүллэгийн түлхүүр мөн юм. Тэрхүү тулалдааны эш үзүүллэгийн өрнөл нь Даниел болон Илчлэл номд өгүүлсэн Библийн эш үзүүллэг дэх хаант улсуудын бүх шугамыг Даниел номын арван нэгдүгээр бүлэгтэй нийцүүлэн уялдуулдаг. Ингэснээр тэдгээр хаант улс бүгд Даниел номын арван нэгдүгээр бүлгийн сүүлийн зургаан эшлэлийг гэрчлэх, түүнээс ч илүү чухал нь—дөчдүгээр эшлэлийн далд буй гадаад түүхийн лацыг задлах боломжтой болдог.
Би чамд тэнгэрийн хаанчлалын түлхүүрүүдийг өгнө. Чи газар дээр юуг хүлнэ, тэр нь тэнгэрт хүлэгдсэн байх болно; мөн чи газар дээр юуг тайлна, тэр нь тэнгэрт тайлагдсан байх болно. Матай 16:19.
Мухаммедын хаанчлалын суллагдаж, мандан бадрах нь
627 оны Ниневегийн тулалдаан нь Бурханы зохицуулалтаар татсан манан дагалдсан Ромын цэргийн ов мэхэнд ялагдсан Персийн ноёрхлын сүүлчийн арван жилийн эхлэлийг тавьсан юм. Энэ нь Мухаммедын лалын үй олон цэрэг хүчээ авч эхэлсэн эргэлтийн цэг байв. Уг тулалдаан өмнө нь оршиж байсан тогтоон барих хүчийг үгүй хийсэн бөгөөд хэрэв Ром, Перс хоёр хоёулаа хүч чадлаа хадгалсан бол онолын хувьд тэрхүү тогтоон барих хүч хэвээр үлдэх байлаа. Гэвч аль аль нь хүч чадлаа хадгалж чадсангүй.
Хязгаарлалт ба чөлөөлөлт
Исламын эш үзүүллэгийн дүрслэлд, Сара Хагар ба Ишмаел хоёрыг хязгаарлахад Абрахамыг ятгасан тэрхүү Бичээсийн анхны танилцуулгаас эхлэн Исламын хязгаарлагдалт ба суллагдлыг бид олж хардаг.
Сараи Абрамд — Миний гомдол чам дээр байг: би шивэгчнээ чиний өвөрт өгсөн; харин тэр жирэмсэлснээ мэдмэгцээ би түүний нүдэнд басамжлагдав. ЭЗЭН чи бид хоёрын хооронд шүүг. Гэвч Абрам Сараид — Харагтун, шивэгч чинь чиний гарт байна; түүнд өөрт чинь таалагдах ёсоор үйлд гэж хэлэв. Тэгээд Сараи түүнтэй хатуу ширүүн харьцахад, тэр түүний нүүрнээс зугтан одов. Эхлэл 16:5, 6.
Тэр хэрэг явдлаас ч өмнө, Хагарыг эш үзүүллэгийн өгүүлэмжид оруулж ирсэн шалтгаан нь Эзэн Сараг хүүхэд төрүүлэхээс “хорьсон” явдал юм.
Абрамын эхнэр Сарай түүнд хүүхэд төрүүлсэнгүй. Харин түүнд Хагар нэртэй, египет шивэгчин байжээ. Тэгээд Сарай Абрамд — Үзэгтүн, ЭЗЭН намайг төрүүлэхээс түдгэлзүүлжээ. Миний шивэгчин уруу, би чамаас гуйя, орогтун; магадгүй би түүгээр дамжуулан хүүхэдтэй болж болох юм гэв. Абрам Сарайн үгийг сонсов. Эхлэл 16:1, 2.
Мухаммедэд өгөгдсөн Илчлэлт номын есдүгээр бүлгийн “түлхүүр” бөгөөд үүний дараа Ниневегийн тулалдаанаар биелсэн тэрхүү зүйл нь эш үзүүллэгийн түүхийн аль ч өгөгдсөн мөчид Ислам дээр байсан “хязгаарлалт”-ыг зайлуулсныг илэрхийлдэг.
“Тэнгэр элч нар дөрвөн салхийг барьж байгаа бөгөөд энэ нь уурсан хилэгнэсэн, хүлээсээ таслан мултарч, бүх дэлхийн гадаргуу дээгүүр давхин өнгөрөхийг эрмэлзэгч, замдаа сүйрэл ба үхлийг дагуулан яваа морьдоор төлөөлөгдөн үзүүлэгдсэн юм.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
Мухаммедын хаант улсын “мандалт ба уналт” нь үнэндээ мандалт ба уналт мэтээр бус, харин “суллагдах” ба “хазаарлагдах” явдал хэмээн дүрслэгддэг. Ислам эш үзүүллэгийн утгаар суллагдах үед, тэрхүү суллагдлыг Ниневегийн тулалдаанаар дүрслэн үзүүлсэн байдаг.
Гагцхүү гайнууд
Долоон бүрээнээс зөвхөн исламын гамшгийн бүрээнүүд л зөгнөлийн түүхэнд анх гарч ирсэн үеэсээ нигүүлслийн хугацаа дуусах хүртэл түүхийн туршид тогтвортой хүчин болон оршсоор байдаг. Баруун Ромд буусан эхний дөрвөн бүрээг Одоакр, Гензерих, Хүннүгийн Аттила, Аларих нар төлөөлж, улмаар эцсийн өдрүүдэд Бурханы удирдлагын дагуу шүүлтийг гүйцэтгэх дөрвөн хүчнийг урьдчилан бэлгэдсэн боловч тэдгээртэй орчин үед дүйцэх хүчин нь эртний тэр дөрвөн хүчний шууд залгамжлагч биш юм. Харин гамшгийн бүрээнүүдийн хувьд тийм биш. Ислам түүхэнд гарч ирсэн цагаасаа эхлэн нигүүлслийн хугацаа дуусахад бүрэн суллагдах хүртлээ суллагдах болон хязгаарлагдах үйл явцын турш шууд залгамж холбоогоо хадгалсаар байдаг. Гамшгийн бүрээнүүдийн хувьд ‘суллалтын’ “түлхүүр” нь Ниневегийн тулалдаанаар тэмдэглэгддэг.
Никомедиа ба 1299 оны 7 дугаар сарын 27
Анхдагчид 1299 оны долоодугаар сарын 27-ныг зуун тавин жилийн хугацааны эхлэл хэмээн зөв тогтоосон бөгөөд энэ хугацаа 1449 оны долоодугаар сарын 27-нд дуусаж, тэр өдрөөс 1840 оны наймдугаар сарын 11-нд дууссан гурван зуун ерэн нэгэн жил арван таван хоногийн хугацаа эхэлсэн юм.
Өмнөх өгүүлэлдээ бид султан Орхан Гази (Османы бейликийг үндэслэгч I Османы хүү) Византийн чухал хот болох Никомедиаг 1333 оноос 1337 он хүртэл бүсэлсэн тухай тодорхойлон өгүүлсэн. Энэ бүслэлт нь түүний эцэг Османы эхлүүлсэн Никомедиагийн эсрэг дайн байлдааны төгсгөл болсон юм. Илчлэл номын есдүгээр бүлгийн аравдугаар эшлэлд дурдсан нэг зуун тавин жилийн хугацаа 1299 оны 7 дугаар сарын 27-нд эхэлсэн бөгөөд энэ нь эш үзүүллэгийн эхлэл учраас тэрхүү эхлэлийн огноотой холбоотой түүхийг анхааран үзэх ёстой. I Осман (Османы хаант угсааг үндэслэгч) нь султан Орхан Газигийн эцэг бөгөөд тэрээр 1299 оны 7 дугаар сарын 27-нд Бафеусын тулалдаанд Византийн эзэнт гүрний эсрэг эхэн үеийн чухал ялалтаа байгуулсан юм. Уг тулалдаан Никомедиагийн бүс нутагт, Ромын болон Византийн эхэн үеийн түүхэнд нэн чухал нийслэл хот байсан Никомедиа хотын ойролцоо болжээ.
Эцэг ба Хүү
1299 оны 7 дугаар сарын 27-нд Османы цэрэг орон нутгийн захирагчийн удирдсан Византын армийг ялжээ. Энэ тулалдааныг Осман Битини (Анатолийн баруун хойд хэсэг) нутагт эрх мэдлээ бэхжүүлж эхэлснээс хойш бие даан байгуулсан цэргийн анхны томоохон ялалтуудын нэг гэж үздэг. Энэ нь түрэгийн жижиг бейлик (овгийн вант улс) байснаа хожим Византын эзэмшил нутгуудад аюул учруулж, улмаар тэдгээрийг эзлэн авах хүч болон өсөн бэхжих шилжилтийн чухал алхам болсон юм. Тэр өдөр исламын шашин өсөн тэлэх үеийн эхлэлийг тэмдэглэдэг бөгөөд энэ үйл явц эцэстээ 1453 онд Константинополь унах үед Османы эзэнт гүрэн байгуулагдахад хүргэсэн юм. Осман гази дайчдыг (исламын шашны үзэл санаагаар хөтлөгдөн хилийн бүсэд довтлон дээрэмдэгчид) ашиглаж байсан бөгөөд ийнхүү хилийн гази дайчдыг илүү нарийн зохион байгуулалттай арми болгон бүрдүүлэх үйл явц эхэлж, Османы үед, дараа нь түүний хүү Орханы үед шат дараалан хөгжжээ. Османы үлдээсэн өвийн бусад чухал талын нэг нь исламд өмч хөрөнгийг эзэмшилдээ хадгалж үлдэх боломж олгосон явдал бөгөөд энэ нь гази дайчдын байлдааны арга барилаас ялгаатай байв. Тэдний эмх замбараагүй, гэнэт дайраад ухран зугтах тактик нь тэдэнд ялалтын олз омгийг л үлдээдэг байсан болохоос ямар ч газар нутаг үлдээдэггүй байжээ.
1299 оны 7 дугаар сарын 27-нд Осман Никомедийн нутагт аян дайн эхлүүлсэн бөгөөд гучин дөрвөн жилийн дараа түүний хүү нийслэл хот Никомедийг дөрвөн жилийн турш бүсэлж эхлэв. Эцэг нь эхэнд, хүү нь төгсгөлд нь байна. Никомеди хэмээн дүрслэгдсэн нутаг дэвсгэрийн эсрэг дайн эхэлж, Никомеди хэмээх тэрхүү нутаг дэвсгэрийн нийслэл хот Никомедийг эзлэн авснаар төгсөнө. 1299 оноос 1337 он хүртэл гучин найман жилийн хугацаа бөгөөд эш үзүүллэгийн утгаар “гучин найм” гэсэн тоо босож өндийхийг бэлгэддэг.
“Одоо босож, Зэрэд горхийг гатал” гэж би хэлэв. Тэгээд бид Зэрэд горхийг гатлав. Бид Кадеш-Барнеагаас гарснаас хойш Зэрэд горхийг гаталж өнгөртөл өнгөрсөн хугацаа нь гучин найман жил байв. ЭЗЭН тэдэнд тангарагласан ёсоор байлдааны эрчүүдийн бүх үеийнхэн цэргийн хүрээн дундаас бүрэн мөхөж дуустал тийнхүү өнгөрөв. Дэд хууль 2:13, 14.
1299 оны 7 дугаар сарын 27-ноос 1449 оны 7 дугаар сарын 27 хүртэлх нэг зуун тавин жил нь Илчлэл номын есдүгээр бүлгийн хоёр дахь гайгийн Османы эзэнт гүрэн байгуулагдахад хүргэсэн үеийг төлөөлдөг. Никомедиаг аажмаар байлдан дагуулсан гучин найман жил нь эцэг (Осман)-аар эхэлж, түүний хүү (Орхан)-аар төгссөн юм. Энэ хугацаа нь омгийн ванлигаас эзэнт гүрэн хүртэл шатлан өсөн дэвших явцын эхний алхмыг дүрслэн харуулдаг.
1299 оны 7 дугаар сарын 27-ноос 1449 оны 7 дугаар сарын 27 хүртэлх нэг зуун тавин жилийн хугацаанд гучин найман жилийн төгсгөлийг заагласан дөрвөн жилийн бүслэлт багтдаг. Никомедиаг эзлэн авах ажиллагааг эцэг Осман эхлүүлсэн бөгөөд 1333 оноос 1337 он хүртэл үргэлжилсэн дөрвөн жилийн бүслэлтээр уг ажиллагаа эцэслэн гүйцэлджээ—энэ бүслэлтийг Османы хүү явуулсан юм.
Зуун тавин жил 1449 оны долоодугаар сарын 27-нд дуусахад Византын эзэн хаан XI Константин буюу Зүүн Ромын сүүлчийн Константин хаан ширээнд залрах зөвшөөрлийг туркуудаас хүсжээ. Тэр өдрөөс Константинополь эзлэгдэх хүртэл дөрвөн жил өнгөрсөн юм. Тэрхүү дөрвөн жил Константинополийн бүслэлтээр төгсөж, сүүлчийн Константин уг бүслэлтийн үеэр амь үрэгджээ. Исламын шашны мандалтыг зуун тавин жилийн зөгнөлийн эхний гучин найман жилээр дүрслэн харуулдаг бөгөөд энэ нь дөрвөн жилийн бүслэлтээр оргилдоо хүрсэн юм. Зуун тавин жил дуусахад исламын шашин тийм хэмжээнд хүчирхэгжсэн байсан тул Зүүн Ром тухайн үеийн туркуудын сүр хүчний өмнө гутаагдан доромжлогдсон байв. 1449 оны долоодугаар сарын 27-ны тэрхүү доромжлолоос дөрвөн жилийн дараа буюу 1453 онд Константинополийг бүслэн эзэлжээ. Эхний гучин найман жилийн төгсгөл нь бүслэлтээр тэмдэглэгддэг бөгөөд Османы эзэнт гүрэн байгуулагдсан нь ч мөн бүслэлтээр тэмдэглэгддэг.
38 ба 40
Мосегийн Дэд хууль номд өгүүлснээр, гучин наймын тоо нь бэлгэдлийн хувьд цөлд дөчин жил тэнүүчлэх шүүлтийн хугацааны сүүлчийн гучин найман жилийг төлөөлдөг. Иймээс гучин наймын тоо нь бэлгэдлийн хувьд дөчийн тоотой холбоотой юм. Осман 1299 оны долоодугаар сарын 27-нд Никомедиагийн нутаг дэвсгэрийг эзэлсэн бөгөөд гучин найман жилийн дараа түүний хүү уг нутаг дэвсгэрийн нийслэл хотыг эзэлжээ. Нутаг дэвсгэр болон нийслэл хот нь хоёулаа Никомедиа нэртэй байв. Түүхчид энэ тулалдааныг Османы эзэнт гүрэн мандан гарч ирсний чухам эхлэлийг илтгэх ‘хоёр’ алхмын эхнийх гэж тодорхойлдог. Түүхэнд хоёр дахь алхам хэмээн тодорхойлогддог үйл явдал нь 1301 оны Никеагийн тулалдаан юм. Тэнд эцэг Осман нь Никеа хэмээх нутаг дэвсгэрийг эзэлсэн бөгөөд 1331 онд буюу гучин жилийн дараа түүний хүү урьд нь Ромын нийслэл байсан Никеа нэртэй нийслэл хотыг эзэлжээ.
Хоёр үе шатны эхнийх болох 1299 он болон Никомедиагийн тулалдаантай холбон авч үзвэл, хоёр дахь үе шат нь хоёр жилийн дараа буюу 1301 онд тохиосон юм. 1299 он нь гучин наймыг бэлгэддэг бөгөөд хоёр жилийн дараа (дөч) Никеагийн нутаг дэвсгэрийг эцэг нь эзлэн авдаг. Эртний Израил амлагдсан газрыг эзлэн авахаар боссонтой холбоотой гучин найм ба дөчийн хамаарал нь 1299 оны долоодугаар сарын 27 болон 1301 оноор илэрхийлэгддэг. Исламын хүчирхэгжилтийн эхний тэр хоёр үе шат нь эцэг нь нутаг дэвсгэрийг эзлэн авснаар эхэлж, эцэст нь хүү нь тухайн нутаг дэвсгэрийн нийслэлийг эзлэн авснаар төгсдөг цэргийн аян дайнаар тодорхойлогддог. Тэр хоёр нийслэл хоёулаа бүслэлтийн үеэр эзлэгдсэн. Хоёр нийслэл хоёулаа нэгэн цагт Зүүн Ромын нийслэл байжээ.
1299 оны долоодугаар сарын 27 болон 1301 он нь 1840 оны наймдугаар сарын 11-нд төгсгөлдөө хүрч, 1838 оны түүхийг илэрхийлдэг бөгөөд тэр онд Литч хожим 1840 оны наймдугаар сарын 11-нд биелэх гурван зуун ерэн нэгэн жил арван таван хоногийн эш үзүүллэгийн талаарх өөрийн үзэл, урьдчилсан таамаглалыг анх нийтэлсэн юм. Миллерийн дагалдагчдын хувьд босон өндийх хоёр үе шат нь 1838 болон 1840 он байв.
“1840 онд эш үзүүллэгийн өөр нэгэн онцгой биелэлт өргөн хүрээний сонирхлыг өдөөв. Үүнээс хоёр жилийн өмнө, Хоёрдугаар Ирэлтийг тунхаглагч тэргүүлэх үйлчлэгчдийн нэг Жосиа Литч Илчлэлт 9-ийн тайлбарыг нийтэлж, Османы эзэнт гүрэн нуран унахыг урьдчилан хэлсэн байв. Түүний тооцооллоор энэ хүч ‘МЭ 1840 онд, 8 дугаар сарын хугацаанд’ мөхөх ёстой байлаа; бөгөөд түүний биелэхээс хэдхэн хоногийн өмнө тэрээр ийн бичжээ: ‘Эхний хугацаа болох 150 жил нь Деакозес туркуудын зөвшөөрлөөр хаан ширээнд суухаас өмнө яг таг биелсэн гэж үзвэл, мөн 391 жил, арван таван өдөр нь эхний хугацааны төгсгөлөөс эхэлсэн гэж тооцвол, энэ нь 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд дуусах бөгөөд тэр үед Константинополь дахь Османы эрх мэдэл эвдэгдэх болно гэж хүлээгдэж байна. Мөн ийм байх болно гэдэгт би итгэж байна.’—Josiah Litch, in Signs of the Times, and Expositor of Prophecy, August 1, 1840.”
“Яг заагдсан тэр цагт Турк улс өөрийн элч нараараа дамжуулан Европын холбоот их гүрнүүдийн хамгаалалтыг хүлээн авч, ийнхүү өөрийгөө христийн үндэстнүүдийн хяналтад оруулсан юм. Энэ үйл явдал зөгнөлийг яг таг биелүүлсэн. Энэ нь мэдэгдмэгц, үй олон хүн Миллер болон түүний хамтран зүтгэгчдийн баримталсан эш үзүүллэгийг тайлбарлах зарчмуудын зөв болохыг хүлээн зөвшөөрч, Христийн ирэлтийн хөдөлгөөнд гайхамшигт түлхэц өгөгдөв. Эрдэм боловсролтой, нэр хүндтэй хүмүүс Миллертэй нэгдэн, түүний үзлийг номлон тунхаглахын сацуу хэвлэн нийтэлж байв; 1840-өөс 1844 он хүртэл энэ ажил түргэн шуурхайгаар өргөжин тэлсэн юм.” The Great Controversy, 334, 335.
Литчийн “’38” оны зөгнөл болон түүний “‘40”-ийн засварласан үзэгдэлд, засварласан зөгнөлөөс арван хоногийн өмнө, наймдугаар сарын 1-нд түүний бичиж үлдээсэн эцсийн мэдэгдэл багтдаг. Тэрхүү зөгнөлийн биелэлт нь Библийн эш үзүүллийн зөв аргачлалыг дэлхий дахинд үнэмшүүлсэн юм. Эртний Израилийн босож байгуулагдсаныг тэмдэглэсэн гучин найман жилд Улаан тэнгисийг гаталснаас Кадеш дахь анхны тэрслэлт хүртэлх хоёр жил багтсан байв.
Учир нь Миний алдрыг, мөн Египетэд болон цөлд Миний үйлдсэн гайхамшгуудыг харсан атлаа Намайг эдүгээ арвантаа сорьж, Миний дуу хоолойд чих тавиагүй тэр бүх хүмүүс Миний тэдний эцэг өвгөдөд тангараглан амласан газрыг гарцаагүй үзэхгүй; Намайг хилэгнүүлсэн тэдний хэн нь ч түүнийг үзэхгүй. Тооллого 14:22, 23.
Тэр тэрслэл нь арван сорилтын хамгийн сүүлчийнх нь хэмээн тодорхойлогддог. Арван сорилтоос бүрдэх хоёр жилийн шалгалтын хугацаа нь цөлд өнгөрүүлсэн гучин найман жил дээр нэмэгдэн 1838 ба 1840 оныг төлөөлсөн бөгөөд 1840 он арван өдрийн нэгэн хугацааг агуулж байв.
1299 оны 7 дугаар сарын 27-нд Османтай холбоотойгоор Исламын мандалтын эхлэл тавигдсан нь 1337 онд дөрвөн жилийн бүслэлтээр төгсөх гучин найман жилийн хугацааг эхлүүлдэг. 1299 оны 7 дугаар сарын 27 нь түүхчдийн Османы эзэнт гүрний мандалтын эхлэл хэмээн тодорхойлдог хоёр алхмын эхнийх нь байсан бөгөөд хоёр дахь алхам нь 1301 он байв. 1299 болон 1301 онуудад болсон Никомедиа ба Никеагийн тулалдаануудын тэрхүү хоёр алхам нь 1838 болон 1840 оныг хэв шинжээр илэрхийлдэг. Зөгнөлийн эхлэл нь төгсгөлийг дүрслэн үзүүлдэг.
Никомедиа болон Никеа хотууд тус тусын түүхийн тодорхой үед Зүүн Ромын нийслэлээр түр хугацаанд үйлчилж байв. Мэдээжийн хэрэг, эцэст нь Константинополь 330 онд дорнод нийслэл болж, 1453 он хүртэл энэ байр сууриа хадгалсан билээ. Никомедиа болон Никеа нь Константинополийн уналтыг бэлгэдэн харуулдаг; эдгээр хот бүгд исламынхны бүслэлтийн улмаас унасан бөгөөд тэдгээр бүслэлт нь исламынхан эхлээд нутаг дэвсгэрийг нь эрхшээлдээ оруулж, дараа нь нийслэл хотыг нь эзлэн авсан аян дайны төгсгөл болсон юм.
1333 оноос 1337 он хүртэл дөрвөн жил үргэлжилсэн анхны бүслэлт нь 1449 оноос эш үзүүллэгийн хугацаа дууссан 1453 он хүртэлх дөрвөн жилийг бэлгэддэг. Гурван зуун ерэн нэгэн жил арван таван хоногийн дараа, 1299 оны долоодугаар сарын 27 болон 1449 оны долоодугаар сарын 27-ны альфа түүхэнд харуулсанчлан, ‘гучин найм ба дөч’ гэсэн шинж чанаруудаар бэлгэдэгдсэн эш үзүүллэгийн хүчний дор миллеритүүд ‘босон гарч ирэх’ үед ислам хязгаарлагдана. Исламын босон гарч ирэх явдал болон Бурханы эцсийн өдрүүдийн элч нарын босон гарч ирэх явдлыг 38 ба 40-ийн тоон харилцаанд үндэслэн бүтээсэн тоон бэлгэдлээр илэрхийлдэг.
Езекиелийн гучин долдугаар бүлэгт Ислам нь дорнын салхины мэдээ бөгөөд үхэгсдийн хуурай яснуудад амьсгалуулснаар тэд хүчирхэг их цэрэг болон босон зогсохын тулд өгөгдсөн байдаг. Езекиелийн мэдээ ирэхэд босож өндийх үйл явц эхэлдэг нь 1838 болон 1840 оны Миллеритийн түүхэнд тохиолдсончлон юм. Тэрхүү мэдээ 9/11-нд ирсэн бөгөөд удахгүй болох Ням гаргийн хуулийн үед тэр яснууд хүчирхэг их цэрэг болон босон зогсоно. Эцсийн өдрүүдэд Бурханы цэргийг ялгуусан сүм болгон босгон өргөх явдал нь 1838 болон 1840 оноор төлөөлөгдөнө. 9/11-ээс Ням гаргийн хууль хүртэлх үе 1840-өөс 1844 он хүртэлх хугацаагаар төлөөлөгдсөн бөгөөд мөн 2023 оны 12-р сарын 31-нээс Нэшвиллийн галан бөмбөлгүүд хүртэлх үеийг ч мөн төлөөлнө.
Зүүн Ром
I Константин (Их Константин) эзэнт гүрнийг хувааснаас эхлэн сүүлчийн Константин хүртэлх үе нь Зүүн Ромын эш үзүүллэгийн түүхийг илэрхийлдэг. Иймээс эш үзүүллэгийн энэ үе нь тэдний нэрээр төлөөлүүлсэн эш үзүүллэгийн буюу бэлгэдлийн эцэг, хүү хоёроор зааглагддаг боловч Их Константин, XI Константин хоёрын хооронд шууд цусан удмын холбоо байгаагүй. Анхны болон сүүлчийн Константиныг мөн эш үзүүллэгт альфа ба омега хэмээх бэлгэдлээр дүрсэлдэг бөгөөд эцэг (альфа) нь Константинополийг нийслэлээр сонгосон бол хүү (омега) нь Константинополь нийслэл байхаа больсон тэрхүү бүслэлтийн үеэр нас барсан. Зүүн Ромын эш үзүүллэгийн үеийг анхны болон сүүлчийн Константин заагладаг. 1299 оны долоодугаар сарын 27-нд эхэлсэн 150 жилийн хугацаа нь 38 жилийн үеийг багтааж, 4 жилийн бүслэлтээр төгсдөг. Тэрхүү бүслэлт нь 1449–1453 оны үеийг бэлгэдэн харуулсан. Никомедиаг эзлэх аян дайн нь нэгэн нутаг дэвсгэрийг эзлэн авснаар эхэлж, тэрхүү нутаг дэвсгэрийн нийслэлийг эзлэн авснаар дууссан. Анхны болон сүүлчийн Константины нэгэн адил, Никомедиаг эзлэн авах үйл явц эцгийн (анхныхын) үед эхэлж, хүүгийн (сүүлчийнхийн) үед дууссан.
Дөрвөн жил
Нэг зуун тавин жилийн эхэн үед байсан дөрвөн жилийн бүслэлт нь 1449 онд сүүлчийн Константин доромжлогдсоноос эхлэн 1453 онд Константинополь бүслэгдэн унах хүртэлх дөрвөн жилд хүргэсэн юм. Хоёр дахь гайг төлөөлөх, гурван зуун ерэн нэгэн жил арван таван өдрийг хамарсан цаг хугацааны эш үзүүллэг 1449 оны 7 дугаар сарын 27-нд эхэлж, 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд төгссөн. Тэр өдөр нь Сестра Уайт Бурханы хүчний сүр жавхлант илрэл хэмээн нэрлэсэн дөрвөн жилийн хугацааны эхлэлийг тэмдэглэдэг.
“Гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг тунхаглахад нэгддэг тэр тэнгэрэлч бүх дэлхийг өөрийн алдраар гэрэлтүүлэх ёстой. Энд дэлхий дахины цар хүрээтэй, урьд хожид үзэгдээгүй хүч чадал бүхий нэгэн ажлыг зөгнөн өгүүлжээ. 1840–44 оны адвентист хөдөлгөөн нь Бурханы хүчний сүр жавхлант илрэл байсан; эхний тэнгэрэлчийн мэдээ дэлхийн бүх миссионерын өртөөнд хүргэгдсэн бөгөөд зарим оронд арван зургадугаар зууны Шинэчлэлээс хойш аль ч нутагт үзэгдэж байгаагүй хамгийн агуу шашны сонирхол сэргэлт өрнөсөн; гэвч эдгээр нь гурав дахь тэнгэрэлчийн сүүлчийн анхааруулгын дор явагдах хүчирхэг хөдөлгөөнөөр даван гарагдах болно.” Агуу тэмцэл, 611.
Ислам 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд хязгаарлагдсан бөгөөд түүнээс хойших дөрвөн жилийн хугацаа нь Пентекостын үед Ариун Сүнс асгарсантай, мөн Илчлэл арван наймдугаар бүлгийн хүчирхэг тэнгэрэлч бууж ирсэнтэй аль алинтай нь нийцдэг; энэ нь гурав дахь гай зовлонгийн Ислам 9/11-нд Нью-Йоркийн “агуу барилгууд”-ыг цохисон үед биеллээ олсон юм. 9/11 нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын тамгалагдах цагийн эхлэлийг тэмдэглэдэг. Тамгалагдах үйл явц нь тодорхой нэг хугацаа бөгөөд тамгалагдах тэр хугацааны төгсгөл нь түүний эхлэлтэй адил шинжүүдийг агуулдаг. Христ 9/11-нд бууж ирэхдээ, 2023 оны 12 дугаар сарын 31-нд, тамгалагдах эцсийн хугацаа эхэлсэн тэр үед, хоёр гэрчийг амилуулахаар бууж ирэх Михаилын хэв шинжийг үзүүлсэн юм.
Ниневегийн тулалдаан болох түлхүүр нь Исламын янз бүрийн суллагдлыг төлөөлдөг бөгөөд тэдгээр нь 1453 он гэхэд Дорнод Ромыг унагах байв. Аравдугаар эшлэлийн “таван сар” хэмээх нэг зуун тавин жилийн дотор эхлэл нь ч, мөн төгсгөл нь ч дөрвөн жилийн хугацааг агуулдаг. Тэр хоёр дөрвөн жилийн хугацаа нь гурван зуун ерэн нэгэн жил, арван таван өдрийн төгсгөлтэй холбогддог бөгөөд энэ нь 1840-өөс 1844 он хүртэлх дөрвөн жилийн хугацааг тэмдэглэсэн бөгөөд тэр үед Христ “бүх дэлхийг Өөрийн алдар суугаар гэрэлтүүлэх” байв. 1844 онд эш үзүүллэгийн цаг хугацааг цаашид хэрэглэхээ больсон, учир нь цаг хугацаа “цаашид байхгүй” байх байлаа.
Тэр тэнгэр болон тэнд буй бүхнийг, газар болон тэнд буй бүхнийг, тэнгис болон тэнд буй бүхнийг бүтээсэн, мөнхөд мөнхөд амьдран оршигч Түүгээр тангараглан: цаг хугацаа цаашид үгүй болно гэж айлдав. Илчлэл 10:6.
1333-аас 1337 он хүртэл, 1449-өөс 1453 он хүртэл, 1840-өөс 1844 он хүртэл
Дөрвөн жилийн хугацаатай тэдгээр гурван шугам нь 9/11-ээс Ням гаргийн хууль хүртэлх лацдах цаг үетэй нийцдэг бөгөөд мөн 2023 оны 12 дугаар сарын 31-нээс Ислам дахин суллагдан Нэшвиллийн галт бөмбөлгүүдийг илгээх хүртэл дүрслэгдсэн, 9/11-ээс Ням гаргийн хууль хүртэлх фракталтай ч мөн нийцдэг.
2023 оны 12 дугаар сарын 31-нээс Нэшвиллийн галт бөмбөлгүүд хүртэлх эш үзүүллэгийн фрактал нь тус бүр дөрвөн жил үргэлжилсэн эш үзүүллэгийн гурван үеэр урьдчилан дүрслэгдсэн бөгөөд эдгээр нь бүгд 9/11-ээс ням гарагийн хууль хүртэлх тамгалах үетэй дүйцдэг. Ийнхүү дөрвөн гэрч 2023 оны 12 дугаар сарын 31-нээс Нэшвиллийн халдлага хүртэлх түүхийг тодорхойлж байгаа бөгөөд эдгээр гэрч тус бүрийн “түлхүүр” нь Ниневегийн тулалдаан байсан юм. 1333, 1449, 1840 болон 9/11 нь бүгд эргэлтийн цэгүүд—“түлхүүрүүд” байв.
“Өнгөрсөн түүхээс суралцах ёстой сургамжууд бий; мөн эдгээрт хүн бүр анхаарлаа хандуулахыг уриалж байна. Ингэснээр бүгд Бурхан урьд хэзээд үйлдэж ирсэнчлэн одоо ч мөн адил нэгэн ижил зарчмаар үйлддэгийг ойлгох болно. Еденд Адамд сайн мэдээ анх тунхаглагдсан цагаас хойш Түүний мутар Өөрийн ажил дотор болон үндэстнүүдийн дунд хэрхэн илэрч ирсэнтэй яг адилхан, одоо ч мөн адил илэрч байна.
“Үндэстнүүдийн болон чуулганы түүхэнд эргэлтийн цэг болдог үеүүд байдаг. Ийм ялгаатай хямралууд тохиолдох үед Бурханы ивээлт удирдлагаар тухайн цаг үеийн гэрэл өгөгддөг. Хэрэв тэр нь хүлээн авагдвал, сүнслэг дэвшил гардаг; харин үүнийг няцаавал, сүнслэг доройтол болон сүйрэл дагалддаг. Эзэн Өөрийн үгэнд сайн мэдээний довтлон урагшлах ажлыг, өнгөрсөнд хэрхэн явагдсан байсныг, мөн ирээдүйд, Сатаны хүчнүүд эцсийн гайхамшигт хөдөлгөөнөө хийх хаалтын тэмцэл хүртэл хэрхэн явагдахыг нээн харуулсан.” Bible Echo, 1895 оны 8 дугаар сарын 26.
Никомедиа
284 онд эзэн хаан болсон Диоклетиан 293 онд эзэнт гүрнийг хууль ёсоор Зүүн ба Баруун хэсэгт хувааж, тетрархийн тогтолцоог байгуулахдаа Никомедиаг Ромын эзэнт гүрний зүүн нийслэлээр сонгожээ. Никомедиа хэдэн арван жилийн турш дорнод хэсгийн засаг захиргаа, цэргийн гол нийслэл байв. Их Константин ойролцоох Византи хотод шинэ нийслэл байгуулахаар шийдэхээсээ өмнө Никомедиаг түшиц газар болгон ашиглаж байжээ (тэрээр Византийг 330 онд Константинополь хэмээн нэрлэсэн). Константинополь гол нийслэл болсны дараа ч Мармара тэнгисийн зүүн эрэгт стратегийн чухал байрлалтай Никомедиа бүс нутгийн томоохон төв хэвээр байв. Иймээс Никомедиа нь Ром, Константинополь шиг байнгын нийслэл байгаагүй ч Ромын түүхийн шилжилтийн чухал үед зүүн нийслэлээр албан ёсоор тогтоогдсон юм. Зуун тавин жилийн хугацааны эхэнд Зүүн Ромын нэгэн нийслэл эзлэгдэж, уг хугацааны төгсгөлд Зүүн Ромын нэгэн нийслэл эзлэгддэг. Байлдан эзэлсэн энэ хоёр тохиолдлын аль алинд нь бүслэлт хийсэн байна.
Диоклетиан
Эзэн хаан Диоклетиан 293 онд тетрархийн тогтолцоог нэвтрүүлэхдээ Никомедиа хотыг Ромын эзэнт гүрний зүүн хэсгийн нийслэлээр албан ёсоор тогтоожээ. Тетрархийн тогтолцооны дагуу эзэнт гүрнийг баруун, зүүн хоёр хэсэгт хуваасан бөгөөд хэсэг тус бүрд ахлах эзэн хаан (Август), дэд эзэн хаан (Цезарь) байсан тул ‘тетрархи’ хэмээх үгийн илэрхийлдэг дөрвийн тоо ийнхүү бүрдэж байв.
Альфа ба Омега
Диоклетиан бол Смирна чуулганы омега тэмдэг мөн, харин Нерон бол альфа тэмдэг юм. Агуу Константин бол Пергамос чуулганы альфа тэмдэг мөн, харин Юстиниан бол омега тэмдэг юм.
Ромыг дорнод ба өрнөд гэж “хууль ёсоор” хуваасан явдал (энэ нь удаан үргэлжлээгүй) Диоклетианы үед хэрэгжсэн бөгөөд Ромын эш үзүүллэгийн дагуух дорнод ба өрнөдийн хуваагдал Константины үед биелсэн юм. Смирнагаар төлөөлөгдсөн хавчлагын бэлгэдэлт хоёр дахь чуулганы түүхийн туршид Ром хууль ёсоор дорнод ба өрнөд гэж хуваагдсан бөгөөд Пергамумаар төлөөлөгдсөн буулт хийсэн бэлгэдэлт гурав дахь чуулганы түүхэнд Ром эш үзүүллэгийн дагуу дорнод ба өрнөд гэж хуваагдсан юм. 293 он нь альфа, 330 он нь омега байсан бөгөөд 330 оны 5 дугаар сарын 11-нд Агуу Константин Константинополь хотыг Эзэнт гүрний нийслэл болгон өргөмжлөн зориулав.
Диоклетианы 293 онд хуульчлан тогтоосон хуваалт нь түүний дараа өрнөж, 313 онд Миланы зарлиг гарах хүртэл үргэлжилсэн иргэний дайны улмаас задарчээ. Христийн шашныг хууль ёсны болгож, Тетрархийг хэрэг дээрээ эцэс болгосон Миланы зарлиг гарах үед хамтран төр барьдаг дөрвөн захирагчийн тогтолцоо нуран унаж, хоёр гол хүчний (Өрнөдөд Константин, Дорнодод Лициний) хоорондын тэмцэл болон хувирчээ. Нуралтын эхлэлийг тавьсан уг хуульчлан тогтоосон хуваалт нь нэг хуваалтаас нөгөө хуваалт хүртэлх хорин жилийн хугацааг илэрхийлэх бөгөөд энэ хоёр хуваалт хоёулаа уг тогтолцоог нуран унахад хүргэсэн юм.
Смирнагийн сүм 64 онд Нерогоос эхэлсэн бөгөөд тэр үед Ромын их түймрийг Неро Христэд итгэгчдийг хавчин мөшгөхөд ашиглаж, түймрийг тэд тавьсан хэмээн буруутгасан юм. Неро хавчлагын эхлэлийг тэмдэглэж, мөн эцсийн өдрүүдийн сүүлчийн хавчлагын хэв шинж болдог. Тэрхүү эцсийн хавчлага нигүүлслийн хугацаа хаагдах хүртэл үргэлжилдэг бөгөөд тэр үед папын эрх мэдэл түүнд туслах хэн ч үгүйгээр төгсөнө. Ийнхүү хавчлагын эхний үе Ромын шаталтаар эхэлсэн бол сүүлчийн хавчлага ч мөн Ромын шаталтаар төгсөнө.
Чиний араатны дээр харсан арван эвэр нь янханыг үзэн ядаж, түүнийг эзгүйрүүлэн нүцгэлж, махыг нь идэж, галаар шатаана. Илчлэлт 17:16.
Смирнагийн чуулганы үе 64 онд Нероны үед эхэлсэн бөгөөд тэр үед Нерон Ромын их түймрийг далимдуулан Христэд итгэгчдийг хавчин гадуурхаж, тэднийг түймэр тавьсан хэмээн буруутгаж байв. Хоёр зуун тавин жилийн дараа буюу 313 онд Миланы зарлигаар энэ үе төгссөн. Уг “зарлиг” нь Диоклетиан эзэнт гүрнийг хуулиар хувааснаар эхэлсэн хорин жилийн үеийн төгсгөл байсан бөгөөд Нероны үеэс эхэлсэн Смирнагийн хоёр зуун тавин жилийн үеийн төгсгөл мөн байв. Смирнагийн чуулган болон Нероны төлөөлж буй хоёр зуун тавин жилийн хавчлагын үед Диоклетианы явуулсан хамгийн хүнд ширүүн хавчлагын арван жил ч багтаж байв. Хавчлагын тэр арван жил нь Диоклетиан 293 онд эзэнт гүрнийг хуулиар хувааснаар эхэлсэн түүний хорин жилийн үеийн сүүлийн хагас байв. Диоклетиан 293 онд эзэнт гүрнийг зүүн, баруун хэсэг болгон хуулиар хувааснаар тус бүр арван жил үргэлжлэх хоёр үеэс бүрдсэн хорин жилийн үе эхэлжээ.
Диоклетиан эзэнт гүрнийг хууль ёсоор зүүн ба баруун хэсэгт хуваасан нь Константины хэрэгжүүлсэн, эш үзүүллэгт өгүүлсэн хуваагдлын үлгэр дүр болжээ. Диоклетианы хуваалт нь зүүн ба баруун гэсэн хоёр хэсэгтэй байсан боловч зүүн хэсэгт хоёр, баруун хэсэгт хоёр захирагч байв. Хэсэг тус бүрд нэг тэргүүн захирагч, нэг дэд захирагч байжээ. 303 оны хоёрдугаар сарын 24-нд Диоклетиан Христэд итгэгчдийн эсрэг хэд хэдэн ‘зарлигийн’ анхныхыг гаргасан нь Ромын эзэнт гүрэн дэх Христэд итгэгчдийн эсрэг хамгийн хатуу ширүүн, хамгийн өргөн хүрээтэй хавчлага болох Их хавчлагын (мөн Диоклетианы хавчлага гэж нэрлэдэг) эхлэлийг тавьжээ.
Мөн Смирна дахь чуулганы тэнгэрэлчид бичигтүн. Үхсэн боловч амьд буй Эхний бөгөөд Эцсийн Нэгэн ийн айлдаж байна: Би чиний үйлс, зовлон зүдгүүр, ядуурлыг мэднэ (гэвч чи баян). Мөн өөрсдийгөө иудейчүүд хэмээдэг боловч тийм биш, харин Сатаны синагог болох хүмүүсийн доромжлолыг Би мэднэ. Чи амсах гэж буй зовлонгийнхоо алинаас нь ч бүү ай. Харагтун, та нарыг сорихын тулд диавол та нарын заримыг шоронд хаях болно. Та нар арав хоног зовлон зүдгүүр амсана. Үхтэлээ итгэмжтэй бай. Тэгвэл Би чамд амийн титмийг өгнө. Чихтэй нэгэн нь чуулгануудад Сүнс юу айлдаж буйг сонсогтун. Ялсан нэгэн хоёр дахь үхлээр хохирохгүй. Илчлэл 2:8–11.
Их хавчлага Диоклетианы залгамжлагчдын (ялангуяа Галерийн) үед ч үргэлжилсээр, 313 онд Миланы зарлиг гарснаар эцэс болсон. Нерон бол хавчлагын альфа бэлгэдэл бөгөөд Смирнагийн чуулганаар төлөөлүүлсэн эш үзүүллэгийн үеийн омега хавчлага болох Диоклетианы хавчлагыг урьдчилан дүрслэн харуулдаг. Өрнөдийг захирч байсан Константин, дорнодыг захирч байсан Лициний нарын улс төрийн ураг барилдлага болон хоорондоо байгуулсан гэрээгээр хавчлага төгссөн юм. 313 оны хоёрдугаар сард Константин, Лициний нар Миланд уулзаж, эзэнт гүрэн даяар христийн шашинтнуудад (мөн бусад хүмүүст) шашнаа шүтэхийг хүлцэн зөвшөөрсөн Миланы зарлигийг гаргажээ. Улс төрийн холбоогоо бэхжүүлэхийн тулд Лициний уг уулзалтын үеэр буюу түүнтэй ойролцоо хугацаанд Констанциятай (Константины эцэг нэгт охин дүү) гэрлэсэн. Энэ гэрлэлт нь Ромын улс төрийн холбооны сонгодог жишээ байв—хоёр эзэн хааны тохиролцоог бататгаж, олон жил үргэлжилсэн иргэний дайны дараа эзэнт гүрнийг түр хугацаанд тогтворжуулахад тус болсон юм. Уг холбоо удаан үргэлжлээгүй. Хожим нь Константин, Лициний нар хоорондоо дайтаж, Константин 324 онд Лицинийг ялснаар эзэнт гүрний цорын ганц захирагч болжээ.
Нероноос Константин хүртэл Смирнагийн хоёр зуун тавин жилийн эш үзүүллэгийн үе гүйцэлдэж, 313 онд буулт хийдэг чуулган болох Пергам чуулганы үе эхэлсэн бөгөөд 538 онд Туатейр чуулганы үе эхлэхэд төгссөн юм. Смирнагийн хоёр зуун тавин жил нь хавчлагын үеийг төлөөлсөн бөгөөд нийт үеийн төгсгөлд Диоклетианы хавчлагаар Илчлэл номын “арван өдөр” (арван жил) биелсэн бөгөөд хавчлагын хамгийн хүнд үе нь нийт үеийн фрактал юм. Тэр арван жил нь хоёр зуун тавин жилийн фрактал юм. Тэр арван жил нь Нероны хавчлагын омегаг, мөн төгсгөлдөө эзэнт гүрнийг зүүн ба баруун хэсэгт хуваасан омега хуваагдлыг төлөөлдөг.
Гэрлэлт ба Салалт
Смирна 64 онд Ром шатсанаар эхэлж, хоёр зуун тавин жилийн дараа 313 онд Миланы зарлиг болон зүүн, өрнийн улс төрийн гэрлэлтээр төгсөв. Хавчлагын арван жилийн фрактал 303 онд эхэлж, 313 онд Миланы зарлиг болон зүүн, өрнийн улс төрийн гэрлэлтээр төгсөв. Диоклетиан 293 онд зүүн, өрнийг хууль ёсоор хувааснаар эхэлсэн хорин жил 313 онд зүүн, өрнийн улс төрийн гэрлэлтээр төгсөв. 313 оны зүүн, өрнийн хоорондын гэрлэлтийн гэрээ 324 оны салалтаар төгссөн бөгөөд тэр үед Константин зүгийн Лицинийг ялж, Ромын цорын ганц захирагч болов. 324 оны эш үзүүллэгийн салалт нь 321 онд гарсан анхны Ням гаргийн хуулиас хойш гурван жилийн дараа болсон юм.
313-аас 330 он хүртэлх арван долоон жил нь улс төрийн гэрлэлт, Смирна болон Нероноор төлөөлүүлсэн хавчлагын төгсгөл, мөн Пергамаар төлөөлүүлсэн буулт хийдэг чуулганы эхлэлийг илтгэдэг. 313 онд уг гэрлэлтийн үеэр Пергамын чуулган эхэлсний дараа 321 онд ням гаргийн анхны хууль гарах үед хавчлага эхэлсэн. Үүний дараа 324 онд эш үзүүллэгийн утга бүхий гэр бүл салалт болж, дорнод ба өрнөдийг Константины захиргаан дор нэг эзэнт гүрэн болгон нэгтгэсэн. Зургаан жилийн дараа буюу 330 онд дорнод ба өрнөд болгон хуваагдах явдал эш үзүүллэгийн утгаар давтагдсан. Эдгээр арван долоон жил нь 538 онд Туатейрын чуулган эш үзүүллэгийн түүхэнд гарч ирэх хүртэл үргэлжлэх Пергамын чуулганы альфа үеийг төлөөлдөг. Тэрхүү альфа үе нь 330-аас 538 он хүртэлх хугацааны төгсгөлд өрнөх омега түүхийг төлөөлөх байв. Пергамын омега түүх нь 496, 508 болон 533 оны үеийг төлөөлдөг.
Арван долоон жил
Рафиагийн тулалдааны үеийн Птолемей «арван долоон жил» хаанчилсан бөгөөд Рафиагийн тулалдаан ба Паниумын тулалдааны хооронд «арван долоон жил» байсан. Тэр арван долоон жил нь 313 оноос 330 он хүртэлх арван долоон жилтэй бэлгэдлийн хувьд нийцдэг. Нерогийн Смирнагийн хоёр зуун тавин жил нь Пергамын сүмийн эхний арван долоон жилд хүргэж, мөн МЭӨ 457 онд гарсан гурав дахь зарлигаас эхэлсэн хоёр зуун тавин жилтэй холбогддог; тэр нь Даниел 8:14-ийн 2300 жилийн эхлэл бөгөөд Адвентизмын суурь, төв багана мөн. Хоёр зуун тавин жилийн хоёр гэрч нь 1776 онд эхэлж энэ 2026 онд төгсөх Библийн эш үзүүллэгийн зургаа дахь хаанчлалын хоёр зуун тавин жилтэй нийцдэг.
Адвентизмын анхдагчид 313-аас 330 он хүртэлх арван долоон жилийг харж чадаагүй, ойлгоогүй бөгөөд учир нь 1844 онд тэд долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр болон нарны өдрийн асуудлыг хараахан бүрэн ойлгоогүй байсан юм. Гэвч тэд Илчлэлт 9-ийн аравдугаар эшлэлийн нэг зуун тавин жилийг танин мэдсэн бөгөөд энэ нь 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд төгссөн гурван зуун ерэн нэгэн жил, арван таван өдөрт хүргэсэн нэгэн хугацааны эхлэл болсон юм. Тэрхүү ойлголт нь Бурханы хүчний “агуу илрэл”-ийг бий болгосон.
Анхдагчид Илчлэл номын есдүгээр бүлэг дэх зуун тавин жилийн хоёр дахь үеийг олж хараагүй. Тэдний үндсэн ойлголт нь Илчлэл номын есдүгээр бүлгийн “шинэ гэрэл”-ийн тулгуур суурь болдог. Тэрхүү гэрэл Ниневегийн тулалдааны “түлхүүр”-ээр нээгддэг. Тэр “түлхүүр” нь эш үзүүллэг судлагчид Даниел болон Илчлэл номд дүрслэгдсэн Библийн эш үзүүллэгийн бүх хаант улсыг танин мэдэх боломж олгодог: Вавилон, Меде-Перс, Грек, Селевкидийн болон Птолемейн эзэнт гүрнүүд, Мухаммедын хаант улс; үүнээс ч чухал нь, зөвхөн Ромын төдийгүй Зүүн болон Баруун Ромын хаант улсуудын, түүнчлэн Америкийн Нэгдсэн Улсын (хуурамч эш үзүүлэгч), папын засаглалын (араатан), Нэгдсэн Үндэстний Байгууллагын (луу) мандалт, уналтыг тодорхойлсноор Ромын эзэнт гүрнийг улам тод томруун харуулдаг. Эдгээр хаант улсын мандалт, уналт бүр нь эцсийн дүндээ дэлхийг Армагеддонд хүргэдэг луу, араатан, хуурамч эш үзүүлэгчийн хөдөлгөөнүүдийг гэрчилдэг. Тэрхүү хөдөлгөөнийг Даниел номын арван нэгдүгээр бүлгийн сүүлчийн зургаан эшлэлд дүрсэлсэн бөгөөд уг хөдөлгөөний эхлэлийг дөчдүгээр эшлэлийн далд түүхэнд дүрсэлсэн байдаг.
Ниневегийн тулалдаан нь төгсгөлийн үеийн үйл явдлуудын дараалал дотор Ромын эзэнт гүрэн, зүүн ба баруун Ромын хаант улсууд, мөн папын Ромын гэрчлэлүүдийг уялдуулан нийцүүлэх эш үзүүллэгийн лавлах цэгийг хангадаг. Иймээс Ниневегийн тулалдаан нь Ромын талаархи олон янзын эш үзүүллэгийн гэрчлэлүүдийг бүрнээр нь тодорхой харуулдаг түлхүүр мөн бөгөөд Даниел 11-ийн арван дөрөвдүгээр эшлэлийн дагуу үзэгдлийг тогтоодог нь Ром юм. Тэрхүү шугамуудыг нэгтгэн нийлүүлдэг түлхүүр нь Ниневегийн тулалдаан юм.
Дараагийн өгүүлэлдээ бид Илчлэлт номын есдүгээр бүлгийн гай зовлонгуудын талаар өгүүлсэн өмнөх таван өгүүллийг нэгтгэн авч үзэж эхэлнэ.