In the passage from Testimonies¸ volume five, which we have been considering for a few articles now; we are informed of the vision of the temple given to Ezekiel, Isaiah and John:

Сүүлийн хэдэн өгүүллээр бидний авч үзэж ирсэн *Testimonies*, тавдугаар ботийн тухайн хэсэгт Езекиел, Исаиа, Иохан нарт өгөгдсөн сүмийн үзэгдлийн талаар бидэнд мэдээлсэн байдаг:

“These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars.’ ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.”

“Эдгээр сургамж нь бидний тусын тулд юм. Бид итгэлээ Бурханд бат бөх түшүүлэх хэрэгтэй, учир нь яг бидний өмнө хүний сэтгэлийг сорих цаг ирж байна. Христ Чидун уулан дээр Өөрийнх нь хоёр дахь ирэлтийн өмнө тохиох аймшигт шүүлтүүдийг өгүүлэн хэлсэн нь: ‘Та нар дайн болон дайны цуурхлыг сонсоно.’ ‘Үндэстэн үндэстний эсрэг, хаант улс хаант улсын эсрэг босно; мөн өлсгөлөн, тахал, газар хөдлөлтүүд элдэв газарт болно. Энэ бүхэн бол зовлонгийн эхлэл мөн.’ Эдгээр эш үзүүллэгүүд Иерусалимын сүйрлийн үед хэсэгчлэн биеллээ олсон боловч, тэдгээр нь эцсийн өдрүүдэд илүү шууд хамааралтай юм.”

The Ninth of Av

Авын есдүгээр өдөр

Tisha B’Av, which means “the Ninth of Av” in Hebrew is the Jewish day that commemorates the destruction of both the First Temple by the Babylonians in 586 BC and the Second Temple by Titus in the year 70. Both destruction's occurred on the same calendar date—the 9th day of the Hebrew month of Av (usually falling in July or August on the Gregorian calendar). When Sister White aligns the destruction of Jerusalem to the “time that will try men’s souls” in the last days, she is identifying two destructions which both illustrate the soon-coming Sunday law.

Еврей хэлээр “Авын Ес дэх өдөр” гэсэн утгатай Тиша Б’Ав нь МЭӨ 586 онд Вавилончууд Нэгдүгээр Сүмийг, мөн МЭ 70 онд Тит Хоёрдугаар Сүмийг устгасныг дурсдаг еврей өдөр юм. Хоёр сүйрэл хоёулаа нэгэн ижил он тооллын өдөрт—еврей тооллын Ав сарын 9-ний өдөрт (ихэвчлэн Григорианы тооллын 7 эсвэл 8 дугаар сард тохиодог)—тохиосон. Сестра Уайт Иерусалимын сүйрлийг эцсийн өдрүүд дэх “хүний сэтгэлийг сорих цаг”-тай холбон үзүүлэхдээ, хоёулаа тун удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулийг дүрслэн харуулдаг хоёр сүйрлийг зааж байна.

Verse sixteen of Daniel eleven represents that Sunday law, and aligns with verse forty-one. In Ezekiel the destruction of Jerusalem is used to illustrate the separation of the wise and foolish virgins at the Sunday law. Ezekiel was a captive in Babylon when he was miraculously transported to Jerusalem to view that very separation in chapter eight through eleven.

Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн арван зургаадугаар эшлэл нь тэрхүү Ням гаргийн хуулийг илэрхийлдэг бөгөөд дөчин нэгдүгээр эшлэлтэй нийцдэг. Езекиелд Иерусалимын сүйрлийг Ням гаргийн хуулийн үед мэргэн ба мунхаг онгон охидын тусгаарлалтыг дүрслэн үзүүлэхэд ашигласан байдаг. Езекиел Вавилонд олзлогдон байхдаа наймаас арван нэгдүгээр бүлэгт өгүүлэгдсэн яг тэрхүү тусгаарлалтыг үзэхийн тулд гайхамшигтайгаар Иерусалим руу зөөгдөн очсон юм.

And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. Ezekiel 8:1–3.

Зургаа дахь жилд, зургаа дахь сард, тэр сарын тав дахь өдөр, намайг гэртээ сууж байхад, Иудагийн ахмадууд миний өмнө сууж байсан бөлгөө; тэгэхэд Эзэн БУРХАНы мутар тэнд миний дээр буув. Тэгээд би харвал, гал мэт дүрсийн адил нэгэн байв: түүний бэлхүүснээс доош гал, бэлхүүснээс дээш нь гялбаа мэт, хув өнгөтэй адил харагдав. Тэр гарын хэлбэр мэт нэгнийг сунган, миний толгойн нэгэн ширхэг үснээс барьж авав; тэгээд Сүнс намайг газар ба тэнгэрийн завсар өргөн, Бурханы үзэгдлүүдээр Иерусалим уруу, хойш харсан дотоод хаалганы үүдэнд аваачив; тэнд атаархлыг төрүүлэгч атаархлын хөргийн суудал байв. Езекиел 8:1–3.

The four chapters of eight through eleven are a description of the separation, and Sister White, when commenting on Ezekiel nine identifies not only that it was the same sealing as Revelation chapter seven, but that Jerusalem represents the Laodicean Seventh-day Adventist church in the latter days.

Наймаас арван нэгдүгээр бүлгүүд нь тусгаарлалтын дүрслэл бөгөөд Езекиелийн есдүгээр бүлгийн талаар тайлбарлахдаа Уайт эгч энэ нь Илчлэлт номын долдугаар бүлэгт гардаг лацдалттай адилхан болохыг төдийгүй, Иерусалим нь эцсийн өдрүүд дэх Лаодикийн Долдугаар өдрийн Адвентист сүмийг төлөөлдөг болохыг тодорхойлсон юм.

“The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

“Өөрсдийн сүнслэг доройтолд эмгэнэн гашууддаггүй, мөн бусдын нүглийн төлөө уй гашуу болдоггүй тэр бүлэг хүмүүс Бурханы тамгагүй үлдэнэ. Эзэн Өөрийн элч нарыг, гартаа хядах зэвсэг барьсан хүмүүсийг, ийн тушаадаг: ‘Хотын дундуур түүний араас явж, цохигтун: нүд чинь бүү өршөөг, мөн бүү энэр; өвгөд, залуус, онгон охид, балчир хүүхдүүд, эмэгтэйчүүдийг бүрмөсөн хөнөөгтүн: харин тэмдэг нь байгаа хэнд ч бүү ойртогтун; мөн Миний ариун газраас эхэл. Тэгээд тэд өргөөний өмнө байсан хөгшидөөс эхлэв.’”

“Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.

“Эндээс бид сүм—Эзэний ариун орон—Бурханы уур хилэнгийн цохилтыг хамгийн түрүүнд амссаныг харж байна. Эртний хүмүүс, Бурхан агуу гэрэл өгсөн бөгөөд ард түмний сүнслэг ашиг сонирхлын манаачдын байр сууринд зогсож байсан тэд, өөрсдөд нь итгэмжлэгдсэн үүргийг урвасан байв. Тэд урьдын өдрүүдийн адил гайхамшгууд болон Бурханы хүчний тод илрэлийг хүлээх хэрэггүй гэсэн байр суурийг эзэлсэн. Цаг үе өөрчлөгдсөн. Эдгээр үгс нь тэдний үл итгэлийг бататгаж, тэд ингэж хэлдэг: Эзэн сайныг ч хийхгүй, мууг ч хийхгүй. Тэр Өөрийн ард түмнийг шүүлтээр айлчлахад дэндүү өршөөнгүй. Ийнхүү “Амар тайван ба аюулгүй байдал” хэмээх хашхираан Бурханы ард түмэнд тэдний гэм бурууг, Иаковын гэрт тэдний нүглийг харуулахын тулд дуу хоолойгоо бүрээ мэт дахин хэзээ ч өргөхгүй хүмүүсээс гарч байна. Хуцахыг хүсээгүй энэ дуугүй ноход бол гомдсон Бурханы зөвт өшөө авалтыг амсдаг хүмүүс мөн. Эрчүүд, бүсгүйчүүд, бяцхан хүүхдүүд бүгд хамтдаа мөхнө.”

“The abominations for which the faithful ones were sighing and crying were all that could be discerned by finite eyes, but by far the worst sins, those which provoked the jealousy of the pure and holy God, were unrevealed. The great Searcher of hearts knoweth every sin committed in secret by the workers of iniquity. These persons come to feel secure in their deceptions and, because of His long-suffering, say that the Lord seeth not, and then act as though He had forsaken the earth. But He will detect their hypocrisy and will open before others those sins which they were so careful to hide.

“Итгэлтэй хүмүүсийн гашуудан ёолж, хашхиран байсан жигшүүрт зүйлс нь хязгаарлагдмал хүний нүдэнд үзэгдэж чадах бүхнээр хязгаарлагдаж байсан; гэвч ариун бөгөөд цэвэр Бурханы хардалтыг хөдөлгөсөн хамгийн аймшигтай нүглүүд нь ил болоогүй байв. Зүрх сэтгэлийн Агуу Шалгагч нь гэм бурууг үйлдэгчдийн нууцаар үйлдсэн нүгэл бүхнийг мэддэг. Эдгээр хүмүүс өөрсдийн мэхлэл дундаа аюулгүй мэт санаж, Түүний тэвчээрийн улмаас Эзэн хардаггүй гэж хэлэн, улмаар Тэр газар дэлхийг орхисон мэтээр үйлддэг. Харин Тэр тэдний хоёр нүүрт байдлыг илрүүлж, тэдний машид нуун далдлахыг хичээж байсан тэрхүү нүглүүдийг бусдын өмнө дэлгэн харуулах болно.”

“No superiority of rank, dignity, or worldly wisdom, no position in sacred office, will preserve men from sacrificing principle when left to their own deceitful hearts. Those who have been regarded as worthy and righteous prove to be ring-leaders in apostasy and examples in indifference and in the abuse of God’s mercies. Their wicked course He will tolerate no longer, and in His wrath He deals with them without mercy.

“Зэрэг дэв, нэр төр, эсвэл энэ ертөнцийн мэргэн ухааны ямар ч давуу байдал, ариун албаны ямар ч байр суурь нь, хүмүүсийг өөрсдийнх нь мэхлэгч зүрхэнд орхигдсон үед зарчмаа золиослохоос хамгаалж үл чадна. Эрхэм хэмээн, зөвт гэж үзэгдэж байсан хүмүүс урвалтын толгойлогчид болж, хайхрамжгүй байдлын болон Бурханы өршөөлийг урвуулан ашиглахын жишээ болдгийг харуулдаг. Тэдний ёрын муу замыг Тэр цаашид тэвчихгүй бөгөөд Өөрийн уур хилэнгээр Тэр тэдэнтэй өршөөлгүйгээр харьцдаг.”

“It is with reluctance that the Lord withdraws His presence from those who have been blessed with great light and who have felt the power of the word in ministering to others. They were once His faithful servants, favored with His presence and guidance; but they departed from Him and led others into error, and therefore are brought under the divine displeasure.” Testimonies, volume 5, 211, 212.

“Агуу их гэрлээр ерөөгдөж, бусдад үйлчлэхдээ үгийн хүчийг мэдэрч байсан хүмүүсээс Эзэн Өөрийн оршихуйг татан авахдаа дуртайяа бус, дурамжхан үйлддэг. Тэд нэгэн цагт Түүний итгэлтэй зарц нар байж, Түүний оршихуй болон удирдамжаар ивээгдэж байсан; гэвч тэд Түүнээс хазайж, бусдыг төөрөгдөлд хүргэсэн тул тэнгэрлэг таалалгүй байдлын дор ордог.” Testimonies, volume 5, 211, 212.

The entire book of Ezekiel is set within the context of the destruction of Jerusalem. In Ezekiel’s testimony the siege of Nebuchadnezzar that lasted a year and a half is specifically marked, but the “more direct application” of Jesus' warning in Matthew twenty-four is in the latter days. In Ezekiel that line of truth is found in chapter twenty-four.

Езекиелийн бүхэл ном Иерусалимын сүйрлийн нөхцөл дунд тавигдсан байдаг. Езекиелийн гэрчлэлд нэг жил хагасын турш үргэлжилсэн Небухаднезарын бүслэлтийг онцлон тэмдэглэсэн байдаг; харин Матай хорин дөрөвт буй Есүсийн анхааруулгын “илүү шууд хэрэглээ” нь эцсийн өдрүүдэд хамаарна. Езекиелд тэрхүү үнэний шугам нь хорин дөрөвдүгээр бүлэгт байдаг.

January 15, 588 BC

МЭӨ 588 оны 1 дүгээр сарын 15

Again in the ninth year, in the tenth month, in the tenth day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, write thee the name of the day, even of this same day: the king of Babylon set himself against Jerusalem this same day. Ezekiel 24:1, 2.

Дахин есдүгээр онд, аравдугаар сард, тэр сарын аравны өдөр ЭЗЭНий үг надад ирж, ийнхүү айлдав: Хүний хүү, энэ өдрийн нэрийг, яг энэ өдрийг өөртөө тэмдэглэн бичигтүн. Вавилоны хаан яг энэ өдөр Иерусалимын эсрэг өөрийгөө чиглүүлэн босов. Езекиел 24:1, 2.

On this date, which is also established on other biblical witnesses, a siege of eighteen months began. The word of the Lord that came to Ezekiel on that date consisted of the parable of the bloody city that is illustrated with a boiling pot followed by a great fire. The parable clearly is representing the judgment upon Jerusalem, and it is followed in the same chapter with Ezekiel’s wife being laid to rest by a stroke as a symbol that the siege that would ultimately destroy the sanctuary had begun.

Бусад библийн гэрчүүдээр ч мөн тогтоогдсон энэ өдөр арван найман сарын бүслэлт эхэлсэн юм. Тэр өдөр Езекиелд ирсэн ЭЗЭНий үг нь буцалж буй тогоо, түүнээс хойших их галаар дүрслэгдсэн цуст хотын тухай сургаалт зүйрлэл байв. Тэрхүү сургаалт зүйрлэл нь Иерусалимд ирэх шүүлтийг тодорхойгоор илэрхийлж байгаа бөгөөд мөнөөх бүлэгт, эцэст нь ариун газрыг сүйрүүлэх бүслэлт эхэлснийг бэлгэдэн, Езекиелийн эхнэрийг цус харвалтаар нөгчихөд нь оршуулсан тухай үргэлжилдэг.

Also the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, behold, I take away from thee the desire of thine eyes with a stroke: yet neither shalt thou mourn nor weep, neither shall thy tears run down. Forbear to cry, make no mourning for the dead, bind the tire of thine head upon thee, and put on thy shoes upon thy feet, and cover not thy lips, and eat not the bread of men. So I spake unto the people in the morning: and at even my wife died; and I did in the morning as I was commanded. Ezekiel 24:15–18.

ЭЗЭНий үг надад ирж, ийнхүү айлдав: Хүний хүү ээ, болгоогтун, Би чиний нүдний хүслийг нэгэн цохилтоор чамаас авч одно. Гэвч чи гашуудан уйлахгүй, нулимс чинь ч урсан буухгүй. Ёолохоо тэвч, үхэгсдийн төлөө гашуудал бүү үйлд. Толгойн боолтоо зүүж, хөлдөө гутлаа өмсөж, уруулаа бүү халхал, хүмүүсийн талхыг ч бүү ид. Тийнхүү би өглөө нь ард түмэнд айлдав. Орой нь эхнэр минь нас барав. Маргааш өглөө нь би тушаагдсан ёсоороо үйлдэв. Езекиел 24:15–18.

Then the people around Ezekiel asked the meaning of the parable and his wife’s death.

Дараа нь Езекиелийн өгүүлсэн сургаалт зүйрлэл болон түүний эхнэрийн үхлийн утга учрыг Езекиелийн эргэн тойрон дахь хүмүүс түүнээс асуув.

And the people said unto me, Wilt thou not tell us what these things are to us, that thou doest so? Then I answered them, The word of the Lord came unto me, saying, Speak unto the house of Israel, Thus saith the Lord God; Behold, I will profane my sanctuary, the excellency of your strength, the desire of your eyes, and that which your soul pitieth; and your sons and your daughters whom ye have left shall fall by the sword. Ezekiel 24:19–21.

Тэгэхэд ард түмэн надад, «Чи ийн үйлдэж байгаа нь бидний хувьд юу гэсэн үг болохыг бидэнд хэлж өгөхгүй гэж үү?» гэв. Тэгээд би тэдэнд хариулж, «ЭЗЭНий үг надад ирж, ийн өгүүлэв: Израилийн гэрт хэлэгтүн, Эзэн БУРХАН ийн айлдаж байна: Болгоогтун, Би та нарын хүч чадлын сүр жавхлан, нүдний чинь хүсэн тэмүүлэх зүйл, сэтгэлийн чинь өрөвдөн хайрладаг тэр зүйл болох Өөрийн ариун газрыг бузарлана. Мөн та нарын орхисон хөвгүүд, охид чинь илдээр унана. Иезекиел 24:19–21.

Ezekiel’s wife and the sanctuary are both identified as the “desire of your eyes” in the passage. Biblical historians identify the siege lasted eighteen months, whereas the sieges of Cestius and Titus lasted four years from the year 66 unto the year 70. A close count of the time from the first siege of Cestius unto the destruction is three and a half years, but when applying “inclusive reckoning,” which is the most often employed application in the Bible, it is four-years. Knowing that both reckonings are valid allows us to see both three and a half years from Cestius to Titus and also four years.

Хэсэгт Езекиелийн эхнэр болон ариун сүм хоёул “нүдний чинь хүсэмж” хэмээн тодорхойлогдсон байдаг. Библийн түүхчид бүслэлт арван найман сар үргэлжилсэн гэж үздэг бол, харин Цестий ба Титийн бүслэлтүүд 66 оноос 70 он хүртэл дөрвөн жил үргэлжилсэн байна. Цестийн анхны бүслэлтээс сүйрэл хүртэлх хугацааг нарийн тоолбол гурван жил хагас болдог, харин Библид хамгийн түгээмэл хэрэглэгддэг “хамруулан тоолох” аргыг хэрэглэхэд дөрвөн жил болдог. Хоёр тоолол хоёулаа хүчинтэй гэдгийг мэдэх нь Цестийгээс Тит хүртэлх гурван жил хагасыг ч, мөн дөрвөн жилийг ч харах боломжийг бидэнд олгодог.

We have two witnesses of the Sunday law in the two destruction's of Jerusalem, and the details of both histories are to be applied to the soon-coming Sunday law—where Laodicea is spewed out of the mouth of the Lord. The beginning of the siege of Nebuchadnezzar is marked by the death of Ezekiel’s wife. At her death, Ezekiel was commanded not to openly mourn, for he was the sign of the Jews being carried away into captivity.

Иерусалимын хоёр сүйрэл дотор бид Ням гаргийн хуулийн тухай хоёр гэрчтэй бөгөөд энэ хоёр түүхийн дэлгэрэнгүй бүхнийг тун удахгүй ирэх Ням гаргийн хуульд хэрэглэх ёстой—тэнд Лаодикей нь Эзэний амнаас бөөлжигдөн хаягдана. Небухаднезарын бүслэлтийн эхлэл нь Езекиелийн эхнэрийн үхлээр тэмдэглэгдсэн. Түүний үхлийн үед Езекиелд ил тод гашуудахгүй байхыг тушаасан, учир нь тэрээр Иудейчүүд олзлогдон цөлөгдөхийн тэмдэг байсан юм.

The beginning of the four-year period of 66 to 70 is marked by the sign of the abomination of desolation, which was the sign for the Christians in Jerusalem to flee.

66–70 оны дөрвөн жилийн хугацааны эхлэл нь Иерусалим дахь Христэд итгэгчид зугтан явах тэмдэг болсон сүйрлийн жигшүүрт зүйлийн тэмдгээр тэмдэглэгддэг.

When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains. Matthew 24:15,16.

Тиймийн тул та нар эш үзүүлэгч Даниелын хэлсэн сүйрлийн жигшүүрт зүйлийг ариун газарт зогсож байхыг үзэх үед, (уншигч нь ойлгог:) тэгвэл Иудейд буй хүмүүс уулс уруу зугтаг. Матай 24:15, 16.

Two sieges that clearly align with each other, and both sieges contain a “sign” at the beginning of the siege. When Ezekiel explains what was meant by the death of his wife and the lack of mourning on his part, he explained and then recorded:

Өөр хоорондоо тодорхой нийцэж буй хоёр бүслэлт байдаг бөгөөд эдгээр бүслэлт тус бүр нь бүслэлтийн эхэнд нэгэн “тэмдэг”-ийг агуулдаг. Езекиел эхнэрийнх нь үхэл болон өөрийнх нь гашуудаагүйн утга учрыг тайлбарлахдаа тайлбарлан өгөөд, дараа нь ийнхүү тэмдэглэн бичжээ:

Thus Ezekiel is unto you a sign: according to all that he hath done shall ye do: and when this cometh, ye shall know that I am the Lord God. Ezekiel 24:24.

Ийнхүү Езекиел та нарт тэмдэг болно; түүний хийсэн бүхний дагуу та нар хийх болно; энэ нь тохиолдоход, Би бол Эзэн БУРХАН мөн гэдгийг та нар мэдэх болно. Езекиел 24:24.

The sign of the death of Ezekiel’s wife was an identification of the soon-coming destruction of Jerusalem and the temple and the following captivity in Babylon. The sign of the abomination of desolation, spoken of by Daniel was a warning to escape the destruction, but both sieges have a sign at the beginning.

Езекиелийн эхнэрийн үхлийн тэмдэг нь удахгүй тохиох Иерусалим болон сүмийн сүйрэл, түүнчлэн түүнээс хойших Вавилоны олзлолтыг заасан таних тэмдэг байсан. Даниелын хэлсэн сүйрлийн жигшүүрт юмын тэмдэг нь тэр сүйрлээс зугтан гарах анхааруулга байсан боловч хоёр бүслэлт хоёулаа эхэндээ нэгэн тэмдэгтэй байдаг.

There will be a prophetic siege before the soon-coming Sunday law and Ezekiel’s wife’s death is the symbol that the Laodicean Seventh-day Adventist church has been fully passed by, whereas; Ezekiel is a symbol of the one hundred and forty-four thousand, and is the symbol of the ensign that is lifted up at the beginning of the siege. Ezekiel is the ensign of the one hundred and forty-four thousand at the beginning of the siege of Babylon and the sign of the abomination of desolation at the beginning is the “sign” of Rome. One sign speaks to an internal warning and the other to an external warning. There was certainly a warning to the Christians in the year 66, but the warning sign was Rome. The sign in the destruction of Babylon was Ezekiel's wife. Rome is the class who receive the mark of the beast and Ezekiel the sign of those who receive the seal of God.

Удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулиас өмнө эш үзүүллэгийн бүслэлт болно. Езекиелийн эхнэрийн үхэл нь Лаодикийн Долоо дахь өдрийн Адвентист сүм бүрэн өнгөрөгдсөн болохын бэлгэдэл юм; харин Езекиел нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын бэлгэдэл бөгөөд бүслэлтийн эхэнд өргөгддөг тугийн бэлгэдэл мөн. Езекиел нь Вавилоны бүслэлтийн эхэнд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын туг бөгөөд, эхэн дэх хоосролын жигшүүрт зүйлийн тэмдэг нь Ромын “тэмдэг” юм. Нэг тэмдэг нь дотоод анхааруулгад, нөгөө нь гадаад анхааруулгад ханддаг. Мэдээж 66 онд Христэд итгэгчдэд анхааруулга байсан, гэвч анхааруулах тэмдэг нь Ром байсан. Вавилоны сүйрэл дэх тэмдэг нь Езекиелийн эхнэр байв. Ром бол араатны тэмдгийг хүлээн авдаг бүлэг бөгөөд Езекиел бол Бурханы тамгыг хүлээн авдаг хүмүүсийн тэмдэг мөн.

Two Ending Periods

Хоёр төгсгөлийн үе

The first siege lasted eighteen months and the second siege lasted four years. Both sieges find their “more direct” fulfillment in the latter days, and both sieges are directly connected with the prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days located in Revelation nine verse fifteen.

Эхний бүслэлт арван найман сар үргэлжилсэн бөгөөд хоёр дахь бүслэлт дөрвөн жил үргэлжилсэн. Хоёр бүслэлт хоёулаа эцсийн өдрүүдэд өөрсдийн “илүү шууд” биеллээ олдог бөгөөд мөн хоёулаа Илчлэлт 9:15-д буй гурван зуун ерэн нэгэн жил, арван таван өдрийн эш үзүүллэгтэй шууд холбоотой юм.

The beginning of the five months of Revelation nine, verse ten included a history that marks a thirty-eight-year period that culminates in a four-year siege, that is associated with the number thirty-eight, and identified the rising up of Islam. That four-year siege finds its counterpart in the history that began when the (five months) one hundred and fifty years concluded and the three hundred and ninety-one years and fifteen days began. It began on July 27, 1449 and four years later, Islam brought a siege of fifty-five days against Constantinople that concluded on 29 May 1453.

Илчлэлт 9-р бүлгийн 10-р эшлэлд өгүүлэгддэг таван сарын эхлэл нь гучин найман жилийн хугацааг тэмдэглэсэн нэгэн түүхийг хамардаг бөгөөд тэрхүү хугацаа дөрвөн жилийн бүслэлтээр төгсдөг; энэ нь гучин найман тоотой холбоотой байж, Исламын өндийн гарч ирснийг тодорхойлсон юм. Тэрхүү дөрвөн жилийн бүслэлт нь (таван сарын) нэг зуун тавин жил төгсөн, гурван зуун ерэн нэгэн жил арван таван өдөр эхэлсэн үеэс эхэлсэн түүхэнд өөрийн дүйх дүр төрхийг олдог. Энэ нь 1449 оны 7-р сарын 27-нд эхэлсэн бөгөөд дөрвөн жилийн дараа Ислам Константинополын эсрэг тавин таван өдрийн бүслэлтийг авчирч, тэр нь 1453 оны 5-р сарын 29-нд төгссөн юм.

When the time prophecy that began on July 27, 1449 concluded on August 11, 1844, the four years of the movement of the first and second angels from 1840 unto 1844 aligned with the four-year siege of 1333 unto 1337, and also the four-year period from 1449 unto 1453. Those three witnesses, which are all directly part of the same prophetic line, represent a symbolic four-year period when the first and second angel’s movement of 1840 unto 1844 is repeated in the history of the movement of the third angel. Those three witnesses typify a four-year siege in the history of the one hundred and forty-four thousand. That four-year period is also illustrated by the sieges of Jerusalem in 66 and 70.

1449 оны 7 дугаар сарын 27-нд эхэлсэн цаг хугацааны эш үзүүллэг 1844 оны 8 дугаар сарын 11-нд төгсөхөд, 1840-1844 оны хоорондох эхний ба хоёр дахь тэнгэрэлчийн хөдөлгөөний дөрвөн жил нь 1333-1337 оны дөрвөн жилийн бүслэлттэй, мөн 1449-1453 оны дөрвөн жилийн хугацаатай нийцэв. Нэгэн эш үзүүллэгийн ижил шугамд шууд хамаарах эдгээр гурван гэрч нь 1840-1844 оны эхний ба хоёр дахь тэнгэрэлчийн хөдөлгөөн гурав дахь тэнгэрэлчийн хөдөлгөөний түүхэнд давтагдах үеийг бэлгэдсэн дөрвөн жилийн хугацааг төлөөлдөг. Эдгээр гурван гэрч нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхэн дэх дөрвөн жилийн бүслэлтийн хэв шинж болдог. Тэрхүү дөрвөн жилийн хугацааг мөн 66 ба 70 онуудад Иерусалимыг бүсэлсэн бүслэлтүүдээр дүрслэн үзүүлсэн байдаг.

The beginning of the four-year siege by Cestius in 66, and then the ending by Titus in 70 produces an alpha symbol and an omega symbol to a period of four years. That same period is also a represented as three and a half years, which in turn aligns with the three and a half prophetic years that papal Rome trampled down the sanctuary.

66 онд Кестиусын эхлүүлсэн дөрвөн жилийн бүслэлтийн эхлэл, улмаар 70 онд Титусын төгсгөсөн төгсгөл нь тэрхүү дөрвөн жилийн хугацаанд альфа тэмдэг ба омега тэмдгийг бүрдүүлдэг. Тэрхүү адил хугацаа мөн гурав хагас жилээр дүрслэгддэг бөгөөд энэ нь эргээд папын Ром ариун газрыг хөл доороо гишгэсэн эш үзүүллэгийн гурав хагас жилтэй нийцдэг.

But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11: 2, 3.

Харин сүмийн гаднах хашааг орхи, түүнийг бүү хэмж; учир нь тэр нь харь үндэстнүүдэд өгөгдсөн юм. Тэд ариун хотыг дөчин хоёр сарын турш хөл дороо гишгэлэн талхална. Тэгээд Би Өөрийн хоёр гэрчдээ хүч өгнө, тэд тааран хувцас өмсөн нэг мянга хоёр зуун жаран өдрийн турш эш үзүүлэх болно. Илчлэлт 11:2, 3.

And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

Тэд илдний ирэнд унаж, бүх үндэстнүүдийн дунд олзлогдон аваачигдах болно; мөн харь үндэстнүүдийн цаг хугацаа гүйцэтэл Иерусалим харь үндэстнүүдээр гишгэлэгдсээр байх болно. Лук 21:24.

It is essential to note that I am employing both “inclusive” and “exclusive” reckoning to the period represented by the alpha symbol of Cestius unto the omega symbol of Titus. This identifies that two applications of time are represented with one history. We have already dealt with this biblical principle when we considered (many articles ago), the time between Jesus’ visit to Caesarea-Philippi (Panium) and His trip to the Mount of Transfiguration. Two biblical authors record six days and one eight days.

Кестийн альфа тэмдгээр дүрслэгдсэн үеэс Титийн омега тэмдгээр дүрслэгдсэн үе хүртэлх хугацаанд би “хүртээлттэй” болон “хүртээлтгүй” тооллыг хоёуланг нь хэрэглэж байгааг тэмдэглэх нь зайлшгүй чухал юм. Энэ нь нэгэн түүхэнд хугацааны хоёр хэрэглээ дүрслэгдэж буйг илэрхийлж байна. Бид энэхүү библийн зарчмыг, Есүсийн Кесари-Филиппид (Паниум) айлчилсан үе ба Түүний Хувиралтын уул руу явсан цаг хугацааны хоорондох хугацааг авч үзэхдээ (олон өгүүллийн өмнө) аль хэдийн авч хэлэлцсэн билээ. Библийн хоёр зохиогч зургаан өдрийг, харин нэг нь найман өдрийг тэмдэглэн үлдээсэн байдаг.

And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart. Matthew 17:1.

Зургаан өдрийн дараа Есүс Петр, Иаков болон түүний дүү Иохан нарыг дагуулан, тэднийг тусгаарлан өндөр ууланд гаргав. Матай 17:1.

And after six days Jesus taketh with him Peter, and James, and John, and leadeth them up into an high mountain apart by themselves: and he was transfigured before them. Mark 9:2.

Зургаан өдрийн дараа Есүс Петр, Иаков, Иохан нарыг Өөртэйгөө дагуулан, тэднийг тусад нь өндөр ууланд гаргав; тэгээд Тэр тэдний өмнө хувирч өөрчлөгдөв. Марк 9:2.

And it came to pass about an eight days after these sayings, he took Peter and John and James, and went up into a mountain to pray. Luke 9:28.

Тэр үгсийн дараах найм орчим хоногийн хойно Тэр Петр, Иохан, Иаков нарыг дагуулан, залбирахаар нэгэн ууланд өгсөн гарчээ. Лук 9:28.

The destruction of Jerusalem has a “more direct” application to the latter days, and that destruction is two witnesses represented by Babylon and Rome. The two witnesses align with one another but provide different and essential prophetic characteristics in order to amplify the truth. The siege by Rome (66 to 70) was four years that also represents three and a half years. The three and a half years connects with the trampling down of the sanctuary and host accomplished by both paganism and papalism. The trampling down by papalism was for three and a half symbolic years as typified by a literal three and a half years in the siege by Rome.

Иерусалимын сүйрэл нь эцсийн өдрүүдэд илүү “шууд” хэрэглээтэй бөгөөд тэрхүү сүйрлийг Вавилон ба Ромоор төлөөлөгдсөн хоёр гэрч илэрхийлдэг. Тэр хоёр гэрч хоорондоо нийцдэг боловч үнэнийг улам тодруулахын тулд өөр өөр бөгөөд зайлшгүй чухал эш үзүүллэгийн шинжүүдийг өгдөг. Ромын бүслэлт (66–70) нь дөрвөн жил үргэлжилсэн бөгөөд мөн гурван жил хагасыг төлөөлдөг. Тэрхүү гурван жил хагас нь харь шүтлэг ба папын ёс хоёулынх нь үйлдсэн ариун газар болон цэргийн хүчийг гишгэлэн доромжлохтой холбогдоно. Папын ёсны гишгэлэн доромжлол нь Ромын бүслэлтийн бодит гурван жил хагасаар хэв шинжлэгдсэнчлэн бэлгэдэлт гурван жил хагасын турш үргэлжилсэн юм.

That four-year siege also connects with the four-year periods associated with the prophetic line that identifies the lifting up of Islam and thereafter the lifting up of the movement of both the first and second and then the third angels. Cestius to Titus intersects with the wheel of papal Rome and also the wheel of Islam. The wheel of Rome and the three and a half years of Cestius and Titus intersects with papal Rome’s three and a half symbolic years, thus identifying the two entities of pagan and papal Rome. The wheel of Islam is connected by the same history as understood as four years, but just as with the wheel of Rome in that history, Islam is associated with a second power subject to the wheel of Islam—that being Adventism. The period of three and a half years represents Rome in both its phases, and the four-year period represents Islam and Adventism. Pagan and papal Rome cannot be separated prophetically and neither can Islam and Adventism.

Тэрхүү дөрвөн жилийн бүслэлт нь мөн Исламын өргөгдөл, түүнээс хойш эхний ба хоёр дахь, улмаар гурав дахь тэнгэрэлчийн хөдөлгөөний өргөгдлийг тодорхойлдог эш үзүүллэгийн шугамтай холбоотой дөрвөн жилийн үеүүдтэй холбогддог. Цестийсээс Тит хүртэлх хугацаа нь папын Ромын хүрдтэй, мөн Исламын хүрдтэй огтлолцдог. Ромын хүрд болон Цестийс, Титийн гурав хагас жил нь папын Ромын бэлгэдлийн гурав хагас жилтэй огтлолцож, ингэснээр харь болон папын Ром хэмээх хоёр нэгжийг тодорхойлдог. Исламын хүрд нь мөн адил түүхээр, дөрвөн жил хэмээн ойлгогдох байдлаар холбогддог; харин тэрхүү түүхэн дэх Ромын хүрдтэй адил, Ислам нь Исламын хүрдэнд захирагдах хоёр дахь хүчтэй холбоотой байдаг — тэр нь Адвентизм юм. Гурав хагас жилийн хугацаа нь Ромыг хоёр үе шатанд нь хоёуланд нь төлөөлдөг бөгөөд дөрвөн жилийн хугацаа нь Ислам ба Адвентизмыг төлөөлдөг. Харь болон папын Ромыг эш үзүүллэгийн хувьд салгаж боломгүй, түүнчлэн Ислам ба Адвентизмыг ч салгаж боломгүй.

This demands prophetically that when we consider the siege of Babylon that two understandings of time should be seen in the illustration of the eighteen-month siege. Two representations of time in the siege brought by Rome, prophetically demand two representations of time in the siege brought by Nebuchadnezzar. Nebuchadnezzar’s siege of eighteen months also can be understood as a symbol of one and a half years. Eighteen months is one and a half years, and one and a half can be expressed as 1.5 years. The siege of Nebuchadnezzar was both eighteen months and one point five (1.5) years.

Энэ нь эш үзүүллэгийн үүднээс, Вавилоны бүслэлтийг авч үзэх үед арван найман сарын бүслэлтийн дүрслэлд цаг хугацааны хоёр ойлголт харагдах ёстойг шаарддаг. Ромоор авчирсан бүслэлтэд цаг хугацааны хоёр дүрслэл байгаагийн адил, эш үзүүллэгийн хувьд Небухаднезараар авчирсан бүслэлтэд мөн цаг хугацааны хоёр дүрслэл байхыг шаарддаг. Небухаднезарын арван найман сарын бүслэлтийг мөн нэг жил хагасын бэлгэдэл гэж ойлгож болно. Арван найман сар нь нэг жил хагас бөгөөд нэг хагасыг 1.5 жил гэж илэрхийлж болно. Небухаднезарын бүслэлт нь арван найман сар ч байсан, нэг бүхэл аравны тав (1.5) жил ч байсан.

The eighteen months addresses the power that was to trample down Jerusalem and the 1.5 years addresses Islam. The prophetic wheel of reckoning that identifies eighteen months identifies Babylon and the other prophetic wheel of reckoning identifies Islam. We have not yet set forth an explanation of how we arrive at the application of the 1.5 years in connection with Islam, but it should be noted that the two reckonings of time in the destruction brought by Rome connected with the prophetic wheel of Rome, (both pagan and papal), and the other reckoning connected with the prophetic wheel of Islam. These characteristics are found in both the alpha and omega destruction's of Jerusalem.

Арван найман сарын хугацаа нь Иерусалимыг хөл дороо гишгэлэх хүчнийг заадаг бөгөөд 1.5 жил нь Исламыг заадаг. Арван найман сарыг тодорхойлдог эш үзүүллэгийн тооллын хүрд нь Вавилоныг тодорхойлдог бөгөөд нөгөө эш үзүүллэгийн тооллын хүрд нь Исламыг тодорхойлдог. Исламтай холбоотой 1.5 жилийн хэрэглээнд бид хэрхэн хүрч байгаагийн тайлбарыг бид одоогоор хараахан гаргаж тавиагүй байгаа боловч, Ромтой холбоотой эш үзүүллэгийн хүрдтэй (харь болон папын аль аль нь) холбогдсон Ромын авчирсан сүйрэл дэх цаг хугацааны хоёр тоолол, мөн Исламын эш үзүүллэгийн хүрдтэй холбогдсон нөгөө тооллыг тэмдэглэх нь зүйтэй. Эдгээр шинжүүд Иерусалимын альфа болон омега сүйрлүүдийн аль алинд нь илэрдэг.

The four-year siege of Jerusalem with Cestius and Titus represent the ending of a prophetic line that began with a thirty-eight-year period that concluded with a four-years siege symbolizing the lifting up of Islam, and the final four-year period in that very same line represents the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand.

Цестиус ба Титустай холбоотой Иерусалимын дөрвөн жилийн бүслэлт нь Исламын өргөмжлөгдөхийг бэлгэдсэн дөрвөн жилийн бүслэлтээр төгссөн гучин найман жилийн хугацаагаар эхэлсэн эш үзүүллэгийн нэгэн шугамын төгсгөлийг илэрхийлдэг бөгөөд яг тэрхүү адил шугам дахь эцсийн дөрвөн жилийн хугацаа нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын тугийг өргөн мандуулахыг илэрхийлдэг.

We will continue these things in the next article.

Бид эдгээрийг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэн авч үзэх болно.