We are considering the covenant of Abram, and have not yet addressed the element of the prophecy of Abram that has a direct connection with the opening verses of the book of Joel. Abram’s prophecy of 400 years of bondage along with Paul’s 430 years produces the prophetic structure that aligns with the 1290 years of Daniel 12:11. The 1290-year prophecy of verse eleven is the omega prophetic period of Abram and Paul’s 430-year line. This truth is an element of what is unsealed in the latter days that separates the wise and the wicked.

Бид Абрамын гэрээг авч үзэж байгаа бөгөөд Иоел номын эхний эшлэлүүдтэй шууд холбоотой Абрамын эш үзүүллэгийн тэрхүү хэсгийг хараахан авч хэлэлцээгүй байна. Абрамын эш үзүүлсэн 400 жилийн боолчлол, Паулын дурдсан 430 жилийн хамт, Даниел 12:11-ийн 1290 жилтэй нийцэх эш үзүүллэгийн бүтцийг бүрдүүлдэг. Арван нэгдүгээр эшлэлийн 1290 жилийн эш үзүүллэг нь Абрам ба Паулын 430 жилийн шугамын омега эш үзүүллэгийн хугацаа мөн. Энэ үнэн нь эцсийн өдрүүдэд лац нь тайлагддаг зүйлсийн нэгэн хэсэг бөгөөд мэргэдийг хорон муу хүмүүсээс ялгадаг юм.

Connected with the omega prophecy of 430 years was the symbol of “four generations,” identifying a period of probationary time for the nation which held God’s chosen people in bondage. For Moses it was Egypt, for the one hundred and forty-four thousand, who sing the song of Moses, it is the history of the United States from 1798 unto the Sunday law. The United States, represented as the “earth beast” in Revelation thirteen begins as a lamb and ends speaking as a dragon. Joseph, a symbol of the Lamb, represents the period of relative peace in Egypt, until there was a new Pharaoh and the bondage began. Thus, the nation that is judged in the fourth generation, which was Egypt for Moses, is the United States. The remnant is judged at the Sunday law as typified by the plagues that culminated for the Hebrews with blood on their doorpost, and thereafter with the nation of Egypt at the Red Sea. Joseph and Moses represent a good Pharaoh and a bad Pharaoh, which for the United States is first the lamb, and then the dragon.

430 жилийн омега зөгнөлтэй холбоотойгоор “дөрвөн үе” хэмээх бэлгэдэл нь Бурханы сонгосон ард түмнийг боолчлолд байлгасан үндэстэнд олгогдсон сорилтын хугацааг тодорхойлж байв. Мосегийн хувьд энэ нь Египет байсан; харин Мосегийн дууг дуулдаг нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хувьд энэ нь 1798 оноос Ням гаргийн хууль хүртэлх Америкийн Нэгдсэн Улсын түүх юм. Илчлэл арван гуравт “газрын араатан” хэмээн дүрслэгдсэн Америкийн Нэгдсэн Улс хурга мэтээр эхэлж, луу мэт ярьж төгсөнө. Хурганы бэлгэдэл болсон Иосеф Египет дэх харьцангуй амгалан үеийг илэрхийлдэг бөгөөд шинэ Фараон гарч ирж, боолчлол эхлэх хүртэл тийм байв. Иймээс дөрөв дэх үед шүүгддэг үндэстэн нь, Мосегийн хувьд Египет байсан шиг, Америкийн Нэгдсэн Улс мөн. Үлдэгдэл нь Ням гаргийн хуулийн үед шүүгддэг бөгөөд энэ нь еврейчүүдийн хувьд хаалганых нь тотгон дээрх цусаар төгссөн гай гамшгуудаар, түүнээс хойш Египет үндэстний хувьд Улаан тэнгист болсон явдлаар хэв маяг болгон үзүүлэгдсэн. Иосеф ба Мосе нь сайн Фараон болон муу Фараоныг төлөөлдөг бөгөөд энэ нь Америкийн Нэгдсэн Улсын хувьд эхлээд хурга, дараа нь луу юм.

Abram’s prophecy of judgment in the fourth generation included the fact that the close of probation is progressive, for within Moses’ fulfillment of Abram’s prophecy; not only did probation close for Egypt, but there was still time left for the Amorites to fill up their cup of probationary time—after Egypt had filled theirs. The Red Sea for Egypt was the Sunday law for the United States, and then “every other country on the globe” will “follow the example” of the United States, as represented by the Amorites post-Egypt close of probation.

Дөрөв дэх үеийн тухай Абрамын шүүлтийн эш үзүүллэг нь нигүүлслийн хугацааны хаагдал дэвшилтэт шинжтэйг өөртөө агуулж байсан. Учир нь Абрамын эш үзүүллэг Мосегоор биелэгдэх үед зөвхөн Египетийн хувьд нигүүлслийн хугацаа хаагдаад зогсоогүй, харин Египет өөрсдийнхөө нигүүлслийн хугацааны аягыг дүүргэсний дараа Аморичуудад өөрсдийн нигүүлслийн хугацааны аягыг дүүргэх цаг хугацаа үлдсэн хэвээр байсан. Египетийн хувьд Улаан тэнгис нь Америкийн Нэгдсэн Улсын хувьд Ням гаргийн хууль байсан бөгөөд дараа нь “дэлхийн бөмбөрцгийн бусад бүх улс орон” Аморичууд Египетийн нигүүлслийн хугацаа хаагдсаны дараах байдлаар төлөөлөгдөхийн адил Америкийн Нэгдсэн Улсын “жишээг дагах” болно.

The Amorites are one of the ten tribes that identify the world from the river of Egypt to the river of Babylon, in Abram’s covenant, and the Amorites therefore represent the nations of the world, who close their individual probation as nations, after the Sunday law in the United States. The Amorites are the biblical symbol of judgment closing upon the world, and it happens in the third and fourth generation. The Red Sea is the symbol of the close of probation for the United States, and the Amorites represent the nations progressively closing their probation until human probation closes. Therefore, the Amorites are a symbol of the period of the Sunday law crisis at the Red Sea unto the deliverance of the east wind, when the path of deliverance is opened to God’s people.

Аморичууд бол Абрамын гэрээнд Египетийн мөрнөөс Вавилоны мөрөн хүртэлх ертөнцийг тодорхойлон илтгэдэг арван овгийн нэг мөн; иймээс аморичууд нь АНУ-д Ням гаргийн хууль тогтоогдсоны дараа үндэстэн тус бүрийнхээ хэмжээнд шалгалтын хугацаагаа хаадаг дэлхийн үндэстнүүдийг төлөөлдөг. Аморичууд нь шүүлт ертөнц дээр хаагдан буухын библийн бэлгэдэл бөгөөд энэ нь гурав, дөрөв дэх үеийн үед тохиолддог. Улаан тэнгис нь АНУ-ын шалгалтын хугацаа хаагдахыг бэлгэддэг бөгөөд аморичууд нь хүний шалгалтын хугацаа бүхэлдээ хаагдах хүртэл үндэстнүүд өөрсдийн шалгалтын хугацаагаа үе шаттайгаар хааж буйг төлөөлдөг. Иймээс аморичууд нь Улаан тэнгис дээрх Ням гаргийн хуулийн хямралын үеэс, зүүн салхины авчрах аврал хүртэлх хугацааны бэлгэдэл мөн; тэр үед Бурханы ард түмэнд авралын зам нээгддэг.

But Abram’s prophecy not only addresses the fourth generation in terms of the United States as Egypt, and the world as the Amorites, it more importantly places the generation of God’s people who cross the Red Sea as a “fourth generation.” When we dredge up, what we can dredge up, from the understanding of “four generations” in Abram’s first step of three steps, we will consider the second and third steps of Abraham’s covenant. The second step is chapter seventeen, and the third step is of course—chapter twenty-two.

Харин Абрамын эш үзүүллэг нь дөрөвдүгээр үеийн талаар зөвхөн АНУ-ыг Египет, ертөнцийг Аморчууд хэмээн үзэх утгаар өгүүлээд зогсохгүй, түүнээс ч илүүтэйгээр, Улаан тэнгисийг гаталдаг Бурханы ард түмний үеийг “дөрөвдүгээр үе” хэмээн байрлуулдаг. Абрамын гурван алхмын эхний алхам дахь “дөрвөн үе”-ийн ойлголтоос бид юуг гарган авч чадахыг гарган авсны дараа, Абрахамын гэрээний хоёр дахь болон гурав дахь алхмыг авч үзэх болно. Хоёр дахь алхам нь арван долоодугаар бүлэг бөгөөд, гурав дахь алхам нь мэдээж—хорин хоёрдугаар бүлэг мөн.

In Daniel chapter twelve, three prophetic periods are identified, and they all represent prophetic time that ceased in 1844. Those three periods are unsealed in the latter days, and those three periods represent the increase of knowledge that befalls God’s people in the latter days. Christ as the man in linen, sets forth the first of the three prophetic periods in verse seven, and in so doing, He aligns Himself with the angel of Revelation ten, who stands not upon the water, but upon the earth and the sea.

Даниелын арван хоёрдугаар бүлэгт эш үзүүллэгийн гурван хугацааг тодорхойлсон байдаг бөгөөд тэдгээр нь бүгд 1844 онд дуусгавар болсон эш үзүүллэгийн цаг хугацааг илэрхийлдэг. Эдгээр гурван хугацаа эцсийн өдрүүдэд лац нь тайлагдаж, Бурханы ард түмэнд эцсийн өдрүүдэд тохиох мэдлэгийн өсөлтийг илэрхийлдэг. Маалинган хувцастай хүн болох Христ долдугаар эшлэлд эдгээр гурван эш үзүүллэгийн хугацааны эхнийхийг танилцуулдаг бөгөөд ингэснээр Тэр усан дээр бус, харин газар ба тэнгис дээр зогсдог Илчлэл арван бүлгийн тэнгэрэлчтэй Өөрийгөө нэг мөр болгон нийцүүлдэг.

And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.

Тэгээд миний далай дээр болон газар дээр зогсож байхыг харсан тэр тэнгэрэлч гараа тэнгэр өөд өргөн, тэнгэрийг болон түүн доторх бүхнийг, газрыг болон түүн дээрх бүхнийг, далайг болон түүн доторх бүхнийг бүтээсэн, мөнхөөс мөнхөд амьдрагч Түүгээр тангараглахдаа, цаашид хугацаа байхгүй болно гэж айлдав. Илчлэлт 10:5, 6.

In verse seven of chapter twelve the man in linen also swears by Him that lives forever.

Арван хоёрдугаар бүлгийн долоодугаар эшлэлд маалинган хувцаст хүн мөн үүрд мөнх амьдрагч Нэгнээр тангарагладаг.

And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth forever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:7.

Тэгээд би голын усан дээр зогсож байсан маалинган хувцастай хүнийг, баруун гараа болон зүүн гараа тэнгэр өөд өргөн, мөнхөд амьдрагчийг түшин тангараглахыг сонсов. Тэрээр, энэ нь нэг хугацаа, хугацаанууд, мөн хагас хугацааны турш байх бөгөөд ариун ард түмний хүчийг бутраан тараах явдал гүйцэх үед энэ бүх зүйл төгсөнө хэмээн тангараглав. Даниел 12:7.

We are informed by inspiration that the same line of prophecy located in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, and the Millerite understanding is that these two descriptions are parallel passages of Christ. Christ as the Angel with the little book, identifying the end of the application of prophetic time in 1844 in the book of Revelation, and Christ as the Man in linen in the book of Daniel, identifying that when the Sunday law in the United States arrives, all the marvels of Daniel’s final vision would be finished. Within that sacred history, which precedes and culminates at the Sunday law, God’s people were to be scattered for a period represented by the symbol of 1260. The period of scattering that precedes the Sunday law is set forth in Revelation chapter eleven where Moses and Elijah are slain and are dead in the street for three and a half days, which is a symbol of 1260.

Бидэнд сүнслэг илчлэлээр Даниелын номд байрлах тэрхүү адил эш үзүүллэгийн шугам Илчлэлийн номд үргэлжлэн авч үзэгддэг бөгөөд Миллеритуудын ойлголтоор эдгээр хоёр дүрслэл нь Христийн тухай харилцан дүйцэх эшлэлүүд мөн хэмээн мэдэгдсэн байдаг. Илчлэлийн номд бяцхан номтой Тэнгэрэлч байдлаар дүрслэгдсэн Христ эш үзүүллэгийн цаг хугацааны хэрэглээ 1844 онд төгссөнийг заадаг; харин Даниелын номд маалинган хувцастай Хүн байдлаар дүрслэгдсэн Христ нь Америкийн Нэгдсэн Улсад Ням гаргийн хууль ирэх үед Даниелын эцсийн үзэгдлийн бүх гайхамшгууд төгсөх болно гэдгийг заадаг. Ням гаргийн хуулиас өмнө оршиж, түүгээр оргилдоо хүрэх тэрхүү ариун түүхийн хүрээнд Бурханы ард түмэн 1260-ын бэлгэдлээр илэрхийлэгдсэн хугацааны туршид тараагдах ёстой байв. Ням гаргийн хуулиас өмнөх тэр тараагдах үеийг Илчлэлийн номын арван нэгдүгээр бүлэгт, Мосе ба Елиа алагдаж, гурван хагас өдрийн турш гудамжинд үхмэл хэвтэж буйгаар дүрсэлсэн бөгөөд энэ нь 1260-ын бэлгэдэл мөн.

In verse seven, the man in linen identifies that when the scattering of the power of the holy people has finished its three-and-a-half days, the “marvels” that befall God’s people of the latter days shall be finished. We closed the last article with Sister White’s commentary on Zechariah chapter three. The first sentence stated, “Zechariah’s vision of Joshua and the Angel applies with peculiar force to the experience of God’s people in the closing scenes of the great day of atonement.” In the chapter, and in the inspired commentary of Sister White upon the chapter, the one hundred and forty-four thousand are the “men wondered at.” The “wonders” of Daniel’s last vision that are completed by the Sunday law, are the “wonders” associated with the sealing of God’s people.

Долоодугаар эшлэлд маалинган хувцастай хүн, ариун ардын хүч тараан сарниулагдах хугацааны гурав хагас өдөр дуусах үед эцсийн өдрүүд дэх Бурханы ард түмэнд тохиох “гайхамшгууд” төгсөх болно хэмээн мэдэгддэг. Бид өмнөх өгүүллийг Захариа номын гуравдугаар бүлэгт өгүүлсэн Уайт эгчийн тайлбараар өндөрлөсөн билээ. Эхний өгүүлбэрт, “Иошуа ба Тэнгэрэлчийн тухай Захариагийн үзэгдэл нь их эвлэрүүллийн өдрийн төгсгөлийн үеийн үзэгдлүүд дундах Бурханы ард түмний туршлагад онцгой хүчтэйгээр хамаарна” гэжээ. Тухайн бүлэгт, мөн тэр бүлгийн талаар Уайт эгчийн сүнслэгээр өдөөгдсөн тайлбарт, нэг зуун дөчин дөрвөн мянга нь “гайхан хардаг хүмүүс” юм. Ням гаргийн хуулиар төгсгөлдөө хүрдэг Даниелын сүүлчийн үзэгдлийн “гайхамшгууд” нь Бурханы ард түмний лацдалттай холбоотой “гайхамшгууд” мөн.

Daniel chapter twelve provides the light that seals the one hundred and forty-four thousand in the latter days. That light is represented by three prophetic periods, that were all identified and established as truth in the Millerite history. The three periods are presented in three verses and are three pillars which hold up the structure of truth. The structure of truth is held up with a three-step process. That process of three steps, is represented within the passage of nine verses (4–12), by the three verses which present prophetic time. Those three prophetic periods, when approached from the foundational Millerite understanding, produce three symbolic periods that are defined in agreement with the Millerite understanding, but do not apply the element of time.

Даниелын арван хоёрдугаар бүлэг нь эцсийн өдрүүдэд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг лацдан тэмдэглэдэг гэрлийг өгдөг. Тэрхүү гэрэл нь Миллерийн хөдөлгөөний түүхэнд бүгд үнэн хэмээн танигдаж, тогтоогдсон эш үзүүллэгийн гурван хугацаагаар илэрхийлэгддэг. Тэр гурван хугацаа нь гурван ишлэлд толилуулагдсан байдаг бөгөөд үнэний бүтцийг тулж байдаг гурван багана юм. Үнэний бүтэц нь гурван алхамт үйл явцаар тулгуурлагддаг. Гурван алхам бүхий тэрхүү үйл явц нь есөн ишлэлийн хэсгийн (4–12) дотор, эш үзүүллэгийн цаг хугацааг толилуулдаг гурван ишлэлээр төлөөлөгдөнө. Эш үзүүллэгийн тэр гурван хугацаа нь Миллерийн хөдөлгөөний суурь ойлголтоос хандан үзэхэд, Миллерийн ойлголттой нийцүүлэн тодорхойлогдсон боловч цаг хугацааны элементийг хэрэглэдэггүй бэлгэдэлт гурван хугацааг бий болгодог.

The three periods are located within the very passage of Scripture that defines ‘the process of prophecy being sealed up—and then unsealed,’ including the classic biblical description of a threefold testing process. The nine verses that begin with Daniel being told to seal up his book, are the very verses where the three periods are set forth, and in those nine verses the purification process that is accomplished when truth is unsealed is expressed as “purified, made white and tried.” The three periods in the three verses are the increase of knowledge, at the time of the end, in the latter days, that represent the final testing and sealing process of God’s covenant people. That history is where the symbolic “marvels” that befall God’s people in the latter days are set forth. Please read this paragraph again.

Гурван хугацаа нь яг эш үзүүллэг “битүүмжлэгдэж, дараа нь тайлагдан нээгдэх үйл явц”-ыг тодорхойлдог Ариун Бичээсийн тэрхүү хэсгийн дотор байрладаг бөгөөд тэнд мөн гурван үе шаттай сорилтын үйл явцын тухай Библийн сонгодог дүрслэл агуулагддаг. Даниелд номоо битүүмжлэхийг тушааснаар эхэлдэг тэрхүү есөн ишлэл бол гурван хугацааг тунхаглан тавьсан яг тэр ишлэлүүд мөн бөгөөд, үнэн тайлагдан нээгдэх үед биелдэг ариусгалын үйл явц тэр есөн ишлэлд “ариусгагдаж, цайрч, шалгагдан соригдох” хэмээн илэрхийлэгдсэн байдаг. Тэрхүү гурван ишлэл дэх гурван хугацаа нь төгсгөлийн цагт, эцсийн өдрүүдэд мэдлэг өсөхийг заадаг бөгөөд энэ нь Бурханы гэрээний ард түмний эцсийн сорилт ба битүүмжлэлийн үйл явцыг төлөөлдөг. Тэр түүхэн хүрээнд эцсийн өдрүүдэд Бурханы ард түмэнд тохиох бэлгэдэлт “гайхамшгууд” тодорхойлон тавигдсан байдаг. Энэ догол мөрийг дахин уншина уу.

The three periods, in the three verses in the passage of nine verses, represent the climax of the book of Daniel, and the climax represented there is the climax of the internal prophetic line; it is the story of how a rock gets “cut” out of a mountain, without hands, which is the story of the remnant. That internal line is represented in chapters ten and twelve, and the climax of the external line of prophecy is in the closing verses of chapter eleven, and the first few verses of Daniel twelve.

Есөн ишлэлээс бүрдэх уг хэсгийн гурван ишлэл дэх гурван хугацаа нь Даниелын номын оргилыг төлөөлдөг бөгөөд тэнд төлөөлөгдсөн тэрхүү оргил нь дотоод эш үзүүллэгийн шугамын оргил юм; энэ нь гарын оролцоогүйгээр нэгэн хад уулнаас хэрхэн “таслагдан” гарч ирдэг тухай түүх бөгөөд үлдэгдлийн түүх мөн. Тэрхүү дотоод шугам нь арав ба арван хоёрдугаар бүлгүүдэд төлөөлөгдсөн байдаг, харин эш үзүүллэгийн гадаад шугамын оргил нь арван нэгдүгээр бүлгийн төгсгөлийн ишлэлүүдэд, мөн Даниел арван хоёрын эхний хэдэн ишлэлд байдаг.

Those three periods are also the climax of the visions of both the Ulai and Hiddekel river’s testimony, and the three verses include a prophetic period that represents the climatic fulfillment of the covenant time prophecy that provides both Abram and Paul as witnesses. Jesus, as the Man in linen is in verse seven, walking upon the water. In verse eleven two voices, which are also the voice of Christ, Abram and Paul stand to testify. In verse twelve the history of the sealing of God’s people is represented, for the one hundred and forty-four thousand are virgins, and virgins experience the parable of the ten virgins, and the blessing in verse twelve is upon those who wait. Those who wait in the parable, and who are “blessed,” are those who receive the garment that allows them to enter into the marriage, when the door is closed.

Тэрхүү гурван үе нь мөн Улай болон Хиддекел мөрний гэрчлэлийн үзэгдлүүдийн аль алиных нь оргил мөн бөгөөд, уг гурван эшлэлд Абрам ба Паулыг хоёуланг нь гэрч болгон өгдөг гэрээний цаг хугацааны эш үзүүллэгийн оргил биеллийг төлөөлөх нэгэн эш үзүүллэгийн хугацаа багтсан байдаг. Маалинган хувцаст Хүн болох Есүс долоодугаар эшлэлд усан дээгүүр алхаж буйгаар харагдана. Арван нэгдүгээр эшлэлд мөн Христийн дуу хоолой болох хоёр дуу хоолой, Абрам ба Паул, гэрчлэн зогсдог. Арван хоёрдугаар эшлэлд Бурханы ард түмний тамгалагдах түүхийг төлөөлөн үзүүлсэн байдаг. Учир нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянга нь онгон охид бөгөөд, онгон охид арван охины сургаалт зүйрлэлийг туулдаг, мөн арван хоёрдугаар эшлэл дэх ерөөл нь хүлээдэг хүмүүсийн дээр байдаг. Сургаалт зүйрлэл дотор хүлээдэг бөгөөд “ерөөлтэй” хэмээгддэг хүмүүс бол хаалга хаагдах үед хуриманд орох боломжийг тэдэнд олгодог хувцсыг хүлээн авдаг хүмүүс мөн.

In verse seven, Jesus is walking upon the water, which produces fear, but Peter determines to believe and begins to walk and give God glory, but Peter is often a symbol of both classes, and the glory is turned back to fear, as his hour of judgment arrived. The first period located in verse seven, represents the first angel’s message. Jesus is upon the waters, a symbol of fear and the first angel. Then Jesus identifies a period where He will glorify His people in advance of the judgment of the Sunday law. All three elements of the three angels are within verse seven, for verse seven is the first of three verses that represent the three angels.

Долоодугаар эшлэлд Есүс усан дээр алхаж байгаа нь айдас төрүүлдэг боловч Петр итгэхээр шийдэн алхаж, Бурханд алдар өргөж эхэлдэг. Гэвч Петр нь олонтаа хоёр ангийг хоёуланг нь бэлгэддэг бөгөөд түүний цаг үеийн шүүлт ирэхэд тэрхүү алдар дахин айдас руу эргэн хувирдаг. Долоодугаар эшлэлд байрлах эхний үе нь эхний тэнгэрэлчийн мэдээг төлөөлдөг. Есүс усан дээр байгаа нь айдсын болон эхний тэнгэрэлчийн бэлгэдэл мөн. Дараа нь Есүс Ням гаргийн хуулийн шүүлтээс урьтаж Өөрийн ард түмнийг алдаршуулах нэгэн үеийг тодорхойлдог. Гурван тэнгэрэлчийн бүх гурван бүрэлдэхүүн долоодугаар эшлэлийн дотор бий. Учир нь долоодугаар эшлэл бол гурван тэнгэрэлчийг төлөөлөх гурван эшлэлийн эхнийх нь юм.

Verse eleven provides a ‘doubling’ with its omega testimony to the alpha voices of Abram and Paul. Their “doubled” voices merge to set forth the covenant time prophecy, and verse eleven fulfills the prophecy as the omega, by identifying the prophetic period that concludes with the fall of Babylon in 1798, and thus typifies the fall of Babylon when Michael stands up in the latter days. In verse eleven we have a doubling of prophets, and a period that represents two falls of Babylon, thus representing the second angel’s message that announced that, “Babylon is fallen is fallen.”

Арван нэгдүгээр ишлэл нь Абрам болон Паулын альфа дуу хоолойнуудад харгалдах өөрийн омега гэрчлэлээрээ нэгэн “давхардлыг” үзүүлдэг. Тэдний “давхарлагдсан” дуу хоолой нэгдэн, гэрээний цаг хугацааны зөгнөлийг илэрхийлэн гаргаж тавьдаг бөгөөд арван нэгдүгээр ишлэл нь 1798 онд Вавилоны уналтаар төгсөх зөгнөлийн хугацааг тодорхойлсноор уг зөгнөлийг омега байдлаар гүйцэлдүүлдэг; ийнхүү эцсийн өдрүүдэд Михаил босон зогсох үед тохиох Вавилоны уналтын хэв шинж болдог. Арван нэгдүгээр ишлэлд бид эш үзүүлэгчдийн давхардлыг, мөн Вавилоны хоёр уналтыг төлөөлөх нэгэн хугацааг хардаг бөгөөд ингэснээр “Вавилон нурав, нурав” хэмээн тунхагласан хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээг төлөөлдөг.

Verse seven is the first angel’s message, and verse eleven is the second angel’s message and verse twelve, which is Daniel 12*12 or Daniel 144, is about the distinction between the wise and foolish, which is accomplished in the judgment process that ends with the manifestation of character at the crisis of judgment. Verse twelve is the third angel’s message identifying how the world is divided into two classes, and the counterpart of the third angel’s external portrayal of that very division, is the internal division of the third angel represented in verse twelve. Verse seven, eleven and twelve are the message of the three angels and the verses are the light that is unsealed in the latter days. These three verses unsealing in the latter days aligns with Revelation chapter ten.

Долоодугаар эшлэл нь эхний тэнгэрэлчийн мэдээ мөн, арван нэгдүгээр эшлэл нь хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээ бөгөөд арван хоёрдугаар эшлэл, өөрөөр хэлбэл Даниел 12*12 буюу Даниел 144, нь ухаантнууд ба мунхгуудын хоорондын ялгааны тухай бөгөөд энэ нь шүүлтийн хямралын үед зан чанар илрэн гарснаар төгсдөг шүүлтийн үйл явцад биеллээ олдог. Арван хоёрдугаар эшлэл нь дэлхий хэрхэн хоёр ангид хуваагдсаныг тодорхойлдог гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээ бөгөөд яг тэр хуваагдлын гурав дахь тэнгэрэлчийн гадаад дүрслэлийн харгалдах тал нь арван хоёрдугаар эшлэлд дүрслэгдсэн гурав дахь тэнгэрэлчийн дотоод хуваагдал юм. Долоо, арван нэг, арван хоёрдугаар эшлэлүүд нь гурван тэнгэрэлчийн мэдээ бөгөөд эдгээр эшлэлүүд нь эцсийн өдрүүдэд тайлагдах гэрэл мөн. Эцсийн өдрүүдэд эдгээр гурван эшлэл тайлагдах нь Илчлэлт номын аравдугаар бүлэгтэй нийцдэг.

Christ as the mighty angel, as well as the Lion of the tribe of Judah in chapter ten, cried as a “lion” and His roar produced seven thunders which were sealed up, as was Daniel chapter ten. They are parallel passages. For this reason, the three periods in chapter twelve, are also the seven thunders of Revelation ten.

Христ хүчирхэг тэнгэрэлчийн хувьд, мөн аравдугаар бүлэгт Иудагийн овгийн Арслангийн хувьд “арслан” мэт хашхирсан бөгөөд Түүний архиралт Даниелын аравдугаар бүлгийн адил лацлагдсан долоон аянгыг төрүүлсэн. Эдгээр нь зэрэгцээ эшлэлүүд юм. Ийм учраас арван хоёрдугаар бүлэг дэх гурван хугацаа нь мөн Илчлэлт аравдугаар бүлгийн долоон аянга мөн.

The “seven thunders” are simply another expression of Christ as Alpha and Omega, for the primary symbolism of the “seven thunders,’ is that it represents a “delineation of events” which took place from 1798 unto 1844 that is repeated in “future events” that “will be disclosed in their order” in the history of the one hundred and forty-four thousand. The “seven thunders” are therefore a symbol of Alpha and Omega; who is also the beginning and the ending; the first and the last, the foundation and the temple; the cornerstone and the capstone—the seven thunders.

“Долоон аянга” гэдэг нь ердөө Христийг Альфа ба Омега хэмээн илэрхийлсэн өөр нэгэн хэллэг мөн. Учир нь “долоон аянга”-ын үндсэн бэлгэдэл нь 1798 оноос 1844 он хүртэл болсон “үйл явдлуудын зураглал”-ыг төлөөлдөг бөгөөд тэрхүү зураглал нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхэнд “өөрийн дарааллаар илчлэгдэх” “ирээдүйн үйл явдлуудад” давтагддаг. Иймээс “долоон аянга” нь Альфа ба Омегагийн бэлгэдэл мөн. Тэрээр мөн эхлэл ба төгсгөл, анхны ба эцсийнх, суурь ба сүм, булангийн тулгуур чулуу ба титэм чулуу—долоон аянга мөн.

The light of the three symbolic periods in Daniel twelve must align with the light of the seven thunders, for they are the identical prophetic line. In the first period Christ holds both hands to heaven, as He does with one hand in Revelation ten. In Revelation ten, His hand becomes the symbol of the end of the application of prophetic time, marking the transition from prophetic time periods to simply prophetic periods. That transition of the major prophetic rule employed by the Millerites, was typified by the major transition from literal to spiritual in the time of Christ.

Даниел арван хоёр дахь бэлгэдлийн гурван үеийн гэрэл нь долоон аянгын гэрэлтэй нийцэх ёстой, учир нь тэдгээр нь нэгэн адил эш үзүүллэгийн шугам мөн. Эхний үед Христ Илчлэл арван дахь бүлэгт нэг гараа өргөн тэнгэр өөд хандуулдгийн адил хоёр гараа тэнгэр өөд өргөнө. Илчлэл арван дахь бүлэгт Түүний гар нь эш үзүүллэгийн цаг хугацааны хэрэглээний төгсгөлийн бэлгэдэл болж, эш үзүүллэгийн цаг хугацааны үеүдээс зүгээр л эш үзүүллэгийн үеүдэд шилжих шилжилтийг тэмдэглэдэг. Миллерчүүдийн хэрэглэж байсан эш үзүүллэгийн гол дүрмийн тэрхүү шилжилт нь Христийн цаг үе дэх үсэгчлээс сүнслэг рүү хийсэн томоохон шилжилтээр бэлгэдэгдсэн юм.

The apostle Paul was raised up to establish the major prophetic rule connected to the prophetic line of a chosen people. At the very beginning of spiritual Israel, a major prophetic rule is established that redefines the very covenant itself. From then on to be a child of Abraham, it was to be a child of Abraham by faith, not blood. That prophetic principle was put in place primarily through the pen of Paul, who in this regard typified Christ in Revelation chapter ten, changing and ending the prophetic application of time in 1844.

Төлөөлөгч Паул сонгогдсон ард түмний эш үзүүллэгийн шугамтай холбоотой үндсэн эш үзүүллэгийн дүрмийг тогтоохын тулд өргөгдөн гарч ирсэн юм. Сүнслэг Израилийн яг эхлэл дээр гэрээг өөрийг нь дахин тодорхойлон тогтоосон нэгэн үндсэн эш үзүүллэгийн дүрэм тогтоогдов. Тэр цагаас хойш Абрахамын хүүхэд байна гэдэг нь цусаар бус, итгэлээр Абрахамын хүүхэд байхыг хэлэх болсон. Энэ эш үзүүллэгийн зарчим нь юуны өмнө Паулын үзгээр тогтоогдсон бөгөөд тэрээр энэ утгаараа Илчлэлт номын аравдугаар бүлэг дэх Христийг бэлгэдэн, 1844 онд цаг хугацааны эш үзүүллэгийн хэрэглээг өөрчилж, төгсгөсөн юм.

The covenant with mankind is represented by the rainbow and the Ark of Noah represents a period of time, before and after the flood, when there was no distinctly identified chosen people. The calling of Abraham represented a major and significant change in the prophetic relation of God with mankind. The covenant made with Abraham represented a major shift in line of covenant history, and in doing so it typified the major shift from literal to spiritual in the days of Paul, and from time application to no time application in 1844.

Хүн төрөлхтөнтэй байгуулсан гэрээг солонго төлөөлдөг бөгөөд Ноагийн хөвөгч авдар нь үерийн өмнө ба дараах, онцгойлон ялган тодорхойлогдсон сонгогдсон ард түмэн байгаагүй цаг үеийг төлөөлдөг. Абрахамын дуудагдал нь Бурханы хүн төрөлхтөнтэй тогтоосон эш үзүүллэгийн харилцаанд томоохон бөгөөд чухал өөрчлөлтийг төлөөлсөн. Абрахамтай байгуулсан гэрээ нь гэрээний түүхийн шугамд томоохон шилжилтийг төлөөлсөн бөгөөд ингэснээрээ Паулын өдрүүдэд үсгийнхээс сүнслэг рүү, мөн 1844 онд цаг хугацааны хэрэглээнээс цаг хугацааны хэрэглээгүй байдал руу хийсэн тэрхүү томоохон шилжилтийг хэв шинжээр илэрхийлсэн.

The first shift in God’s covenant with mankind was the Garden, and the pronounced change was the restrictions upon the tree of life and it also produced a change of clothing, from spiritual light to literal lambskin. The next major shift in covenant history is the flood, which Noah represents, as did Adam in the first major covenant shift. Then the shift to a chosen people with Abram, that led to Moses, who introduces the prophetic principles that a day represents a year. That principle is valid until 1844, when there was another major covenant shift. At the great epochs of covenant history there is always a major shift in a principle of God’s prophetic Word. That shift during the history of the one hundred and forty-four thousand is that Alpha Omega is the Truth. Alpha and omega is the principle that the end is always illustrated with the beginning in God’s Word. Attached to that principle of alpha and omega, is the threefold structure of the Hebrew word “truth.”

Бурханы хүн төрөлхтөнтэй байгуулсан гэрээний анхны өөрчлөлт нь Цэцэрлэг байсан бөгөөд тодорхой зарлагдсан өөрчлөлт нь амийн модонд тавигдсан хязгаарлалт байв; мөн энэ нь хувцаслалтад ч өөрчлөлт авчирсан бөгөөд сүнслэг гэрлээс бодит хурганы арьс руу шилжүүлсэн юм. Гэрээний түүхэн дэх дараагийн томоохон өөрчлөлт нь үер бөгөөд анхны томоохон гэрээний өөрчлөлтөнд Адам төлөөлөгч байсанчлан, үүнийг Ноа төлөөлдөг. Дараа нь Абрамын үеэр сонгогдсон ард түмэн рүү шилжсэн нь Мосед хүргэсэн бөгөөд тэрээр нэг өдөр нь нэг жилийг төлөөлдөг гэсэн эш үзүүллэгийн зарчмуудыг танилцуулдаг. Тэр зарчим нь 1844 он хүртэл хүчинтэй бөгөөд тэр үед гэрээний өөр нэг томоохон өөрчлөлт болсон. Гэрээний түүхийн агуу эрин үеүүдэд Бурханы эш үзүүллэгийн Үгийн нэгэн зарчимд үргэлж томоохон өөрчлөлт гардаг. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхийн турш дахь тэрхүү өөрчлөлт нь Альфа Омега нь Үнэн мөн гэсэн явдал юм. Альфа ба омега гэдэг нь төгсгөл нь Бурханы Үгэнд үргэлж эхлэлээр дүрслэгддэг гэсэн зарчим юм. Альфа ба омегагийн тэр зарчимтай хамт Еврей хэлний “үнэн” хэмээх үгийн гурвалсан бүтэц холбогддог.

The major prophetic shift during the history of the remnant is directly represented in each of the major covenant histories, and so too in other lines of truth. The “key” that is laid upon Eliakim in Isaiah 22:22 is the same key given to Peter at Panium in Matthew sixteen. That key is given to the Philadelphian church, and it was William Miller who was given the key that allowed him to connect with the very day for a year principle that had been recorded by Moses during the history of Moses, which typified the history of the Millerites. Miller’s connection with Moses prophecy was represented by Paul’s connection with Abram’s prophecy. And why shouldn’t Miller connect with Moses, Moses salvation in an ark had connected with Noah salvation in an ark in order to tie both covenants together. The shifts of prophetic application that begin in Eden identify that a major revelation of prophetic light is identified in the history of the final covenant people—the one hundred and forty-four thousand. I contend that the major prophetic shift is represented with the seven thunders, which are directly connected with the three periods in Daniel chapter twelve and these are only recognized when applying the principles of alpha and omega upon a line upon line application that stands upon the three-step structure of truth.

Үлдэгдлийн түүхийн турш дахь эш үзүүллэгийн гол шилжилт нь гэрээний томоохон түүх бүрт шууд дүрслэгдэн илэрдэг бөгөөд мөн адил үнэний бусад шугамуудад ч мөн илэрнэ. Исаиа 22:22-т Елиакимын дээр тавигдсан “түлхүүр” нь Матай арван зургаад Панид Петрт өгөгдсөн тэр л түлхүүр мөн. Тэрхүү түлхүүр Филадельфийн чуулганд өгөгдсөн бөгөөд Миллерчүүдийн түүхийг хэв шинжлэн төлөөлсөн Мосегийн түүхийн үед Мосегийн тэмдэглэн үлдээсэн “өдрийг жилээр” гэсэн зарчимтай холбогдох боломжийг Уильям Миллерт олгосон түлхүүр нь мөн энэ байв. Мосегийн эш үзүүллэгтэй Миллерийн тогтоосон холбоо нь Абрамын эш үзүүллэгтэй Паулын тогтоосон холбоогоор төлөөлөгдөн илэрсэн. Тэгээд Миллер Мосетой яагаад холбогдож болохгүй гэж, Мосегийн аврал авдарт байсан нь Ноагийн аврал авдарт байсантай холбогдож, ингэснээр хоёр гэрээг хооронд нь нэгтгэн зангидаж байсан билээ. Еденд эхэлдэг эш үзүүллэгийн хэрэглээний шилжилтүүд нь эш үзүүллэгийн гэрлийн нэгэн томоохон илчлэл эцсийн гэрээний ард түмний түүхэнд—нэг зуун дөчин дөрвөн мянгад—тодорхойлогддогийг илтгэнэ. Миний баталж буй зүйл бол эш үзүүллэгийн тэрхүү гол шилжилт нь долоон аянгатайгаар төлөөлөгдөн илэрдэг бөгөөд тэдгээр нь Даниел арван хоёрдугаар бүлгийн гурван хугацаатай шууд холбоотой бөгөөд эдгээр нь үнэнй гурван-алхамт бүтцэд тулгуурласан шугам дээр шугамын хэрэглээн дээр альфа ба омегагийн зарчмуудыг хэрэглэх үед л танигддаг.

In the verses that immediately precede the announcement that “time is no longer,” Christ introduced the seven thunders, which, as with the truths of Daniel twelve—were sealed up. The context for the man in linen holding up both hands in chapter twelve is the unsealing of the book of Daniel, and the context for Christ the Lion in Revelation ten is the sealing up of the seven thunders. Sister White aligns the sealing of the seven thunders with the sealing up of Daniel’s book.

“цаашид цаг хугацаа байхгүй” хэмээх тунхаглалын яг өмнөх эшлэлүүдэд Христ долоон аянгыг танилцуулсан бөгөөд тэдгээр нь, Даниел 12-ын үнэнүүдийн адил, лацдан битүүмжлэгдсэн байв. Арван хоёрдугаар бүлэгт маалинган хувцастай хүн хоёр гараа өргөж буй хэрэг явдлын нөхцөл байдал нь Даниелын номын лац тайлагдах явдал бөгөөд, Илчлэлт 10-д Арслан Христийн тухай өгүүлэх нөхцөл байдал нь долоон аянгыг лацдан битүүмжлэх явдал юм. Уайт эгч долоон аянгын лацлалыг Даниелын номын лацдан битүүмжлэлттэй уялдуулан үзүүлдэг.

“After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

“Эдгээр долоон аянга дуу хоолойгоо гаргасны дараа, бяцхан номын талаар Даниелд өгөгдсөнтэй адил тушаал Иоханд ирэв: ‘Долоон аянгын хэлсэн зүйлсийг тамгал.’ Эдгээр нь өөрсдийн дарааллын дагуу илчлэгдэх ирээдүйн үйл явдлуудтай холбоотой.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

The seven thunders are defined by Revelation ten and the Spirit of Prophecy and by the history of the Millerites from 1840 through to 1844, which is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand. In the same passage it states, “The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. It was not best for the people to know these things, for their faith must necessarily be tested. In the order of God most wonderful and advanced truths would be proclaimed.” The Millerites did not understand that they were to be confronted by two disappointments, for their lack of understanding was designed to test them. The Millerites did not suspect any “advanced truths” which is to say, they did not expect any “major prophetic shifts” in covenant history.

Долоон аянгыг Илчлэлт арван бүлэг, Зөгнөлийн Сүнс, мөн 1840 оноос 1844 он хүртэлх Миллерчүүдийн түүхээр тодорхойлдог бөгөөд энэ түүх нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхэнд давтагддаг. Мөн тэрхүү ижил хэсэгт, “Долоон аянганд илэрхийлэгдсэн Иоханд өгөгдсөн онцгой гэрэл нь эхний болон хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээний дор тохиох үйл явдлуудын дүрслэл байв. Ард түмэн эдгээрийг мэдэх нь хамгийн сайн хэрэг биш байлаа, учир нь тэдний итгэл зайлшгүй соригдох ёстой байв. Бурханы дэг журмын дагуу хамгийн гайхамшигтай бөгөөд ахицтай үнэнүүд тунхаглагдах ёстой байв” гэж өгүүлсэн байдаг. Миллерчүүд хоёр удаагийн урам хугаралтай нүүр тулах ёстойгоо ойлгоогүй, учир нь тэдний энэ ойлголтын дутмаг байдал нь тэднийг сорихоор зориулагдсан байв. Миллерчүүд ямар нэгэн “ахицтай үнэнүүдийг” сэжиглээгүй, өөрөөр хэлбэл, тэд гэрээний түүхэнд ямар нэгэн “агуу зөгнөлийн шилжилтүүдийг” хүлээгээгүй юм.

Even though “it was not best for the” Millerite “people to know these things,” the one hundred and forty-four thousand are tested with the same history, but not by innocently misunderstanding the history, but for not understanding a history you are required to know. It is the same test, only reversed. John in Revelation ten, is first and foremost representing the one hundred and forty-four thousand and only secondarily, the Millerite movement of the first and second angels. This is recognized when you see John informed in advance of his eating the little book that it would be sweet and then bitter. It was not best for the Millerites to know what that meant, but John represents a people who know in advance what happens when the Millerites ate the little book.

“Эдгээр зүйлсийг” мэдэх нь Миллерийн хөдөлгөөний “ард түмэнд хамгийн сайн биш байсан” хэдий ч, нэг зуун дөчин дөрвөн мянган хүн мөнөөх адил түүхээр соригддог; гэвч тэд түүхийг гэмгүйгээр буруу ойлгосныхоо төлөө бус, харин мэдэх ёстой түүхээ ойлгоогүйнхээ төлөө соригддог. Энэ нь мөнөөх адил сорилт, зөвхөн урвуу байдлаар юм. Илчлэл арван бүлэг дэх Иохан нь юуны өмнө нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг төлөөлдөг бөгөөд зөвхөн хоёрдогч утгаараа эхний ба хоёр дахь тэнгэрэлчийн Миллерийн хөдөлгөөнийг төлөөлдөг. Иоханд бяцхан номыг идэхээс нь өмнө энэ нь амттай байгаад дараа нь гашуун болно гэж урьдчилан мэдүүлсэн байгааг харах үед энэ нь танигдана. Энэ нь ямар утгатайг Миллерийнхэнд мэдэх нь хамгийн сайн биш байсан, харин Иохан бол Миллерийнхэн бяцхан номыг идэхэд юу тохиолдсоныг урьдчилан мэддэг ард түмнийг төлөөлдөг.

And I went unto the angel, and said unto him, Give me the little book. And he said unto me, Take it, and eat it up; and it shall make thy belly bitter, but it shall be in thy mouth sweet as honey. And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. Revelation 10:9, 10.

Тэгээд би тэнгэрэлч уруу очиж, түүнд: “Бяцхан номыг надад өгөөч” гэж хэлэв. Харин тэр надад: “Үүнийг аваад, бүрэн ид; энэ нь гэдсийг чинь гашуун болгох боловч аманд чинь зөгийн бал мэт амтлаг байх болно” гэв. Тэгээд би тэнгэрэлчийн гараас бяцхан номыг авч, түүнийг идэв; тэгэхэд энэ нь аманд минь зөгийн бал мэт амтлаг байсан. Харин түүнийг идмэгц гэдэс минь гашуун болов. Илчлэлт 10:9, 10.

John is told in advance of the bitter-sweet experience of 1840 unto 1844, the history represented in chapter ten. That experience represented so clearly in verses nine and ten is also distinctly identified in verses two through four.

Иоханд аравдугаар бүлэгт дүрслэгдсэн түүх болох 1840-өөс 1844 он хүртэлх гашуун-амтлаг туршлагын талаар урьдчилан хэлэгдсэн байдаг. Ес, аравдугаар эшлэлүүдэд тун тодорхойгоор дүрслэгдсэн тэрхүү туршлага нь мөн хоёрдугаараас дөрөвдүгээр эшлэлүүдэд ч тодорхойлон танигдсан байдаг.

And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth, And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:2–4.

Тэрээр гартаа нээстэй нэгэн бяцхан ном барьж байв; баруун хөлөө далайн дээр, зүүн хөлөө газрын дээр тавив. Тэгээд арслан архирах мэт чанга дуугаар хашхирав; түүнийг хашхирахад, долоон аянга дуу хоолойгоо гаргав. Долоон аянга дуу хоолойгоо гаргасны дараа би бичих гэж байтал, тэнгэрээс нэгэн дуу надад ийнхүү айлдав: “Долоон аянгын айлдсан зүйлсийг лацдан битүүмжил, тэдгээрийг бүү бич.” Илчлэлт 10:2–4.

The “seven thunders” represent “a delineation of events” that would transpire under the first and second angels, and also “future events which will be disclosed in their order.” The “seven thunders” represent the truth that the history of the Millerites is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand, and the truths which were unsealed at the time of the end in 1798 and onward, represent an unsealing of truth in the latter days of God’s people. Jesus in Revelation ten, aligns with Jesus in Daniel twelve. In both passages the sealing and unsealing of testing truth in the latter days is set forth.

“Долоон аянга” нь эхний ба хоёр дахь тэнгэрэлчийн дор биелэх “үйл явдлуудын дүрслэлийг” төлөөлдөг бөгөөд мөн “өөрийн дарааллаар илчлэгдэх ирээдүйн үйл явдлуудыг” ч төлөөлдөг. “Долоон аянга” нь Миллерчүүдийн түүх нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхэнд давтагддаг гэсэн үнэнийг төлөөлдөг бөгөөд 1798 онд болон түүнээс хойш төгсгөлийн цагт лац нь нээгдсэн үнэнүүд нь Бурханы ард түмний эцсийн өдрүүд дэх үнэний лац тайлагдахыг төлөөлдөг. Илчлэл арван дахь бүлэг дэх Есүс нь Даниел арван хоёр дахь бүлэг дэх Есүстэй нийцдэг. Аль аль эшлэлд эцсийн өдрүүд дэх сорилтын үнэний лацлах ба лац тайлагдах явдал өгүүлэгдсэн байдаг.

Some might argue that Jesus is speaking in verse seven, but that Gabriel is speaking to Daniel in verses eleven and twelve, but it can also be understood that Jesus is speaking in all three passages. In either side of the issue, it is the voice of Christ that speaks through Daniel and the three prophetic periods in chapter twelve are the words of Christ, and He sets forth the three periods in the structure of truth. All three periods are sealed up, making them one threefold symbol.

Зарим нь долоодугаар эшлэлд Есүс ярьж байна, харин арван нэгдүгээр болон арван хоёрдугаар эшлэлд Габриел Даниелд ярьж байна гэж маргаж болох ч, мөн энэ гурван хэсэгт бүгдэд нь Есүс ярьж байна гэж ойлгож болно. Энэ асуудлын аль ч талд байсан, Даниелаар дамжин ярьж буй нь Христийн дуу хоолой мөн бөгөөд арван хоёрдугаар бүлгийн эш үзүүллэгийн гурван хугацаа нь Христийн үгс юм; Тэрээр үнэний бүтцэд эдгээр гурван хугацааг тодорхойлон тавьдаг. Энэ гурван хугацаа бүгд лацдан битүүмжлэгдсэн тул тэд хамтдаа гурвалсан нэг бэлгэдэл болдог.

Verse seven addresses the finishing of the wonders, identifying the final work of Christ in the Most Holy Place as He blots out the sins of, and seals the one hundred and forty-four thousand. The first verse identifies the “wonders” and the last of the three verses also identifies the “wonders” as those who are blessed for waiting and experiencing a first disappointment. The period in the middle identifies the rebellion of mankind during the Sunday law crisis, while also identifying the period that leads to the Sunday law as a period of preparation for the one hundred and forty-four thousand. All the verses are directly identifying “what shall befall” Daniel’s people “in the latter days.” All three verses speak to the theme of the purification of the one hundred and forty-four thousand. The first period aligns with the third period and the middle period represents the rebellion of the entire world as they march to Armageddon.

Долоодугаар эшлэл нь гайхамшгуудын төгсгөлийг хөндөн, Христийн Хамгийн Ариун газарт гүйцэтгэх эцсийн ажлыг—нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын нүглийг арилган, тэднийг тамгалах ажлыг—тодорхойлон зааж байна. Эхний эшлэл нь “гайхамшгууд”-ыг тодорхойлдог бөгөөд эдгээр гурван эшлэлийн сүүлчийнх нь мөн “гайхамшгууд”-ыг, хүлээж байгаад эхний урам хугарлыг амсаж буй ерөөлтэй хүмүүс хэмээн тодорхойлдог. Дундах хугацаа нь Ням гарагийн хуулийн хямралын үе дэх хүн төрөлхтний бослогыг тодорхойлохын зэрэгцээ, Ням гарагийн хуульд хүргэдэг тэрхүү хугацааг нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын бэлтгэлийн үе мөн болохыг заадаг. Бүх эшлэлүүд Даниелын ард түмэнд “эцсийн өдрүүдэд” “тохиолдох юмсыг” шууд тодорхойлж байна. Гурван эшлэл бүгд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын ариусгалын сэдвийг өгүүлж байна. Эхний хугацаа нь гурав дахь хугацаатай нийцэж, дундах хугацаа нь бүх дэлхийнхэн Армагеддон уруу алхахдаа илэрхийлэх бослогыг төлөөлдөг.

If those three periods are also the seven thunders, then the three verses must identify “future events, which will be [disclosed] in their order,” and those “future events” would align with the “delineation of events that transpired under the first and second angels” from 1840 to 1844. There are several truths which this movement has accepted that are distinctly different that the pioneer understanding, yet all those truths agree with the pioneer understanding. There has been a major prophetic shift from the Millerites to now. The day for a year principle is the classic example, but there are others. An example of a major prophetic shift is represented in connection with the seven thunders.

Хэрэв тэрхүү гурван үе мөн долоон аянга мөн бол, тэгвэл тэр гурван эшлэл нь “өөрсдийн дарааллаар [илчлэгдэх] ирээдүйн үйл явдлууд”-ыг тодорхойлох ёстой бөгөөд тэдгээр “ирээдүйн үйл явдлууд” нь 1840-өөс 1844 он хүртэлх хугацаанд “нэгдүгээр болон хоёрдугаар тэнгэрэлчийн дор болсон үйл явдлуудын дүрслэл”-тэй нийцэх учиртай. Энэ хөдөлгөөн анхдагчдын ойлголтоос илт өөр боловч хүлээн зөвшөөрсөн хэд хэдэн үнэн бий; гэвч тэр бүх үнэн нь анхдагчдын ойлголттой нийцдэг. Миллерчүүдийн үеэс эдүгээ хүртэл эш үзүүллэгийн ойлголтод томоохон шилжилт гарсан. Өдөр нь нэг жил гэсэн зарчим бол сонгодог жишээ мөн, гэхдээ өөр бусад ч бий. Ийм томоохон эш үзүүллэгийн шилжилтийн нэг жишээ нь долоон аянгатай холбоотойгоор илэрхийлэгддэг.

After John was told in the last verse of chapter ten that he must prophesy again, thus emphasizing that the history of chapter ten represented both the movement of the Millerites and the one hundred and forty-four thousand, he was given a rod to measure the temple, but he was told to leave off the courtyard.

Аравдугаар бүлгийн сүүлчийн эшлэлд Иоханд дахин эш үзүүлэх ёстой хэмээн айлдсан нь, аравдугаар бүлгийн түүх нь Миллеритүүдийн хөдөлгөөн болон нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг хоёуланг нь төлөөлж байсныг ийнхүү онцлон тэмдэглэсний дараа, түүнд сүмийг хэмжих таяг өгөгдсөн боловч гаднах хашааг орхихыг тушаав.

And there was given me a reed like unto a rod: and the angel stood, saying, Rise, and measure the temple of God, and the altar, and them that worship therein. But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. Revelation 11:1, 2.

Тэгээд надад таяг адил нэгэн зэгс өгөгдөв; мөн тэнгэрэлч зогсон, —Босоод, Бурханы сүм, тахилын ширээ, мөн түүн дотор мөргөгчдийг хэмж,— гэж айлдав. Харин сүмийн гаднах хашааг орхи, түүнийг бүү хэмж; учир нь тэр нь харь үндэстнүүдэд өгөгдсөн бөгөөд тэд ариун хотыг дөчин хоёр сарын турш хөл дороо гишгэлэх болно. Илчлэлт 11:1, 2.

When measuring the temple in post-1844, John is told to leave off the Gentiles who are represented as the courtyard. This illustration in 1844 was identifying that God had just chosen a new covenant bride, and a distinction was then made with His bride and the courtyard. Sister White is clear that the courtyard represents the Gentiles and the temple is God’s chosen people, just read the chapter, The Outer Court, in the Desire of Ages.

1844 оноос хойших үед ариун сүмийг хэмжихдээ, Иоханд хашаагаар төлөөлөгдсөн харь үндэстнүүдийг орхин үлдээхийг тушаадаг. 1844 оны энэхүү дүрслэл нь Бурхан дөнгөж шинэ гэрээний сүйт бүсгүйг сонгосныг илтгэж байсан бөгөөд тийнхүү Түүний сүйт бүсгүй ба хашааны хооронд ялгаа тогтоогдсон юм. Уайт эгч хашаа нь харь үндэстнүүдийг төлөөлдөг, харин ариун сүм нь Бурханы сонгосон ард түмэн мөн гэдгийг тодорхой хэлсэн байдаг. Үүнийг хүслийн эрин номын “Гаднах Хашаа” бүлгийг уншаад л мэдэж болно.

John is illustrating the Millerites, who had just become God’s chosen people in 1844. A distinction was placed between the Millerites, who had just experienced the bitter-sweet message and the rest of the professed Christian world, represented as Gentiles.

Иохан 1844 онд дөнгөж Бурханы сонгосон ард түмэн болсон Миллеритүүдийг дүрслэн үзүүлж байна. Гашуун-чихэрлэг мэдээг дөнгөж амссан Миллеритүүд болон харь үндэстнүүдээр төлөөлөгдөн буй Христийн нэрийг баригч дэлхийн бусад хэсгийн хооронд ялгаа тавигдсан байв.

The foundation was laid from 1840 until the first disappointment, and the temple was finished during the proclamation of the Midnight Cry. Then came the great disappointment and John is told to rise and measure, but leave off the Gentiles. John is illustrating the opening of the judgment, and for this reason inspiration applies the measuring of John in the verses as the symbol of the investigative judgment. What we have just set forth about John as a symbol of measuring is in agreement with typical Adventist understanding, but in this movement, there was a major shift of understanding the symbol.

Суурь нь 1840 оноос анхны урам хугарал хүртэл тавигдсан бөгөөд сүм нь Шөнө дундын Хашхирааны тунхаглалын үеэр гүйцэд баригдсан юм. Дараа нь агуу урам хугарал ирж, Иоханд босож хэмжихийг, харин харь үндэстнүүдийг орхихыг тушаав. Иохан шүүлтийн нээлтийг дүрслэн харуулж байгаа бөгөөд энэ шалтгаанаар онгод нь эдгээр эшлэлүүдэд Иоханы хэмжилтийг мөрдөн шалгах шүүлтийн бэлгэдэл болгон хэрэглэдэг. Хэмжилтийн бэлгэдэл болох Иоханы талаар бидний сая өгүүлсэн зүйл нь Адвентистүүдийн хэвшмэл ойлголттой нийцэж байгаа боловч, энэ хөдөлгөөнд уг бэлгэдлийг ойлгох ойлголтод томоохон өөрчлөлт гарсан юм.

In agreement with Millerite understanding, we came to see that within the history of the Millerites as represented by John in chapter ten, was also a prediction of a parallel movement that would become the one hundred and forty-four thousand. We recognized if you took the measurements of the Millerite history, and left off the time of the Gentiles, you could see the very temple John was measuring.

Миллерчүүдийн ойлголттой нийцүүлэн, арвандугаар бүлэгт Иоханаар төлөөлүүлэн дүрслэгдсэн Миллерчүүдийн түүхийн дотор мөн нэгэн зэрэгцээ хөдөлгөөний тухай зөгнөл байгааг, тэрхүү хөдөлгөөн нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянга болохыг бид ойлгон харсан. Бид, хэрэв Миллерчүүдийн түүхийн хэмжээсийг авч, харь үндэстнүүдийн цаг хугацааг хасвал, Иоханы хэмжиж байсан тэрхүү ариун сүмийг яг таг харж болохыг ухаарсан.

We came to see one 2520-year time prophecy ending in 1798 and the other in 1844, thus revealing a forty-six-year period that Christ built the Millerite temple. John identified the courtyard as Gentiles and there is a prophetic “times of the Gentiles.”

Бид 2520 жилийн нэг цаг хугацааны эш үзүүллэг 1798 онд, нөгөө нь 1844 онд төгссөнийг харснаар, Христ Миллерийн ариун сүмийг барьсан дөчин зургаан жилийн хугацааг илчилж буйг ойлгосон. Иохан хашааг харь үндэстнүүд хэмээн тодорхойлсон бөгөөд эш үзүүллэгийн дагуух “харь үндэстнүүдийн цаг үе” гэж бий.

And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

Тэд илдний ирэнд унаж, бүх үндэстнүүдийн дунд олзлогдон аваачигдах болно; мөн Иерусалим нь харь үндэстнүүдийн хөл дор гишгэгдсээр, харь үндэстнүүдийн цаг хугацаа гүйцэх хүртэл тийнхүү байх болно. Лук 21:24.

The “times” of the Gentiles is plural, and represent the two periods that both literal and spiritual Israel was trampled down. The last of the two trampling downs of paganism followed by papalism, ended in 1798. In spite of what may be claimed, the “times of the Gentiles” ended in 1798, with the arrival of the first angel. John was to start measuring in 1798, and nothing before. He was placed in the history of 1844, so to leave off the period that ended in 1798, was to leave off the courtyard, and in so doing you reveal the forty-six years when the Millerite temple was raised up by the Messenger of the Covenant. Many associated truths are derived from this application, but I am simply using this as an example of light which is different than pioneer understanding, but it is light that does not contradict the original truths, but no longer applies time.

Харь үндэстнүүдийн “үеүүд” нь олон тоон дээр байгаа бөгөөд энэ нь бие махбодын Израиль болон сүнслэг Израиль хоёул дэвслэгдсэн хоёр үеийг илэрхийлдэг. Эдгээр хоёр дэвслэгдлийн сүүлийнх нь—шүтээн шүтлэгийн дараа папын эрхшээлээр үргэлжилсэн дэвслэлт—1798 онд төгссөн. Юу ч хэмээн маргаж болох авч, “харь үндэстнүүдийн үеүүд” нь анхны тэнгэрэлч ирснээр 1798 онд дууссан юм. Иохан 1798 онд хэмжиж эхлэх ёстой байсан бөгөөд түүнээс өмнө бус. Тэр 1844 оны түүхэн дунд байрлуулсан тул, 1798 онд төгссөн тэр үеийг орхино гэдэг нь гаднах хашааг орхино гэсэн үг бөгөөд ингэснээр Гэрээний Элчийн босгосон Миллерчүүдийн сүм мандсан дөчин зургаан жилийг чи илчилж байна. Энэ хэрэглээнээс үүдэн олон холбогдох үнэн гарч ирдэг боловч, би үүнийг зөвхөн анхдагчдын ойлголтоос өөр гэрлийн жишээ болгон ашиглаж байна; гэвч энэ нь анхны үнэнүүдтэй зөрчилдөх гэрэл биш, харин цаашид цаг хугацаанд хэрэглэхээ больсон гэрэл юм.

That particular truth was recognized before 9/11, but was really established deeply post-9/11. The truth of John measuring the temple cannot be separated from the seven thunders, for it is the very same passage. There is a truth about the application of the seven thunders that was sealed up until the period where the “wonders” of Daniel chapter twelve are accomplished. The application of the “seven thunders” that was unsealed post-July 2023 aligns perfectly, or should I say it complements the three verses of Daniel twelve in a profound way.

Тэрхүү онцгой үнэн 9/11-ээс өмнө хүлээн зөвшөөрөгдөж байсан боловч 9/11-ээс хойш үнэхээр гүн гүнзгий тогтоогдсон юм. Иоханы сүмийг хэмжиж буй тухай үнэн нь долоон аянгатай салшгүй холбоотой, учир нь энэ нь яг тэр л нэгэн эшлэл мөн. Даниелын арван хоёрдугаар бүлгийн “гайхамшгууд” биелэгдэх үе хүртэл тамгалагдсан байсан долоон аянгын хэрэглээний тухай нэгэн үнэн бий. 2023 оны 7 дугаар сараас хойш тайлагдсан “долоон аянга”-ын хэрэглээ нь Даниелын арван хоёрдугаар бүлгийн гурван эшлэлтэй төгс нийцэх бөгөөд, эсвэл ингэж хэлбэл, тэдгээрийг гүн гүнзгий байдлаар нөхөн гүйцээдэг.

Sister White employs the word complement, not the word compliment to describe the relation of the books of Daniel and Revelation. Complement, which means “to bring to perfection,” is what the two prophetic books do for one another. The seven thunders, when unsealed in Daniel chapter twelve post-July 2023, bring the message therein to perfection. What opens up the seven thunders is the principle of alpha and omega in conjunction with the structure of truth.

Цагаан эгч Даниел ба Илчлэлт номуудын харилцааг тайлбарлахдаа compliment гэдэг үгийг бус, complement гэдэг үгийг хэрэглэдэг. “Төгс болгох” гэсэн утгатай complement нь эдгээр хоёр эш үзүүллэгийн ном нэгэндээ нөгөөгийнхөө төлөө үйлчилдэг тэрхүү үүргийг илэрхийлдэг. 2023 оны долдугаар сараас хойш Даниелын арван хоёрдугаар бүлэгт долоон аянга лацгүй болох үед, тэнд буй мэдээг төгс болгодог. Долоон аянгыг нээдэг зүйл нь үнэний бүтцийн хамтаар альфа ба омегагийн зарчим мөн.

The “times” of the Gentiles was fulfilled in 1798, and represents two periods’ of 1260 years when paganism and then papalism trampled down the sanctuary and the host. When measuring the temple, we are to leave off the courtyard, and the courtyard stretches to 1798, but post-1844, time is no longer. Today the 1260 years simply represent a period of time that identifies the distinction between the temple and the courtyard. For this reason, from July 18, 2020 unto July of 2023 the trampling down was accomplished. To measure the temple today, in conjunction with the seven thunders that represent a delineation of events that transpired under the first and second angels’ messages, is the work assigned to John. “Our great work” is to “combine” the messages of the three angels, thus identifying a prophetic work that had not been done in prior covenant history, and is very rarely done even now. When we leave off the courtyard representing the times of the Gentiles, we are leaving off the 1260 years of papal persecution that ended at the time of the end in 1798.

Харь үндэстнүүдийн “цаг хугацаа” 1798 онд биелсэн бөгөөд энэ нь харь шашин, дараа нь папын тогтолцоо ариун газар болон цэргийг гишгэлэн доройтуулсан 1260 жилийн хоёр үеийг илэрхийлдэг. Сүмийг хэмжих үед бид гаднах хашааг орхих ёстой бөгөөд тэр хашаа 1798 он хүртэл үргэлжилдэг, харин 1844 оноос хойш цаашид цаг хугацаа үгүй. Өнөөдөр 1260 жил нь зүгээр л сүм ба хашааны хоорондын ялгааг тодорхойлон таних нэгэн хугацааны үеийг төлөөлдөг. Ийм учраас 2020 оны 7 дугаар сарын 18-наас 2023 оны 7 дугаар сар хүртэлх хугацаанд гишгэлэн доройтуулах ажил гүйцэлдэв. Өнөөдөр сүмийг хэмжих нь, эхний болон хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээнүүдийн дор болсон үйл явдлуудын зааг ялгааг илэрхийлдэг долоон аянгатай уялдуулан үзвэл, Иоханд даалгасан ажил мөн. “Бидний агуу ажил” нь гурван тэнгэрэлчийн мэдээнүүдийг “нэгтгэх” явдал бөгөөд ингэснээр урьдын гэрээний түүхэнд хийгдээгүй, тэр ч байтугай өнөө үед ч маш ховор хийгддэг эш үзүүллэгийн ажлыг тодорхойлж байна. Харь үндэстнүүдийн цаг хугацааг төлөөлөх хашааг орхихдоо бид 1798 онд төгсгөлийн цагт өндөрлөсөн папын хавчлагын 1260 жилийг орхиж байна.

The temple that was erected over forty-six years in Millerite history identifies a temple that is erected from July of 2023, until just before the Sunday law. That history is the period of the seven thunders “future events,” that “will be”, not might be, “disclosed in their order.”

Миллеритын түүхэнд дөчин зургаан жилийн турш баригдсан ариун сүм нь 2023 оны долоодугаар сараас эхлэн Ням гаргийн хуулийн өмнөхөн хүртэл босгогдох нэгэн ариун сүмийг заана. Тэрхүү түүх нь долоон аянгын “ирээдүйн үйл явдлууд”-ын үе бөгөөд тэдгээр нь илчлэгдэх магадлалтай бус, харин “дарааллынх нь дагуу” заавал “илчлэгдэх болно.”

When we combine the history of the first angel, with that of the second, we find the history begins with an alpha disappointment and ends with an omega disappointment. When we align the prophetic waymarks in the history of the first angel from 1840 unto April 19, 1844, with the waymarks of the second angel who arrived at that time and continued until the arrival of the third on October 22, 1844—we have two periods that both begin and end with the arrival of an angel. The history of the first unto the second illustrates the history of the second to the third.

Нэгдүгээр тэнгэрэлчийн түүхийг хоёрдугаар тэнгэрэлчийн түүхтэй нэгтгэн авч үзвэл, уг түүх альфа урам хугаралтаар эхэлж, омега урам хугаралтаар төгсдөг нь харагдана. 1840 оноос 1844 оны 4 дүгээр сарын 19 хүртэлх хугацаан дахь нэгдүгээр тэнгэрэлчийн түүхэн дэх эш үзүүллэгийн тэмдэгт үе шатуудыг тухайн үед ирж, 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд гуравдугаар тэнгэрэлч ирэх хүртэл үргэлжилсэн хоёрдугаар тэнгэрэлчийн тэмдэгт үе шатуудтай зэрэгцүүлэн үзвэл, аль аль нь тэнгэрэлчийн ирэлтээр эхэлж, тэнгэрэлчийн ирэлтээр төгсдөг хоёр үеийг бид олж харна. Нэгдүгээрээс хоёрдугаар хүртэлх түүх нь хоёрдугаараас гуравдугаар хүртэлх түүхийг дүрслэн харуулдаг.

A prophetic witness that this is a valid application is found in the alpha and omega of the application. Two parallel lines applied together and the beginning and the ending of both lines identifies the arrival of an angel. Then when they are combined line upon line together into one line, the beginning marks the first disappointment and the ending marks the great disappointment. A further proof is found in the principles of alpha and omega that identifies the end as greater than the beginning. An alpha disappointment that ends with the great omega disappointment identifies the lesser and greater element of alpha and omega.

Энэ нь зөв хэрэглээ мөн гэдгийн эш үзүүллэгийн гэрчлэл нь уг хэрэглээний альфа ба омегад илэрхийлэгддэг. Хоёр зэрэгцээ шугамыг хамтад нь хэрэглэхэд, мөн тэрхүү хоёр шугамын эхлэл ба төгсгөл нь тэнгэрэлчийн ирэлтийг тодорхойлдог. Дараа нь тэдгээрийг мөр дээр мөр болгон хамтатган нэг шугам болгоход, эхлэл нь анхны урам хугарлыг, төгсгөл нь агуу урам хугарлыг тэмдэглэдэг. Өөр нэг нотолгоо нь альфа ба омегагийн зарчмуудад байдаг бөгөөд тэдгээр нь төгсгөлийг эхлэлээс агуу болохыг тодорхойлдог. Агуу омега урам хугарлаар төгсдөг альфа урам хугарал нь альфа ба омегагийн бага ба агуу элементийг тодорхойлдог.

When we begin at April 19, 1844, (the arrival of the second angel that leads to the arrival of the third on October 22, 1844); and we then also begin the second line on August 11, 1840, which ends at April 19, 1844, we find the disappointment of April 19, 1844 is both the alpha and omega of the prophetic line which is produced by combining the prophetic line of the first and second angels.

Бид 1844 оны 4 дүгээр сарын 19-нөөс эхлэхэд (1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд гурав дахь тэнгэрэлчийн ирэлтэд хүргэдэг хоёр дахь тэнгэрэлчийн ирэлт); мөн дараа нь 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нээс эхлэн, 1844 оны 4 дүгээр сарын 19-нд төгсөх хоёр дахь шугамыг ч мөн авч үзэхэд, 1844 оны 4 дүгээр сарын 19-ний урам хугаралт нь эхний болон хоёр дахь тэнгэрэлчийн эш үзүүллэгийн шугамыг нэгтгэснээр үүсэх эш үзүүллэгийн шугамын альфа ч, омега ч мөн болохыг бид олж хардаг.

At the end of the period, you have the third angel arriving along with the second angel, thus typifying 9/11, and the two voices of the mighty angel of Revelation chapter eighteen. The two voices are both the second and third angel’s messages, and those two angels touched each other on October 22, 1844, and they meet again when the two histories are brought together line upon line. Brought together in this fashion they represent the history of the first disappointment unto the great disappointment, and the waymark in the middle of that history in the time of the Millerites was the Exeter camp meeting where two classes of worshippers were manifested, representing the rebellion of the foolish virgins in the parable, and identifying the middle waymark as rebellion.

Тэр хугацааны төгсгөлд гурав дахь тэнгэрэлч хоёр дахь тэнгэрэлчийн хамт ирдэг бөгөөд ингэснээр 9/11-ийг, мөн Илчлэлт арван наймдугаар бүлгийн хүчирхэг тэнгэрэлчийн хоёр дуу хоолойг бэлгэдэн дүрсэлдэг. Тэрхүү хоёр дуу хоолой нь хоёулаа хоёр дахь болон гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээнүүд мөн бөгөөд эдгээр хоёр тэнгэрэлч 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд бие биедээ хүрэлцсэн, мөн тэр хоёр түүхийг мөр дээр мөрөөр нэгтгэн авчрах үед тэд дахин уулздаг. Ийнхүү нэгтгэн авчирсан энэ байдлаар тэд эхний урам хугаралтаас агуу урам хугаралт хүртэлх түүхийг төлөөлдөг бөгөөд Миллеритүүдийн үеийн тэрхүү түүхийн дундах замын тэмдэг нь Эксетерийн кэмп цугларалт байсан бөгөөд тэнд мөргөгчдийн хоёр анги илэрхийлэгдэж, сургаалт зүйрлэл дэх мунхаг онгон охидын тэрслүү байдлыг төлөөлөн, дундах замын тэмдгийг тэрслэл хэмээн тодорхойлдог.

The seven thunders represent the history of the first and second angel’s messages combined line upon line, which then identifies a history from the first disappointment to the great disappointment in the history of the one-hundred and forty-four thousand. The understanding of what that history represents prophetically aligns identically with the message represented in Daniel twelve as being sealed up until the time of the end.

Долоон аянга нь эхний болон хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээний түүхийг мөр дээр мөр нэмэгдэн нэгтгэн илэрхийлдэг бөгөөд үүгээр нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхэн доторх анхны урам хугаралтаас их урам хугаралт хүртэлх түүхийг тодорхойлдог. Тэрхүү түүх эш үзүүллэгийн хувьд юуг төлөөлж байгаагийн ойлголт нь төгсгөлийн цаг хүртэл битүүмжлэгдсэн хэмээн Daniel 12-т дүрслэгдсэн мэдээтэй яг адилхан нийцдэг.

We will continue this study in the next article, but I will leave the portion of Daniels last vision which only addresses Daniel’s illustration of God’s people in the latter days. Note in the context of the rule of first mention, that in verse one Daniel is in a class who understands the vision. The first thing mentioned in the vision is an illustration of Daniel as the wise who understand, and the last nine verses are all about the wise who understand on the twenty-second day.

Бид энэ судалгааг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэх болно. Харин би Даниелын сүүлчийн үзэгдлийн, зөвхөн эцсийн өдрүүд дэх Бурханы ард түмний тухай Даниелын дүрслэлийг авч үздэг хэсгийг энд үлдээе. Эхний дурдлагын дүрмийн хүрээнд авч үзвэл, нэгдүгээр эшлэлд Даниел үзэгдлийг ойлгодог ангид багтаж байгааг анхаар. Үзэгдэлд хамгийн түрүүнд дурдагдсан зүйл нь ойлгодог мэргэдийн нэг болох Даниелын дүрслэл бөгөөд сүүлчийн есөн эшлэл нь бүхэлдээ хорин хоёр дахь өдөрт ойлгодог мэргэдийн тухай өгүүлдэг.

In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision.

Персийн хаан Кирусын гурав дахь жилд Белтешазар хэмээн нэрлэгддэг Даниелд нэгэн зүйл илчлэгдсэн бөгөөд тэр зүйл үнэн байсан, харин тогтоогдсон хугацаа нь урт байв. Тэрээр уг зүйлийг ойлгосон бөгөөд үзэгдлийн утгыг ухаарсан юм.

In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all, till three whole weeks were fulfilled. And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold

Тэр өдрүүдэд би, Даниел, бүтэн гурван долоо хоног гашуудан байв. Би амтат талх идээгүй, мах ч, дарс ч амандаа хүргээгүй, мөн бүтэн гурван долоо хоног дуустал өөрийгөө огт тослоогүй билээ. Тэгээд эхний сарын хорин дөрөвний өдөр, агуу мөрөн болох Хиддекелийн эрэг дээр байхад минь, би нүдээ өргөн харвал, болгоогтун,

a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude.

маалинган хувцас өмссөн нэгэн эр байв; түүний бүсэлхий Уфазын нарийн алтаар бүслэгдсэн байлаа. Түүний бие бадмаараг мэт, нүүр царай нь цахилгааны дүр төрх мэт, нүд нь галын дэнлүү мэт, гар хөл нь өнгөлсөн гууль адил өнгөтэй, үгийнх нь дуу олон түмний дуу мэт байв.

And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength.

Харин энэ үзэгдлийг би, Даниел, ганцаараа үзэв. Надтай хамт байсан хүмүүс үзэгдлийг үзээгүй боловч тэднийг агуу их чичиргээ нөмөрсөн тул өөрсдийгөө нуухаар зугтав. Иймээс би ганцаараа үлдэж, энэ агуу үзэгдлийг үзсэн бөгөөд надад ямар ч хүч үлдсэнгүй. Учир нь миний өнгө зүс дотор минь гундаж доройтон, би ямар ч хүч тэнхээгээ хадгалж үл чадсан юм.

Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me,

Гэвч би түүний үгсийн дуу хоолойг сонсов; түүний үгсийн дуу хоолойг сонсмогцоо би нүүрээрээ газарт харан гүн нойронд автсан байлаа. Тэгтэл, болгоогтун, нэгэн гар надад хүрч, намайг өвдөг дээр минь болон гарын алгандаа тулан босгов. Тэгээд тэр надад өгүүлэв,

O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent.

Ай, Даниел аа, үлэмж хайрлагдсан хүн чи, миний чамд хэлж буй үгсийг ойлгогтун, босоогоороо зогсогтун. Учир нь би эдүгээ чам уруу илгээгдээд байна.

And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me,

Тэр надад энэ үгийг айлдмагц би чичрэн босов. Тэгээд тэр надад ийн хэлэв,

Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words. But the prince of the kingdom of Persia withstood me one and twenty days: but, lo, Michael, one of the chief princes, came to help me; and I remained there with the kings of Persia.

Бүү ай, Даниел аа. Учир нь чи ойлгохыг зүрхэндээ тавьж, өөрийгөө Бурханыхаа өмнө даруусгасан анхны өдрөөс чинь эхлэн чиний үгс сонсогдсон бөгөөд би чиний үгсийн төлөө ирсэн юм. Харин Персийн хаанчлалын ноён намайг хорин нэгэн өдөр эсэргүүцэн саатуулсан. Гэвч, үзэгтүн, тэргүүн ноёдын нэг болох Михаел надад туслахаар ирсэн бөгөөд би Персийн хаадын дэргэд тэнд үлдсэн юм.

Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days.

Эдүгээ би эцсийн өдрүүдэд чиний ард түмэнд юу тохиолдохыг чамд ойлгуулахаар ирлээ. Учир нь энэ үзэгдэл нь олон өдрийн тухай юм.

And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me,

Тэр надад тийнхүү үгсийг айлдсаны дараа би нүүрээ газарт хандуулан, хэлгүй мэт болов. Харагтун, хүний хөвгүүдийн дүрстэй нэгэн миний уруулд хүрэв; тэгэхэд нь би амаа нээн ярьж, өмнө минь зогсож байсан түүнд ийн өгүүлэв,

O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord?

Өө, эзэн минь, энэхүү үзэгдлийн улмаас миний зовлон надад эргэн ирж, надад ямар ч хүч үлдсэнгүй. Учир нь энэ миний эзний боол энэ миний эзэнтэй хэрхэн ярьж чадах билээ?

for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me. Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said,

Учир нь миний хувьд гэвэл, тэр даруй надад ямар ч хүч үлдсэнгүй, мөн надад амьсгаа ч үлдээгүй байв. Тэгтэл хүний дүртэй нэгэн дахин ирж, надад хүрч, намайг тэнхрүүлээд, ийн хэлэв,

O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. …

Ая дан хүн ээ, бүү айгтун. Амар тайван чамд байх болтугай; тэнхээтэй бай, тийм ээ, тэнхээтэй бай. Тэр надад ийнхүү айлдмагц би хүчирхэгжиж, —Эзэнтэн минь айлдагтун; учир нь Та намайг хүчирхэг болголоо, гэж хэлэв. …

But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.

Харин чи, оо Даниел аа, эцсийн цаг хүртэл эдгээр үгсийг хааж, номыг лацдан битүүмжил. Олон хүн ийш тийш явж, мэдлэг арвижих болно.

Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders?

Тэгээд би, Даниел, харан үзтэл, болгоогтун, өөр хоёр хүн зогсож байв: нэг нь голын эргийн энэ талд, нөгөө нь голын эргийн тэр талд байлаа. Тэгэхэд тэдний нэг нь голын усан дээр зогсож байсан маалинган хувцаст хүнд хандан, “Эдгээр гайхамшигт зүйлсийн төгсгөл хүртэл хэр удаан байх вэ?” гэж хэлэв.

And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished.

Тэгээд би голын усан дээр зогсож байсан маалинган хувцаст хүнийг сонсов; тэр баруун гараа болон зүүн гараа тэнгэр өөд өргөж, мөнхөд амьдрагчаар тангараглан хэлэхдээ: энэ нь нэг хугацаа, хугацаанууд, мөн хагас хугацаа үргэлжлэх бөгөөд ариун ардын хүчийг тараан бутрааж дуусах үед энэ бүх зүйлс төгсөх болно гэв.

And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things?

Би сонсовч ойлгосонгүй. Тэгээд би: Ай, Эзэн минь, эдгээр зүйлсийн төгсгөл нь юу болох вэ? хэмээн асуулаа.

And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.

Тэгээд тэрээр: «Даниел аа, яв; учир нь эдгээр үгс төгсгөлийн цаг хүртэл хаалттай бөгөөд битүүмжлэгдсэн билээ. Олон хүн ариусгагдаж, цайруулагдаж, шалгагдах болно; харин хорон муу хүмүүс хорон муугаа үйлдэх болно. Хорон муу хүмүүсийн хэн нь ч ойлгохгүй; харин мэргэн ухаантнууд ойлгоно» гэж айлдав.

And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days.

Өдөр тутмын тахилыг зайлуулж, эзгүйрүүлэн сүйтгэгч жигшүүрт зүйлийг босгосон цагаас хойш нэг мянга хоёр зуун ерэн өдөр болно.

Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days.

Ерөөлтэй нь хүлээж, нэг мянга гурван зуун гучин таван өдөрт хүрэгч бөлгөө.

But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 10:1–18; 12:4–13.

Харин чи төгсгөл хүртэл өөрийн замаар яв; учир нь чи амарч, өдрүүдийн төгсгөлд өөрт оногдсон хувьдаа босон зогсох болно. Даниел 10:1–18; 12:4–13.