The four generations of Joel represent a progressive destruction of God’s vineyard from 1863 unto the Sunday law. The number four also symbolizes four attributes of Christ’s character. The cherubim in the sanctuary have four facial manifestations, and those manifestations align with the fourfold division of ancient Israel as they encamped around the sanctuary. They also represent the four gospels.

Иоелын дурдсан дөрвөн үе нь 1863 оноос Ням гаргийн хуулийн үе хүртэлх хугацаанд Бурханы усан үзмийн талбай аажим, шат дараатайгаар сүйрч буйг илэрхийлдэг. Дөрөв гэсэн тоо нь мөн Христийн зан чанарын дөрвөн шинжийг бэлгэддэг. Ариун сүм дэх херубууд дөрвөн нүүрэн илрэлтэй бөгөөд тэдгээр илрэл нь ариун сүмийг хүрээлэн буудаллаж байсан эртний Израилийн дөрвөн хэсэгт хуваагдсантай нийцдэг. Тэд мөн дөрвөн Сайн мэдээг төлөөлдөг.

As for the likeness of their faces, they four had the face of a man, and the face of a lion, on the right side: and they four had the face of an ox on the left side; they four also had the face of an eagle. Ezekiel 1:10.

Тэдний нүүр царайны дүр төрхийн тухайд гэвэл, тэр дөрөв хүний нүүртэй, баруун талдаа арслангийн нүүртэй байв; мөн тэр дөрөв зүүн талдаа үхрийн нүүртэй, бас бүргэдийн нүүртэй байв. Езекиел 1:10.

And the first beast was like a lion, and the second beast like a calf, and the third beast had a face as a man, and the fourth beast was like a flying eagle. Revelation 4:7.

Эхний амьтан арслантай адил, хоёр дахь амьтан тугалтай адил, гурав дахь амьтан хүнийхтэй адил нүүртэй, дөрөв дэх амьтан нисэж буй бүргэдтэй адил байв. Илчлэл 4:7.

The Bible (Numbers 2) describes the 12 tribes (excluding Levi, who camped immediately around the tabernacle) organized into four camps of three tribes each, positioned on the four cardinal directions around the sanctuary, each under a standard, meaning, banner or ensign. The arrangement created a symbolic parallel, where the earthly camp mirrors the heavenly throne guarded by the cherubim.

Библид (Тооллого 2) 12 овог аймагийг—асарт даруй ойрхон буудалласан Левиг эс тооцвол—тус бүр нь гурван овог аймгаас бүрдэх дөрвөн хуаран болгон зохион байгуулж, ариун асрын эргэн тойронд зүг чигийн дөрвөн үндсэн талд байрлуулсан бөгөөд хуаран бүр туг буюу далбаа, тэмдгийн дор байв. Энэ зохион байгуулалт нь бэлгэдэлт адилтгал үүсгэсэн бөгөөд үүгээр газар дахь хуаран нь херубуудаар сахиулагдсан тэнгэрлэг сэнтийг тусган дүрсэлж байна.

Judah faced east, toward the rising sun at the entrance of the sanctuary. Judah’s standard was a lion, for it represents the Lion of the tribe of Judah. The two tribes with Judah were Issachar and Zebulun. In the vision of John, the first beast was as a lion, just as Ezekiel’s cherubim had a face of a lion. Rueben, the symbol of man was on the south with Simeon and Gad. On the west was Ephraim, with Benjamin and Manasseh represented by the ox. On the north was Dan, with Asher and Naphtali, represented by the eagle. The tribe’s association with the four faces of the heavenly sanctuary are represented in the four gospels.

Иуда ариун сүмийн үүдэнд мандах наран уруу, дорно зүгт байрлаж байв. Иудагийн туг нь арслан байсан, учир нь энэ нь Иуда овгийн Арсланг илэрхийлдэг. Иудатай хамт байсан хоёр овог нь Иссахар ба Зебулун байв. Иоханы үзэгдэлд эхний араатан нь арслан адил байсан бөгөөд Езекиелийн херубууд ч мөн арслангийн нүүртэй байлаа. Хүний бэлгэдэл болсон Реубен нь өмнө зүгт Симеон болон Гадын хамт байв. Өрнө зүгт Ефраим байсан бөгөөд Бенжамин ба Манассе нар үхрээр төлөөлөгдөж байв. Умард зүгт Дан байсан бөгөөд Ашер ба Нафтали нар бүргэдээр төлөөлөгдөж байв. Овгуудын тэнгэрийн ариун сүмийн дөрвөн нүүртэй холбоо нь дөрвөн Сайн Мэдээнд дүрслэгдсэн байдаг.

Matthew is the Lion of the tribe of Judah, Mark is the sacrificial ox, Luke the man and John the high-flying eagle. Christ as the Lion of the tribe of Judah defines Himself as the one who seals and unseals His prophetic Word. The book of Matthew has more direct references to fulfillments of Messianic prophecies (12) as the other three gospels combined. It is not even close.

Матай бол Иудагийн овгийн Арслан, Марк бол тахилын үхэр, Лук бол хүн, харин Иохан бол өндөрт дүүлэн нисэгч бүргэд мөн. Иудагийн овгийн Арслан болох Христ Өөрийнхөө эш үзүүллэгийн Үгийг лацдан битүүмжилж, мөн лацыг нь тайлагч Нэгэн хэмээн Өөрийгөө тодорхойлдог. Матайн номд Мессиагийн тухай эш үзүүллэгүүдийн биелэлтийн талаар шууд дурдсан ишлэлүүд (12) бусад гурван сайн мэдээний номыг нийлүүлснээс ч илүү олон байдаг. Энэ нь өчүүхэн ч ойролцоо биш юм.

The book of Matthew represents God’s prophetic Word. Luke, who was a doctor presents his gospel from the perspective of Christ as the Son of Man, for Luke is the face of the man. Mark presents his gospel of Christ from the perspective of the sacrificial offering which Christ represented, for Mark is the ox. John is the high-flying eagle, who presented the deep things of God in his presentation of the gospel of Christ.

Матайн ном нь Бурханы эш үзүүллэгийн Үгийг төлөөлдөг. Эмч байсан Лук өөрийн сайн мэдээг Христийг Хүний Хүү хэмээх өнцгөөс толилуулдаг, учир нь Лук нь хүний нүүр юм. Марк өөрийн сайн мэдээг Христийн төлөөлсөн тахилын өргөл хэмээх өнцгөөс толилуулдаг, учир нь Марк нь үхэр юм. Иохан бол өндөрт дүүлэн нисэгч бүргэд бөгөөд Христийн сайн мэдээг толилуулахдаа Бурханы гүн зүйлсийг илэрхийлсэн юм.

It is important to understand the book of Matthew as it is represented within the prophetic Word. The book of Matthew is the Lion of the tribe of Judah, the master of His prophetic Word, the Wonderful Numberer of secrets, the Wonderful Linguist, the one who seals and unseals His Word. Jesus is the Alpha and Omega, and He is the Word. The first book of the New Testament and the last book of the New Testament are prophetic books. Most know this fact about the book of Revelation, but they might not have recognized that Matthew is the alpha of the New Testament, so it must align with the omega of the New Testament. It must represent the end, which is the book of Revelation.

Матай номыг эш үзүүллэгийн Үг дотор хэрхэн төлөөлөгдөн буйгаар нь ойлгох нь чухал. Матай ном бол Иудагийн овгийн Арслан, Өөрийн эш үзүүллэгийн Үгийн Эзэн, нууцуудын Гайхамшигт Тоологч, Гайхамшигт Хэл шинжээч, Өөрийн Үгийг лацдан битүүмжлэгч бөгөөд мөн түүнийг нээгч Нэгэн мөн. Есүс бол Альфа ба Омега бөгөөд Тэр бол Үг мөн. Шинэ Гэрээний эхний ном болон Шинэ Гэрээний сүүлчийн ном хоёулаа эш үзүүллэгийн номууд юм. Илчлэлт номын талаар хүмүүсийн олонх нь энэ үнэнийг мэддэг, харин Матай нь Шинэ Гэрээний альфа мөн гэдгийг тэд таньж ухаараагүй байж болох тул энэ нь Шинэ Гэрээний омегатай нийцэх ёстой. Энэ нь төгсгөлийг, өөрөөр хэлбэл Илчлэлт номыг, төлөөлөх ёстой.

Therefore, when we find in Matthew the parallel line of Genesis’ line of covenant history set forth in chapters eleven through twenty-two, it is nothing less than a truth which the Lion of the tribe of Matthew is unsealing. The twelve chapters of covenant history that are represented in Genesis, Matthew and Revelation are now being unsealed and what we are identifying is that chapter twenty-three of Matthew represents the separation of the wise and foolish in the parable of the vineyard. Eight woes upon the former covenant people, that find their prophetic counterpart in the eight souls representing the one hundred and forty-four thousand who get on the ark of safety. 23 is a representation of the work that began in the Heavenly sanctuary when the 2300 days reached its conclusion on October 22, 1844, and will do so again at the soon-coming Sunday law. Chapter 23 is marking this truth.

Тиймээс, Матайн номд Эхлэл номын гэрээний түүхийн шугамтай зэрэгцэх шугамыг арван нэгдүгээр бүлгээс хорин хоёрдугаар бүлэг хүртэл дэлгэн тавьсныг бид олж харах үед, энэ нь Матайн овгийн Арслангийн лацдан нээж буй үнэнээс өөр юу ч биш юм. Эхлэл, Матай, Илчлэлт номуудад дүрслэгдсэн гэрээний түүхийн арван хоёр бүлэг эдүгээ лацдан нээгдэж байгаа бөгөөд бидний танин тогтоож буй зүйл нь Матайн хорин гуравдугаар бүлэг нь усан үзмийн талбайн тухай сургаалт зүйрлэл дэх ухаалаг ба мунхгуудын салангидлыг төлөөлж байна гэсэн явдал юм. Урьдын гэрээний ард түмэнд хандан хэлсэн найман гай нь аюулгүй байдлын авдарт ордог нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг төлөөлөх найман сүнсэн дэх эш үзүүллэгийн харгалзах дүртэйгээ нийцдэг. 23 нь 2300 өдрийн хугацаа 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд төгсгөлдөө хүрэхэд Тэнгэрийн ариун сүмд эхэлсэн ажлын дүрслэл бөгөөд тун удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулийн үед мөн адил тийнхүү болох болно. Хорин гуравдугаар бүлэг энэ үнэнийг тэмдэглэж байна.

Chapter twenty-four takes place as Christ has just ended His dialogue with apostate Israel and left the Jew’s temple for the final time. The number 24 is a symbol of the transition of ancient to modern Israel, the very point in prophetic history where Christ stood, when He presented His message in Matthew twenty-four. The prophetic message of Matthew 24 is a Divine illustration of line upon line methodology, that specifically addresses the history of the Millerites, and therefore the history of the one hundred and forty-four thousand. 24 is represented by the church of Revelation twelve, which stands upon the moon that reflects the light of the sun of righteousness. On her head are twelve stars that represent 24, for she represents the history leading up to the birth of Christ when ancient Israel’s 12 tribes would become modern Israel’s twelve disciples. In chapter twenty-four the Millerite history from 1798 unto the great disappointment are represented. Then comes Matthew 25.

Хорин дөрөвдүгээр бүлэг нь Христ урвагч Израильтай хийсэн Өөрийн яриаг дөнгөж дуусгаад, иудейчүүдийн сүмийг эцсийн удаа орхин гарч буй үед өрнөдөг. 24 гэсэн тоо нь эртний Израилиас орчин үеийн Израиль руу шилжих шилжилтийн бэлгэдэл бөгөөд энэ нь Христ Матай хорин дөрөвт Өөрийн мэдээг тунхаглах үедээ зогсож байсан эш үзүүллэгийн түүхэн дэх яг тэр цэг юм. Матай 24-ийн эш үзүүллэгийн мэдээ нь мөр мөрийн дээрх аргачлалын Тэнгэрлэг дүрслэл бөгөөд энэ нь онцгойлон Миллерчүүдийн түүхийг, тиймээс нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхийг авч үздэг. 24 нь Илчлэлт арван хоёрын сүмээр төлөөлөгддөг бөгөөд тэрхүү сүм зөвт байдлын Нарны гэрлийг ойлгон тусгадаг саран дээр зогсдог. Түүний толгой дээр 24-ийг төлөөлөх арван хоёр од байдаг. Учир нь тэрээр Христийн төрөлтөд хүрэх хүртэлх түүхийг төлөөлдөг бөгөөд энэ үед эртний Израилийн арван хоёр овог нь орчин үеийн Израилийн арван хоёр дагалдагч болох ёстой байв. Хорин дөрөвдүгээр бүлэгт 1798 оноос эхлэн агуу урам хугаралт хүртэлх Миллерчүүдийн түүх төлөөлөгдсөн байдаг. Дараа нь Матай 25 ирдэг.

The number 25 is a symbol of the Levites, whether good or bad, but just as significantly it represents the separation of the wise and wicked Levites. Matthew 25 identifies upon three witnesses, or three parables, the separation process that is represented by the number twenty-five. Of course, the parable of the ten virgins represents the history of the Millerites, and also the history of the one hundred and forty-four thousand. That history is the history of the first angel, the parable of the talents is the second angel and the parable of sheep and goats is the judgment of the third angel.

25 тоо нь Левичүүдийн бэлгэдэл бөгөөд, тэд сайн ч бай, муу ч бай тийнхүүг илэрхийлдэг; гэвч үүнээс дутахааргүй чухлаар, энэ нь мэргэн болон ёс бус Левичүүдийг тусгаарлахыг төлөөлдөг. Матай 25-т хорин тав гэсэн тоогоор дүрслэгдсэн тусгаарлалтын үйл явцыг гурван гэрч, өөрөөр хэлбэл гурван сургаалт зүйрлэлээр тодорхойлсон байдаг. Мэдээж, арван онгон бүсгүйн тухай сургаалт зүйрлэл нь Миллеритүүдийн түүхийг, мөн нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхийг төлөөлдөг. Тэрхүү түүх нь эхний тэнгэрэлчийн түүх бөгөөд, авьяасны тухай сургаалт зүйрлэл нь хоёр дахь тэнгэрэлч, харин хонь ба ямааны тухай сургаалт зүйрлэл нь гурав дахь тэнгэрэлчийн шүүлт юм.

Chapters twenty-six through twenty-eight identify the history of Passover to the post crucifixion gospel commission.

Хорин зургаагаас хорин наймдугаар бүлгүүдэд Дээгүүр Өнгөрөх баярын түүхээс эхлэн цовдлолын дараах Сайн мэдээний үүрэг даалгавар хүртэлх түүхийг тодорхойлон өгүүлдэг.

And it came to pass, when Jesus had finished all these sayings, he said unto his disciples, Ye know that after two days is the feast of the passover, and the Son of man is betrayed to be crucified. Matthew 26:1, 2.

Есүс эдгээр бүх үгийг айлдаж дуусмагц шавь нартаа хандан: Та нар хоёр хоногийн дараа Дээгүүр Өнгөрөх баяр болохыг мэднэ; мөн Хүний Хүү цовдлогдохоор урвагдан тушаагдана гэж айлдав. Матай 26:1, 2.

A summary of the various waymarks in chapter 26 is the plot to kill Jesus in verses three through five. Then Jesus is anointed at Bethany in verses six through thirteen. In verses fourteen through sixteen Judas betrays Christ for thirty pieces of silver. Then came Passover with His disciples, in verses seventeen through twenty-five. Verses twenty-six through twenty-nine, Jesus institutes the Lord’s supper, and in verse thirty, Jesus foretells Peter’s denial. In verses thirty-six through forty-six Jesus is in Gethsemane. Verse forty-seven through fifty-six Jesus is arrested, then in verses fifty-seven through sixty-eight, Jesus is before Caiaphas and the Sanhedrin. From verse sixty-nine onward Peter’s denial of Christ is set forth. The chapter contains ten specific waymarks that are to be repeated during the latter days.

26-р бүлгийн янз бүрийн үе шатны тэмдгүүдийн хураангуй нь 3–5-р зүйлүүдэд гардаг Есүсийг алах хуйвалдаан юм. Дараа нь 6–13-р зүйлүүдэд Есүс Бетанид тослогдов. 14–16-р зүйлүүдэд Иудас Христийг гучин мөнгөн зоосоор урван тушаадаг. Үүний дараа 17–25-р зүйлүүдэд Түүний шавь нартайгаа хамт Дээгүүр Өнгөрөх баяр болов. 26–29-р зүйлүүдэд Есүс Эзэний зоогийг тогтоож, 30-р зүйлд Есүс Петрийн үгүйсгэлийг зөгнөн хэлдэг. 36–46-р зүйлүүдэд Есүс Гетсеманид байна. 47–56-р зүйлүүдэд Есүс баривчлагдаж, дараа нь 57–68-р зүйлүүдэд Есүс Каиаф ба Синедриний өмнө байна. 69-р зүйлээс цааш Петрийн Христийг үгүйсгэсэн явдлыг өгүүлдэг. Энэ бүлэгт сүүлчийн өдрүүдэд давтагдах ёстой арван тодорхой үе шатны тэмдэг агуулагддаг.

Chapter twenty-seven has ten distinct waymarks as well. Jesus is delivered to Pilate, then Judas hangs himself, then Jesus is taken before Pilate, then Barabbas is chosen, Pilate delivers Jesus to be crucified, then Jesus is mocked, then the crucifixion, then the death of Jesus, then Jesus is buried and then the guard at the tomb testifies.

Хорин долдугаар бүлэг мөн арван тодорхой тэмдэгт үйл явдалтай. Есүс Пилатын гарт тушаагдана; дараа нь Иудас өөрийгөө дүүжилнэ; түүнээс хойш Есүсийг Пилатын өмнө аваачна; дараа нь Бараввасыг сонгоно; Пилат Есүсийг цовдлуулахаар тушаана; дараа нь Есүсийг тохуурхан доромжилно; дараа нь цовдлолт; дараа нь Есүсийн үхэл; дараа нь Есүсийг оршуулна; эцэст нь булшны харуул гэрчлэл өгнө.

Chapter twenty-eight has but three waymarks, the first being the resurrection, followed by the lie of the Sanhedrin and then the great commission. Three chapters with twenty-three distinct waymarks of the cross that will be repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.

Хорин наймдугаар бүлэгт ердөө гуравхан замын тэмдэг бий. Эхнийх нь амилалт бөгөөд, түүний дараа Синедрионы худал, улмаар Агуу Даалгавар үргэлжилнэ. Загалмайн тухай хорин гурван ялгаатай замын тэмдэг бүхий эдгээр гурван бүлэг нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхэнд дахин давтагдах болно.

Matthew 26 – Ten Waymarks

Матай 26 – Арван замын тэмдэг

  • Plot by chief priests and elders to kill Jesus (vv. 3–5)

    Есүсийг алахаар ахлах тахилчид ба ахлагчдын хуйвалдаан (3–5-р зүйлс)

  • Anointing at Bethany by the woman with alabaster box (vv. 6–13)

    Бетанид алебастр савтай эмэгтэйн тослох үйл явдал (иш. 6–13)

  • Judas agrees to betray Jesus for 30 pieces of silver (vv. 14–16)

    Иуда Есүсийг гучин мөнгөн зоосны төлөө урвахаар зөвшөөрөв (ишш. 14–16)

  • Preparation and eating of the Passover with the disciples (vv. 17–25)

    Шавь нартайгаа хамт Дээгүүр өнгөрөх баярыг бэлтгэж, идсэн нь (ишлэл 17–25)

  • Institution of the Lord’s Supper (vv. 26–29)

    Эзэний зоогийг тогтоосон нь (26–29-р зүйлүүд)

  • Prediction of Peter’s denial (vv. 30–35)

    Петрийн үгүйсгэлийг урьдчилан хэлсэн нь (иш 30–35)

  • Agony in Gethsemane (vv. 36–46)

    Гетсеманид дахь зовлон шаналал (ишлэл 36–46)

  • Betrayal and arrest of Jesus (vv. 47–56)

    Есүсийн урвалт ба баривчлагдсан нь (47–56-р зүйлс)

  • Jesus tried before Caiaphas and the Sanhedrin (vv. 57–68)

    Кайаф болон Синедриний өмнө шүүгдсэн Есүс (57–68-р зүйлүүд)

  • Peter’s threefold denial (vv. 69–75)

    Петрийн гурвантаа няцаалт (69–75-р зүйлс)

Matthew 27 – Ten Waymarks

Матай 27 – Арван замын тэмдэг

  • Jesus delivered to Pilate (vv. 1–2)

    Пилатынд тушаагдсан Есүс (ишш. 1–2)

  • Judas’s remorse and suicide (vv. 3–10)

    Иудасын гэмшил ба амиа егүүтгэл (иш. 3–10)

  • Jesus before Pilate – the formal Roman trial (vv. 11–14)

    Пилатын өмнө Есүс — Ромын албан ёсны шүүлт (11–14-р зүйлүүд)

  • Choice of Barabbas over Jesus (vv. 15–26)

    Есүсийн оронд Бараббасыг сонгосон нь (15–26-р зүйлс)

  • Pilate delivers Jesus to be crucified (included in the release of Barabbas)

    Пилат Есүсийг цовдлуулахын тулд тушаан өгсөн нь (Бараббаг сулласны хамт багтана)

  • Mocking and scourging by the soldiers (vv. 27–31)

    Цэргүүдийн дооглон тохуурхалт ба ташуурдан зовоолт (27–31-р зүйлүүд)

  • The crucifixion (vv. 32–44)

    Цовдлолт (иш. 32–44)

  • The death of Jesus (vv. 45–50)

    Есүсийн үхэл (45–50-р зүйлс)

  • Supernatural signs and burial by Joseph of Arimathea (vv. 51–61)

    Ер бусын тэмдгүүд ба Ариматейн Иосефын оршуулга (51–61-р зүйлүүд)

  • Posting of the guard at the tomb (vv. 62–66)

    Булшин дээр харуул томилсон нь (62–66-р зүйлүүд)

Matthew 28 – Three Waymarks

Матай 28 – Гурван замын тэмдэг

  • The resurrection and empty tomb (vv. 1–10)

    Амилалт ба хоосон булш (ишш. 1–10)

  • The lie of the chief priests and elders to the soldiers (vv. 11–15)

    Тэргүүн тахилч нар ба ахлагчдын цэргүүдэд хэлсэн худал (ишш. 11–15)

  • The Great Commission (vv. 16–20)

    Агуу Захиалга (16–20-р зүйлүүд)

Just as Christ’s experience from the anointing at Bethany to the Great Commission marked the close of His earthly ministry and the beginning of the gospel to all nations, so these same waymarks are repeated in the experience of God’s remnant as they approach the close of probation and their final triumph.

Бетанид болсон тосолгооноос Агуу Даалгавар хүртэлх Христийн туршлага нь Түүний газар дээрх үйлчлэлийн төгсгөлийг тэмдэглэж, сайн мэдээг бүх үндэстэнд хүргэхийн эхлэлийг тавьсанчлан, эдгээр мөн адил тэмдэглэлт үе шатууд нь Бурханы үлдэгдэл хүмүүсийн туршлагад ч нигүүлслийн хугацааны төгсгөл болон тэдний эцсийн ялалт ойртох үед давтагддаг.

Chapters twenty-six through twenty-eight represent the Passover history structured upon 23 distinct waymarks that are repeated during the history leading to and following after the Sunday law.

Хорин зургаагаас хорин наймдугаар бүлгүүд нь Ням гаргийн хуулийн өмнөхөн хүрч, түүний дараа өрнөх түүхэнд давтагдан илрэх 23 тусгай тэмдэгт үе дээр бүтэцлэгдсэн Дээгүүр өнгөрөх баярын түүхийг төлөөлдөг.

“The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 427.

“Ариун сүмийг цэвэршүүлэхийн тулд бидний тэргүүн тахилчаар Христ хамгийн ариун газарт ирэх нь, Даниел 8:14-т үзүүлэгдсэнчлэн; Хүний Хүү Эртний Нэгэний өмнө ирэх нь, Даниел 7:13-т өгүүлэгдсэнчлэн; мөн Эзэн Өөрийн сүмд ирэх нь, Малахиар зөгнөгдсөнчлөн, нэгэн ижил үйл явдлын дүрслэлүүд юм; мөн энэ нь Матай 25-д буй арван охины сургаалт зүйрлэлд Христийн дүрсэлснээр хүргэн хуримд ирэхээр бас төлөөлөгдөнө.” Агуу Тэмцэл, 427.

The end of the 2300 days on October 22, 1844 is repeated at the Sunday law. The 23 waymarks located in the last three chapters of Matthew identify the precious blood that is employed to combine Divinity with humanity.

1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд 2300 өдрийн төгсгөл Ням гаргийн хууль дээр дахин давтагдана. Матайн сүүлчийн гурван бүлэгт байрлах 23 тэмдэгт үе шат нь Бурханлаг чанарыг хүн төрөлхтөнтэй нэгтгэхэд хэрэглэгддэг үнэт цусыг илэрхийлдэг.

“The intercession of Christ in man’s behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven. We must by faith enter within the veil, ‘whither the forerunner is for us entered.’ Hebrews 6:20. There the light from the cross of Calvary is reflected. There we may gain a clearer insight into the mysteries of redemption. The salvation of man is accomplished at an infinite expense to heaven; the sacrifice made is equal to the broadest demands of the broken law of God. Jesus has opened the way to the Father’s throne, and through His mediation the sincere desire of all who come to Him in faith may be presented before God.” The Great Controversy, 489.

“Дээрх ариун газарт хүний төлөө Христийн зуучлан гуйхуй нь авралын төлөвлөгөөнд Түүний загалмай дээрх үхэлтэй адилхан зайлшгүй чухал юм. Тэрээр үхлээрээ амилсныхаа дараа тэнгэрт дээш гарч бүрэн гүйцээхээр эхлүүлсэн тэр ажлыг эхлүүлсэн билээ. Бид итгэлээр хөшигний дотор орох ёстой, ‘хаашаа бидний төлөө түрүүлэгч орсон байдаг.’ Еврей 6:20. Тэнд Калварийн загалмайгаас цацрах гэрэл ойж тусдаг. Тэнд бид золилтын нууцуудын талаар илүү тодорхой ойлголт олж авч чадна. Хүний аврал тэнгэрийн хувьд хязгааргүй өртгөөр гүйцэлдсэн; өргөсөн тахил нь Бурханы зөрчигдсөн хуулийн хамгийн өргөн шаардлагуудтай дүйцэхүйц юм. Есүс Эцэгийн сэнтийн зүг хүрэх замыг нээсэн бөгөөд Түүний зуучлалаар дамжин итгэлээр Түүнд ирдэг бүхний чин сэтгэлийн хүсэл Бурханы өмнө өргөгдөж болно.” Агуу Тэмцэл, 489.

Chapter 23 of Matthew emphasizes the condemnation upon the counterfeit priesthood. Chapters twenty-six through twenty-eight are the omega to chapter twenty-three. The counterfeit Levites, the old men’s escalating rebellion over four generations produced the waymarks in the last three chapters.

Матайн 23-р бүлэгт хуурамч санваартны эсрэг яллал онцлон өгүүлэгддэг. Хорин зургаагаас хорин наймдугаар бүлгүүд нь хорин гуравдугаар бүлгийн омега нь юм. Хуурамч левичүүдийн, ахмад эрчүүдийн дөрвөн үе дамжин улам бүр даамжирсан бослого нь сүүлийн гурван бүлэг дэх замын тэмдгүүдийг бий болгосон юм.

Chapter twenty-four identifies the line upon line methodology as the methodology of Christ, as He employs the destruction of Jerusalem to describe the things that are, the things that have been and the things that will be.

Хорин дөрөвдүгээр бүлэг нь мөрийн дээр мөр тавих аргачлалыг Христийн аргачлал мөн болохыг тодорхойлдог бөгөөд Тэрээр Иерусалимын сүйрлийг ашиглан одоо байгаа зүйлсийг, болсон байсан зүйлсийг болон ирээдүйд болох зүйлсийг дүрслэн өгүүлдэг.

The fall of Jerusalem in 70 AD, took place on the same day of the year that Jerusalem was first destroyed by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem by Nebuchadnezzar was past history, and Christ’s history, when Titus took Jerusalem, typified the end of the world. Matthew 24 is lifting up the line upon line methodology, thus identifying “methodology” as an element of the prophetic testimony.

МЭ 70 онд Иерусалимын уналт нь Иерусалим Небухаднезараар анх сүйтгэгдсэн жилийн яг тэр өдөр тохиосон юм. Небухаднезараар Иерусалим сүйтгэгдсэн явдал нь өнгөрсөн түүх байсан бөгөөд Тит Иерусалимыг эзлэн авсан үеийн Христийн түүх нь ертөнцийн төгсгөлийг билэгдэн дүрсэлжээ. Матай 24 нь мөрийн дээр мөр тавих аргачлалыг өргөмжлөн харуулж байгаа бөгөөд ингэснээр “аргачлал”-ыг эш үзүүллэгийн гэрчлэлийн нэгэн бүрэлдэхүүн хэмээн тодорхойлж байна.

It is in chapter 24 that Christ identifies the necessity of understanding the “abomination of desolation” spoken of by Daniel the prophet, the very foundational understanding of William Miller, and the symbol that establishes the vision in Daniel. It also represents the rebellion of Adventism, as they rejected the Millerite understanding of “the daily” in the book of Daniel, and thus partook of the strong delusion of 2 Thessalonians chapter two. The chapter directly connects with Luke 21, thus identifying August 11, 1840 through October 22, 1844, which typifies 9/11 unto the Sunday law. It also connects with the “times of the Gentiles” in Luke 21:24, which is a primary key in unlocking the “seven times” of Moses, while also aligning with the measuring of the temple in Revelation eleven.

24-р бүлэгт Христ Даниел эш үзүүлэгчийн хэлсэн “хоосролын жигшүүрт зүйл”-ийг ойлгох шаардлагатайг тодорхойлон заасан бөгөөд энэ нь Уильям Миллерийн хамгийн суурь ойлголт, мөн Даниел дахь үзэгдлийг тогтоон байгуулдаг бэлгэдэл мөн. Энэ нь бас Адвентизмын тэрслүү байдлыг төлөөлдөг. Учир нь тэд Даниел ном дахь “өдөр тутмын”-ын талаархи Миллерчүүдийн ойлголтыг няцааснаар, улмаар 2 Тесалоник хоёрдугаар бүлэгт гардаг хүчтэй төөрөгдөлд оролцсон юм. Энэ бүлэг Лук 21-тэй шууд холбогддог бөгөөд ингэснээр 1840 оны 8-р сарын 11-нээс 1844 оны 10-р сарын 22 хүртэлх хугацааг, өөрөөр хэлбэл 9/11-ээс Ням гаргийн хууль хүртэлхийг хэв шинжээр илэрхийлдгийг тодорхойлдог. Мөн энэ нь Лук 21:24 дэх “харь үндэстнүүдийн цаг хугацаа”-тай холбогддог бөгөөд энэ нь Мосегийн “долоон цаг”-ийг тайлан нээх гол түлхүүрийн нэг төдийгүй Илчлэл арван нэгдүгээр бүлэг дэх ариун сүмийг хэмжихүйтэй ч нийцдэг.

Beginning with chapter twenty-three, followed by 24 and 25, and then concluding with chapters 26 through 27, three chapters which possess twenty-three waymarks that are the omega to the alpha of chapter twenty-three. Chapter twenty-six added to twenty-seven and twenty-eight equals “81,” which is a symbol of the priesthood. Upon three witnesses (Genesis, Matthew and Revelation) chapters 11 through 22 are one line. Chapters 23 through 28 are a line of truth which begins with 23 and ends with 23.

Хорин гуравдугаар бүлгээс эхэлж, түүнээс хойш 24 ба 25-р бүлгүүд үргэлжилж, дараа нь 26-аас 27-р бүлгүүдээр төгсөх бөгөөд, эдгээр нь хорин гуравдугаар бүлгийн альфад харгалдах омега болох хорин гурван замын тэмдэг бүхий гурван бүлэг юм. Хорин зургаадугаар бүлгийг хорин долоо ба хорин наймдугаар бүлгүүдтэй нэмбэл “81” болж, энэ нь санваарын бэлгэдэл юм. Гурван гэрчийн үндсэн дээр (Эхлэл, Матай, Илчлэлт) 11-ээс 22-р бүлгүүд нь нэг шугам мөн. 23-аас 28-р бүлгүүд нь 23-аар эхэлж, 23-аар төгсдөг үнэний шугам юм.

Chapters one through ten are the first of three prophetic lines in the book of Matthew. Ten chapters, followed by twelve chapters, followed by six chapters. Inspiration informs us that all the books of the Bible meet and end in the Revelation, and therefore all the books of the Bible meet and end in Matthew. Matthew, as the face of the lion of the tribe of Judah identifies twelve distinct Messianic prophecies, and those twelve passages produce the waymarks of the history of the Millerites and the one hundred and forty-four thousand. As the book of Revelation begins with the revelation of Jesus Christ, Matthew chapter one presents a revelation of Jesus Christ which connects with the life and testimony of Moses, with the history of Antichrist while identifying the three elements of the church triumphant as represented by the prophet, the priest and the king.

Нэгээс аравдугаар бүлэг хүртэлх хэсэг нь Матайн ном дахь эш үзүүллэгийн гурван шугамын эхнийх нь юм. Араван бүлэг, дараа нь арван хоёр бүлэг, үүний дараа зургаан бүлэг. Библиийн бүх номууд Илчлэлт номд огтлолцож төгсдөг бөгөөд иймээс Библиийн бүх номууд Матайд мөн огтлолцож төгсдөг гэж онгодоор бидэнд мэдүүлдэг. Иуда овгийн арслангийн нүүр царай болох Матай нь Мессиагийн ялгагдах арван хоёр эш үзүүллэгийг тодорхойлдог бөгөөд тэдгээр арван хоёр хэсэг нь Миллерчүүдийн түүх болон нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхэн замын тэмдгүүдийг бүрдүүлдэг. Илчлэлт ном Есүс Христийн илчлэлтээр эхэлдгийн адил Матайн нэгдүгээр бүлэг нь Есүс Христийн нэгэн илчлэлтийг танилцуулдаг бөгөөд энэ нь Мосегийн амьдрал ба гэрчлэлтэй, мөн Антихристийн түүхтэй холбогдож, ялгуусан чуулганы эш үзүүлэгч, тахилч, хаан хэмээн төлөөлөгдөх гурван элементийг тодорхойлдог.

Matthew begins with the revelation of Jesus Christ in the context of God’s covenant with a chosen people. From Abraham to David was 14 generations, from David to captivity in Babylon was fourteen generations, and from Babylon to Christ is another fourteen generations. The genealogy of Christ in Matthew aligns with Moses, for Moses is the alpha of Christ the omega. Moses life of one hundred and twenty years, aligns with the one hundred and twenty years of probationary time in the history of Noah. Noah’s covenant is therefore connected with the covenant of a chosen people. The one hundred and twenty years of Moses represents three periods of forty years that concluded with Moses slaying the Egyptian at the end of forty years, and the first born, Pharaoh and his army being slain at the end of the second forty-year period. The second forty-year period ended at a rebellion at Kadesh and the third forty-year period ended at the second rebellion of Kadesh. All of the three prophetic lines of the alpha end at Kadesh and the three prophetic lines of Matthew’s genealogy end at David, captivity in Babylon and the Messenger of the covenant.

Матай Есүс Христийн илчлэлийг Бурханы сонгогдсон ард түмэнтэй байгуулсан гэрээний хүрээнд эхлүүлдэг. Абрахамаас Давид хүртэл арван дөрвөн үе, Давидаас Вавилоны олзлол хүртэл арван дөрвөн үе, Вавилоноос Христ хүртэл мөн өөр арван дөрвөн үе байна. Матайд буй Христийн угийн бичиглэл Мосетэй нийцдэг, учир нь Мосе бол Христийн омегагийн альфа юм. Мосегийн нэг зуун хорин жилийн амьдрал нь Ноагийн түүхэн дэх сорилтын нэг зуун хорин жилтэй нийцдэг. Иймээс Ноагийн гэрээ нь сонгогдсон ард түмний гэрээтэй холбогддог. Мосегийн нэг зуун хорин жил нь тус бүр дөчин жилийн гурван үеийг илэрхийлдэг бөгөөд эхний дөчин жилийн төгсгөлд Мосе Египет хүнийг хороосноор, хоёр дахь дөчин жилийн төгсгөлд ууган хөвгүүд, Фараон болон түүний цэрэг хороогдсоноор өндөрлөв. Хоёр дахь дөчин жилийн үе Кадеш дахь бослогоор төгсөж, гурав дахь дөчин жилийн үе Кадешийн хоёр дахь бослогоор төгсөв. Альфагийн эш үзүүллэгийн гурван шугам бүгд Кадеш дээр төгсдөг бөгөөд Матайн угийн бичиглэлийн эш үзүүллэгийн гурван шугам Давид, Вавилоны олзлол, мөн Гэрээний Элч дээр төгсөнө.

When the alpha of Moses is aligned with the omega of Christ there are six witnesses of Kadesh, which is 1863 and the Sunday law. Matthew’s genealogy places king David at Kadesh, which is where apostate Adventism is taken to Babylon, as Christ confirms the covenant with the one hundred and forty-four thousand. By placing David at the Sunday law a second witness of David is established with David being one of three human representatives that began to serve when they were thirty years old. Christ, David, Joseph and Ezekiel all began their work at thirty years of age. Together the four thirty-year-old’s that began to serve represent the combination of Divinity with humanity, when the church militant is transformed into the church triumphant. That church is made up of a prophet, a priest and a king. The transformation is marked at the Sunday law, which is also Kadesh, so David in the genealogy of Matthew aligns with the thirty year old David.

Мосегийн альфа Христийн омегатай зэрэгцэн нийцэхэд Кадешийн зургаан гэрч байдаг бөгөөд тэр нь 1863 он болон Ням гаргийн хууль юм. Матайн угийн бичиг хаан Давидыг Кадешид байрлуулдаг бөгөөд тэнд урвасан Адвентизм Вавилон уруу аваачигддаг, Христ нэг зуун дөчин дөрвөн мянгатай гэрээг батлах үед. Давидыг Ням гаргийн хууль дээр байрлуулах замаар Давидын хоёр дахь гэрч тогтоогддог; Давид нь гучин настайдаа үйлчилж эхэлсэн хүний гурван төлөөлөгчийн нэг юм. Христ, Давид, Иосеф, Езекиел бүгд ажлаа гучин настайдаа эхэлсэн. Үйлчилж эхэлсэн гучин настай дөрвөн хүний хамтын төлөөлөл нь тэмцэгч сүм ялагч сүм болон хувирах үед Тэнгэрлэг чанар хүн чанартай нэгдэхийг илэрхийлдэг. Тэрхүү сүм нь эш үзүүлэгч, тахилч, хаанаас бүрддэг. Энэхүү хувирал Ням гаргийн хуулиар тэмдэглэгддэг бөгөөд энэ нь мөн Кадеш тул Матайн угийн бичиг дэх Давид гучин настай Давидтай нийцдэг.

The thirty years of preparation aligns with the four hundred and thirty years of Abraham’s covenant, and also the age of a priest and the 1290 years of Daniel 12:11. In the next article we will consider each of those twelve Messianic prophecies within the book of Matthew. We are first identifying three prophetic lines within Matthew; chapters one through ten, followed by chapters eleven through twenty-two, and then twenty-three through twenty-eight.

Бэлтгэлийн гучин жил нь Абрахамын гэрээний дөрвөн зуун гучин жилтэй, мөн тахилчийн нас болон Даниел 12:11 дэх 1290 жилтэй нийцдэг. Дараагийн өгүүлэлд бид Матайн ном доторх Мессиагийн тухай тэр арван хоёр эш үзүүллэг тус бүрийг авч үзнэ. Юуны өмнө бид Матайн доторх эш үзүүллэгийн гурван шугамыг тодорхойлж байна: нэгээс аравдугаар бүлэг хүртэл, үүний дараа арван нэгээс хорин хоёрдугаар бүлэг хүртэл, улмаар хорин гурваас хорин наймдугаар бүлэг хүртэл.

“For a time after the disappointment in 1844, I did hold, in common with the advent body, that the door of mercy was then forever closed to the world. This position was taken before my first vision was given me. It was the light given me of God that corrected our error, and enabled us to see the true position.

“1844 оны их урам хугаралтын дараахан нэгэн хугацаанд би Адвентистуудын хамт олонтой адилхан, нигүүлслийн үүд тэр үед дэлхийн өмнө үүрд хаагдсан гэж үнэхээр үзэж байсан. Энэ байр суурийг надад анхны үзэгдэл өгөгдөхөөс өмнө баримталж байв. Бурханаас надад өгсөн гэрэл л бидний алдааг засаж, жинхэнэ байр суурийг харах боломжийг бидэнд олгосон юм.

“I am still a believer in the shut-door theory, but not in the sense in which we at first employed the term or in which it is employed by my opponents.

“Би хаалттай хаалганы онолд одоо ч итгэдэг, гэхдээ энэ нэр томьёог анх бидний хэрэглэж байсан утгаар ч биш, мөн миний эсэргүүцэгчдийн хэрэглэдэг утгаар ч биш.”

“There was a shut door in Noah’s day. There was at that time a withdrawal of the Spirit of God from the sinful race that perished in the waters of the Flood. God Himself gave the shut-door message to Noah: ‘My spirit shall not always strive with man, for that he also is flesh: yet his days shall be an hundred and twenty years’ (Genesis 6:3).

Ноагийн өдрүүдэд хаалттай нэгэн хаалга байсан. Тэр үед Үерийн усанд сүйрсэн нүгэлт угсаанаас Бурханы Сүнс татагдан зайлагдсан юм. Хаалттай хаалганы тухай мэдээг Ноад Бурхан Өөрөө өгсөн билээ: “Миний сүнс хүнтэй үүрд тэмцэхгүй; учир нь тэр бас махан бие мөн; тийм боловч түүний өдрүүд нэг зуун хорин жил байх болно” (Эхлэл 6:3).

“There was a shut door in the days of Abraham. Mercy ceased to plead with the inhabitants of Sodom, and all but Lot, with his wife and two daughters, were consumed by the fire sent down from heaven.

“Абрахамын өдрүүдэд хаалттай хаалга байсан. Нигүүлсэл Содомын оршин суугчдын төлөө гуйхаа больж, Лотыг эхнэр болон хоёр охины хамт эс тооцвол бусад нь тэнгэрээс буусан галд бүгдээрээ сүйрэн устсан.”

“There was a shut door in Christ’s day. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation, ‘Your house is left unto you desolate’ (Matthew 23:38).

Христийн өдрүүдэд хаалттай нэгэн үүд байсан. Бурханы Хүү тэр үеийн үл итгэгч иудейчүүдэд, “Танай гэр орон та нарт эзгүйрсэн хэвээр үлдлээ” гэж тунхагласан (Матай 23:38).

“Looking down the stream of time to the last days, the same infinite power proclaimed through John: ‘These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth’ (Revelation 3:7).

Цаг хугацааны урсгалыг эцсийн өдрүүд рүү ширтэн харж, тэрхүү мөнх хязгааргүй хүч Иоханаар дамжуулан ийнхүү тунхагласан: “Ариун Нэгэн, Үнэн Нэгэн, Давидын түлхүүрийг эзэмшигч, нээвэл хэн ч хааж үл чадах, хаавал хэн ч нээж үл чадах Нэгэн ийнхүү айлдаж байна” (Илчлэлт 3:7).

“I was shown in vision, and I still believe, that there was a shut door in 1844. All who saw the light of the first and second angels’ messages and rejected that light, were left in darkness. And those who accepted it and received the Holy Spirit which attended the proclamation of the message from heaven, and who afterward renounced their faith and pronounced their experience a delusion, thereby rejected the Spirit of God, and it no longer pleaded with them.

“Үзэгдлээр надад харуулсан бөгөөд 1844 онд хаалттай хаалга байсан гэдэгт би одоо ч итгэдэг. Эхний болон хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээний гэрлийг харчихаад тэр гэрлийг няцаасан бүх хүн харанхуйд үлдсэн. Харин түүнийг хүлээн авч, тэнгэрээс ирсэн тэр мэдээний тунхаглалтай хамт оршиж байсан Ариун Сүнсийг хүлээн авсан атлаа хожим итгэлээсээ няцаж, өөрсдийн туулсан туршлагыг төөрөгдөл хэмээн зарласан хүмүүс үүгээрээ Бурханы Сүнсийг няцаасан бөгөөд Тэр цаашид тэдэнтэй тэмцэн ятгахаа больсон.

“Those who did not see the light, had not the guilt of its rejection. It was only the class who had despised the light from heaven that the Spirit of God could not reach. And this class included, as I have stated, both those who refused to accept the message when it was presented to them, and also those who, having received it, afterward renounced their faith. These might have a form of godliness, and profess to be followers of Christ; but having no living connection with God, they would be taken captive by the delusions of Satan. These two classes are brought to view in the vision—those who declared the light which they had followed a delusion, and the wicked of the world who, having rejected the light, had been rejected of God. No reference is made to those who had not seen the light, and therefore were not guilty of its rejection.” Selected Messages, book 1, 62, 63.

“Гэрлийг хараагүй байсан хүмүүс түүнийг няцаасных нь гэм бурууд унаагүй байв. Бурханы Сүнс хүрч чадахгүй байсан нь зөвхөн тэнгэрээс ирсэн гэрлийг үл тоомсорлосон тэр ангид л хамаарч байв. Миний хэлсэнчлэн, энэ ангид тэдэнд хүргэгдсэн үед мэдээг хүлээн авахаас татгалзсан хүмүүс ч, мөн түүнийг хүлээн авсан атлаа дараа нь итгэлээсээ няцсан хүмүүс ч багтаж байв. Эдгээр нь бурханлаг байдлын дүр төрхтэй байж, өөрсдийгөө Христийн дагалдагчид хэмээн тунхаглаж болох авч, Бурхантай амьд холбоогүй тул Сатаны төөрөгдлүүдэд олзлогдох байв. Үзэгдэлд эдгээр хоёр ангийг харуулсан юм—өөрсдийн дагаж явсан гэрлийг төөрөгдөл хэмээн зарласан хүмүүс, мөн гэрлийг няцаасныхаа улмаас Бурханаар няцаагдсан ертөнцийн хорон муу хүмүүсийг. Гэрлийг хараагүй, тиймээс түүнийг няцаасных нь гэм буруугүй байсан хүмүүсийн тухай энд огт дурдаагүй.” Selected Messages, book 1, 62, 63.

“It is those who by faith follow Jesus in the great work of the atonement who receive the benefits of His mediation in their behalf, while those who reject the light which brings to view this work of ministration are not benefited thereby. The Jews who rejected the light given at Christ’s first advent, and refused to believe on Him as the Saviour of the world, could not receive pardon through Him. When Jesus at His ascension entered by His own blood into the heavenly sanctuary to shed upon His disciples the blessings of His mediation, the Jews were left in total darkness to continue their useless sacrifices and offerings. The ministration of types and shadows had ceased. That door by which men had formerly found access to God was no longer open. The Jews had refused to seek Him in the only way whereby He could then be found, through the ministration in the sanctuary in heaven. Therefore they found no communion with God. To them the door was shut. They had no knowledge of Christ as the true sacrifice and the only mediator before God; hence they could not receive the benefits of His mediation.

“Итгэлээр цагаатгалын агуу ажилд Есүсийг даган явагчид л Түүний өөрсдийнх нь төлөөх зуучлалын үр шимийг хүртдэг; харин энэ үйлчлэлийг илчилж харуулдаг гэрлийг няцаагчид үүнээс ямар ч ашиг хүртдэггүй. Христийн анхны ирэлтэд өгөгдсөн гэрлийг няцааж, Түүнд ертөнцийн Аврагч хэмээн итгэхээс татгалзсан иудейчүүд Түүгээр дамжин уучлалыг хүлээн авч чадаагүй. Есүс тэнгэрт өргөгдөхдөө Өөрийн цусаар тэнгэрийн ариун газарт орж, шавь нар дээрээ Өөрийн зуучлалын ерөөлийг асгахад иудейчүүд ямар ч гэрэлгүй бүрэн харанхуйд үлдэж, үр ашиггүй тахил, өргөлүүдээ үргэлжлүүлсээр байсан. Билэгдэл ба сүүдрийн үйлчлэл дуусгавар болсон байв. Урьд нь хүмүүс Бурханд ойртон хүрдэг байсан тэр хаалга цаашид нээлттэй байхаа больсон. Иудейчүүд Түүнийг тэр үед олж болох цорын ганц замаар, өөрөөр хэлбэл тэнгэр дэх ариун газрын үйлчлэлээр дамжин эрэхээс татгалзсан. Тиймээс тэд Бурхантай харилцаа олж чадаагүй. Тэдний хувьд тэр хаалга хаагдсан байв. Тэд Христийг жинхэнэ тахил бөгөөд Бурханы өмнөх цорын ганц зууч хэмээн мэдээгүй учир Түүний зуучлалын үр шимийг хүртэж чадаагүй.”

“The condition of the unbelieving Jews illustrates the condition of the careless and unbelieving among professed Christians, who are willingly ignorant of the work of our merciful High Priest. In the typical service, when the high priest entered the most holy place, all Israel were required to gather about the sanctuary and in the most solemn manner humble their souls before God, that they might receive the pardon of their sins and not be cut off from the congregation. How much more essential in this antitypical Day of Atonement that we understand the work of our High Priest and know what duties are required of us.

«Итгэгч бус иудейчүүдийн байдал нь нигүүлсэнгүй Тэргүүн Тахилчийн маань ажлыг санаатайяа үл мэдэгч хэмээн өөрсдийгөө нэрлэгч Христэд итгэгчдийн дундах хайхрамжгүй бөгөөд үл итгэгч хүмүүсийн байдлыг үзүүлдэг. Бэлгэдэлт үйлчлэлд тэргүүн тахилч хамгийн ариун газарт орох үед бүх Израиль ариун сүмийн орчимд цугларч, нэн сүр жавхлант байдлаар Бурханы өмнө сэтгэлээ даруу болгох ёстой байсан бөгөөд ингэснээр тэд нүглийнхээ өршөөлийг хүртэж, чуулганаас таслагдахгүй байхын тулд тийн үйлдэх учиртай байв. Тэгвэл энэ бэлгэдлийн биелэл болсон Эвлэрүүллийн өдөрт бид Тэргүүн Тахилчийн маань ажлыг ойлгож, биднээс ямар үүрэг шаардлагдаж байгааг мэдэх нь хэчнээн илүү чухал вэ.»

“Men cannot with impunity reject the warning which God in mercy sends them. A message was sent from heaven to the world in Noah’s day, and their salvation depended upon the manner in which they treated that message. Because they rejected the warning, the Spirit of God was withdrawn from the sinful race, and they perished in the waters of the Flood. In the time of Abraham, mercy ceased to plead with the guilty inhabitants of Sodom, and all but Lot with his wife and two daughters were consumed by the fire sent down from heaven. So in the days of Christ. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation: ‘Your house is left unto you desolate.’ Matthew 23:38. Looking down to the last days, the same Infinite Power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved’: ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:10–12. As they reject the teachings of His word, God withdraws His Spirit and leaves them to the deceptions which they love.” The Great Controversy, 430, 431.

“Бурхан Өөрийн өршөөлөөр тэдэнд илгээдэг анхааруулгыг хүмүүс шийтгэлгүйгээр үл тоомсорлож үл чадна. Ноагийн өдрүүдэд тэнгэрээс дэлхийд нэгэн мэдээ илгээгдсэн бөгөөд тэдний аврал тэр мэдээг хэрхэн хүлээн авснаас шалтгаалж байв. Тэд анхааруулгыг няцаасан учраас Бурханы Сүнс нүгэлт угсаатнаас татагдан, тэд Үерийн усанд мөхсөн юм. Абрахамын үед ч мөн адил, Содомын гэм буруут оршин суугчдад өршөөл гуйлан дуудах нь зогссон бөгөөд Лотыг эхнэр, хоёр охины нь хамт эс тооцвол бусад нь тэнгэрээс буусан галд сүйрэн устжээ. Христийн өдрүүдэд ч мөн тийнхүү болсон. Бурханы Хүү тэр үеийн үл итгэгч иудейчүүдэд ийн тунхагласан: ‘Харагтун, танай гэр та нарт эзгүйрч орхигдов.’ Матай 23:38. Эцсийн өдрүүдийг тольдон харж, мөнөөх Лавлашгүй Хүч аврагдахын тулд ‘үнэний хайрыг хүлээн аваагүй’ хүмүүсийн талаар ийн айлдаж байна: ‘Тийм учраас худалд итгүүлэх хүчтэй төөрөгдлийг Бурхан тэдэнд илгээх болно. Ингэснээр үнэнд итгээгүй, харин зөв бус байдалд таашаал авсан бүх хүн яллагдах болно.’ 2 Тесалоник 2:10–12. Тэд Түүний үгийн сургаалыг няцаахын хэрээр Бурхан Өөрийн Сүнсийг татан авч, тэднийг өөрсдийн дурласан мэхлэлд орхидог.” Агуу Тэмцэл, 430, 431.