In 1844, the doctrine of the seventh-day Sabbath was unsealed and then emphasized to Sister White when she looked into the ark of the covenant. She also recorded that in the last days the doctrine of the incarnation possessed the same heavenly emphasis. The seventh-day Sabbath, represents the special light from the ark when the antitypical Day of Atonement began, and the seventh-year Sabbath represents the special light from the ark when the antitypical Day of Atonement reaches its conclusion.

1844 онд, долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийн сургаал нээгдэж, дараа нь Гэрээний авдрыг харах үед нь Уайт эгчид онцгойлон тодотгогдсон юм. Тэрээр мөн эцсийн өдрүүдэд бие махбодтой болсон тухай сургаал тэнгэрлэг тэрхүү адил онцлолыг агуулж байсныг тэмдэглэн үлдээсэн. Долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр нь дүрслэлт Цагаатгалын өдөр эхлэх үед авдраас ирсэн онцгой гэрлийг төлөөлдөг бол, долоо дахь жилийн Амралтын өдөр нь дүрслэлт Цагаатгалын өдөр төгсгөлдөө хүрэх үед авдраас ирэх онцгой гэрлийг төлөөлдөг.

The doctrine of the incarnation is typified in the last holy convocation of Leviticus twenty-three; it is the omega to the seventh-day Sabbath, which is the first holy convocation at the beginning of Leviticus twenty-three. That first Sabbath represents God’s creative power and the last Sabbath represents His recreative power. That first Sabbath is represented by the number “23” and the last by the number “252.”

Махбод бололтын сургаал нь Левит хорин гурав дахь хамгийн сүүлчийн ариун цуглаанаар бэлгэдэгддэг; энэ нь Левит хорин гуравын эхэнд буй анхны ариун цуглаан болох долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийн омега мөн. Тэрхүү анхны Амралтын өдөр нь Бурханы бүтээх хүчийг төлөөлдөг бөгөөд сүүлчийн Амралтын өдөр нь Түүний дахин бүтээх хүчийг төлөөлдөг. Тэр анхны Амралтын өдөр “23” тоогоор, харин сүүлчийнх нь “252” тоогоор төлөөлөгдөнө.

Those two symbols are the bookends of Leviticus twenty-three and they are also the bookends for the Millerite history. 1798 was the fulfillment of the 2,520 years against the northern kingdom of Israel and the 2,300 years was fulfilled October 22, 1844. When Sister White was led into the sanctuary and gazed upon the Ten Commandments, she was typifying God’s latter-day people who follow Christ into the Most Holy Place when He is finishing His work of at-one-ment. The temple test is the test of following the Lamb whithersoever He goeth.

Эдгээр хоёр бэлгэ тэмдэг нь Левит 23-р бүлгийн эхлэл ба төгсгөлийн тулгуур бөгөөд мөн Миллерит түүхийн эхлэл ба төгсгөлийн тулгуур мөн юм. 1798 он нь Израилийн хойд хаанчлалын эсрэг байсан 2,520 жилийн биелэлт байсан бөгөөд 2,300 жил нь 1844 оны 10-р сарын 22-нд биелсэн юм. Эгч Уайт ариун сүмд удирдуулан орж, Арван Тушаалыг ширтэн харах үедээ, Христ Өөрийн эвлэрүүллийн ажлыг дуусгаж байх тэр үед Түүнийг Хамгийн Ариун Газар уруу даган ордог Бурханы эцсийн өдрүүдийн ард түмнийг төлөөлөн бэлгэдэж байсан юм. Ариун сүмийн сорилт бол Хургыг хаашаа явна, тийш нь дагах сорилт мөн.

These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

Эдгээр нь эмэгтэйчүүдээр бузарлагдаагүй хүмүүс мөн; учир нь тэд онгон билээ. Эдгээр нь Хургыг хаашаа ч явсан дагалддаг хүмүүс мөн. Эдгээр нь хүмүүсийн дундаас золин аврагдсан бөгөөд Бурхан болон Хурганы төлөөх анхны үр жимс юм. Илчлэлт 14:4.

Sister White, as a prophet was illustrating the faithful at the beginning who entered the Most Holy Place by faith, and in so doing she was providing an example of the faithful at the end who enter by faith into the Most Holy Place and then gaze into the ark. What they see illuminated there is the doctrine of the incarnation, the finishing of the at-one-ment. They see the two covering cherubs representing the two Sabbaths of creation and re-creation. They see the 252 on one side of the ark and the 23 on the other and recognize that in agreement with creation and re-creation; 23 represents the marriage of Divinity with humanity, and they see 252 as the symbol of a human’s transformation into a human that is combined with Divinity.

Эгч Уайт эш үзүүлэгчийн хувьд эхэндээ Итгэлээр Хамгийн Ариун Газарт орсон итгэмжит хүмүүсийг дүрслэн үзүүлж байсан бөгөөд ингэснээрээ төгсгөлд Итгэлээр Хамгийн Ариун Газарт орж, дараа нь гэрээний авдрыг ширтэн хардаг итгэмжит хүмүүсийн жишээг өгч байв. Тэнд гэрэлтүүлэгдэн тэдний харж байгаа зүйл нь бие махбодь болох тухай сургаал, эвлэрүүллийн ажлын төгсгөлийн гүйцээлт юм. Тэд бүтээл ба дахин-бүтээлийн хоёр Амралтын өдрийг төлөөлөх хоёр халхлагч херубыг хардаг. Тэд авдрын нэг талд 252, нөгөө талд 23-ыг харж, бүтээл ба дахин-бүтээлтэй нийцүүлэн, 23 нь Бурханлаг чанар хүн төрөлхтөнтэй гэрлэхийг төлөөлдөг гэдгийг танин мэддэг бөгөөд 252-ыг Бурханлаг чанартай нэгдсэн хүн болон хувирах хүний өөрчлөлтийн бэлгэдэл гэж хардаг.

The mercy seat was not to be removed, so for Sister White to look inside was a special revelation, and prophetically the illustration is more for the latter days, than the days in which she lived. By beholding we are changed. The temple test is Christ leading His virgin people into His temple, step by step. Prophetic truths represent the steps along the path that is lightened by the message of the Midnight Cry.

Эвлэрлийн тагийг зайлуулж болохгүй байсан учраас Эгч Уайт дотор нь харах явдал нь онцгой илчлэл байсан бөгөөд эш үзүүллэгийн хувьд тэр дүрслэл нь түүний амьдарч байсан өдрүүдээс илүүтэйгээр эцсийн өдрүүдэд хамаарна. Бид харан ажиглахдаа өөрчлөгддөг. Ариун сүмийн сорилт гэдэг нь Христ Өөрийн онгон ардаа Өөрийн ариун сүм рүү алхам алхмаар удирдан оруулж буйг хэлнэ. Эш үзүүллэгийн үнэнүүд нь Шөнө дундын Хашхирааны мэдээгээр гэрэлтүүлэгдсэн зам дагуух алхмуудыг төлөөлдөг.

The Millerite temple of forty-six years is a step.

Дөчин зургаан жилийн Миллерит сүм бол нэгэн алхам юм.

The human temple of “23,” (male and female, He created them) is a step.

“23”-ын хүний сүм (эрэгтэй, эмэгтэйгээр Тэр тэднийг бүтээсэн) нь нэг алхам мөн.

Christ raising His temple in three days is a step.

Христ Өөрийн сүмийг гурван хоногийн дотор босгосон нь нэгэн алхам мөн.

The storehouse is the temple of Malachi.

Агуулах нь Малахи дахь сүм юм.

Nehemiah cleansed the storehouse from the profanation of Tobiah.

Нехемиа агуулахын өрөөг Товиагийн бузарлалаас цэвэрлэв.

That temple was where the high priest Hilkiah discovered the writings of Moses during the revival of king Josiah.

Тэр сүм бол хаан Иосиагийн сэргэлтийн үед тэргүүн тахилч Хилкиа Мосегийн бичвэрүүдийг олсон газар мөн байв.

The temple Nehemiah cleansed from profanation is the same temple Christ twice cleansed from it’s “sacrilegious profanation” as Sister White states.

Нехемиагийн бузарлалтаас ариусгасан сүм нь Христийн “ариун зүйлийг доромжилсон бузарлалт”-аас хоёр удаа ариусгасан мөнөөх л сүм мөн гэж Систер Уайт өгүүлдэг.

The casket of Miller’s dream was a step.

Миллерийн зүүдэнд гарсан авс нь нэгэн шат байсан.

Once Christ has led His faithful in the Most Holy Place, He leads them, as represented by Sister White to the ark, raises the mercy seat and allows them to look inside. When they look inside they see both the doctrine of the incarnation and the seventh-day Sabbath is invested with a soft halo. Line upon line those who recognize the doctrines that are “invested with a soft radiance” align with Sister White entering the Most Holy Place by faith and looking into the ark.

Христ Өөрийн итгэмжит хүмүүсийг Хамгийн Ариун газар руу оруулсны дараа, Тэрээр Уайт эгчээр төлөөлүүлэгдсэнчлэн тэднийг гэрээний авдар уруу дагуулж, энэрлийн суудлыг өргөн, дотор нь харахыг зөвшөөрдөг. Тэд дотор нь харахад, бие махбодтой болсон тухай сургаал болон долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр хоёулаа зөөлөн гэрлэн цацрагаар бүрхэгдсэнийг хардаг. Мөрийн дээр мөрөөр, “зөөлөн гэрлээр бүрхэгдсэн” эдгээр сургаалыг хүлээн зөвшөөрдөг хүмүүс итгэлээр Хамгийн Ариун газарт орж, гэрээний авдрын дотор талыг харж буй Уайт эгчтэй нэг эгнээнд ордог.

The ancient prophets spoke more specifically for the latter days than the days in which they lived. When those ancient prophets themselves become part of the testimony, they represent God’s people in the latter days, and God’s people in the latter days are the one hundred and forty-four thousand. Sister White is perhaps the most important ancient prophet, for all her illustrations represent the alpha history of the omega history of the one hundred and forty-four thousand. All the prophets illustrate the remnant, but Sister White also represents a beginning history that is fulfilled in the ending history—to the very letter.

Эртний эш үзүүлэгчид өөрсдийн амьдарч байсан өдрүүдээс илүүтэйгээр эцсийн өдрүүдийн талаар илүү тодорхойгоор өгүүлсэн. Тэдгээр эртний эш үзүүлэгчид өөрсдөө гэрчлэлийн нэг хэсэг болох үедээ эцсийн өдрүүд дэх Бурханы ардыг төлөөлдөг бөгөөд эцсийн өдрүүд дэх Бурханы ард бол нэг зуун дөчин дөрвөн мянга мөн. Уайт эгч бол, магадгүй, хамгийн чухал эртний эш үзүүлэгч мөн; учир нь түүний бүх дүрслэл нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын омега түүхийн альфа түүхийг төлөөлдөг. Бүх эш үзүүлэгчид үлдэгдлийг дүрслэн харуулдаг, харин Уайт эгч мөн төгсгөлийн түүхэнд—үг үсэг бүрээрээ—биелэгддэг эхлэлийн түүхийг төлөөлдөг.

In the alpha foundational history, Sister White in vision, is taken into the Most Holy Place of the heavenly sanctuary. Once there, the mercy seat upon the ark of the covenant, a seat that was not to be removed, was raised so that Sister White could gaze inside where she saw the Ten Commandments.

Альфа суурь түүхэнд, Эгч Уайт үзэгдлээр тэнгэрийн ариун сүмийн Хамгийн Ариун Газарт аваачигдсан. Тэнд очоод, зайлуулах ёсгүй байсан гэрээний авдрын дээрх нигүүлслийн суудал өргөгдөн, Эгч Уайт дотогш харж, Арван Тушаалыг харах боломжтой болсон.

“In the holiest I saw an ark; on the top and sides of it was purest gold. On each end of the ark was a lovely cherub, with its wings spread out over it. Their faces were turned toward each other, and they looked downward. Between the angels was a golden censer. Above the ark, where the angels stood, was an exceeding bright glory, that appeared like a throne where God dwelt. Jesus stood by the ark, and as the saints’ prayers came up to Him, the incense in the censer would smoke, and He would offer up their prayers with the smoke of the incense to His Father. In the ark was the golden pot of manna, Aaron’s rod that budded, and the tables of stone which folded together like a book. Jesus opened them, and I saw the Ten Commandments written on them with the finger of God. On one table were four, and on the other six. The four on the first table shone brighter than the other six. But the fourth, the Sabbath commandment, shone above them all; for the Sabbath was set apart to be kept in honor of God’s holy name. The holy Sabbath looked glorious—a halo of glory was all around it. I saw that the Sabbath commandment was not nailed to the cross. If it was, the other nine commandments were; and we are at liberty to break them all, as well as to break the fourth. I saw that God had not changed the Sabbath, for He never changes. But the pope had changed it from the seventh to the first day of the week; for he was to change times and laws.” Early Writings, 32.

“Хамгийн ариун газарт би нэгэн авдрыг харсан; түүний орой болон хажуу талууд нь хамгийн цэвэр алтаар бүрэгдсэн байв. Авдрын хоёр үзүүр тус бүр дээр нэгэн үзэсгэлэнт херуб байсан бөгөөд далавч нь түүнийг бүрхэн дэлгэгдсэн байлаа. Тэдний нүүр царай бие бие рүүгээ чиглэсэн, харц нь доош хандсан байв. Тэнгэрэлчүүдийн хооронд алтан утлагын сав байлаа. Тэнгэрэлчүүдийн зогсож байсан тэр авдрын дээгүүр, Бурхан оршдог сэнтий мэт үзэгдэх үлэмж хурц алдар суу байв. Есүс авдрын дэргэд зогсож байсан бөгөөд гэгээнтнүүдийн залбирал Түүн уруу өгсөхөд, утлагын саван дахь хүж уугиж, Тэр хүжний утаатай хамт тэдний залбирлыг Өөрийн Эцэгт өргөн барьдаг байв. Авдрын дотор маннатай алтан сав, нахиа гаргасан Аароны таяг, мөн ном мэт эвхэгддэг чулуун хавтангууд байлаа. Есүс тэдгээрийг нээхэд, би Бурханы хуруугаар бичигдсэн Арван Тушаалыг тэдэн дээр харсан. Нэгэн хавтан дээр дөрөв, нөгөө дээр зургаа байв. Эхний хавтан дээрх дөрөв нь нөгөө зургаагаасаа илүү тод гялалзаж байлаа. Харин дөрөв дэх нь, Амралтын өдрийн тушаал, тэд бүгдээс дээгүүр гялалзаж байв; учир нь Амралтын өдөр Бурханы ариун нэрийг хүндэтгэн сахигдахаар тусгаарлагдсан байлаа. Ариун Амралтын өдөр сүр жавхлантай харагдаж байсан—түүнийг бүхэлд нь алдар суугийн цацрал хүрээлж байв. Би Амралтын өдрийн тушаал загалмайд хадагдаагүйг харсан. Хэрэв тэгсэн бол, бусад есөн тушаал ч мөн хадагдсан байх байсан; тэгвэл бид дөрөв дэхийг зөрчдөгтэй адил тэдгээр бүгдийг зөрчих эрх чөлөөтэй байхсан. Бурхан Амралтын өдрийг өөрчлөөгүйг би харсан, учир нь Тэр хэзээ ч өөрчлөгддөггүй. Харин пап долоо дахь өдрөөс долоо хоногийн эхний өдөр болгон түүнийг өөрчилсөн; учир нь тэр цаг үе ба хуулиудыг өөрчлөх ёстой байв.” Эртний Бичвэрүүд, 32.

The doctrine of the seventh-day Sabbath was the alpha doctrine of the foundational history of the Millerite movement that began as the Philadelphian Millerite movement, then transformed unto the Laodicean Millerite movement in 1856, and then unto the Laodicean Seventh-day Adventist Church in 1863. Sister White also identifies the omega doctrine in the history of the latter days, when the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand transforms into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. The alpha and omega lights are represented by the doctrine of the seventh-day Sabbath and the doctrine of the incarnation.

Долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийн сургаал нь анх Филадельфийн Миллерийн хөдөлгөөнөөр эхэлж, дараа нь 1856 онд Лаодикейн Миллерийн хөдөлгөөн болон хувирч, улмаар 1863 онд Лаодикейн Долоо дахь өдрийн Адвентист Сүм болсон Миллерийн хөдөлгөөний суурь түүхийн альфа сургаал байсан юм. Эгч Уайт мөн сүүлчийн өдрүүдийн түүхэн дэх омега сургаалыг тодорхойлдог бөгөөд тэр үед нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын Лаодикейн хөдөлгөөн нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын Филадельфийн хөдөлгөөн болон хувирдаг. Альфа ба омега гэрлүүд нь долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийн сургаал болон махбод болсон байдлын сургаалаар төлөөлөгддөг.

“Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

“Бурхантай нөхөрлөдөг хүмүүс Зөвт байдлын Наран гэрэлд алхдаг. Тэд Бурханы өмнө зам мөрөө завхруулснаар Өөрсдийн Аврагчийг гутаан доромжилдоггүй. Тэнгэрлэг гэрэл тэдний дээр тусдаг. Энэ дэлхийн түүхийн төгсгөлд тэд ойртох тусам Христийн тухай, мөн Түүнтэй холбоотой эш үзүүллэгүүдийн тухай тэдний мэдлэг үлэмжхэн өсөн нэмэгддэг. Тэд Бурханы мэлмийд хязгааргүй үнэтэй; учир нь тэд Түүний Хүүтэй нэгдэлд байдаг. Тэдэнд Бурханы үг хэмжээлшгүй сайхан бөгөөд үзэсгэлэнтэй байдаг. Тэд түүний ач холбогдлыг хардаг. Үнэн тэдэнд нээгддэг. Бие махбодтой болсон тухай сургаал намуухан цацрагаар гэрэлтэн харагддаг. Тэд Судар бол бүх нууцыг онгойлгож, бүх бэрхшээлийг тайлбарлан шийдвэрлэдэг түлхүүр мөн гэдгийг хардаг. Гэрлийг хүлээн авч, гэрэлд алхахаас татгалзсан хүмүүс бурханлаг байдлын нууцыг ойлгох чадваргүй байх болно; харин загалмайгаа үүрэн Есүсийг дагахаас эргэлзээгүй хүмүүс Бурханы гэрэл дотор гэрлийг харах болно.” The Southern Watchman, 1905 оны 4 дүгээр сарын 4.

The “doctrine of the incarnation” is also called the “mystery of godliness.”

“Бие махбодтой болсон тухай сургаал”-ыг мөн “бурханлаг чанарын нууц” гэж нэрлэдэг.

And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifest in the flesh, justified in the Spirit, seen of angels, preached unto the Gentiles, believed on in the world, received up into glory. 1 Timothy 3:16.

Маргаангүйгээр, бурханлаг байдлын нууц үнэхээр агуу бөлгөө: Бурхан махбодоор илэрч, Сүнсээр зөвтгөгдөн, тэнгэрэлч нарт үзэгдэж, харь үндэстнүүдэд тунхаглагдан, ертөнцөд итгэгдэж, алдарт өргөгдөн аваачигдсан. 1 Тимот 3:16.

The “mystery” is hidden until the final generation, when the faithful see that the doctrine of the incarnation is the omega of the seventh-day Sabbath.

“Нууц” нь эцсийн үеийнхэн хүртэл далд байдаг бөгөөд тэр үед итгэмжит хүмүүс бие махбодтой болсон тухай сургаал нь долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийн омега мөн болохыг харна.

Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints: To whom God would make known what is the riches of the glory of this mystery among the Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory. Colossians 1:26, 27.

Үе үеэс, үеийн үед нуугдсаар ирсэн нууц ч эдүгээ Түүний ариун хүмүүст илчлэгдэв. Бурхан энэ нууцын алдрын баялаг нь харь үндэстнүүдийн дунд юу болохыг тэдэнд мэдүүлэхийг хүссэн юм; тэр нь та нарын доторх Христ бөгөөд алдрын найдвар мөн. Колоссай 1:26, 27.

It is fitting that it is Colossians 1:26 that speaks of a “mystery” that “hath been hid,” but that mystery is “made manifest” in the latter days. Prophetic light is made manifest when prophecy is unsealed, as represented in Daniel twelve where at the end of 1,260 days, at the time of the end a prophecy is unsealed. The prophecy that has been hid for generations is unsealed, and the prophecy is the truth which when unsealed is the “glory” that is made known unto the Gentiles at the Sunday law. That mystery is Christ in you the hope of glory, which is accomplished in the days of the sounding of the seventh trumpet.

“Нууц” нь “далдлагдаж байсан” хэмээн өгүүлдэг нь Колоссай 1:26 байх нь зохистой бөгөөд тэрхүү нууц нь эцсийн өдрүүдэд “илчлэгддэг”. Зөгнөл эш үзүүллэгийн гэрэл нь эш үзүүллэгийн лац тайлагдах үед илчлэгддэг бөгөөд үүнийг Даниел арван хоёрдугаар бүлэгт, 1,260 өдрийн төгсгөлд, төгсгөлийн цагт нэгэн эш үзүүллэгийн лац тайлагддагаар төлөөлүүлэн үзүүлсэн байдаг. Үе үеийн туршид далдлагдсан байсан тэрхүү эш үзүүллэгийн лац тайлагддаг бөгөөд уг эш үзүүллэг нь тайлагдахдаа Ням гаргийн хуулийн үед харь үндэстнүүдэд мэдэгддэг “алдар” болох үнэн юм. Тэрхүү нууц нь та нарын доторх Христ, алдарын найдвар мөн бөгөөд энэ нь долоо дахь бүрээ дуугарах өдрүүдэд биеллээ олдог.

But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

Харин долоо дахь тэнгэрэлчийн дуу хоолойн өдрүүдэд, тэр бүрээгээ үлээж эхлэх үед, Бурхан Өөрийн боолууд болох эш үзүүлэгчдэд тунхагласан ёсоороо Бурханы нууц төгсөх болно. Илчлэл 10:7.

It is only fitting that the voice of the seventh angel began to sound on the tenth day of the seventh month as represented in Revelation 10:7. The seventh angel is also represented as the third woe, and the first two woes were Islam, thus providing two witnesses that the third woe is Islam. The mystery of God is finished when the trumpet of Islam is blowing.

Илчлэлт 10:7-д дүрслэгдсэнчлэн долоо дахь тэнгэрэлчийн дуу долоо дахь сарын арав дахь өдөр эгшиглэж эхэлсэн нь тун зохистой юм. Долоо дахь тэнгэрэлч мөн гурав дахь гай хэмээн дүрслэгддэг бөгөөд эхний хоёр гай нь Ислам байсан тул гурав дахь гай нь Ислам мөн болохыг гэрчлэх хоёр гэрчийг ийнхүү өгч байна. Исламын бүрээ үлээж байх үед Бурханы нууц төгсдөг.

In the history of the seventh trumpet the doctrine of the incarnation, which is the mystery of Christ in you, or the combination of Divinity with humanity, as represented by Christ when He took upon Himself human flesh; the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand will be tested as to whether they have the necessary oil and faith to enter into the Most Holy Place. If they hesitate darkness falls upon them, if they follow the Lamb withersoever He goeth, they will be led to look into the ark. In the ark they will find the doctrines of the seventh-day Sabbath and the doctrine of the incarnation.

Долоо дахь бүрээний түүхэнд, та нарын доторх Христийн нууц, өөрөөр хэлбэл Христ Өөр дээрээ хүний махбодыг авсан үедээр төлөөлөгдөн харагдсанчлан, Бурханы чанар хүний чанартай нэгдсэн байдлын тухай бие махбодтой болсон сургаалын хувьд, нэг зуун дөчин дөрвөн мянгатын дунд багтах нэр дэвшигчид Хамгийн Ариун Газарт ороход шаардлагатай тос ба итгэл тэдэнд байгаа эсэхээр шалгагдах болно. Хэрэв тэд тээнэгэлзвээс тэдэн дээр харанхуй бууна; хэрэв тэд Хургыг Түүний хаашаа ч явсан дагавал, тэд авдарыг харахаар удирдуулна. Авдарт тэд долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийн сургаал болон бие махбодтой болсон сургаалыг олох болно.

As significant as these two doctrines are, what I am focusing on is not the alpha and omega lights, but that the prophetess illustrated God’s people entering into the heavenly sanctuary and looking into the ark of the covenant. There must be a point in the history of the one hundred and forty-four thousand, during the latter days, where the one hundred and forty-four thousand are taken into the Most Holy Place to gaze upon the opened ark.

Эдгээр хоёр сургаал хэчнээн чухал боловч, миний анхаарлыг төвлөрүүлж буй зүйл нь альфа ба омега гэрлүүд бус, харин эш үзүүлэгч эмэгтэй Бурханы ард түмэн тэнгэрийн ариун сүмд орж, гэрээний авдрыг харж буйг дүрслэн үзүүлсэн явдал юм. Сүүлчийн өдрүүдэд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхэнд, нээгдсэн авдрыг ширтэн харахын тулд тэр нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг Хамгийн Ариун газарт аваачих нэгэн цаг үе заавал байх ёстой.

If you possess the faith to believe the prophets illustrate God’s people in the latter days, along with the faith that Sister White was as much inspired, in every way, as every other prophet in the Bible—then the application I just set forth must be accepted as true. The one hundred and forty-four thousand must follow Christ, by faith into the Most Holy Place, as Sister White says the faithful did on October 22, 1844. There were then two classes manifested, those who refused to enter in by faith, and those who entered in.

Хэрэв та эш үзүүлэгчид эцсийн өдрүүд дэх Бурханы ард түмнийг дүрслэн үзүүлдэг гэдэгт итгэх итгэлтэй бөгөөд, мөн Систер Уайт Библийн бусад бүх эш үзүүлэгчдийн адил, бүх талаар адилхан онгодоор хөтлөгдсөн гэдэгт итгэх итгэлтэй бол—тэгвэл миний сая дэвшүүлсэн хэрэглээ үнэн хэмээн хүлээн зөвшөөрөгдөх ёстой. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянга нь, Систер Уайтын хэлснээр 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд итгэмжит хүмүүсийн үйлдсэнчлэн, итгэлээр Христийг даган Хамгийн Ариун Газарт орох ёстой. Тэр үед хоёр анги илэрсэн: итгэлээр дотогш орохоос татгалзсан хүмүүс, мөн дотогш орсон хүмүүс.

“I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.

“Би Христийн анхны ирэлтийн тухай тунхаглал руу дахин анхаарагдсан юм. Иохан Есүсийн замыг бэлтгэхээр Елиагийн сүнс ба хүч дотор илгээгдсэн. Иоханы гэрчлэлийг няцаасан хүмүүс Есүсийн сургаалаас ашиг хүртээгүй. Түүний ирэлтийг урьдаас зөгнөн өгүүлсэн мэдээнд тэдний эсэргүүцэл нь Тэр Мессиа мөн байсан тухай хамгийн хүчтэй нотолгоог ч тэдэнд амархан хүлээн авах боломжгүй байдалд хүргэсэн. Сатан Иоханы мэдээг няцаасан хүмүүсийг улам цааш нь хөтөлж, Христийг ч бас няцааж, цовдлоход хүргэсэн. Үүнийг хийснээрээ тэд Пентекостын өдөр ирэх ерөөлийг хүлээн авч чадахгүй байдалд өөрсдийгөө тавьсан бөгөөд тэрхүү ерөөл нь тэнгэрийн ариун сүм рүү орох замыг тэдэнд заах байсан. Сүмийн хөшиг урагдсан нь иудейчүүдийн тахил ба ёслолууд цаашид хүлээн авагдахгүй болохыг харуулсан. Агуу Тахил өргөгдөж, хүлээн авагдсан байсан бөгөөд Пентекостын өдөр буусан Ариун Сүнс шавь нарын оюун бодлыг газрын ариун сүмээс тэнгэрийн ариун сүм рүү чиглүүлсэн; тэнд Есүс Өөрийн цусаар орсон бөгөөд Өөрийн цагаатгалын үр ашгийг шавь нар дээрээ асгахаар орсон юм. Харин иудейчүүд бүрэн харанхуйд үлдсэн. Тэд авралын төлөвлөгөөний талаар авч болох байсан бүх гэрлийг алдсан атлаа хэрэггүй тахилууд, өргөлүүддээ итгэсээр байв. Тэнгэрийн ариун сүм газрын ариун сүмийн оронд орсон байлаа, гэвч тэд энэ өөрчлөлтийн талаар ямар ч мэдлэггүй байв. Иймээс тэд ариун газарт Христийн зуучлалаас ашиг хүртэж чадахгүй байв.

“Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.

“Христийг няцаан цовдолсон иудейчүүдийн явдлыг олон хүн айдас жигшүүртэйгээр хардаг; мөн Түүнийг ичгүүртэйгээр доромжилсон түүхийг уншихдаа тэд өөрсдийгөө Түүнийг хайрладаг, Петрийн адил Түүнийг үгүйсгэхгүй, эсвэл иудейчүүдийн адил Түүнийг цовдлохгүй байсан гэж боддог. Харин бүх хүний зүрх сэтгэлийг уншдаг Бурхан тэдний Есүст хандсан хэмээн тунхаглаж байсан тэр хайрныг шалгалтад оруулсан юм. Эхний тэнгэрэлчийн мэдээ хэрхэн хүлээн авагдахыг бүх тэнгэр хамгийн гүн сонирхлоор ажиглаж байлаа. Гэвч Есүсийг хайрладаг хэмээн итгэн тунхаглаж, загалмайн түүхийг уншихдаа нулимс унагадаг байсан олон хүн Түүний ирэлтийн сайн мэдээг дооглон тохуурхсан. Тэд уг мэдээг баяртайгаар хүлээн авахын оронд төөрөгдөл хэмээн зарласан. Тэд Түүний үзэгдэлтийг хайрладаг хүмүүсийг үзэн ядаж, чуулгануудаасаа хөөн гаргасан. Эхний мэдээг няцаасан хүмүүс хоёр дахь мэдээгээр тус хүртэж чадаагүй; мөн Есүстэй хамт итгэлээр тэнгэрийн ариун сүмийн Хамгийн Ариун газарт ороход нь тэднийг бэлтгэх ёстой байсан шөнө дундын хашхираанаас ч тэд тус хүртээгүй. Урьдын хоёр мэдээг няцааснаараа тэд өөрсдийн ойлголтыг тийнхүү харанхуйруулсан тул Хамгийн Ариун газарт хүрэх замыг харуулдаг гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээн дэх ямар ч гэрлийг тэд олж харж чаддаггүй. Иудейчүүд Есүсийг цовдолсонтой адил нэр төдий чуулганууд эдгээр мэдээг цовдолсон бөгөөд тиймээс тэд Хамгийн Ариун газарт хүрэх замын талаар ямар ч мэдлэггүй, мөн Есүсийн тэнд хийж буй зуучлалаас тус хүртэж чаддаггүйг би харсан. Ашиггүй тахилуудаа өргөж байсан иудейчүүдийн адил тэд Есүсийн орхисон тэр тасалгаанд өөрсдийн ашиггүй залбирлуудыг өргөдөг; харин тэр мэхэнд баяссан Сатан шашны дүр төрхийг өөртөө авч, өөрийн хүч чадал, тэмдгүүд, худал гайхамшгуудаар үйлдэн, өөрсдийгөө Христэд итгэгчид хэмээн тунхаглагч эдгээр хүмүүсийн оюун санааг өөр лүүгээ хөтөлж, тэднийг өөрийн урхинд бат бөх оруулахыг хичээдэг.” Early Writings, 259–261.

Sister White identifies the progressive testing process of John the Baptist and Christ’s history that ended with the Jews being in total darkness in order to illustrate the same history in the time of the Millerites, which is the alpha history of Sister White; the ancient prophetess of the latter days. The life-or-death test in the beginning was over entering into the Most Holy Place or refusing to do so. To refuse to do so produced the same darkness upon the rebels of Millerite history that had come upon the rebellious Jews in the history of Christ.

Эгч Уайт Иохан Баптист ба Христийн түүхэн дэх, эцэстээ иудейчүүдийг бүрэн харанхуйд хүргэсэн, шат дараалсан сорилтын үйл явцыг, сүүлчийн өдрүүдийн эртний эш үзүүлэгч эмэгтэй болох Эгч Уайтын альфа түүх болох Миллерчүүдийн үе дэх мөн тэрхүү ижил түүхийг дүрслэн харуулахын тулд тодорхойлдог. Эхэндэх амь, үхлийн сорилт нь Ариунаас Ариун газарт орох эсвэл тийнхүү орохоос татгалзах тухай байсан. Үүнээс татгалзах нь Христийн түүхэн дэх тэрслүү иудейчүүдэд ирсэнтэй адилхан харанхуйг Миллерчүүдийн түүхэн дэх тэрслэгчдийн дээр авчирсан юм.

Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing; so, when Sister White was taken into the Most Holy Place and gazed upon the open ark, in connection with the test of October 22, 1844, it identifies that the one hundred and forty-four thousand will be tested upon following the Lamb into the Most Holy Place or going into perfect eternal darkness. This fact is premised upon a faith that understands the ancient prophets are illustrating God’s latter-day people when they themselves become part of the recorded testimony. Sister White illustrates both classes.

Есүс аливаа зүйлийн төгсгөлийг түүний эхлэлээр үргэлж дүрслэн үзүүлдэг; тиймээс Систер Уайт 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны сорилттой холбоотойгоор Хамгийн Ариун Газарт аваачигдан, нээлттэй авдрыг ширтэн харсан явдал нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянган хүн Хургыг даган Хамгийн Ариун Газарт орох уу, эсвэл төгс мөнхийн харанхуй руу явах уу гэдгээр шалгагдахыг тодорхойлдог. Энэхүү баримт нь эртний эш үзүүлэгчид өөрсдөө бичигдэн үлдсэн гэрчлэлийн нэг хэсэг болох үедээ Бурханы эцсийн өдрүүдийн хүмүүсийг дүрслэн үзүүлдэг гэдгийг ойлгодог итгэл дээр үндэслэдэг. Систер Уайт хоёр ангийг хоёуланг нь дүрслэн үзүүлдэг.

“While in this state of despondency I had a dream that made a deep impression upon my mind. I dreamed of seeing a temple, to which many persons were flocking. Only those who took refuge in that temple would be saved when time should close. All who remained outside would be forever lost. The multitudes without who were going about their various ways, derided and ridiculed those who were entering the temple, and told them that this plan of safety was a cunning deception, that in fact there was no danger whatever to avoid. They even laid hold of some to prevent them from hastening within the walls.

“Ийнхүү цөхрөнгөө барсан энэ байдалд байхдаа би миний сэтгэлд гүн ул мөр үлдээсэн нэгэн зүүд зүүдлэв. Би олон хүн цувран очиж буй нэгэн сүмийг харж байна гэж зүүдэлсэн юм. Цаг хугацаа дуусах үед зөвхөн тэр сүмд хоргодсон хүмүүс л аврагдана. Гадна үлдсэн бүхэн үүрд алдагдана. Өөр өөрсдийн зам мөрөөр явж байсан гаднах үй олон хүмүүс сүмд орж буй хүмүүсийг дооглон шоолж, аюулгүй байдлын энэ төлөвлөгөө нь овжин мэхлэл төдий, үнэндээ зайлсхийх ёстой ямар ч аюул огт байхгүй хэмээн тэдэнд хэлж байв. Тэд бүр заримыг нь хананы дотор яаран орохоос нь сэргийлэхийн тулд барьж авч байлаа.”

“Fearing to be ridiculed, I thought best to wait until the multitude dispersed, or until I could enter unobserved by them. But the numbers increased instead of diminishing, and fearful of being too late, I hastily left my home and pressed through the crowd. In my anxiety to reach the temple I did not notice or care for the throng that surrounded me. On entering the building, I saw that the vast temple was supported by one immense pillar, and to this was tied a lamb all mangled and bleeding. We who were present seemed to know that this lamb had been torn and bruised on our account. All who entered the temple must come before it and confess their sins.

“Доог тохуу болохоос эмээн, олон түмэн тарах хүртэл, эсвэл тэдэнд үл анзаарагдан орж чадах хүртлээ хүлээх нь дээр гэж би бодсон. Гэвч тэдний тоо цөөрөхийн оронд улам нэмэгдэж, хэтэрхий оройтохоос айсан би яаран гэрээсээ гарч, олны дундуур шахан өнгөрөв. Сүмд хүрэх гэсэн түгшүүртээ би өөрийг минь хүрээлэн байсан үй олныг анзаарсан ч үгүй, тоосон ч үгүй. Байшинд ормогцоо би тэр аугаа сүмийг нэгэн үлэмж их багана тулж байгааг, мөн түүнд зэрэмдэглэгдэж, цус нөжиндөө хутгалдсан нэгэн хурга хүлээстэй байгааг харлаа. Тэнд байсан бид энэ хурга бидний төлөө урвуулан урагдаж, няцлагдсан болохыг мэдэж байсан мэт санагдав. Сүмд орсон хүн бүр түүний өмнө ирж, нүглээ наманчлан хүлээх учиртай байв.”

“Just before the lamb were elevated seats, upon which sat a company looking very happy. The light of heaven seemed to shine upon their faces, and they praised God and sang songs of glad thanksgiving that seemed like the music of the angels. These were they who had come before the lamb, confessed their sins, received pardon, and were now waiting in glad expectation of some joyful event.

“Хурганы яг өмнө өндөрлөн байрлуулсан суудлууд байв; тэдгээр дээр тун баяр хөөртэй харагдах нэгэн бүлэг хүмүүс сууж байлаа. Тэнгэрийн гэрэл тэдний нүүрэн дээр тусаж буй мэт санагдаж, тэд Бурханыг магтан, тэнгэрэлчүүдийн хөгжим мэт сонсогдох баярт талархлын дуунуудыг дуулж байв. Эд бол Хурганы өмнө ирж, нүглээ наминчилж, уучлалыг хүлээн авч, эдүгээ ямар нэгэн баярт үйл явдлыг баясан хүлээж байсан хүмүүс мөн.”

“Even after I had entered the building, a fear came over me, and a sense of shame that I must humble myself before these people. But I seemed compelled to move forward, and was slowly making my way around the pillar in order to face the lamb, when a trumpet sounded, the temple shook, shouts of triumph arose from the assembled saints, an awful brightness illuminated the building, then all was intense darkness. The happy people had all disappeared with the brightness, and I was left alone in the silent horror of night. I awoke in agony of mind and could hardly convince myself that I had been dreaming. It seemed to me that my doom was fixed, that the Spirit of the Lord had left me, never to return.

“Би барилгад орсны дараа ч айдас намайг бүрхэн авч, эдгээр хүмүүсийн өмнө өөрийгөө даруу болгох ёстой гэх ичгүүрийн мэдрэмж төрөв. Гэвч би урагш хөдлөхөөс аргагүй мэт санагдаж, хургыг өөдөөс нь харахын тулд баганыг тойрон удаанаар урагшилж байтал, бүрээ дуугарч, сүм чичирч, цугларсан ариун хүмүүсээс ялалтын уухай хашхираан гарч, аймшигт хурц гэрэл барилгыг гийгүүлэв; дараа нь бүх зүйл нэн өтгөн харанхуй болов. Аз жаргалтай хүмүүс тэрхүү гэрэлтэй хамт бүгд алга болж, би шөнийн чимээгүй аймшиг дунд ганцаараа үлдэв. Би сэтгэлийн тарчлал дунд сэрж, зүүдэлж байснаа өөртөө арай ядан үнэмшүүлэв. Эзэний Сүнс намайг орхин, дахин хэзээ ч эргэж ирэхгүй бөгөөд миний мөхөл нэгэнт тогтоогдсон мэт надад санагдав.

“Soon after this I had another dream. I seemed to be sitting in abject despair with my face in my hands, reflecting like this: If Jesus were upon earth, I would go to Him, throw myself at His feet, and tell Him all my sufferings. He would not turn away from me, He would have mercy upon me, and I would love and serve Him always. Just then the door opened, and a person of beautiful form and countenance entered. He looked upon me pitifully and said: ‘Do you wish to see Jesus? He is here, and you can see Him if you desire it. Take everything you possess and follow me.’

“Үүний дараахан би дахин нэгэн зүүд зүүдэлсэн юм. Би гараараа нүүрээ даран, туйлын цөхрөлд автан сууж, ийн бодолд автагдсан мэт санагдав: Хэрэв Есүс газар дэлхий дээр байсансан бол, би Түүн уруу очиж, Түүний хөлд өөрийгөө унагаан, бүх зовлон шаналлаа Түүнд өгүүлэхсэн. Тэр надаас нүүр буруулахгүй, намайг өршөөхсөн, харин би Түүнийг үргэлж хайрлан, үйлчлэхсэн. Яг тэр үед хаалга онгойж, үзэсгэлэнт дүр төрх, царай зүстэй нэгэн хүн орж ирэв. Тэр намайг өрөвдөнгүйгээр харж, ‘Чи Есүсийг харахыг хүсэж байна уу? Тэр энд байна, мөн чи хүсвэл Түүнийг харж болно. Өөрт байгаа бүхнээ аваад, намайг дага’ гэж хэлэв.”

“I heard this with unspeakable joy, and gladly gathered up all my little possessions, every treasured trinket, and followed my guide. He led me to a steep and apparently frail stairway. As I commenced to ascend the steps, he cautioned me to keep my eyes fixed upward, lest I should grow dizzy and fall. Many others who were climbing the steep ascent fell before gaining the top.

“Би үүнийг үгээр илэрхийлшгүй баяртайгаар сонсож, өөрийн бүх өчүүхэн эд хогшил, нандигнан хадгалсан бяцхан үнэт зүйлсээ баяртайгаар хураан авч, хөтөчөө даган явлаа. Тэр намайг эгц бөгөөд үзэмжээрээ хэврэг мэт санагдах нэгэн шат руу хөтлөв. Би түүний гишгүүрээр өгсөж эхлэхэд, толгой эргэн унахаас болгоомжилж, нүдээ дээшид тогтоон байлга хэмээн тэр надад анхааруулав. Тэрхүү эгц өгсүүрээр авирч байсан өөр олон хүн оргилд хүрэхээсээ өмнө унаж байлаа.”

“Finally we reached the last step, and stood before a door. Here my guide directed me to leave all the things that I had brought with me. I cheerfully laid them down; he then opened the door and bade me enter. In a moment I stood before Jesus. There was no mistaking that beautiful countenance. That expression of benevolence and majesty could belong to no other. As His gaze rested upon me, I knew at once that He was acquainted with every circumstance of my life and all my inner thoughts and feelings.

“Эцэст нь бид сүүлчийн шатанд хүрч, нэгэн хаалганы өмнө зогслоо. Энд миний хөтөч намайг авчирсан бүх зүйлээ орхихыг зааварлав. Би тэдгээрийг баяртайгаар тавин орхив; тэгээд тэр хаалгыг нээж, намайг дотогш орохыг тушаав. Хормын төдийд би Есүсийн өмнө зогсож байлаа. Тэр сайхан царай төрхийг андууран танихын аргагүй байв. Энэрэнгүй байдал ба сүр жавхлангийн тэр илэрхийлэл өөр хэнд ч байж үл болох юм. Түүний харц над дээр тогтох үед Тэр миний амьдралын нөхцөл байдал бүрийг, мөн дотоодын минь бүх бодол, мэдрэмжийг мэддэг гэдгийг би даруй ухаарсан.

“I tried to shield myself from His gaze, feeling unable to endure His searching eyes, but He drew near with a smile, and, laying His hand upon my head, said: ‘Fear not.’ The sound of His sweet voice thrilled my heart with a happiness it had never before experienced. I was too joyful to utter a word, but, overcome with emotion, sank prostrate at His feet. While I was lying helpless there, scenes of beauty and glory passed before me, and I seemed to have reached the safety and peace of heaven. At length my strength returned, and I arose. The loving eyes of Jesus were still upon me, and His smile filled my soul with gladness. His presence filled me with a holy reverence and an inexpressible love.

“Би Түүний харцнаас өөрийгөө халхлахыг оролдсон; учир нь Түүний нэвт шувт ширтэх мэлмийг тэсвэрлэж чадна гэж санагдсангүй. Гэвч Тэр инээмсэглэлтэйгээр ойртон ирж, гараа миний толгой дээр тавиад: ‘Бүү ай’ гэж айлдав. Түүний уянгат дуу хоолойн эгшиг зүрх сэтгэлийг минь урьд хожид огт амсаж үзээгүй баяслаар догдлуулсан юм. Би үг дуугарч чадахааргүйгээр хэт их баярласан бөгөөд сэтгэлийн хөдөлгөөндөө дийлдэн, Түүний хөлд сөхрөн унав. Ийнхүү тэнд хүчин мөхөс хэвтэж байх зуур үзэсгэлэн ба сүр жавхлангийн дүр зураг миний өмнө өнгөрөн жирэлзэж, би тэнгэрийн аюулгүй байдал, амар амгаланд хүрсэн мэт санагдав. Эцэст нь миний хүч сэргэж, би босов. Есүсийн энэрэнгүй мэлмий одоо ч над дээр тогтсон хэвээр байсан бөгөөд Түүний инээмсэглэл сэтгэлийг минь баяр хөөрөөр дүүргэв. Түүний оршихуй намайг ариун хүндлэл болон үгээр илэрхийлшгүй хайраар дүүргэсэн юм.

“My guide now opened the door, and we both passed out. He bade me take up again all the things I had left without. This done, he handed me a green cord coiled up closely. This he directed me to place next my heart, and when I wished to see Jesus, take it from my bosom and stretch it to the utmost. He cautioned me not to let it remain coiled for any length of time, lest it should become knotted and difficult to straighten. I placed the cord near my heart and joyfully descended the narrow stairs, praising the Lord and telling all whom I met where they could find Jesus. This dream gave me hope. The green cord represented faith to my mind, and the beauty and simplicity of trusting in God began to dawn upon my soul.” Testimonies, volume 1, 27–29.

“Тэгтэл миний хөтөч хаалгыг нээж, бид хоёул гарч одов. Тэр надад гадаа орхисон бүх зүйлсээ дахин авч авахыг тушаав. Үүнийг хийсний дараа, тэр надад нягт ороосон ногоон уяа өглөө. Үүнийг зүрхэндээ ойр байлгахыг, мөн Есүсийг харахыг хүсэх үедээ энгэрээсээ гарган авч, чадлынхаа хэрээр сунгахыг тэр надад заав. Тэрээр үүнийг удаан хугацаагаар ороосон хэвээр байлгаж болохгүй, эс тэгвээс зангирч, тэнийлгэхэд бэрх болохыг анхааруулав. Би тэр уяаг зүрхэндээ ойр тавиад, Эзэнийг магтан, тааралдсан хүн бүхэнд Есүсийг хаанаас олж болохыг хэлсээр, нарийн шатаар баяр хөөртэйгээр бууж явлаа. Энэ зүүд надад найдвар өгсөн. Миний ойлголтоор ногоон уяа нь итгэлийг бэлгэдэж байсан бөгөөд Бурханд итгэж найдах явдлын гоо үзэсгэлэн ба энгийн байдал сэтгэлд минь аажмаар гэрэлтэн тодорч эхэлсэн юм.” Testimonies, volume 1, 27–29.

From the end of the Exeter camp meeting on August 17 unto October 22 in 1844 was sixty-six days. Those sixty-six days represent the period of the proclamation of the Midnight Cry, and in the context of the parable of the ten virgins those that then proclaimed the message represent those who had oil, and those who did not then proclaim the message had no oil.

1844 оны 8 дугаар сарын 17-нд болсон Эксетерийн хуарангийн цуглааны төгсгөлөөс 10 дугаар сарын 22 хүртэл жаран зургаан өдөр байсан. Тэр жаран зургаан өдөр нь Шөнө дундын Хашхирааны тунхаглалын үеийг төлөөлдөг бөгөөд арван охины тухай сургаалт зүйрлэлийн утга агуулгын хүрээнд, тэр үед уг мэдээг тунхаглаж байсан хүмүүс нь тостой байсан хүмүүсийг, харин тэр үед уг мэдээг тунхаглаагүй хүмүүс нь тосгүй байсныг төлөөлдөг.

In the parable, the marriage took place at the beginning of the tarrying time. The legal marriage took place and then everyone went home and waited until the groom’s father decided if it was acceptable to consummate the marriage. Infidelity between the first marriage and the second ceremony at midnight was considered adultery. The tarrying time was based upon the father of the groom waiting to see what happened to the bride over a period of time. Was she pregnant?

Сургаалт зүйрлэлд гэрлэлт саатлын цагийн эхэнд болсон. Хууль ёсны гэрлэлт болж, дараа нь хүн бүр гэртээ харин, хүргэний эцэг энэ гэрлэлтийг биеэр төгөлдөржүүлэхэд зохистой эсэхийг шийдэх хүртэл хүлээдэг байв. Эхний гэрлэлтээс шөнийн дунд болох хоёр дахь ёслолын хооронд гарсан үнэнч бус явдал нь завхайралд тооцогддог байв. Саатлын хугацаа нь хүргэний эцэг тодорхой хугацааны туршид сүйт бүсгүйд юу тохиолдохыг ажиглан хүлээснээс шалтгаалдаг байв. Тэр жирэмсэн болсон уу?

When the father decided all was well, the midnight procession began, and it began at night to avoid the oppressive heat in the daytime of Palestine. For this reason, the bride’s attendants, the virgins of the parable, were required to have their own lantern and supply of oil waiting for the midnight cry announcing that the procession to the marriage was under way, for it was to take place at night. At Exeter the midnight cry arrived and you either had enough oil ready for the procession or you didn’t.

Эцэг бүх зүйл хэвийн байна гэж шийдмэгц, шөнийн дунд болох ёслолын цуваа эхэлдэг байсан бөгөөд Палестины өдрийн халуун хэмээх дарамттай бүгчим агаараас зайлсхийхийн тулд энэ нь шөнөөр эхэлдэг байв. Ийм учраас сүйт бүсгүйн дагалдагчид, өөрөөр хэлбэл сургаалт зүйрлэлийн онгон охид, гэрлэлт рүү чиглэсэн цуваа хөдөлсөн тухайг зарлах шөнийн дунд хашхираан ирэхийг хүлээн, өөрсдийн дэнлүү болон тосны нөөцийг бэлэн байлгах ёстой байв, учир нь энэ үйл явдал шөнөөр болох ёстой байсан. Эксетерт шөнийн дунд хашхираан ирсэн бөгөөд чи цуваанд оролцоход хангалттай тос бэлэн болгосон байсан, эсвэл байгаагүй.

When they left Exeter with the message they were illustrating a people who were sealed. Some had enough oil to make into the marriage on October 22, 1844, and some didn’t. Those sixty-six-days represent a period of time when God’s people are sealed unto the closed door of the Sunday law. If they had the proper amount of oil they entered by faith into the Most Holy Place. Sister White illustrated God’s people entering into the Most Holy Place in the latter days, and in her alpha history it was a life-or-death test that was involved with entering into the Most Holy Place by faith. In the latter days the one hundred and forty-four thousand will be tested as to whether they will enter into the Most Holy Place by faith. It is once again a life-or-death test.

Тэд Эксетерээс тэр мэдээг авч явахдаа лацдуулсан ардыг дүрслэн үзүүлж байсан юм. Заримд нь 1844 оны 10-р сарын 22-нд хуримд ороход хүрэлцэх тос байсан, харин заримд нь байгаагүй. Тэр жаран зургаан өдөр нь Бурханы ард түмэн Ням гаргийн хуулийн хаалттай хаалганд хүртэл лацдуулдаг цаг хугацааны нэг үеийг төлөөлдөг. Хэрэв тэд зохистой хэмжээний тостой байсан бол Ариун Дээд Газарт итгэлээр орсон. Уайт эгч эцсийн өдрүүдэд Бурханы ард түмэн Ариун Дээд Газарт орж буйг дүрслэн үзүүлсэн бөгөөд түүний альфа түүхэнд Ариун Дээд Газарт итгэлээр орохтой холбоотой амь, үхлийн сорилт байсан. Эцсийн өдрүүдэд нэг зуун дөчин дөрвөн мянга нь Ариун Дээд Газарт итгэлээр орох эсэхээрээ соригдох болно. Энэ нь дахин нэгэнтээ амь, үхлийн сорилт юм.

We will continue these things in the next article.

Бид эдгээр зүйлийг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэн авч үзэх болно.

“In the cleansing of the temple, Jesus was announcing His mission as the Messiah, and entering upon His work. That temple, erected for the abode of the divine Presence, was designed to be an object lesson for Israel and for the world. From eternal ages it was God’s purpose that every created being, from the bright and holy seraph to man, should be a temple for the indwelling of the Creator. Because of sin, humanity ceased to be a temple for God. Darkened and defiled by evil, the heart of man no longer revealed the glory of the Divine One. But by the incarnation of the Son of God, the purpose of Heaven is fulfilled. God dwells in humanity, and through saving grace the heart of man becomes again His temple. God designed that the temple at Jerusalem should be a continual witness to the high destiny open to every soul. But the Jews had not understood the significance of the building they regarded with so much pride. They did not yield themselves as holy temples for the Divine Spirit. The courts of the temple at Jerusalem, filled with the tumult of unholy traffic, represented all too truly the temple of the heart, defiled by the presence of sensual passion and unholy thoughts.

“Сүмийг цэвэрлэхдээ Есүс Өөрийн Мессиа болох эрхэм зорилгыг тунхаглан, ажлаа эхлүүлж байсан юм. Тэнгэрлэг Оршихуйн орон байхаар босгогдсон тэрхүү сүм нь Израильд болон дэлхийд зориулсан сургамжит бэлгэ тэмдэг байхаар тогтоогдсон байв. Мөнхийн эрин үеэс эхлэн, гэрэлтэй ариун серафимаас аваад хүнд хүртэлх бүтээгдсэн бүхэн Бүтээгчийн оршин суух сүм байх нь Бурханы зорилго байсан. Нүглийн улмаас хүн төрөлхтөн Бурханы сүм байхаа больсон. Хорон муугаар харанхуйлагдаж, бузарлагдсан хүний зүрх сэтгэл Тэнгэрлэг Нэгэний алдрыг цаашид илэрхийлэхээ больжээ. Харин Бурханы Хүү махбод болохуйгаар тэнгэрийн зорилго биеллээ олсон юм. Бурхан хүн төрөлхтөнд оршин суудаг бөгөөд авралын нигүүлслээр дамжин хүний зүрх сэтгэл дахин Түүний сүм болдог. Иерусалим дахь сүм нь сүнс бүрийн өмнө нээлттэй буй өндөр хувь заяаны тасралтгүй гэрч байхаар Бурхан тогтоосон. Гэвч иудейчүүд өөрсдийн ихэд бахархдаг байсан тэр барилгын утга учрыг ойлгоогүй байв. Тэд өөрсдийгөө Тэнгэрлэг Сүнсний ариун сүмүүд болгон өргөөгүй. Иерусалимын сүмийн хашаанууд ариун бус арилжааны шуугианаар дүүрсэн нь тачаангуй хүсэл тачаал болон ариун бус бодлын оршихуйгаар бузарлагдсан зүрх сэтгэлийн сүмийг дэндүү үнэнээр дүрслэн харуулж байв.”

“In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.

“Дэлхийн худалдан авагчид ба худалдаачдаас сүмийг цэвэрлэхдээ Есүс зүрх сэтгэлийг нүглийн бузарлалаас—сүнсийг ялзруулдаг газрын хүслүүд, хувиа хичээсэн шунал тачаалууд, хорон муу зуршлуудаас—цэвэрлэх Өөрийн эрхэм зорилгыг тунхагласан. Малахи 3:1–3 иш татав.” The Desire of Ages, 161.

“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).

“Эш үзүүлэгч ийнхүү өгүүлдэг: ‘Би өөр нэгэн тэнгэрэлч тэнгэрээс бууж ирэхийг харлаа; тэрээр агуу эрх мэдэлтэй байв; газар дэлхий түүний алдраар гэрэлтэв. Тэр хүчтэй дуугаар ихэд хашхирч, Агуу Вавилон унажээ, унажээ, мөн чөтгөрүүдийн оромж болсон’ (Илчлэл 18:1, 2). Энэ нь хоёр дахь тэнгэрэлчийн өгсөн тэр л мэдээ мөн. Вавилон унасан, ‘учир нь тэр өөрийн садар самууны хилэнгийн дарсыг бүх үндэстнээр уулгасан’ (Илчлэл 14:8). Тэр дарс нь юу вэ?—Түүний хуурамч сургаалууд мөн. Тэрээр дөрөвдүгээр тушаалын Амралтын өдрийн оронд ертөнцөд хуурамч амралтын өдрийг өгсөн бөгөөд мөн Сатан анх Еденд Евад хэлсэн тэр худлыг—сүнсний төрөлхийн үхэшгүй мөн чанарыг—давтан хэлсээр ирсэн. Түүнтэй адил олон төрлийн төөрөгдлийг тэрээр алс хол хүртэл дэлгэрүүлж, ‘хүмүүсийн тушаалыг сургаал болгон зааж’ байна (Матай 15:9).”

“When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.

“Есүс Өөрийн нийтийн үйлчлэлийг эхлэхдээ ариун сүмийг түүний доромжлон бузарласан байдлаас цэвэрлэсэн. Түүний үйлчлэлийн төгсгөл үеийн сүүлчийн үйлүүдийн нэг нь ариун сүмийг хоёр дахь удаагаа цэвэрлэсэн явдал байв. Тийнхүү дэлхий дахиныг сэрэмжлүүлэх эцсийн ажилд сүмүүдэд хоёр тусгай дуудлага хандуулагддаг. Хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээ нь: ‘Агуу хот Вавилон унасан, унасан, учир нь тэр өөрийн завхайрлын хилэнт дарсаар бүх үндэстнийг уулгасан’ (Илчлэлт 14:8) гэсэн байдаг. Харин гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээний хүчтэй хашхираанд тэнгэрээс нэгэн дуу хоолой сонсогдон: ‘Миний ард түмэн, түүний дотроос гар; ингэснээр та нар түүний нүглүүдэд оролцогч болохгүй, мөн түүний гай гамшгуудаас хүртэхгүй. Учир нь түүний нүглүүд тэнгэрт тултал хүрч, Бурхан түүний гэм бурууг санасан байна’ (Илчлэлт 18:4, 5) хэмээн айлддаг.” Selected Messages, book 2, 118.