Just as August 11, 1840, confirmed the rules adopted by Miller, after September 11, 2001 it was seen by those willing to see, that the prophetic principles adopted by Future for America were the true biblical methodology of the latter rain, as set forth in Isaiah chapter twenty-eight. The application of reform line upon reform line as set forth in sacred history established that September 11, 2001, was a repetition of August 11, 1840.
1840 оны 8 дугаар сарын 11-ний өдөр Миллерийн баримталсан дүрмүүдийг баталсанчлан, 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний дараа харахыг хүссэн хүмүүст Исаиа номын хорин наймдугаар бүлэгт өгүүлсэн хожуу борооны жинхэнэ библийн аргачлал нь Future for America-ийн баримталсан эш үзүүллэгийн зарчмууд байсан нь илэрхий болсон юм. Ариун түүхэнд тогтоогдсончлон шинэчлэлийн шугам дээр шинэчлэлийн шугамыг хэрэгжүүлэх нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11 нь 1840 оны 8 дугаар сарын 11-ний давталт мөн болохыг тогтоосон юм.
It was seen that as the mighty angel of Revelation ten descended in 1840, He typified His descent in 2001. Both angels descended as a prophecy of Islam was fulfilled. The movement then grew as men and women responded to the effectiveness of the methodology. The leadership of Laodicean Seventh-day Adventism was passed by at the time of the end in 1989, and now that church entered into its final testing process, as the Lord began to select the movement of the third angel to be His last-day spokesmen.
Илчлэлт арванын хүчирхэг тэнгэрэлч 1840 онд бууж ирэхэд, Тэрээр 2001 онд Өөрийн бууж ирэлтийг бэлгэдэн үзүүлсэн нь харагдсан. Исламын тухай зөгнөл биелэгдэх үед хоёр тэнгэрэлч хоёулаа бууж ирсэн. Үүний дараа аргачлалын үр нөлөөнд эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүс хариу өгснөөр хөдөлгөөн өсөн тэлсэн. Лаодикийн Долоо дахь өдрийн Адвентизмийн удирдлага төгсгөлийн үед, 1989 онд, тойрогдон өнгөрөгдсөн бөгөөд одоо Их Эзэн гурав дахь тэнгэрэлчийн хөдөлгөөнийг Өөрийн эцсийн өдрийн төлөөлөгчдөөр сонгож эхлэхийн хэрээр тэрхүү сүм эцсийн шалгалтынхаа үйл явцад орсон юм.
A premier rule of the rules given for the last days was the triple application of prophecy. Especially so at that time was the triple application of the three woes, which so clearly upheld the event of September 11, 2001. When that truth was honestly investigated, those who were then being led to Jeremiah’s “old paths,” by hearts seeking for the truth, the prophetic fulfillment, along with the validity of the rules of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel was recognized as valid.
Сүүлчийн өдрүүдэд зориулан өгөгдсөн дүрмүүдийн доторх нэн чухал дүрэм нь эш үзүүллэгийн гуравласан хэрэглээ байсан юм. Ялангуяа тэр үед гурван гайгийн гуравласан хэрэглээ нь 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний үйл явдлыг тун тодорхойгоор батлан дэмжиж байв. Тэр үнэнийг шударгаар судлан шалгахад, Иеремиагийн “хуучин жимүүд” рүү хөтлөгдөж байсан, үнэнийг эрэн хайсан зүрх сэтгэлтэй хүмүүсийн хувьд, эш үзүүллэгийн биелэл, түүнчлэн гурав дахь тэнгэрэлчийн хөдөлгөөнөөр хүлээн зөвшөөрөгдсөн эш үзүүллэг тайлбарлах дүрмүүдийн хүчин төгөлдөр байдал нь үнэн зөв болох нь хүлээн зөвшөөрөгдсөн юм.
It was seen that the correct pioneer understanding of the history of the first woe of Revelation chapter nine represented Islam. The false prophet Mohammed was seen to be the king of that history. In that history Islam would attack the Roman Empire, and their mode of warfare was specifically identified as striking suddenly and unexpectedly. In that regard it was understood that the very mode of warfare of Islam provided the etymological roots of the word “assassin.” In that history Islam would hurt the armies of Rome, and the period concluded under the line of a one-hundred-and-fifty-year time prophecy. When that time prophecy ended on July 27, 1449, the time prophecy and history of the second woe began.
Илчлэлт номын есдүгээр бүлгийн эхний гаслангийн түүхийг зөвөөр ойлгосон анхдагчдын ойлголтоор энэ нь Исламыг илэрхийлж байсан нь харагдсан. Хуурамч эш үзүүлэгч Мухаммед тэрхүү түүхийн хаан байсан нь харагдсан. Тэрхүү түүхэнд Ислам Ромын эзэнт гүрэн рүү довтлох бөгөөд тэдний дайтах арга нь гэнэт, санамсаргүйгээр цохилт өгөх явдал хэмээн онцгойлон тодорхойлогдсон. Энэ утгаараа Исламын дайтах арга барил нь “assassin” хэмээх үгийн үүслийн язгуурыг бүрдүүлдэг гэж ойлгогдож байв. Тэрхүү түүхэнд Ислам Ромын цэргүүдэд хор хүргэх бөгөөд энэ үе нэг зуун тавин жилийн цаг хугацааны эш үзүүллэгийн шугаман дор төгссөн. Тэрхүү цаг хугацааны эш үзүүллэг 1449 оны 7 дугаар сарын 27-нд төгсөхөд хоёр дахь гаслангийн цаг хугацааны эш үзүүллэг болон түүх эхэлсэн юм.
It began another time-prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days, that ended on August 11, 1840. In that history the ruler that represented the prophetic work of Islam was Ottman, who had been typified by Mohammed in the history of the first woe. Chapter nine says that in the history of the second woe, Islam would kill the armies of Rome. They would still exercise the mode of warfare, attacking suddenly and unexpectedly, but in that history gunpowder was first invented and employed, so the second woe represented a mode of warfare represented by the assassin’s sudden attack, plus it included explosives.
Энэ нь 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нд төгссөн гурван зуун ерэн нэгэн жил, арван таван өдрийн өөр нэгэн цагийн эш үзүүллэгийг эхлүүлсэн юм. Тэрхүү түүхэнд Исламын эш үзүүллэгийн ажлыг төлөөлж байсан захирагч нь эхний гай зовлонгийн түүхэнд Мухаммедаар хэв шинжлэгдсэн Оттман байв. Есдүгээр бүлэгт хоёр дахь гай зовлонгийн түүхэнд Ислам Ромын цэргүүдийг алах болно гэж өгүүлдэг. Тэд гэнэтийн бөгөөд санаандгүй довтолдог дайтах арга барилаа цаашид ч хэрэглэсээр байх байсан боловч тэр түүхэнд дарийг анх зохион бүтээж хэрэглэсэн тул хоёр дахь гай зовлон нь алуурчны гэнэтийн довтолгоогоор илэрхийлэгдэх дайтах арга хэлбэрийг төлөөлөхөөс гадна тэсрэх бодисыг ч мөн багтааж байв.
On September 11, 2001 the third woe of Islam suddenly struck the spiritual armies of Rome with explosives. That event marked the beginning of several lines of prophetic truth, but it had clearly been established upon the two previous witnesses of the first and second woe. The event clearly demonstrated that just as the empowerment of the Millerite history of August 11, 1840, when the prophecy of Islam of the second woe was fulfilled and the angel of Revelation ten descended, that when the prophecy of Islam of the third woe arrived, it marked the descent of the angel of Revelation eighteen on that date.
2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд Исламын гурав дахь гай зовлон тэсрэх бодисоор Ромын сүнслэг цэргүүдийг гэнэт цохисон юм. Тэр үйл явдал эш үзүүллэгийн үнэний хэд хэдэн шугамын эхлэлийг тэмдэглэсэн боловч, энэ нь эхний болон хоёр дахь гай зовлонгийн өмнөх хоёр гэрчийн дээр тодорхойгоор тогтоогдсон байлаа. Тэр үйл явдал, Илчлэлт арванын тэнгэрэлч бууж ирж, хоёр дахь гай зовлон болох Исламын эш үзүүллэг биелсэн 1840 оны 8 дугаар сарын 11-ний Миллерит түүхийн хүчирхэгжүүлэлттэй адил, гурав дахь гай зовлонгийн тухай Исламын эш үзүүллэг ирэхэд энэ нь мөн тэр өдөр Илчлэлт арван наймын тэнгэрэлчийн бууж ирэлтийг тэмдэглэснийг тодорхой харуулсан юм.
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
“Би Нью-Йорк хотыг далайн түрлэгийн асар их давлагаанд хаман арчина гэж тунхагласан үг одоо гарч ирж байна уу? Би хэзээ ч ингэж хэлж байгаагүй. Тэнд давхар давхараар сүндэрлэн босож буй аварга барилгуудыг харахдаа би: ‘Эзэн газрыг аймшигтайгаар донсолгохоор босох үед ямар аймшигт үзэгдлүүд болох бол оо! Тэгэхэд Илчлэл 18:1–3-ын үгс биелэх болно’ гэж хэлсэн. Илчлэл номын арван наймдугаар бүлэг бүхэлдээ дэлхий дээр ирэх зүйлийн тухай анхааруулга юм. Гэвч Нью-Йорк дээр яг юу ирэх талаар надад онцгой гэрэл байхгүй, зөвхөн нэг өдөр тэндхийн аварга барилгууд Бурханы хүчний эргүүлэн хөрвүүлж, нураан хөмрүүлэх үйлчлэлээр унах болно гэдгийг л би мэднэ. Надад өгөгдсөн гэрлээс харахад, сүйрэл дэлхийд байна гэдгийг би мэднэ. Эзэнээс ирэх нэг үг, Түүний сүр хүчний нэг хүрэлт, тэгээд эдгээр асар том байгууламжууд нурна. Бидний төсөөлж ч үл чадах аймшигт үзэгдлүүд болно.” Review and Herald, July 5, 1906.
The movement of Future for America was then seen, by those willing to see, as the parallel of the Millerite movement. Islam of the third woe became a primary element of the message from that point onward. Inspiration plainly taught that when the angel of Revelation descended the latter rain would arrive.
Тэгэхэд харахыг хүссэн хүмүүсийн хувьд Future for America-гийн хөдөлгөөн нь Миллерийн хөдөлгөөний зэрэгцээ биелэл хэмээн үзэгдсэн юм. Гурав дахь гаслангийн Ислам тэр цагаас хойш уг мэдээний үндсэн бүрэлдэхүүн хэсэг болов. Илчлэлийн тэнгэрэлч бууж ирэх үед хожуугийн бороо ирнэ хэмээн эш үзүүллийн онгод тодорхой заасан билээ.
“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.
“Сүүлчийн бороо Бурханы ард түмэн дээр асгарах ёстой. Хүчит тэнгэрэлч тэнгэрээс бууж ирэх бөгөөд бүх дэлхий түүний алдраар гэрэлтэх болно.” Review and Herald, 1891 оны 4 дүгээр сарын 21.
As the Lion of the tribe of Judah began to open the broader understanding of the latter rain, He led His people to the book of Joel, which is a primary point of reference of the latter rain. At that point some of those men who had joined the movement post September 11, 2001, determined that the insects of Joel that destroy God’s vine, leading up to the awakening of the Midnight Cry, represented Islam. They could not or would not see that the insects represented Rome.
Иудагийн овгийн Арслан хожуугийн борооны талаар илүү өргөн ойлголтыг нээн эхлэх үедээ, Өөрийн ард түмнийг хожуугийн борооны гол эшлэлийн нэг болох Иоелын ном руу хөтөлсөн. Тэр үед 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний дараа уг хөдөлгөөнд нэгдсэн зарим хүмүүс, Шөнө дундын Хашхирааны сэргэлт рүү хүргэж, Бурханы усан үзмийг сүйтгэдэг Иоелын ном дахь шавжнууд Исламыг төлөөлдөг гэж тогтоосон. Тэдгээр шавжнууд Ромыг төлөөлдөг гэдгийг тэд харж чадаагүй, эсвэл харахыг хүсээгүй.
The powerful light that had been brought about by recognizing the triple application of prophecy in regards to the three woes added an unsanctified logical support to their claim that the insects represented Islam. As is always the case, once a private interpretation is entertained a wresting of the Scriptures takes place in an attempt to uphold the false premise. In their work to uphold their view they demonstrated that they did not understand the principle of type and antitype.
Гурван гайтай холбоотойгоор эш үзүүллэгийн гурав дахин хэрэглээг хүлээн зөвшөөрснөөр бий болсон хүчирхэг гэрэл нь шавжнууд Исламыг төлөөлдөг гэсэн тэдний нотлолд ариусгагдаагүй логик түшиг нэмсэн юм. Үргэлж тийм байдагчлан, нэгэнт хувийн тайлбарыг хүлээн авмагц, худал урьдал үндэслэлийг батлан хамгаалах оролдлогод Судруудыг мушгин гуйвуулах явдал гардаг. Өөрсдийн үзлийг хамгаалан тогтоох ажилдаа тэд хэв ба биеллийн зарчмыг ойлгоогүйгээ харуулсан юм.
In theological and biblical studies, the terms “type” and “antitype” are used to describe a relationship between two elements, where one prefigures or foreshadows the other. This concept often falls under the broader categories of “shadow” and “substance.”
Теологийн болон Библийн судлалд “хэв шинж” болон “биелэл” гэсэн нэр томьёог нэг нь нөгөөгөө урьдаас дүрслэн зааж, сүүдэрлэн харуулдаг хоёр зүйлийн хоорондын хамаарлыг тодорхойлоход хэрэглэдэг. Энэ ойлголт нь олонтаа “сүүдэр” болон “бодит мөн чанар” гэсэн өргөн хүрээний ангилалд хамаардаг.
A type is an event, person, or institution in the Old Testament that prefigures or foreshadows a corresponding event, person, or institution in the New Testament. It serves as a symbolic precursor. The antitype is the fulfillment or actualization of the type. It is the reality that was foreshadowed by the type. The concept of “shadow” and “substance” parallels the relationship between type and antitype. The “shadow” represents the (type), whereas the “substance” represents the (antitype).
Хэв шинж гэдэг нь Хуучин Гэрээнд буй, Шинэ Гэрээн дэх түүнд дүйх үйл явдал, хүн, эсвэл байгууллыг урьдаас дүрслэн үзүүлдэг, эсвэл сүүдэрлэн зөгнөдөг үйл явдал, хүн, эсвэл байгууллыг хэлнэ. Энэ нь бэлгэдэлт урьтал болдог. Эсрэг хэв шинж нь тухайн хэв шинжийн биелэл, эсвэл бодит хэрэгжилт мөн. Энэ нь хэв шинжээр урьдаас сүүдэрлэн үзүүлэгдсэн бодит байдал юм. “Сүүдэр” ба “бодис” гэсэн ойлголт нь хэв шинж ба эсрэг хэв шинжийн хоорондын харилцаатай дүйцнэ. “Сүүдэр” нь (хэв шинж)-ийг илэрхийлдэг бол, “бодис” нь (эсрэг хэв шинж)-ийг илэрхийлдэг.
Let no man therefore judge you in meat, or in drink, or in respect of an holyday, or of the new moon, or of the sabbath days: Which are a shadow of things to come; but the body is of Christ. Colossians 2:16, 17.
Тиймээс та нарыг хоол ундаар, эсвэл баяр ёслол, эсвэл шин сар, эсвэл амралтын өдрүүдийн талаар хэн ч бүү шүүг. Эдгээр нь ирэх зүйлсийн сүүдэр бөгөөд, харин бие нь Христийнх юм. Колоссай 2:16, 17.
For the law having a shadow of good things to come, and not the very image of the things, can never with those sacrifices which they offered year by year continually make the comers thereunto perfect. Hebrews 10:1.
Учир нь хууль нь ирэх сайн зүйлсийн сүүдрийг агуулдаг болохоос, юмсын жинхэнэ дүр төрхийг биш тул тэдний жилээс жилд тасралтгүй өргөдөг тэрхүү тахилуудаар ойртон ирэгчдийг хэзээ ч төгс болгож чаддаггүй. Еврей 10:1.
In the post September 11, 2001 controversy over Joel, and the correct identification of papal Rome as symbolized by four insects, thus outlining the progressive destruction of Laodicean Adventism, those arguing that the insects were Islam, not only placed an unsanctified emphasis upon the triple application of the three woes, but they also pointed to types which pointed to the antitype of Rome, and claimed those types actually identified Islam. In doing so, they gave evidence that they either did not truly understand the principle of type and antitype, or they believed misrepresenting the types was a worthy means to justify the end.
2001 оны 9 дүгээр сарын 11-ний дараах Иоелийн тухай маргаанд, мөн папын Ромыг дөрвөн шавжээр бэлгэдэн зөв тодорхойлж, ингэснээр Лаодикийн Адвентизмийн үе шаталсан сүйрлийг зураглан харуулсан асуудалд, тэдгээр шавж нь Ром бус, харин Ислам мөн хэмээн маргасан хүмүүс гурван гайгийн гурав дахин хэрэглээ дээр ариусгагдаагүй онцгойлон анхаарал тавиад зогсохгүй, Ромын эсрэг хэв шинжид заадаг дүрслэлүүдийг заан, тэрхүү дүрслэлүүд үнэндээ Исламыг тодорхойлж байна хэмээн нотолсон юм. Ийнхүү үйлдэхдээ, тэд хэв шинж ба бодит биеллийн зарчмыг үнэхээр ойлгоогүй байсан, эс бөгөөс зорьсон төгсгөлийг зөвтгөхийн тулд хэв шинжүүдийг гуйвуулах нь зохистой арга хэрэгсэл мөн гэж итгэж байсны нотолгоог үзүүлсэн юм.
In the current controversy over Rome, there is once again evidence that those holding to the flawed idea that the “robbers” of Daniel chapter eleven, verse fourteen is the United States do not correctly understand both the triple application of prophecy, or the principle of type and antitype.
Ромын талаархи өнөөгийн маргаанд, Даниел номын арван нэгдүгээр бүлгийн арван дөрөвдүгээр зүйлд гардаг “дээрэмчид”-ийг Америкийн Нэгдсэн Улс гэж үздэг алдаатай санааг баримтлагчид эш үзүүллэгийн гуравласан хэрэглээ хийгээд дүр ба биелэлтийн зарчмыг хоёуланг нь зөвөөр ойлгодоггүйгийн дахин нэгэн нотолгоо илэрч байна.
When those who hold the view that the “robbers” are the United States seek to uphold their position they employ an application of a triple application of the three Rome’s, to supposedly prove that modern Rome, the third manifestation of Rome is the United States. Trusting that they are not purposely bearing false witness, and that they are only manifesting a blind ignorance of the rules of a triple application of prophecy, they employ a prophetic characteristic of the first two Rome’s and argue that a characteristic of Rome’s history identifies modern Rome.
“дээрэмчид” нь Америкийн Нэгдсэн Улс гэж үздэг хүмүүс өөрсдийн байр суурийг хамгаалахаар оролдохдоо, гурван Ромын гурвалсан хэрэглээний нэгэн хэрэглээг ашиглан, орчин үеийн Ром буюу Ромын гурав дахь илрэл нь Америкийн Нэгдсэн Улс мөн хэмээн батлахыг оролддог. Тэд санаатайгаар хуурамч гэрчлэл үйлдэж байна гэж бус, харин эш үзүүллэгийн гурвалсан хэрэглээний дүрмүүдийг сохроор үл мэдэхээ л илэрхийлж байна гэж итгэн, тэд эхний хоёр Ромын эш үзүүллэгийн шинж чанарыг хэрэглэн, Ромын түүхийн нэгэн шинж нь орчин үеийн Ромыг танин тодорхойлдог хэмээн маргадаг.
Pagan Rome is the first of three prophetic fulfillments of Rome. In Daniel chapter eight pagan Rome is the masculine little horn. In chapter two pagan Rome is statecraft. In Daniel seven pagan Rome divides into a ten-fold kingdom.
Харь Ром бол Ромын тухай эш үзүүллэгийн гурван биеллийн эхнийх нь юм. Даниелын наймдугаар бүлэгт харь Ром нь эр хүйст жижиг эвэр мөн. Хоёрдугаар бүлэгт харь Ром нь төрийн бодлого мөн. Даниелын долоодугаар бүлэгт харь Ром арав дахин хуваагдсан хаант улс болон хуваагддаг.
The second manifestation of Rome is papal Rome, who in chapter eight is the feminine little horn, and who is churchcraft in chapter two, and who is the horn speaking blasphemies and plucks up three horns in chapter seven. Pagan Rome is a singular power, but papal Rome is a twofold power, representing the papal church as ruling over the statecraft of the previous political structures of pagan Rome. In 1798, the papal power received its deadly wound, but it did not cease to be a church, it only ceased to be a beast of Bible prophecy for the civil power it had previously controlled was removed.
Ромын хоёр дахь илрэл нь папын Ром бөгөөд тэр нь наймдугаар бүлэгт эмэгтэй жижиг эвэр мөн, хоёрдугаар бүлэгт сүмийн засаглал мөн, долдугаар бүлэгт доромжлолт үгс хэлдэг бөгөөд гурван эвэр сугалан авч хаядаг тэр эвэр мөн. Харь шашинт Ром нь нэгэн цул хүч байсан бол, папын Ром нь хоёр талт хүч бөгөөд папын сүмийг, харь шашинт Ромын өмнөх улс төрийн бүтцүүдийн төрийн засаглалыг захирч буй байдлаар төлөөлдөг. 1798 онд папын эрх мэдэл үхлийн шархаа авсан боловч тэр нь сүм байхаа болисонгүй; харин зөвхөн Библийн эш үзүүллэгийн араатан байхаа больсон юм. Учир нь урьд нь өөрийн хяналтдаа байлгаж байсан иргэний эрх мэдэл нь түүнээс зайлуулагдсан байв.
The second Rome is papal Rome and it only functioned as a power (beast) of Bible prophecy when it had the ability to control the power of the state to carry out its blasphemous plans. The first Rome was a singular power, the second Rome was a twofold power and the third Rome is a threefold power. The three manifestations of Rome are governed by the same principles as every triple application of prophecy. Prophetically there are three woes, three Babylon’s, three Rome’s and three Elijah’s. In terms of type and antitype the first two manifestation of any of the triple applications are types which provide the shadow of the third fulfillment, which is the antitype and substance of the triple application of prophecy.
Хоёр дахь Ром бол папын Ром мөн бөгөөд энэ нь Библийн зөгнөлд төрийн эрх мэдлийг захирч, өөрийн Бурханыг доромжилсон төлөвлөгөөг хэрэгжүүлэх чадвартай байсан цагт л хүч (араатан) байдлаар үйлчилсэн юм. Эхний Ром нь нэгэн цул хүч байсан, хоёр дахь Ром нь хоёрлог хүч байсан, харин гурав дахь Ром нь гурвалсан хүч юм. Ромын гурван илрэл нь зөгнөлийн аливаа гуравчилсан хэрэглээний адил зарчмуудаар захирагддаг. Зөгнөлийн үүднээс авч үзвэл гурван гай, гурван Вавилон, гурван Ром, гурван Елиа байдаг. Хэв шинж ба биеллийн үүднээс авч үзвэл аливаа гуравчилсан хэрэглээний эхний хоёр илрэл нь хэв шинжүүд бөгөөд тэдгээр нь гурав дахь биеллийн сүүдрийг өгдөг; харин тэрхүү гурав дахь биелэл нь зөгнөлийн гуравчилсан хэрэглээний эсрэг хэв шинж бөгөөд мөн чанар нь болдог.
With Rome the characteristics of the first two Rome’s identify that both pagan and papal Rome gave the title of Pontifex Maximus to their ruler. Therefore, the title of the ruler of modern Rome would be Pontifex Maximus, a title never attributed to any president of the United States. The first two Rome’s would overcome three geographical obstacles in order to establish the authority upon the throne of their specific period of history. There is no evidence of the United States overcoming three geographical obstacles leading up to 1798.
Ромын хувьд, эхний хоёр Ромын онцлог шинж нь харийн Ром ч, папын Ром ч өөрсдийн захирагчид Pontifex Maximus хэмээх цолыг олгож байсан явдлаар тодорхойлогдоно. Иймээс орчин үеийн Ромын захирагчийн цол нь Pontifex Maximus байх бөгөөд энэ цолыг Америкийн Нэгдсэн Улсын аль ч ерөнхийлөгчид хэзээ ч олгож байгаагүй. Эхний хоёр Ром түүхийн өөрсдийн онцгой хугацаанд сэнтийн эрх мэдлийг тогтоохын тулд газарзүйн гурван саадыг даван туулах ёстой байсан. 1798 он хүртэлх хугацаанд Америкийн Нэгдсэн Улс газарзүйн гурван саадыг даван туулсан гэх ямар ч нотолгоо байхгүй.
The first two Rome’s had a specific period of time identified when they would rule supremely. In verse twenty-four of Daniel eleven pagan Rome is identified ruling for a “time,” or three hundred and sixty years, which it did from the Battle of Actium in 31 BC, until the year 330 AD. Repeatedly papal Rome is identified as ruling for twelve hundred and sixty years after the three horns were removed, from 538 until 1798. In Isaiah chapter twenty-three the United States is identified as reigning for seventy symbolic years, as the days of one king, but it never removed three geographical obstacles in advance of its ruling for seventy symbolic years.
Эхний хоёр Ром хэзээ дээд эрхтэйгээр ноёрхох нь тодорхой хугацаагаар тогтоогдсон байв. Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн хорин дөрөвдүгээр зүйлд харь үндэстний Ром “цаг” буюу гурван зуун жаран жилийн турш ноёрхохоор тодорхойлогдсон бөгөөд үнэхээр ч МЭӨ 31 оны Актиумын тулалдаанаас МЭ 330 он хүртэл тийнхүү ноёрхсон юм. Папын Ром нь гурван эвэр зайлуулагдсаны дараа, 538 оноос 1798 он хүртэл, нэг мянга хоёр зуун жаран жилийн турш ноёрхохоор дахин дахин тодорхойлогддог. Исаиагийн хорин гуравдугаар бүлэгт Америкийн Нэгдсэн Улсыг нэг хааны өдрүүд мэт бэлгэдлийн далан жилийн турш хаанчлах нэгэн хүч хэмээн тодорхойлсон байдаг боловч тэрээр бэлгэдлийн далан жилийн ноёрхолдоо орохоосоо өмнө газарзүйн гурван саадыг хэзээ ч зайлуулаагүй юм.
Modern Rome is represented as overcoming the three geographical obstacles of the king of the south, the glorious land and Egypt in Daniel chapter eleven, verses forty to forty-two, and when those three obstacles are defeated and brought into the submission of Rome they then form the threefold union of the dragon, the beast and false prophet. John also informs us that the papal beast’s deadly wound is healed and that it then rules for forty-two symbolic months.
Орчин үеийн Ромыг Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн дөчөөс дөчин хоёрдугаар эшлэлүүдэд өмнөдийн хаан, алдарт газар нутаг, мөн Египет гэсэн газарзүйн гурван саадыг даван туулж буйгаар дүрсэлсэн байдаг бөгөөд эдгээр гурван саад ялагдан Ромын эрхшээлд орох үед тэд луу, араатан, хуурамч эш үзүүлэгчийн гурвалсан холбоог бүрдүүлдэг. Иохан мөн папын араатны үхлийн шарх эдгэрч, улмаар тэрээр бэлгэдлийн дөчин хоёр сар ноёрхдог болохыг бидэнд мэдүүлдэг.
And I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast. And they worshipped the dragon which gave power unto the beast: and they worshipped the beast, saying, Who is like unto the beast? who is able to make war with him? And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue forty and two months. Revelation 13:3–5.
Тэгээд би түүний нэгэн толгой нь үхтэлээ шархадсан мэт байхыг харлаа; гэвч түүний үхлийн шарх эдгэрчээ. Бүх дэлхий араатны хойноос гайхан дагав. Тэд араатанд эрх мэдэл өгсөн лууг мөргөж, мөн араатанд мөргөн: Араатантай адил хэн байна вэ? Түүнтэй дайтаж чадах хэн байна вэ? хэмээн хэлэв. Түүнд агуу үгс болон доромжлолуудыг хэлэх ам өгөгдөж, дөчин хоёр сарын турш үйлдэх эрх мэдэл түүнд өгөгдөв. Илчлэлт 13:3–5.
The beast that rules for forty-two symbolic months after its deadly wound is healed is the Roman power.
Үхлийн шарх нь эдгэрсний дараа дөчин хоёр бэлгэдлийн сарын турш ноёрхдог араатан нь Ромын эрх мэдэл мөн.
The prophecy of Revelation 13 declares that the power represented by the beast with lamblike horns shall cause ‘the earth and them which dwell therein’ to worship the papacy—there symbolized by the beast ‘like unto a leopard.’ . .. In both the Old and the New World, the papacy will receive homage in the honor paid to the Sunday institution, that rests solely upon the authority of the Roman Church.” The Great Controversy, 578.
Илчлэлт 13-ын зөгнөлд, хурганы мэт эвэртэй араатнаар төлөөлөгдсөн хүч нь “дэлхийг болон түүн дээр оршин суугчдыг” пап ламын тогтолцоонд мөргүүлэх болно гэж тунхагласан байдаг—энд тэр нь “ирвэс мэт” араатнаар бэлгэдэгдсэн байна. ... Хуучин болон Шинэ Дэлхийд аль алинд нь, зөвхөн Ромын Сүмийн эрх мэдэл дээр л тулгуурладаг Ням гаргийн байгуулалтад үзүүлэх хүндэтгэлээр дамжин пап ламын тогтолцоо хүндэтгэл хүлээн авах болно.” Агуу Тэмцэл, 578.
Pagan, the first Rome, ruled supremely for three hundred and sixty years in fulfillment of Daniel chapter eleven, verse twenty-four, and it did so after it removed three geographical obstacles in fulfillment of Daniel chapter eight, verse nine.
Харийн шүтлэгт, анхны Ром нь Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн хорин дөрөвдүгээр эшлэлийн биелэл болгон гурван зуун жаран жилийн турш дээдлэн ноёрхсон бөгөөд Даниелын наймдугаар бүлгийн есдүгээр эшлэлийн биелэлд гурван газарзүйн саадыг зайлуулсны дараа тийнхүү үйлдсэн юм.
Papal, the second Rome ruled supremely for twelve hundred and sixty years in fulfillment of several passages of Scripture, and it did so after it removed three geographical obstacles in fulfillment of Daniel chapter seven, verses eight and twenty.
Папын Ром, хоёр дахь Ром нь Судрын хэд хэдэн эшлэлийн биелэл болгон арван хоёр зуун жаран жилийн турш дээд эрхээр ноёрхсон бөгөөд Даниелын долоодугаар бүлгийн найм, хорьдугаар зүйлүүдийн биелэл болгон газар зүйн гурван саадыг зайлуулсны дараа тийнхүү үйлдсэн юм.
Modern Rome overcomes the king of the south in verse forty of Daniel eleven, and then in verse forty-one it overcomes the glorious land and in verse forty-two it overcomes Egypt. Modern Rome is the king of the north of Daniel chapter eleven.
Орчин үеийн Ром нь Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн дөчдүгээр эшлэлд өмнөдийн хааныг дийлдэг бөгөөд дараа нь дөчин нэгдүгээр эшлэлд Алдарт газрыг дийлж, дөчин хоёрдугаар эшлэлд Египетийг дийлдэг. Орчин үеийн Ром бол Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн умардын хаан мөн.
Pagan, the first Rome, was a persecuting power, and papal, the second Rome, was a persecuting power and therefore modern Rome will be a persecuting power.
Харийн шүтлэгт анхны Ром нь хавчигч хүч байсан бөгөөд папын хоёр дахь Ром нь мөн хавчигч хүч байсан; тиймээс орчин үеийн Ром ч хавчигч хүч байх болно.
The United States will participate in the third persecution accomplished by modern Rome, but this doesn’t identify the United States as the papal power, it simply identifies a characteristic of the United States’ relationship to the papal power in the last days.
АНУ орчин үеийн Ромоор хэрэгжүүлэх гурав дахь хавчлагад оролцох боловч энэ нь АНУ-ыг папын эрх мэдэл мөн хэмээн тодорхойлж байгаа хэрэг биш; харин эцсийн өдрүүдэд папын эрх мэдэлтэй байх АНУ-ын харилцааны нэгэн шинжийг л тодорхойлж байна.
Those who wish to argue that the United States is the “robbers of thy people” in the last days employ the triple application of the three Rome’s to incorrectly identify the United States. The flawed method they employ in the context of a triple application is based upon identifying a characteristic of the first two Rome’s, and insisting that a prophetic characteristic of Rome, and not Rome itself, is the third Rome.
Эцсийн өдрүүдэд АНУ-ыг “чиний ардын дээрэмчид” гэж маргахыг хүсэгчид Америкийн Нэгдсэн Улсыг буруу тодорхойлохын тулд гурван Ромын гурвалсан хэрэглээг ашигладаг. Тэдний гурвалсан хэрэглээний хүрээнд хэрэглэдэг алдаатай арга нь эхний хоёр Ромын нэгэн шинжийг олж тогтоогоод, эш үзүүллэг дэх Ром өөрөө бус, харин Ромын нэгэн эш үзүүллэгийн шинж нь гурав дахь Ром мөн хэмээн зүтгэхэд үндэслэдэг.
They identify Constantine’s first historical Sunday law in 321 AD, and then papal Rome’s Sunday law in 538 AD, to claim the soon-coming Sunday law in the United States defines the United States as modern Rome, and they also mix their flawed application by associating Jesus’ warning to flee when the “abominations of desolation” spoken of by Daniel, as the Sunday law. The “abomination of desolation” Jesus spoke of, points to two Sunday laws in the last days, but it is a very different symbolism in that it is a warning to flee, not the warning to shun the mark of the beast. Their flawed idea doesn’t even address that there are two specific Sunday laws in the last days.
Тэд МЭ 321 онд Константины гаргасан анхны түүхэн Ням гаргийн хуулийг, дараа нь МЭ 538 онд папын Ромын Ням гаргийн хуулийг заан, тун удахгүй АНУ-д гарах Ням гаргийн хууль нь АНУ-ыг орчин үеийн Ром мөн болохыг тодорхойлдог хэмээн нотлохыг оролддог; мөн тэд өөрсдийн алдаатай хэрэглээг Даниелын хэлснээр “эзгүйрлийн жигшүүрт зүйл”-ийг үзэх үед зугтагтун гэсэн Есүсийн анхааруулгыг Ням гаргийн хуультай холбон хольж хутгадаг. Есүсийн хэлсэн “эзгүйрлийн жигшүүрт зүйл” нь эцсийн өдрүүд дэх Ням гаргийн хоёр хууль руу заадаг боловч энэ нь огт өөр бэлгэдэл бөгөөд араатны тамгаас зайлсхийх тухай анхааруулга бус, харин зугтах тухай анхааруулга юм. Тэдний алдаатай үзэл нь эцсийн өдрүүдэд Ням гаргийн тусгайлан ялгагдах хоёр хууль байдгийг бүр авч хэлэлцдэггүй.
When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains: Let him which is on the housetop not come down to take any thing out of his house: Neither let him which is in the field return back to take his clothes. And woe unto them that are with child, and to them that give suck in those days! But pray ye that your flight be not in the winter, neither on the sabbath day. Matthew 24:15–20.
Тиймээс эш үзүүлэгч Даниелын хэлсэн, сүйрлийн жигшүүрт юм ариун газарт зогсож байгааг та нар үзэх үед (уншигч нь ухаараг): тэгвэл Иудейд байгаа хүмүүс уулс уруу зугтаг. Дээвэр дээр байгаа хүн гэрээсээ юм авах гэж бүү бууж ирэг. Талбайд байгаа хүн хувцсаа авах гэж бүү буцаг. Тэр өдрүүдэд жирэмсэн хүмүүс болон хөхүүл хүүхэдтэй хүмүүс золгүй еэ! Харин та нарын зугталт өвөл, эсвэл амралтын өдөр тохиолдохгүй байхын төлөө залбир. Матай 24:15–20.
“The abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet,” was a sign which Jesus gave to His people that identified when they should flee from the coming destruction of Jerusalem as pagan Rome besieged and thereafter destroyed the sanctuary and city from the year 66 to the year 70 AD.
“Зөнч Даниелаар айлдагдсан хоосролын жигшүүр” нь МЭ 66 оноос МЭ 70 он хүртэл харь Ром Иерусалимыг бүслэн, улмаар ариун сүм болон хотыг сүйрүүлэхээр ирэх сүйрлийн өмнө хэзээ зугтах ёстойг Өөрийн ард түмэнд танин мэдүүлэхээр Есүсийн өгсөн тэмдэг байв.
“Jesus declared to the listening disciples the judgments that were to fall upon apostate Israel, and especially the retributive vengeance that would come upon them for their rejection and crucifixion of the Messiah. Unmistakable signs would precede the awful climax. The dreaded hour would come suddenly and swiftly. And the Saviour warned His followers: ‘When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) then let them which be in Judea flee into the mountains.’ Matthew 24:15, 16; Luke 21:20, 21. When the idolatrous standards of the Romans should be set up in the holy ground, which extended some furlongs outside the city walls, then the followers of Christ were to find safety in flight. When the warning sign should be seen, those who would escape must make no delay. . ..
“Есүс сонсон суусан шавь нартаа урвагч Израилийн дээр буух шүүлтүүдийг, тэр дундаа Мессиаг няцаан цовдолсных нь төлөө тэдний дээр ирэх хариу төлөөсийн өшөө авалтыг тунхаглав. Тэрхүү аймшигт төгсгөлөөс өмнө маргашгүй тэмдгүүд илрэх ёстой байв. Айдас төрүүлэм тэр цаг гэнэт бөгөөд түргэн ирэх байлаа. Аврагч Өөрийн дагалдагчдад ийнхүү анхааруулав: ‘Иймээс эш үзүүлэгч Даниелын хэлсэн сүйрлийн жигшүүрт юм ариун газарт зогсож байхыг харах үедээ (уншигч нь ойлгогтун), тэгвэл Иудейд байгаа хүмүүс уулс уруу зугтагтун.’ Матай 24:15, 16; Лук 21:20, 21. Ромчуудын шүтээнтэй туг далбаа хотын хэрмийн гаднах хэдэн фурлонг үргэлжлэх ариун газарт босгогдох үед Христийн дагалдагчид зугтан одож аюулгүй байдлаа олох ёстой байв. Анхааруулах тэр тэмдэг харагдах үед, аврагдахыг хүсэгчид огтхон ч саатаж болохгүй байлаа....”
“Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 25, 30.
“Иерусалимын сүйрэлд нэг ч христэд итгэгч амь үрэгдээгүй. Христ Өөрийн шавь нарт анхааруулга өгсөн байсан бөгөөд Түүний үгэнд итгэсэн бүхэн амлагдсан тэмдгийг сэрэмжлэн ажиглаж байв.... Тэд сааталгүйгээр Иорданы цаадах Переагийн нутаг дахь Пелла хот хэмээх аюулгүй газар луу зугтан одсон.” The Great Controversy, 25, 30.
As the year 538 approached, the Christians of that era recognized that the church had been corrupted by a compromise with the religion of paganism, and based upon the warning of Christ, and in conjunction with the light given through the apostle Paul’s testimony in 2 Thessalonians chapter two, they fled into the prophetic wilderness of the twelve hundred and sixty years.
538 он дөхөх үед тэр үеийн Христэд итгэгчид сүм хийд нь харь шашны шүтлэгтэй эвлэрэн буулт хийсний улмаас завхарсан болохыг ухаарсан бөгөөд Христийн анхааруулгад, мөн 2 Тесалоник 2-р бүлэг дэх элч Паулын гэрчлэлээр өгөгдсөн гэрэлтэй уялдуулан, тэд мянга хоёр зуун жаран жилийн эш үзүүллэгийн цөл уруу зугтан оджээ.
“But before the coming of Christ, important developments in the religious world, foretold in prophecy, were to take place. The apostle declared: ‘Be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand. Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshiped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God.’
“Гэвч Христийн ирэлтээс өмнө эш үзүүллэгт зөгнөгдсөнчлөн шашны ертөнцөд чухал үйл явдлууд өрнөх ёстой байв. Элч ийнхүү тунхагласан байдаг: ‘Та нар оюун санаагаараа амархан сандран донсолж, эсвэл сүнсээр ч, үгээр ч, биднээс ирсэн мэт захидлаар ч үймэн бүү цочирд; Христийн өдөр хэдийнэ ирчихсэн мэтээр бүү бодогтун. Хэн ч та нарыг ямар ч аргаар бүү мэхлэг; учир нь эхлээд урвалт ирж, нүглийн хүн, мөхлийн хүү илчлэгдэхээс нааш тэр өдөр ирэхгүй. Тэр нь Бурхан хэмээн нэрлэгддэг, эсвэл шүтэгддэг бүхний эсрэг сөрөн босож, өөрийгөө тэдгээрийн дээр өргөмжилдөг тул, Бурханы сүмд Бурхан мэт сууж, өөрийгөө Бурхан мөн хэмээн харуулдаг.’”
“Paul’s words were not to be misinterpreted. It was not to be taught that he, by special revelation, had warned the Thessalonians of the immediate coming of Christ. Such a position would cause confusion of faith; for disappointment often leads to unbelief. The apostle therefore cautioned the brethren to receive no such message as coming from him, and he proceeded to emphasize the fact that the papal power, so clearly described by the prophet Daniel, was yet to rise and wage war against God’s people. Until this power should have performed its deadly and blasphemous work, it would be in vain for the church to look for the coming of their Lord. ‘Remember ye not,’ Paul inquired, ‘that, when I was yet with you, I told you these things?’
“Паулын үгсийг буруугаар тайлбарлаж болохгүй байв. Түүнд тусгай илчлэлтээр Христийн даруй ирэлтийн талаар Тесалоникчуудыг анхааруулсан гэж заах учиргүй байлаа. Ийм байр суурь нь итгэлийг самууруулах байв; учир нь урам хугаралт нь олонтаа үл итгэлд хүргэдэг. Иймээс элч ахан дүүсийг өөрөөс нь ирсэн мэт тийм мэдээг бүү хүлээн ав гэж сэрэмжлүүлээд, эш үзүүлэгч Даниелын маш тодорхой дүрсэлсэн папын эрх мэдэл хараахан өндийн гарч, Бурханы ард түмний эсрэг дайн хийх ёстой байгааг онцлон өгүүлэв. Энэ хүч үхэл авчрах, доромжлон бурхныг гутаасан үйлээ гүйцэлдүүлэх хүртэл сүм Эзэнийхээ ирэлтийг хүлээн харах нь талаар байх байлаа. ‘Би та нартай хамт байхдаа эдгээрийг та нарт хэлж байсныг та нар санахгүй байна уу?’ хэмээн Паул асуув.”
“Terrible were the trials that were to beset the true church. Even at the time when the apostle was writing, the ‘mystery of iniquity’ had already begun to work. The developments that were to take place in the future were to be ‘after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness in them that perish.’
“Жинхэнэ сүмийг нөмрөн дайрах гэж байсан сорилтууд аймшигтай байв. Элч энэ үгийг бичиж байх тэр цагт ч ‘ёс бусын нууц’ хэдийнээ үйлчилж эхэлсэн байлаа. Ирээдүйд гарах ёстой байсан хөгжлүүд нь ‘Сатаны үйлчлэлийн дагуу, бүх хүч, тэмдэг, худал гайхамшгуудын хамт, мөн мөхөгчдийн доторх зөвт бусын бүх мэхлэлтийн хамт’ байх ёстой байв.”
“Especially solemn is the apostle’s statement regarding those who should refuse to receive ‘the love of the truth.’ ‘For this cause,’ he declared of all who should deliberately reject the messages of truth, ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ Men cannot with impunity reject the warnings that God in mercy sends them. From those who persist in turning from these warnings, God withdraws His Spirit, leaving them to the deceptions that they love.” Acts of the Apostles, 265, 266.
“Ялангуяа, ‘үнэний хайрыг’ хүлээн авахаас татгалзах хүмүүсийн тухай элчийн мэдэгдэл онцгойлон сүр жавхлантай бөгөөд аймшигтай юм. Тэрээр үнэний мэдээнүүдийг санаатайгаар няцаах бүх хүний тухай, ‘Иймийн тулд,’ хэмээн тунхаглахдаа, ‘Бурхан тэдэнд хүчтэй мэхлэлийг илгээх болно, ингэснээр тэд худалд итгэх болно: үнэнийд итгээгүй, харин зөв бус байдалд таашаал авсан тэд бүгд яллагдах болтугай’ гэжээ. Хүмүүс Бурханы өршөөлөөр тэдэнд илгээдэг анхааруулгуудыг шийтгэлгүйгээр няцааж үл чадна. Эдгээр анхааруулгаас нүүр буруулахдаа тууштай байдаг хүмүүсээс Бурхан Өөрийн Сүнсийг татан авч, тэдний хайрладаг мэхлэлүүдэд орхидог.” Үйлс of the Apostles, 265, 266.
The compromise between paganism and the church was the warning sign that led the Christians of that era to separate from papal Rome, but it should be noted that the light that Paul contributed to Jesus’ warning to flee, is the same passage that William Miller came to understand that “the daily” of the book of Daniel represented pagan Rome. The prophetic relationship between pagan Rome restraining, and then falling away in order for papal Rome to ascend to the throne was a truth that must be understood, for the consequences of not recognizing the prophetic relationship would bring strong delusion upon those who did not love that truth. Sister White addresses the same history:
Харь шашин ба сүмийн хоорондын буулт нь тэр үеийн Христэд итгэгчдийг папын Ромоос тусгаарлагдахад хүргэсэн анхааруулах тэмдэг байсан; гэвч Паулын Есүсийн “зугтагтун” гэсэн сануулгад нэмж өгсөн гэрэл нь Уильям Миллерт Даниелын ном дахь “өдөр тутмын” нь харийн Ромыг төлөөлдөг гэж ойлгоход хүргэсэн мөнөөх л ишлэл гэдгийг тэмдэглэх ёстой. Папын Ром хаан ширээнд залрахын тулд харийн Ром эхлээд саатуулж, дараа нь зайлан унах ёстой байсан гэсэн эш үзүүллэгийн холбоо нь зайлшгүй ойлгогдох ёстой үнэн байв. Учир нь тэр эш үзүүллэгийн холбоог танин мэдээгүй байх үр дагавар нь тэр үнэнийг хайрлаагүй хүмүүсийн дээр хүчтэй төөрөгдөл авчрах байсан юм. Уайт эгч мөн энэ л түүхийг хөндөн өгүүлдэг:
“It required a desperate struggle for those who would be faithful to stand firm against the deceptions and abominations which were disguised in sacerdotal garments and introduced into the church. The Bible was not accepted as the standard of faith. The doctrine of religious freedom was termed heresy, and its upholders were hated and proscribed.
Санваартны өмсгөлөөр халхлагдан, сүмд нэвтрүүлэгдсэн мэхлэлүүд ба жигшүүрт зүйлсийн эсрэг үнэнч хэвээр үлдэхийг хүсэгчид туйлын ширүүн тэмцэл хийж, бат зогсох шаардлагатай байв. Библийг итгэлийн жишиг хэмээн хүлээн зөвшөөрдөггүй байлаа. Шашны эрх чөлөөний сургаалыг тэрс үзэл гэж нэрлэж, түүнийг баримтлагчдыг үзэн ядаж, гадуурхав.
“After a long and severe conflict, the faithful few decided to dissolve all union with the apostate church if she still refused to free herself from falsehood and idolatry. They saw that separation was an absolute necessity if they would obey the word of God. They dared not tolerate errors fatal to their own souls, and set an example which would imperil the faith of their children and children’s children. To secure peace and unity they were ready to make any concession consistent with fidelity to God; but they felt that even peace would be too dearly purchased at the sacrifice of principle. If unity could be secured only by the compromise of truth and righteousness, then let there be difference, and even war.” The Great Controversy, 45, 46.
“Урт бөгөөд ширүүн тэмцлийн дараа, үнэнч цөөнх нь тэрсэлсэн сүм худал хуурмаг ба шүтээн шүтлэгээс өөрийгөө чөлөөлөхөөс цаашид ч татгалзсан хэвээр байвал түүнтэй тогтоосон аливаа холбоогоо бүрмөсөн таслахаар шийджээ. Тэд Бурханы үгийг дуулгавартай дагахын тулд тусгаарлан салах нь туйлын зайлшгүй хэрэгцээ мөн гэдгийг ойлгосон юм. Тэд өөрсдийн сэтгэлд үхлийн аюултай алдааг тэвчиж үл зүрхэлсэн бөгөөд хүүхдүүдийнхээ, мөн хүүхдүүдийнхээ хүүхдүүдийн итгэлийг аюулд оруулах жишээ үлдээхийг ч хүсээгүй. Амар тайван ба нэгдлийг хадгалахын тулд тэд Бурханд үнэнч байхтай нийцэх ямар ч буултыг хийхэд бэлэн байсан; гэвч зарчмыг золиослон олдсон амар тайван нь дэндүү өндөр үнээр олдсон хэрэг болно гэж тэд үзсэн. Хэрэв нэгдлийг зөвхөн үнэн ба зөвт байдлыг зөрчсөн эвлэрлээр л хангаж болох бол, ялгаа байг, бүр дайн ч байг.” Агуу тэмцэл, 45, 46.
The prophetic relationship between the United States and the papacy in the last days has been typified, and emphasized, by Paul’s identification of the relationship between pagan and papal Rome leading up to 538 AD. In the triple application of Rome, pagan Rome fulfilled Jesus words identifying the abomination of desolation as a sign to flee, and papal Rome also fulfilled Jesus’ words. Sister White identifies another fulfillment of Christ’s words.
Эцсийн өдрүүдэд Америкийн Нэгдсэн Улс ба папын засаглалын хоорондох эш үзүүллэгийн харилцаа нь МЭ 538 он хүрэх хүртэлх хугацаанд шүтээнч Ром ба папын Ромын хоорондын харилцааг Паул тодорхойлсон байдлаар хэв шинжлэгдэн, онцлон тэмдэглэгдсэн билээ. Ромын гурав дахин хэрэглэгдэхүйд шүтээнч Ром эзгүйрлийн жигшүүрт зүйлийг зугтан гарах тэмдэг хэмээн тодорхойлсон Есүсийн үгсийг биелүүлсэн бөгөөд папын Ром ч мөн Есүсийн үгсийг биелүүлсэн юм. Уайт эгч Христийн үгсийн өөр нэгэн биеллийг тодорхойлдог.
“It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.
“Одоо Бурханы ард түмэн сэтгэлээ энэ ертөнцөд хандуулж, эсвэл эрдэнэсээ энд хураах цаг огт биш юм. Эртний шавь нарын адил бид эзгүйрсэн, хүнгүй ганцаардмал газруудад орогнол эрэхэд хүрэх цаг холгүй байна. Ромын цэргүүд Иерусалимыг бүсэлсэн нь Иудейн Христэд итгэгчдэд зугтан гарах дохио болсон шиг, манай үндэстэн папын амралтын өдрийг албадан сахиулах зарлигаар эрх мэдлийг гартаа авах нь бидэнд сэрэмжлүүлэг болно. Тэр үед том хотуудыг орхиж, дараа нь жижиг хот суурингуудыг орхин уулсын дундах тусгаарлагдмал, бөглүү газруудад буй зэлүүд сууц руу явахад бэлтгэх цаг ирнэ.” Testimonies, volume 5, 464.
For the Christians of Christ’s time period the warning identified when to flee Jerusalem. In the fifth and sixth century the warning for the Christians led them to flee into the wilderness.
Христийн үеийн Христэд итгэгчдийн хувьд энэ анхааруулга Иерусалимаас хэзээ зугтахыг зааж өгсөн юм. Тав, зургаадугаар зуунд Христэд итгэгчдэд өгөгдсөн энэ анхааруулга тэднийг цөл уруу зугтаахад хүргэсэн юм.
And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . .. And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. And the serpent cast out of his mouth water as a flood after the woman, that he might cause her to be carried away of the flood. And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth, and swallowed up the flood which the dragon cast out of his mouth. And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ. Revelation 12:6, 15–17.
Тэгээд тэр эм цөл уруу зугтав. Тэнд түүнд зориулан Бурханы бэлтгэсэн нэгэн газар байсан бөгөөд түүнийг тэнд нэг мянга хоёр зуун жаран хоног тэжээх ёстой байлаа. ... Тэгээд тэр эмд агуу бүргэдийн хоёр жигүүр өгөгдөв. Ингэснээр тэр могойн нүүрнээс зайлан, цөл дэх өөрийн газарт нисэн очиж, нэгэн хугацаа, хугацаанууд, мөн хагас хугацааны турш тэнд тэжээгдэх байв. Тэгээд могой тэр эмийн араас түүнийг үерээр урсган авч одуулахын тулд амнаасаа үер мэт ус цацав. Харин газар тэр эмд тусалж, амаа ангайн, луугийн амнаасаа цацсан үерийг залгив. Тэгээд луу тэр эмд хилэгнэж, Бурханы тушаалуудыг сахиж, Есүс Христийн гэрчлэлийг эзэмшигч түүний үр удмын үлдэгсэдтэй дайн хийхээр одов. Илчлэл 12:6, 15–17.
Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of the thing, for He is Alpha and Omega. The warning of the abomination of desolation in the history of papal Rome was recognized when the papal power was recognized as standing in the holy place.
Есүс аливаа юмсын төгсгөлийг түүний эхлэлээр үргэлж дүрслэн харуулдаг. Учир нь Тэр бол Альфа ба Омега мөн. Папын Ромын түүхэн дэх эзгүйрүүлэлтийн жигшүүрт зүйлийн талаарх анхааруулга нь папын эрх мэдэл ариун газарт зогсож байна хэмээн танигдсан үед танигдсан юм.
The warning is recorded by Matthew, Mark and Luke, and each reference has a slight variation of words. Matthew states, “When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place,” and Mark states, “when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not.” Luke states, “when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judaea flee to the mountains.”
Энэхүү анхааруулгыг Матай, Марк, Лук нар тэмдэглэн үлдээсэн бөгөөд эшлэл бүрт үг хэллэгийн багахан ялгаа бий. Матай, “Тиймээс та нар эш үзүүлэгч Даниелын хэлсэн сүйрлийн жигшүүрт зүйлийг ариун газарт зогсож байхыг үзэхдээ” гэж өгүүлсэн бөгөөд Марк, “та нар эш үзүүлэгч Даниелын хэлсэн сүйрлийн жигшүүрт зүйлийг байх ёсгүй газарт зогсож байхыг үзэхдээ” гэж өгүүлсэн. Лук, “та нар Иерусалимыг цэргүүдээр хүрээлүүлснийг үзэхдээ, түүний сүйрэл ойртсоныг мэдэгтүн. Тэгээд Иудейд байгаа хүмүүс уулс уруу зугтаг” гэж өгүүлсэн.
All three testimonies apply together. In a more specific application, Luke’s reference of Jerusalem being compassed with armies identifies the warning that when pagan Rome began its siege against Jerusalem in the year 66 AD, that Christians still in Jerusalem were to immediately flee. Matthew’s reference of “the holy place,” corresponds with Paul identifying the “man of sin” who “sitteth in the temple of God, showing himself that he is God,” thus representing the papal fulfillment of the “abomination of desolation.” Mark identifies the abomination of desolation standing where it ought not, and it corresponds to the warning to flee given to Adventism in the last days. Two of the warnings are associated with the command that whoever reads the warning should understand, and they all address a sign that was to inform the Christians of the era to flee.
Гурван гэрчлэл бүгд хамтад нь үйлчилнэ. Илүү тодорхой хэрэглээнд, Иерусалимыг цэргүүдээр бүслэгдсэн тухай Лукийн эшлэл нь МЭ 66 онд харь Ром Иерусалимыг бүслэж эхлэхэд Иерусалимд байсан Христэд итгэгчид нэн даруй зугтах ёстой байсан сануулгыг тодорхойлдог. “Ариун газар”-ын тухай Матайн эшлэл нь “нүглийн хүн” бөгөөд “өөрийгөө Бурхан мөн хэмээн үзүүлж, Бурханы сүмд суудаг” гэж Паулын тодорхойлсонтой нийцэж, ийнхүү “хоосролын жигшүүрт зүйл”-ийн папын биеллийг төлөөлдөг. Марк хоосролын жигшүүрт зүйл зохих ёсгүй газартаа зогсож байгааг тодорхойлдог бөгөөд энэ нь эцсийн өдрүүдэд Адвентист хөдөлгөөнд өгөгдсөн зугтах сануулгатай нийцдэг. Сануулгуудын хоёрыг уг сануулгыг уншигч хэн боловч ойлгох ёстой гэсэн тушаал дагалддаг бөгөөд тэдгээр нь бүгд тухайн үеийн Христэд итгэгчдэд зугтахыг мэдэгдэх ёстой байсан нэгэн тэмдэгт хандсан байдаг.
The false application of a triple application that is misrepresented by those who claim the “robbers of thy people” are the United States, identifies that when the “abomination of desolation” is fulfilled at the Sunday law in the United States, that the Sunday law that then is enforced identifies the United States as Modern Rome, for pagan and papal Rome both previously enforced a Sunday law.
“Чиний ард түмний дээрэмчид”-ийг Америкийн Нэгдсэн Улс хэмээн үздэг хүмүүсийн буруу тайлбарласан гурвалсан хэрэглээний хуурамч хэрэглээ нь, Америкийн Нэгдсэн Улсад Ням гаргийн хууль дээр “сүйрүүлэлтийн жигшүүрт зүйл” биелэгдэх үед, тэр үед хэрэгжүүлэгдэх Ням гаргийн хууль нь Америкийн Нэгдсэн Улсыг Орчин үеийн Ром мөн болохыг тодорхойлдгийг заадаг; учир нь харь шашинт Ром болон папын Ром хоёулаа өмнө нь Ням гаргийн хуулийг хэрэгжүүлж байсан юм.
The problem with that flawed application is that the Sunday law of pagan Rome took place in the year 321 AD, but pagan Rome’s fulfillment of the “abomination of desolation” was fulfilled in the year 66 AD, 255 years before the Sunday law of 321 AD. So too, the compromise that produced the “man of sin” was already occurring in the time of Paul, who said, “the mystery of iniquity doth already work,” yet the papal Sunday law came over four centuries later. The first two witnesses in a triple application of prophecy establish the characteristics of the third fulfillment of the last days. The “abomination of desolation” in the last days, upon two historical witnesses, and three biblical records of Christ’s words, represents a warning to flee, not the enforcement of a Sunday law.
Тэрхүү алдаатай хэрэглээний асуудал нь харь үндэстэн Ромын Ням гаргийн хууль МЭ 321 онд хэрэгжсэн атал, харь үндэстэн Ромоор биелсэн “эзгүйрлийн жигшүүрт юм” нь МЭ 66 онд биелсэн, өөрөөр хэлбэл МЭ 321 оны Ням гаргийн хуулиас 255 жилийн өмнө биелсэнд оршино. Үүнтэй адил, “нүглийн хүн”-ийг бий болгосон буулт нь Паулын үед аль хэдийн явагдаж байсан бөгөөд тэрээр “ёс бусын нууц хэдийнээ үйлчилж байна” гэж хэлсэн, гэвч папын Ням гаргийн хууль түүнээс дөрвөн зуунаас илүү жилийн дараа гарч ирсэн юм. Зөгнөлийн гурвалсан хэрэглээн дэх эхний хоёр гэрч нь эцсийн өдрүүдийн гурав дахь биеллийн шинжүүдийг тогтоодог. Эцсийн өдрүүд дэх “эзгүйрлийн жигшүүрт юм” нь түүхэн хоёр гэрч, мөн Христийн үгсийн талаарх Библийн гурван тэмдэглэл дээр үндэслэн үзэхэд, Ням гаргийн хуулийг албадан хэрэгжүүлэхийг бус, харин зугтан зайлах тухай анхааруулгыг илэрхийлдэг.
In the next article we will break down why the application is flawed in the context of established rules associated with a triple application of prophecy, and why the identification of the Sunday law in the context of the warning given by Christ is a misrepresentation of prophetic history.
Дараагийн өгүүлэлд бид эш үзүүллэгийн гурвалсан хэрэглээтэй холбоотой тогтсон дүрмүүдийн хүрээнд уг хэрэглээ яагаад алдаатай болохыг, мөн Христийн өгсөн сэрэмжлүүлгийн хүрээнд ням гаргийн хуулийг тодорхойлж буй нь эш үзүүллэгийн түүхийг гуйвуулсан явдал яагаад мөн болохыг задлан авч үзнэ.
“This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.
“Харь шашин ба Христийн шашны хоорондын энэхүү буулт нь эш үзүүллэгт Бурханыг эсэргүүцэн, Өөрийгөө Бурханаас дээгүүр өргөмжлөгч хэмээн зөгнөгдсөн ‘нүглийн хүн’-ийг бий болоход хүргэсэн юм. Хуурамч шашны тэрхүү аварга том тогтолцоо нь Сатаны хүч чадлын шилдэг бүтээл бөгөөд өөрийн хүслийн дагуу дэлхийг захирахын тулд сэнтийд заларч суух гэсэн түүний оролдлогын дурсгалт хөшөө мөн.” Агуу тэмцэл, 50.