In the passage we are still addressing, which comments on Christ as the angel in Revelation ten that descends, Christ as the mighty angel illustrates “the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan.” The “position” Christ took when He placed his right foot on the sea and left foot on dry land “denotes His supreme power and authority over the whole earth.” When Christ cried “with a loud voice,” He “cried” “as when a lion roareth.”

Бидний одоо ч авч үзэж буй, Илчлэлт арван бүлэгт бууж ирдэг тэнгэрэлч хэмээн Христийн тухай тайлбарласан тэр хэсэгт, хүчирхэг тэнгэрэлчийн дүрээрх Христ нь “Сатантай хийх агуу тэмцлийн төгсгөлийн үйл явдлуудад Түүний гүйцэтгэж буй үүргийг” дүрслэн харуулдаг. Христ баруун хөлөө тэнгис дээр, зүүн хөлөө хуурай газарт тавьсан үедээ эзэлсэн “байр суурь” нь “бүх дэлхий дээрх Түүний дээд эрх мэдэл, засаглалыг илтгэнэ.” Христ “чанга дуугаар” хашхирахад, Тэр “арслан архирах мэт” “хашхирав.”

Christ will manifest His omnipotence in “the closing scenes of the great controversy” and when Christ manifests His omnipotence, He does so as the Lion of the tribe of Judah.

Христ Өөрийн бүхнийг чадагч хүчээ “агуу тэмцлийн төгсгөлийн үзэгдлүүдэд” илэрхийлэх болно. Христ Өөрийн бүхнийг чадагч хүчээ илэрхийлэхдээ Иудагийн овгийн Арслангийн хувиар илэрхийлдэг.

“The Saviour is presented before John under the symbols of ‘the Lion of the tribe of Judah’ and of ‘a Lamb as it had been slain.’ Revelation 5:5, 6. These symbols represent the union of omnipotent power and self-sacrificing love. The Lion of Judah, so terrible to the rejectors of His grace, will be the Lamb of God to the obedient and faithful.” Acts of the Apostles, 589.

“Аврагч Иоханы өмнө ‘Иудагийн овгийн Арслан’ болон ‘нядалсан мэт Хурга’ гэсэн бэлгэдлүүдийн дор дүрслэгдсэн байдаг.” Илчлэл 5:5, 6. Эдгээр бэлгэдэл нь бүхнийг чадагч хүч ба өөрийгөө золиослох хайрын нэгдлийг илэрхийлдэг. Өөрийнх нь нигүүлслийг няцаагчдад тийнхүү аймшигтай Иудагийн Арслан нь дуулгавартай бөгөөд итгэлтэй хүмүүст Бурханы Хурга байх болно.” Элч нарын үйлс, 589.

Christ’s manifestation as the Lion of the tribe of Judah emphasizes his work in both sealing and unsealing biblical prophecy, according to His divine timing. Just before human probation closes, when “the time is at hand” there will be an unsealing of a special Bible truth identifying “things which must shortly come to pass.”

Иуда овгийн Арслан хэмээн Христ илрэн үзэгдэх нь, Түүний тэнгэрлэг цаг хугацааны дагуу, Библийн эш үзүүлгийг лацдан битүүмжлэх болон лацыг нь тайлах аль алинд нь хийдэг ажлыг нь онцлон тэмдэглэдэг. Хүний сорилтын хугацаа хаагдахын яг өмнө, “цаг нь ойрхон” байх үед, “удахгүй тохиолдох ёстой зүйлс”-ийг тодорхойлон заах Библийн нэгэн онцгой үнэний лац тайлагдах болно.

The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

Есүс Христийн Илчлэл; Бурхан үүнийг Өөрийн зарц нарт удалгүй тохиолдох ёстой зүйлсийг үзүүлэхийн тулд түүнд өгсөн бөгөөд тэрээр үүнийг тэнгэрэлчээрээ уламжлан Өөрийн зарц Иоханд мэдүүлжээ. Тэр нь Бурханы үг, Есүс Христийн гэрчлэл, мөн өөрийн харсан бүхний тухай гэрчлэн өгсөн юм. Энэхүү эш үзүүллийн үгсийг уншигч, сонсогчид болон түүнд бичигдсэн зүйлийг сахин биелүүлэгчид ерөөлтэй еэ. Учир нь цаг нь ойрхон байна. Илчлэлт 1:1–3.

When the “time” that is “at hand” actually arrives into history there is a blessing pronounced upon those who read, hear “and keep those things which are written therein.” The special message is a time-sensitive message that is only recognizable when “the time is at hand.” Then—at that time, and not before—persons will be able to read, hear “and keep those things which are written” in the book of Revelation. When the “time is at hand” the blessing pronounced upon those who “readeth”, “hear” “and keep those things which are written therein” parallels the opening up of the book of Daniel at the “time of the end.”

“Ойрхон байгаа” хэмээгдэх тэрхүү “цаг” үнэхээр түүхэнд ирж хүрэх үед, “түүний дотор бичигдсэн зүйлсийг уншиж, сонсож, сахигчдад” ерөөл тунхаглагддаг. Энэ онцгой мэдээ нь цаг хугацаанд мэдрэмтгий мэдээ бөгөөд “цаг ойрхон байгаа” үед л танигдах боломжтой. Тэгээд—яг тэр үед, түүнээс өмнө бус—хүмүүс Илчлэл номд “бичигдсэн зүйлсийг” уншиж, сонсож, “сахиж” чадна. “Цаг ойрхон байгаа” үед “түүний дотор бичигдсэн зүйлсийг” “уншигч”, “сонсогч”, “сахигчдад” тунхаглагдсан ерөөл нь “эцсийн цаг”-т Даниелын ном нээгдэхтэй зэрэгцэн дүйж байдаг.

But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Daniel 12:4.

Харин чи, Даниел аа, эдгээр үгийг битүүлж, энэ номыг эцсийн цаг хүртэл лацдагтун: олон хүн ийш тийш хэрэн явж, мэдлэг арвижин нэмэгдэх болно. Даниел 12:4.

The “many” that are running “to and fro,” (which represents the study of God’s Word) are doing so at the “time of the end” when “the words” that had been “shut up” in “the book” of Daniel are unsealed. But there is another class of virgins running to and fro just after the Sunday law in the United States.

“Ийш тийш” гүйж буй “олон хүн” (энэ нь Бурханы Үгийг судлахыг төлөөлнө) нь Даниелын “ном”-д “битүүмжлэгдэн хадгалагдсан” байсан “үгс” лац нь тайлагдах “эцсийн цагт” ийнхүү үйлдэж байна. Харин Нэгдсэн Улсад Ням гаргийн хууль гарсны дараахан ийш тийш гүйж буй онгон бүсгүйчүүдийн өөр нэгэн анги бас бий.

Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

“Үзэгтүн, өдрүүд ирж байна” гэж Эзэн БУРХАН айлдаж байна, “Би энэ нутагт өлсгөлөн илгээнэ. Тэр нь талхны өлсгөлөн ч биш, усны цангаа ч биш, харин ЭЗЭНий үгсийг сонсохын өлсгөлөн байх болно. Тэд тэнгисээс тэнгист, хойноос бүр зүүн тийш хэсүүчилж, ЭЗЭНий үгийг эрэн нааш цааш гүйнэ, гэвч олохгүй. Тэр өдөр үзэсгэлэнт охид болон залуус цангаанаас болж сульдан унах болно. Самарийн нүглээр тангараглагчид, ‘Дан аа, чиний бурхан амьд!’ гэж хэлэгчид, мөн ‘Беершебагийн ёс амьд!’ гэж хэлэгчид хүртэл унаж, дахин хэзээ ч босохгүй.” Амос 8:11–14.

The sin of Samaria was the sin represented by Ahab and Jezebel, Ahab representing the United States and Jezebel the Catholic church. Jezebel, Ahab and the false prophets at the confrontation with Elijah at Mount Carmel typify the Sunday law. At the confrontation there were two sets of unholy prophets, the prophets of Baal and the priests of the grove. Baal was one of the gods worshipped; the other that was worshipped in the groves was Ashtaroth. Baal was a male god and Ashtaroth was a female god. Together the male deity represents the state and the female the church.

Самарийн нүгэл нь Ахаб ба Иезебелээр төлөөлөгдсөн нүгэл байсан бөгөөд Ахаб нь Америкийн Нэгдсэн Улсыг, Иезебел нь Католик сүмийг төлөөлдөг. Кармел уулан дахь Елиатай хийсэн сөргөлдөөнд Иезебел, Ахаб болон хуурамч эш үзүүлэгчид нь Ням гаргийн хуулийг хэв шинжлэн үзүүлдэг. Тэрхүү сөргөлдөөнд ариун бус эш үзүүлэгчдийн хоёр бүлэг байсан нь Баалын эш үзүүлэгчид болон төгөлийн тахилч нар байв. Баал нь шүтэгдэж байсан бурхдын нэг байсан; харин төгөлд шүтэгдэж байсан нөгөө нь Аштарт байв. Баал нь эр бурхан, Аштарт нь эм бурхан байлаа. Энэ хоёрын хамтад нь эр бурхад төрийг, эм нь сүмийг төлөөлдөг.

The god that was set up in Dan was set up by Samaria’s first king Jeroboam, who erected a golden calf in both Bethel and Dan. Bethel means house of God and Dan means judgment, and together they represent the combination of church and state, which takes place in the United States in advance of the enforcement of Sunday-keeping. Those two golden calves were represented by Aaron’s golden calf.

Данд босгогдсон тэр бурхан нь Самарийн анхны хаан Иеробоамын босгосон бурхан байсан бөгөөд тэрээр Бетел болон Данд аль алинд нь алтан тугал босгосон юм. Бетел гэдэг нь Бурханы өргөө, Дан гэдэг нь шүүлт гэсэн утгатай бөгөөд энэ хоёр хамтдаа Ням гаргийг сахихыг албадан хэрэгжүүлэхийн өмнө Америкийн Нэгдсэн Улсад бий болдог сүм ба төрийн нэгдлийг төлөөлдөг. Тэр хоёр алтан тугал нь Аароны алтан тугалаар дүрслэгдэж байв.

A calf is a beast and a golden statue is an image, so the golden calf of Aaron and also the two golden calves of Jeroboam represent the combination of church and state that takes place just prior to the enforcement of the Sunday law in the United States. With Jeroboam, the two cities provide a second witness to the symbolism of the combination of church and state, which is defined as the image of the beast in the book of Revelation.

Тугал бол араатан бөгөөд алтан хөшөө бол дүр тул Аароны алтан тугал, мөн Иеробоамын хоёр алтан тугал нь АНУ-д Ням гаргийн хуулийг албадан хэрэгжүүлэхийн яг өмнө бий болдог сүм ба төрийн нэгдлийг төлөөлдөг. Иеробоамын тухайд, тэрхүү хоёр хот нь Илчлэл номд араатны дүр хэмээн тодорхойлогддог сүм ба төрийн нэгдлийн бэлгэдэлд хоёр дахь гэрчийг өгдөг.

The manner of Beersheba represents the covenant of Abraham. The first mention of the name “Beersheba” is in Genesis twenty-one, which is a passage that the apostle Paul employs to oppose those who were suggesting in his day that you must retain the ceremonial laws and circumcision in order to be saved. Paul uses the passage where the first mention of Beersheba is located. He employs that history to address two different and opposite covenants in the same story. Paul uses the son of the bondwoman (Ishmael) to represent a covenant that is based upon human power and contrasts Ishmael with Isaac who he employs to represent a covenant that is based upon God’s power. This passage of the Bible is the first time that Beersheba is mentioned, and later in history Paul employs that history to describe a situation in his personal history that had been illustrated in biblical history. Paul believed and taught that biblical history repeats.

Беэршебагийн хэв маяг нь Абрахамын гэрээг төлөөлдөг. “Беэршеба” гэх нэрийн анхны дурдалт нь Эхлэл хорин нэгд байдаг бөгөөд энэ нь элч Паулын өөрийн үед аврагдахын тулд ёслолын хуулиуд болон хөвч хөндөлтийг заавал сахин хадгалах ёстой гэж санал болгож байсан хүмүүсийг эсэргүүцэхдээ ашигласан хэсэг мөн. Паул Беэршебагийн анхны дурдалт байрладаг тэр хэсгийг ашигладаг. Тэрээр нэгэн ижил түүхийн доторх хоорондоо ялгаатай, эсрэгцсэн хоёр гэрээг авч үзэхийн тулд уг түүхийг хэрэглэдэг. Паул боол эмэгтэйн хүүг (Ишмаел) хүний хүчинд тулгуурласан гэрээг төлөөлүүлэхээр ашиглаж, харин Ишмаелыг Исаактай эсрэгцүүлдэг бөгөөд Исаакийг Бурханы хүчинд тулгуурласан гэрээг төлөөлүүлэхээр ашигладаг. Библийн энэ хэсэгт Беэршеба анх удаа дурдагддаг бөгөөд хожим түүхийн явцад Паул уг түүхийг ашиглан өөрийн хувийн түүхэн дэх, библийн түүхэнд дүрслэгдэн харуулагдсан нэгэн нөхцөл байдлыг тайлбарладаг. Паул библийн түүх давтагддаг гэж итгэж, тийнхүү заадаг байв.

Even though Paul uses this passage from Genesis twenty-one to illustrate two opposite covenants, in the passage there are two covenants that God makes with Abraham, but they are not the two covenants that Paul derives from the story. In the passage God again promised to fulfill His promise of making Abraham the father of many nations through Isaac and He also promised that He would make Ishmael the father of a great nation. One passage of Scripture, four covenants referenced, and it’s the first time Beersheba is mentioned in Scriptures.

Паул Эхлэл хорин нэгдүгээр бүлгийн энэ хэсгийг харилцан эсрэг хоёр гэрээг дүрслэн үзүүлэхэд ашигладаг боловч, уг хэсэгт Бурхан Абрахамтай байгуулдаг хоёр гэрээ байдаг ч тэдгээр нь Паул энэ түүхээс гарган авсан хоёр гэрээ биш юм. Тэр хэсэгт Бурхан Исаакаар дамжуулан Абрахамыг олон үндэстний эцэг болгоно гэсэн Өөрийн амлалтыг дахин биелүүлэхээ амласан бөгөөд мөн Ишмаелыг агуу үндэстний эцэг болгоно гэж амласан. Нэгэн Судрын хэсэг, дурдагдсан дөрвөн гэрээ, мөн энэ нь Беершеба Сударт анх удаа дурдагдаж буй тохиолдол юм.

Wherefore she said unto Abraham, Cast out this bondwoman and her son: for the son of this bondwoman shall not be heir with my son, even with Isaac. And the thing was very grievous in Abraham’s sight because of his son. And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. Genesis 21:10–14.

Тиймээс тэр Абрахамд, «Энэ шивэгчин эмэгтэйг хүүтэй нь хамт хөөж явуул; учир нь энэ шивэгчин эмэгтэйн хүү миний хүү Исаактай хамт өв залгамжлагч болохгүй» гэв. Энэ хэрэг хүүгийнх нь улмаас Абрахамын нүдэнд тун хүнд байлаа. Харин Бурхан Абрахамд, «Хөвгүүний улмаас, мөн шивэгчин эмэгтэйнхээ улмаас энэ нь чиний нүдэнд бүү хүнд байг; Сара чамд юу ч хэлсэн, түүний үгийг дага; учир нь чиний үр удам Исаакаар нэрлэгдэх болно. Мөн шивэгчин эмэгтэйн хүүг ч Би нэгэн үндэстэн болгоно, учир нь тэр чиний үр юм» гэв. Тэгээд Абрахам өглөө эртлэн босож, талх, нэг сав ус авч, Хагарт өгч, мөрөн дээр нь тавиад, хүүхдийг нь түүнтэй хамт явууллаа. Тэр явж, Беершебагийн цөлөөр тэнүүчлэн хэсэв. Эхлэл 21:10–14.

Beersheba represents the covenant of Abraham. In the very same chapter Abraham also made a covenant with Abimelech.

Беершеба нь Абрахамын гэрээг төлөөлдөг. Тэрхүү яг тэр бүлэгт Абрахам мөн Абимелектэй гэрээ байгуулсан.

And it came to pass at that time, that Abimelech and Phichol the chief captain of his host spake unto Abraham, saying, God is with thee in all that thou doest: Now therefore swear unto me here by God that thou wilt not deal falsely with me, nor with my son, nor with my son’s son: but according to the kindness that I have done unto thee, thou shalt do unto me, and to the land wherein thou hast sojourned. And Abraham said, I will swear.

Тэр цагт Абимелех ба түүний цэргийн жанжин Фихол нар Абрахамд хандан, —Чиний үйлддэг бүхэнд Бурхан чамтай хамт байна. Иймээс одоо энд Бурханаар надад тангарагла: чи надад ч, миний хүүд ч, миний хүүгийн хүүд ч хууран мэхлэхгүй; харин миний чамд үзүүлсэн энэрлийн дагуу чи надад болон чиний түр оршин суусан энэ нутагт мөн тийн үйлдэх болно гэв. Абрахам, —Би тангараглая гэв.

And Abraham reproved Abimelech because of a well of water, which Abimelech’s servants had violently taken away. And Abimelech said, I wot not who hath done this thing: neither didst thou tell me, neither yet heard I of it, but to day.

Тэгээд Абрахам, Абимелехийн зарц нар хүчээр булаан авсан усны худгийн учир Абимелехийг зэмлэв. Харин Абимелех, “Энэ хэргийг хэн үйлдсэнийг би мэдэхгүй; чи ч надад хэлээгүй, мөн өнөөдрийг хүртэл би энэ тухай сонсоогүй” гэв.

And Abraham took sheep and oxen, and gave them unto Abimelech; and both of them made a covenant. And Abraham set seven ewe lambs of the flock by themselves. And Abimelech said unto Abraham, What mean these seven ewe lambs which thou hast set by themselves?

Абрахам хонь, үхэр авч Абимелект өгчээ; тэгээд тэд хоёул гэрээ байгуулсан аж. Мөн Абрахам сүргээс долоон эм хургыг тусад нь тавив. Тэгэхэд Абимелек Абрахамд, “Чиний тусад нь тавьсан энэ долоон эм хурга ямар учиртай вэ?” гэж хэлэв.

And he said, For these seven ewe lambs shalt thou take of my hand, that they may be a witness unto me, that I have digged this well. Wherefore he called that place Beersheba; because there they sware both of them. Thus they made a covenant at Beersheba: then Abimelech rose up, and Phichol the chief captain of his host, and they returned into the land of the Philistines. And Abraham planted a grove in Beersheba, and called there on the name of the Lord, the everlasting God.

Тэгээд тэр өгүүлрүүн, “Эдгээр долоон эм хургыг чи миний гараас ав; ингэснээр энэ худгийг миний малтсаны гэрч надад болох юм” гэв. Иймийн тул тэр газрыг Беершеба гэж нэрлэжээ; учир нь тэнд тэр хоёр тангарагласан билээ. Ийнхүү тэд Беершебад гэрээ байгуулав. Дараа нь Абимелех, мөн түүний цэргийн жанжин Фихол нар босож, Филистчүүдийн нутагт буцан одов. Абрахам Беершебад төгөл тарьж, мөн тэнд ЭЗЭНий, мөнхийн Бурханы нэрийг дуудан мөргөв.

And Abraham sojourned in the Philistines’ land many days. Genesis 21:22–34.

Абрахам филистчүүдийн нутагт олон хоног түр суув. Эхлэл 21:22–34.

Beersheba is the symbol of God’s covenant with Abraham. There are several covenant histories marked in the Bible that connect Beersheba with Abraham’s covenant. “Beer” means well and “sheba” means “seven.” Sheba is the same Hebrew word that is translated as “seven times” that William Miller correctly understood to represent the prophecy of twenty-five hundred and twenty years in Leviticus twenty-six. It was the very first “time prophecy” he discovered, and it was the first foundational truth to be set aside in 1863. In the passage where the word “sheba” is translated as “seven times” in four different verses, the punishment of God that is represented by the “seven times” is called “the quarrel of my covenant.”

Беершеба нь Бурханы Абрахамтай байгуулсан гэрээний бэлгэдэл юм. Библид Беершебаг Абрахамын гэрээтэй холбон тэмдэглэсэн гэрээний түүхүүд хэд хэд бий. “Беер” нь худаг гэсэн утгатай, харин “шеба” нь “долоо” гэсэн утгатай. Шеба нь Уильям Миллер Левит хорин зургаад буй хоёр мянга таван зуун хорин жилийн эш үзүүллэгийг илэрхийлдэг хэмээн зөвөөр ойлгосон “долоон удаа” гэж орчуулагддагтай адил еврей үг мөн. Энэ нь түүний нээсэн хамгийн анхны “хугацааны эш үзүүллэг” байсан бөгөөд 1863 онд хойш тавигдсан анхны суурь үнэн ч мөн байсан. “Шеба” гэдэг үгийг дөрвөн өөр эшлэлд “долоон удаа” гэж орчуулсан тэр хэсэгт, “долоон удаа”-гаар төлөөлөгдсөн Бурханы шийтгэлийг “миний гэрээний маргаан” гэж нэрлэсэн байдаг.

Then will I also walk contrary unto you, and will punish you yet seven times for your sins. And I will bring a sword upon you, that shall avenge the quarrel of my covenant: and when ye are gathered together within your cities, I will send the pestilence among you; and ye shall be delivered into the hand of the enemy. Leviticus 26:24, 25.

Тэгвэл Би ч бас та нарын эсрэг сөрөн алхаж, та нарын нүглүүдийн төлөө та нарыг дахин долоо дахин шийтгэнэ. Мөн Би Өөрийн гэрээний өшөөг авах илдийг та нарын дээр авчирна. Та нар хотуудынхаа дотор цугларахад, Би та нарын дунд тахлыг илгээх бөгөөд та нар дайсны гарт тушаагдана. Левит 26:24, 25.

The word translated as “seven times” and represents the “quarrel” of God’s covenant in Leviticus twenty-six, which is “sheba” in the word Beersheba, is also translated twice in the book of Daniel once as “the oath” that is written in the law of Moses and once as “the curse.” Both the “oath” and the “curse” are translated from the word “sheba” for it not only means ‘seven’ but it includes the concept of a covenant or “oath” that if broken produces a “curse.”

Левит номын хорин зургаад буй Бурханы гэрээний “маргаан”-ыг илэрхийлдэг, “долоон удаа” хэмээн орчуулагдсан үг, мөн Беершеба гэдэг нэр дэх “шеба” нь, Даниелын номд бас хоёр удаа орчуулагдсан байдаг: нэг удаа Мосегийн хуульд бичигдсэн “тангараг” хэмээн, нөгөө удаа “хараал” хэмээн. “Тангараг” ч, “хараал” ч хоёулаа “шеба” гэдэг үгнээс орчуулагдсан байдаг. Учир нь энэ үг нь зөвхөн “долоо” гэсэн утгыг агуулаад зогсохгүй, эвдвэл “хараал” бий болгодог гэрээ буюу “тангараг”-ийн ойлголтыг ч мөн багтаадаг.

Yea, all Israel have transgressed thy law, even by departing, that they might not obey thy voice; therefore the curse is poured upon us, and the oath that is written in the law of Moses the servant of God, because we have sinned against him. Daniel 9:11.

Тийм ээ, бүх Израиль Таны хуулийг зөрчсөн бөгөөд Таны дуу хоолойг дуулгавартай дагахгүйн тулд түүнээс хазайсан билээ; иймээс Бурханы зарц Мосегийн хуульд бичигдсэн хараал болон тангараг бидний дээр асгарсан юм. Учир нь бид Түүний эсрэг нүгэл үйлдсэн билээ. Даниел 9:11.

The word “sheba” or seven that represented seven lambs offered at a well at Beersheba represents the covenant. And God’s covenant or His oath states that the obedient live and the disobedient die.

Беершебад байдаг худгийн дэргэд өргөсөн долоон хургыг илэрхийлдэг “шеба” буюу долоо хэмээх үг нь гэрээг төлөөлдөг. Мөн Бурханы гэрээ буюу Түүний тангараг нь дуулгавартай нь амьдарч, дуулгаваргүй нь үхнэ гэж тунхагладаг.

Beersheba symbolizes the covenant that is represented by the faith of Abraham. So, when the “fair virgins” of Amos eight, who are also the “foolish virgins” of Matthew twenty-five, who are also the “wicked” of Daniel twelve are swearing “by the sin of Samaria” they are swearing allegiance to the mark of Jezebel (the papacy) who has committed fornication with Ahab (the United Nations) and who rules over the image of the beast (the United States).

Беершеба нь Абрахамын итгэлээр төлөөлөгдөх гэрээг бэлгэддэг. Тиймээс Амосын наймдугаар бүлгийн “үзэсгэлэнт онгон охид”, мөн Матайн хорин тавдугаар бүлгийн “ухаангүй онгон охид”, түүнчлэн Даниелын арван хоёрдугаар бүлгийн “хорон муу хүмүүс” нь “Самарийн нүглээр” тангараглаж байхдаа, Ахабтай (Нэгдсэн Үндэстний Байгууллага) садар самуун үйлдсэн, араатны хөрөг дээр (Америкийн Нэгдсэн Улс) ноёрхдог Иезавелын (пап ламын тогтолцооны) тэмдэгт үнэнч байхаа тангараглаж байгаа юм.

When those very same “fair virgins” say “Thy god, O Dan, liveth,” they are bowing down to the golden image of a calf as identified by two witnesses (Aaron and Jeroboam). The golden calf represents the image of the beast, which is the combination of church and state.

Тэр яг адилхан “үзэсгэлэнт онгон охид” “Ай Дан, чиний бурхан амьд” хэмээн хэлэхдээ, хоёр гэрчийн (Аарон ба Иеробоам) тодорхойлсончлон тугалын алтан дүрсэнд мөргөн бөхийж байна. Алтан тугал нь сүм ба төрийн нэгдлийг илэрхийлдэг араатны дүрийг төлөөлдөг.

When those same virgins claim the “manner” of Beersheba “liveth,” the word “manner” means “way.” This is the very same word that is used to identify the “ways” of the “old paths” in Jeremiah 6:16. Those virgins are saying that even though they have bowed to the image of the beast and accepted the mark of his authority that they are still children of Abraham. They are frantically running to and fro in God’s Word looking for the message represented by the “east” and the “north” and from “sea to sea,” and still claiming to be Seventh-day Adventists, but it is too late.

Тэрхүү мөн адил онгон охид Беершебагийн “заншил амьд” хэмээн мэдүүлэхэд, “заншил” гэсэн үг нь “зам” гэсэн утгатай. Энэ нь Иеремиа 6:16-д гардаг “эртний жимүүдийн” “замууд”-ыг заахад хэрэглэгдсэн яг тэр үг мөн. Тэдгээр онгон охид, араатны хөрөгт мөргөн, түүний эрх мэдлийн тэмдгийг хүлээн авсан атлаа өөрсдийгөө Абрахамын үр хүүхдүүд хэвээр гэж хэлж байна. Тэд Бурханы Үг дотор “зүүн” ба “хойд”-оор, мөн “далайгаас далай хүртэл” дүрслэгдсэн мэдээг эрэн сандран нааш цааш гүйсээр, өөрсдийгөө Долоо дахь өдрийн Адвентистууд хэмээн мөн л мэдүүлсээр байна, гэвч хэтэрхий оройтсон байна.

But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

Харин зүүнээс болон хойноос ирэх мэдээ түүнийг түгшээх тул, тэр олон хүнийг сүйтгэж, бүрмөсөн устгахаар их хилэнгээр гарч одох болно. Тэр өөрийн ордны асруудыг тэнгисүүдийн хооронд, сүр жавхлант ариун уулан дээр босгох болно; гэвч тэр өөрийн төгсгөлдөө хүрч, түүнд хэн ч туслахгүй. Даниел 11:44, 45.

Those virgins are looking for the message of these previous two verses. The final warning message that was unsealed at the time of the end in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the “countries” representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States, identifies the final rise and fall of the papacy. In these two verses a message represented by the east and the north enrages the king of the north (the pope) and the final persecution begins, and it ends in verse forty-five when the papacy plants the “tabernacles” which comes from the Hebrew word meaning “tent,” (tent is a symbol of a church), but it’s “the tabernacle” of his “palace,” which represents a state. Where he places the tent that represents the combination of church and state, or as John calls it in the Revelation, the image of the beast, is “between the seas,” in the plural. The fair virgins are looking for the final warning message represented in verses forty-four and forty-five of Daniel eleven, and in the very next verse Michael stands up and probation closes. And at that time Amos 8:14 says that the fair virgins “shall fall, and never rise up again.”

Тэр онгон охид өмнөх эдгээр хоёр эшлэлийн мэдээг эрэлхийлж байна. Эцсийн цагт, 1989 онд тайлагдсан эцсийн анхааруулгын мэдээ нь, Даниел арван нэгдүгээр бүлгийн дөчдүгээр эшлэлд дүрслэгдсэнчлэн, хуучин Зөвлөлт Холбоот Улсыг төлөөлөх “улсууд”-ыг папын засаглал болон Америкийн Нэгдсэн Улс хамтдаа хаман одуулах үед, папын засаглалын эцсийн өсөлт ба уналтыг тодорхойлдог. Эдгээр хоёр эшлэлд зүүн болон хойд зүгээр төлөөлөгдсөн нэгэн мэдээ хойд зүгийн хааныг (папыг) хилэгнүүлж, эцсийн хавчлага эхэлдэг бөгөөд энэ нь дөчин тавдугаар эшлэлд папын засаглал “асрууд”-аа босгох үед төгсөнө. Энэ үг нь “майхан” гэсэн утгатай еврей үгнээс гаралтай (майхан нь сүмийн бэлгэдэл), гэвч энэ нь түүний “ордны” “асар” бөгөөд “ордон” нь төрийг төлөөлдөг. Сүм ба төрийн нэгдлийг төлөөлөх тэрхүү майхныг, эсвэл Илчлэлт номд Иоханы нэрлэснээр араатны дүрийг, тэр “тэнгисүүдийн хооронд,” олон тоон дээр, байрлуулдаг. Үзэсгэлэнт онгон охид Даниел арван нэгдүгээр бүлгийн дөчин дөрөв, дөчин тавдугаар эшлэлд төлөөлөгдсөн эцсийн анхааруулгын мэдээг эрэлхийлж байна, тэгээд яг дараагийн эшлэлд Михаил босож, авралын хугацаа хаагдана. Тэр үед Амос 8:14-т үзэсгэлэнт онгон охид “унана, дахин хэзээ ч босохгүй” гэж хэлсэн байдаг.

When the fair virgins claim to be Seventh-day Adventists at the very time they are bowing to the image of the beast they are represented by John as Jews who say they are Jews but are not. They are claiming to be the children of Abraham, but they do lie.

Үзэсгэлэнт онгон охид араатны хөрөгт мөргөж байгаа яг тэр үедээ өөрсдийгөө Долоо дахь өдрийн Адвентистууд хэмээн тунхаглахад, Иохан тэднийг өөрсдийгөө иудей гэж хэлдэг атлаа тийм биш хүмүүсийн нэгэн адил дүрсэлдэг. Тэд өөрсдийгөө Абрахамын хүүхдүүд хэмээн шаардаж байгаа боловч үнэхээр худал хэлж байна.

Behold, I will make them of the synagogue of Satan, which say they are Jews, and are not, but do lie; behold, I will make them to come and worship before thy feet, and to know that I have loved thee. Revelation 3:9.

Харагтун, өөрсдийгөө иудейчүүд мөн гэж хэлдэг атлаа тийм биш, харин худал хэлдэг Сатаны синагогийн хүмүүсийг Би ирүүлж, чиний хөлийн өмнө мөргүүлэн, Би чамайг хайрласныг тэдэнд мэдүүлэх болно. Илчлэлт 3:9.

They have accepted the mark of the papacy and thus have accepted his character. They profess to be Jews, or they profess to be Sabbath-keeping Adventists, but they then have the character of the pope, who among other things sits “in the temple of God.” They profess to be Adventists, or they profess to be in the Adventist temple, but they are no more Adventists than the pope is Christian.

Тэд папын эрх мэдлийн тамгыг хүлээн авсан бөгөөд ингэснээр түүний зан чанарыг ч мөн хүлээн авсан юм. Тэд өөрсдийгөө иудейчүүд гэж тунхагладаг, эсвэл өөрсдийгөө Саббат сахигч Адвентистууд гэж тунхагладаг боловч, тэгсэн атлаа бусад зүйлсийн дотор “Бурханы сүмд” суудаг папын зан чанартай байдаг. Тэд өөрсдийгөө Адвентистууд гэж тунхагладаг, эсвэл өөрсдийгөө Адвентист сүмд байна гэж тунхагладаг боловч, пап Христэд итгэгч биштэй адил тэд ч Адвентист биш юм.

Those running “to and fro” seeking “the word of the Lord” are not “the wise” identified in the book of Daniel—but they are identified as “virgins.” It is obvious that those who are wandering, starving and dying of thirst in the verses do not “understand” the “words of the Lord” for they are seeking that very thing in the verses. The Word of the Lord that is revealed just before probation closes is the Revelation of Jesus Christ, and the foolish, wicked or “fair virgins” are those who did not understand the increase of knowledge from the book of Daniel. They did not have the necessary oil to follow on to the wedding as Matthew teaches.

“ЭЗЭНий үгийг” эрэн “нааш цааш гүйгчид” нь Даниелын номд тодорхойлогдсон “ухаалаг хүмүүс” биш—харин тэд “онгон бүсгүйчүүд” хэмээн тодорхойлогддог. Эдгээр эшлэлүүдэд тэнүүчилж, өлсөж, цангаж үхэж буй хүмүүс “ЭЗЭНий үгсийг” “ойлгодоггүй” нь илэрхий бөгөөд, учир нь тэд эшлэлүүдэд яг тэр зүйлийг эрж байна. Хаалтын хугацаа дуусахаас яг өмнө илчлэгддэг ЭЗЭНий Үг бол Есүс Христийн Илчлэл мөн бөгөөд, мунхаг, хорон муу буюу “үзэсгэлэнт онгон бүсгүйчүүд” нь Даниелын номоос ирэх мэдлэгийн нэмэгдлийг ойлгоогүй хүмүүс юм. Матай заасанчлан, тэдэнд хурим руу цааш дагалдан ороход шаардлагатай тос байгаагүй.

That “famine” is the close of probation. Amos’ “virgins” who are seeking for bread (the Word of God) and water (the Holy Spirit) in the verses, are Daniel’s “wicked” that do not “understand”. They are Matthew’s foolish virgins who are seeking for the Holy Spirit, which together on three witnesses identifies those who realize their opportunity to prepare for the marriage is past and they have no garment to go to the wedding, for they refused to “hear” the special message that is now being unsealed. From the time when the special message is unsealed, until the close of probation is the time of the last call for salvation. To come to that time unprepared is to prepare to hear the words, “Too late!”

Тэрхүү “өлсгөлөн” нь авралын боломж хаагдахыг хэлнэ. Эдгээр эшлэл дэх талхыг (Бурханы Үг) болон усыг (Ариун Сүнс) эрэн хайж буй Амосын “онгон охид” нь “ойлгодоггүй” Даниелын “хорон муу хүмүүс” мөн. Тэд бол Ариун Сүнсийг эрэн хайж буй Матайн мунхаг онгон охид бөгөөд энэ нь гурван гэрчийн дагуу, гэрлэлтийн найрт бэлтгэх боломж нь өнгөрснийг ухаарч, хуримд очих хувцасгүй гэдгээ мэдэх хүмүүсийг зааж байна; учир нь тэд одоо лац нь тайлагдаж буй онцгой мэдээг “сонсохоос” татгалзсан юм. Онцгой мэдээ лацнаасаа тайлагдах үеэс эхлэн авралын боломж хаагдах хүртэлх хугацаа нь авралд дуудах сүүлчийн дуудлагын цаг юм. Тэр цагт бэлтгэлгүй хүрнэ гэдэг нь “Хэтэрхий оройтлоо!” гэсэн үгийг сонсоход өөрийгөө бэлтгэнэ гэсэн үг юм.

“There is a world lying in wickedness, in deception and delusion, in the very shadow of death,—asleep, asleep. Who are feeling travail of soul to awaken them? What voice can reach them? My mind was carried to the future, when the signal will be given. ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet him.’ But some will have delayed to obtain the oil for replenishing their lamps, and too late they will find that character, which is represented by the oil, is not transferable.” Review and Herald, February 11, 1896.

“Хорон муу, мэхлэлт ба төөрөгдөл дунд, үхлийн яг сүүдэр дор хэвтэж буй нэгэн ертөнц байна,—нойрсож байна, нойрсож байна. Тэднийг сэрээхийн тулд хэн сэтгэлийн шаналал тээж байна вэ? Ямар дуу хоолой тэдэнд хүрч чадах вэ? Миний оюун ухаан ирээдүй рүү аваачигдаж, дохион өгөгдөх тэр цагийг харлаа. ‘Харагтун, Сүйт Залуу ирж байна; Түүнийг угтахаар гарцгаа.’ Гэвч зарим нь дэнлүүндээ дахин дүүргэх тосыг олж авахыг хойшлуулсан байх бөгөөд, хэтэрхий оройтсон хойноо тэд тосоор дүрслэгдсэн зан чанар шилжүүлж өгөгдөх боломжгүйг мэдэх болно.” Review and Herald, February 11, 1896.

The prophetic line represented by the parable of the ten virgins uses oil to represent character, but “the golden oil” and “holy oil” also represents the messages of “God’s Spirit.”

Арван онгон охины тухай сургаалт зүйрлэлээр дүрслэгдсэн эш үзүүллэгийн шугамд тос нь зан чанарыг төлөөлдөг боловч “алтан тос” болон “ариун тос” нь мөн “Бурханы Сүнсний” мэдээнүүдийг төлөөлдөг.

“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.

“Бүх газрын Эзэний дэргэд зогсогч тослогдсон хүмүүс нь нэгэн цагт халхлагч херуб байсан Сатанд өгөгдөж байсан байр суурийг эзэмшдэг. Өөрийн сэнтийг хүрээлэн буй ариун оршигчдоор дамжуулан Эзэн газар дэлхийн оршин суугчидтай тасралтгүй харилцааг хадгалдаг. Алтан тос нь итгэгчдийн дэнлүүнүүдийг анивчин бөхөхгүй байлгахын тулд Бурхан тэднийг ханган тэтгэдэг нигүүлслийг төлөөлдөг. Хэрэв энэхүү ариун тос Бурханы Сүнсний мэдээнүүдээр дамжин тэнгэрээс юүлэгддэггүйсэн бол, муу ёрын хүчин агентууд хүмүүст бүрэн ноёрхох байв.

“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.

Бурхан бидэнд илгээдэг мэдээг нь хүлээн авдаггүй үед Түүнд доромжлол учирдаг. Ингэснээр бид Түүний харанхуйд буй хүмүүст дамжуулагдахаар бидний сүнсэнд юүлэхийг хүсдэг алтан тосыг няцаадаг. “Харагтун, хүргэн ирж байна; түүнийг угтан гарагтун” гэсэн дуудлага ирэх үед ариун тосыг хүлээн аваагүй, зүрх сэтгэлдээ Христийн нигүүлслийг нандигнаагүй хүмүүс мэргэн бус онгон охидын адил Эзэнтэйгээ уулзахад бэлэн биш гэдгээ олж мэднэ. Тэд тосыг олж авах хүчийг өөрсдөө дотроо агуулаагүй бөгөөд тэдний амьдрал сүйрэлд хүрсэн байдаг. Харин Бурханы Ариун Сүнсийг гуйвал, хэрэв бид Мосегийн адил “Надад Өөрийн алдрыг үзүүлээч” хэмээн гуйн гуйвбал, Бурханы хайр бидний зүрх сэтгэлд элбэгээр асгарна. Алтан хоолойгоор дамжин алтан тос бидэнд дамжуулагдана. “Цэргийн ЭЗЭН айлдаж байна: Хүчээр ч биш, чадлаар ч биш, харин Миний Сүнсээр.” Зөвт байдлын Нарны тод туяаг хүлээн авснаар Бурханы хүүхдүүд ертөнцөд гэрэл мэт гэрэлтдэг. Review and Herald, July 20, 1897.

Those running “to and fro” in Amos add to the testimony identifying the class of Seventh-day Adventist’s that reject their responsibility to “understand” the special message from the book of Revelation that is unsealed when “the time is at hand.”

Амос дахь “нааш цааш гүйж” буй хүмүүс нь, “цаг нь ойрхон” болсон үед лац нь тайлагддаг Илчлэлийн номын онцгой мэдээг “ойлгох” хариуцлагаа няцаадаг Долоо дахь өдрийн Адвентистуудын бүлгийг танин тодорхойлох гэрчлэлд нэмэр болдог.

“We are now living in a most perilous time, and not one of us should be tardy in seeking a preparation for the coming of Christ. Let none follow the example of the foolish virgins, and think that it will be safe to wait until the crisis comes before gaining a preparation of character to stand in that time. It will be too late to seek for the righteousness of Christ when the guests are called in and examined. Now is the time to put on the righteousness of Christ,—the wedding garment that will fit you to enter into the marriage supper of the Lamb. In the parable, the foolish virgins are represented as begging for oil, and failing to receive it at their request. This is symbolic of those who have not prepared themselves by developing a character to stand in a time of crisis. It is as if they should go to their neighbors and say, Give me your character, or I shall be lost. Those that were wise could not impart their oil to the flickering lamps of the foolish virgins. Character is not transferable. It is not to be bought or sold; it is to be acquired. The Lord has given to every individual an opportunity to obtain a righteous character through the hours of probation; but he has not provided a way by which one human agent may impart to another the character which he has developed by going through hard experiences, by learning lessons from the great Teacher, so that he can manifest patience under trial, and exercise faith so that he can remove mountains of impossibility. It is impossible to impart the fragrance of love,—to give to another gentleness, tact, and perseverance. It is impossible for one human heart to pour into another the love of God and humanity.

“Бид эдүгээ хамгийн аюултай цаг үед амьдарч байна. Христийн ирэлтэд бэлтгэгдэхийг эрэлхийлэхдээ бидний хэн нь ч хойрго байж үл болно. Хэн ч ухаангүй охидын жишээг дагаж, тэр цагт бат зогсох зан чанарын бэлтгэлийг олж авахаасаа өмнө хямрал иртэл хүлээх нь аюулгүй гэж бүү бодог. Зочдыг дуудаж, шалган үзэх үед Христийн зөвт байдлыг эрэн хайхад хэтэрхий оройтсон байх болно. Одоо бол Хурганы хуримын зоогт ороход та нарыг зохистой болгох Христийн зөвт байдлыг, өөрөөр хэлбэл хуримын хувцсыг, өмсөх цаг мөн. Сургаалт зүйрлэлд ухаангүй охид тос гуйсан боловч хүсэлтээрээ түүнийг авч чадалгүй үлдсэнээр дүрслэгддэг. Энэ нь хямралын үед бат зогсох зан чанарыг хөгжүүлэн өөрсдийгөө бэлтгээгүй хүмүүсийг бэлгэддэг. Энэ нь тэд хөршүүддээ очоод: “Надад өөрийнхөө зан чанарыг өгөөч, эс тэгвээс би сүйрнэ” гэж хэлж байгаа мэт юм. Мэргэн байсан хүмүүс ухаангүй охидын анивчсан дэнлүүнд өөрсдийн тосыг өгч чадахгүй байв. Зан чанар бол шилжүүлэн өгч болдог зүйл биш. Түүнийг худалдаж ч, зарж ч болдоггүй; түүнийг олж авах ёстой. Эзэн туршилтын хугацааны туршид зөвт зан чанарыг олж авах боломжийг хувь хүн бүрд өгсөн. Гэвч хүнд сорилтуудыг туулж, Агуу Багшаас сургамж авч, ингэснээр сорилтын дор тэвчээрийг илэрхийлж, боломжгүй мэт санагдах уулсыг ч хөдөлгөх итгэлийг хэрэгжүүлж хөгжүүлсэн зан чанараа нэг хүний төлөөлөгч нөгөөд дамжуулан өгөх арга замыг Тэр бэлтгээгүй. Хайрын анхилуун үнэрийг дамжуулах, өөр хүнд дөлгөөн байдал, эв дүй, тэвчээр хатуужлыг өгөх нь боломжгүй. Нэг хүний зүрх нөгөөдөө Бурханы болон хүн төрөлхтний төлөөх хайрыг юүлэн өгөх боломжгүй юм.”

“But the day is coming, and it is close upon us, when every phase of character will be revealed by special temptation. Those who remain true to principle, who exercise faith to the end, will be those who have proved true under test and trial during the previous hours of their probation, and have formed characters after the likeness of Christ. It will be those who have cultivated close acquaintance with Christ, who, through his wisdom and grace, are partakers of the divine nature. But no human being can give to another, heart-devotion and noble qualities of mind, and supply his deficiencies with moral power. We can each do much for each other by giving to men a Christlike example, thus influencing them to go to Christ for the righteousness without which they cannot stand in the judgment. Men should prayerfully consider the important matter of character-building, and frame their characters after the divine model.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.

“Гэвч өдөр ирж байна, мөн тэр бидний дээр тун ойртон иржээ; тэр үед зан чанарын бүхий л тал тусгай сорилтоор илчлэгдэнэ. Зарчимдаа үнэнчээр үлдэж, эцсээ хүртэл итгэлийг хэрэгжүүлэх хүмүүс нь авралын боломжит хугацааныхаа өмнөх мөчүүдэд сорилт ба шалгалтын дор үнэнч нь батлагдсан, мөн Христийн дүр төрхийн дагуу зан чанараа төлөвшүүлсэн хүмүүс байх болно. Христтэй ойр дотно танилцааг төлөвшүүлсэн, Түүний мэргэн ухаан ба нигүүлслээр дамжин бурханлаг мөн чанарын хүртэгчид болсон хүмүүс л тэд байх болно. Гэвч нэг ч хүн нөгөөдөө зүрхний чин үнэнч байдлыг болон оюун санааны эрхэм чанаруудыг өгч, түүний дутагдлыг ёс суртахууны хүчээр нөхөж чаддаггүй. Христтэй адил үлгэр жишээг хүмүүст үзүүлснээр, тийнхүү тэдэнд шүүлтэд зогсож чадахгүй байх тийм зөвт байдлыг авахын тулд Христ рүү очиход нь нөлөөлөх замаар бид хүн бүрийн төлөө тус тусдаа ихийг хийж чадна. Хүмүүс зан чанарыг төлөвшүүлэх энэ чухал асуудлыг залбиралтайгаар авч үзэж, зан чанараа тэнгэрлэг загварын дагуу бүрдүүлэх ёстой.” The Youth’s Instructor, 1896 оны 1 дүгээр сарын 16.