दानीएलचे पुस्तक - एकशे सहा क्रमांकाचा ग्रंथ

आणि मी पाहिले, आणि स्वर्गाच्या मध्यभागातून उडणारा एक देवदूत ऐकला, जो मोठ्या आवाजाने म्हणत होता, “हाय, हाय, हाय, पृथ्वीवर राहणाऱ्यांवर, कारण त्या उरलेल्या तीन देवदूतांच्या तुतारींच्या आवाजांमुळे, ज्यांचा निनाद अजून व्हायचा आहे!” प्रकटीकरण 8:13.

“प्रभु कामगारांना आवाहन करतो की त्यांनी कॅनव्हॅसिंगच्या क्षेत्रात प्रवेश करावा, जेणेकरून वर्तमान सत्याचा प्रकाश धारण करणारी पुस्तके प्रसारित केली जावीत. जगातील लोकांना हे माहीत असणे आवश्यक आहे की काळाची चिन्हे पूर्ण होत आहेत. त्यांच्यापर्यंत अशी पुस्तके पोहोचवा जी त्यांना प्रकाश देतील. Daniel and Revelation, The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, आणि The Desire of Ages ही आता जगापर्यंत जावीत. Daniel and Revelation मध्ये अंतर्भूत असलेले महान शिक्षण ऑस्ट्रेलियातील अनेकांनी उत्कंठेने वाचले आहे. हे पुस्तक अनेक अमूल्य आत्म्यांना सत्याच्या ज्ञानापर्यंत आणण्याचे साधन ठरले आहे. Thoughts on Daniel and the Revelation याचा प्रसार करण्यासाठी जे काही करता येईल ते सर्व केले पाहिजे. या पुस्तकाचे स्थान घेऊ शकेल असे दुसरे कोणतेही पुस्तक मला ज्ञात नाही. हे देवाचा सहाय्यकारी हात आहे.”

“जे लोक बराच काळ सत्यामध्ये आहेत ते निद्रिस्त आहेत. त्यांना पवित्र आत्म्याद्वारे पवित्रीकरण प्राप्त होणे आवश्यक आहे. तिसऱ्या देवदूताचा संदेश मोठ्या आवाजात घोषित केला गेला पाहिजे. आपल्या समोर अत्यंत गंभीर विषय उभे आहेत. आपल्याकडे गमावण्यास वेळ नाही. देव करो की आपण अशा किरकोळ गोष्टींना परवानगी देऊ नये की ज्यामुळे जगाला दिला गेला पाहिजे असा प्रकाश झाकोळला जाईल.” Manuscript Releases, volume 21, 444.

जसा पक्षी भटकत असतो, जशी अबाबील उडत असते, तसा कारणाविना दिलेला शाप येणार नाही. नीतिसूत्रे 22:6.

“मला दाखविण्यात आले आहे की येथे देव अशा लोकांमधील पापाकडे तो कशा दृष्टीने पाहतो, जे स्वतःला त्याची आज्ञा पाळणारे लोक असल्याचे मान्य करतात. ज्यांना त्याच्या सामर्थ्याच्या विलक्षण प्रकटीकरणांचे साक्षीदार होण्याद्वारे त्याने विशेष मान दिला आहे, जसे प्राचीन इस्राएलला दिला होता, आणि जे तरीसुद्धा त्याच्या स्पष्ट आज्ञांकडे दुर्लक्ष करण्याचे धाडस करतात, ते त्याच्या क्रोधाचे विषय ठरतील. तो आपल्या लोकांना शिकवू इच्छितो की अवज्ञा व पाप ही त्याला अत्यंत अप्रिय आहेत आणि त्यांच्याकडे हलक्यापणे पाहिले जाऊ नये. तो आपल्याला दाखवितो की जेव्हा त्याचे लोक पापात आढळतात, तेव्हा त्यांनी तत्काळ ठाम उपाय करून ते पाप आपल्या मधून दूर करावे, जेणेकरून त्याची नापसंती त्यांच्यापैकी सर्वांवर राहू नये. परंतु जर लोकांची पापे जबाबदारीच्या स्थानांवरील लोकांनी दुर्लक्षित केली, तर त्याची नापसंती त्यांच्यावर राहील, आणि देवाचे लोक, एक समूह म्हणून, त्या पापांसाठी जबाबदार धरले जातील. भूतकाळात आपल्या लोकांशी केलेल्या व्यवहारांत प्रभु चर्चमधून अन्याय दूर करून तिला शुद्ध करण्याची आवश्यकता दर्शवितो. एक पापी असा अंधकार पसरवू शकतो की ज्यामुळे संपूर्ण मंडळीपासून देवाचा प्रकाश दूर राहील. जेव्हा लोकांना जाणवते की अंधकार त्यांच्यावर उतरू लागला आहे, आणि त्याचे कारण त्यांना ठाऊक नसते, तेव्हा त्यांनी मोठ्या नम्रतेने व आत्मनम्रतेने देवाचा मनापासून शोध घ्यावा, जोपर्यंत त्याच्या आत्म्याला शोक देणाऱ्या चुका शोधून काढल्या जात नाहीत आणि दूर केल्या जात नाहीत.”

“आम्ही देवाने मला दाखविलेल्या अस्तित्वात असलेल्या चुकींचा निषेध केला म्हणून आमच्याविरुद्ध जो पूर्वग्रह उत्पन्न झाला आहे, आणि कठोरता व तीव्रतेची जी आरोळी उठविण्यात आली आहे, ती अन्यायकारक आहे. देव आम्हाला बोलण्याची आज्ञा देतो, आणि आम्ही मौन बाळगणार नाही. जर त्याच्या लोकांमध्ये चुकीच्या गोष्टी उघडपणे दिसत असतील, आणि देवाचे सेवक त्यांच्याविषयी उदासीन राहून पुढे निघून जात असतील, तर ते प्रत्यक्षात पाप्याला पाठबळ देतात व त्याचे समर्थन करतात; आणि तेही तितकेच दोषी ठरतात व देवाची अप्रसन्नता त्यांच्यावर तितक्याच निश्चितपणे येईल; कारण दोषींच्या पापांसाठी त्यांना जबाबदार धरले जाईल. दर्शनात मला अशा अनेक उदाहरणांकडे निर्देश करण्यात आला आहे, जिथे देवाच्या सेवकांनी आपल्या मध्ये अस्तित्वात असलेल्या चुकींशी व पापांशी व्यवहार करण्यास केलेल्या दुर्लक्षामुळे देवाची अप्रसन्नता ओढवून घेतली गेली आहे. ज्यांनी या चुकींचे समर्थन केले, त्यांना लोकांनी स्वभावाने अत्यंत सौम्य आणि मनोहर असे मानले, केवळ यासाठी की त्यांनी शास्त्रवचनांनी स्पष्टपणे सांगितलेले कर्तव्य पार पाडण्याचे टाळले. ते कार्य त्यांच्या भावनांना रुचणारे नव्हते; म्हणून त्यांनी ते टाळले.” Testimonies, volume 3, 265.

“प्रचारक आणि लोक यांनी प्रकाशितवाक्याच्या पुस्तकाकडे गूढ आणि पवित्र शास्त्रातील इतर भागांपेक्षा कमी महत्त्वाचे असे मानून पाहिले आहे. परंतु मला दाखविण्यात आले की हे पुस्तक खरोखरच विशेषतः शेवटच्या दिवसांत जगणाऱ्यांच्या लाभाकरिता दिलेले एक प्रकटीकरण आहे, जेणेकरून त्यांना आपली खरी स्थिती आणि आपले कर्तव्य निश्चितपणे ओळखण्यास मार्गदर्शन मिळावे. देवाने विल्यम मिलर यांचे मन भविष्यवाण्यांकडे वळविले आणि प्रकाशितवाक्याच्या पुस्तकावर त्यांना महान प्रकाश दिला.” Early Writings, 231.

“आशियातील सात मंडळ्या म्हणजे ख्रिस्ताच्या मंडळीचा तिच्या सात स्वरूपांतील इतिहास होय—तिच्या सर्व वळणावळणांत, तिच्या सर्व समृद्धी व संकटांत, प्रेषितांच्या दिवसांपासून जगाच्या अंतापर्यंत. सात मुद्रा म्हणजे पृथ्वीवरील सत्ताधीश व राजे यांचे मंडळीवर झालेले व्यवहार, आणि त्याच काळात देवाने आपल्या लोकांचे केलेले संरक्षण, यांचा इतिहास होय. सात कर्णे म्हणजे पृथ्वीवर, किंवा रोमन राज्यावर, पाठविण्यात आलेल्या सात विशेष व भीषण न्यायांची कथा होय. आणि सात पात्रे म्हणजे पोपसत्ताक रोमवर पाठविण्यात आलेल्या सात अंतिम पीडा होत. यांच्यामध्ये इतर अनेक घटना मिसळलेल्या आहेत; त्या उपनद्यांच्या प्रवाहांप्रमाणे त्यांत विणल्या गेल्या आहेत, आणि भविष्यवाणीच्या महान नदीला परिपूर्ण करीत जातात, जोपर्यंत संपूर्ण प्रवाह अखेरीस अनंतकाळाच्या महासागरात आपल्याला पोहोचवीत नाही.”

“माझ्या मते, प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील योहानाच्या भविष्यवाणीची ही योजना आहे. आणि जो मनुष्य हे पुस्तक समजून घेण्याची इच्छा करतो, त्याला देवाच्या वचनाच्या इतर भागांचे सखोल ज्ञान असले पाहिजे. या भविष्यवाणीत वापरलेली प्रतीके आणि रूपके, त्याच ग्रंथात सर्वच स्पष्ट केलेली नाहीत, तर ती इतर संदेष्ट्यांमध्ये शोधली पाहिजेत, आणि पवित्र शास्त्रातील इतर उताऱ्यांमध्ये त्यांचे स्पष्टीकरण केले गेले पाहिजे. म्हणून हे स्पष्ट आहे की, कोणत्याही एका भागाचे स्पष्ट ज्ञान प्राप्त करण्यासाठीही देवाने संपूर्णाचे अध्ययन अभिप्रेत ठेवले आहे.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.

प्रकटीकरणाच्या ४थ्या, ५व्या आणि ६व्या अध्यायांत आपल्या लक्षात या मुद्रांचा परिचय करून दिला आहे. या मुद्रांखाली प्रस्तुत केलेली दृश्ये प्रकटीकरण ६ मध्ये आणि प्रकटीकरण ८ च्या पहिल्या वचनात दर्शविली आहेत. ही दृश्ये स्पष्टपणे त्या घटनांचा समावेश करतात, ज्यांच्याशी मंडळीचा संबंध या युगाच्या आरंभापासून ख्रिस्ताच्या आगमनापर्यंत जोडलेला आहे.

“जरी सात मंडळ्या चर्चचा आंतरिक इतिहास प्रस्तुत करतात, तरी सात मुद्रा तिच्या बाह्य इतिहासातील महान घटनांना दृष्टिपथात आणतात.” उरियाह स्मिथ, The Biblical Institute, 253.

“आता आपण मंडळ्या, मोहरे, आणि पशू किंवा सजीव प्राणी, हे जिथपर्यंत एकाच कालखंडांचा व्याप करणारे म्हणून परस्परांशी ताडून पाहता येतात तिथपर्यंत मागोवा घेतला आहे. मोहरे संख्या सात आहेत, परंतु पशू केवळ चार आहेत. आणि येथे हे लक्षात घेणे उचित ठरेल, की पहिला, दुसरा, तिसरा आणि चौथा मोहर उघडला जातो तेव्हा पहिला, दुसरा, तिसरा आणि चौथा पशू ‘ये आणि पाहा’ असे म्हणताना ऐकू येतो; परंतु पाचवा, सहावा आणि सातवा मोहर उघडला जातो तेव्हा असा कोणताही आवाज ऐकू येत नाही. तसेच, शेवटच्या तीन मंडळ्या आणि शेवटचे तीन मोहरे, पहिल्या चार मंडळ्या आणि पहिल्या चार मोहरे जसे एकाच कालखंडांचा व्याप करणारे म्हणून परस्परांशी जुळतात, तसे जुळत नाहीत. परंतु, आपण दाखवून दिल्याप्रमाणे, मंडळ्या, मोहरे आणि पशू हे जवळजवळ 1800 वर्षांच्या अवकाशात, म्हणजे आपण वर्तमानकाळातील अर्धशतकाहून थोडे अधिक मागे येईपर्यंत, एकाच कालखंडांचा व्याप करणारे म्हणून परस्परांशी सुसंगत ठरतात.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.

“जेव्हा असे पुरुष पुढे येतात की जे देवाने आपल्या पवित्र आत्म्याद्वारे स्थापन केलेल्या पायाभरणीतील एक खुंटी किंवा स्तंभ हलवू पाहतात, तेव्हा आमच्या कार्यातील जे वृद्ध पुरुष अग्रदूत होते त्यांनी स्पष्टपणे बोलावे; आणि जे मृत आहेत त्यांनीही आमच्या नियतकालिकांत त्यांच्या लेखांचे पुनर्मुद्रण करून बोलावे. देवाने आपल्या लोकांना सत्याच्या मार्गाने पावलोपावली चालवित असता जो दैवी प्रकाशकिरण दिला आहे, तो एकवटून घ्या. हे सत्य काळ व कसोटी यांच्या परीक्षेत टिकून राहील.” Manuscript Release, 760, 10.

“जोपर्यंत सत्याचा अंगीकार करीत असल्याचा दावा करणारे लोक सैतानाची सेवा करीत असतात, तोपर्यंत त्याची नरकासमान सावली देव आणि स्वर्ग यांविषयी त्यांच्या दृष्टीला आड येईल. ते आपल्या पहिल्या प्रेमाचा त्याग केलेल्यांप्रमाणे असतील. त्यांना अनंतकाळच्या वास्तवांचे दर्शन होऊ शकणार नाही. देवाने आमच्यासाठी जे सिद्ध केले आहे, त्याचे प्रतीकात्मक चित्रण जखऱ्या, अध्याय 3 आणि 4, तसेच 4:12–14 मध्ये करण्यात आले आहे: ‘मग मी पुन्हा उत्तर देऊन त्याला म्हणालो, या दोन सुवर्ण नळ्यांद्वारे स्वतःमधून सुवर्ण तेल ओतणाऱ्या या दोन जैतूनाच्या फांद्या काय आहेत? तेव्हा त्याने मला उत्तर देऊन म्हटले, या काय आहेत हे तुला माहीत नाही काय? आणि मी म्हणालो, नाही, माझ्या प्रभो. तेव्हा तो म्हणाला, हे ते दोन अभिषिक्त आहेत, जे संपूर्ण पृथ्वीच्या प्रभूजवळ उभे आहेत.’”

“परमेश्वर सर्व साधनांनी परिपूर्ण आहे. त्याच्याकडे कोणत्याही साधनसुविधेचा अभाव नाही. आपल्या विश्वासाच्या अभावामुळे, आपल्या भौतिक वृत्तीमुळे, आपल्या उथळ बोलण्यामुळे, आपल्या अविश्वासामुळे—जो आपल्या संभाषणात प्रकट होतो—आपल्या भोवती अंधकारमय सावल्या दाटून येतात. ख्रिस्त शब्दात वा चारित्र्यात सर्वस्वी मनोहर, आणि दहा हजारांमध्ये श्रेष्ठ असा प्रकट होत नाही. जेव्हा आत्मा स्वतःला व्यर्थतेकडे उंचावण्यात संतुष्ट असतो, तेव्हा परमेश्वराचा आत्मा त्याच्यासाठी फारसे काही करू शकत नाही. आपल्या दूरदृष्टीहीन नजरेस सावली दिसते, परंतु तिच्या पलीकडील वैभव दिसत नाही. देवदूत चार वारे धरून ठेवत आहेत; ते एका क्रुद्ध घोड्याप्रमाणे दर्शविले गेले आहेत, जो सुटून निघण्याचा आणि संपूर्ण पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर धावून जाण्याचा प्रयत्न करीत आहे, आपल्या मार्गात विनाश व मृत्यू वाहून नेत आहे.”

“आपण अनंत जगाच्या अगदी उंबरठ्यावर असताना झोपून राहणार काय? आपण बोथट, थंड व मृत राहणार काय? अहो, आपल्या मंडळ्यांमध्ये देवाचा आत्मा आणि श्वास त्याच्या लोकांमध्ये फुंकला जावा, जेणेकरून ते आपल्या पायांवर उभे राहून जिवंत होतील. आपल्याला हे पाहण्याची गरज आहे की मार्ग अरुंद आहे, आणि दार संकुचित आहे. परंतु आपण त्या संकुचित दारातून आत गेल्यावर, त्याची विशालता अमर्याद आहे.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.