दानियेलाचे पुस्तक - क्रमांक तेरावा

दानीएलचा दुसरा अध्याय प्रकटीकरणाच्या चौदाव्या अध्यायातील दुसऱ्या देवदूताचे प्रतिनिधित्व करतो. त्या नात्याने तो तीन कसोट्यांपैकी दुसऱ्या कसोटीचे प्रतिनिधित्व करतो; या कसोट्या आहारविषयक कसोटी, त्यानंतर दृश्यविषयक कसोटी आणि अखेरीस लिटमस कसोटी अशा स्वरूपात दर्शविल्या आहेत. या तिन्ही कसोट्या, ज्या भविष्यसूचक मार्गचिन्हेही आहेत, प्रकटीकरणाच्या चौदाव्या अध्यायातील पहिल्या देवदूताच्या संदेशात आढळतात. प्रकटीकरणाच्या चौदाव्या अध्यायातील पहिल्या देवदूताप्रमाणेच, दानीएलच्या पहिल्या अध्यायातही या तिन्ही कसोट्यांपैकी प्रत्येक कसोटी समाविष्ट आहे.

दुसरी चाचणी, किंवा दुसऱ्या देवदूताचा संदेश, पहिल्या चाचणीच्या शेवटी आरंभ होतो. पहिल्या अध्यायानंतर दुसरा अध्याय येतो. दुसऱ्या चाचणीचा समारोप लागोपाठ तिसऱ्या चाचणीची सुरुवात करतो. दुसऱ्या चाचणीद्वारे दर्शविलेला कालखंड दानियेलाच्या बंदिवासातील सत्तर वर्षांनी प्रतीकात्मकरीत्या दर्शविला गेला होता; तो यहोयाकीमच्या पराभवाने आरंभ झाला आणि कूरूशच्या आज्ञापत्राने समाप्त झाला. त्या सत्तर वर्षांचा शेवट जवळ येऊ लागला तेव्हा, दानियेलाने देवाच्या भविष्यवाणीमय वचनाद्वारे ओळखले की अंत समीप आला होता.

दानीएल शेवटच्या दिवसांतील देवाच्या त्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो जे सत्तर वर्षांच्या बंदिवासाचा प्रतीकात्मक अर्थ ओळखतात; आणि ही ओळख त्या सत्तर प्रतीकात्मक वर्षांचा अंत होण्याच्या थोड्याच आधी घडते. देवाच्या लोकांनी सत्तर वर्षांच्या बंदिवासाचा योग्य अर्थ समजून घेतला आहे; परंतु दानीएल जे प्रतिनिधित्व करतो ते म्हणजे ही समज की ती सत्तर वर्षे ११ सप्टेंबर २००१ पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंतच्या भविष्यवाणीतील कालखंडाचे प्रतिनिधित्व करतात. दानीएलसाठी, ती वर्षे कोरेशाच्या फर्मानाने संपली; आणि शेवटच्या दिवसांत ते अमेरिकेतील रविवारच्या कायद्याचे प्रतिनिधित्व करते.

रविवारचा कायदा लागू होण्याच्या थोड्याच आधी, प्रतीकात्मक सत्तर वर्षांद्वारे दर्शविलेल्या भविष्यसूचक आकलनाविषयी देवाचे लोक जागृत होतात. त्या प्रतीकात्मक वर्षांची सुरुवात यहोयाकीमपासून झाली, जो ११ सप्टेंबर २००१ या दिवसाचे प्रतिनिधित्व करतो; त्या दिवशी तिसऱ्या अनर्थातील इस्लामच्या आगमनाबरोबरच प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायातील सामर्थ्यवान देवदूत खाली उतरला आणि त्याने बाबेलच्या पतनाची घोषणा केली. बाबेलचे पतन दुसऱ्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करते, आणि ११ सप्टेंबर २००१ रोजी, ज्या लोकांनी देवदूताच्या हातात असलेले लपविलेले पुस्तक खाल्ले होते, त्यांच्यासाठी परीक्षेचा दुसरा कालखंड सुरू झाला. प्रतीकात्मक सत्तर वर्षांद्वारे दर्शविलेला हा कालखंड रविवारचा कायदा लागू होईपर्यंत चालू राहतो.

अंत जवळ येत असताना, दारयावेशाच्या कारकिर्दीच्या पहिल्या वर्षातील दानीएलाच्या अनुभवातून पूर्वरूपाने दर्शविल्याप्रमाणे, देवाचे लोक श्वापदाच्या प्रतिमेच्या कसोटीविषयी जागृत होतात. श्वापदाच्या प्रतिमेच्या कसोटीशी संबंधित काही सत्ये त्यांना पूर्वीपासून समजलेली असतात; परंतु दुसऱ्या देवदूताच्या भविष्यसूचक कालखंडाच्या समाप्तीच्या अगदी आधी त्यांना जो सत्यांश समजू लागतो, तो अंधकारात दडलेला राहिलेला असतो. जेव्हा दानीएलाने देवाच्या भविष्यसूचक वचनाचा अभ्यास केला आणि त्यानंतर त्याला सत्तर वर्षांचे महत्त्व उमगले, तेव्हा तो प्रार्थना करण्यास प्रवृत्त झाला; ज्याप्रमाणे यापूर्वी नबुखद्नेस्सराला पडलेल्या प्रतिमेच्या स्वप्नासंबंधी त्याने दिलेल्या जीवघेण्या धमकीची जाणीव झाल्यावर तो प्रार्थना करण्यास प्रवृत्त झाला होता. दानीएलाच्या पुस्तकाच्या नवव्या अध्यायात, दुसऱ्या अध्यायाप्रमाणेच, दानीएल प्रार्थना करीत असताना त्याला भविष्यसूचक प्रकाश प्राप्त झाला.

दानियेल प्रार्थना करीत असताना त्याला देण्यात आलेले “कौशल्य व समज” हे दुसऱ्या अध्यायातील त्याच्या प्रार्थनेशी सुसंगत आहे.

ओळीवर ओळ, दानिएलच्या दोन प्रार्थना ही एकच प्रार्थना आहेत. त्या दोन्ही अशा इतिहासकाळात दिल्या जातात, जो प्रतीकात्मक रीतीने दुसऱ्या दूताच्या दृश्य परीक्षेचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि जो ११ सप्टेंबर, २००१ ते लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यादरम्यान घडतो. नबुखद्नेस्सरकडून येऊ घातलेल्या मृत्यूच्या धमकीच्या पार्श्वभूमीवर, तसेच यिर्मयाच्या सत्तर वर्षांचे आणि मोशेच्या सात वेळांच्या शपथेचे भविष्यवाणीविषयक ज्ञान बाळगून, दानिएल लेवीयपुस्तक सव्वीस मधील प्रार्थना करतो, आणि त्याच वेळी देवाने त्याला बायबलमधील भविष्यवाणीचे अंतिम भविष्यसूचक रहस्य प्रकट करावे अशी विनंती करतो. ते रहस्य, ज्याची योहान येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण अशी ओळख करून देतो.

नवव्या अध्यायात, दानियेल दोन राज्यांच्या संक्रमणाच्या टप्प्यावर आढळतो. बाबेल नुकतेच मेदी व पारशी यांच्या हाती पडले आहे, कारण हा दारियसच्या राज्याच्या पहिल्या वर्षाचा काळ आहे; अशा प्रकारे देवाच्या लोकांना अंतिम दिवसांत त्या संक्रमणबिंदूवर उभे केले जाते, जो पहिल्या देवदूताच्या संदेशाच्या चळवळीत आणि तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या चळवळीतही चिन्हांकित करण्यात आला होता.

फिलदेल्फियाच्या मिलरवादी चळवळीचे १८५६ मध्ये लावदिकीयात संक्रमण झाले, आणि प्रकटीकरणाच्या अकराव्या अध्यायात वर्णन केलेल्या रस्त्यावर मृतावस्थेत पडून राहण्याचे साडेतीन दिवस संपल्यावर फ्यूचर फॉर अमेरिका या लावदिकीयाच्या चळवळीचे फिलदेल्फियाच्या चळवळीत संक्रमण होते. १८५६ पासून १८६३ पर्यंत मिलरवाद्यांची फिलदेल्फियाची चळवळ ज्या कसोटीत अपयशी ठरली, ती “सात काळ” या सिद्धान्ताशी संबंधित होती.

Future for America च्या Laodicean चळवळीची कसोटी ही त्यांच्या विखुरलेल्या अवस्थेची ओळख करून घेण्याच्या आवश्यकतेशी संबंधित आहे, आणि त्यानंतर Leviticus twenty-six मधील प्रार्थना व अनुभवात प्रवेश करण्याशीही संबंधित आहे. Daniel हा Babylon आणि Medo-Persian साम्राज्यांमधील संक्रमणकाळात होता, आणि Cyrus च्या फर्मानाने चिन्हांकित केलेल्या सत्तर वर्षांच्या कालखंडाच्या समाप्तीच्या अगोदर होता. Daniel च्या प्रार्थनेचा संदर्भ हा सत्तर वर्षांचा आहे, आणि ही सत्तर वर्षे Moses च्या “seven times” चे प्रतिनिधित्व करतात. Daniel च्या दोन्ही प्रार्थना त्या संक्रमणकाळाशी सुसंगत आहेत, जो पहिल्या देवदूताच्या चळवळीत “seven times” ने चिन्हांकित केलेला आहे, तसेच तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीतही.

दानीएलाला प्रकट झालेले “रहस्य” म्हणजे नबुखद्नेस्सराच्या प्रतिमेचे प्रकटीकरण होय. अखेरच्या दिवसांत नबुखद्नेस्सराच्या प्रतिमेचे “रहस्य” हे आहे की, ती चार नव्हे, तर आठ राज्यांचे प्रतिनिधित्व करते. “आठवा हा सातांपैकी आहे” या वर्गवारीतील मागील लेखांमध्ये हे सत्य यापूर्वीच मांडले गेले आहे. सातांपैकी असलेले आठवे राज्य जेव्हा उदयास येते, त्या संक्रमणबिंदूचे प्रकटीकरण या रहस्यात अंतर्भूत आहे. नबुखद्नेस्सराच्या प्रतिमेचे “रहस्य” म्हणजे खऱ्या प्रोटेस्टंटवादाच्या शिंगाच्या आणि प्रजासत्ताकवादाच्या शिंगाच्या पुनरुत्थानाची पुष्टी होय. या दोन्ही पुनरुत्थानांवरून प्रत्येक शिंग आठवे आहे, परंतु ते सातांपैकीच आहे, हे स्पष्ट होते; आणि या दोन्ही शिंगांचे सहाव्यापासून आठव्यापर्यंतचे संक्रमण मोशेच्या “सात काळां”शी संबंधित असलेल्या एका कसोटीच्या भविष्यसूचक संदर्भात घडते. दानीएलाद्वारे दर्शविल्याप्रमाणे, हे संक्रमण कोरेशाचा हुकूम निघण्याच्या अगदी आधी घडते; हा हुकूम अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांतील रविवारच्या कायद्याच्या हुकुमाचे प्रतिनिधित्व करतो. त्यानंतर, रविवारच्या कायद्याच्या वेळी, घडामोडी वेगाने घडत असताना, पोपशाही सातांपैकी असलेले आठवे मस्तक बनते आणि तिची प्राणघातक जखम भरून येते; कारण दानीएलाच्या दुसऱ्या अध्यायातील नबुखद्नेस्सराच्या प्रतिमेद्वारे दर्शविल्याप्रमाणे, तीही एका भविष्यसूचक संक्रमणातून जाते.

दानीएलाला ते रहस्य प्रकट झाल्यावर त्याच्या दोन्ही नावांचा उल्लेख केला जातो; यावरून स्पष्ट होते की तो अशा करारबद्ध लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो, ज्यांनी अंतिम दिवसांत एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या फिलादेल्फियन चळवळीत नुकताच प्रवेश केला आहे. “रहस्य” समजून घेण्यास असमर्थ असल्यामुळे कोणाचीही हत्या केली जाऊ नये, अशी विनंती करून तो देवाच्या सेवकाचे चारित्र्य प्रकट करतो. दानीएलाला शोधून काढल्याचे श्रेय राजाकडून मिळवू पाहणारा नबुखद्नेस्सराचा सेवक अर्योक याच्या चारित्र्याच्या पार्श्वभूमीवर दानीएलाच्या चारित्र्यातील विरोध ठळकपणे दाखवला जातो. यानंतर दानीएल नबुखद्नेस्सराच्या प्रश्नाला प्रतिप्रश्नाने उत्तर देऊन खरे संदेष्टीय प्रकटीकरण आणि बाबेलच्या ज्ञानी पुरुषांचे प्रकटीकरण यांतील भेद स्पष्ट करतो आणि मग, अर्योकाप्रमाणे न वागता, “रहस्य” समजल्याचा फायदा स्वतःची प्रतिष्ठा वाढवण्यासाठी घेत नाही, तर त्याऐवजी स्वर्गातील देवाचा गौरव करतो.

दानीएल “रहस्य” मांडण्यास सुरुवात करताना, अंतिम दिवसांत काय घडेल हे स्पष्ट करणारे “रहस्य” म्हणून त्याची ओळख करून देतो. सात मेघगर्जनांच्या दडलेल्या इतिहासाचे रहस्य अंतिम दिवसांत काय घडेल हे स्पष्ट करते. कृपाकाळ संपण्याच्या अगदी आधी ज्यावरील मुद्रा उघडली जाते, त्या अंतिम दिवसांसंबंधीच्या रहस्याचा नबुखद्नेस्सराची प्रतिमा हा एक घटक आहे. दारयावेशाच्या कारकिर्दीच्या पहिल्या वर्षात दानीएलाने दर्शविल्याप्रमाणे, पृथ्वीतून आलेल्या श्वापदाची दोन्ही शिंगे ज्या संक्रमणकाळात त्या सातांपैकीच असलेले आठवे बनतात, त्या काळात कृपाकाळ संपण्याच्या अगदी आधी हे रहस्य प्रकट केले जाते.

नबुखद्नेस्सरचे स्वप्न अखेरच्या दिवसांविषयी आहे, या वस्तुस्थितीला दुसरी साक्ष देऊन दानीएल हे सत्य प्रस्थापित करतो; तो म्हणतो, “रहस्ये प्रकट करणारा काय घडणार आहे ते तुला कळवितो,” “यानंतर.” मग दानीएल स्पष्ट करतो की ते रहस्य त्याच्यासाठी देण्यात आले नव्हते किंवा इतर कोणत्याही मनुष्यापेक्षा त्याच्याजवळ अधिक शहाणपण होते म्हणूनही देण्यात आले नव्हते, तर ते “रहस्य” नबुखद्नेस्सरला “जे त्याचा अर्थ प्रकट करतील त्यांच्यासाठी” देण्यात आले होते. अखेरच्या दिवसांत जे बाबेलच्या आध्यात्मिक राजाला त्या स्वप्नाचा “अर्थ” सांगतील, त्यांच्यासाठी ते “रहस्य” देण्यात आले होते. ते रहस्य विशेषतः एक लाख चव्वेचाळीस हजारांसाठी देण्यात आले होते, कारण अखेरच्या दिवसांत बाबेलच्या अंतिम पतनाची घोषणा करणाऱ्यांसाठीच ते “रहस्य” आहे. त्यानंतर दानीएल प्रतिमेचे ते स्वप्न प्रकट करतो, जे अंधकारात दडलेले होते आणि ज्यामुळे जीवन-मरणाची कसोटी निर्माण झाली होती.

नेबुखद्नेस्सराच्या स्वप्नाने त्याच्या काळापासून अखेरच्या दिवसांपर्यंत बायबलमधील भविष्यवाणीतील राज्ये ओळखून दाखविली, जेव्हा नेबुखद्नेस्सरासमोर आपल्या सादरीकरणात दानियेलाद्वारे, आणि हातांशिवाय कापून काढलेल्या त्या दगडाद्वारे, ज्याने प्रतिमेत दर्शविलेली पृथ्वीवरील राज्ये नाश केली, अशा प्रकारे प्रतिनिधित्व केलेले एक लाख चव्वेचाळीस हजार, आणि मग तो दगड संपूर्ण पृथ्वी भरून टाकणारा पर्वत बनतो. हे स्वप्न उत्तरकाळाविषयी होते, त्या भविष्यसूचक संक्रमणबिंदूविषयी, जेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांना शेवटचे भविष्यसूचक रहस्य प्रकट केले जाते.

खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाचे ध्वजचिन्ह म्हणून ते मग मरणासन्न जगाला तिसऱ्या देवदूताचा संदेश पोहोचवतात. अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांत रविवारचा कायदा लागू होतो आणि श्वापदाची खूण सक्तीने लादली जाते, तेव्हा हा संदेश वाढत जाऊन बुलंद पुकाराचे रूप धारण करतो. त्या आदेशापूर्वी, अंतकाळात दानीएल ज्यांचे प्रतिनिधित्व करतो, त्यांना श्वापदाच्या प्रतिमेसंबंधीच्या कसोटीला सामोरे जावे लागणार आहे. ही दृश्य स्वरूपाची कसोटी आहे आणि तिच्यासाठी रविवारच्या कायद्याचा आदेश घडवून आणणाऱ्या हालचाली दानीएल ज्यांचे प्रतिनिधित्व करतो त्यांना दिसणे आवश्यक आहे. अंधारात दडलेली प्रतिमेसंबंधीची कसोटी पाहण्यास त्यांना सक्षम करणारी दैवी कार्यपद्धती त्यांनी निवडली आहे की नाही, हे जाणून घेण्यासाठी त्यांची कसोटी घेतली जाते. त्यांच्या कसोटीत स्वतःला नम्र करणे आणि कबुली देणे यांचा समावेश आहे. दानीएलाला स्वप्ने आणि दृष्टान्त समजून घेण्याची बुद्धी देण्यात आली होती, हे मान्य करणेही तिच्यात अंतर्भूत आहे; कारण अरण्यात पुकारणाऱ्या दानीएलाचा आवाज ऐकण्यास जर त्यांनी नकार दिला, तर ख्रिस्ताच्या काळात बाप्तिस्मा करणाऱ्या योहानाचा संदेश नाकारणाऱ्यांसारखेच ते ठरतात.

सिस्टर व्हाइट आपल्याला कळवितात की दानिएल आणि प्रकटीकरण ही पुस्तके एकमेकांना परिपूर्ण करतात; आणि त्यांनी वापरलेला “complement” हा शब्द परिपूर्णतेस आणणे असा अर्थ दर्शवितो. जुलै २०२३ च्या अखेरीस, यहूदाच्या वंशाचा सिंहाने, कृपाकाल समाप्त होण्याच्या अगदी आधी तो करील असे ज्याचे त्याने आश्वासन दिले होते, त्या प्रमाणे येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण उघडण्यास आरंभ केला. असे करताना, त्याने अशा बायबलमधील सत्यांची ओळख करून दिली जी यापूर्वी योग्यरीत्या समजली गेली होती, परंतु आता शेवटच्या दिवसांच्या परिप्रेक्ष्यात समजली जाणे अपेक्षित होते.

त्या सत्यांपैकी एक म्हणजे प्रकटीकरण अकरामधील दोन साक्षीदार. दुसरे म्हणजे प्रकटीकरण दहामधील “सात गडगडाट” यांची परिपूर्ण पूर्तता असलेला इतिहास. त्याने पवित्र सुधारणारेषांमधून अशी सत्ये प्रकट केली आहेत जी १८ जुलै, २०२० च्या निराशेची साक्ष देतात. प्रत्येक पवित्र सुधारणारेषेत असलेल्या चार मार्गचिन्हांचा त्याने उपयोग केला आहे; ही मार्गचिन्हे पहिल्या संदेशाच्या सामर्थ्यप्राप्तीपासून न्यायापर्यंतचा इतिहास अशा रीतीने दर्शवितात, जी यापूर्वी कधीही ओळखली गेली नव्हती. दानियेल अध्याय दोन या संकल्पनांपैकी अनेकांना परिपूर्णतेस नेतो; तथापि, Alpha and Omega म्हणून ओळखल्या गेलेल्या पद्धतीचे अन्न ग्रहण करण्यास नकार देणाऱ्यांसाठी ही गहन सत्ये अंधकारात लपलेली आहेत.

दानियेल अध्याय दोनच्या या अभ्यासाचा समारोप करताना, आपण दानियेल अध्याय दोनद्वारे परिपूर्णतेस आणण्यात आलेल्या काही सत्यांचा आणि मार्गचिन्हांचा सारांश मांडू व त्यांना परस्पर जोडू. असे करताना, आपण हे ओळखत आहोत की रात्रीच्या दृष्टांतात दानियेलास प्रकट करण्यात आलेले रहस्य ह्याच सत्यांचे प्रतिनिधित्व करते.

आम्ही पुढील लेखात संक्षेप आणि निष्कर्ष मांडू.