दानिएलाचे पुस्तक - एकशे पंचेचाळीसावा क्रमांक

२०१५ साली सर्वांत श्रीमंत राष्ट्राध्यक्षपदाच्या उमेदवाराने राष्ट्राध्यक्षपदासाठी उभे राहण्याचा आपला हेतू जाहीर केला तेव्हा जागृततावादाचा धर्म (सदोम) आणि साम्यवादाचे राजकारण (मिसर) उभे राहिले; आणि त्याने आपली राजकीय साक्ष दिल्यानंतर, २०२० साली त्याचा वध करण्यात आला. पोपाचा भविष्यसूचक रीतीने १७९८ मध्ये वध करण्यात आला, जेव्हा त्याने साडेतीन भविष्यसूचक दिवसांकरिता आपली सैतानी साक्ष दिली होती. तरीही देवाचे भविष्यसूचक वचन असे दर्शविते की अजगराबरोबरच्या आपल्या युद्धात पोप विजयी ठरतो.

मिसर हा तो महान अजगर आहे; आणि फिरऔनाचा नास्तिकवाद हा फ्रेंच राज्यक्रांतीच्या नास्तिकवादाचे, तसेच एकविसाव्या शतकातील जागतिकतावादाचे प्रतिरूप ठरला. पृथ्वी-पशूच्या एकविसाव्या शतकातील मर्यादांच्या परिघात असलेला तो जागतिकतावाद डेमोक्रॅटिक पक्षाद्वारे दर्शविला जातो. यहेज्केल स्पष्ट करतो की देव मिसराच्या विरोधात आहे; आणि पुढे त्या अध्यायात, यहेज्केल हेही स्पष्ट करतो की देव मिसराला उत्तरेकडील राजाच्या हाती देईल, जो त्या उताऱ्यात नेबुखद्नेस्सर म्हणून ओळखला जातो, आणि जो शेवटच्या दिवसांतील बनावट उत्तरेकडील राजाचे प्रतिनिधित्व करतो. तो बनावट उत्तरेकडील राजा म्हणजे पोपपद होय; आणि यहेज्केलद्वारे देव हे स्पष्ट करतो की, नेबुखद्नेस्सरने त्याच्या ताडनादंड म्हणून केलेल्या सेवेच्या बदल्यात देव मिसराला उत्तरेकडील राजाच्या हाती देईल. तो हेही स्पष्ट करतो की उत्तरवर्षाव येतो त्या कालखंडात तो मिसराला पोपच्या स्वाधीन करील.

ज्या “दिवशी” देव “इस्राएलच्या घराण्याचे शिंग अंकुरेल” असे घडवितो, तो दिवस ११ सप्टेंबर, २००१ हा आहे, जेव्हा उत्तरवर्षा शिंपडू लागला. त्या वेळी प्रभुने पहारेकरी उभे केले आणि म्हणाला, “तुरईच्या आवाजाकडे लक्ष द्या,” म्हणजे तिसऱ्या धिक्काराच्या आवाजाकडे; कारण त्याने हे दर्शविले की देव “त्यांच्या मध्ये तुला तोंड उघडण्याची संधी देईल.” “मध्ये” हा शब्द त्या कालखंडास दर्शवितो जो ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी सुरू झालेल्या उत्तरवर्षाच्या शिंपडण्याच्या आणि रविवारच्या कायद्यापाशी समाप्त होणाऱ्या काळाच्या दरम्यान आहे, जेव्हा पवित्र आत्मा अपरिमित रीतीने ओतला जातो. त्या दोन चिन्हबिंदूंच्या मध्ये, म्हणजेच त्या “मध्यभागी,” दोन साक्षीदार, किंवा दोन शिंगे, आपली साक्ष देणार होती, जोवर ते दोघेही २०२० मध्ये रस्त्यावर मारले गेले नाहीत.

ते मारले जाण्यापूर्वी त्यांनी आपली साक्ष दिली, आणि ते मारले गेल्यानंतर ते सातपैकी असलेल्या आठव्या रूपाने पुन्हा जिवंत झाले. त्यांना नास्तिकतेच्या (इजिप्त) आणि अनैतिकतेच्या (सदोम) अजगरसत्तेने ठार मारले. त्यांनी देवासाठी केलेल्या सेवेसाठी त्याने त्यांना प्रतिफळ म्हणून इजिप्त देण्याचे वचन दिले. दानियेल अकराच्या एकेचाळीसाव्या वचनात उत्तरचा राजा संयुक्त संस्थानांच्या गौरवशाली देशावर ताबा मिळवितो, तेव्हा तो इजिप्तही घेतो; कारण देवाच्या पूर्वनियोजित कार्यात केलेल्या सेवांचे हेच त्याचे प्रतिफळ आहे.

अश्शूरी हा उत्तरेचा राजा आहे, जो पापसत्तेचे प्रतिनिधित्व करतो, अर्थात शेवटच्या दिवसांतील उत्तरेच्या राजाचा बनावट प्रतिरूप. अश्शूर आणि बाबेल यांचा उपयोग इस्राएलवर—त्याच्या उत्तरेकडील व दक्षिणेकडील दोन्ही राज्यांवर—त्यांच्या सततच्या बंडखोरीमुळे न्यायनिवाडा आणण्यासाठी करण्यात आला.

परमेश्वराने उत्तरेकडील राजांचा आपल्या न्यायाच्या साधनाप्रमाणे उपयोग केला, आणि त्या उत्तरेकडील राजांविषयी त्याने बायबलमध्ये अनुसरलेले तत्त्व असे होते की त्यांनी केलेल्या सेवेसाठी त्यांना मोबदला दिला जाणे आवश्यक होते.

जेव्हा येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी संयुक्त संस्थाने आपल्या परीक्षाकालाचा पेला पूर्ण भरतात, तेव्हा प्रभू पोपसत्तेचा उपयोग त्यांना शिक्षा देण्यासाठी करतो; आणि त्या सेवांच्या मोबदल्यात तो पोपसत्तेला मिसर देतो. देवाचे भविष्यवाणीतील वचन स्पष्टपणे दर्शविते की मिसर पोपसत्तेला दिला जातो, आणि दानियेल अध्याय अकरा येथील बेचाळीस व त्रेचाळीस वचने या वस्तुस्थितीची पुष्टी करतात. केलेल्या सेवांच्या मोबदल्यात पोप असा शिरोभाग बनतो, ज्याला दहा राजे उंचावतात, आणि जो श्वापदाच्या जागतिक प्रतिमेवर राज्य करतो.

संयुक्त संस्थानांमधील पशूच्या प्रतिमेच्या काळात, ट्रम्प अजगराच्या सत्तांवर विजय मिळवितो, कारण तो सातांपैकी असलेले आठवे मस्तक आहे. २०२० मध्ये ट्रम्पचा वध करणारी अजगराची सत्ता असलेल्या डेमोक्रॅटिक पक्षाचा ऱ्हास आता घडत आहे. देवाचे वचन कधीही अपयशी ठरत नाही. डेमोक्रॅटिक पक्षाच्या “उंटाची पाठ मोडणारी शेवटची काडी” म्हणजे इस्लामचा खोटा संदेष्टा होय. ७ ऑक्टोबर २०२३ च्या हल्ल्याने त्याच्या समर्थनाधारामध्ये अशी फूट पाडली की ती फक्त इस्लामच्या भूमिकेमुळे राष्ट्रांना संतप्त व व्याकुळ करणाऱ्या प्रभावालाच श्रेय देता येईल. यास पुढील हल्ल्यांचीही साथ लाभेल, ज्यायोगे अधिक मोठी फूट निर्माण होईल; त्याचवेळी पृथ्वीच्या पशूच्या नागरिकांतील एक वर्ग एकत्र येईल, जो अजगराच्या शक्तींनी मुक्त करून सोडलेल्या बेकायदेशीर स्थलांतराच्या पुराच्या मूर्खपणाची जाणीव ठेवतो. यामुळे आर्थिक संकटही उत्पन्न होईल, जरी ते संकट आधीच येथे आलेले आहे.

शब्बाथ पाळणाऱ्यांची अशी ओळख करून दिली जाणार आहे की “दैवी कृपा आणि लौकिक समृद्धी” काढून घेतली जाण्याचे कारण तेच आहेत. आपल्या अगदी पुढे असलेल्या या कालखंडाचे वर्णन करताना ती एलियाचा आणि त्याचा अहाबाशी झालेला संबंध यांचा उल्लेख करते. एकमेकांवरील त्यांचे परस्पर आरोप कर्मेल पर्वतासमोर घडले. लौकिक समृद्धी आणि दैवी कृपा या, लवकरच येणाऱ्या रविवारच्या कायद्यापूर्वी, वाढत जाणाऱ्या न्यायनिर्णयांमुळे काढून घेतल्या जातात. आत्ताच उद्धृत केलेला उतारा रविवारच्या कायद्याच्या परीक्षाकाळात घडणाऱ्या घटनांच्या एका मालिकेकडे निर्देश करतो, परंतु दोन परीक्षाकाळ आहेत. पशूच्या प्रतिमेची परीक्षा जी संयुक्त संस्थानांच्या मर्यादेत घडते, ती त्यानंतर संपूर्ण जगात पुन्हा घडते. त्या उताऱ्यात वर्णन केलेल्या सर्व घटनांना लवकरच येणाऱ्या रविवारच्या कायद्यापर्यंत नेणाऱ्या इतिहासात, तसेच त्यानंतर येणाऱ्या जागतिक रविवारच्या कायद्याच्या संकटाच्या इतिहासात, भविष्यसूचक परिपूर्ती प्राप्त होते.

टेस्टिमोनीज, खंड नऊ, याचा पहिला परिच्छेद, जो पृष्ठ अकरावर सुरू होतो आणि अशा प्रकारे NINE-ELEVEN ची ओळख करून देतो, असे म्हणतो: “आपण अंतकाळात जगत आहोत. काळाची झपाट्याने पूर्ण होत चाललेली चिन्हे घोषित करतात की ख्रिस्ताचे आगमन अगदी समीप आले आहे. ज्या दिवसांत आपण जगत आहोत ते गंभीर आणि महत्त्वाचे आहेत. देवाचा आत्मा हळूहळू पण निश्चितपणे पृथ्वीवरून मागे घेतला जात आहे. देवाच्या कृपेचा तिरस्कार करणाऱ्यांवर पीडा आणि न्यायनिवाडे आधीच पडत आहेत. स्थल आणि समुद्रावरील आपत्ती, समाजाची अस्थिर अवस्था, युद्धाच्या धास्ती, ही सर्व अमंगलसूचक आहेत. ती अत्यंत महान परिमाणांच्या निकट येणाऱ्या घटनांचे पूर्वसूचन करतात.” कथन पुढे चालू राहिल्यावर, आपल्याला पृष्ठ चौदावर असे आढळते, “सध्याच्या सामाजिक स्थितीच्या पायाभूत कारणांचा उलगडा करणारे, शिक्षक आणि राजपुरुष यांच्यामध्येसुद्धा, फार थोडे आहेत. जे शासनाची लगाम हातात धरून आहेत ते नैतिक भ्रष्टाचार, दारिद्र्य, दरिद्रीपणा आणि वाढता गुन्हेगारीपणा या समस्यांचे निराकरण करू शकत नाहीत. व्यापारव्यवहारांना अधिक सुरक्षित पायावर उभे करण्यासाठी ते व्यर्थ झगडत आहेत. जर मनुष्यांनी देवाच्या वचनाच्या शिकवणीकडे अधिक लक्ष दिले असते, तर त्यांना गोंधळात टाकणाऱ्या समस्यांचे समाधान सापडले असते.”

शेवटच्या दिवसांत मनुष्य “व्यवसायिक कार्ये अधिक सुरक्षित पायावर उभी करण्यासाठी व्यर्थ झटत आहेत.” डेमोक्रॅट्स, त्यांची प्रचारयंत्रणा, आणि जागतिकतावादी बँकर्स व्यर्थ झटत आहेत, आणि बायडेन प्रशासनाने साध्य केल्याचा दावा केला आहे त्या प्रत्यक्ष आर्थिक स्थैर्याविषयी ते असत्य बोलत आहेत. “ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाच्या अगदी आधीचे जग” यांपैकी एक प्रतीक म्हणजे “जे लोक लुबाडणूक आणि खंडणीद्वारे” “प्रचंड संपत्ती जमवून ठेवली आहे” असे लोक. सिस्टर व्हाइट यांनी उद्धृत केलेल्या याकोबाच्या पुस्तकातील वचनांपूर्वीची तीन वचने अशी आहेत:

“शेवटच्या दिवसांची” एक भविष्यसूचक वैशिष्ट्य अशी आहे की त्या काळी असे मनुष्य असतात की ज्यांची अफाट संपत्ती फसवणुकीद्वारे निर्माण झालेली असल्यामुळे ते त्यासाठी ओळखले जातात. असे मनुष्य दररोजच्या बातम्यांत असतात. तो काळ आता आला आहे. त्या काळात त्या जगातील बँकर्स आणि अब्जाधीशांची संपत्ती सुवर्ण व रौप्य यांच्या रूपात दर्शविली जाते, आणि ती गंजलेली होते. रौप्य व सुवर्ण यांना गंज लागत नाही; म्हणून पवित्र शास्त्र शेवटच्या दिवसांत श्रीमंत लोकांच्या संपत्तीबाबत घडणारी पूर्णतः अनपेक्षित अशी गोष्ट दर्शविते, कारण त्यांचे सुवर्ण व रौप्य गंजलेले होणार आहे. त्या आर्थिक पतनाची पूर्वसूचना तिसऱ्या “woe”च्या आगमनासह, 11 सप्टेंबर 2001 रोजी, प्रकट झाली. तिसऱ्या Woe मधील इस्लाम हा बायबलमधील भविष्यवाणीतील पूर्ववारा आहे, आणि शेवटच्या दिवसांत हाच पूर्ववारा अर्थव्यवस्थेला बुडवितो, जसे तर्शीशच्या जहाजांद्वारे दर्शविले आहे.

तिसऱ्या हायच्या इस्लाममुळे निर्माण झालेला पूर्ववारा—जो राष्ट्रांच्या वाढत्या संतापाचे (प्रसूतीवेदनांत असलेल्या स्त्रीप्रमाणे) प्रतीक आहे—तर्शीशची जहाजे बुडवितो, तेव्हा जागतिकवादी राजे, अब्जाधीश आणि बँकर भय व वेदनेने व्याकुळ होतात. इस्लाम आता स्थानिक व जागतिक अर्थव्यवस्था उद्ध्वस्त करून अशी आर्थिक व राजकीय परिस्थिती निर्माण करण्याच्या उंबरठ्यावर आहे, जी डेमोक्रॅट्स आणि जागतिकवाद्यांच्या नव्हे, तर ट्रम्पच्या सामर्थ्यांशी परिपूर्णरीत्या जुळून येते; कारण “केलेल्या सेवांच्या” मोबदल्यात अजगराची सत्ता सातांपैकी असलेल्या आठव्या मस्तकाला दिली जाते. देवाने ट्रम्पचा उपयोग करून ग्रीकांच्या संपूर्ण राज्यक्षेत्राला खवळवून सोडले; कारण देव आता अशा परिस्थिती घडवून आणीत आहे की ज्यामध्ये संपूर्ण जग दोन वर्गांत विभागले जाणार आहे.

आताची जी आर्थिक व्यवस्था जागतिकतावाद्यांकडून चालविली जाते, तिची प्रथम ओळख डेमोक्रॅट पक्षाच्या वुड्रो विल्सन यांच्या अध्यक्षीय कारकिर्दीत करून देण्यात आली. त्यांनी येऊ घातलेल्या पहिल्या महायुद्धापासून संयुक्त संस्थानांना दूर ठेवण्याचे आश्वासन देऊन निवडणूक जिंकली; परंतु शेवटी तेच पहिल्या महायुद्धाच्या काळात नेतृत्व करणारे अध्यक्ष ठरले. राष्ट्रसंघाचा—जो संयुक्त राष्ट्रसंघाचा पूर्वगामी होता—जोरदार पुरस्कार केल्यामुळे विल्सन विशेषतः परिचित आहेत. त्यांच्या अध्यक्षीय कार्यकाळात, १९१३ मध्ये विल्सन यांनी राष्ट्राच्या आर्थिक दिशादर्शनाचा अधिकार फेडरल रिझर्व्ह सिस्टिमच्या अधिपत्याखाली दिला, आणि त्या वेळी संयुक्त संस्थानांची आर्थिक रचना जागतिकतावाद्यांच्या हाती सोपविण्यात आली.

पहिल्या महायुद्धाच्या अध्यक्षाची भविष्यसूचक वैशिष्ट्ये म्हणजे युद्धात न जाण्याचे त्याचे आश्वासन होय, जे असत्य होते. तो राष्ट्रसंघाच्या एक-जागतिक शासनाचा प्रसार करणारा प्रमुख ऐतिहासिक व्यक्ती होता, आणि त्याच्या अध्यक्षतेखाली संयुक्त संस्थानांची अर्थव्यवस्था जागतिक बँकर्सांच्या स्वाधीन करण्यात आली. त्याचे राज्य 1913 ते 1921 या काळात होते. 1919 मध्ये, जगाशी तडजोडीचे प्रतीक असलेली अॅडव्हेंटिझमची तिसरी पिढी, विल्सनच्या जगाशी केलेल्या तडजोडीच्या समांतर चालली, कारण ती दोन्ही शिंगे एकमेकांच्या समांतर चालतात. लाओदिकीय अॅडव्हेंटिझमच्या तिसऱ्या पिढीत त्यांनी त्यांच्या वैद्यकीय व शैक्षणिक व्यवस्थांवरील नियंत्रण त्यांच्या आध्यात्मिक सार्वभौमत्वाबाहेरील लोकांच्या हाती सोपविले. त्याच वेळी, विल्सनने संयुक्त संस्थानांचे आर्थिक सार्वभौमत्व जागतिकतावादी बँकर्सांच्या हाती सोपविले, आणि संयुक्त संस्थानांचे राजकीय सार्वभौमत्व जागतिकतावाद्यांच्या स्वाधीन करण्यासाठी त्याने अखंड परिश्रम केले, परंतु तो अपयशी ठरला.

पहिल्या महायुद्धाच्या काळातील अध्यक्ष म्हणून विल्सन अशा भविष्यसूचक वैशिष्ट्यांचे प्रतिनिधित्व करतो, जी तिसरे महायुद्ध ओळखून देतात. तो अशा इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतो ज्यामध्ये फेडरल रिझर्व्ह जागतिक अर्थव्यवस्थेवर नियंत्रण ठेवण्यात गुंतलेली आहे, आणि ते नियंत्रण अमेरिकेच्या सार्वभौमत्वासाठी नव्हे, तर जागतिकतावादी कार्यक्रमाला सर्वाधिक अनुरूप अशा दिशेने चालविले जाते. तो अशा अध्यक्षाचे प्रतिनिधित्व करतो जो त्या वेळी सत्तेवर असतो, जेव्हा न्यू वर्ल्ड ऑर्डर अखेरीस आपले ध्येय साध्य करून बायबलमधील भविष्यवाणीतील सातवे राज्य बनते, जरी त्यांचे राज्य अल्पकाळ टिकणारे असते. ही वस्तुस्थिती दोन साक्षीदारांवर स्थापित आहे; कारण पहिल्या महायुद्धानंतर लीग ऑफ नेशन्समध्ये सामील होण्याचा विल्सनचा अपयशी प्रयत्न हा दुसऱ्या महायुद्धानंतर तात्काळ अमेरिकेने संयुक्त राष्ट्रांत प्रवेश करण्याचा प्रतिरूप होता. या दोन साक्षीदारांवर, लवकरच येणारा रविवारचा कायदा, जो आपल्या पाठोपाठ राष्ट्रीय विनाश आणतो, वुड्रो विल्सन यांच्या अध्यक्षतेपासून जागतिकतावादी ज्यासाठी प्रयत्नशील आहेत त्या एक-जागतिक सरकार म्हणून संयुक्त राष्ट्रांच्या अंमलबजावणीकडे नेतो.

ही भविष्यसूचक वैशिष्ट्ये सातांपैकी असलेल्या आठव्या आणि अंतिम राष्ट्राध्यक्षाच्या अध्यक्षपदात अस्तित्वात असली पाहिजेत. विल्सननंतर रिपब्लिकन वॉरेन हार्डिंग आला, ज्याने “रोअरिंग ट्वेन्टीज” म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या कालखंडाचा आरंभ केला; त्या कालखंडामुळे १९२९ मधील कोसळणे घडले, त्यातून महान मंदी उद्भवली, आणि त्यातून दुसरे महायुद्ध आले. ट्रम्पचे पहिले अध्यक्षपद हे “रोअरिंग ट्वेन्टीज” होते, आणि बायडेन पृथ्वीच्या पशूच्या इतिहासातील सर्वांत मोठ्या मंदीचा आरंभ घडवून आणण्याच्या उंबरठ्यावर आहे. त्या मंदीचे पूर्वछायाचित्र १९२९ मधील कोसळण्यात दिसले, तसेच एलेन व्हाइट यांच्या काळातील “१८३७ ची घबराट” यामध्येदेखील दिसले.

संयुक्त राज्यांतील १८३०च्या दशकातील आर्थिक मंदीला सर्वसाधारणपणे “१८३७ ची घबराट” असे संबोधले जाते. ही १८३७ पासून १८४०च्या दशकाच्या मध्यापर्यंत टिकलेली एक तीव्र आर्थिक घसरण होती, ज्यात १८३०च्या दशकाचा मोठा भाग समाविष्ट होता. १८३७ ची घबराट ही आर्थिक संकट, बँकांची अपयशे, व्यापक बेरोजगारी, आणि दीर्घकाळ चाललेला आर्थिक क्लेश यांच्या वैशिष्ट्यांनी चिन्हित होती.

१९२९ मधील घसरण जशी “सट्टेबाज फुगवटा” यामुळे उद्भवली, तशीच १८३७ मधील भीतीची लाटही त्याच कारणाने उद्भवली. १८३७ मध्ये हा फुगवटा फुटला तेव्हा त्यातून व्यापक दिवाळखोरी आणि आर्थिक तोटा निर्माण झाला. सट्टेबाज फुगवट्याच्या परिणामस्वरूप अनेक बँका अपयशी ठरल्या; त्यामुळे बँकिंग व्यवस्थेवरील विश्वास ढासळला आणि व्यापक आर्थिक घबराट पसरली. आंतरराष्ट्रीय व्यापारातील घट आणि अमेरिकन निर्यातीवरील मागणीतील कमी यांमुळे अधिक तीव्र झालेल्या जागतिक आर्थिक मंदीने अमेरिकेतील आर्थिक संकटात भर घातली.

१९२९ मधील बाजारघसरण, ज्याने महान आर्थिक मंदीची सुरुवात दर्शविली, तिच्यापूर्वी शेअरबाजारात एक सट्टेबाज फुगा निर्माण झाला होता. १९२० च्या दशकात अमेरिकेत आर्थिक समृद्धीचा एक कालखंड होता, जो “रोअरिंग ट्वेंटीज” म्हणून ओळखला जातो; हा कालखंड झपाट्याने झालेली औद्योगिक वाढ, तांत्रिक नवकल्पना, आणि सर्वत्र पसरलेला आशावाद यांद्वारे वैशिष्ट्यपूर्ण होता. या काळात शेअरबाजारातील सट्टेबाजी प्रचंड वाढली; सुलभ कर्जपुरवठा, मार्जिन ट्रेडिंग (उधार घेतलेल्या पैशांत समभाग खरेदी करणे), आणि कंपन्यांच्या मूळ मूल्याऐवजी भविष्यात किंमती वाढतील या अपेक्षेवर आधारित समभागांची सट्टेबाज खरेदी यांमुळे तिला चालना मिळाली. समभागांच्या किंमती अस्थिर व टिकून न राहणाऱ्या पातळ्यांपर्यंत वाढल्या, आणि त्या ज्या कंपन्यांचे प्रतिनिधित्व करीत होत्या त्यांच्या अंतर्निहित मूल्यापेक्षा फारच अधिक झाल्या.

मार्च २००० पासून ऑक्टोबर २००२ पर्यंत “डॉट-कॉम बुडबुडा” फुटला. ११ सप्टेंबर २००१ ही घटना त्या आर्थिक घसरणीच्या परिघात सामावलेली होती. त्यानंतर २००८ मध्ये गृहनिर्माण बुडबुडाही फुटला, ज्याला जागतिक आर्थिक संकट किंवा महामंदी असे म्हटले गेले.

रविवाराच्या कायद्यापूर्वी संयुक्त संस्थानांतील नागरिकांची लौकिक समृद्धी दूर केली जाते. लौकिक समृद्धीचे हे दूर होणे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकित होण्याच्या काळात घडते. मुद्रांकनाच्या काळातील पहिले चिन्ह आर्थिक घसरणीत अंतर्भूत होते. ११ सप्टेंबर २००१ हा तिसऱ्या देवदूताच्या सामर्थ्यप्राप्तीचा क्षण होता, आणि हाच तोच देवदूत जेव्हा १८४४ मध्ये आला, तेव्हाही तो इतिहास आर्थिक घसरणीत अंतर्भूत होता. १८४४ हे लवकरच येऊ घातलेल्या रविवाराच्या कायद्याचे प्रतिरूप आहे, आणि ११ सप्टेंबर २००१ हा मुद्रांकनाच्या कालखंडाचा आरंभ आहे. येशू नेहमी एखाद्या गोष्टीचा शेवट तिच्या आरंभाद्वारे स्पष्ट करतो. १९२९ मधील आर्थिक घसरण दुसऱ्या महायुद्धापूर्वी घडली आणि त्याकडे घेऊन गेली.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.