चाळीसाव्या वचनाचा गुप्त इतिहास — क्रमांक एकोणीस

“प्रकटीकरणामध्ये बायबलमधील सर्व पुस्तके एकत्र येतात आणि समाप्त होतात. येथे दानिएलच्या पुस्तकाचे परिपूरक आढळते.” प्रेषितांची कृत्ये, ५८५.

“राज्यांच्या उत्थान-पतनावर राज्य करणारी कारणे देवाच्या वचनाच्या प्रकाशात शिकणे कितीतरी अधिक उत्तम होय. तरुणांनी हे अभिलेख अभ्यासावेत, आणि हे पाहावे की राष्ट्रांची खरी समृद्धी ही दैवी तत्त्वांच्या स्वीकाराशी किती निकटपणे निगडित राहिली आहे. त्याने महान सुधारणा-चळवळींचा इतिहास अभ्यासावा, आणि पाहावे की ही तत्त्वे किती वेळा तुच्छ मानली गेली व द्वेषिली गेली, त्यांचे पुरस्कर्ते कारागृहात आणि फाशीच्या मंचावर नेले गेले, तरीही ह्याच बलिदानांद्वारे त्यांनी विजय प्राप्त केला.” Education, 238.

“ज्या प्रत्येक राष्ट्राने कार्याच्या रंगमंचावर प्रवेश केला आहे, त्याला पृथ्वीवर आपले स्थान धारण करण्याची परवानगी देण्यात आली आहे, जेणेकरून ते ‘पहरेकरी आणि पवित्र’ यांचा उद्देश पूर्ण करील काय हे पाहिले जावे. भविष्यवाणीने जगातील महान साम्राज्यांचा—बाबेल, मेदो-पर्शिया, ग्रीस, आणि रोम—उदय व पतन यांचा मागोवा घेतला आहे. यांपैकी प्रत्येकाबरोबर, जसे कमी सामर्थ्यवान राष्ट्रांबरोबर झाले, तसेच इतिहासाने स्वतःची पुनरावृत्ती केली. प्रत्येकाचा परीक्षेचा एक कालावधी होता; प्रत्येक अपयशी ठरले; त्याचे वैभव मलिन झाले, त्याची सत्ता निघून गेली, आणि त्याचे स्थान दुसऱ्याने व्यापले....”

“पवित्र शास्त्राच्या पानांवर स्पष्टपणे दर्शविलेल्या राष्ट्रांच्या उदय‑अस्तातून त्यांनी हे शिकले पाहिजे की केवळ बाह्य आणि सांसारिक वैभव किती निरर्थक आहे. बाबेल, तिच्या सर्व सामर्थ्यासह आणि तिच्या वैभवासह—ज्याप्रमाणेचे सामर्थ्य आणि वैभव आपल्या जगाने त्यानंतर कधीही पाहिले नाही,—आणि जे त्या काळातील लोकांना इतके स्थिर व चिरस्थायी भासत होते,—ते किती पूर्णपणे लयास गेले आहे! ‘गवताच्या फुला’प्रमाणे ते नष्ट झाले आहे. ज्याचा पाया देवावर नाही, ते सर्व अशाच रीतीने नष्ट होते. केवळ तेच टिकून राहू शकते जे त्याच्या उद्देशाशी निगडित आहे आणि त्याच्या स्वभावाचे प्रकटीकरण करते. त्याची तत्त्वे हीच आपल्या जगाला ज्ञात असलेली एकमेव अढळ गोष्टी आहेत.” Education, 177, 184.

कोणीही कोणत्याही प्रकारे तुम्हाला फसवू नये; कारण तो दिवस येणार नाही, जोपर्यंत प्रथम धर्मत्याग होत नाही, आणि पापाचा मनुष्य, म्हणजे विनाशाचा पुत्र, प्रकट होत नाही; जो देव म्हणविल्या जाणाऱ्या किंवा पूजिला जाणाऱ्या प्रत्येकापेक्षा स्वतःला विरोध करतो आणि उंचावितो; इतकेच नव्हे, तर तो जणू देवच असल्याप्रमाणे देवाच्या मंदिरात बसतो आणि आपणच देव आहोत असे स्वतः दाखवितो. 2 थेस्सलनीकाकरांस 2:3, 4.

आणि त्याने अधःपाताळातील अतळ खड्डा उघडला; आणि त्या खड्ड्यातून मोठ्या भट्टीच्या धुराप्रमाणे धूर वर आला; आणि त्या खड्ड्याच्या धुरामुळे सूर्य व आकाश अंधकारमय झाले. आणि त्या धुरातून पृथ्वीवर टोळ बाहेर आले; आणि पृथ्वीवरील विंचवांना जशी शक्ती असते तशी शक्ती त्यांना देण्यात आली. आणि त्यांना अशी आज्ञा देण्यात आली की त्यांनी पृथ्वीवरील गवताला, कोणत्याही हिरव्या वनस्पतीला, किंवा कोणत्याही झाडाला इजा करू नये; तर केवळ त्या मनुष्यांनाच इजा करावी ज्यांच्या कपाळांवर देवाचा शिक्का नाही. प्रकटीकरण ९:२–४.

यहूदा, तू तो तो आहेस ज्याची तुझे बंधू स्तुती करतील; तुझा हात तुझ्या शत्रूंच्या मानेवर असेल; तुझ्या पित्याची संताने तुझ्यापुढे नतमस्तक होतील. यहूदा सिंहाचे पिल्लू आहे; हे माझ्या पुत्रा, तू भक्ष्यापासून वर आला आहेस; तो वाकून बसला, तो सिंहाप्रमाणे आणि वृद्ध सिंहाप्रमाणे पहुडला; त्याला कोण उठवील? शिलो येईपर्यंत यहूदापासून राजदंड दूर जाणार नाही, आणि त्याच्या पायांमधून विधिदाता नाहीसा होणार नाही; आणि लोकांची एकवटणी त्याच्याकडे होईल. तो आपल्या गाढवाच्या पिल्लास द्राक्षवेलीशी, आणि आपल्या गाढवीच्या पिलास उत्तम द्राक्षवेलीशी बांधतो; त्याने आपली वस्त्रे द्राक्षारसात धुतली, आणि आपले कपडे द्राक्षांच्या रक्तात धुतले; त्याचे डोळे द्राक्षारसाने लाल होतील, आणि त्याचे दात दुधाने शुभ्र होतील. उत्पत्ति 49:8–12.

आणि तो एक रानटी मनुष्य होईल; त्याचा हात प्रत्येक मनुष्याविरुद्ध असेल, आणि प्रत्येक मनुष्याचा हात त्याच्याविरुद्ध असेल; आणि तो आपल्या सर्व बंधूंच्या समक्ष वास करील.

यानंतर यहूद्यांचा एक सण आला; आणि येशू यरुशलेमास गेला. यरुशलेमात मेंढ्यांच्या दरवाज्याजवळ एक तळे आहे, ज्यास इब्री भाषेत बेथेस्दा म्हणतात; त्यास पाच ओसऱ्या होत्या. त्यामध्ये अशक्त, आंधळे, पांगळे, सुकलेले असे रोगी लोकांचा मोठा समुदाय पाण्याच्या हालचालीची वाट पाहत पडला होता. कारण एका ठराविक वेळी एक देवदूत त्या तळ्यात उतरून पाणी ढवळीत असे; आणि पाणी ढवळल्यानंतर जो कोणी प्रथम आत उतरे, तो त्याला असलेल्या कोणत्याही रोगापासून बरा होत असे. तेथे एक मनुष्य होता, जो अडतीस वर्षे व्याधिग्रस्त होता. येशूने त्याला पडलेला पाहिले, आणि तो त्या अवस्थेत बराच काळ असल्याचे जाणून त्यास म्हणाला, “तुला बरे व्हावयाचे आहे काय?” त्या अशक्त मनुष्याने त्याला उत्तर दिले, “महोदय, पाणी ढवळले जाते तेव्हा मला तळ्यात सोडण्यासाठी माझा कोणी मनुष्य नाही; पण मी येईपर्यंत दुसराच माझ्याआधी उतरतो.” येशू त्यास म्हणाला, “उठ, तुझी खाट उचल, आणि चाल.” आणि तत्क्षणी तो मनुष्य बरा झाला, त्याने आपली खाट उचलली, आणि तो चालू लागला; आणि त्या दिवशी शब्बाथ होता. योहान 5:1–9.

“आता उठा,” मी म्हटले, “आणि जेरेदच्या ओहोळावरून पार जा.” मग आम्ही जेरेदच्या ओहोळावरून पार गेलो. आणि कादेशबर्णेयाहून निघाल्यापासून आम्ही जेरेदच्या ओहोळावरून पार जाईपर्यंतचा काळ अठ्ठेतीस वर्षांचा होता; जोपर्यंत युद्धासाठी योग्य असलेल्या पुरुषांची ती सर्व पिढी, परमेश्वराने त्यांच्याविषयी शपथ घेतल्याप्रमाणे, छावणीच्या मधून नष्ट होऊन गेली नव्हती. अनुवाद 2:13, 14.