श्लोक चाळीसचा गुप्त इतिहास - संख्या सव्वीस

यरोबामाने राज्य केलेले दिवस बावीस वर्षांचे होते; आणि तो आपल्या पितरांजवळ निजला; आणि त्याच्या जागी त्याचा पुत्र नादाब राज्य करू लागला. १ राजे १४:२०.

मग यराबामाने एफ्रैम पर्वतप्रदेशात शकेम बांधून तेथे वस्ती केली; आणि तेथून निघून त्याने पनुएल बांधले. आणि यराबामाने आपल्या मनात म्हटले, आता राज्य दाविदाच्या घराण्याकडे परत जाईल. जर ही प्रजा यरुशलेम येथील परमेश्वराच्या मंदिरात यज्ञ अर्पण करण्यास वर जाऊ लागली, तर या प्रजेचे मन पुन्हा त्यांच्या स्वामीकडे, म्हणजे यहूदाचा राजा रहोबाम याच्याकडे वळेल; आणि ते मला ठार मारून पुन्हा यहूदाचा राजा रहोबाम याच्याकडे जातील. म्हणून राजाने सल्ला करून सोन्याची दोन वासरे केली, आणि त्यांना म्हटले, यरुशलेमेस वर जाणे तुम्हांस फार जड आहे; हे इस्राएला, पाहा, हेच तुझे देव, ज्यांनी तुला मिसरदेशातून वर आणले. आणि त्याने एक बेथेल येथे ठेवले, व दुसरे दान येथे ठेवले. आणि ही गोष्ट पाप ठरली; कारण लोक त्या एकासमोर उपासना करण्यासाठी दानपर्यंत जाऊ लागले. आणि त्याने उच्चस्थानांचे मंदिर बांधले, आणि लेवीच्या पुत्रांपैकी नसलेल्या, जनसमूहातील कनिष्ठ लोकांपासून याजक नेमले. आणि यराबामाने यहूदातील सणाप्रमाणे आठव्या महिन्यात, त्या महिन्याच्या पंधराव्या दिवशी, एक सण नेमून वेदीवर अर्पण केले. त्याने बेथेल येथेही तसेच केले, त्याने केलेल्या वासरांना यज्ञ अर्पण करून; आणि त्याने बेथेल येथे आपण केलेल्या उच्चस्थानांच्या याजकांना नेमून ठेवले. अशा रीतीने त्याने बेथेल येथे आपण केलेल्या वेदीवर, आठव्या महिन्याच्या पंधराव्या दिवशी, म्हणजे ज्या महिन्याची योजना त्याने आपल्या स्वतःच्या मनाने केली होती त्या महिन्यात, इस्राएलाच्या संततीकरिता सण नेमला; आणि त्याने वेदीवर अर्पण केले व धूप जाळला. १ राजे १२:२५–३३.

आणि असे झाले की, जे सर्व लोक त्याला पूर्वीपासून ओळखत होते त्यांनी पाहिले की, पाहा, तो संदेष्ट्यांमध्ये भविष्यवाणी करीत आहे; तेव्हा लोक एकमेकांना म्हणू लागले, “कीशाच्या मुलाला हे काय झाले आहे? शौलही काय संदेष्ट्यांमध्ये आहे?” आणि त्याच ठिकाणच्या एका मनुष्याने उत्तर देऊन म्हटले, “परंतु त्यांचा पिता कोण आहे?” म्हणून ही एक म्हण झाली, “शौलही काय संदेष्ट्यांमध्ये आहे?” 1 शमुवेल 10:11, 12.

आणि पाहा, परमेश्वराच्या वचनाने यहूदाहून एक देवाचा मनुष्य बेथेल येथे आला; आणि यारोबाम धूप जाळण्यासाठी वेदीजवळ उभा होता. तेव्हा त्याने परमेश्वराच्या वचनाने त्या वेदीविरुद्ध घोषणा करून म्हटले, “हे वेदी, वेदी, परमेश्वर असे म्हणतो: पाहा, दाविदाच्या घराण्यात योशिया नावाचा एक पुत्र जन्माला येईल; आणि तो तुझ्यावर त्या उंच स्थळांवरील याजकांना अर्पण करील, जे तुझ्यावर धूप जाळतात; आणि तुझ्यावर मनुष्यांच्या हाडांचे दहन केले जाईल.” आणि त्याने त्याच दिवशी एक चिन्ह देऊन म्हटले, “हे ते चिन्ह आहे, जे परमेश्वराने सांगितले आहे: पाहा, ही वेदी फाटेल, आणि तिच्यावरची राख सांडून जाईल.” आणि असे झाले की, बेथेल येथील वेदीविरुद्ध देवाच्या मनुष्याने केलेले वचन राजा यारोबामाने ऐकले, तेव्हा त्याने वेदीवरून आपला हात पुढे करून म्हटले, “याला पकडा.” आणि त्याने त्याच्याविरुद्ध पुढे केलेला त्याचा हात सुकून गेला, इतका की तो तो पुन्हा आपल्याकडे ओढून घेऊ शकला नाही.

वेदीही फाटली, आणि परमेश्वराच्या वचनाने देवाच्या मनुष्याने दिलेल्या चिन्हाप्रमाणे वेदीवरील राख खाली सांडली. तेव्हा राजाने देवाच्या मनुष्याला उत्तर देऊन म्हटले, “आता तुझ्या देव परमेश्वराची कृपादृष्टी माग, आणि माझ्यासाठी प्रार्थना कर, म्हणजे माझा हात मला पुन्हा पूर्ववत होईल.” मग देवाच्या मनुष्याने परमेश्वराची विनंती केली, आणि राजाचा हात त्याला पुन्हा पूर्ववत झाला, आणि तो जसा आधी होता तसाच झाला. मग राजाने देवाच्या मनुष्याला म्हटले, “माझ्याबरोबर घरी चल, आणि स्वतःला ताजेतवाने कर; मी तुला बक्षीस देईन.” परंतु देवाच्या मनुष्याने राजाला म्हटले, “तू तुझे अर्धे घर मला दिलेस तरी मी तुझ्याबरोबर आत येणार नाही; आणि या ठिकाणी मी भाकर खाणार नाही किंवा पाणी पिणार नाही; कारण परमेश्वराच्या वचनाने मला अशी आज्ञा देण्यात आली होती की, ‘भाकर खाऊ नकोस, पाणी पिऊ नकोस, आणि ज्या मार्गाने आला होतास त्याच मार्गाने परत जाऊ नकोस.’” म्हणून तो दुसऱ्या मार्गाने गेला, आणि ज्या मार्गाने तो बेथेलला आला होता त्या मार्गाने परत गेला नाही. १ राजे १३:१–१०.

आणि एक सोयीचा दिवस आला, म्हणजे हेरोदाने आपल्या वाढदिवशी आपल्या सरदारांस, सेनापतींस आणि गालीलातील प्रमुख मान्यवरांस मेजवानी दिली; आणि त्या हेरोदियाची कन्या आत येऊन नाचली, आणि तिने हेरोदास व त्याच्याबरोबर बसलेल्यांस संतुष्ट केले, तेव्हा राजाने त्या कुमारीस म्हटले, “तुला जे काही हवे असेल ते माझ्याकडे माग, आणि मी ते तुला देईन.” आणि त्याने तिला शपथपूर्वक सांगितले, “तू माझ्याकडे जे काही मागशील ते मी तुला देईन, अगदी माझ्या राज्याच्या अर्ध्यापर्यंत.” मग ती बाहेर जाऊन आपल्या आईस म्हणाली, “मी काय मागू?” आणि ती म्हणाली, “बाप्तिस्मा देणारा योहान याचे मस्तक.” मार्क ६:२१–२४.

कारण देवाने त्यांच्या अंतःकरणांत आपली इच्छा पूर्ण करण्यासाठी, आणि एकमत होण्यासाठी, आणि आपले राज्य त्या पशूला देण्यासाठी ठेवले आहे, जोपर्यंत देवाची वचने पूर्ण होत नाहीत. प्रकटीकरण 17:17.

परंतु हे मनुष्यपुत्रा, मी तुला जे सांगतो ते ऐक; त्या बंडखोर घराण्यासारखा तू बंडखोर होऊ नकोस; आपले तोंड उघड आणि मी तुला जे देतो ते खा. आणि मी पाहिले, तर पाहा, एक हात माझ्याकडे पाठविण्यात आला होता; आणि पाहा, त्यात पुस्तकाची एक गुंडाळी होती; आणि त्याने ती माझ्यापुढे उलगडली; आणि ती आतून व बाहेरून लिहिलेली होती; आणि त्यात विलाप, शोक, आणि हायहाय लिहिलेली होती. यहेज्केल 2:8–10.

आणि इस्राएलच्या देवाचे तेज ज्यावर होते त्या करूबावरून उठून घराच्या उंबरठ्याकडे गेले. आणि त्याने तागाचे वस्त्र परिधान केलेल्या त्या मनुष्याला, ज्याच्या कंबरेला लेखणीची शाईदाणी होती, हाक मारली; आणि परमेश्वर त्याला म्हणाला, “शहराच्या मध्यातून, म्हणजे यरुशलेमच्या मध्यातून जा, आणि तेथे जे घृणास्पद कृत्ये केली जात आहेत त्यांबद्दल उसासे टाकणाऱ्या व आक्रोश करणाऱ्या पुरुषांच्या कपाळांवर एक खूण कर.” यहेज्केल 9:3, 4.

“भक्तिभावाचे खमीर पूर्णपणे आपली शक्ती गमावलेले नाही. ज्या वेळी मंडळीवरील धोका आणि तिची खिन्नता सर्वाधिक असते, त्या वेळी प्रकाशात उभा असलेला तो लहान समुदाय देशात होत असलेल्या घृणास्पद कृत्यांबद्दल उसासे टाकत आणि आक्रोश करत असेल. परंतु विशेषतः त्यांची प्रार्थना मंडळीच्या वतीने वर चढत असेल, कारण तिचे सदस्य जगाच्या रीतीप्रमाणे आचरण करीत आहेत. …”

“आज्ञा अशी आहे: ‘नगराच्या मधून, यरुशलेमच्या मधून जा, आणि जे लोक त्याच्या मधोमध केल्या जाणाऱ्या सर्व घृणास्पद कृत्यांमुळे उसासे टाकतात व आक्रोश करतात, अशा पुरुषांच्या कपाळांवर खूण कर.’ हे उसासे टाकणारे व आक्रोश करणारे जीवनाचे वचन पुढे मांडीत होते; त्यांनी धिक्कारले, सल्ला दिला, आणि विनवणी केली. देवाचा अपमान करीत असलेल्यांपैकी काहींनी पश्चात्ताप केला व त्यांची अंतःकरणे त्याच्यापुढे नम्र केली. पण परमेश्वराचे तेज इस्राएलापासून निघून गेले होते; जरी अनेकजण धर्माचे बाह्य आचार पाळीत राहिले, तरी त्याचे सामर्थ्य व उपस्थिती यांचा अभाव होता.” Testimonies, volume 5, 209, 210.

दहाव्या वर्षी, दहाव्या महिन्यात, त्या महिन्याच्या बाराव्या दिवशी, परमेश्वराचे वचन माझ्याकडे आले, असे म्हणाले, हे मनुष्यपुत्रा, मिसराचा राजा फारो याच्या विरुद्ध तुझे तोंड कर, आणि त्याच्या विरुद्ध, तसेच सर्व मिसराच्या विरुद्ध भविष्यवाणी कर: बोल, आणि असे म्हण, प्रभू परमेश्वर असे म्हणतो; पाहा, हे मिसराचा राजा फारो, मी तुझ्या विरुद्ध आहे, तू महान अजगर आहेस, जो आपल्या नद्यांच्या मध्यभागी पडून राहतो, आणि जो म्हणाला आहे, माझी नदी माझी स्वतःची आहे, आणि मी ती स्वतःसाठी केली आहे. यहेज्केल 29:1–3.

आणि सत्ताविसाव्या वर्षी, पहिल्या महिन्यात, महिन्याच्या पहिल्या दिवशी, परमेश्वराचे वचन माझ्याकडे आले, असे म्हणाले, हे मनुष्यपुत्रा, बाबेलचा राजा नबुखद्रेपसर याने आपल्या सैन्याकडून तूराविरुद्ध मोठी सेवा करवून घेतली; प्रत्येक डोके टक्कल पडले, आणि प्रत्येक खांदा सोलला गेला; तरीही तूराविरुद्ध त्याने केलेल्या सेवेबद्दल त्याला किंवा त्याच्या सैन्याला काही मजुरी मिळाली नाही. म्हणून परमेश्वर देव असे म्हणतो: पाहा, मी मिसर देश बाबेलचा राजा नबुखद्रेपसर याला देईन; आणि तो तिची विपुल संपत्ती घेऊन जाईल, तिची लूट उचलेल, आणि तिची शिकार हस्तगत करील; आणि ते त्याच्या सैन्याची मजुरी ठरेल. मी त्याला मिसर देश त्याच्या त्या श्रमासाठी दिला आहे, ज्याने त्याने त्याविरुद्ध सेवा केली, कारण त्यांनी माझ्यासाठी कार्य केले, असे परमेश्वर देव म्हणतो. त्या दिवशी मी इस्राएलच्या घराण्याचे शिंग अंकुरवीन, आणि त्यांच्या मध्यभागी तुला मुख उघडण्याची संधी देईन; आणि त्यांना कळेल की मी परमेश्वर आहे. यहेज्केल 29:17–21.

याकोबापासून येणाऱ्यांना तो मुळे धरण्यास लावील; इस्राएल फुलेल व कळ्या धरेल, आणि जगाच्या पृष्ठभागाला फळांनी परिपूर्ण करील. यशया 27:8.

“ख्रिस्ताने आपल्या शिष्यांवर पवित्र आत्म्याचा श्वास फुंकणे, आणि त्यांना आपली शांती प्रदान करणे, ही कृती पेंटेकोस्ताच्या दिवशी दिल्या जाणाऱ्या विपुल वर्षावापूर्वीच्या केवळ काही थेंबांप्रमाणे होती.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.