चाळीसाव्या वचनाचा गूढ इतिहास - सत्तावीसावा क्रमांक

यहेज्केलाच्या पुस्तकात दिनांकांचे ‘तेरा’ उल्लेख आढळतात; त्यांपैकी सहा यरुशलेमविषयी, सहा इजिप्तविषयी, आणि एक तूरविषयी आहेत. हे सर्व उल्लेख बंडखोरीच्या संदर्भात मांडलेले आहेत, ज्याचे प्रतीक ‘तेरा’ हा अंक आहे. यहेज्केलाच्या पत्नीचा पक्षाघाताने मृत्यू झाल्यानंतरच्या वर्षी, ज्याने तिसऱ्या वेढ्याची सुरुवात चिन्हांकित केली, यहेज्केलास इजिप्तविरुद्ध बोलण्याची आज्ञा करण्यात आली, आणि तो चाळीस वर्षे ओसाड राहील असे जाहीर करण्यात आले.

इ.स.पू. ५८७ मध्ये वेढा सुरू झाला, तेव्हा यहेज्केलाला बोलण्याची आज्ञा देण्यात आली होती. ‘सतराव्या’ वचनातील इ.स.पू. ५७१ या वर्षाचा उल्लेख दर्शवितो की, केलेल्या सेवांच्या मोबदल्यात मिसर बाबेलला दिला जाईल. बायबलच्या कालगणनेचे अभ्यासक असे सुचवितात की, इ.स.पू. ५६७ ते इ.स.पू. ५२७ हा या वचनांमध्ये निर्दिष्ट केलेला चाळीस वर्षांचा कालखंड आहे; आणि इ.स.पू. ५८७ मध्ये न्यायाचा आरंभीचा संदेश घोषित झाल्यापासून ते इ.स.पू. ५७१ मध्ये सतराव्या वचनात प्रभूने मिसर नबुखद्नेस्सराच्या हाती दिला होता अशी घोषणा होईपर्यंत, आपल्याला ‘सतरा वर्षांचा’ कालखंड आढळतो.

नबुखद्नेस्सराच्या सैन्याने सोराविरुद्ध दीर्घ व कठीण मोहिम चालविली (वेढा सुमारे 13 वर्षे टिकला, अंदाजे इ.स.पू. 586–573). सैनिकांनी अत्यंत कष्ट केले (ओझी वाहून नेल्यामुळे प्रत्येक डोके टक्कल पडले आणि प्रत्येक खांदा घासला जाऊन उघडा झाला), तरीही त्यांना सोराकडून स्वतःसाठी काही लक्षणीय मजुरी किंवा लूट मिळाली नाही. या निष्फळ श्रमामुळे, सोराविरुद्ध त्याच्या सैन्याने केलेल्या कार्याच्या मोबदल्यात (“मजुरी” म्हणून) देवाने नबुखद्नेस्सराला मिसर देण्याचे ठरविले.

म्हणून नबुखद्नेस्सरने प्रथम सोर जिंकले, आणि तेरा वर्षांच्या वेढ्यानंतर त्याला मिसर देण्यात आले. सोर जिंकण्यापूर्वी त्याने इ.स.पू. ५८६ मध्ये यरुशलेम जिंकले होते; त्यानंतर त्याने सोरला घातलेला तेरा वर्षांचा वेढा पूर्ण केला आणि त्यानंतर मिसर जिंकले. यरुशलेम इ.स.पू. ५८६ मध्ये जिंकण्यात आले, आणि सोरचा वेढा इ.स.पू. ५८६ मध्ये सुरू झाला व इ.स.पू. ५७३ पर्यंत चालला. तेरा ही संख्या अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांशी संबंधित आहे.

बहिण व्हाईट आम्हाला सांगतात की यहेज्केलाच्या पुस्तकातील यरुशलेम हे लाओदिकीयातील सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट मंडळीचे प्रतिनिधित्व करते, आणि उत्तराचा राजा नबुखद्नेस्सर हा उत्तरकालात पोपसत्तेचे प्रतिनिधित्व करतो. एकोणतीसाव्या अध्यायातील ऐतिहासिक दृष्टांतात, “तुझ्या लोकांतील लुटारू” हे उत्तरकालीन पोपसत्ताधारी रोमचे प्रतिनिधित्व करीत, त्या अध्यायात तीन घटकांवर विजय मिळवतो. प्रथम तो यरुशलेम जिंकतो, मग सोर, आणि शेवटी इजिप्त.

देवाच्या घरापासून न्यायनिवाड्याची सुरुवात होते आणि रविवारच्या कायद्यापूर्वी संयुक्त राज्यांतील प्रोटेस्टंटवादाच्या शिंगावर सर्वप्रथम विजय मिळवला जातो. संयुक्त राज्यांतील धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाच्या शिंगामध्ये लावदिकीय सेव्हन्थ-डे ॲडव्हेंटिस्ट मंडळीचा समावेश होतो; सन ३४ मध्ये प्राचीन इस्राएलला आणि १८४४ मध्ये प्रोटेस्टंटांना ज्या प्रकारे बाजूला सारण्यात आले होते, त्याच प्रकारे बाजूला सारल्या जाणाऱ्या “पूर्वीच्या” करारबद्ध लोकांचे ही मंडळी प्रतिनिधित्व करते. सन ३४ आणि १८४४ मध्ये देवाच्या त्या पूर्वीच्या करारबद्ध लोकांना बाजूला सारले जाण्याची घटना दानीएल ८:१४ मधील तेवीसशे वर्षांच्या भविष्यवाणीच्या भविष्यसूचक इतिहासात दर्शविली जाते. देवाच्या घरापासून न्यायनिवाड्याची सुरुवात होते आणि प्रजासत्ताकवादाच्या शिंगाचा न्यायनिवाडा होण्यापूर्वी प्रोटेस्टंटवादाच्या शिंगाचा न्यायनिवाडा होतो.

इजिप्तावरील न्यायाचा पहिला उल्लेख एकोणतीसाव्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनात आढळतो, आणि इजिप्ताशी संबंधाने यहेज्केलने उल्लेख केलेली शेवटची तारीख त्याच अध्यायाच्या ‘सतरा’ वचनात आहे. हा अध्याय असे दर्शवितो की आधुनिक रोम प्रथम प्रोटेस्टंटवादाच्या शिंगावर विजय मिळविते आणि त्यानंतर सोरावर, जे प्रजासत्ताकवादाच्या त्या शिंगाचे प्रतिनिधित्व करते, ज्यावर लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी विजय मिळविला जातो. रविवारच्या कायद्याच्या वेळी नबुखद्नेस्सरकडून सोर (संयुक्त संस्थाने) जिंकले जाते, तेव्हा इजिप्तही त्याच्या हाती दिले जाते. त्या वेळी पोपशाहीची प्राणघातक जखम बरी होते. केवळ पोपशाहीची प्राणघातक जखम तेव्हा बरी होते असेच नव्हे, तर यहेज्केल आम्हांस कळवितो की हे उत्तरवर्षावाच्या काळात घडते.

यशया असे निदर्शित करतो की इस्राएल कळी धरतो, फुलतो आणि संपूर्ण पृथ्वी फळांनी परिपूर्ण करतो. कळी धरणे, फुलणे आणि फळ धारण करणे या तीन टप्प्यांना पाऊस कारणीभूत ठरतो; आणि यशयाच्या मते, “प्रचंड वारा” थांबविला जातो तेव्हा उत्तरकाळचा पाऊस येतो. तो पुढे असेही निदर्शित करतो की कळी धरणे, फुलणे आणि फळ धारण करणे या कालावधीत याकोबाची पापे शुद्ध केली जाणार आहेत, आणि “शुद्ध केली” असा जो हिब्रू शब्द अनुवादित केला आहे, त्याचा अर्थ प्रायश्चित्त करण्यात आला असा आहे.

संघर्षाचे चार वारे (त्याचा उग्र वारा) रोखून धरले जातात तेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजार जणांवर शिक्का मारण्यास सुरुवात होते, आणि ॲडव्हेंटवादातील सुज्ञ व दुष्ट यांना अखेरीस एकमेकांपासून वेगळे केले जाते, आणि हे सर्व “पूर्वेच्या वाऱ्याच्या दिवशी” पूर्ण होते. शिक्का मारण्याचा काळ 9/11 च्या वेळी शिंपणाने सुरू झाला, आणि रविवारच्या कायद्याच्या वेळी पूर्ण वर्षावाने तो संपतो; त्या वेळी पृथ्वी फळांनी भरून जाते. शिक्का मारण्याचा काळ म्हणजे मलाखीच्या तिसऱ्या अध्यायाशी सुसंगत अशी शुद्धीकरणाची व परिशोधनाची क्रमिक प्रक्रिया होय. परंतु यहेज्केलच्या एकोणतिसाव्या अध्यायातील आरंभीच्या व अखेरच्या तारखांनी दर्शविलेल्या सतरा वर्षांच्या कालखंडात, प्रोटेस्टंटवादाच्या शिंगाचे—मंडळीचे—प्रतीक असलेले यरुशलेम आणि प्रजासत्ताकवादाच्या शिंगाचे—राज्यसत्तेचे—प्रतीक असलेले सोर यांच्याद्वारे दर्शविलेले बायबलमधील भविष्यवाणीतील सहावे राज्य जिंकून घेतले जाते. सोरचा तेरा वर्षे चाललेला वेढा संपल्यानंतर लगेचच, मिसरद्वारे दर्शविलेले दहा राजांचे सातवे राज्य जिंकून घेतले जाते. यरुशलेम, सोर आणि मिसर यांवरील हे तीन विजय तेव्हा संपादन केले जातात, जेव्हा “इस्राएलाच्या घराण्याचे शिंग” अंकुरते आणि त्याला मुख उघडण्याची संधी दिली जाते.

याजक यहेज्केल आणि याजक जखऱ्या या दोघांचीही मूकता रविवारच्या कायद्याच्या वेळी संपते, जेव्हा अमेरिकेची संयुक्त संस्थाने आणि बलामाची गाढवी हे दोन्ही बोलतात. प्रभू रविवारच्या कायद्याच्या वेळी इस्राएलच्या घराण्याचे “मुख उघडून देतो”. तेव्हा याकोबाच्या पापांचे परिमार्जन झालेले असते आणि त्याचे नाव बदलून इस्राएलचे घराणे असे ठेवले जाते. ते घोषित करीत असलेला संदेश भविष्यसूचक मूकतेच्या तिसऱ्या साक्षीदाराद्वारे दर्शविला जातो; या साक्षीदाराचे प्रतिनिधित्व दानीएल करतो, ज्याला मग दानीएलाच्या अकराव्या अध्यायातील संदेश दिला जातो; हाच हबक्कूकचा दृष्टान्तही आहे, जो तेव्हा ‘बोलतो आणि खोटे बोलत नाही.’ यहेज्केल, जखऱ्या आणि दानीएल यांची सांगड तिसऱ्या देवदूताच्या मोठ्या आरोळीच्या घोषणेशी जुळते; त्याचप्रमाणे पंधराव्या अध्यायातील यिर्मयाचीही सांगड जुळते, जेथे त्याला असे अभिवचन दिले जाते की, तो पहिल्या निराशेतून सावरला तर तो देवाचे मुख होईल.

येशू प्रारंभाच्या साहाय्याने अंताचे उदाहरण देतो; आणि 9/11 वेळी शिंपडण्यामुळे कळ्या फुटल्या व याकोबाचे रोप वाढू लागले; आणि शेवटी, जेव्हा याकोबाचा अधर्म शुद्ध केला जाईल, तेव्हा इस्राएलाचे घराणे बोलेल. 9/11 वेळी पावसाद्वारे जे कळी फुटणे सिद्ध झाले, ते शिक्कामोर्तबाच्या काळाच्या शेवटी होणाऱ्या कळी फुटण्याचे प्रतिरूप आहे, जेव्हा इस्राएलाच्या घराण्याचे “शिंग” फुटून बाहेर येते, अगदी त्या ठिकाणी जिथे धर्मत्यागी प्रॉटेस्टंटवाद आणि रिपब्लिकनवाद यांची शिंगे नबुखद्नेस्सरद्वारे पराभूत होतात.

त्या टप्प्यावर प्रोटेस्टंटवादाच्या खोट्या शिंगाची आणि खऱ्या शिंगाची तुलना करून त्यांतील भेद दाखवला जातो; या खऱ्या शिंगाचे पूर्वरूप म्हणजे इस्राएलच्या वंशांच्या इतर काठ्यांपेक्षा वेगळी ठरलेली, पालवी फुटलेली अहरोनाची काठी होय. यहेज्केलच्या एकोणतिसाव्या अध्यायातील दोन तारखा लवकरच येणाऱ्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचा ध्वज उंचावला जाण्याचा इतिहास दर्शवतात.

अंकुर फुटणे, बहर येणे आणि पृथ्वी फळांनी भरून जाणे या प्रक्रियेचा आरंभ 9/11 रोजी उत्तरवृष्टीच्या शिडकाव्याने झाला, ज्याप्रमाणे ख्रिस्ताने आपल्या शिष्यांवर काही थेंब फुंकरून सोडल्याने पेन्टेकॉस्टच्या काळाचा आरंभ झाला आणि त्याची परिणती पेन्टेकॉस्टच्या वेळी झालेल्या पूर्ण वर्षावात झाली. याकोबाच्या (दुसऱ्याचे स्थान बळकावणाऱ्याच्या) शुद्धीकरणाच्या आरंभी, म्हणजेच शिक्का मारण्याच्या काळात, 9/11 रोजी झालेले अंकुरण हे रविवारचा कायदा लागू होण्याच्या वेळी इस्राएलच्या (विजय मिळवणाऱ्याच्या) घराण्यात होणाऱ्या अंकुरणाचे पूर्वप्रतिरूप होते. अखेरीस होणारे अंकुरण हे पूर्वीचे करारबद्ध लोक आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजार यांच्यातील भेद स्पष्ट करीत आहे, ज्याप्रमाणे कर्मेल पर्वतावर झालेल्या अग्नीच्या वर्षावाने एलीया संदेष्टा आणि बआलचे संदेष्टे यांच्यात भेद स्पष्ट केला. हा भेद शांती आणि सुरक्षिततेच्या बनावट संदेशामुळे भविष्यसूचकदृष्ट्या लज्जित असलेल्या एका वर्गाद्वारे दर्शविला जातो, तर दुसरा वर्ग भविष्यसूचकदृष्ट्या आनंदित आहे आणि तो कधीही लज्जित होणार नाही.

यहेज्केल इजिप्तशी संबंधित आणखी चार तारखा नमूद करतो; त्यांपैकी दोन तारखा बंदिवासाच्या अकराव्या वर्षातील आहेत, तर उर्वरित दोन तारखा बंदिवासाच्या बाराव्या वर्षातील आहेत.

बंदिवासाच्या अकराव्या वर्षी, तिसाव्या अध्यायात मिसरच्या आणि फारोच्या भुजा मोडल्या जातात आणि बाबेलच्या भुजा बळकट केल्या जातात. अकराव्या वर्षी, एकतिसाव्या अध्यायात मिसरचे पतन आणि त्याचा जगावर होणारा परिणाम दर्शविले आहेत.

बाराव्या वर्षातील त्या दोन तारखा यहेज्केल बत्तीस मध्ये आढळतात.

एकतीसाव्या अध्यायातील मिसरावरील उच्चारलेल्या न्यायवचनात, शेवटची वचने अशी म्हणतात:

बत्तिसाव्या अध्यायात इजिप्तविरुद्ध केलेल्या घोषणेतील शेवटची वचने एकतिसाव्या अध्यायातील आशयाची पुनरावृत्ती करून त्याचा अधिक विस्तार करतात आणि त्यांत समांतर असे समारोपाचे विधानही समाविष्ट आहे.

एकोणतीसाव्या अध्यायात दर्शविलेल्या सतरा वर्षांच्या कालावधीत येणाऱ्या तारखा नबुखद्नेस्सराने मिसर जिंकले याची, तसेच मिसराच्या चाळीस वर्षांच्या उजाड अवस्थेच्या कालावधीची ओळख करून देतात. चाळीस हा अंक अरण्यावस्थेचे प्रतिनिधित्व करतो, जे पृथ्वी हजार वर्षे उजाड राहील याचे प्रतिरूप आहे.

यहेज्केलच्या एकोणतिसाव्या अध्यायात वर्णिलेल्या इजिप्तच्या उजाडपणाच्या चाळीस वर्षांच्या अखेरीस, दुष्टांचे अंतिम पुनरुत्थान आणि त्यांचा अखेरचा विनाश यांचे चित्रण करण्यात आले आहे.

मिसरशी संबंधित सहा तारखांद्वारे एकसूत्रात गुंफलेला यहेज्केलचा संदेश पृथ्वीवरील अजगररूपी सत्तेच्या अंतिम विनाशाकडे निर्देश करतो; हा विनाश लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापासून सुरू होतो आणि सहस्रकाच्या अखेरीस दुष्ट मिसरी लोकांच्या अंतिम विनाशापर्यंत चालू राहतो.

भविष्यसूचक साक्ष्यात पशू आणि खोटा संदेष्टा यांचा अंत अग्नीच्या तळ्यात होतो, जे ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाचे प्रतिनिधित्व करते; परंतु अजगराच्या सत्तेचा अग्नीच्या तळ्यातील विनाश सहस्रवर्षांच्या शेवटी होतो.

ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनावेळी पशू आणि खोटा संदेष्टा यांचा संदेष्ट्रीय अंत होतो, परंतु अजगराला त्याचे अंतिम भविष्य ख्रिस्ताच्या तिसऱ्या आगमनावेळी, एक हजार वर्षांनी, भेटते.

यहेज्केलच्या एकोणतिसाव्या अध्यायातील दोन दिनांकांद्वारे दर्शविलेला ‘सतरा’ वर्षांचा कालावधी बंदिवासाच्या दहाव्या वर्षी सुरू झाला आणि सत्ताविसाव्या वर्षी संपला. तीस आणि एकतीस या अध्यायांतील संदेश अकराव्या वर्षी मांडण्यात आले, आणि बत्तिसाव्या अध्यायात नमूद केलेले दोन दिनांक बंदिवासाच्या बाराव्या वर्षी देण्यात आले. दहाव्या वर्षी, साधारणतः यरुशलेमच्या वेढ्याच्या आरंभी, सुरू झालेल्या सतरा वर्षांच्या कालावधीनंतर तीस आणि एकतीस या अध्यायांत मांडलेले अकराव्या वर्षातील मिसरविषयक दोन संदेश आले. अकराव्या वर्षातील हे दोन संदेश एकत्रितपणे रविवारच्या कायद्याच्या अगदी आधीचा एक संदेश दर्शवितात. बाराव्या वर्षातील मिसरविषयक इतर दोन संदेश इ.स.पू. ५८६ मध्ये यरुशलेमच्या विनाशाच्या वेळी किंवा त्यानंतर थोड्याच काळात आले.

ख्रिस्ताच्या आगमनाचा संदेश हा मध्यरात्रीच्या आरोळीच्या संदेशाचा एक भाग म्हणून घोषित केला जातो; मध्यरात्रीच्या आरोळीचा हा संदेश रविवारच्या कायद्याच्या वेळी मोठ्या आरोळीच्या संदेशात रूपांतरित होतो. रविवारच्या कायद्यापूर्वी मिसरचे दोन संदेश घोषित केले जातात आणि रविवारच्या कायद्याच्या वेळी किंवा त्यानंतर लगेचच मिसरचे दोन संदेश घोषित केले जातात. यरुशलेमच्या विनाशात परिणत होणाऱ्या वेढ्यादरम्यान एकाच वर्षात दिल्या जाणाऱ्या संदेशांचे द्विगुणन आणि रविवारच्या कायद्याच्या वेळी दिले जाणारे इतर दोन संदेश हे दुसऱ्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिरूप आहेत; त्या संदेशात नेहमीच द्विगुणन असते.

दुसऱ्या संदेशानंतर नेहमी तिसरा संदेश येतो.

तिसऱ्या संदेशाच्या वेळी कृपाकाळाचे दार बंद होते. रविवारचा कायदा लागू होतो तेव्हा अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांसाठी कृपाकाळ संपतो आणि मीखाएल उभा राहतो तेव्हा जगासाठी कृपाकाळ संपतो. ही दोन्ही बंद दारे तिसऱ्या संदेशाचे प्रतीक आहेत; या तिसऱ्या संदेशापूर्वी नेहमी दुसरा संदेश येतो, जो नेहमीच दुहेरी स्वरूपाचा असतो.

मध्यरात्रीच्या पुकाराचा संदेश दुसऱ्या देवदूताशी जोडला जातो, तेव्हा त्याचे सशक्तीकरण पूर्ण होते. यहेज्केलाने तिसाव्या आणि एकतिसाव्या अध्यायांत मिसरविषयी केलेल्या घोषणांमधून दर्शविलेले, मानवजातीविषयी घोषित केलेले दोन संदेश, मध्यरात्रीच्या पुकाराचा संदेश दुसऱ्या देवदूताशी कधी जोडला जातो हे स्पष्ट करतात, आणि बत्तिसाव्या अध्यायातील दोन संदेश उच्च स्वरातील पुकारामध्ये तिसऱ्या देवदूताचे सशक्तीकरण दर्शवितात.

मानवी घडामोडींच्या गुंतागुंतीच्या परस्परक्रियेचे प्रतीक असलेली यहेज्केलची चाके मानवजातीसाठीची अंतिम चेतावणी दर्शवितात; ही तिसऱ्या देवदूताची चेतावणी आहे, आणि तिसरा देवदूत पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या चेतावण्यांनी मिळून बनलेला आहे. रविवारच्या कायद्यापूर्वीची मध्यरात्रीची आरोळी आणि रविवारच्या कायद्यानंतरची मोठी आरोळी यहेज्केलच्या चार दिनांकांद्वारे दर्शविल्या आहेत; हे चार दिनांक एकोणतिसाव्या अध्यायातील अल्फा आणि ओमेगा दिनांकांदरम्यानच्या ‘सतरा’ वर्षांच्या कालावधीत येतात, आणि हे अल्फा आणि ओमेगा दिनांक दानीएलच्या अकराव्या अध्यायातील चाळिसाव्या वचनाच्या गुप्त इतिहासाशी जुळतात, जसा तो त्याच अध्यायातील अकरा ते सोळा या वचनांमध्ये दर्शविला आहे.

दानियेल अध्याय दहामध्ये, यहेज्केलप्रमाणेच, दानियेल मूक करण्यात येतो. दानियेलचा मूकपणा तीन स्पर्शांच्या मधोमध घडवून आणला जातो; पहिला व तिसरा स्पर्श देवदूत गॅब्रिएलकडून आले, आणि मधला स्पर्श ख्रिस्ताचा होता. कैसरिया-फिलिप्पी आणि वधस्तंभ यांच्या दरम्यान पेत्र जसा मधोमध होता, तसाच दानियेलही मधोमध आहे. मधोमध पेत्राने गौरवप्राप्त ख्रिस्ताला पाहिले, तसेच दानियेलने दहाव्या अध्यायात पाहिले. तीन देवदूतांपैकी मधला देवदूत हा दुसरा संदेश आहे, जो दोन संदेशांच्या संयोगाने बनलेला आहे.

यहेज्केलच्या पुस्तकाच्या पहिल्या अध्यायातील पहिल्या आणि दुसऱ्या वचनांत यहेज्केल चौथ्या महिन्याच्या पाचव्या दिवशी असल्याचे वर्णन आहे, आणि हा दिवस १८४४ मधील सातव्या महिन्याच्या चळवळीच्या मध्यबिंदूशी जुळतो. यहेज्केल १९ एप्रिल आणि २२ ऑक्टोबर १८४४ यांच्या बरोबर मध्यावर आहे; अगदी त्याचप्रमाणे, १८४४ मधील मध्यरात्रीच्या हाकेचा संदेशवाहक सॅम्युएल स्नो याने १९ एप्रिलनंतर ९३ दिवसांनी आणि २२ ऑक्टोबर १८४४ रोजी दार बंद होण्याच्या ९३ दिवस आधी बोस्टनमध्ये त्या संदेशाविषयीचा आपला पहिला सुस्पष्ट दृष्टिकोन मांडला, तेव्हा तोही मध्यबिंदूवर होता. सॅम्युएल स्नो २१ जुलै १८४४ रोजी, सातव्या महिन्याच्या चळवळीच्या मध्यावर, बोस्टनमध्ये होता; मात्र भविष्यसूचक दृष्टीने आपण रूपांतराच्या डोंगरावरील पेत्राबरोबर, सतराव्या योबेल चक्राच्या तिसाव्या वर्षातील यहेज्केलाबरोबर आणि दहाव्या अध्यायातील आरशाच्या दृष्टान्तादरम्यान दुसरा स्पर्श झालेल्या दानीएलाबरोबर उभे आहोत, याची त्याला जाणीव नव्हती.

यहेज्केलमधील यरुशलेमच्या सहा उल्लेखांच्या दिनांकनाकडे आपण पुन्हा वळण्यापूर्वी, प्रथम सूराविरुद्ध घोषित करण्यात आलेली ती एक तारीख आपण ओळखून घ्यावी.

यरुशलेम नाश पावले त्या वर्षी सोरविषयीचा संदेश घोषित करण्यात आला, आणि तो लवकरच येणाऱ्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी बायबलमधील भविष्यवाणीतील सहाव्या राज्याच्या उलथापालथीचे प्रतिनिधित्व करतो. रविवारच्या कायद्याच्या वेळी संयुक्त संस्थाने (सोर) भविष्यसूचक रीतीने आनंद व्यक्त करतात, कारण त्यांनी यरुशलेमचा पराभव केला आहे; आणि सिस्टर व्हाइट यरुशलेमची ओळख लाओदिकीया येथील सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट मंडळीशी करून देतात, जिला यहेज्केल “लोकांची द्वारे” असे म्हणतो. सोर हे दर्शवितो की यरुशलेम “होती” लोकांची द्वारे—भूतकाळातील रूपात. भविष्यसूचक अर्थाने “द्वार” म्हणजे एक मंडळी होय.

“बेथेल” या शब्दाचा अर्थ देवाचे घर असा आहे, आणि लावदिकीय सेव्हन्थ-डे ॲडव्हेंटिस्ट मंडळीला सूर्योपासनेची सक्ती स्वीकारण्यास भाग पाडल्याबद्दल सोर आनंदोत्सव साजरा करीत आहे. परंतु सूर्योपासनेची सक्ती करणारे चुकीच्या समजुतीतून आनंदोत्सव साजरा करीत असले, तरी देव यहेज्केलद्वारे म्हणतो, “हे सोरे, मी तुझ्याविरुद्ध आहे, आणि समुद्र जसा आपल्या लाटा उसळवतो, तसे मी अनेक राष्ट्रांना तुझ्यावर चाल करून येण्यास लावीन. ती सोरचे तट उद्ध्वस्त करतील आणि तिचे बुरूज पाडून टाकतील.”

“तीरुसच्या भिंती” तीरुसच्या संरक्षणाचे प्रतिनिधित्व करतात. “भिंत” ही दहा आज्ञांचे प्रतीक आहे.

देवाचा नियम ही संरक्षणाची भिंत आहे, परंतु अनेकवचनातील भिंती त्या दोन तत्त्वांचे प्रतिनिधित्व करतात, ज्यांनी अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांच्या प्रजासत्ताकवादी शिंगाचे प्रतीक असलेल्या सोरच्या समृद्धीचे व यशाचे ‘संरक्षण’ केले आणि त्यांची निर्मिती केली.

संयुक्त संस्थानांचा पाया स्वातंत्र्यघोषणा आणि राज्यघटना यांनी दर्शविला जातो; या अनुक्रमे प्रॉटेस्टंटवाद आणि प्रजासत्ताकवाद यांचे प्रतिनिधित्व करतात. संरक्षण आणि समृद्धीच्या “भिंती” म्हणजे प्रजासत्ताकवाद आणि प्रॉटेस्टंटवाद होत; आणि रविवारीच्या कायद्याच्या वेळी स्वातंत्र्यघोषणा व राज्यघटना या दोन्हींची तत्त्वे उलथवून टाकली जातात; कारण नबुखद्नेस्सर “तुझ्या भिंतींविरुद्ध युद्धयंत्रे उभी करील, आणि आपल्या कुर्‍हाडींनी तो तुझे बुरूज पाडून टाकील.”

रविवारचा कायदा लागू होतो तेव्हा सर्व “मनोरे” पाडले जातात, आणि मनोरा हे अशा मंडळीचे प्रतीक आहे, जिचे मूलभूत तत्त्वज्ञान मनुष्याने स्वतःचे तारण स्वतः करण्याच्या प्रयत्नातून व्यक्त होते. महाबंडखोर निम्रोद आणि त्याचा मनोरा यांविषयी संदेष्टे आणि राजे या ग्रंथात आपल्याला असे सांगितले आहे, “मनोऱ्याचे बांधकाम अंशतः पूर्ण झाले होते, तेव्हा त्याचा एक भाग बांधकाम करणाऱ्यांच्या निवासासाठी वापरला जात होता; वैभवशाली साजसामग्रीने सुसज्ज आणि सुशोभित केलेली इतर दालने त्यांच्या मूर्तींना समर्पित करण्यात आली होती. लोक आपल्या यशामुळे आनंदित झाले, त्यांनी चांदीच्या व सोन्याच्या देवांची स्तुती केली आणि स्वर्ग व पृथ्वीच्या अधिपतीविरुद्ध ते उभे राहिले.” रविवारचा कायदा लागू होतो तेव्हा यरुशलेमचा पाडाव झाल्याचा सोरला आनंद होतो, परंतु राष्ट्रीय धर्मत्यागामागोमाग राष्ट्रीय विनाश येतो, आणि तेव्हा उत्तरेचा राजा अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांच्या भिंती आणि मनोरे उद्ध्वस्त करील.

पुढील लेखात आपण यहेज्केलमधील यरुशलेमच्या त्या सहा तारखांचा विचार सुरू करू.