योएलचे पुस्तक आणि लाओदिकीय सातव्या-दिवशी अॅडव्हेंटिस्ट चर्च - क्रमांक एकतीस

मत्तयाच्या पुस्तकात आढळणाऱ्या शेवटच्या तीन मशीही पूर्णत्वांद्वारे रविवारच्या कायद्याच्या वेमार्कमधील तीन घटक ओळखले जातात; रविवारच्या कायद्याच्या वेळी देवाच्या लोकांचे विखुरले जाणे, ज्याचा प्रकार २२ ऑक्टोबर १८४४ रोजीच्या लहान कळपाच्या विखुरण्यामध्ये आणि क्रूसावरील शिष्यांच्या विखुरण्यात दर्शविला आहे. ही दोन्ही विखुरणे रविवारच्या कायद्याशी सुसंगत आहेत. गालीलच्या संदर्भात, जे एका भविष्यसूचक वळणबिंदूचे प्रतीक आहे, जे लोक रविवारच्या कायद्यापर्यंत अंधारात होते त्यांना अंधारातून बाहेर बोलाविले जाणार आहे. हे लोक देवाच्या इतर कळपातील आहेत, अकराव्या तासाचे कामकरी, जे बाबेलमधून बाहेर बोलाविले जात असताना शब्बाथविषयक वादाच्या मुद्द्यावर जागृत केले जातात. त्यांचे बाबेलमधून बाहेर बोलाविले जाणे हा न्यायाच्या दुसऱ्या टप्प्याचा भाग आहे, जो देवाच्या घराण्यापासून सुरू होतो, आणि नंतर रविवारच्या कायद्याच्या वेळी यरुशलेमबाहेरील लोकांसमोर उभा राहतो.

रविवारच्या कायद्याच्या वेळी उत्तरवर्षाव अपरिमितपणे ओतला जाईल आणि अन्यजाती महान प्रकाश पाहतील. छळामुळे विश्वासू लोक विखुरले जातील आणि संदेशाचा प्रसार होईल.

न्याय देवाच्या घराण्यापासून 9/11 येथे आरंभ होतो आणि रविवारच्या कायद्यापाशी समाप्त होतो; त्या वेळी न्याय मग देवाच्या घराण्याबाहेरील त्याच्या इतर कळपाकडे सरकतो.

देवाच्या घराण्यावरील न्यायाचा समारोप जुलै २०२३ मध्ये आरंभ झाला, जेव्हा त्या रस्त्यांत एक आवाज ऐकू आला, जिथे मोशे आणि एलियाह मृत कोरड्या हाडांच्या दरीत मृतावस्थेत पडलेले होते. तो आवाज ऐकू आला तेव्हा देवाच्या घराण्यावरील न्याय समाप्तीकडे जाऊ लागला, आणि पुढे अन्यजातींच्या न्यायाकडे सरकला. मत्तयाच्या पुस्तकात बारा मशीही पूर्णत्वे आहेत, जी एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या सुधारणा चळवळीतील प्रमुख मार्गचिन्हे ओळखून देतात. ती बारा मार्गचिन्हे मशीहाद्वारे प्रतिरूपित केली गेली आहेत. १९८९; १९९६; ९/११, २००१; १८ जुलै, २०२०; जुलै २०२३; २०२४; मध्यरात्रीची हाक, याजकांचे विभाजन आणि रविवारचा कायदा—हे सर्व ओळखून दिलेले आहेत; त्यामध्ये ९/११ ला एक अंतर्गत आणि एक बाह्य साक्षी आहे, आणि रविवारच्या कायद्याला विखुरण्याची एक अंतर्गत साक्षी आहे, आणि त्यानंतर अकराव्या तासाच्या कामगारांच्या न्यायाच्या काळाच्या दोन साक्षी आहेत. एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या सुधारणा चळवळीची नऊ मार्गचिन्हे मत्तयाच्या पुस्तकात थेट ओळखून दिलेली आहेत.

मत्तय हा नव्या कराराचा अल्फा आहे आणि प्रकटीकरण हे ओमेगा आहे. मत्तय हे एक भविष्यसूचक उत्कृष्ट कलाकृती आहे, ज्याचे महत्त्व उत्तरकाळापर्यंत मुद्रांकित ठेवले गेले होते. त्यात ओमेगातील बारा अध्याय आहेत, जे उत्पत्तीच्या अकराव्या ते बावीसाव्या अध्यायांतील अल्फाशी अनुरूप आहेत. प्रकटीकरणाचा अल्फा म्हणून, तो दानिएल आणि प्रकटीकरण यांतील प्रेरित संबंधाशी समांतर आहे. दानिएल आणि प्रकटीकरण या ग्रंथांबद्दल त्यांच्या भविष्यसूचक संबंधाविषयी जे प्रकट केले गेले आहे, तेच मत्तय आणि प्रकटीकरण यांच्या संबंधालाही लागू पडेल. त्या अनुषंगाने आम्हाला जे कळविण्यात आले आहे, त्याचा अर्थ असा होईल:

मत्तयाच्या पुस्तकात, प्रकटीकरणाच्या पुस्तकाप्रमाणेच भविष्यवाणीची तीच रेखा पुढे चालू ठेवलेली आहे.

मत्तयाचे पुस्तक प्रकटीकरण आणि दानियेल यांच्याप्रमाणेच “भविष्यवाणीच्या त्याच रेषेला” धरून पुढे जाते, आणि ती प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात परिपूर्णतेस येते, कारण “complement” या शब्दाचा अर्थ परिपूर्णता असा होतो.

मत्तय, दानियेल आणि प्रकटीकरण ही एकच पुस्तके आहेत.

योएलच्या पुस्तकाकडे पुन्हा अध्ययन वळविण्यापूर्वी, पेत्र कैसरिया फिलिप्पी येथे असल्याचे भविष्यसूचक महत्त्व ठळकपणे दर्शवू शकेल अशा संदर्भात मत्तयचे पुस्तक मांडण्यासाठी काही वेळ घेणे महत्त्वाचे वाटले. पेत्र कैसरिया फिलिप्पी येथे होता, ज्यास दानियेल अकरावा अध्याय तेराव्या ते पंधराव्या वचनांमध्ये पानियम असे म्हटले आहे, या गोष्टीचे प्रचंड भविष्यसूचक महत्त्व स्पष्ट करण्याच्या प्रयत्नात मी मत्तयच्या पुस्तकाविषयीची माझी निरीक्षणे संक्षेपाने मांडण्याचा प्रयत्न करीन.

मत्तयाचे पुस्तक तीन वेगवेगळ्या भविष्यवाणीच्या रेषांवर रचलेले आहे. पहिली रेषा म्हणजे पहिली दहा अध्याय; दुसरी रेषा पुढील बारा अध्यायांची आहे, आणि त्यानंतरची तिसरी रेषा सहा अध्यायांची बनलेली आहे. पहिले दहा अध्याय प्रकटीकरण चौदा मधील पहिल्या देवदूताचे प्रतिनिधित्व करतात; पुढील बारा अध्याय प्रकटीकरण चौदा मधील दुसऱ्या देवदूताचे प्रतिनिधित्व करतात; आणि शेवटचे सहा अध्याय प्रकटीकरण चौदा मधील तिसऱ्या देवदूताचे प्रतिनिधित्व करतात. मी अद्याप हे निरीक्षण स्पष्टपणे सिद्ध केलेले नाही, परंतु ते सहजरीत्या साध्य केले जाऊ शकते. ते करण्यापूर्वी, मत्तयाचे पुस्तक या कॅनव्हासवर मी आणखी काही व्यापक रेषा उमटवण्याची इच्छा बाळगतो.

अकराव्या ते बाविसाव्या अध्यायांतील दुसरी रेषा दुसऱ्या देवदूताद्वारे दर्शविली जाते, आणि दुसरा देवदूत नेहमी दुप्पटपणाची ओळख करून देतो, कारण बाबेल पडली आहे, पडली आहे. उत्पत्तीच्या अकराव्या ते बाविसाव्या अध्यायांमध्ये निवडलेल्या लोकांशी कुलपिता अब्राम यांच्या द्वारे देवाने केलेल्या प्रतिज्ञेचे आणि नंतर तीन-टप्प्यांच्या कराराचे निरूपण केले आहे. त्या बारा अध्यायांतील अगदी मध्यवर्ती वचन कराराचे चिन्ह म्हणून “सुंता” याची ओळख करून देते, आणि ती तीन टप्प्यांपैकी दुसऱ्या टप्प्यात स्थापित करण्यात आली. मत्तयाच्या समांतर करार-रेषेतील अगदी मध्यवर्ती वचन ते आहे, जेव्हा शिमोन बारयोना याचे नाव बदलून पेत्र असे करण्यात येते.

पेत्राचे नाव एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करते, आणि तो त्या वर्गाचे प्रतिनिधित्व करीत आहे जो ख्रिस्ताचा संदेश ऐकण्यावर आपला विश्वास आधारतो. केवळ येशूबद्दलचा संदेश नव्हे, तर तो संदेश जो येशूने स्वतः प्रभूकडून पेत्राला देण्यात आला आहे असे ओळखून सांगितला.

येशू ख्रिस्त—मशीहा—झाला आहे, या गोष्टीवर पेत्राचा विश्वास आधारलेला आहे. अब्रामाचे नाव करारसंबंध दर्शविण्यासाठी जसे बदलले गेले होते, तसेच पेत्राचेही नाव बदलले जाते; आणि त्याच्या नावाची संख्या १४४,००० इतकी ठरते, आणि त्याच त्या वचनात, एका खडकाच्या रूपाने महान संघर्ष ओळखला जातो—जो एका अशा चर्चचा पाया आहे की जी अधोलोकातील चर्चांवर विजय मिळवेल. एक लाख चव्वेचाळीस हजार हे निवडलेल्या करारातील लोकांचे अंतिम प्रकटीकरण आहेत, आणि पेत्र त्या समूहाचे प्रतिनिधित्व करतो.

पेत्र हा एकाच वेळी पहिल्या ख्रिस्ती कलीसियेचे, म्हणजे शिष्यांच्या कलीसियेचेही प्रतिनिधित्व करतो, कारण हाच तो इतिहास आहे ज्यामध्ये ख्रिस्ताने आपल्या कलीसियेचा पाया ठेवला. ख्रिस्त हा पाया आहे आणि तोच कोपऱ्याचा प्रमुख दगडही आहे, आणि पेत्र हा पहिल्या ख्रिस्ती वधूचे तसेच शेवटच्या ख्रिस्ती वधूचे प्रतीक आहे. म्हणून, पेत्र हा एका वचनात अल्फा आणि ओमेगा या दोन्हींचे प्रतीक आहे.

तो एकच वचन त्या बारा अध्यायांचे मध्यवर्ती वचन आहे, जे दुसऱ्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करतात; आणि पेत्र “दुहेरी” भूमिका बजावतो, पहिली वधू आणि शेवटची वधू या दोन्हींचे प्रतिनिधित्व करीत. शेवटची वधू सैतानाच्या सभास्थानाशी युद्धात असेल, आणि शेवटची वधू दोन गटांनी बनलेली असेल. एक गट म्हणजे एक लाख चव्वेचाळीस हजार, आणि दुसरा गट म्हणजे मोठा लोकसमुदाय. मोठा लोकसमुदाय स्मुर्नाद्वारे दर्शविला जातो, आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजार फिलाडेल्फियाद्वारे.

एक लाख चव्वेचाळीस हजार हे फिलदेल्फियाचे आहेत, आणि अठराव्या वचनातील पेत्राच्या नावातील बदल हा त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकित होण्याचे प्रतिनिधित्व करतो. तो जे मुद्रांकित झाले आहेत त्यांचे प्रतीक आहे; आणि त्या वचनात—कराराच्या बारा अध्यायांच्या अगदी मध्यवर्ती वचनात—तो उत्पत्तीच्या बारा अध्यायांतील अगदी मध्यवर्ती वचनाशी संरेखित होतो, जिथे सुंता हे चिन्ह म्हणून ओळखले जाते. प्रकटीकरणाचे अकरावा ते बावीसावा अध्याय कराराच्या साक्षीच्या बारा अध्यायांना तिसरी रेषा पुरवितात, आणि त्या बारा अध्यायांच्या मध्यवर्ती वचनात प्रकटीकरण सतराव्या अध्यायातील वेश्या हिचा पृथ्वीच्या राजांबरोबरचा विवाह ओळखला जातो.

हे वचन महान बाबेलोनच्या अंतिम पतनाची ओळख पटविण्याशी संबंधित आहे, आणि बाबेलचे पहिले पतन उत्पत्तीच्या बारा-अध्यायी करार-रेषेच्या पहिल्या अध्यायात होते. मध्यवर्ती वचनात पेत्र एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि ते उत्पत्तीच्या मध्यवर्ती वचनाशी अनुरूप आहे. प्रकटीकरणाच्या मध्यवर्ती वचनात महान बाबेलोनचे पतन बाबेलच्या महान शिकारी निम्रोदाच्या कथेला समाप्तीला आणते.

या तीनही भविष्यसूचक रेषांपैकी प्रत्येक रेषेतील मध्यवर्ती वचने देवाचा शिक्का अथवा पशूची खूण यांपैकी एकाची ओळख करून देतात. उत्पत्तिमधील प्रारंभीचा बाबिलोनी मृत्यूचा करार प्रकटीकरण ग्रंथात आपल्या समाप्तीला पोहोचतो. असे करताना, या तिन्ही रेषा जेव्हा ओळीनुसार ओळ एकत्र आणल्या जातात, तेव्हा तो त्या सर्वांवर एक आरंभ आणि एक समाप्ती ठेवतो. खडक आणि अधोलोकाच्या द्वारांतील महान संघर्षाचे प्रतीक म्हणून पेत्र ज्या ठिकाणी उपयोगात आणला जातो, ते दुसऱ्या देवदूताचा संदेश आहे; कारण दुसऱ्या देवदूताचा संदेश हा आहे: बाबेल पडले आहे (निम्रोद), पडले आहे (रोमची वेश्या). मत्तयमधील तीन रेषांपैकी दुसरी रेषा ही दुसऱ्या देवदूताचा संदेश आहे, कारण ती बाबेलच्या दोन पतनांची ओळख करून देते. ज्या ठिकाणी रविवारच्या कायद्यात खरे विवाहसंयोग परिपूर्ण होतो, अगदी त्याच ठिकाणी ती एक बनावट विवाह सादर करते. ती “8” या संख्येचे प्रतिनिधित्व देवाच्या लोकांच्या बनावट रूपात करते, जे खरे आठ आहेत. पापसत्तेचे चित्रण देवाची बनावट नक्कल करणारी म्हणूनही केले आहे; कारण ती होती, आणि अद्याप आहे, आणि वर चढणार आहे. ती वर चढते, अगदी ज्या ठिकाणी ध्वज वर चढतो—रविवारचा कायदा.

मत्तयमध्ये मशीहासंबंधी बारा परिपूर्त्या आहेत, आणि जुन्या करारामध्ये मशीहाविषयी तीनशे ते पाचशे भविष्यवाण्या आहेत. इतर कोणत्याही तीन सुवार्तांपेक्षा मत्तयमध्ये थेट ओळखल्या गेलेल्या बारा परिपूर्त्या आहेत. त्या बारा परिपूर्त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या सुधारक चळवळीतील नऊ स्वतंत्र मार्गचिन्हांशी अनुरूप आहेत. नऊ हे पूर्णतेचे प्रतीक आहे, कारण “नऊ”च्या पलीकडे असा कोणताही अंक नाही; कारण “नऊ”नंतर येणारी प्रत्येक संख्या ही एक ते नऊ या नऊ अंकांचा आणि शून्याचा उपयोग करूनच बनते. नऊ म्हणजे परिपूर्ण भरलेपणा. त्या नऊ मार्गचिन्हांपैकी दोन ठिकाणी मत्तयमधील परिपूर्त्यांची संख्या एकापेक्षा अधिक आहे. 9/11 येथे दोन आहेत, आणि रविवार कायद्याशी संबंधित ठिकाणी तीन आहेत.

१९८९ मधील अंतकाळ, १९९६ मध्ये संदेशाचे औपचारिकीकरण, त्यानंतर 9/11, त्यानंतर १८ जुलै २०२० चा निराशाभंग, त्यानंतर जुलै २०२३ मधील अरण्यातील आवाज, ज्यामुळे २०२४ चे पुनरुत्थान घडते, जे मध्यरात्रीच्या क्रंदनाकडे नेते, त्यानंतर याजकांचे विभाजन, ज्याची परिसमाप्ती रविवारच्या नियमशास्त्रात होते. नऊ सीमाचिन्हे; त्यांपैकी एकास दोन साक्षी आहेत आणि एकास तीन साक्षी आहेत; 9/11 ला दोन आणि रविवारच्या नियमशास्त्राला तीन. याचा अर्थ असा की, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या सुधाररेषेत, 9/11 चे दोन साक्षी ते रविवारच्या नियमशास्त्राचे तीन साक्षी—हे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनकाळास चिन्हित करतात. बारा सीमाचिन्हे प्रत्येक सुधारक चळवळीशी अनुरूप ठरतात, आणि असे करताना, ती 9/11 पासून रविवारच्या नियमशास्त्रापर्यंत एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनकाळावर भर देतात व त्याची ओळख पटवितात.

असे करताना, ते 9/11 येथे दोन साक्षीदार ओळखते, आणि रविवारच्या कायद्याच्या वेळी तीन साक्षीदार ओळखते. 9/11 वरील दोन साक्षीदार हे दुसऱ्या देवदूताचा संदेश आहेत, आणि रविवारच्या कायद्याच्या वेळी असलेले तीन साक्षीदार हे तिसऱ्या देवदूताचा संदेश आहेत. म्हणून, मत्तयामधील मसीही भविष्यवाण्यांच्या परिपूर्तींद्वारे निर्माण झालेली रेषा मुद्रांकनाच्या काळाला पृथक् करून ठळक करते, तसेच दुसऱ्या देवदूताला मुद्रांकनाच्या काळाच्या इतिहासाचा अल्फा, आणि तिसऱ्या देवदूताला ओमेगा म्हणून ओळखते. याचा अर्थ असा की मुद्रांकनाचा काळ हा संख्या दोन आणि संख्या तीन यांच्या मध्ये सीमांकित आहे; अशा प्रकारे प्रायश्चित्ताचे प्रतीक असलेली तेवीस ही संख्या—मुद्रांकनाच्या संपूर्ण इतिहासावर ठेवली जाते.

मत्तयाच्या पुस्तकात तीन भविष्यसूचक रेषा आहेत, ज्या अनुक्रमे पहिला, दुसरा आणि तिसरा देवदूत दर्शवितात; आणि मत्तयाच्या दुसऱ्या रेषेतील बारा अध्याय एक लाख चव्वेचाळीस हजारांबरोबरच्या कराराचे प्रतिनिधित्व करतात, कारण तो उत्पत्तिग्रंथातील अब्रामबरोबरच्या अल्फा कराराचा ओमेगा आहे. याचा अर्थ असाही होतो की, दुसऱ्या देवदूताच्या बाबतीत, जेव्हा पेत्र पहिल्या आणि शेवटच्या ख्रिस्ती वधूचे प्रतिनिधित्व करतो, तेव्हा पेत्राचे दुप्पटपण दुसऱ्या देवदूतात दुप्पटपणाची भविष्यसूचक आवश्यकता प्रस्थापित करते. तीन साक्षीदारांवर बारा हा अंक ती दोरी आहे जी बारा अध्यायांच्या त्या तीन रेषांना एकत्र बांधते; म्हणून, जेव्हा आपल्याला मत्तयाच्या पुस्तकात बारा या अंकाचे आणखी एक प्रतिनिधित्व आढळते, तेव्हा ते मत्तयाच्या पुस्तकातील इतर बारा बरोबर सुसंगत असले पाहिजे.

मत्तयाच्या बारा अध्यायांचा समूह, जो प्रतीकात्मक संख्या अकरा पासून आरंभ होऊन तिच्या प्रतीकात्मक समांतर संख्या बावीस येथे समाप्त होतो, तो बारा मशीही परिपूर्तींनी दर्शविलेल्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या सुधारणा-रेषेशी जुळतो; अशा रीतीने दुसऱ्या दूताच्या रेषेत दुसरे “दुप्पटपण” प्रकट होते. बारा मशीही परिपूर्ती, बारा अध्यायांसह, हे दुसऱ्या दूताचे “दुप्पटपण” आहेत; परंतु त्यांचा गुणाकार केल्यावर ते 144,000 चे प्रतिनिधित्व करतात. पेत्र दुप्पट केला जातो, आणि संख्या बारा हिचेसुद्धा दुपटीकरण होते. ही दुपटीकरणे बाबेलोन दोनदा पडल्याच्या दुप्पटपणाची पूर्तता करतात.

अध्याय अकरा ते बावीस हे प्रकटीकरण चौदा मधील दुसऱ्या देवदूताचे प्रतिनिधित्व करतात. दहा हे परीक्षेचे प्रतीक आहे, आणि तीन परीक्षांपैकी पहिली म्हणजे मत्तयच्या पहिल्या दहा अध्यायांतील परीक्षा होय. “दहा” हे परीक्षेचे प्रतीक आहे. मत्तय हे प्रकटीकरणाच्या ओमेगाचे अल्फा असल्यामुळे, या दोनपैकी कोणत्याही पुस्तकाचा पहिला अध्याय येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाने आरंभ होतो. पहिल्या अध्यायात योसेफाची परीक्षा होते की तो देवदूतावर विश्वास ठेवतो की नाही. त्याचा समतुल्य होता योहान बाप्तिस्ताचा पिता जखऱ्या; त्याने अविश्वास दाखविला आणि त्याच परीक्षेत अपयशी ठरला. एकाने दैवी आयोजनाने झालेला जन्म स्वीकारला, तर दुसऱ्याने शंका घेतली.

दुसऱ्या अध्यायात हेरोदाला नव्या राजाच्या जन्माची भीती वाटली, आणि योसेफ व मरिया मिसरदेशात पळून गेले. तिसऱ्या अध्यायात योहान बाप्तिस्ताने पहिली परीक्षा आणली; अशी पहिली परीक्षा, जी सिस्टर व्हाईट जीवन-मृत्यूची परीक्षा म्हणून ओळखते, कारण तिने लिहिले की “ज्यांनी योहानाचा संदेश नाकारला त्यांना येशूपासून काहीही लाभ होऊ शकला नाही.” पहिला देवदूत हा एक परीक्षेचा संदेश आहे, जो मनुष्यांना, योहानाप्रमाणेच, देवाचे भय बाळगण्याचे आवाहन करतो, कारण देवाच्या न्यायाची वेळ येत आहे. याचे प्रतिनिधित्व योहानामध्ये दिसते, जेव्हा त्याने विचारले, “येणाऱ्या क्रोधापासून पळून जाण्याची सूचना तुम्हांला कोणी दिली?”

त्यानंतर चौथ्या अध्यायात, येशू चाळीस दिवस उपवास करीत आहे, ज्याचा शेवट तीन वेगळ्या परीक्षांनी होतो; कारण पहिल्या देवदूताच्या संदेशामध्ये त्या तीन परीक्षा नेहमीच दर्शविलेल्या असतात. त्यानंतर येशूने आपल्या शिष्यांची निवड करून पाया घालण्यास आरंभ केला; कारण एज्रा आणि नेहेम्या यांच्या इतिहासात पहिल्या फर्मानाच्या काळात मंदिराचा पाया घातला गेला होता, आणि मिलराइटांच्या इतिहासात पहिल्या देवदूताच्या काळात पाया घातला गेला. तो पाया म्हणजे धन्यवचने होत, आणि त्यानंतर त्याचे चमत्कार आले, ज्यांमुळे बाराही शिष्यांना पाठविण्यापर्यंतचा प्रवास झाला, आणि दहावा अध्याय समाप्त होतो. तेव्हा बाराही शिष्य जागच्या जागी स्थापित झाले होते, आणि प्रेरित लेखन असे ओळख करून देते की शिष्य हे ख्रिस्ती मंडळीचे पायाच होते. अकराव्या अध्यायापर्यंत पाया पूर्ण झाला होता.

अकराव्या अध्यायात शिष्य स्वतःच सेवा करीत आहेत, तर येशू एकटा आहे; यामुळे दहाव्या आणि अकराव्या अध्यायांमधील एक स्पष्ट खंड ओळखला जातो. पहिल्या ते दहाव्या अध्यायांपर्यंतचा भाग हा पहिल्या देवदूताचा संदेश आहे; तो दुसऱ्याच्या आगमनाने समाप्त झाला. दुसरा देवदूत विभागणी घडवून आणतो, मिलराइट्स आणि प्रोटेस्टंट यांच्याप्रमाणे एक विभक्तता निर्माण करतो. दहावा अध्याय येशूच्या शिष्यांपासून विभक्त होण्याने समाप्त होतो, आणि अकराव्या अध्यायात तो एकटाच आहे.

अकराव्या अध्यायापासून बाविसाव्या अध्यायापर्यंतचा भाग दुसऱ्या देवदूताचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि तेथून पुढे तेवीसाव्या ते अठ्ठाविसाव्या अध्यायांपर्यंतचा भाग तिसऱ्या देवदूताच्या तिसऱ्या रेषेचे प्रतिनिधित्व करतो. अर्थात, तिसरा देवदूत रविवारच्या कायद्यापर्यंत पोहोचतो, आणि हाच अर्थ अध्याय सव्वीस ते अठ्ठावीस यांच्या वल्हांडण-सणाद्वारे दर्शविला जातो. “23” हे प्रायश्चित्ताचे प्रतीक आहे, आणि त्या सहा अध्यायांपैकी पहिला अध्याय पहिल्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करतो, तर शेवटचे तीन अध्याय तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करतात. मधील दोन अध्याय (24 व 25) दुसऱ्या देवदूताचे प्रतिनिधित्व करतात. शेवटच्या तीन अध्यायांत “23” अशा विशिष्ट मार्गचिन्हांचा समावेश आहे, जे “23” या अध्यायाला पहिला देवदूत किंवा आरंभ म्हणून, आणि सव्वीस ते अठ्ठावीस या अध्यायांना तिसरा म्हणून, “23” मार्गचिन्हांशी अनुरूप ठरवितात. अध्याय 23 हा पहिला देवदूत आहे, आणि पुढील दोन अध्याय दुसरा देवदूत आहेत, आणि शेवटचे तीन अध्याय तिसरा देवदूत आहेत.

मत्तयमधील तिसरी ओळ तिसऱ्या देवदूताचे प्रतिनिधित्व करते, आणि ती तीन टप्प्यांत विभागलेली आहे. अध्याय 23 हा पहिला टप्पा असून पहिला देवदूत आहे. अध्याय 24 आणि 25 हे दुसरे पाऊल असून दुसरा देवदूत आहेत. अध्याय 26, 27, आणि 28 हे तिसरे पाऊल असून तिसरा देवदूत आहेत. पहिल्या देवदूतासाठी एक अध्याय, दुसऱ्या देवदूतासाठी दोन अध्याय, आणि तिसऱ्या देवदूतासाठी तीन अध्याय. तिसरा, जो पासोवर आहे, जो क्रूसाचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि जो पुढे रविवारच्या कायद्याशी सुसंगत ठरतो, तो पेन्टेकोस्टद्वारेही प्रतिनिधित्व केला जातो.

पेन्टेकोस्ट ही संख्या ५० आहे, आणि ५० ही जुबिलीची प्रतीकात्मक संख्या आहे. जुबिलीमध्ये एकोणपन्नासावे वर्ष समाविष्ट आहे, जे सात वर्षांच्या सातव्या चक्राचा अंत आहे. संख्या ४९ ही संख्या ५० च्या आधी येते, परंतु तिच्याशी थेट संबंधित आहे. मत्तयमधील तिसरी ओळ अध्याय २३ पासून सुरू होते; त्यानंतर दोन अध्याय (२४, २५) येतात, ज्यांची बेरीज ४९ होते, आणि त्यानंतर लगेचच तिसरा देवदूत येतो, जो संख्या ५० चे प्रतिनिधित्व करतो.

सहा अध्यायांच्या मालिकेची सुरुवात “23” या मार्गचिन्हाने होते आणि समाप्तीही “23” या मार्गचिन्हानेच होते; आणि अध्याय 26, 27 व 28 यांची बेरीज केल्यावर जो अंक मिळतो तो “81” आहे, जो याजकांचे प्रतीक आहे; हेच प्रतीक त्या पद्यांमध्ये गुंफलेले आहे जे त्या रक्तपाताची ओळख करून देतात, ज्याचा उपयोग स्वर्गीय महायाजक आपल्या महायाजकीय सेवाकार्यात करणार होता. या कारणास्तव, The Desire of Ages मधील अध्याय “81” चे शीर्षक मत्तय 28 वर आधारित आहे.

“81” हा अंक याजकत्वाचे प्रतीक आहे, आणि लेवीय 8 मध्ये याजकांच्या अभिषेकाचे सात दिवस मांडलेले आहेत. गणना अध्याय 8 मध्ये लेवींंच्या शुद्धीकरणाचे वर्णन केलेले आहे. 2 इतिहासवृत्तांत, “81” याजक राजा उज्जीयाला विरोध करतात, आणि तो उतारा थेट एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या संदेशाची स्थापना करण्यास योगदान देतो.

एक्याऐंशी हे प्रतीक म्हणून उझियाने पवित्रस्थानात अर्पणे अर्पण करण्याचा केलेला प्रयत्न ज्यांनी विरोध केला त्या याजकांशी संबंधित आहे. उझियाच्या परिच्छेदाची भविष्यसूचक रचना दानियेल अकरा अध्यायातील अकरावी व बारावी वचने यांच्या भविष्यसूचक रचनेशी सुसंगत आहे. या दोन्ही परिच्छेदांत दक्षिणेचा एक राजा दर्शविला आहे, ज्याचे हृदय लष्करी विजयांमुळे उंचावले जाते, आणि विशेषतः उत्तरेच्या राजावर मिळालेल्या अलीकडील विजयामुळे. दानियेल अकरा:११ ची पूर्तता राफिया येथील युद्धात टॉलेमीद्वारे झाली तेव्हा, त्यानेही, उझियाप्रमाणे, यरुशलेमच्या पवित्रस्थानात अर्पण अर्पण करण्याचा प्रयत्न केला; परंतु याजकांनी त्याला विरोध केला. ओळीनुसार ओळ, हे दोन साक्षी जवळजवळ समाप्तीला आलेल्या युक्रेनियन युद्धाची ओळख करून देतात.

युगांची अभिलाषा या ग्रंथातील एक्याऐंशीवा अध्याय मत्तय 28 वर आधारित असून, त्यात ख्रिस्त स्वर्गीय महायाजक म्हणून आपले कार्य आरंभ करण्यासाठी आरोहण करीत असल्याचे दर्शविले आहे.

“८१” हा अंक याजकांचे प्रतीक आहे, आणि मत्तयमधील तिसऱ्या ओळीच्या तिसऱ्या पायरीतील 26, 27, 28 ही अध्याये मिळून 81 होतात. दुसरी पायरी 49 होते आणि पहिली पायरी 23 आहे. उझ्जीयाच्या साक्षीमध्ये एक्याऐंशी हा 80 याजक आणि एक महायाजक यांचे प्रतिनिधित्व करतो. या स्तरावर 80 याजक मानवी आहेत, आणि महायाजक दैवी आहे. 81 हा दैवत्व आणि मानवत्व यांच्या संयोगाचे प्रतिनिधित्व करतो. एक्याऐंशी या संख्येतील एक हा अंक दैवत्वाचे प्रतिनिधित्व करतो.

अकरा या संख्येतील एक हा मानवतेचे आणि दैवीत्वाचेही प्रतिनिधित्व करतो. एकवीस या संख्येतील एक हा दैवीत्वाचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि वीस मानवतेचे. दोन आणि एक यांचे संयोजन एम्माऊसच्या मार्गावरील शिष्यांमध्ये पाहिले जाऊ शकते.

तीन आणि एक यांचा संयोग म्हणजे मानवता आणि देवत्व होय, ज्याचे प्रतिनिधित्व शद्रक, मेशक आणि अबेद्नगो यांच्या अग्निकुंडाने केले आहे.

चार आणि एक यांचे संयोग हे दर्शविते की दैवीत्वाचा मानवतेशी संयोग चौथ्या पिढीत पूर्णत्वास येतो.

पाच आणि एक यांचे संयोजन वराची वाट पाहणाऱ्या पाच कुमारींना दर्शविते.

सहा आणि एक यांचा संयोग हा सातव्या दिवसाच्या शब्बाथाशी मनुष्याच्या संबंधाचे प्रतिनिधित्व करतो, ज्याचा प्रभू दैवीत्व आहे. “सहा” ही संख्या मनुष्याचे प्रतीक आहे, आणि “एक” म्हणजे ख्रिस्त.

सात आणि एक यांचे संयोग लाओदिकेया येथील सातव्या मंडळीचे फिलाडेल्फियन अनुभवात होणारे संक्रमण दर्शवितो.

८१ हे याजकांचे आणि महायाजकाशी त्यांच्या संबंधाचे प्रतीक आहे.

नऊ आणि एक यांचे संयोग परिपूर्णता दर्शवितो. गर्भधारणा नऊ महिन्यांची असते. नोहापर्यंत नेणाऱ्या नऊ पिढ्या होत्या, आणि त्यानंतर करारापर्यंत नेणाऱ्या नऊ पिढ्या होत्या. येशूने नवव्या प्रहराला प्राण सोडला. नऊ आणि एक यांचे संयोग हा त्याच्या लोकांवर मुद्रांक करण्याच्या कार्याच्या समाप्तीची ओळख करून देतो.

या संदर्भात, एक हा मानवता आणि देवत्व यांचा संयोग आहे; क्रमांक दोन हा दैवी शिक्षक आहे, जो मानवतेस शिकवितो. क्रमांक तीन हा तीन देवदूतांचा संदेश आहे, जो क्रमांक दोनमध्ये त्यांना शिकविला जाणारा संदेश आहे. क्रमांक चार चौथ्या पिढीची ओळख करून देतो, आणि अशा रीतीने त्या भविष्यवाणीच्या इतिहासाची ओळख करून देतो, जेव्हा पाच शहाण्या कुमारिका प्रकट होतात, आणि सहाव्या सृष्टी-दिवसाने दर्शविल्याप्रमाणे पुनःनिर्मित केल्या जातात. त्यानंतर सातवे पाऊल फिलाडेल्फियाकडे होणारे संक्रमण आणि सातांपैकी आठ असण्याचे गूढ याची ओळख करून देते. त्या वेळी करार पूर्ण केला जातो, आणि “81” चे याजकत्व वर उचलले जाते, जेणेकरून क्रमांक नऊने दर्शविलेले कार्य पूर्ण करता येईल. प्रत्येक पायरीवर क्रमांक एक हा यहूदाच्या वंशाचा सिंह आहे, जो पाल्मोनी, तो अद्भुत संख्याकार, हाही आहे. 81 हे याजकांचे प्रतीक आहे. पाल्मोनीने सर्व संख्या निर्माण केल्या.

अकरा ही संख्या बावीसच्या अर्ध्याचे प्रतिनिधित्व करते, आणि या दोन्ही संख्या देवत्व व मानवत्व यांच्या संयोगाचे प्रतिनिधित्व करतात. अलीकडील एका लेखात मी आरंभ आणि समाप्ती यांविषयी भाष्य करणारी दोन विधाने समाविष्ट केली होती.

पहिल्या विधानात हे ओळखले गेले की, जेव्हा एलेन व्हाइट यांना पवित्रस्थानाविषयी त्यांच्या प्रारंभीच्या दर्शनांचा अनुभव आला, तेव्हा त्यांना दाखविण्यात आले की शब्बाथाची आज्ञा इतर आज्ञांपेक्षा अधिक तेजस्वीपणे चमकत होती. तसेच त्यांना हेही दाखविण्यात आले की अंतिम दिवसांत “अवताराचा सिद्धांत” कोमल प्रभेने अलंकृत झाला होता. प्रारंभी शब्बाथ हा असा एक प्रकाश होता, ज्याने शेवटी अवताराच्या सिद्धांताचे प्रतिरूप दर्शविले. दैवीत्वाचे मानवतेशी संयोग होणे हाच अवताराचा सिद्धांत आहे; कारण तो ख्रिस्ताने स्वतःवर मानवी देह धारण करण्याचा सिद्धांत आहे, आणि अशा प्रकारे हे उदाहरण प्रस्थापित करतो की मानवतेशी संयोग पावलेले दैवीत्व पाप करीत नाही.

अकरा अधिक अकरा बरोबर बावीस होतात, आणि अकरा हा अंक बारा-अध्यायांच्या कराररेषांपैकी प्रत्येकाची सुरुवात करतो, आणि प्रत्येकाचा शेवट बावीसवर होतो. पवित्र शास्त्रांतील अकरावे अध्याय आणि अकराव्या वचने ही एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची मार्गचिन्हे दर्शवितात.

युक्रेनमधील युद्ध २०१४ मध्ये सुरू झाले, आणि ते एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या काळाची बाह्य रेषा आहे.

पहिली निराशा म्हणजे येशूने लाजरासाला उठविण्यास जाण्यास विलंब करणे होय; तोच मुकुटमणी चमत्कार आणि देवाची मोहर आहे. लाजरासाला पुनर्जीवित करण्यापूर्वी येशू चार दिवस थांबला. योहानमधील हा वचनभाग सुवार्तालेखक योहानाच्या सुवार्तेत थेट ओळखून सांगितलेल्या सात चमत्कारांतील शेवटच्या चमत्काराची ओळख करून देतो. पहिला चमत्कार म्हणजे पाण्याचे द्राक्षारसात रूपांतर करणे होय. योहान ११:११ येथे परिपूर्णतेस येणाऱ्या त्या सात चमत्कारांचा विचार केल्यास त्यात पुष्कळ प्रकाश आहे; आणि सर्व धर्मतत्त्वज्ञ यावर सहमत आहेत की, योहानमध्ये केवळ सातच चमत्कार आहेत, कारण ते चमत्कार थेट ओळखून सांगितलेले आहेत. या कारणास्तव ते ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानाचा आठवे चिन्ह म्हणून समावेश करीत नाहीत; परंतु ते एक चमत्कार होते, आणि त्याचे पुनरुत्थान हे कराराचे चिन्ह आहे; म्हणून योहानाच्या पुस्तकातील पुनरुत्थान हा सातांपैकी आठवा चमत्कार आहे, कारण यापूर्वीच्या त्या प्रत्येक सात चमत्कारांची सिद्धी त्याच्या पुनरुत्थानाच्या सामर्थ्याद्वारे झाली होती.

जुलै २०२३ मध्ये, अरण्यातील वाणीने जीवनाच्या आत्म्याने परिपूर्ण असा संदेश पुकारू लागली.

रविवाराच्या कायद्याच्या आठ दिवस आधी योहानाचा जन्म होतो, कारण रविवाराच्या कायद्याच्या वेळीच त्याचे वडील जखऱ्या बोलतात. रविवाराच्या कायद्याच्या वेळी योहानाचे नाव जखऱ्याहून बदलून योहान असे केले जाते, जेव्हा त्याच्या नावातील हा बदल करारसंबंध ओळखून देतो. हा जन्म १८ जुलै, २०२० रोजी रस्त्यांवर ठार मारण्यात आलेल्यांच्या पुनरुत्थानाचे प्रतीकात्मक दर्शन घडवितो.

यशया १८४९ मध्ये पूर्ण झालेल्या दुसऱ्या एकत्रीकरणाची ओळख करून देतो. दुसरे एकत्रीकरण जुलै २०२३ मध्ये सुरू झाले आणि देवाच्या लोकांवर शिक्कामोर्तब झाले की ते समाप्त होते.

येशूने नुकतीच विजयी प्रवेशयात्रा पूर्ण केली, अशा प्रकारे मध्यरात्रीच्या घोषणेपासून रविवारच्या कायद्यापर्यंतचा संक्रमणकाळ ओळखून दिला; आणि त्याच्याबरोबर बारा शिष्य आहेत, कारण रविवारच्या कायद्यापूर्वीच त्यांची निवड झालेली आहे.

रविवारच्या कायद्याच्या अगदी आधी, जेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवर शिक्का मारण्याचे कार्य पूर्ण होते, तेव्हा दैवीत्वरूपी पती आणि मानवतेरूपी पत्नी यांचा संयोग पूर्णत्वास पोहोचतो, आणि प्रायश्चित्ताचे कार्य पूर्ण झाल्यामुळे ते दोघे अनंतकाळाकरिता एक होतात.

साराहचा अद्भुत जन्म, जो १८६३ च्या बंडापासून फार उशिरा होणे अपेक्षित होते, तो प्रकटीकरण बारा मधील स्त्री जुळे जन्मास घालते तेव्हा पूर्णत्वास येतो. पहिले बाळ मध्यरात्रीच्या हाकेला येते आणि दुसरे बाळ रविवारच्या कायद्याच्या वेळी येते. जे बाळ दुसरे बाहेर आले, त्याच्याकडे किरमिजी दोरा होता, जो यरीहो येथील राहाबच्या चिन्हाचे प्रतिनिधित्व करतो.

यिर्मया लाओदिकियातील सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट मंडळीवरील न्याय ओळखून सांगतो.

यहेज्केल अॅडव्हेंटिझमवरील यिर्मयाच्या न्यायनिर्णयाशी सहमत आहे.

प्राचीन इस्राएल देवाच्या करारातील लोक म्हणून बाजूला पडणे यामध्ये, त्यांनी जे फेकून दिले त्याविषयी माजी करारातील लोकांना मत्सर वाटावा म्हणून देवाने त्यांना प्रवृत्त करणे हेही समाविष्ट आहे. रविवार कायद्याच्या वेळी अॅडव्हेंटिझमवरही याची पुनरावृत्ती होते.

विल्यम मिलर यांच्या कार्यावर आधारित असलेला, ज्याला ते नाकारतात, तो अॅडव्हेंटिझमच अजूनही मंदिर उभारणारी चळवळ आहे; परंतु मंदिर उभारणाऱ्या सोलोमनप्रमाणेच त्यांनीही करार मोडला आहे, आणि त्यांचे राज्य त्यांच्याकडून काढून घेतले जाईल व अशा लोकांना दिले जाईल जे देवाच्या द्राक्षमळ्याचे व्यवस्थापन तो जसा निर्देश करील तसे करतील.

रविवाराच्या कायद्याच्या वेळी भविष्यवक्त्यांनुसार विजयी मंडळीला तिच्या स्वतःच्या भूमीत स्थापन केले जाते, आणि ती भूमी उत्तरवृष्टीच्या संदेशाने विपुल अशी भूमी आहे. यरीहोचे पुनर्निर्माण १८६३ मध्ये झाले, आणि रविवाराच्या कायद्याच्या वेळी यरीहो कोसळते.

एक नगर म्हणजे एक राज्य होय, आणि विजयी मंडळी ख्रिस्ताच्या गौरवाच्या राज्याचे प्रतिनिधित्व करते. विजयी मंडळीचे ते राज्य रविवारच्या कायद्यापासून आरंभ होते, जेव्हा त्याची मंडळी उंचावली जाते आणि सर्व पर्वत व टेकड्यांपेक्षा उच्च व गौरवशाली केली जाते.

नवव्या प्रहरास देवदूत कर्नेलियसकडे येऊन त्याला पेत्राला बोलावून घेण्यासाठी पाठविण्याची सूचना देतो; अशा रीतीने रविवारच्या कायद्याच्या वेळी सुवार्ता अन्यजातींकडे जाते हे ओळखले जाते. जेव्हा पेत्राला देवाने जाण्याची आज्ञा दिली, तेव्हा ती अशुद्ध जनावरांचे भक्षण करण्याच्या दर्शनाच्या संदर्भात होती. हे रविवारच्या कायद्याच्या वेळी पूर्ण होते. नववा प्रहर त्या नवव्या प्रहराशी सुसंगत आहे, जेव्हा ख्रिस्ताचा मृत्यू झाला. नववा प्रहर त्या कालखंडाच्या समाप्तीचे प्रतिनिधित्व करतो, जो तिसऱ्या प्रहरास सुरू होतो, जेव्हा येशूला क्रूसावर खिळले गेले, आणि सहा तासांनी त्याचा मृत्यू झाला. हाच तोच कालखंड आहे ज्यामध्ये पेत्र तिसऱ्या प्रहरास वरच्या खोलीत असतो, आणि नंतर नवव्या प्रहरास मंदिरात असतो. एका नवव्या प्रहराचा शेवट ख्रिस्ताच्या मृत्यूने होतो; पुढील नवव्या प्रहरास पेत्र योएलचा संदेश जाहीर करीत मंदिरात असतो. ख्रिस्ताच्या मृत्यूने इस्राएलाबरोबरचा करारसंबंध समाप्त केला आणि कर्नेलियसद्वारे प्रतिनिधित्व झालेल्या अन्यजातींसाठी दार उघडले.

पुढील लेखात आपण या अभ्यासाचा पुढे क्रम चालू ठेवू.