डॅनिएल अध्याय अकरा, पद चौदा यामध्ये “तुझ्या लोकांतील दरोडेखोर” जे “दर्शन स्थापन करतात” यांद्वारे संयुक्त संस्थानांचे प्रतिरूप दर्शविले गेले आहे, असा दावा करणाऱ्या वैयक्तिक अर्थलागूकरणाला उद्देशून लिहिलेल्या मागील दोन लेखांमध्ये, आम्ही एलन व्हाइट यांच्या लेखणीतून घेतलेला एक उतारा उद्धृत केला होता, ज्यामध्ये असे म्हटले आहे, “मंडळीचे सदस्य वैयक्तिकरीत्या परीक्षित व सिद्ध केले जातील.” मलाखी अध्याय तीनमध्ये कराराचा दूत चांदी व सोने शुद्ध करीत आहे, असे जे दर्शविले आहे, त्या सिद्धीकरण, परीक्षेच्या, चाळणीच्या प्रक्रियेचे कार्य आता सुरू आहे. मलाखी अध्याय तीनमध्ये त्यास शुद्धीकरण असे संबोधले आहे.
आणि तो चांदी शुद्ध करणारा व पवित्र करणारा म्हणून बसून राहील; आणि तो लेवीच्या पुत्रांना शुद्ध करील, आणि त्यांना सोने व चांदीप्रमाणे परिष्कृत करील, जेणेकरून ते परमेश्वराला धार्मिकतेत अर्पण अर्पितील. मग यहूदा व यरुशलेम यांचे अर्पण परमेश्वराला प्राचीन काळातील दिवसांप्रमाणे आणि पूर्वीच्या वर्षांप्रमाणे प्रिय वाटेल. मलाखी 3:3, 4.
जे लोक या मताला धरून राहतात की संयुक्त संस्थाने हे ते प्रतीक आहे जे दृष्टान्ताची स्थापना करते, ते जुलै 2023 मध्ये उघड करण्यात आलेला संदेश हाच एक लाख चव्वेचाळीस हजारांमध्ये असणाऱ्यांसाठी उमेदवारांची शुद्धी करतो, हे समजून घेण्यास असमर्थ ठरले आहेत किंवा अनिच्छुक राहिले आहेत. कफरनहूम येथील सभास्थानी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या अंतिम शुद्धीकरणाचे प्रतिरूप दाखविण्यात आले होते.
“येशूने त्यांना स्पष्टपणे सांगितले, ‘तुमच्यापैकी काही जण विश्वास ठेवत नाहीत;’ आणि पुढे म्हणाला, ‘म्हणूनच मी तुम्हांला सांगितले की, माझ्या पित्याकडून त्याला दिले गेले नाही तर कोणीही माझ्याकडे येऊ शकत नाही.’ त्यांना हे समजावे अशी त्याची इच्छा होती की, जर ते त्याच्याकडे ओढले गेले नाहीत, तर त्याचे कारण त्यांच्या अंतःकरणे पवित्र आत्म्यासाठी खुली नव्हती. ‘परंतु नैसर्गिक मनुष्य देवाच्या आत्म्याच्या गोष्टी स्वीकारत नाही; कारण त्या त्याला मूर्खपणाच्या वाटतात; आणि तो त्या जाणूही शकत नाही, कारण त्या आत्मिक रीतीने पारखल्या जातात.’ 1 Corinthians 2:14. विश्वासाद्वारेच आत्मा येशूचे गौरव पाहतो. हे गौरव लपलेले असते, जोपर्यंत पवित्र आत्म्याद्वारे आत्म्यात विश्वास प्रज्वलित होत नाही.”
“त्यांच्या अविश्वासाचा सार्वजनिक धिक्कार झाल्यामुळे हे शिष्य येशूपासून आणखी दूर गेले. ते फारच अप्रसन्न झाले, आणि तारणाऱ्याला जखम करावी व परुश्यांच्या द्वेषभावनेचे समाधान करावे अशी इच्छा बाळगून त्यांनी त्याच्याकडे पाठ फिरवली आणि त्याला तुच्छतेने सोडून गेले. त्यांनी आपली निवड केली होती,—आत्म्याविना केवळ बाह्य स्वरूप, गाभ्याविना टरफल स्वीकारले होते. त्यांचा निर्णय नंतर कधीही बदलला गेला नाही; कारण ते यापुढे येशूबरोबर चालले नाहीत.”
“‘ज्याच्या हातात सुप आहे, आणि तो आपले खळे पूर्णपणे शुद्ध करील, आणि आपला गहू कोठारात जमा करील.’ मत्तय 3:12. हे शुद्धीकरणाच्या काळांपैकी एक होते. सत्याच्या वचनांद्वारे भूसा गव्हापासून वेगळा केला जात होता. धिक्कार स्वीकारण्याइतके ते अतिशय व्यर्थाभिमानी व आत्मनीतिमान होते, आणि नम्रतेचे जीवन स्वीकारण्याइतके जगप्रेमी होते, म्हणून बरेच जण येशूपासून दूर वळले. आजही बरेच जण हाच प्रकार करीत आहेत. कफर्णहूमच्या सभास्थानातील त्या शिष्यांची जशी परीक्षा झाली, तशीच आज आत्म्यांची परीक्षा होत आहे. जेव्हा सत्य हृदयापर्यंत पोहोचविले जाते, तेव्हा त्यांना दिसते की त्यांचे जीवन देवाच्या इच्छेनुसार नाही. त्यांना स्वतःमध्ये संपूर्ण बदलाची गरज दिसते; परंतु ते आत्मत्यागाचे कार्य हाती घेण्यास तयार नसतात. म्हणून जेव्हा त्यांची पापे उघडकीस आणली जातात तेव्हा ते रागावतात. ‘हे बोलणे कठीण आहे; ते कोण ऐकू शकेल?’ असे कुरकुरत शिष्यांनी येशूला सोडून गेले, त्याप्रमाणेच तेही अपराध मानून निघून जातात.” द डिझायर ऑफ एजेस, 392.
“सत्याचे शब्द” या शब्दांनी मलाखीने अंतिम मंदिर-शुद्धीकरणाच्या चित्रणात दाखविलेल्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या सुवर्ण व रौप्य यांचे प्रतिनिधित्व केले होते.
पहा, मी माझा दूत पाठवीन, आणि तो माझ्यापुढे मार्ग तयार करील; आणि प्रभू, ज्याला तुम्ही शोधता, तो अचानक आपल्या मंदिरात येईल, म्हणजे कराराचा दूत, ज्याच्यात तुम्ही आनंद मानता: पाहा, तो येईल, असे सैन्यांचा परमेश्वर म्हणतो. परंतु त्याच्या येण्याच्या दिवसात कोण टिकू शकेल? आणि तो प्रकट होईल तेव्हा कोण उभा राहील? कारण तो शुद्ध करणाऱ्याच्या अग्नीसारखा आणि धोबीच्या साबणासारखा आहे. मलाखी ३:१, २.
मलाखीसह सर्व संदेष्टे अंतिम दिवसांची ओळख करून देत आहेत. या लेखमालेतील पहिल्या लेखात आम्ही The 1888 Materials, page 403 याचा उल्लेख केला होता, जिथे आम्हाला असे कळविण्यात येते: “जो मनुष्य पवित्रशास्त्राविषयीच्या आपल्या सध्याच्या अपूर्ण ज्ञानातच समाधान मानतो, आणि तेच आपल्या तारणासाठी पुरेसे आहे असे समजतो, तो घातक भ्रमात विसावलेला आहे. असे बरेच जण आहेत, जे पवित्रशास्त्रीय युक्तिवादांनी पूर्णपणे सज्ज नाहीत, म्हणून ते चूक ओळखू शकत नाहीत, आणि सत्य म्हणून लादण्यात आलेल्या सर्व परंपरा व अंधश्रद्धेचा निषेध करू शकत नाहीत.” याच उताऱ्यात ज्यांची ओळख करून दिली आहे, ते “बायबलचे निकट अभ्यासक नाहीत,” आणि ज्यांनी “मतभेद” असलेल्या “पवित्रशास्त्रातील उताऱ्यांचा” “उद्देशपूर्वक अभ्यास केलेला नाही.” ज्यांना उद्देशून हे सांगितले जात आहे, ते “बायबल [या हेतूने] वाचत नाहीत की त्यातील मज्जा व स्निग्धता आपल्या स्वतःच्या आत्म्यांसाठी ग्रहण करावी. देव त्यांच्याशी बोलत आहे, असा त्यांना अनुभव होत नाही. परंतु, जर आपण तारणाचा मार्ग समजून घ्यावयाचा असेल, जर आपण नीतिमत्त्वाच्या सूर्याची किणे पाहावयाची असतील,” तर त्यांनी “उद्देशपूर्वक पवित्रशास्त्राचा अभ्यास केला पाहिजे.”
पहिल्या लेखाने हे ओळखून दिले की त्यांच्या भरकटलेल्या भविष्यसूचक नमुन्याच्या घटकांपैकी एक म्हणजे The Great Controversy मधील तो उतारा होय, ज्यामध्ये असे नोंदविले आहे, “Old World मधील Romanism आणि New मधील apostate Protestantism हे दैवी आज्ञांचे सर्व उपदेश मानणाऱ्यांविरुद्ध समान मार्ग अवलंबतील.” The Great Controversy, 615. त्यांच्या खाजगी अर्थलावण्यानुसार, हे वाक्य “Romanism” ला भूतकाळातील इतिहास म्हणून आणि “apostate Protestantism” ला आधुनिक जग म्हणून ओळखते, असा दावा केला जातो. या वाक्यावर त्यांनी केलेला उपयोग त्याच्या योग्य अर्थापासून वाकवून काढलेला आहे, याचे व्याकरणाधिष्ठित पुरावे समोर आल्यानंतरही, त्या खोट्या उपयोगाबद्दल त्यांनी कोणताही सार्वजनिक माघारनामा प्रदर्शित केला नाही. उलट, त्यांनी याच उताऱ्याचा उपयोग त्यांच्या पुढील zoom सभेची जाहिरात करण्यासाठी केला. तरीसुद्धा आपल्याला असे सांगितले गेले आहे की, “दैवी सत्याचा कसून शोध घेण्याची आवश्यकता सर्वांच्या मनावर बिंबविली पाहिजे, जेणेकरून त्यांना सत्य काय आहे हे खरोखर ठाऊक आहे, हे ते जाणू शकतील.” त्या खोट्या दाव्याचा प्रत्याहार करण्याचा कोणताही प्रयत्न झाला नाही; आणि हे असे दिसते की या खोट्या उपयोगाचा प्रसार करणारे लोक “सत्य काय आहे” हे “जाणून घेण्यासाठी” “कसून शोध” घेत नाहीत, याचाच तो पुरावा आहे.
या वादाच्या आरंभापासून आपण त्याकडे असे पाहिले आहे की तो केवळ सत्य आणि भ्रम यांच्यातील, तुझ्या लोकांचे दरोडेखोर कोणाचे प्रतिनिधित्व करतात, यावरील मतभेद इतकाच नसून त्याहून अधिक आहे; आणि मी अजूनही त्या भूमिकेवर स्थिर आहे. दानिएलाच्या पुस्तकावरील लेखमालेत दोनशे क्रमांकापर्यंत येईपर्यंत दानिएल अकरा मधील तेरा ते पंधरा या वचनांचे महत्त्व ठामपणे मांडण्यात आले होते. ही वचने 1989 पासून दानिएल अकरा मधील चाळीसाव्या वचनात असलेल्या लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापर्यंतचा इतिहास दर्शवितात.
आम्ही त्या इतिहासाची ओळख चाळीसाव्या वचनाच्या गुप्त इतिहासाप्रमाणे करून दिली आहे. तसेच, जेव्हा सिस्टर व्हाईट असे म्हणतात की “जो ग्रंथ मुद्रांकित होता तो प्रकटीकरणाचा ग्रंथ नव्हता, तर दानिएलाच्या भविष्यवाणीतील शेवटच्या दिवसांशी संबंधित तो भाग होता,” तेव्हा दानिएल अध्याय अकरा वचन चाळीसचा गुप्त इतिहास हाच “दानिएलाच्या भविष्यवाणीतील तो भाग” आहे, हेही आम्ही स्पष्ट केले आहे. तेराव्या ते पंधराव्या वचने शेवटच्या दिवसांत अमुद्रांकित होणारे भविष्यसूचक सत्य दर्शवितात. म्हणूनच ही तीन वचने प्रकटीकरणाच्या ग्रंथातील, कृपाकाळ समाप्त होण्याच्या अगोदर अमुद्रांकित होणारे, “येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण” आणि “सात मेघगर्जना” या दोन्हींचेही प्रतिनिधित्व करतात. जेव्हा सिस्टर व्हाईट दानिएलाच्या ग्रंथातील “त्या भागाचा” उल्लेख करतात, तेव्हा ज्या उताऱ्यात हे विधान आढळते, तो असा म्हणतो:
“प्रकटीकरण ग्रंथातील प्रत्येक प्रतीकाचा अर्थ आपण समजावून सांगू शकत नाही म्हणून, या ग्रंथात अंतर्भूत असलेल्या सत्याचा अर्थ जाणून घेण्याच्या प्रयत्नात त्याचा शोध घेणे आपल्यासाठी निरुपयोगी आहे, असे कोणीही समजू नये. ज्याने ही रहस्ये योहानास प्रकट केली, तोच सत्याचा परिश्रमपूर्वक शोध घेणाऱ्यास स्वर्गीय गोष्टींची पूर्वचव देईल. ज्यांची अंतःकरणे सत्य स्वीकारण्यास खुली आहेत, त्यांना त्याच्या शिकवणी समजण्यास समर्थ केले जाईल, आणि ज्यांना ‘या भविष्यवाणीचे शब्द ऐकतात, आणि त्यात लिहिलेल्या गोष्टी पाळतात’ त्यांना देण्याचे जे आशीर्वचन दिले आहे, ते त्यांना प्रदान केले जाईल.”
“प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात बायबलमधील सर्व पुस्तके एकत्र येतात आणि समाप्ती पावतात. येथे दानिएलच्या पुस्तकाची पूर्तता आढळते. एक भविष्यवाणी आहे; दुसरे प्रकटीकरण आहे. जे पुस्तक मुद्रांकित केले गेले होते ते प्रकटीकरण नव्हते, तर शेवटच्या दिवसांशी संबंधित दानिएलच्या भविष्यवाणीचा तो भाग होता. देवदूताने आज्ञा केली, ‘पण तू, हे दानिएला, हे शब्द बंद कर आणि पुस्तक अंतकाळापर्यंत मुद्रांकित करून ठेव.’ दानिएल 12:4.” प्रेषितांची कृत्ये, 584, 585.
“Complement” या शब्दाचा अर्थ परिपूर्णतेस आणणे असा होतो. दानिएलाच्या पुस्तकातील शेवटच्या दिवसांशी संबंधित जो भाग शेवटच्या काळी उघडला जातो, तो “ओळीनंतर ओळ” अशा रीतीने “येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण” आणि “सात गर्जना” यांच्याशी एकत्र केल्यावर परिपूर्ण केला जातो. ही तीन प्रतिनिधिक रूपे तो संदेश आहेत जो उघडला जातो, आणि म्हणूनच ते “सत्याचे शब्द” दर्शवितात, ज्यांचा उपयोग मलाखीतील अंतिम मंदिर-शुद्धीकरणात एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांना “शुद्ध” करण्यासाठी केला जातो, जसे दानिएल अकरावा अध्यायातील तेराव्या ते पंधराव्या वचनांत दर्शविले आहे. मधील वचन हे ते वचन आहे ज्यामध्ये वर्तमान वाद दर्शविला आहे, आणि म्हणूनच ते मिलराइट्सना त्यांच्या भविष्यसूचक इतिहासात सामोरे आलेल्या अगदी त्याच वादाचे प्रतिनिधित्व करते.
चौदाव्या वचनातील “तुझ्या लोकांतील दरोडेखोर” हे संयुक्त संस्थाने आहेत असा दावा करणे, हे मिलेराइट इतिहासातील प्रोटेस्टंटांनी त्या दरोडेखोरांचे प्रतिनिधित्व Antiochus Epiphanes करतो असा दावा करण्याच्या अचूक समांतर आहे. हा वाद सुवर्ण व रौप्यातील मल काढून टाकील; परंतु याहून अधिक महत्त्वाचा मुद्दा असा आहे की, या वादामुळे मलाखी अध्याय तीनमधील लेवीयांनी दर्शविलेल्यांना देवाच्या भविष्यसूचक वचनाचा पूर्वीपेक्षा अधिक सखोल अभ्यास करण्यास प्रवृत्त केले गेले आहे. विल्यम मिलरच्या स्वप्नातील “धूळ झाडणारा मनुष्य” आता बनावट नाणी व रत्ने खोलीबाहेर झाडून काढत आहे, आणि त्यानंतर तो खरी रत्ने पुन्हा एकत्र करून अशा परिपूर्ण क्रमात मांडणार आहे की जो सूर्यापेक्षा दहापट अधिक तेजाने प्रकाशतो.
हे वादंग त्या अगदी त्या कार्याची पूर्तता व्हावी म्हणून घडू देण्यात आले; कारण आम्हांस असे कळविण्यात आले आहे की, “देव आपल्या लोकांना जागृत करील; इतर उपाय निष्फळ ठरल्यास, त्यांच्या मध्ये पाखंडी शिकवणी येतील, ज्या त्यांची चाळणी करतील, कोंडा गव्हापासून वेगळा करतील. प्रभु आपल्या वचनावर विश्वास ठेवणाऱ्या सर्वांना निद्रेतून जागे होण्याचे आवाहन करतो. या काळास अनुरूप असा अमूल्य प्रकाश आला आहे. तो बायबलमधील सत्य आहे, जो अगदी आपल्या समोर उभे असलेले धोके दाखवितो. हा प्रकाश आपल्याला पवित्रशास्त्रांचा परिश्रमपूर्वक अभ्यास करण्यास आणि आपण जे मत स्वीकारून धरले आहेत त्यांचे अत्यंत चिकित्सक परीक्षण करण्यास प्रवृत्त करावा. देवाची इच्छा आहे की सत्याचे सर्व पैलू आणि सर्व भूमिका प्रार्थना व उपवास यांसह सखोलपणे व चिकाटीने शोधून पाहिल्या जाव्यात. सत्य काय आहे याविषयी केवळ कल्पना आणि अस्पष्ट धारणांवर विश्वासणाऱ्यांनी विसंबून राहू नये.”
तो ज्या “पाखंडी शिकवणींना” आपल्या निद्रिस्त संतांना जागृत करण्यासाठी परवानगी देतो आणि उपयोगात आणतो, त्या “जुन्या वादविवाद” आहेत.
“इतिहास व भविष्यवाणीमध्ये देवाचे वचन सत्य आणि भ्रम यांतील दीर्घकाळ चालत आलेला संघर्ष चित्रित करते. तो संघर्ष अजूनही सुरू आहे. जे काही पूर्वी झाले आहे, ते पुन्हा घडेल. जुने विवाद पुन्हा उभे राहतील, आणि नवे सिद्धांत सतत उदयास येत राहतील. परंतु देवाचे लोक, ज्यांनी आपल्या विश्वासात आणि भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीत पहिल्या, दुसऱ्या आणि तिसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांच्या घोषणेमध्ये आपला भाग उचलला आहे, त्यांना ठाऊक आहे की ते कुठे उभे आहेत. त्यांच्याकडे असा एक अनुभव आहे, जो शुद्ध सोन्याहून अधिक मोलाचा आहे. त्यांनी खडकाप्रमाणे दृढ उभे राहिले पाहिजे, आपल्या विश्वासाच्या आरंभीच्या धैर्याला शेवटपर्यंत अढळपणे धरून ठेवले पाहिजे.” Selected Message, book 2, 109.
“तुझ्या लोकांतील दरोडेखोर” यांच्याविषयीचा वाद हा मिलराइट इतिहासातील एक जुना वाद आहे, आणि हाच त्यांच्या “विश्वासाचा आरंभ” आहे, जो त्यांनी “अखेरपर्यंत दृढपणे धरून” ठेवावा असे त्यांना सांगितले गेले आहे. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या “विश्वासाचा” “आरंभ” म्हणजे त्या मूलभूत सत्यांचा समूह होय, जे 1843 आणि 1850 च्या अग्रदूतांच्या चार्टांवर दर्शविलेले आहेत.
“शेवटच्या या दिवसांत उभे राहण्यासाठी लोकांना तयार करण्याच्या कार्यापासून आपल्या बंधू-भगिनींची मने वळविण्याचा शत्रू प्रयत्न करीत आहे. त्याच्या कुतर्कांचा उद्देश मनांना या वेळेच्या संकटांपासून आणि कर्तव्यांपासून दूर नेणे हा आहे. ख्रिस्त स्वर्गातून आपल्या लोकांसाठी योहानाला देण्यासाठी जी ज्योती घेऊन आला, तिचे ते काहीच मोल मानत नाहीत. अगदी आपल्या समोर असलेली दृश्ये विशेष लक्ष देण्याइतकी महत्त्वाची नाहीत, असे ते शिकवितात. ते स्वर्गीय उगमाच्या सत्याला निष्प्रभ करतात आणि देवाच्या लोकांकडून त्यांचा भूतकाळातील अनुभव हिरावून घेतात, व त्याऐवजी त्यांना एक खोटे विज्ञान देतात.”
“परमेश्वर असे म्हणतो, ‘रस्त्यांवर उभे रहा, आणि पाहा, आणि जुन्या वाटांविषयी विचारा, चांगला मार्ग कोठे आहे ते जाणून घ्या, आणि त्यात चला.’”
“कोणीही आमच्या विश्वासाच्या पायाभूत तत्त्वांना उपटून टाकण्याचा प्रयत्न करू नये,—ती पायाभूत तत्त्वे जी आमच्या कार्याच्या आरंभी वचनाच्या प्रार्थनापूर्वक अभ्यासाने आणि प्रकटीकरणाद्वारे घातली गेली. या पायाभूत तत्त्वांवर आम्ही गेली पन्नास वर्षे बांधकाम करीत आलो आहोत. मनुष्य असे समजू शकतात की त्यांनी नवा मार्ग शोधून काढला आहे, आणि जो घालण्यात आला आहे त्यापेक्षा अधिक दृढ पाया ते घालू शकतात. परंतु हा मोठा भ्रम आहे. जो पाया घालण्यात आला आहे, त्याव्यतिरिक्त दुसरा पाया कोणीही घालू शकत नाही.”
“भूतकाळात अनेकांनी नव्या विश्वासाची उभारणी करण्याचा, नव्या तत्त्वांची स्थापना करण्याचा प्रयत्न केला आहे. पण त्यांची उभारणी किती काळ टिकली?—ती लवकरच कोसळली; कारण ती खडकावर स्थापन केलेली नव्हती.
“पहिल्या शिष्यांना मनुष्यांच्या म्हणण्यांना सामोरे जावे लागले नाही काय? त्यांना असत्य सिद्धांत ऐकावे लागले नाहीत काय, आणि मग सर्व काही करून झाल्यावर, ‘जो पाया घातला आहे त्याव्यतिरिक्त दुसरा पाया कोणीही घालू शकत नाही,’ असे म्हणत स्थिर उभे राहावे लागले नाही काय?”
“म्हणून आपल्या विश्वासाचा आरंभ आपण शेवटपर्यंत दृढपणे धरून ठेवावा. देवाने आणि ख्रिस्ताने या लोकांकडे सामर्थ्यपूर्ण वचने पाठविली आहेत, ज्यांनी त्यांना जगापासून, टप्प्याटप्प्याने, वर्तमान सत्याच्या निर्मळ प्रकाशात बाहेर आणले आहे. पवित्र अग्नीने स्पर्शिलेल्या ओठांनी, देवाच्या सेवकांनी हा संदेश घोषित केला आहे. दैवी उच्चाराने घोषित केलेल्या सत्याच्या अस्सलतेवर आपली मोहोर उमटविली आहे.” Review and Herald, March 3, 1904.
यिर्मयाहचे “जुने मार्ग” म्हणजे “आपल्या कार्याच्या प्रारंभी घातलेले पाया” होत. त्या सत्यांचा पाया “खडकावर” घातला गेला होता, आणि मिलराइट इतिहासात ती मूलभूत सत्ये म्हणजे 1842, 1843 आणि 1844 मध्ये जाहीर करण्यात आलेला “वर्तमान सत्य” संदेश होय.
“मी जे शब्द बोललो आहे ते स्वीकारण्यास देव तुमची साहाय्य करो. जे झायोनाच्या भिंतींवर देवाचे पहारेकरी म्हणून उभे आहेत, ते असे पुरुष असोत की जे लोकांसमोरील संकटे आधीच पाहू शकतील,—जे सत्य आणि भ्रम, धर्म आणि अधर्म यांतील भेद ओळखू शकतील.
“इशारा देण्यात आला आहे: 1842, 1843, आणि 1844 मध्ये संदेश आला त्या वेळेपासून ज्या विश्वासाच्या पायावर आपण बांधणी करीत आलो आहोत, त्या पायाला अस्थिर करणारी कोणतीही गोष्ट आत येऊ दिली जाऊ नये. मी या संदेशात होते, आणि तेव्हापासून आजपर्यंत देवाने आम्हांस दिलेल्या प्रकाशाशी सत्यनिष्ठ राहून मी जगासमोर उभी आहे. दिवसेंदिवस आपण मनःपूर्वक प्रार्थना करीत प्रभूचा शोध घेत, प्रकाशाची याचना करीत असता, ज्या व्यासपीठावर आमचे पाय ठेवले गेले, त्या व्यासपीठावरून आमचे पाय काढून घेण्याचा आमचा कोणताही विचार नाही. तुम्हांस वाटते काय की देवाने मला दिलेला प्रकाश मी सोडून देईन? तो युगानुयुगांचा खडकाप्रमाणे असावा. तो मला दिल्यापासून आजपर्यंत माझे मार्गदर्शन करीत आला आहे. बंधूंनो आणि भगिनींनो, देव आजही जिवंत आहे, राज्य करीत आहे, आणि कार्य करीत आहे. त्याचा हात चाकावर आहे, आणि आपल्या दैवी विधानात तो ते चाक आपल्या स्वतःच्या इच्छेनुसार फिरवीत आहे. माणसांनी कागदपत्रांना धरून राहू नये, आणि आपण काय करू, व काय करणार नाही, असे म्हणत राहू नये. त्यांनी स्वर्गातील प्रभू देवाला धरून राहावे. मग स्वर्गाचा प्रकाश आत्ममंदिरात प्रकाशमान होईल, आणि आपण देवाचे तारण पाहू.” Review and Herald, April 14, 1903.
“१८४२, १८४३, आणि १८४४ मध्ये” जाहीर करण्यात आलेला संदेश हा १८४३ च्या पायोनिअर चार्टवर दर्शविण्यात आलेला संदेश आहे. मे १८४२ मध्ये, १८४३ चे तीनशे चार्ट छापण्यात आले. एलेन व्हाईट आणि पायोनिअर्स सर्वांनी साक्ष दिली की हा चार्ट हबक्कूक अध्याय २ मधील दर्शन लिहून ते पट्टिकांवर स्पष्ट करावे या आज्ञेची पूर्तता होता. त्याच इतिहासात तीनशे मिलेराईट प्रचारक होते, आणि SDA इतिहासकार या वस्तुस्थितीची साक्ष देतात की त्यांनी सर्वांनी १८४३ चा चार्ट वापरला.
एखाद्या व्यक्तीला, आलेखावर दर्शविल्याप्रमाणे, तुझ्या लोकांचे लुटारू म्हणून रोमची अग्रगण्यांनी केलेली ओळख चुकीची आहे, असा दावा करण्यास काय प्रवृत्त करील? एखाद्याला तो दावा स्वीकारण्यास काय प्रवृत्त करील? तरीही, आम्हांपैकी जे असे म्हणतात की “तुझ्या लोकांचे लुटारू” या अभिव्यक्तीद्वारे रोमचे प्रतीकात्मक दर्शन घडते, ही अग्रगण्यांची समज आम्ही स्वीकारतो, परंतु प्रत्यक्षात त्या समजेचे स्वतःसाठी समर्थन करण्यास समर्थ नसतो, आम्हांला तरी काय प्रवृत्त करते?
पहिल्या लेखात आम्ही पुढील उतारा उद्धृत केला होता:
“मनुष्याची बौद्धिक प्रगती कितीही झालेली असो, तरी अधिक प्रकाशासाठी शास्त्रांचे सखोल व अखंड संशोधन करण्याची आवश्यकता नाही, असे त्याने एका क्षणभरासाठीही समजू नये. एक जनता म्हणून आपण प्रत्येकजण भविष्यवाणीचा विद्यार्थी होण्यासाठी बोलावलेलो आहोत. देव आपल्यासमोर जो कोणताही प्रकाशकिरण सादर करील, तो आपण ओळखावा यासाठी आपण गंभीर तत्परतेने जागरूक राहिले पाहिजे.” Testimonies, volume 5, 708.
आता देव “आमच्यासमोर” सादर करीत असलेला “प्रकाश” असा आहे, असा माझा दावा आहे, की दानियेल अकरावा अध्यायातील पहिल्या पंधरा वचने वैयक्तिकरीत्या समजून घेण्याच्या आपल्या जबाबदारीबाबत आपण अद्याप पूर्णपणे जागृत झालेलो नाही; आणि त्याच अध्यायातील तेराव्या ते पंधराव्या वचनांमध्ये त्या सत्यांचे प्रतिनिधित्व आहे, जे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या अंतिम शुद्धीकरण व शिक्कामोर्तबाची सिद्धी करतात, हेही आपण समजून घेतलेले नाही. जर ह्याच इतिहासात कोणत्याही पाखंडी शिकवणींचा प्रवेश झाला नसता, तर त्यातून आपण पूर्ण जागृत आहोत याचा पुरावा मिळाला असता. परंतु हा वाद अन्यथा सिद्ध करतो.
देवाच्या लोकांमध्ये कोणताही वादविवाद किंवा खळबळ नाही ही गोष्ट ते शुद्ध सिद्धान्ताला दृढपणे धरून आहेत याचा अंतिम पुरावा समजू नये. ते सत्य आणि भ्रांती यांमध्ये स्पष्ट भेद करीत नाहीत, अशी भीती बाळगण्यास कारण आहे. जेव्हा पवित्रशास्त्राच्या शोधातून कोणतेही नवे प्रश्न उद्भवत नाहीत, जेव्हा मतभेद निर्माण होत नाहीत आणि त्यामुळे लोक स्वतःकडे सत्य आहे याची खात्री करून घेण्यासाठी बायबल स्वतः शोधू लागत नाहीत, तेव्हा प्राचीन काळाप्रमाणेच आजही बरेच लोक परंपरेला धरून राहतील आणि ते काय उपासतात हे न जाणताच उपासना करतील....
“देव आपल्या लोकांना जागृत करील; जर इतर उपाय निष्फळ ठरले, तर त्यांच्या मध्ये पाखंडी मतप्रवाह प्रवेश करतील, आणि त्यांच्याद्वारे चाळणी होईल, ज्यामुळे भुसा गव्हापासून वेगळा केला जाईल. प्रभू आपल्या वचनावर विश्वास ठेवणाऱ्या सर्वांना निद्रेतून जागे होण्याचे आवाहन करीत आहे. या काळासाठी योग्य असा अमूल्य प्रकाश आला आहे. तो बायबलमधील सत्य आहे, जे आपल्या अगदी समोर उभ्या असलेल्या संकटांना प्रकट करते. हा प्रकाश आपल्याला पवित्रशास्त्राचा परिश्रमपूर्वक अभ्यास करण्यास आणि आपण धरून ठेवलेल्या भूमिकांची अत्यंत चिकित्सक तपासणी करण्यास प्रवृत्त करावा. देवाची इच्छा आहे की सत्याच्या सर्व अंगांचा आणि सर्व भूमिकांचा प्रार्थना व उपवासासह सखोल आणि चिकाटीने शोध घेतला जावा. सत्याची रचना कशाने होते याविषयीच्या तर्काधारित आणि अस्पष्ट कल्पनांत विश्वासणाऱ्यांनी विश्रांती घेऊ नये. त्यांचा विश्वास देवाच्या वचनावर दृढपणे आधारलेला असला पाहिजे, जेणेकरून जेव्हा परीक्षेचा काळ येईल आणि त्यांच्या विश्वासाविषयी उत्तर देण्यासाठी त्यांना सभासदांच्या परिषदांसमोर आणले जाईल, तेव्हा त्यांच्यामध्ये असलेल्या आशेचे कारण ते नम्रतेने आणि भयाने सांगण्यास समर्थ ठरतील.”
“उद्विग्न करा, उद्विग्न करा, उद्विग्न करा. आपण जगापुढे जे विषय मांडतो, ते आपल्यासाठी जिवंत वास्तव असले पाहिजेत. आपण श्रद्धेची मूलभूत कलमे मानतो त्या सिद्धांतांचे समर्थन करताना, आपण कधीही स्वतःला असे युक्तिवाद वापरू देऊ नये जे पूर्णपणे सुदृढ नाहीत.” टेस्टिमोनीज, खंड ५, ७०८.
देवाच्या लोकांचे लुटारू यांचा हा विचार पुढे नेत असताना, आम्ही दाखवून देऊ की Daniel eleven च्या चौदाव्या वचनावरील प्रोटेस्टंट आणि मिलराइट यांच्यातील वाद हा, संयुक्त संस्थानच—रोम नव्हे—दर्शनाची स्थापना करते, या नव्या आणि खाजगी अर्थलावणीमधील वादाशी तंतोतंत समान आहे. The Great Controversy मध्ये “old world” हा शब्दप्रयोग भूतकाळातील इतिहास ओळखण्यासाठी वापरला आहे, अशी भूमिका ही एक “supposition and ill-defined idea” आहे, आणि ती “argument that is not wholly sound” याचे एक उदाहरण आहे.
ज्यांनी या उताऱ्याचा उपयोग करून मिलराइट लोकांनी “thy people” चे लुटारू म्हणून रोमची ओळख करण्यात चूक केली होती, या आपल्या तर्ककल्पनेला आधार दिला आहे, त्यांनी आपले ख्रिस्ती कर्तव्य पूर्ण करून आपला दावा सार्वजनिकरीत्या मागे घ्यावा, कारण तो व्याकरणदृष्ट्या आणि इतिहासदृष्ट्या टिकणारा नाही. आणि या वादाच्या कडेला बसून पाहणाऱ्यांनो, सत्यवचनाचे यथार्थ विभाजन करण्याची जबाबदारी तुमची आहे; कारण तुम्हाला एखाद्या मनुष्याच्या मताचे अनुयायी होण्यासाठी नव्हे, तर भविष्यवाणीचा विद्यार्थी असणारे व्यक्ती होण्यासाठी पाचारण करण्यात आले आहे.
लोक पवित्र शास्त्रांचा विपर्यास करून स्वतःचाच नाश करून घेतात.
आणि आपल्या प्रभूची दीर्घसहनशीलता ही तारण आहे, असे समजा; जसे आपल्या प्रिय भाऊ पौलानेही त्याला दिलेल्या ज्ञानाप्रमाणे तुम्हांस लिहिले आहे; तसेच त्याच्या सर्व पत्रांमध्येही तो या गोष्टींविषयी बोलतो; त्यांत काही गोष्टी अशा आहेत की त्या समजण्यास कठीण आहेत, आणि अशिक्षित व अस्थिर लोक इतर शास्त्रलेखांप्रमाणेच त्यांचाही विपर्यास करतात, आणि त्यामुळे स्वतःच्या विनाशास कारणीभूत होतात. म्हणून, हे प्रियजनहो, तुम्हांस या गोष्टी अगोदरच माहीत असल्यामुळे सावध राहा; असे होऊ नये की दुष्टांच्या भ्रमामुळे वाहवत जाऊन तुम्हीही आपल्या स्वतःच्या स्थिरतेपासून पडावे. तर कृपेत आणि आपल्या प्रभु व तारणारा येशू ख्रिस्त यांच्या ज्ञानात वाढत जा. त्यालाच आता आणि सर्वकाळ गौरव असो. आमेन. २ पेत्र ३:१५–१८.
पेत्र असे सांगतो की “अशिक्षित आणि अस्थिर” लोकच पवित्र शास्त्रांचा “विकृत अर्थ लावतात” आणि ते “स्वतःच्या विनाशास” कारणीभूत ठरते. या सत्याशी सुसंगतपणे, सिस्टर व्हाइट यांनी आपण स्वतः अभ्यास करावा अशी वारंवार चेतावणी दिली आहे. जर आपण भविष्यवाणीचे विद्यार्थी होण्याची आपली जबाबदारी पूर्ण करीत नसू, तर आपण आपल्या स्वतःच्या विनाशाचा निर्धार करीत आहोत.
तुझ्या लोकांतील लुटारूच त्या दृष्टांताची स्थापना करतात; आणि ज्या ठिकाणी दृष्टांत नसतो तेथे लोक नाश पावतात, असे शलमोन सांगतो.
जिथे दर्शन नाही, तिथे लोक नाश पावतात; परंतु जो नियम पाळतो, तो धन्य आहे. नीतिसूत्रे 29:18.
“नष्ट होणे” या शब्दाची एक व्याख्या म्हणजे नागडे केले जाणे होय. ज्या ठिकाणी दर्शनाविषयी चुकीची समज असते, ती या वस्तुस्थितीवर आधारित असते की दर्शन स्थापित करणारे प्रतीक समजले गेलेले नसते, किंवा चुकीच्या रीतीने समजले गेलेले असते. सोलोमनच्या इशाऱ्यात नष्ट होणाऱ्यांमध्ये असणे म्हणजे लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारीच्या कायद्याच्या वेळी प्रभूच्या तोंडातून उगाळून टाकल्या जाणाऱ्या लाओदिकेयांच्या रूपाने दर्शविलेली नग्नता प्राप्त करणे होय. आपण अशी कल्पना का स्वीकारावी जी सिस्टर व्हाइट यांनी जुन्या आणि नवीन जगाविषयी केलेल्या विधानांच्या स्पष्ट अर्थाचे विपर्यास करते, आणि जी मिलराइटांच्या त्या ओळखीला नाकारते की दर्शन स्थापित करणारा रोमच आहे—जे थेट 1843 च्या चार्टवर दर्शविले गेले होते, जो अॅडव्हेंटिझमच्या पायाभूत सत्यांचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि जो ख्रिस्त, युगानुयुगांचा खडक, आहे, ज्याचे प्रतिनिधित्व पायाभूत गोष्टींच्या सर्व पवित्र दृष्टांतांत केले गेले आहे?
“परंतु देवाच्या वचनाशिवाय इतर कोणत्याही पायावर उभारलेली प्रत्येक इमारत कोसळेल. जो मनुष्य, ख्रिस्ताच्या दिवसांतील यहूद्यांप्रमाणे, मानवी कल्पना व मते, मनुष्यनिर्मित रूढी व विधी, किंवा ख्रिस्ताच्या कृपेपासून स्वतंत्रपणे तो करू शकणाऱ्या कोणत्याही कर्मांच्या पायावर बांधतो, तो आपल्या चारित्र्याची रचना सरकत्या वाळूवर उभारत आहे. मोहाच्या प्रचंड वादळे त्या वालुकामय पायाला वाहून नेतील आणि त्याचे घर काळाच्या किनाऱ्यावर भग्नावस्थेत टाकून देतील.”
“‘म्हणून प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो, … मी न्यायाला मोजण्याची दोरी लावीन, आणि नीतिमत्तेला लंबक; आणि गारांचा मारा असत्याच्या आश्रयस्थानाला वाहून नेईल, आणि पाणी लपण्याच्या ठिकाणावरून वाहून जाईल.’ यशया 28:16, 17.
“परंतु आज दया पाप्याला विनवणी करीत आहे. ‘माझ्या जीवाची शपथ, परमेश्वर देव म्हणतो, दुष्टाच्या मृत्यूत मला काही आनंद नाही; तर दुष्टाने आपल्या मार्गापासून वळावे आणि जगावे, हीच माझी इच्छा आहे: वळा, वळा आपल्या वाईट मार्गांपासून; कारण तुम्ही का मरता?’ यहेज्केल 33:11. आज पश्चात्ताप न करणाऱ्याशी बोलणारा हा आवाज त्याचाच आहे, ज्याने आपल्या प्रिय नगरीकडे पाहून अंतःकरणाच्या क्लेशाने उद्गार काढले: ‘अरे यरुशलेमा, यरुशलेमा, जो संदेष्ट्यांना मारतोस आणि तुझ्याकडे पाठविलेल्यांना दगड मारतोस! जशी कोंबडी आपली पिले आपल्या पंखांखाली गोळा करते, तशी मी किती वेळा तुझ्या मुलांना एकत्र गोळा करू इच्छिले; पण तुम्ही इच्छिले नाही! पाहा, तुमचे घर तुम्हांला ओसाड सोडले आहे.’ लूक 13:34, 35, R.V. यरुशलेममध्ये येशूने त्या जगाचे प्रतीक पाहिले होते, ज्याने त्याच्या कृपेचा तिरस्कार केला होता व तिला नाकारले होते. अरे हट्टी हृदया, तो तुझ्यासाठी रडत होता! येशूचे अश्रू डोंगरावर गळाले होते त्या वेळीसुद्धा, यरुशलेमला अद्याप पश्चात्ताप करण्याची व तिच्या न्यायोचित विनाशापासून सुटण्याची संधी होती. थोड्या काळाकरिता स्वर्गाची देणगी तिच्या स्वीकृतीची अजूनही वाट पाहत होती. तसेच, अरे हृदया, ख्रिस्त अद्याप तुला प्रेमाच्या स्वरात म्हणत आहे: ‘पाहा, मी दाराशी उभा आहे व टकटक करीत आहे; जर कोणी माझा आवाज ऐकेल व दार उघडेल, तर मी त्याच्याकडे आत येईन, आणि त्याच्याबरोबर भोजन करीन, व तो माझ्याबरोबर.’ ‘आताच मान्य वेळ आहे; पाहा, आताच तारणाचा दिवस आहे.’ प्रकटीकरण 3:20; 2 करिंथकर 6:2.”
“जे स्वतःवर आशा ठेवून विसावले आहात, ते वाळूवर बांधकाम करीत आहात. परंतु येऊ घातलेल्या विनाशापासून सुटण्यासाठी अजून उशीर झालेला नाही. वादळ कोसळण्यापूर्वी, त्या खात्रीशीर पायाकडे आश्रयासाठी धावा. ‘परमेश्वर देव असे म्हणतो, पाहा, मी सियोनमध्ये पायासाठी एक दगड ठेवत आहे, परीक्षित दगड, अमूल्य कोनशिला, भक्कम पायाची: जो विश्वास ठेवतो तो घाई करणार नाही.’ ‘माझ्याकडे पाहा, आणि पृथ्वीच्या सर्व सीमान्तांनो, तारण पावा; कारण मी देव आहे, आणि दुसरा कोणीही नाही.’ ‘भिऊ नकोस; कारण मी तुझ्याबरोबर आहे: विस्मित होऊ नकोस; कारण मी तुझा देव आहे: मी तुला बळ देईन; होय, मी तुला सहाय्य करीन; होय, माझ्या धार्मिकतेच्या उजव्या हाताने मी तुला धरून ठेवीन.’ ‘तुम्ही युगानुयुग लज्जित होणार नाही किंवा गोंधळून जाणार नाही.’ यशया 28:16, R.V.; 45:22; 41:10; 45:17.” Thoughts from the Mount of Blessing, 150–152.
आपण हा अभ्यास पुढील लेखामध्ये पुढे चालू ठेवू.