येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण - क्रमांक सहा

आम्ही यशयाच्या अंतिम भविष्यवाणीवर आधार रचत आलो आहोत, जी चाळीसाव्या अध्यायात १८ जुलै, २०२० च्या निराशेसह आरंभ झालेल्या विलंबाच्या काळाच्या ओळखीसह सुरू होते. आम्ही प्रकटीकरणातील दोन साक्षीदारांच्या मृत्यूचा संबंध यहेज्केलच्या सदतीसाव्या अध्यायातील कोरड्या मृत हाडांच्या दरीतील मृतांशी जुळवत आलो आहोत. अधःपाताळातील अथांग खाईतून वर आलेल्या पशूने रस्त्यावर हत्या केलेल्यांच्या पुनरुत्थानाशी संबंधित घटनांचा अत्यंत विशिष्ट क्रम पुनरुक्तीद्वारे स्थापित करण्याचा आम्ही प्रयत्न करीत आहोत.

जसे आपण हे भविष्यसूचक उतारे परस्परांशी जुळवितो, तसे आपण प्रकटीकरणातील त्या भागांवरील शिक्के काढीत आहोत, जे आजपर्यंत कधीच ओळखले गेले नव्हते; कारण हा संदेश म्हणजे येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणावरील शिक्के काढणे होय, जे मानवी कृपाकाळ संपण्याच्या अगदी आधी घडते. आपण हे कार्य करीत आहोत, कारण “काळ जवळ आला आहे.” प्रकटीकरणातील ज्या सत्यांवरील शिक्के आता त्यांच्या परिपूर्तीच्या प्रक्रियेत काढले जात आहेत, त्यांमध्ये आपण तेच कार्य साध्य करीत आहोत, जे प्रकटीकरणामध्ये योहानाचे कार्य म्हणून निर्दिष्ट केले गेले होते. त्याला त्याने पाहिलेल्या गोष्टी लिहिण्यास सांगितले गेले होते; त्या त्या वेळी अस्तित्वात असलेल्या गोष्टी होत्या, आणि त्या गोष्टी नोंदविताना योहान एकाच वेळी पुढे होणाऱ्या गोष्टीही लिहीत होता.

सातव्या-दिवशी अ‍ॅडव्हेंटिस्टांसाठी एक तर्कसंगत अडथळा त्यांच्या प्रकटीकरणाच्या पुस्तकाविषयीच्या पारंपरिक समजुतीतच असू शकतो. जेव्हा एखादी व्यक्ती प्रस्थापित सत्य स्वीकारते, परंतु त्या प्रस्थापित सत्याची रचना काळाच्या ओघात विकसित होण्यासाठी केली गेली होती हे पाहण्यात अपयशी ठरते, तेव्हा सत्याविषयीची तिची आरंभीची योग्य समज परंपरा किंवा रूढी बनू शकते. परंपरेत रूपांतरित झालेले सत्य लाओदिकीया येथील संदेशात दर्शविलेल्या अंधत्वास उत्पन्न करू शकते. मूळ सत्य अजूनही सत्यच आहे, परंतु ते सत्य काळानुसार विकसित होत जाते हे न पाहण्याची असमर्थता अंधत्व निर्माण करते. सत्य त्यांच्या अंधत्वाचे कारण नाही; अंधत्व हे केवळ त्या कारणाचे एक लक्षण आहे. कारण म्हणजे अशी कान, जी ऐकणार नाहीत; असे डोळे, जे पाहणार नाहीत; आणि असे हृदय, जे परंपरा व रूढी यांच्या दिलास्यात आत्मसंतुष्ट राहणाऱ्यांत परिवर्तित होणार नाही.

जे जुने मान्य करतो असे सांगतात, परंतु नवे नाकारतात, हे विधान संपूर्ण बायबलवर विश्वास असल्याचा दावा करणाऱ्या, परंतु भविष्यवाणीच्या आत्म्याचे लेखन नाकारणाऱ्या सेव्हंथ-डे अ‍ॅडव्हेंटिस्टांवर तर आणखी अधिक सामर्थ्याने लागू होते. प्रकटीकरणामध्ये योहान हा शेवटच्या दिवसांतील देवाच्या त्या लोकांचे प्रतीक आहे, ज्यांना बायबल आणि भविष्यवाणीच्या आत्म्याचा स्वीकार केल्यामुळे छळ सहन करावा लागत आहे.

जर एखादी व्यक्ती येशूची साक्ष स्वीकारते, जी भविष्यवाणीचा आत्मा आहे, जी एलन व्हाईट यांचे लेखन आहे, तर तिच्या लेखनातील मागील उतारा मी ज्या विषयाकडे लक्ष वेधत आहे तो ओळखून देतो. तिने लिहिले की “उद्धाराची सत्ये सतत विकास आणि विस्तार होण्यास समर्थ आहेत. जरी ती जुनी असली, तरी ती सदैव नवी असतात, सत्याचा शोध घेणाऱ्यास अधिक मोठे तेज आणि अधिक सामर्थ्यवान शक्ति सतत प्रकट करीत असतात,” आणि “प्रत्येक युगात सत्याचा एक नवा विकास असतो, त्या पिढीतील लोकांसाठी देवाचा एक संदेश असतो.”

प्रकटीकरण या पुस्तकाबद्दलचा जो प्रचलित समज एखादा सामान्य सातव्या-दिवशी अॅडव्हेंटिस्ट बाळगत असतो, तो सत्य असला तरी, संपूर्ण प्रकटीकरण पुस्तक हे शेवटच्या दिवसांची एक साक्ष आहे. आपण सध्या अशा एका सत्याची अंमलबजावणी करीत आहोत, जे आता उलगडले जात आहे; आणि जे हे स्वीकारण्यास अनिच्छुक आहेत की प्रकटीकरण पुस्तकातील सर्व परिच्छेद हे शेवटच्या दिवसांत उलगडल्या जाणाऱ्या येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचा भाग आहेत, त्यांना ते सत्य ओळखता येणार नाही.

प्रकटीकरण अध्याय अकराबद्दल अॅडव्हेंटिझमने जो समज ठेवला आहे—की तो फ्रेंच राज्यक्रांतीची परिपूर्ती आहे—तो योग्य आहे, आणि सिस्टर व्हाइट त्या योग्य दृष्टिकोनास समर्थन देतात. तथापि, ते सत्य केवळ एक इतिहास होता, जो शेवटच्या दिवसांचे उदाहरण दाखविण्यासाठी नोंदविला गेला आहे. प्रकटीकरणाचे संपूर्ण पुस्तक या भविष्यसूचक घटनेद्वारे नियंत्रित आहे.

आपण सात मेघगर्जनांच्या गुप्त इतिहासाच्या आधारावर यहेज्केल सदतीस, यशया चाळीस आणि प्रकटीकरण अकरा यांना मत्तय पंचवीस मधील दहा कुमारींच्या दृष्टांतासह एकत्र आणण्यासाठी उभारणी करीत आहोत. आपण ज्या भविष्यवाणीतील घटनाक्रमाच्या अनुप्रयोगास संबोधित करीत आहोत, त्याला आधार देणारी आणखी एक भविष्यसूचक रेषा ख्रिस्ताच्या रेषेत आढळते, ज्यामध्ये दुय्यम साक्षीचाही समावेश आहे. येशू तीस वर्षांचा होता, जेव्हा त्याचा बाप्तिस्मा झाला आणि तो येशू ख्रिस्त झाला; कारण नव्या करारातील ग्रीक भाषेतील “Christ”, किंवा जुन्या करारातील हिब्रू भाषेतील “Messiah”, याचा अर्थ अभिषिक्त असा होतो.

तीस वर्षे येशू अभिषिक्त होण्यासाठी तयारी करीत होता; आणि आपल्या बाप्तिस्म्यावेळी तो अभिषिक्त झाल्यावर, ख्रिस्त म्हणून त्याने आपला संदेश साडेतीन भविष्यसूचक दिवसांपर्यंत सादर केला. त्यानंतर त्याला ठार मारण्यात आले, कबरीत ठेवण्यात आले, तो पुनरुत्थित झाला आणि मग स्वर्गात आरोहित झाला. त्याच्या साडेतीन वर्षांच्या सेवाकार्याची सुरुवात त्याच्या बाप्तिस्म्याने झाली; ते त्याच्या मृत्यू व पुनरुत्थानाचे प्रतिनिधित्व करते; आणि त्याच्या बारा शें साठ दिवसांच्या सेवाकार्याच्या शेवटी त्याला क्रूसावर खिळले गेले आणि मग तो पुनरुत्थित झाला—कारण तो आरंभ आणि अंत आहे. त्याच्या मृत्यू व पुनरुत्थानाच्या घटनेने एक पराक्रमी सेना निर्माण केली, जिने आणखी साडेतीन वर्षे सुवार्ता यहुद्यांपर्यंत पोहोचवली, आणि त्यानंतर जगापर्यंत.

कॅथलिक चर्च, म्हणजेच बायबलमधील भविष्यवाणीनुसार प्रतिख्रिस्त, यालाही सामर्थ्याने अभिषिक्त होण्यापूर्वी तीस वर्षांची तयारी होती. इ.स. 508 मध्ये “the daily” काढून टाकण्यात आले. सिस्टर व्हाईट आपल्याला स्पष्टपणे कळवितात की, 1930 च्या दशकात लाओदिकीया सातव्या दिवसाच्या ॲडव्हेंटिस्ट चर्चने “the daily” विषयी धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाच्या सैतानी दृष्टिकोनाकडे पुन्हा वळले, तरीही दानिएलाच्या पुस्तकातील “the daily” बाबत मिलराइट्सची समज योग्य होती.

“दररोजचे” हे मूर्तिपूजकत्वाचे प्रतीक आहे, आणि मूर्तिपूजक रोम ही ती सत्ता होती जिने पोपसत्तेला पृथ्वीच्या सिंहासनावर आरूढ होण्यापासून रोखून धरले व प्रतिबंध केला. दानियेलाच्या पुस्तकात जसे भाकीत करण्यात आले होते, आणि त्यानंतर इतिहासाने जसे पुष्टी केली, आणि त्यानंतर देवदूतांनी विल्यम मिलर यांना जसे प्रकट केले, व त्यानंतर एलेन व्हाइट यांनी जसे पुष्टी केली; इ.स. ५०८ मध्ये, पोपसत्तेच्या उदयाला अडथळा ठरणारा मूर्तिपूजक प्रतिबंध दूर करण्यात आला. ख्रिस्ताप्रमाणेच, प्रतिख्रिस्त इ.स. ५३८ मध्ये सामर्थ्यप्राप्त होण्यासाठी तीस वर्षे तयारी करीत होता. ख्रिस्त आणि प्रतिख्रिस्त हे दोघेही सामर्थ्यप्राप्त होण्यासाठी तीस वर्षे तयारी करीत होते. इ.स. ५३८ मध्ये पोपसत्तेला एकदा सामर्थ्य प्राप्त झाल्यावर, तिने साडेतीन भविष्यसूचक वर्षे आपल्या मृत्यूच्या संदेशाची घोषणा केली, जसे ख्रिस्ताने साडेतीन वर्षे आपल्या जीवनाच्या संदेशाची घोषणा केली होती. प्रकटीकरण अकरामधील दोन साक्षीदार, ज्यांनी फ्रेंच राज्यक्रांतीच्या इतिहासात जुन्या व नव्या करारांचे प्रतिनिधित्व केले, त्यांनाही साडेतीन भविष्यसूचक दिवस भविष्यवाणी करण्याचे सामर्थ्य देण्यात आले.

इ.स. 1798 मध्ये, बाराशे साठ भविष्यसूचक दिवसांनंतर, ख्रिस्तविरोधी सत्तेला तिचा प्राणघातक घाव बसला; जसे ख्रिस्त बाराशे साठ दिवसांनंतर क्रूसावर मरण पावला, आणि जसे देवाचे वचन प्रतिनिधित्व करणारे ते दोन साक्षीदार बाराशे साठ दिवसांनंतर रस्त्यावर मारले गेले.

तिसऱ्या दिवशी ख्रिस्ताचे पुनरुत्थान झाले, आणि प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात ख्रिस्तविरोधकाविषयीच्या प्रमुख विषयांपैकी एक म्हणजे त्याच्या प्राणघातक जखमेचे बरे होणे, अथवा त्याचे पुनरुत्थान. ख्रिस्ताचे पुनरुत्थान तिसऱ्या दिवशी झाले, आणि दोन साक्षीदारांचे पुनरुत्थान साडेतीन दिवसांनंतर झाले. ख्रिस्तविरोधकाचे पुनरुत्थान प्रतीकात्मकरीत्या तिसऱ्या दिवशी होते, कारण अनेक भविष्यसूचक साक्षींमध्ये तिसरा दिवस हा रविवारच्या कायद्याचे प्रतीक आहे. रविवारच्या कायद्याच्या वेळी, प्रकटीकरण तेरामधील समुद्रातील पशूचे पुनरुत्थान होते, आणि त्या समुद्रातील पशूची खूण ही एक कसोटी बनते. तेव्हा संयुक्त राष्ट्रे, प्रकटीकरण सतारामधील दहा राजे, अमेरिकेच्या निर्देशानुसार—जी त्या दहा राजांतील प्रमुख राजा आहे—ख्रिस्तविरोधकाला त्रिगुणी संघाच्या प्रमुखपदी उचलून धरतील, जसे पृथ्वीच्या सिंहासनावर पोपसत्तेचे आरोहण होते.

जेव्हा ख्रिस्तविरोधी पुन्हा उठविला जातो, तेव्हा तो पृथ्वीच्या सिंहासनावर आरूढ होतो आणि जसे येजेबेलने अहाबाला कर्मेल पर्वताकडे नेले, तसेच तो त्रिविध संघटनेला आर्मागेडोनकडे तिच्या कूचमध्ये नेतृत्व करतो. स्तोत्रकर्ता आसाफ दहा राष्ट्रांची ओळख करून देतो, जी संयुक्त राष्ट्रांचे प्रतिनिधित्व करतात, देवाच्या शत्रूंच्या एका दुष्ट महासंघाप्रमाणे; आणि ती आपले “मस्तक” उंचावतात, जे “पोपसत्तेचे सामर्थ्य” आहे.

तेव्हा तीन देवदूतांचा ध्वज आकाशाच्या मध्यभागी उडत आहे.

मग तीन देवदूतांचे ध्वजचिन्ह आकाशाच्या मध्यभागी फडकत असेल; परंतु लवकरच संयुक्त राष्ट्रांच्या दहा राजांकडून ख्रिस्तविरोधी स्वर्गात उचलला जाईल. तेव्हा ते ध्वजचिन्ह “सत्याचा” संदेश घोषित करीत असेल, आणि ख्रिस्तविरोधी तेव्हा परंपरा व रूढी यांचा संदेश घोषित करीत असेल. हे तीन देवदूत मानवजातीला पोपसत्तेची खूण स्वीकारू नका असा इशारा देत आहेत; परंतु खोटा संदेष्टा म्हणून संयुक्त संस्थाने जगावर तीच खूण स्वीकारण्यास बळजबरी करील.

आपण येथेच समाप्त करू, आणि पुढील लेखात याचा पुढील विचार करू.