ဒန်ယေလကျမ်း - အမှတ် ၁၀

ဒാനিয়ေလ အခန်းကြီး ၁ ၌၊ ဒานီယေလသည် ယေရမိယာက ဟောကိန်းထုတ်ထားသော ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကြာ သိမ်းသွားခြင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရ၍၊ ကုရု၏ ပထမနှစ်တိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။

ထိုသို့ ဒံယေလသည် ရှေးဣသရေလကို ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်၍ ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ပြန်သွားခွင့်ပြုသည့် အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်သည့်အချိန်တိုင်အောင်၊ နှစ်ခုနစ်ဆယ်သော သိမ်းသွားခြင်းကာလ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးကို အသက်ရှင်လျက် ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဒာနီယေလသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ဗာဗုလုန်မှ ထွက်ခွာရန် ခေါ်ဆိုခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသော “အမိန့်” ထုတ်ပြန်ချိန်တိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိနေသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတဖြစ်သည်။

နှစ်ခုနစ်ဆယ်သော သုံ့ပန်းကာလသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းကာလဖြစ်သည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် အစ္စလာမ်၏ တတိယအမင်္ဂလာသည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤအရာကို အက်ဒဗင့်ဝါဒ၏ အခြေခံသမ္မာတရားများကို လက်ခံသူများသာ အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ ပထမအမင်္ဂလာနှင့် ဒုတိယအမင်္ဂလာကို ရှေ့ဆောင်များက အစ္စလာမ်ဖြစ်ကြောင်း မှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ Ellen White က ထောက်ခံခဲ့ပြီး Habakkuk အခန်းကြီး ၂ ၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၅၀ ရှေ့ဆောင်ဇယား နှစ်ခုစလုံးပေါ်တွင် အစ္စလာမ်ကို ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမ တံပိုးများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ နောက်ဆုံး တံပိုးသုံးလုံးသည် အမင်္ဂလာတံပိုးများဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အမင်္ဂလာတံပိုး သုံးလုံးရှိပြီး၊ ပထမနှင့် ဒုတိယ အမင်္ဂလာတံပိုးတို့သည် အစ္စလာမ်ဖြစ်ပါက၊ တတိယ အမင်္ဂလာတံပိုးသည်လည်း အစ္စလာမ်ဖြစ်ကြောင်းကို သိမြင်ရန်မှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းပါသည်။ အမင်္ဂလာတံပိုးများအဖြစ် အစ္စလာမ်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် သင်္ကေတ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်မှာ၊ ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်ထားခြင်းနှင့် ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို လွှတ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ Sister White သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၇ ၏ လေညှင်းလေးပါးကို “ဒေါသထွက်နေသော မြင်း” ဟူ၍ သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ ၎င်းသည် “ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်ထွက်ရန်” နှင့် ၎င်း၏ နောက်ကြောင်းတစ်လျှောက်၌ “သေခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ယူဆောင်လာရန်” ကြိုးပမ်းနေသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

လေ လေးမျိုးကိုတားဆီးလျက်ရှိသော ကောင်းကင်တမန် လေးပါးတို့သည် သေခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကိုဖြစ်ပေါ်စေသော သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ဖော်ပြထားသော “ဒေါသထွက်သော မြင်း” ကို တားဆီးလျက်ရှိကြသည်။ ပဌမနှင့် ဒုတိယ အမင်္ဂလာ တံပိုးကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ကိုးတွင် မင်းတစ်ပါးကိုလည်း ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ထိုမင်းကို “ဗျာဒိတ် ၉:၁၁” တွင် ဖော်ထုတ်ထားသည်။

ထိုကြောင့် အစ္စလာမ်၏ ရှင်ဘုရင်၏ နာမည်နှင့် ထို့ကြောင့် သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် ဟီဘရူးဘာသာတွင် Abaddon ဖြစ်၍ ဂရိဘာသာတွင် Apollyon ဖြစ်သည်။ ဟီဘရူးနှင့် ဂရိတို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အဟောင်းပဋိညာဉ်ကျမ်းနှင့် အသစ်ပဋိညာဉ်ကျမ်း နှစ်ရပ်စလုံးတွင်၊ အစ္စလာမ်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ထိုနာမည်နှစ်ခု၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အတွင်း တွေ့ရသည်။ စကားလုံးနှစ်လုံးစလုံး၌ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ “သေခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ Sister White က တံဆိပ်ခတ်ခြင်းခံနေကြသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် ကာကွယ်ထားစဉ် လေးပါးသော ကောင်းကင်တမန်တို့က ထိန်းချုပ်ထားသော “ဒေါသထွက်နေသော မြင်း” သည် လွတ်ထွက်ကာ မိမိသွားရာလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် “သေခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း” ကို ယူဆောင်လာရန် ကြိုးစားနေကြောင်း ဆိုထားသည်။

ကျမ်းစာများ၌ အစ္စလာမ်နှင့် ပထမဦးဆုံး ဆက်စပ်ဖော်ပြထားသော ကိုးကားချက်မှာ အစ္စလာမ်ဘာသာတရားကို ထိန်းသိမ်းလျက်ရှိသူတို့၏ ဖခင်ဖြစ်သော ဣရှမေလ ဖြစ်သည်။ ထိုပထမ ကိုးကားချက်တွင် သူ့ကို တောရိုင်းလူဟူ၍ ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားပြီး၊ “တောရိုင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး၏ အနက်မှာ “အာရေဗျ တောရိုင်းမြည်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ အစ္စလာမ်နှင့် ဆိုင်သော ပထမဦးဆုံး ပရောဖက်ပြု ရည်ညွှန်းချက်မှာ မြင်းမျိုးရိုး၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ရှေ့ပြေးတို့သည် ပထမနှင့် ဒုတိယ ဝေဒနာတို့နှင့် ဆိုင်သော အစ္စလာမ်ကို သန့်ရှင်းသော ဇယားနှစ်စောင်ပေါ်တွင် မြင်းဖြင့် သရုပ်ဖော်ပြသခဲ့ကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၇ ၏ လေဦးလေးပါးသည် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို တံဆိပ်ခတ်တော်မူသည့်တိုင်အောင် ထိန်းချုပ်ထားခြင်း၊ သို့မဟုတ် “တားဆီးထားခြင်း” ခံရလျက်ရှိသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့အား တံဆိပ်ခတ်ခြင်း ဖြစ်စဉ်သည်လည်း စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်စဉ်နှင့် သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်စဉ်လည်း ဖြစ်သည်။

ဤပရောဖက်ပြုသဘောဆိုင်ရာ ပုံရိပ်ဖော်ချက်များအားလုံးကို ယေဟောယာကိမ်ခေတ်မှ စတင်၍—ပထမသတင်းစကား၏ အာဏာပေးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည့် အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်သော—ဘေဘီလုံမှ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့ကို ခေါ်ထုတ်သော “အမိန့်တော်” ထုတ်ပြန်သည့်အချိန်အထိ ဒံယေလ၏ ခုနစ်ဆယ်နှစ်သော ချုပ်နှောင်ခံရခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ အစ္စလာမ်ကို တားဆီးထိန်းချုပ်ထားခြင်းနှင့် ထို့နောက် ပြန်လည်လွှတ်ပေးခြင်းသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်တွင် အမှတ်လက္ခဏာတစ်ရပ်အဖြစ် အစ္စလာမ်၏ ပရောဖက်ပြုသဘောဆိုင်ရာ လက္ခဏာရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို “လေညင်းလေးပါး” ဟု ရည်ညွှန်းသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ကျွန်များကို တံဆိပ်ခတ်မှတ်သားနေစဉ်အတွင်း သူတို့သည် ထိန်းချုပ်၍ ချုပ်တည်းထားခြင်းခံရကြသည်။ ဒုတိယ “အမင်္ဂလာ” ၏အစတွင်၊ သုံးရာကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် ဆယ့်ငါးရက် ဟူသော အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်သည် 1840 ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့၌ ပြည့်စုံခဲ့သောကာလတွင်၊ ဒုတိယ “အမင်္ဂလာ” ၏ အစ္စလာမ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ကောင်းကင်တမန်လေးပါးသည် “လွှတ်ချ” ခံခဲ့ရသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်၏အဆုံးတွင်၊ သူတို့သည် “ချုပ်တည်း” ခံရကြသည်။

၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင်၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သမိုင်း၌ ပထမဆုံးသော သတင်းစကားသည် တတိယ “ဒုက္ခ” ၏ အစ္စလာမ်အား “လွှတ်ပေး” ခဲ့သည့်အခါ တန်ခိုးအာဏာပေးခံရလေ၏။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် “တားဆီးထိန်းချုပ်” ခံရလေ၏။ Sister White သည် ဤသို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ထိုမတိုင်မီ ကျွန်ုပ်တို့သည် အစ္စလာမ်၏ ပထမဆုံးသော သမ္မာကျမ်းဆိုင်ရာ ကိုးကားချက်၌ ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူမျိုးတကာကို အမျက်ထွက်စေရန် ဖြစ်ခဲ့သည်ကို မှတ်သားထားသင့်၏။ အကြောင်းမှာ ဣရှမေလ၏ လက်သည် လူတိုင်း၏ အပေါ်၌ ရှိမည်ဖြစ်၍၊ လူတိုင်း၏ လက်သည်လည်း အစ္စလာမ်၏ အပေါ်၌ ရှိမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ အစ္စလာမ်၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ သတ္တမနေ့ဥပုသ်စောင့်ထိန်းသူများအပေါ် မိမိတို့၏အမျက်ဒေါသကို ကုလသမဂ္ဂက သက်ရောက်စေမည့်အချိန်မတိုင်မီ၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို အစ္စလာမ်ကိုဆန့်ကျင်၍ တစ်စည်းတစ်လုံးတည်းဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် 9/11 ကို မီလာရေးတို့၏ဖြစ်ရပ်အစဉ်အဆက် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း၏အစအဖြစ် နားလည်သူတိုင်းသည်၊ ဒံယေလသည် နှစ်ခုနစ်ဆယ်ကြာ ဘာဘုလုန်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသောအချိန်က “ဒံယေလ” ကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယေဟောယာကိမ်သည် ထိုစမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၏အစပြုခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ ထို့နောက် တတိယ “အမင်္ဂလာ” ၏ အစ္စလာမ်သည် လွှတ်ချခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးကို တံဆိပ်ခတ်နိုင်ရန်အတွက် ချက်ချင်းပင် ထိန်းချုပ်တားဆီးထားခြင်းခံရလေသည်။

ဒံယေလ၏ အနှစ်ခုနစ်ဆယ်ကာလသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ အစ္စလာမ်သည် လွှတ်ချခံရပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ ၏ မြေသားရဲကို ရုတ်တရက် မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခြင်းအားဖြင့် လူမျိုးများကို အမျက်ထွက်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် အစ္စလာမ်ကို တားဆီးထိန်းချုပ်ခဲ့သဖြင့်၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အမှုတော်ကို ပြီးစီးစေနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အမှုတော်သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအမှုတော်သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် စတင်သောအခါ နောက်မိုးသည် “ဖျန်း” လာစတင်ခဲ့သည်။ ဒံယေလ အခန်း ၁ သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့မှ စတင်၍၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ၏ ဒုတိယ “အသံ” က ဘုရားသခင်၏ အခြားသိုးစုကို ဗာဗုလုန်မှ ခေါ်ထုတ်သည်အထိ ဆက်လက်နေသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ပုံဖော်ပြသထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဒံယေလသည် ယခုအခါ ဝိညာဉ်ရေးရာ သိမ်းသွင်းခြင်းအောက်၌ ရှိနေသော လူမျိုးတစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြု၍၊ စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၏ အပြီးသတ်အဆုံးသို့ ရောက်သည်တိုင်အောင် ထိုသို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ ဒံယေလ အခန်း ၁ တွင်ရှိသော စမ်းသပ်ကာလ၏ အဆုံးသတ်ကို “နေ့ရက်များ၏ အဆုံး” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

ဒံယေလနှင့် ထူးကဲသော သုံးဦးအတွက် ပရောဖက်ပြုရာ၌ စစ်မှန်မှုကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော စမ်းသပ်ချက်တစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် တတိယစမ်းသပ်ချက်မှာ၊ သူတို့သည် နေဗုခဒ်နက်ဇာ၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရ၍၊ “မင်း၏ နိုင်ငံတော်တစ်လျှောက်လုံး၌ ရှိသမျှ မာဂုဆရာတို့နှင့် နက္ခတ်ဗေဒင်ဆရာတို့အားလုံးထက် ဆယ်ဆ ပို၍ ကောင်းမြတ်ကြသည်” ဟု တွေ့ရှိခံရသည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ တတိယစမ်းသပ်ချက်သည် တရားစီရင်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုတရားစီရင်ခြင်းသည် “နေ့ရက်များ၏ အဆုံး၌” ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဒံယေလကျမ်း၌ “နေ့ရက်များ၏ အဆုံး” သည် ဒံယေလသည် မိမိ၏ အစိတ်အပိုင်း၌ ရပ်တည်ရာ နေရာဖြစ်သည်။

မစ္စစ်ဝှိုက်သည် “နေ့ရက်များ၏အဆုံး” ကို ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ၏ အခန်းငယ် ၁၀ တွင်ဖော်ပြထားသော သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်နှင့် ဆက်စပ်၍ သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ သူမသည် အခန်းငယ် ၁၀ ကို၊ အခန်းငယ် ၁၃ ၏ “နေ့ရက်များ၏အဆုံး” နှင့်အတူ မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

ဗာဗုလုန်၌ ဒန်နီယေလ၏ ချုပ်နှောင်ခံရသည့် နှစ်ခုနှစ်ဆယ်ကာလဖြင့် သင်္ကေတပြထားသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ဒန်နီယေလကျမ်း အခန်း ၁၂၊ အခန်းငယ် ၁၀ တွင် ကိုယ်စားပြထားသည်။ ထိုအခန်းငယ်သည် “အမှန်တရား” ၏ လက္ခဏာကို ဆောင်ထား၏၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ဟေဗြဲစကားလုံး “အမှန်တရား” ၏ အင်္ဂါရပ်ဖြစ်သော အဆင့်သုံးဆင့်ကို ဖော်ထုတ်ပြသသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူအများသည် သန့်စင်ခြင်းခံရမည်၊ ဖြူစင်စေခြင်းခံရမည်၊ ထို့နောက် စမ်းသပ်ခြင်းခံရမည်။ ဒန်နီယေလနှင့် ထူးချွန်သူသုံးယောက်တို့သည် အခန်း ၁ တွင် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအားဖြင့် သန့်စင်ခြင်းခံရကြ၏၊ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ဗာဗုလုန်အစားအစာကို မစားရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဗာဗုလုန်အစားအစာကို စားသူတို့ထက် ပိုမိုလှပ၍ ပိုမိုပြည့်စုံသော မျက်နှာအသွင်အပြင်ကို ပြသကြ၏။ သူတို့၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်သည် ဖြူသောအဝတ်တော်ဖြစ်သည့် ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နေ့ရက်များ၏ အဆုံး၌ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ တရားစီရင်ခြင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြသောအခါ သူတို့သည် စမ်းသပ်ခြင်းခံရကြ၏။

“နောက်ဆုံးသောကာလ၌” ဒံယေလသည် “မိမိအမွေခံရာ၌” ရပ်တည်သောအခါ၊ “ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်နှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက်များအကြောင်း အသိပညာသည်” ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အတွက် “အလွန်တိုးပွားလာမည်”။ နေဗုခဒ်နေဇာသည် “ပညာနှင့် နားလည်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အမှုအရာအလုံးစုံ၌” ဒံယေလနှင့် ထူးချွန်သူ သုံးဦးတို့ကို “မိမိနိုင်ငံတော်တစ်လျှောက်လုံးရှိ” မှော်ဆရာများနှင့် နက္ခတ်ဗေဒင်ဆရာများအပေါင်းတို့ထက် “ဆယ်ဆသာ၍ကောင်းကြသည်ဟု” “တွေ့ရှိ” ခဲ့သည်။

ဒാനိယေလ အခန်း ၁ သည် အဆင့်သုံးဆင့်ပါသော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းရသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ အတွေ့အကြုံကို ပုံဖော်ပြသလျက်ရှိသည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အပေါ် မှတ်ချက်ပြုရာတွင် Sister White က ဤသို့ဆိုသည်။ “ဤစကားများသည် ဤနောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်ရမည့်အမှုကို ဖော်ပြထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် နိုးကြားခြင်း၏ တစ်ဝက်တောင် မရောက်သေးကြ။ လုပ်ဆောင်ရမည့်အမှုကို ဆောင်ရွက်ရန် မဖြစ်မနေလိုအပ်သော တန်ခိုးကို ကျွန်ုပ်တို့၌ မရှိကြသေး။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အသက်တာထဲသို့ ဝင်ရမည်၊ စည်းလုံးခြင်းထဲသို့ ဝင်ရမည်။ ယခု၊ ယခုချင်းပင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အမှု၌ နောင်တရခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့သည် ထင်ရှားသော လက္ခဏာများဖြစ်သော ထိုအနေအထား၌ ကျွန်ုပ်တို့ ရပ်တည်ရမည်။ အငြင်းပွားခြင်း အလျှင်း မရှိရ။”

“ကာလများ၏အဆုံး” သို့ပို့ဆောင်သော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင်ဖော်ပြထားသော သက်သေနှစ်ပါး၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသို့ ပို့ဆောင်သည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ပြုရန်ရှိသော အမှုမှာ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်၏ သတင်းစကားကို လက်ခံ၍ သေပြီး ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့ နိုးထရမည် ဖြစ်သည်။ “ကျွန်ုပ်တို့သည် အသက်ရှင်လာရမည်၊ စည်းလုံးညီညွတ်မှုသို့ ဝင်ရမည်။” ဤသို့ပြုသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏အမှုတော်၏ ထင်ရှားသော လက္ခဏာများမှာ “နောင်တနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း” ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အမှုတော်၏ ထင်ရှားသော လက္ခဏာကို ဒံယေလ အခန်းကြီး ၉ တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုအခါ သူသည် ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်းကြီး ၂၆ ၏ ဆုတောင်းချက်ကို ဆုတောင်းလျက်၊ မိမိ၏ အပြစ်များနှင့် မိမိဘိုးဘေးတို့၏ အပြစ်များအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို တောင်းခံသကဲ့သို့၊ ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်နေ့၌ စောင့်ဆိုင်းကာလ၏အစကို မှတ်သားစေသော စိတ်ပျက်မှုနောက်ပိုင်းမှစ၍ မိမိသည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်လျက် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့ကြောင်းကိုလည်း ဝန်ခံသည်။ ထို့ပြင် ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဘုရားသခင်လည်း မိမိကို ဆန့်ကျင်လျက် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့ကြောင်းကို သူ အသိအမှတ်ပြုရမည်။ ဒံယေလသည် ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်နေ့မှစ၍ “နှစ်ခုနစ်ဆယ်” သော သိမ်းသွင်းခံရခြင်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသူများကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ခုနစ်ဆယ်နှစ်သည် လေဝိရာကျမ်း အခန်းနှစ်ဆယ့်ခြောက်တွင် ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကာလ” ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ရာဇဝင်ချုပ်ကျမ်းကလည်း ထိုခုနစ်ဆယ်နှစ်သည် ရှေးဣသရေလအမျိုးက လေဝိရာကျမ်း အခန်းနှစ်ဆယ့်ငါးရှိ ပဋိညာဉ်တရားကို ပုန်ကန်ဖောက်ဖျက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မြေတော်မခံစားနိုင်ခဲ့ရသော ဥပုသ်များကို မြေသည် “ခံစား” ရမည့် ကာလဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသည်။

ပရောဖက်ဆိုင်ရာ “တောကန္တာရ” ၏ သင်္ကေတအဖြစ်၊ ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၈ ရက်နောက်ပိုင်း ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင်ဖော်ပြထားသော သက်သေခံနှစ်ပါးသည် လမ်းမပေါ်၌ သုံးရက်ခွဲကြာ သေဆုံးလျက်ရှိခဲ့ခြင်းသည် “နှစ်ခုနစ်ဆယ်” ၏ သင်္ကေတဖြစ်သကဲ့သို့ “ခုနစ်ကာလ” ၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်သည်။ “ကာလများ၏ အဆုံး” သည် ဒံယေလကျမ်း၌ တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နေ့ရက်များ၏ အဆုံးကို သင်္ကေတပြုသည်။

၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ဒံယေလကျမ်း၏တံဆိပ်ကို ဖြည်ဖွင့်ခဲ့ပြီး၊ ဒံယေလသည် မိမိ၏အပိုင်း၌ ရပ်တည်လျက် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရန် အသင့်ရှိနေ၏။

၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင်၊ ဒံယေလကျမ်း အခန်း ၈၊ အခန်းငယ် ၁၄ ၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ်၊ ဒံယေလကျမ်းသည် မိမိ၏ အစီအစဉ်တည်ရာ၌ တစ်ဖန်ရပ်တည်လာ၏။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တို့သည် ပထမနှင့် ဒုတိယ အမျက်တော်ကာလတို့၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်ကြပြီး၊ ထို့ကြောင့် “ခုနစ်ကာလ” ၏ အဆုံးကိုလည်း သတ်မှတ်ပြသကြသည်။ ဒံယေလကျမ်း၌ပါရှိသော “နေ့ရက်များ၏ အဆုံး” သည် “ခုနစ်ကာလ” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သိမ်းသွင်းခြင်းကာလ၏ အဆုံးသတ်ကို ညွှန်ပြသော သင်္ကေတတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်း ၄ တွင်၊ “ခုနစ်ကာလ” သည် သူ့အပေါ်၌ လွန်မြောက်သွားစဉ် နေဗုခဒ်နေဇာသည် သားရဲကဲ့သို့ အသက်ရှင်ခဲ့၏။ “နေ့ရက်များ၏ အဆုံး” တွင် သူ၏ နိုင်ငံတော်နှင့် ဆင်ခြင်ဉာဏ်တို့ကို သူ့အား ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့၏။

တစ်ရာလေးဆယ်လေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်သတ်မှတ်သောကာလ၏ အဆုံးကို “ရက်များ၏အဆုံး” ဟူ၍ ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့ကြောင့် ထိုအဆုံးသည် “ခုနစ်ဆယ်နှစ်” ၏ သင်္ကေတဆိုင်ရာ နိဂုံးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ “ခုနစ်ကာလ” ၏ နိဂုံးအဖြစ်လည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုအချိန်တွင် “နောင်တရခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း” သည် သေခြောက်သောအရိုးများ၏ ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်သန်းသွားသော လမ်းမပေါ်တွင် ယခင်က သေဆုံးလျက်ရှိခဲ့သူတို့၏ အမှုတော်ကို ကိုယ်စားပြုသော လက္ခဏာများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။

တစ်ရာလေးဆယ်လေးထောင်၏ နောင်တလုပ်ငန်း၌ မြင်နိုင်သော အထူးလက္ခဏာကို ယေဇကျေလ အခန်း ၉ တွင် “ညည်းတွား၍ အော်ဟစ်ခြင်း” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်များကို ဝန်ခံ၍ စွန့်ပယ်ကြသောအခါ၊ မိမိတို့သည် မိဘဘိုးဘေးတို့၏ အပြစ်များကို ထပ်မံကျူးလွန်ခဲ့ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုကြသောအခါ၊ မိမိတို့၏ အမြင်အယူအဆဆိုင်ရာ မာနကို ချန်လှပ်၍ မိမိတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၁၈ ရက်တွင် ကြန့်ကြာကာလ ရောက်ရှိလာသည့်အချိန်မှစ၍ ကိုယ်တော်သည်လည်း သူတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် လျှောက်လှမ်းတော်မူခဲ့ကြောင်းကိုလည်းကောင်း ဝန်ခံကြသောအခါ၊ ထိုအခါ သူတို့သည် နိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ မိမိတို့ကို ပညာရှိဟု ဆိုကြသော အခြားသူအားလုံးထက် ပရောဖက်ပြုနိုင်သော တန်ခိုး “ဆယ်ဆ” ပိုမိုရှိသူများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာလိမ့်မည်။

တံဆိပ်ခတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် အစ္စလာမ်ကို လွှတ်ပေးခြင်းနှင့် ထို့နောက် ထိန်းချုပ်ချုပ်တည်းခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် စတင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် အဆုံးသတ်ပြီး၊ အစ္စလာမ်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် လွှတ်ပေးခံရသည့်အချိန်၌ အပြီးသတ်လေသည်။ ထိုသို့ လွှတ်ပေးခြင်းသည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလ၏ ရက်များ အဆုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဒန်နီယေလအတွက် ထိုကာလသည် လူတို့အား ဘာဗေလုန်မှ ထွက်လာစေရန် ခေါ်ဆိုသော ကုရုမင်း၏ အမိန့်တော်ဖြစ်သည်။ သန့်စင်ခြင်းရက်များ၏ အဆုံး၌၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ “အမိန့်” ၏ တရားစီရင်မှု၌၊ သစ္စာရှိသူတို့သည် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ တန်ခိုးကို “ဆယ်ဆ ပို၍” ပိုင်ဆိုင်ကြသည်ဟု တွေ့ရှိခံရလိမ့်မည်။

နောက်လာမည့် ဆောင်းပါးတွင် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၂ ကို စတင်၍ သုံးသပ်ပါမည်။