ဒံယေလကျမ်း - တစ်ရာ့ငါးဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်မြောက်

အခန်း ၁၀ ၏ ပထမပိုဒ်တွင်၊ ထိုအချိန်သည် ကုရု၏ သုံးနှစ်မြောက်နှစ် ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသော်လည်း၊ အခန်း ၁ တွင်မူ ဒံယေလသည် ကုရု၏ ပထမနှစ်အထိသာ အသက်ရှင်ခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။

ကုရုသည် မေဒိလူ ဒါရိအုနှင့်အတူ အခြေခံအားဖြင့် နှစ်နှစ်ကြာ ပူးတွဲအုပ်စိုးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ ထိုနှစ်သည် သူ၏ တတိယနှစ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူ၏ ပထမနှစ်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

ပရောဖက်ပြုချက်အရ ကုရုသည် ဒံယေလ၏ ပထမမြင်ကွင်းနှင့် နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းတို့တွင် မိတ်ဆက်ဖော်ပြခံရသည်။ ယခင်ဆောင်းပါးများတွင် အပြီးတင်ပြထားသကဲ့သို့ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁ သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၄ မှ ပထမကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်ကို ပရောဖက်ပြုချက်တွင် သတ်မှတ်ဖော်ပြသောအခါ၊ ၎င်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ ကောင်းကင်တမန် သုံးပါးလုံး၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာအလုံးစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၌ ကိုယ်စားပြုထားသော ထာဝရဧဝံဂေလိတရား၏ အဆင့်သုံးဆင့်မှာ “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြလော့၊” “ထိုသူအား ဘုန်းအသရေ ပေးကြလော့၊” အကြောင်းမူကား “သူ၏ တရားစီရင်ရာအချိန်သည် ရောက်လာပြီ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဒါနီယေလနှင့် အထူးချီးမြှောက်ခံရသော လူသုံးဦးတို့သည် “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့” ခဲ့ကြသဖြင့် ဗာဗုလုန်၏ အစာအာဟာရကို ငြင်းပယ်ရွေးချယ်၍ ဟင်းသီးဟင်းရွက်သာ စားသုံးသူများအဖြစ် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဆက်လက်လိုက်ပါလာသော မြင်သာသော စမ်းသပ်မှု၌၊ ဒါနီယေလနှင့် အထူးချီးမြှောက်ခံရသော လူသုံးဦးတို့သည် ဗာဗုလုန်အစာအာဟာရကို စားသုံးသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျန်းမာသန်စွမ်းသော သူတို့၏ အဆင်းသဏ္ဍာန်အားဖြင့် “ဘုရားသခင်ကို ဘုန်းပေး” ခဲ့ကြသည်။ သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက်၊ နေဗုခဒ်နက်ဇာသည် သူတို့ကို စမ်းသပ်စစ်ဆေး၍ ဗာဗုလုန်ပညာရှိအပေါင်းတို့ထက် ဆယ်ဆတိတိ ပိုမိုပညာရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည့်အခါ “တရားစီရင်ရာ အချိန်” သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထာဝရဧဝံဂေလိတရား၏ အဆင့်သုံးဆင့်ကို ဒန်ယေလကျမ်း၏ နောက်ဆုံးအခန်းတွင်လည်း ဖော်ပြထားပြီး၊ အဆုံးကာလ၌ ဖွင့်လှစ်ပေးသော အလင်းကို တာဝန်ခံရသူတို့အပေါ်၌ အသိပညာတိုးပွားလာခြင်းသည် သန့်ရှင်းစေခြင်း၊ ဖြူစင်စေခြင်း၊ စမ်းသပ်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ဒန်ယေလကျမ်း၏ ပထမအခန်းတွင်လည်း နောက်ဆုံးအခန်းကဲ့သို့ပင်၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ အဆင့်သုံးဆင့်—ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးလုံးကို ပါဝင်စေသော အဆင့်သုံးဆင့်—ကို ဖော်ထုတ်ပြသထားသည်။ ပထမအခန်းသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ထာဝရဧဝံဂေလိတရားဖြစ်သောကြောင့်၊ ဒန်ယေလကျမ်း၏ ဒုတိယအခန်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်လေး၏ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ထိုအခန်း၌ သားရဲ၏ရုပ်တု သို့မဟုတ် ခရစ်တော်၏ရုပ်ပုံ၏ စမ်းသပ်မှုကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုသည် ပထမအခန်း၏ အဆင့်သုံးဆင့်အတွင်းရှိ ဒုတိယစမ်းသပ်မှုတွင် ဖြစ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဒံယေလကျမ်း၏ အခန်း ၁ နှင့် ၂ တို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့ကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ အခန်း ၃ နှင့် ဒုရလွင်ပြင်ပေါ်ရှိ စမ်းသပ်မှုသည် သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို မခံယူကြရန် သတိပေးချက်ပါဝင်သော တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်း ၁ တွင် ကုရု၏ ပထမနှစ်ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံဖြစ်သော အခန်း ၁၀ တွင်မူ ကုရုကို သူ၏ တတိယနှစ်အားဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ သို့ရာတွင် ထိုတတိယနှစ်သည် သူ၏ ပထမနှစ်ပင်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိကြသည်။ အကြောင်းမူကား ဒံယေလသည် ကုရု၏ ပထမနှစ်တိုင်အောင်သာ ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကုရုသည် သုံးနှစ်ကို အတွင်း၌ ပါဝင်သည့် ပထမနှစ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ သူသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ သင်္ကေတလည်းဖြစ်သည်။ ကုရု၏ ပထမနှစ်ကို ဒန်ယေလ၏ ပထမရူပါရုံ၏ နောက်ဆုံးအခန်းငယ်တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့နောက် ဒန်ယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံ၏ ပထမအခန်းငယ်တွင်လည်း ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။ ကုရု၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သင်္ကေတသဘောကို အသိအမှတ်ပြုရန်မှာ အရေးကြီးသည်၊ ထိုသို့ အသိအမှတ်ပြုရာတွင် ပထမဦးစွာ သူသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်နေကြသည်။ ဤအရာကို ပရောဖက်ဆိုင်ရာအရ ဒန်ယေလက သူ၏ တတိယနှစ်ကို ပထမနှစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားခြင်းအားဖြင့် သိရှိနိုင်သကဲ့သို့၊ ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူကြေညာခဲ့သော ပထမအမိန့်တော်အားဖြင့် ယင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဒံယေလအခန်းကြီး ၁၀ တွင် ဂါဗြေလသည် ပါရှားဘုရင်များနှင့် ကြုံတွေ့နေရသော ပဋိပက္ခမှာ၊ ယုဒလူတို့အား ပြန်လည်သွားရောက်စေပြီး ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်စေမည့် အမိန့်တော် သုံးရပ်အနက် ပထမအမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်ရန် ဆိုင်းရပ်စ်အား အဆုံးတိုင် ဆောင်ရွက်စေရန်ဖြစ်သည်။ တတိယအမိန့်တော်သည် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစကို မှတ်သားပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်လာသောအခါ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ တတိယအမိန့်တော်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်စားပြုသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ဆိုင်းရပ်စ်၏ ပထမအမိန့်တော်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပထမကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဆိုင်းရပ်စ်သည် ပထမကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ဒံယေလကျမ်းတွင် သူ၏ ပထမနှစ်သည် သုံးနှစ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကုရုသည် “အဆုံးကာလ” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမှာ ပထမကောင်းကင်တမန် (ကုရု) သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ၌ “အဆုံးကာလ” လည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဒန်နီယေလကျမ်းသည်လည်း ဖွင့်လှစ်ခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “ကုရု” ဟူသောအမည်သည် “နေ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ရှေးပါရှန်းစကား “Kūruš” မှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ယူဆကြပြီး၊ ထို့အပြင် “ပလ္လင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော အီလမ်ဘာသာစကား “kursh” နှင့် ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် တော်ဝင်အာဏာ သို့မဟုတ် ဘုရင့်အုပ်စိုးမှုနှင့် ဆက်နွှယ်မှုရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဟေရှာယသည်လည်း ကုရု၏ ထိုလက္ခဏာများကို ရည်ညွှန်းဖော်ပြထားသည်။

ဆိုရုသည် ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ရပ်တည်သည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် ထာဝရဘုရား၏ “အဘိသိတ်ခံရသူ” ဖြစ်၍၊ ယေရုရှလင်မြို့ကို တည်ဆောက်ပြီး ဗိမာန်တော်၏ အုတ်မြစ်ကို ချမှတ်သော ဘုရားသခင်၏ “သိုးထိန်း” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသူဖြစ်သည်။ ပိတ်ထားသော တံခါးများကို ဖွင့်ခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သူလည်း သူပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် ဖွင့်လျှင် မည်သူမျှ မပိတ်နိုင်၊ ပိတ်လျှင် မည်သူမျှ မဖွင့်နိုင်သော ခရစ်တော်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ထို့ပြင် ဆိုရုအား “အမှောင်ထု၏ ဘဏ္ဍာများနှင့် လျှို့ဝှက်ရာဌာနများ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများ” ကို ပေးအပ်ထားသည်။ ဆိုရုသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုများ၏ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အမှတ်အသားအဆင့်များအနက် များစွာကို ပြည့်စုံစေသည်။

အဆုံးကာလ၏ အချိန်ကို သူ သတ်မှတ်ပြသသည်။ ထိုအချိန်သည် ပထမကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသောအချိန်၊ ဒံယေလ၏စာအုပ်ကို တံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်လှစ်သောအချိန်၊ ထိုနောက် “အမှောင်၏ ဘဏ္ဍာများနှင့် လျှို့ဝှက်ရာအရပ်တို့၌ ဝှက်ထားသော ဥစ္စာများ” မှ လာသော အသိပညာတိုးပွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသောအချိန် ဖြစ်သည်။ ထို “အမှောင်၏ ဘဏ္ဍာများနှင့် လျှို့ဝှက်ရာအရပ်တို့၌ ဝှက်ထားသော ဥစ္စာများ” သည် “တည်ဆောက်ခံရ” သော “အုတ်မြစ်” နှင့် “ချထားရမည့်” “ဗိမာန်တော်” ကို ဖွဲ့စည်းပေးသည်။ ကုရုအားဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားခြင်းခံရသော ခရစ်တော်သည်၊ မိမိ၏ နှစ်ခြင်းခံစဉ်တွင် ခရစ်တော်ကို ဘိသိက်ပေးသကဲ့သို့၊ ထာဝရဘုရား၏ “ဘိသိက်ခံသူ” ဖြစ်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ကုရုသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်းသာမက၊ ပထမကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာသောအခါ ထိုသူကို တန်ခိုးပေးသော ဒုတိယကောင်းကင်တမန်လည်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပင် ခရစ်တော် ဘိသိက်ခံတော်မူသောအခါ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ဆင်းသက်တော်မူခဲ့သည်။ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့တွင် ခရစ်တော်သည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်ရောက်သော တံခါး သို့မဟုတ် “တံခါးပေါက်” ကို ဖွင့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုတံခါးသည် ပိတ်ထားခဲ့သော တံခါးဖြစ်သည်။ ကုရုသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကိုလည်း အမှတ်အသားပြုသည်။

ဆိုရုသည် ပထမကောင်းကင်တမန်ဖြစ်ပြီး၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၌ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးလုံး၏ အစိတ်အပိုင်းအလုံးစုံ ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ဆိုရုသည် ပထမကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသော ၁၇၉၈ ခုနှစ်၊ အဆုံးကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား အားပေးခံရသော (အဘိသိက်ခံရသော) ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ် ၁၁ ရက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူသည် ၁၈၄၂ ပြည့်နှစ် မေ လတွင် ၁၈၄၃ ဇယားကို ထုတ်လုပ်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အုတ်မြစ်ချသည့် အမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ပြင်၊ ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ် ဧပြီ ၁၉ ရက် ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းတွင် လူတန်းစားနှစ်မျိုး ကွဲကာခွဲခြားခံရသကဲ့သို့၊ သူသည် ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြု하며၊ ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက် မဟာစိတ်ပျက်ခြင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သော ဒုတိယခွဲခြားခြင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။

မီလာရိုက်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလှုပ်ရှားမှု၏ မှတ်တိုင်အဆင့်များအားလုံးကို ကုရုက ပုံဆောင်ထားခဲ့သဖြင့်၊ ထိုမှတ်တိုင်များသည်လည်း တစ်ရာလေးဆယ့်လေးထောင်၏ လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ မှတ်တိုင်များကို ပုံဆောင်နေကြသည်။ မီလာရိုက်လှုပ်ရှားမှုမတိုင်မီတွင်၊ မီလာရိုက်တို့၏ သမိုင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု ခရစ်တော်က ဖော်ပြခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများက ရှေ့ပြေးခဲ့သည်။

ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာတော်မူခြင်းကို ကြေညာသည့် နိမိတ်လက္ခဏာများသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မတိုင်မီ အနည်းငယ်က၊ ၁၇၅၅ ခုနှစ်တွင် စတင်ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်သည် ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလအမျိုး၏ ဝိညာဉ်ရေးဗာဗုလုန်၌ ချုပ်နှောင်ခြင်းကာလ၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းကို Sister White သည် စာသားအတိုင်းရှိသော ဣသရေလအမျိုး၏ စာသားအတိုင်းရှိသော ဗာဗုလုန်၌ ချုပ်နှောင်ခြင်းအားဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားသည်ဟု သွန်သင်ထားပြီး၊ ထိုချုပ်နှောင်ခြင်းသည် နှစ်ခုနစ်ဆယ်ချုပ်နှောင်ခြင်းကာလ၏ အဆုံးတွင် ကုရုမင်းက ဖွင့်ထားသော တံခါးများမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်၍ ဗာဗုလုန်ကို သိမ်းယူကာ ဗေလရှဇ္ဇာကို သတ်ဖြတ်သောအခါ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

ဗာဗုလုန်၌ နှစ်ခုနစ်ဆယ်ကာလ၏ အဆုံးသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်မတိုင်မီတွင်လည်း ခရစ်တော်၏ ပြန်လည်ကြွလာခြင်းသည် အနီးကပ်လာပြီဟု ကြေညာသော နိမိတ်လက္ခဏာများ ရှိခဲ့သည်။

ကုရုသည်လည်း ၁၇၉၈ ခုနှစ်မတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပုံဆောင်ဖော်ပြ하였다။ သမိုင်းပညာရှင်တို့သည် ဒါရိနှင့် ကုရု၏ အုပ်ချုပ်မှုအကြောင်း၌ များစွာ မရှင်းမလင်းဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ရှင်းလင်းတိကျ၏။ မေဒိ-ပါရှား အင်ပါယာသည် ဗာဗုလုန်အင်ပါယာ၏ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ မေဒိ-ပါရှား၏ ပထမဘုရင်မှာ ဒါရိဖြစ်သော်လည်း၊ ဗေလရှာဇာ၏ နောက်ဆုံးပွဲည၌ ဗာဗုလုန်ကို သိမ်းယူခဲ့သော ဗိုလ်ချုပ်မှာ သူ၏ တူသား ကုရုဖြစ်သည်။ ကုရုနှင့် ဒါရိတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ခုနစ်ဆယ်နှစ်ချုပ်နှောင်ခြင်း၏ အဆုံးကာလကို ပုံဆောင်ဖော်ပြကြပြီး၊ ထိုကာလသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ရှိ အဆုံးကာလကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်ရှိ အဆုံးကာလကိုလည်း ပုံဆောင်ဖော်ပြသည်။

မောရှေ၏သမိုင်း၌ အဆုံးကာလကို အာရွန်နှင့် မောရှေတို့၏ မွေးဖွားခြင်းများက သုံးနှစ်ကွာခြား၍ အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ ထိုသမိုင်းသည် ခရစ်တော်၏သမိုင်းကို အပြည့်စုံဆုံး ပုံဆောင်ထားခဲ့ပြီး၊ ထိုသမိုင်း၌ အဆုံးကာလကို ယောဟန်၏ မွေးဖွားခြင်းနှင့်၊ ခြောက်လအကြာတွင် သူ၏ဆွေမျိုး ယေရှု၏ မွေးဖွားခြင်းက အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ အဆုံးကာလ၌ လမ်းမှတ်နှစ်ခုရှိပြီး၊ ဒါရိယုနှင့် စိုင်ရပ်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် နှစ်ခုနစ်ဆယ်ကြာသော သိမ်းသွားခြင်း၏ အဆုံးကို အမှတ်အသားပြုကြသည်။ ထိုအရာသည် နှစ်တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ကြာသော သိမ်းသွားခြင်း၏ အဆုံးကို ပုံဆောင်ထားခဲ့သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ သားရဲ၏ သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာသည် ထိုသားရဲပေါ်တွင် စီးနင်း၍ အုပ်စိုးခဲ့သောသူ၏ သေဆုံးခြင်းအား နောက်တစ်နှစ်တွင် ဆက်လက်လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ရေးဂန်နှင့် ဘုရှ် ပထမတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် သမ္မတများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ကုရုသည် အဆုံးကာလရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို ကြေညာသော နိမိတ်လက္ခဏာများကို မှတ်သားပြသကာ၊ အဆုံးကာလကိုလည်း မှတ်သားပြသသည်။ သူသည် အသိပညာတိုးပွားခြင်းကို မှတ်သားပြသသကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ဆင်းသက်လာသောအခါ ပထမသတင်းတရား အားဖြည့်ခံရခြင်းကိုလည်း မှတ်သားပြသည်။ ထို့နောက် အခြေခံအုတ်မြစ်များ ချခြင်း၌ ဆောင်ရွက်ခံရသော အမှုတော်၊ ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခြင်း၏ အမှုတော်ကိုလည်း သူသည် မှတ်သားပြသည်။ ထို့ပြင် ပဋိညာဉ်၏ သံတမန်သည် မိမိ၏ ဗိမာန်တော်သို့ ရုတ်တရက် ကြွလာတော်မူသောအခါ တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခြင်းကိုလည်း သူသည် မှတ်သားပြသည်။

ကိရုနှင့် ဗေလတရှာဇာတို့၏ သင်္ကေတများသည် နောက်ဆုံးသောကာလများ၌ သီးသန့်သော ပရောဖက်ပြုသမိုင်းတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗေလတရှာဇာ၏ သင်္ကေတက ကိုယ်စားပြုခံရသောလူများသည် ပဋိညာဉ်လူမျိုး၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ဖြစ်ကြသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင် ဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသည်။ သူတို့ကို ၁၇၉၈ ခုနှစ်၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်နှင့် ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်တို့ထက် ရှေ့က ဖြစ်ပွားသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည့် ကိရု၏ ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ပြုသမိုင်းအတွင်း၌ ထားရှိထားသည်။ အကြောင်းမှာ ကိရုသည် ထိုအမှတ်အသားအဆင့်များအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၈ ရက်၏ စိတ်ပျက်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကိုလည်းကောင်း၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ မကြာမီရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံကို ပရောဖက်ပြုသဘောအရ မည်သည့်နေရာတွင် ထားရှိထားသည်ကို အတိအကျ သတ်မှတ်နိုင်ရန် သော့ချက်မှာ ဒံယေလ သိရှိထားသော အရာအားဖြင့် သတ်မှတ်ရသည်။

ပထမအခန်းငယ်တွင် ဒံယေလ (ဗေလတရှာဇာ) သည် “အရာ” ကိုလည်းကောင်း၊ “ရူပါရုံ” ကိုလည်းကောင်း နားလည်ထားသည်။ “အရာ” ဟူသည်မှာ ဟေဗြဲစကား “dabar” ဖြစ်ပြီး “နှုတ်ကပတ်တော်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရကာ၊ ၎င်းကို ဂါဗြေလက နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ် (“ခုနစ်ကြိမ်”) ၏ “chazon” ရူပါရုံကို ကိုယ်စားပြုရန် အသုံးပြုသည်။ ပထမအခန်းငယ်တွင် ဒံယေလ နားလည်သော “ရူပါရုံ” သည် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာ၏ “mareh” ရူပါရုံ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးကာလရှိ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်တော်နှင့်ဆိုင်သော လူမျိုးသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်၌ အဆုံးကာလအချိန်တွင် “ခုနစ်ကြိမ်” ကို မနားလည်ခဲ့ကြ။ ၎င်းတို့သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက် နောက်ပိုင်းမှသာ “ခုနစ်ကြိမ်” ကို နားလည်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ နောက်ဆုံးသော ပရောဖက်ပြုလှုပ်ရှားမှုကို ကိုယ်စားပြုသော ဒံယေလသည် “အရာ” ကိုလည်းကောင်း “ရူပါရုံ” ကိုလည်းကောင်း နားလည်ထားသောကြောင့်၊ ဒံယေလသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက် နောက်ပိုင်း ကုရုအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှု၏ အချိန်တွင် ရှိရမည်။

ဒံယေလသည် ဝမ်းနည်းညည်းတွားခြင်း၏ ရက်နှစ်ဆယ့်တစ်ရက်ကာလအတွင်းရှိသူအဖြစ် ဖော်ပြခံရသည်။ ဝမ်းနည်းညည်းတွားခြင်း၏ “ထိုနေ့ရက်များ၌” ဒံယေလသည် “အရာ” ကို နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ “ရူပါရုံ” ကိုလည်း သိမြင်နားလည်ခြင်း ရရှိခဲ့သည်။ “အရာ” က ကိုယ်စားပြုသော အမှန်တရားသည် ဝမ်းနည်းညည်းတွားခြင်း၏ နေ့ရက်များအတွင်း ဒံယေလအား ထင်ရှားဖော်ပြပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလိုင်းများ၌ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ မတိုင်မီ အနည်းငယ်အချိန်က “ဝမ်းနည်းညည်းတွား” နေကြသူများအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုဝမ်းနည်းညည်းတွားခြင်းကို အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်တော်မူခြင်း မတိုင်မီ အနည်းငယ်အချိန်က လာဇရုအတွက် ဝမ်းနည်းညည်းတွားနေသော မာသနှင့် မာရိတို့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုအရာကို မီလာရိုက်သမိုင်း၌ ပထမဆုံးသော စိတ်ပျက်ခြင်းနောက်ပိုင်း ယေရမိယက ဖော်ပြခဲ့သည့် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းအားဖြင့်လည်း ပုံဖော်ပြသထားခဲ့သည်။

ယေရမိသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် ဆိုဒုံနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်သားတို့က သက်သေခံနှစ်ပါး၏ သေခြင်းအပေါ်၌ ပြုသကဲ့သို့ “ဝမ်းမြောက်” မနေခဲ့ပေ။ “ဝမ်းမြောက်မနေခြင်း” ဟူသည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဗေလတေရှဇ္ဇာ၏ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းသည် သက်သေခံနှစ်ပါး၏ သေခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် ဇူလိုင် ၁၈ ရက်နှင့် ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် နိုဝင်ဘာ ၃ ရက်တို့တွင် မြေသားရဲ၏ စစ်မှန်သော ပရိုတက်စတင့် ချိုနှင့် ရီပတ်ဘလီကန် ချိုတို့ဖြစ်သော သက်သေခံနှစ်ပါးသည် ဆိုဒုံနှင့် အဲဂုတ္တု၏ လမ်းမများ၌ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရကြသည်။ ထိုအရပ်သည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ ရိုက်သတ်ခဲ့ရာအရပ်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ ရိုက်သတ်ခံရသောအခါ၊ သူ၏ တပည့်တော်များသည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကို စတင်ကြသည်။ ထိုသက်သေခံနှစ်ပါးကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ ၌ မောရှေနှင့် ဧလိယအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။

သမ္မာကျမ်းစာအတွင်း ခရစ်တော်ကို မိက္ခေလဟူ၍ ရည်ညွှန်းထားသော အကြိမ် ငါးကြိမ်ရှိသည်။ ထိုအနက် သုံးကြိမ်မှာ ဒံယေလကျမ်း၌ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ကြိမ်မှာ ယုဒစာ၌ဖြစ်ကာ၊ နောက်တစ်ကြိမ်မှာ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ဖြစ်သည်။ ယခုကျွန်ုပ်တို့ ဆင်ခြင်လျက်ရှိသော ဒသမအခန်း၌ မိက္ခေလကို အခန်းငယ် ၁၃ နှင့် ၂၁ တို့တွင် နှစ်ကြိမ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့နောက် ဒွါဒသမအခန်း အခန်းငယ် ၁ ၌လည်း ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂:၇ ၌ သူကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ယုဒစာ၌ မိက္ခေလကို မောရှေကို ထမြောက်စေသောသူအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁ အခန်း၌ မောရှေသည် လမ်းမပေါ်၌ သေဆုံးနေသော သက်သေခံနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ယုဒ၏စာအုပ်တွင်၊ ဆော်ဒုံနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်တို့ နှစ်ခုစလုံး၏ နောက်ခံအခြေအနေအတွင်း၌—ထိုအရာသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ ၌ မောရှေနှင့် ဧလိယ သတ်ဖြတ်ခံရသော မြို့ကြီးကို ကိုယ်စားပြုသည်—မိခေလအဖြစ် ကိုယ်စားပြုခံရသော ခရစ်တော်သည် မောရှေ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အသက်ပြန်ရှင်စေတော်မူသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ ၌ မောရှေနှင့် ဧလိယတို့သည် သင်္ကေတဆိုင်ရာ သုံးရက်ခွဲကြာ သေဆုံးလျက်ရှိခဲ့ကြပြီး၊ မိခေလသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသောအခါ ဘေလတရှဇ္ဇာအတွက် ညည်းတွားသောနေ့ရက်များသည် အဆုံးသို့ ရောက်ကြသည်။ စာကြောင်းပေါ်စာကြောင်းအားဖြင့်၊ ဒါနိယေလ အခန်းကြီး ၁၀ အခန်းငယ် ၁ မှ ၄ အထိသည် သက်သေခံနှစ်ပါးကို မိခေလက အသက်ပြန်ရှင်စေသောအခါ အဆုံးသတ်သွားသော ညည်းတွားကာလကို ဖော်ထုတ်ညွှန်ပြလျက်ရှိသည်။

ဤလေ့လာမှုကို နောက်ဆက်တွဲဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြမည်ဖြစ်သည်။