ဒံယေလကျမ်း - တစ်ရာငါးဆယ့်ရှစ်号

ပေရရှားမင်းကြီး ကိုရု၏ နန်းတက်သည့် တတိယနှစ်တွင်၊ ဗေလတရှာဇာဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသော ဒံယေလအား အရာတစ်ခု ဖွင့်ပြတော်မူ၏။ ထိုအရာသည် မှန်ကန်သောအရာဖြစ်သော်လည်း၊ ချိန်းထားသောအချိန်ကာလမှာ ရှည်လျား၏။ ထိုအရာကို သူ နားလည်၍၊ ထိုမြင်ကွင်း၏ အနက်ကိုလည်း သိမြင်နားလည်လေ၏။ ထိုနေ့ရက်များတွင် ငါ ဒံယေလသည် သုံးပတ်လုံးလုံး ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက်ရှိ၏။ ငါသည် အရသာရှိသော မုန့်ကို မစား၊ အသားနှင့် စပျစ်ရည်တို့လည်း ငါ့နှုတ်ထဲသို့ မဝင်စေ၊ သုံးပတ်ပြည့်မီတိုင်အောင် ငါကိုယ်ကို ဆီမလိမ်းမကပ်ခဲ့။ ပထမလ၏ နှစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင်၊ ငါသည် ဟိဒ္ဒေကေလဟု ခေါ်သော မြစ်ကြီး၏ ကမ်းနား၌ ရှိနေစဉ်။ ဒံယေလ ၁၀:၁–၄။

ထိုသို့ ငါသည် ဆုတောင်းလျက် ပြောဆိုနေစဉ်၊ အစအဦး၌ ငါမြင်ခဲ့သော ရူပါရုံအတွင်းမှ လူရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဂါဗြေလသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာစေခြင်းခံရ၍ ညနေပူဇော်သက္ကာဆက်သချိန်ခန့်၌ ငါ့ကို ထိမိလေ၏။ ထိုသူသည် ငါ့အား အသိပေး၍ စကားပြောလျက်၊ “အို ဒံယေလ၊ ယခု ငါသည် သင့်အား ပညာနှင့် နားလည်ခြင်းကို ပေးရန် ထွက်လာပြီ။ သင်၏ ပဌနာတောင်းလျှောက်ခြင်းများ၏ အစ၌ အမိန့်တော် ထွက်လာပြီး၊ ငါသည် သင့်အား ပြသရန် ရောက်လာပြီ။ အကြောင်းမူကား သင်သည် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးခြင်းခံရသောသူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဤအရာကို နားလည်လော့၊ ရူပါရုံကို ဆင်ခြင်လော့” ဟုဆိုလေ၏။ ဒံယေလ ၉:၂၁–၂၃။

ပထမလ၏ နှစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင်၊ ငါသည် ဟိဒ္ဒကေလဟုခေါ်သော မြစ်ကြီး၏ နံဘေး၌ ရှိနေစဉ်၊ ထို့နောက် ငါသည် မျက်စိကို မြှောက်၍ ကြည့်လိုက်ရာ၊ ပိတ်ချောဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ ဥဖတ်ရွှေသန့်ဖြင့် ခါးကို ချည်နှောင်ထားသော လူတစ်ဦးကို မြင်ရ၏။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဘေရလ်ကျောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ သူ၏ မျက်နှာသည် လျှပ်စစ်ရောင်ခြည်၏ အသွင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သူ၏ မျက်စိတို့သည် မီးတိုင်များကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သူ၏ လက်မောင်းနှင့် ခြေတို့သည် တောက်ပြောင်စွာ ပွတ်တိုက်ထားသော ကြေးဝါရောင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သူ၏ စကားသံသည် လူအစုအဝေးကြီး၏ အသံကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်၏။ ဤရူပါရုံကို ငါ ဒံယေလတစ်ယောက်တည်းသာ မြင်ရ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငါနှင့်အတူ ရှိသော သူတို့သည် ရူပါရုံကို မမြင်ကြသော်လည်း၊ ကြီးမားသော တုန်လှုပ်ခြင်းသည် သူတို့အပေါ် ကျရောက်သဖြင့်၊ ပုန်းကွယ်ရန် ပြေးသွားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်လျက် ဤကြီးမြတ်သော ရူပါရုံကို မြင်ရ၏။ ငါ၌ ခွန်အားတစ်စုံတစ်ရာမျှ မကျန်ရစ်တော့။ အကြောင်းမူကား၊ ငါ၏ အလှအပသည် ငါ့အတွင်း၌ ပျက်စီးခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွား၍၊ ငါသည် ခွန်အားကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့။ ဒံယေလ ၁၀:၄–၈။

ထို့နောက်၊ လူသားတို့၏သားများ၏ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် တူသောသူတစ်ဦးသည် ငါ၏နှုတ်ခမ်းတို့ကို ထိတော်မူ၏။ ထိုအခါ ငါသည် နှုတ်ကိုဖွင့်၍ စကားပြောကာ၊ ငါ့ရှေ့၌ ရပ်နေသောသူအား “အရှင်မင်းကြီး၊ ဤဗျာဒိတ်ကြောင့် ငါ၏ဝေဒနာတို့သည် ငါ့အပေါ်သို့ ပြန်လှည့်ရောက်လာကြပြီး၊ ငါသည် အင်အားတစ်စုံတစ်ရာမျှ မကျန်ရှိတော့ပါ” ဟုဆိုလေ၏။ ဒံယေလ ၁၀:၁၆။

“အတိတ်သမိုင်းမှ သင်ယူရမည့် သင်ခန်းစာများ ရှိကြ၏။ လူအားလုံးသည် ဘုရားသခင်သည် ယခင်က အစဉ်အမြဲ ပြုတော်မူခဲ့သည့် နည်းလမ်းတူအတိုင်း ယခုလည်း လုပ်ဆောင်တော်မူကြောင်းကို နားလည်စေရန် ဤအရာများကို အလေးထား၍ ဂရုပြုစေခြင်းဖြစ်၏။ ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ အာဒံအား ဝိညာဉ်တော်သတင်းကောင်းကို ပထမဆုံး ကြေညာခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ အစဉ်အဆက် ဖြစ်သကဲ့သို့ပင်၊ ယနေ့လည်း ကိုယ်တော်၏ လက်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်၌လည်းကောင်း၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့အလယ်၌လည်းကောင်း ထင်ရှားစွာ မြင်ရ၏။”

“လူမျိုးနိုင်ငံများ၏ သမိုင်းတွင်လည်းကောင်း၊ အသင်းတော်၏ သမိုင်းတွင်လည်းကောင်း လမ်းခွဲမှတ်များဖြစ်သော ကာလအပိုင်းအခြားများ ရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အုပ်ထိန်းတော်မူခြင်းအောက်၌ ဤကဲ့သို့သော အကျပ်အတည်းအခြေအနေမျိုးများ ရောက်ရှိလာသောအခါ ထိုအချိန်အတွက် အလင်းကို ပေးတော်မူသည်။ ထိုအလင်းကို လက်ခံလျှင် ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုးတက်မှု ရှိလာသည်။ ထိုအလင်းကို ပယ်ချလျှင် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျဆင်းယိုယွင်းမှုနှင့် သင်္ဘောပျက်သကဲ့သို့ ပျက်စီးခြင်းတို့သည် နောက်တော်လိုက်လာကြသည်။ သခင်သည် မိမိ၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ သတင်းကောင်း၏ တိုက်စစ်ဆင်သော လုပ်ငန်းကို၊ အတိတ်ကာလ၌ မည်သို့ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း၊ အနာဂတ်ကာလ၌ မည်သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ကိုလည်းကောင်း၊ စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်အင်အားများက မိမိတို့၏ နောက်ဆုံး အံ့ဖွယ်လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်မည့် အဆုံးသတ်ပဋိပက္ခအထိပင် ဖွင့်လှစ်ပြတော်မူခဲ့သည်။” Bible Echo, August 26, 1895.

ထိုနောက်၊ လူသားတို့၏သဏ္ဍာန်နှင့်တူသောသူတစ်ဦးသည် ငါ၏နှုတ်ခမ်းကို ထိတော်မူ၏။ ထိုအခါ ငါသည် ငါ၏နှုတ်ကို ဖွင့်၍ ပြောဆိုလျက်၊ ငါ့ရှေ့၌ ရပ်နေသောသူအား “အို၊ အရှင်၊ ဤရူပါရုံကြောင့် ငါ၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများသည် ငါ့အပေါ်သို့ ပြန်လှည့်ရောက်လာပြီး၊ ငါသည် ခွန်အားမရှိတော့ပါ” ဟု လျှောက်ဆို၏။ ဒံယေလ ၁၀း၁၆။

ထိုနောက် လူတစ်ယောက်၏ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့်တူသောသူ တစ်ပါးသည် တဖန်လာ၍ ကျွန်ုပ်ကို ထိတို့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်အား ခွန်အားပေးလေ၏။ ဒံယေလ ၁၀:၁၈။

ထို့နောက် အကျွန်ုပ်သည် မျက်စိကိုမြှောက်၍ ကြည့်လျှင်၊ ပိတ်ချောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ ဥဖတ်၏ ရွှေသန့်ဖြင့် ခါးပတ်စည်းထားသော လူတစ်ဦးကို မြင်ရ၏။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကျောက်မျက်ဗေရယ်နှင့်တူ၏။ သူ၏မျက်နှာသည် လျှပ်စီးထင်ရှားသကဲ့သို့ဖြစ်၏။ သူ၏မျက်လုံးတို့သည် မီးခွက်များကဲ့သို့ဖြစ်၏။ သူ၏လက်မောင်းနှင့် ခြေတို့သည် တောက်ပြောင်စွာ ချောမွတ်ထားသော ကြေးဝါအရောင်နှင့်တူ၏။ သူ၏စကားသံသည် လူအစုအဝေးကြီး၏အသံကဲ့သို့ဖြစ်၏။ ထိုရူပါရုံကို အကျွန်ုပ် ဒံယေလတစ်ဦးတည်းသာ မြင်ရ၏။ အကျွန်ုပ်နှင့်အတူရှိသော လူတို့မူကား ထိုရူပါရုံကို မမြင်ကြသော်လည်း၊ ကြီးမားသော တုန်လှုပ်ခြင်းသည် သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်သဖြင့်၊ ပုန်းအောင်းရန် ထွက်ပြေးကြ၏။ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်၍ ဤကြီးမားသော ရူပါရုံကို မြင်ရ၏။ အကျွန်ုပ်၌ ခွန်အားမကျန်တော့ဘဲ၊ အကျွန်ုပ်၏ အဆင်းလှပမှုသည် အကျွန်ုပ်အတွင်း၌ ပျက်ယွင်းခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွား၍၊ အကျွန်ုပ်သည် ခွန်အားကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့။

သို့ရာတွင် သူ၏စကားသံကို ငါကြားရ၏။ သူ၏စကားသံကို ငါကြားသောအခါ၊ ငါသည် မျက်နှာမှောက်လျက် မြေသို့မျက်နှာချ၍ နက်ရှိုင်းသောအိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ကျရောက်လေ၏။ ထို့နောက် ကြည့်ရှုလော့၊ လက်တစ်ဖက်က ငါ့ကိုထိ၍ ငါ့ကို ဒူးပေါ်၌လည်းကောင်း၊ လက်ဖဝါးများပေါ်၌လည်းကောင်း ထားလေ၏။ ထို့နောက် သူက ငါ့အား၊ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးခြင်းခံရသောသူ ဒံယေလ၊ ငါသည် သင့်အား ပြောသောစကားများကို နားလည်လော့၊ တည့်တည့်ရပ်လော့။ အကြောင်းမူကား ယခု ငါသည် သင့်ထံသို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသောသူဖြစ်၏ ဟုဆို၏။ ထိုစကားကို ငါ့အား ပြောပြီးသောအခါ၊ ငါသည် တုန်လှုပ်လျက် ရပ်လေ၏။ ထို့နောက် သူက ငါ့အား၊ ဒံယေလ၊ မကြောက်နှင့်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် နားလည်ရန် စိတ်နှလုံးကိုထား၍ သင်၏ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချဆုံးမရန် အစပြုသော ပထမနေ့မှစ၍ သင်၏စကားများကို ကြားနာပြီးဖြစ်၏။ ငါသည်လည်း သင်၏စကားများကြောင့် ရောက်လာခြင်းဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ပေရရှားနိုင်ငံ၏ မင်းသားသည် ငါ့ကို နှစ်ဆယ့်တစ်ရက်တိုင်တိုင် ဆီးတားလေ၏။ သို့သော် ကြည့်ရှုလော့၊ အကြီးတန်းမင်းသားတို့တွင် တစ်ပါးဖြစ်သော မိက္ခေလသည် ငါ့ကို ကူညီရန် လာလေ၏။ ထိုအခါ ငါသည် ပေရရှားမင်းတို့နှင့်အတူ ထိုအရပ်၌ ကျန်နေလေ၏။ ယခုမူကား နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ သင်၏လူမျိုးအပေါ်၌ ဖြစ်ပေါ်မည့်အရာကို သင့်အား နားလည်စေခြင်းငှာ ငါရောက်လာပြီ။ အကြောင်းမူကား ထိုရူပါရုံသည် နေ့ရက်များစွာအတွက် ဖြစ်သေး၏။ ဒံယေလ 10:5–14။

ထိုသို့သောစကားများကို ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ အကျွန်ုပ်သည် မျက်နှာကို မြေသို့ငုံ့၍ စကားမပြောနိုင်သောသူဖြစ်လေ၏။ ထိုအခါ လူသားတို့၏ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့်တူသောသူတစ်ပါးသည် အကျွန်ုပ်၏နှုတ်ခမ်းတို့ကို ထိလေ၏။ ထို့နောက် အကျွန်ုပ်သည် နှုတ်ကိုဖွင့်၍ စကားပြောကာ၊ အကျွန်ုပ်ရှေ့၌ ရပ်နေသောသူအား၊ အရှင်ကျွန်ုပ်၊ ဤရူပါရုံကြောင့် အကျွန်ုပ်၏ဝေဒနာများသည် အကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာ၍၊ အကျွန်ုပ်၌ ခွန်အားမကျန်ရစ်တော့ပါ။ အကြောင်းမူကား၊ ဤအရှင်ကျွန်ုပ်၏ ကျွန်သည် ဤအရှင်ကျွန်ုပ်နှင့် မည်သို့စကားပြောနိုင်မည်နည်း။ အကျွန်ုပ်အဖို့မူ၊ ချက်ချင်းပင် အကျွန်ုပ်၌ ခွန်အားမကျန်ရစ်တော့သကဲ့သို့၊ အကျွန်ုပ်၌ အသက်ရှူခြင်းလည်း မကျန်ရစ်တော့ပါဟု လျှောက်ဆိုလေ၏။ ဒံယေလ ၁၀:၁၅–၁၇။

ထိုနောက် လူတစ်ယောက်၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ကဲ့သို့သောသူတစ်ဦးသည် တဖန်လာ၍ အကျွန်ုပ်ကိုထိလျက်၊ အကျွန်ုပ်အား ခွန်အားပေး၏။ ထို့နောက် သူက၊ “အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်းခံရသောသူ၊ မကြောက်နှင့်။ သင်၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း။ အားယူလော့၊ ဟုတ်ပေ၏၊ အားယူလော့” ဟုဆို၏။ သူက အကျွန်ုပ်အား ထိုသို့ပြောပြီးသောအခါ အကျွန်ုပ်သည် ခွန်အားရလာ၍၊ “အကျွန်ုပ်၏သခင်၊ မိန့်တော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား ခွန်အားပေးတော်မူပြီ” ဟု လျှောက်၏။ ထို့နောက် သူက၊ “ငါသည် အဘယ်ကြောင့် သင့်ထံသို့လာသည်ကို သင်သိသလော။ ယခု ငါသည် ပါရှားမင်း၏ အရာရှိနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြန်သွားမည်။ ငါထွက်သွားပြီးနောက်၊ ကြည့်လော့၊ ဂရိမင်း၏ အရာရှိသည် လာလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် မှန်ကန်သောကျမ်းစာ၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသောအရာကို သင့်အား ငါပြမည်။ ဤအမှုတို့၌ ငါနှင့်အတူ ရပ်တည်သောသူတစ်ဦးမျှ မရှိ၊ သင်တို့၏မင်း မိက္ခေလမှတစ်ပါး” ဟုဆို၏။ ဒံယေလ ၁၀း၁၈–၂၁။

“သို့ရာတွင် ပေတရုသည် ယခုအခါ လှေများကိုသော်လည်းကောင်း၊ တင်ဆောင်ထားသောဝန်များကိုသော်လည်းကောင်း မသတိပြုမိတော့ပေ။ ဤအံ့ဖွယ်ရာသည် သူမြင်တွေ့ဖူးသမျှ အခြားအံ့ဖွယ်ရာအားလုံးထက် ပို၍ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးတော်၏ ထင်ရှားပြသခြင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်ဟု သူအဖို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယေရှု၌ သူသည် သဘာဝအရာအားလုံးကို မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထားရှိတော်မူသော အရှင်တစ်ပါးကို မြင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသဘောတရား၏ ထင်ရှားခြင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မသန့်ရှင်းခြင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသလေသည်။ မိမိဆရာအပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ မိမိ၏ မယုံကြည်ခြင်းအတွက် ရှက်ရွံ့ခြင်း၊ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်တော်တိုင် နိမ့်ချ၍ ဆင်းသက်တော်မူခြင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် အဆုံးမဲ့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း၏ မျက်မှောက်တော်တွင် မိမိ၏ မစင်ကြယ်ခြင်းကို သိမြင်သော ခံစားချက်တို့သည် သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။ သူ၏ အဖော်များသည် ပိုက်အတွင်းရှိ အရာများကို လုံခြုံအောင် စီမံနေစဉ်တွင် ပေတရုသည် ကယ်တင်ရှင်၏ ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျလျက်၊ ‘အကျွန်ုပ်ထံမှ ထွက်ခွာတော်မူပါ; အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ရှိသော လူဖြစ်ပါ၏၊ အို သခင်’ ဟု ကြွေးကြော်လေသည်။”

“ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးခြင်းတော်၏ ထိုတူညီသော မျက်မှောက်တော်ပင်သည် ပရောဖက် ဒံယေလကိုလည်း ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်ရှေ့၌ သေသူကဲ့သို့ လဲကျစေခဲ့သည်။ သူက ‘ငါ၏ လှပတင့်တယ်ခြင်းသည် ငါ့အတွင်း၌ ပျက်စီးခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွား၍၊ ငါသည် ခွန်အားမကျန်တော့’ ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ၊ ဟေရှာယသည်လည်း ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းအသရေတော်ကို မြင်သောအခါ၊ ‘ငါ့အတွက် အမင်္ဂလာရှိ၏။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ပျက်စီးရသောသူဖြစ်၏။ ငါသည် မစင်ကြယ်သော နှုတ်ခမ်းရှိသောသူ ဖြစ်၍၊ မစင်ကြယ်သော နှုတ်ခမ်းရှိသော လူမျိုးအလယ်၌ နေထိုင်သောသူ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ငါ၏ မျက်စိတို့သည် ဗိုလ်ခြေတော်အရှင် ဘုရင်ကို မြင်ရပြီ’ ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ ဒံယေလ ၁၀:၈; ဟေရှာယ ၆:၅။ လူသားသည် မိမိ၏ အားနည်းခြင်းနှင့် အပြစ်နှင့်တကွ ဘုရားသဘောတရား၏ ပြည့်စုံစံပြခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထင်ရှားစေခြင်းခံရသောအခါ၊ သူသည် မိမိကိုယ်ကို လုံးလုံးလျားလျား မပြည့်စုံသူ၊ မသန့်ရှင်းသူအဖြစ် ခံစားရလေ၏။ ထိုသို့ပင်၊ ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်ခြင်းနှင့် ဘုန်းအာနုဘော်တော်ကို မြင်ခွင့်ရရှိခဲ့ကြသူ အပေါင်းတို့အပေါ်၌ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

“ပေတရုက ‘ကျွန်ုပ်ထံမှ ထွက်သွားတော်မူပါ; အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ရှိသောလူဖြစ်ပါသည်’ ဟု ကြွေးကြော်ပြောဆိုခဲ့၏; သို့ရာတွင် သူသည် ယေရှု၏ခြေတော်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်နေခဲ့ပြီး၊ မိမိသည် ကိုယ်တော်နှင့် ခွဲခွာ၍ မနေနိုင်ကြောင်း ခံစားလျက်ရှိခဲ့၏။ ကယ်တင်ရှင်က ‘မကြောက်နှင့်; ယခုမှစ၍ သင်သည် လူများကို ဖမ်းယူရလိမ့်မည်’ ဟု ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။ ဟေရှာယသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းတော်မူခြင်းနှင့် မိမိ၏ မထိုက်တန်မှုကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်မှသာ၊ ဘုရားသခင်ထံမှ လာသော သတင်းစကားကို အပ်နှင်းခြင်းခံရ၏။ ပေတရုသည်လည်း မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်အပေါ် မှီခိုအားထားခြင်းသို့ ဦးဆောင်ခြင်းခံရပြီးနောက်မှသာ၊ ခရစ်တော်အတွက် မိမိ၏ အမှုတော်သို့ ခေါ်ခြင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့၏။” The Desire of Ages, 246.

ဟေရှာယသည် မိမိ၏သခင်တော်၏ ဘုန်းတော်နှင့် အာဏာတော်၏ ဤဖော်ပြချက်ကို မြင်တွေ့သောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းတော်မူခြင်းကို ပြင်းပြသောအသိဖြင့် လုံးဝလွှမ်းမိုးခံရလေ၏။ မိမိကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်၏ နှိုင်းမမီသော ပြည့်စုံစင်ကြယ်ခြင်းနှင့်၊ မိမိကိုယ်တိုင်အပါအဝင် အစ္စရေးနှင့် ယုဒ၏ ရွေးချယ်ခံပြည်သူတို့တွင် ကြာမြင့်စွာ ရေတွက်ခံခဲ့ရသူများ၏ အပြစ်နှင့်ပြည့်သော လမ်းစဉ်တို့အကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ မည်မျှ ထင်ရှားပြတ်သားလှသနည်း။ “အို ငါသည် အမင်္ဂလာရှိ၏” ဟု သူက ကြွေးကြော်လေ၏။ “အကြောင်းမူကား ငါသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်လေပြီ။ ငါသည် မစင်ကြယ်သော နှုတ်ခမ်းရှိသော လူဖြစ်၍၊ မစင်ကြယ်သော နှုတ်ခမ်းရှိသော လူမျိုး၏ အလယ်၌ နေထိုင်လျက်ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား ငါ့မျက်စိတို့သည် ဘုရင်တည်းဟူသော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရားကို မြင်ကြပြီ။” အခန်းငယ် ၅။ အတွင်းတော်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်အလင်းတော် အပြည့်အဝအတွင်း၌ ရပ်တည်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လျက်၊ မိမိ၏ မပြည့်စုံခြင်းနှင့် မလုံလောက်ခြင်းအတိုင်းသာ ထားလျှင် မိမိအား ခေါ်တော်မူခဲ့သော တာဝန်ကို အပြီးအပိုင် ဆောင်ရွက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို သူသည် သိမြင်လေ၏။ သို့ရာတွင် သူ၏ စိတ်ပူပန်ဆင်းရဲခြင်းကို သက်သာစေ၍ သူ၏ ကြီးမြတ်သော တာဝန်အတွက် ပြင်ဆင်စေရန် စေရပ်တစ်ပါးကို စေလွှတ်တော်မူ၏။ ယဇ်ပလ္လင်မှ ယူလာသော အသက်ရှင်သော မီးခဲတစ်လုံးကို သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်၌ တင်ထားပြီး၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ ဤအရာသည် သင်၏ နှုတ်ခမ်းကို ထိတွေ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် သင်၏ ဒုစရိုက်ကို ဖယ်ရှားပြီး၊ သင်၏ အပြစ်ကို သန့်စင်စေပြီ” ဟူသော စကားကို ပြောလေ၏။ ထို့နောက် “ငါသည် အဘယ်သူကို စေလွှတ်ရမည်နည်း၊ ငါတို့အတွက် အဘယ်သူ သွားမည်နည်း” ဟူသော ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို ကြားရပြီး၊ ဟေရှာယက “ဤအရပ်၌ ကျွန်ုပ်ရှိပါ၏။ ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူပါ” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလေ၏။ အခန်းငယ် ၇၊ ၈။

“ကောင်းကင်မှလာသော ဧည့်သည်က စောင့်ဆိုင်းလျက်ရှိသော သံတမန်အား ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏— ‘သင် သွား၍ ဤလူမျိုးအား ပြောလော့။ သင်တို့သည် အမှန်ပင် ကြားကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် နားမလည်ကြ။ သင်တို့သည် အမှန်ပင် မြင်ကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် မသဘောပေါက်ကြ။ ဤလူမျိုး၏ စိတ်နှလုံးကို အဆီပြန်စေလော့။ သူတို့၏ နားများကို လေးစေလော့။ သူတို့၏ မျက်စိများကို ပိတ်လော့။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ မျက်စိများဖြင့် မြင်ကြမည်၊ မိမိတို့၏ နားများဖြင့် ကြားကြမည်၊ မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးဖြင့် နားလည်ကြမည်၊ ပြန်လှည့်ကြမည်၊ အနာရောဂါပျောက်ကင်းခြင်းကို ရကြမည်။’ အခန်းငယ် ၉၊ ၁၀။

ပရောဖက်၏ တာဝန်မှာ ထင်ရှားပြတ်သားလှ၏။ သူသည် အများအပြားတွင် လွှမ်းမိုးနေသော မကောင်းမှုများကို ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်၍ မိမိ၏အသံကို မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် မျှော်လင့်ခြင်းအချို့ကို အာမခံပေးသော အချက်တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ထိုအမှုကို ထမ်းဆောင်ရန် သူသည် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့၏။ “အရှင်ဘုရား၊ အဘယ်မျှကြာမည်နည်း” ဟု သူ မေးမြန်းခဲ့၏။ အခန်းငယ် ၁၁။ ကိုယ်တော်ရွေးချယ်ထားတော်မူသော လူမျိုးထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှပင် နားလည်၍ နောင်တရကာ ကုသခြင်းခံရမည့်သူ မရှိတော့သလော။

“လွဲမှားသွားသော ယုဒအမျိုးအတွက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် အချည်းနှီး မဖြစ်ရ။ သူ၏ အမှုတော်သည်လည်း လုံးလုံးလျားလျား အသီးမသီးဘဲ မနေရာ။ သို့ရာတွင် မျိုးဆက်အများအပြားတစ်လျှောက် တိုးပွားလာခဲ့သော မကောင်းမှုများကို သူ၏ ခေတ်ကာလအတွင်း ဖယ်ရှားပစ်၍ မရနိုင်။ သူသည် မိမိအသက်တာတစ်လျှောက်လုံး စိတ်ရှည်၍ ရဲရင့်သော ဆရာတစ်ပါး—ပျက်စီးခြင်းကို ကြေညာသော ပရောဖက်တစ်ပါးသာမက မျှော်လင့်ခြင်းကိုလည်း ကြေညာသော ပရောဖက်တစ်ပါး—ဖြစ်ရမည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်တော်မူချက် ပြည့်စုံလာသောအခါ၊ သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ၏ ပြည့်စုံသော အသီးအပွင့်နှင့် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိ သံတမန်အပေါင်းတို့၏ အလုပ်ပင်ပန်းမှုများ၏ အသီးအပွင့်တို့သည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်။ ကျန်ကြွင်းသော အစုတစ်စုသည် ကယ်တင်ခြင်းကို ခံရမည်။ ဤအရာ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန်အတွက်၊ သတိပေးခြင်းနှင့် တိုက်တွန်းတောင်းပန်ခြင်း၏ သတင်းစကားများကို ပုန်ကန်သော လူမျိုးထံသို့ ပို့ဆောင်ရမည်ဟု ထာဝရဘုရားက မိန့်တော်မူသည်မှာ—‘မြို့များသည် လူမရှိဘဲ ပျက်စီးသွားသည်တိုင်အောင်၊ အိမ်များသည် လူသူမရှိဘဲ ကျန်ရစ်သည်တိုင်အောင်၊ ပြည်တော်သည် အလွန်တရာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကို ခံရသည်တိုင်အောင်၊ ထာဝရဘုရားသည် လူများကို အဝေးသို့ ဖယ်ရှားတော်မူ၍၊ ပြည်တော်အလယ်၌ ကြီးစွာသော စွန့်ပစ်ခြင်း ရှိလာသည်တိုင်အောင်။’ အခန်းငယ် ၁၁၊ ၁၂။

“နောင်တမရသောသူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်မည့် လေးနက်သော တရားစီရင်ချက်များ—စစ်ပွဲ၊ ပြည်နှင်ဒဏ်၊ ဖိနှိပ်အုပ်ချုပ်ခြင်း၊ လူမျိုးများအကြား အာဏာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ဆုံးရှုံးခြင်း—ဤအရာအားလုံးသည် မကျေနပ်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ကို ထိုအမှုများထဲတွင် သိမြင်မည့်သူတို့ကို နောင်တသို့ ပို့ဆောင်နိုင်ရန်အလို့ငှာ ရောက်လာရမည်ဖြစ်သည်။ မြောက်နိုင်ငံတော်၏ အမျိုးဆယ်စုတို့သည် မကြာမီ လူမျိုးများအကြားသို့ ကွဲပြားစွာ ပြန့်နှံ့သွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ မြို့များသည်လည်း လူသူကင်းမဲ့၍ ပျက်စီးလျက် ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်။ ရန်သူလူမျိုးတို့၏ ဖျက်ဆီးတတ်သော စစ်တပ်များသည် သူတို့၏ပြည်ကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် လွှမ်းမိုးတိုက်ခိုက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။ အဆုံး၌ ယေရုရှလင်မြို့ပင်လျှင် ကျဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယုဒသည်လည်း သိမ်းသွားခြင်းခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကတိတော်ထားသောပြည်သည် အစဉ်အမြဲ လုံးဝ စွန့်ပစ်ထားခြင်းကို ခံရမည်မဟုတ်။ ကောင်းကင်မှလာသော အာရှယအား လာရောက်တွေ့ဆုံသူ၏ အာမခံချက်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ ‘ထိုပြည်၌ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ကျန်ရှိလိမ့်မည်။ ထိုအရာသည် ပြန်လာ၍ ထပ်မံ လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ သို့သော် သစ်ရေစွယ်နှင့် သစ်သပိတ်တို့သည် အရွက်ကျသွားသောအခါ၌ပင် အပင်ရင်း အနှစ်သာရ ကျန်ရှိသကဲ့သို့၊ သန့်ရှင်းသော အမျိုးအနွယ်သည် ထိုပြည်၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်လိမ့်မည်။’ အခန်းငယ် ၁၃။

“ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက် နောက်ဆုံးပြည့်စုံမည့်အကြောင်း ဤအာမခံချက်သည် ဟေရှာယ၏နှလုံးသားထဲသို့ သတ္တိကို ဆောင်ခဲ့လေ၏။ လောကီအာဏာများ ယုဒပြည်ကို ဆန့်ကျင်၍ တပ်ဖြန့်စီတန်းနေကြသော်လည်း မည်သို့နည်း။ ထာဝရဘုရား၏ သံတမန်သည် ဆန့်ကျင်မှုနှင့် ခုခံငြင်းပယ်မှုတို့ကို ကြုံရသော်လည်း မည်သို့နည်း။ ဟေရှာယသည် ရှင်ဘုရင်တော်၊ ဗိုလ်ခြေများ၏ အရှင်ကို မြင်ခဲ့ရပြီဖြစ်၏။ ‘မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်နှင့် ပြည့်လျက်ရှိ၏’ ဟု စေရაფိမ်တို့၏ သီချင်းသံကို သူကြားခဲ့ရပြီ။ ယေဟောဝါ၏ နောက်ပြန်လှည့်သွားသော ယုဒပြည်သို့ ပေးပို့သည့် သတင်းစကားများသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အပြစ်ဖော်ပြစေသော တန်ခိုးနှင့်အတူ လိုက်ပါမည်ဟူသော ကတိတော်ကိုလည်း သူရရှိထားခဲ့၏။ ထိုကြောင့် ပရောဖက်သည် မိမိရှေ့၌ ရှိသော အမှုတော်အတွက် အားသစ်လျက် ခိုင်မာစေခြင်းကို ခံရလေ၏။ အခန်းငယ် ၃။ မိမိ၏ ရှည်လျား၍ ပင်ပန်းခက်ခဲသော တာဝန်ထမ်းဆောင်မှု တစ်လျှောက်လုံးတွင် သူသည် ဤရူပါရုံ၏ အမှတ်တရကို မိမိနှင့်အတူ သယ်ဆောင်ခဲ့လေ၏။ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ် သို့မဟုတ် ထိုထက်ပို၍ သူသည် ယုဒအမျိုးသားတို့ရှေ့၌ မျှော်လင့်ခြင်း၏ ပရောဖက်တစ်ပါးအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော်၏ အနာဂတ်အောင်မြင်ခြင်းအကြောင်း မိမိ၏ ကြိုတင်ဟောပြောချက်များတွင် ပို၍ရဲရင့်လာကာ၊ ထိုထက်ပင် ပို၍ရဲရင့်လာလေ၏။” Prophets and Kings, 307–310.