ဒံယေလကျမ်း - အမှတ် သုံးဆယ့်တစ်

ဘုရားသခင်သည် ဤစကားတော်အလုံးစုံကို မိန့်တော်မူ၍၊ “ငါသည် သင်ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှလည်းကောင်း၊ ကျွန်ခံရာအိမ်မှလည်းကောင်း ထုတ်ဆောင်လာသော သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။ သင်သည် ငါ့ရှေ့မှာ အခြားသောဘုရားတို့ကို မထားရ။ သင်သည် အထက်ကောင်းကင်၌ရှိသောအရာတစ်စုံတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကိုလည်းကောင်း၊ အောက်မြေကြီးပေါ်၌ရှိသောအရာတစ်စုံတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးအောက် ရေထဲ၌ရှိသောအရာတစ်စုံတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်အဘို့ ထုလုပ်သောရုပ်တု သို့မဟုတ် တူညီသောပုံသဏ္ဍာန်တစ်စုံတစ်ရာကို မလုပ်ရ။ သင်သည် ထိုအရာတို့အား ဦးမညွှတ်ရ၊ မကိုးကွယ်မပြုစုရ။ အကြောင်းမူကား ငါ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် မနာလိုသောဘုရားဖြစ်၏။ ငါကို မုန်းသောသူတို့၏ အဘတို့၏အပြစ်ကို သားမြေးတို့အပေါ်၊ တတိယအဆက်နှင့် စတုတ္ထအဆက်တိုင်အောင် စစ်ကြောတော်မူ၏။ ငါကို ချစ်၍ ငါ၏ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်သောသူတို့အားမူကား၊ အထောင်အသောင်းတို့တိုင်အောင် ကရုဏာတော်ကို ပြတော်မူ၏။” ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀:၁။

အဆိပ်မြွေမျိုးနွယ်တို့၊ သင်တို့သည် ဆိုးညစ်သောသူများဖြစ်ကြသဖြင့် ကောင်းသောစကားကို အဘယ်သို့ ပြောနိုင်ကြမည်နည်း။ အကြောင်းမူကား စိတ်နှလုံး၌ ပြည့်လျှံနေသမျှအတိုင်း ပါးစပ်သည် ပြောတတ်၏။ ကောင်းသောသူသည် စိတ်နှလုံး၏ ကောင်းသောဘဏ္ဍာမှ ကောင်းသောအရာများကို ထုတ်ဖော်တတ်၏။ ဆိုးညစ်သောသူမူကား ဆိုးညစ်သောဘဏ္ဍာမှ ဆိုးညစ်သောအရာများကို ထုတ်ဖော်တတ်၏။ သို့သော် ငါသည် သင်တို့အား ဆိုသည်ကား၊ လူတို့ပြောသော အကျိုးမရှိသော စကားတစ်ခွန်းစီအတွက် တရားစီရင်ရာနေ့၌ စာရင်းပေးရကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သင်၏စကားအားဖြင့် သင်သည် ဖြောင့်မတ်ကြောင်း ခံရလိမ့်မည်။ သင်၏စကားအားဖြင့်လည်း အပြစ်စီရင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ မဿဲ ၁၂:၃၄–၃၇။

သင်တို့၏ ဝါကြွားခြင်းသည် မကောင်းပါ။ တဆေးအနည်းငယ်သည် မုန့်ညက်တစ်ပုံလုံးကို ဖောင်းစေတတ်သည်ကို သင်တို့မသိကြသလော။ ထိုကြောင့် သင်တို့သည် တဆေးမပါသောသူများဖြစ်ကြသည်နှင့်အညီ၊ အသစ်သော မုန့်ညက်တစ်ပုံ ဖြစ်မည်အကြောင်း တဆေးဟောင်းကို သန့်စင်ဖယ်ရှားကြလော့။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့၏ ပသခါယဇ်ဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းခံတော်မူပြီ။ ထို့ကြောင့် ပွဲကို ကျင်းပကြစို့။ တဆေးဟောင်းနှင့်မဟုတ်၊ မနာလိုမှုနှင့် ဆိုးညစ်ခြင်း၏ တဆေးနှင့်လည်း မဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်ရင်းဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် သမ္မာတရား၏ တဆေးမပါသောမုန့်ဖြင့်သာ ကျင်းပကြစို့။ ၁ ကောရိန္သု ၅:၆–၈။

ထိုအချိန်အတွင်း လူအစုအဝေး မရေမတွက်နိုင်အောင် စုဝေးလာကြသဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နင်းမိကြလောက်အောင် ဖြစ်နေစဉ်၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏တပည့်တော်တို့အား အရင်ဆုံး မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ “ဖာရိရှဲတို့၏ တဆေးကို သတိပြုကြလော့။ ထိုတဆေးသည် လျှို့ဝှက်ဟန်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်၏။” လုကာ 12:1။

သင်သည် အနက်ဖော်နိုင်၍ မရှင်းလင်းသောအရာတို့ကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်ဟု ငါကြားသိပြီးဖြစ်၏။ ယခု သင်သည် ဤစာကိုဖတ်၍ ယင်း၏ အနက်ကို ငါအား ဖော်ပြနိုင်လျှင်၊ သင်သည် နီမောင်းသောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ရမည်၊ လည်ပင်း၌ ရွှေကြိုးကို ဆင်ယင်ရမည်၊ ထို့ပြင် နိုင်ငံတော်၌ တတိယအာဏာပိုင် ဖြစ်ရမည်။ ထိုအခါ ဒံယေလသည် မင်းကြီး၏ရှေ့တော်၌ ပြန်လည်၍ လျှောက်ဆိုသည်ကား၊ အရှင်၏ လက်ဆောင်တော်တို့ကို အရှင်ကိုယ်တိုင်သာ ထားတော်မူပါစေ၊ ဆုလာဘ်တော်တို့ကိုလည်း အခြားသူတစ်ပါးအား ပေးတော်မူပါစေ။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်သည် ဤစာကို မင်းကြီးအား ဖတ်ပြမည်ဖြစ်၍၊ ယင်း၏ အနက်ကိုလည်း အရှင်အား ဖော်ပြမည်။

အရှင်မင်းကြီး၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏အဘ နေဗုခဒ်နေဇာအား နိုင်ငံတော်နှင့် ဘုန်းအာနုဘော်၊ ဂုဏ်အသရေ၊ အလေးအမြတ်တို့ကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုသို့ ကိုယ်တော်အား ပေးတော်မူသော ဘုန်းအာနုဘော်ကြောင့် လူမျိုးအပေါင်း၊ တိုင်းနိုင်ငံအပေါင်း၊ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးတို့သည် ကိုယ်တော်ရှေ့မှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြ၏။ ကိုယ်တော် သတ်လိုသူကို သတ်တော်မူ၏။ အသက်ရှင်စေလိုသူကို အသက်ရှင်စေတော်မူ၏။ မြှောက်တင်လိုသူကို မြှောက်တင်တော်မူ၏။ နှိမ့်ချလိုသူကို နှိမ့်ချတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်၏စိတ်နှလုံး မြင့်မားလာ၍ မာနကြောင့် စိတ်သဘော ခက်ထန်မာကျောလာသောအခါ၊ ရာဇပလ္လင်မှ ဖယ်ရှားခြင်းခံရ၍၊ ကိုယ်တော်၏ဘုန်းအသရေကိုလည်း သိမ်းယူကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့အထဲမှ နှင်ထုတ်ခြင်းခံရ၍၊ စိတ်နှလုံးသည် တိရစ္ဆာန်တို့၏စိတ်နှလုံးကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ နေရပ်သည် တောမြည်းတို့နှင့်အတူ ဖြစ်၏။ နွားကဲ့သို့ မြက်ကိုစားရ၏။ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကောင်းကင်၏ နှင်းစိုဖြင့် စိုစွတ်ရ၏။ ထိုသို့ဖြစ်သည်မှာ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်သည် လူတို့၏နိုင်ငံတော်ကို အုပ်စိုးတော်မူကြောင်းနှင့်၊ အလိုတော်ရှိသမျှသောသူကို ထိုနိုင်ငံတော်အပေါ် ခန့်ထားတော်မူကြောင်းကို ကိုယ်တော် သိလာမည့်တိုင်အောင် ဖြစ်၏။

အို ဗေလရှာဇာမင်း၊ ကိုယ်တော်သည် သူ၏သားဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအရာအလုံးစုံကို သိရှိခဲ့ပြီးမှပင် ကိုယ်တော်၏စိတ်နှလုံးကို မနှိမ့်ချခဲ့ပါ။ သို့ရာတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်ကို ဆန့်ကျင်၍ ကိုယ်ကိုကိုယ် မြှောက်တင်ခဲ့ပါသည်။ သူ၏အိမ်တော်၏ ပစ္စည်းအသုံးအဆောင်များကို ကိုယ်တော်၏ရှေ့သို့ ယူဆောင်လာကြပြီး၊ ကိုယ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အကြီးအကဲများ၊ မိဖုရားများ၊ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်လုပ်တော်များတို့သည် ထိုအရာများဖြင့် စပျစ်ရည်သောက်ခဲ့ကြပါသည်။ ထို့ပြင် မမြင်နိုင်၊ မကြားနိုင်၊ မသိနိုင်သော ငွေ၊ ရွှေ၊ ကြေးဝါ၊ သံ၊ သစ်သား၊ ကျောက်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ဘုရားများကို ကိုယ်တော် ချီးမွမ်းခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏အသက်ရှူခြင်းသည် လက်တော်အတွင်း၌ရှိပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ လမ်းခရီးအလုံးစုံသည်လည်း အပိုင်တော်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်တော် ဂုဏ်မပြုခဲ့ပါ။ ထိုကြောင့် လက်၏အစိတ်အပိုင်းသည် အထံတော်မှ စေလွှတ်ခံရ၍၊ ဤစာရေးသားခြင်းကို ရေးထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဤသည်ကား ရေးထားသော စာဖြစ်၏။ မေနေ၊ မေနေ၊ တေကေလ၊ ဥဖာရသိန်။ ဤအရာ၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ မေနေ၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်ကို ရေတွက်၍ အဆုံးသတ်တော်မူပြီ။ တေကေလ၊ ကိုယ်တော်သည် ချိန်ခွင်ပေါ်တွင် ချိန်ထားခြင်းခံရ၍ လျော့နည်းကြောင်း တွေ့ရှိခြင်းခံရပြီ။ ပေရက်စ်၊ ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်သည် ခွဲဝေခြင်းခံရ၍ မေဒိလူနှင့် ပါရှန်လူတို့အား ပေးအပ်ခြင်းခံရပြီ။

ထိုအခါ ဗေလရှဇာမင်းသည် အမိန့်ပေး၍ ဒံယေလကို နီမောင်းသော အဝတ်နှင့် ဝတ်ဆင်စေကြ၏။ သူ၏လည်ပင်း၌ ရွှေကြိုးကို ဆင်ယင်ပေးကြပြီး၊ သူသည် နိုင်ငံတော်၌ တတိယအုပ်စိုးသူ ဖြစ်ရမည်ဟု သူနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ကြေညာစေကြ၏။ ထိုည၌ပင် ခါလဒဲလူတို့၏ မင်းကြီး ဗေလရှဇာသည် အသတ်ခံရ၏။ မေဒိအမျိုးသား ဒါရိသည် အသက် ခြောက်ဆယ့်နှစ်နှစ်ခန့်ရှိ၍ နိုင်ငံတော်ကို ရယူလေ၏။ ဒံယေလ ၅:၁၆–၃၁။

အာမောရိလူမျိုးအကြောင်းကို ထာဝရဘုရားက ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ “စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် သူတို့သည် ဤနေရာသို့ တစ်ဖန်ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား အာမောရိလူမျိုး၏ ဒုစရိုက်သည် မပြည့်စုံသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။” ဤလူမျိုးသည် မိမိတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် ယိုယွင်းပျက်စီးမှုကြောင့် ထင်ရှားနေသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဒုစရိုက်ခွက်ကို အပြည့်မဖြည့်ရသေးသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို အလုံးစုံဖျက်ဆီးရန် အမိန့်မပေးသေးတော်မူ။ လူတို့သည် မိမိတို့၌ အပြစ်မလွတ်နိုင်စေရန်၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားသောနည်းဖြင့် ပြသတော်မူခြင်းကို မြင်တွေ့ရကြရမည်ဖြစ်သည်။ ကရုဏာပြည့်ဝသော ဖန်ဆင်းရှင်သည် စတုတ္ထမျိုးဆက်တိုင်အောင် သူတို့၏ ဒုစရိုက်ကို သည်းခံတော်မူရန် အလိုရှိတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအခါတွင်၊ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အပြောင်းအလဲတစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရလျှင်၊ ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ချက်များသည် သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

“အမှားကင်းသော တိကျမှန်ကန်မှုဖြင့် အနန္တဘုရားသည် လူမျိုးအပေါင်းတို့နှင့်စပ်လျဉ်း၍ စာရင်းတွက်ချက်မှုကို ယခုတိုင် ဆက်လက်ထားရှိတော်မူ၏။ နောင်တရရန် ခေါ်ဆိုသော အသနားတော်ကို ကမ်းလှမ်းတော်မူနေစဉ် ဤစာရင်းသည် ဖွင့်လှစ်လျက် တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ထားတော်မူသော ပမာဏတစ်ရပ်သို့ ကိန်းဂဏန်းများ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော်ဆိုင်ရာ အမှုတော်သည် စတင်လေ၏။ စာရင်းကို ပိတ်လိုက်ပြီ။ ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းသည် ရပ်စဲလေပြီ။ သူတို့အတွက် သနားခြင်းကရုဏာကို တောင်းလျှောက်ပေးခြင်း မရှိတော့ပြီ။”

“ပရောဖက်သည် ခေတ်ကာလများတစ်လျှောက်ကို ကြည့်ရှုလျက်၊ ဤအချိန်ကို မိမိ၏ ရူပါရုံရှေ့၌ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ဤခေတ်၏ လူမျိုးများသည် မယှဉ်နိုင်သော ကျေးဇူးတော်များကို ခံယူရရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းမြတ်ဆုံးသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို သူတို့အား ပေးအပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ တိုးပွားလာသော မာန၊ လောဘ၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကို မခန့်ညားခြင်းနှင့် အောက်တန်းကျသော ကျေးဇူးမသိမှုတို့သည် သူတို့အပေါ် ပြစ်တင်ချက်အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားလျက်ရှိသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သော မိမိတို့၏ စာရင်းကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်သိမ်းလျက်ရှိကြသည်။”

“သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်ကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စေသောအရာမှာ အလင်းအမြင့်မားဆုံးနှင့် အခွင့်အရေးအများဆုံးကို ခံယူခဲ့ကြသူများပင် လက်ရှိပျံ့နှံ့နေသော ဒုစရိုက်အပြစ်ကြောင့် ညစ်ညမ်းသွားကြခြင်းဟူသော အချက်ပင်ဖြစ်သည်။ မတရားသောသူတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရှိနေကြသဖြင့်၊ သမ္မာတရားကို ဝန်ခံကြသူတို့ထဲမှ များစွာသောသူများပင် အေးစက်သွားကြပြီး မကောင်းမှု၏ အားကြီးသော စီးဆင်းမှုကြောင့် ဖိနှိပ်ချုံ့ချသွားကြသည်။ စစ်မှန်သော ဘုရားရေးရာကိုင်းရှိုင်းမှုနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းအပေါ် လူအပေါင်းတို့က ချပြသည့် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုကြောင့် ဘုရားသခင်နှင့် နီးကပ်စွာ မချိတ်ဆက်ထားသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားအပေါ်ရှိသင့်သော ကြည်ညိုလေးမြတ်မှုကို ပျောက်ဆုံးသွားစေသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အလင်းကို လိုက်လျှောက်ကာ သမ္မာတရားကို စိတ်နှလုံးအတွင်းမှ နာခံနေကြမည်ဆိုလျှင်၊ ဤသန့်ရှင်းသော ပညတ်တရားသည် ထိုသို့ မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ပယ်ဖျက်ထားသည့်အချိန်၌ပင် သူတို့အတွက် ပို၍ပင် အဖိုးတန်မြတ်နိုးစရာကောင်းသကဲ့သို့ ထင်ရှားလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားအပေါ် မလေးမခန့်ပြုမှုသည် ပို၍ ထင်ရှားလာသည့်အမျှ၊ ယင်းကို စောင့်ထိန်းသူများနှင့် လောကသားတို့အကြား ခြားနားသတ်မှတ်ထားသော နယ်နိမိတ်သည် ပို၍ ပြတ်သားထင်ရှားလာသည်။ တစ်ဖက်အစုတွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ၊ အခြားတစ်ဖက်အစုတွင် ထိုပညတ်တော်များအပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုလည်း တိုးပွားလာသည်။”

“အကျပ်အတည်းသည် အလျင်အမြန် နီးကပ်လာလျက်ရှိသည်။ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသော ကိန်းဂဏန်းများက ဘုရားသခင်၏ စစ်ကြောတော်မူရာကာလသည် လွန်စွာ နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသလျက်ရှိသည်။ အပြစ်ဒဏ်ပေးရန် မလိုလားတော်မူသော်လည်း၊ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် အမှန်ပင် အပြစ်ဒဏ်ပေးတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာကိုလည်း အလျင်အမြန် ဆောင်ရွက်တော်မူမည်။ အလင်း၌ လျှောက်လှမ်းသူတို့သည် နီးကပ်လာသော အန္တရာယ်၏ လက္ခဏာများကို မြင်ရကြမည်။ သို့သော် သူတို့သည် ပျက်စီးခြင်းကို အေးဆေးတိတ်ဆိတ်စွာ၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိသော မျှော်လင့်စောင့်ဆိုင်းမှုဖြင့် ထိုင်ကြည့်နေကြရန် မဟုတ်သကဲ့သို့၊ စစ်ကြောတော်မူရာနေ့၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးကို ကာကွယ်တော်မူလိမ့်မည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်နေကြရန်လည်း မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ သူတို့သည် အခြားသူများကို ကယ်တင်ရန် အားထုတ်ကြိုးစား၍ မလျော့မပေါ့ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်သည် မိမိတို့အပေါ်၌ ရှိကြောင်း သိရှိသင့်သည်။ ကူညီတော်မူရန် ဘုရားသခင်ကို ခိုင်မာသောယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မျှော်လင့်လျက် လုပ်ဆောင်ရမည်။ ‘ဖြောင့်မတ်သောသူ၏ ထက်သန်၍ အကျိုးရှိသော ဆုတောင်းခြင်းသည် များစွာ အာနိသင်ရှိ၏။’”

“ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ရိုသေသောဘုရားရေးဝိညာဉ်၏ တဆေးသည် မိမိ၏တန်ခိုးကို လုံးလုံးလျားလျား မပျောက်ဆုံးသေးပေ။ အသင်းတော်၏ အန္တရာယ်နှင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုတို့ အကြီးမားဆုံးဖြစ်နေသော အချိန်၌ပင်၊ အလင်းထဲ၌ ရပ်တည်လျက်ရှိသော လူနည်းစုသည် တိုင်းပြည်၌ ပြုမူလျက်ရှိသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် အပြုအမူများကြောင့် ညည်းတွားလျက် ငိုကြွေးလျက် ရှိကြလိမ့်မည်။ သို့သော် အထူးသဖြင့် သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များသည် အသင်းတော်အတွက် တက်ကြွလာလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်း၏ အသင်းဝင်များသည် လောက၏ အကျင့်ဓလေ့အတိုင်း ပြုမူနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

ဤသစ္စာရှိသော လူနည်းစု၏ အလွန်အမင်း တစိုက်မတ်မတ်သော ဆုတောင်းပဌနာများသည် အချည်းနှီးမဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် အပြစ်ဒဏ်စီရင်၍ လက်စားချေတော်မူသောအရှင်အဖြစ် ထွက်ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ ယုံကြည်ခြင်းကို ၎င်း၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုအတိုင်း ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြပြီး လောကီအညစ်အကြေးမကပ်စေဘဲ မိမိတို့ကိုယ်ကို စောင့်ထိန်းထားခဲ့ကြသောသူအပေါင်းတို့၏ ကာကွယ်ရှင်အဖြစ်လည်း ကြွလာတော်မူလိမ့်မည်။ ဤအချိန်၌ပင် ဘုရားသခင်သည် မိမိရွေးချယ်တော်မူသောသူတို့၏ အရေးကို ဆောင်ရွက်၍ အပြစ်ပေးတော်မူမည်ဟု ကတိပြုတော်မူခဲ့၏။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ထံ နေ့ညဉ့်မပြတ် ဟစ်အော်လျက်ရှိကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အပေါ် အချိန်ကြာရှည်စွာ သည်းခံတော်မူ၏။

အမိန့်တော်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်— “မြို့၏အလယ်တစ်လျှောက်၊ ယေရုရှလင်မြို့၏အလယ်တစ်လျှောက် သွား၍၊ ထိုမြို့အလယ်၌ ပြုလုပ်လျက်ရှိသော ရွံရှာဖွယ်အမှုအလုံးစုံကြောင့် ညည်းတွား၍ အော်ဟစ်နေသောသူတို့၏ နဖူးပေါ်၌ အမှတ်တံဆိပ် ချမှတ်လော့။” ဤသို့ ညည်းတွား၍ အော်ဟစ်နေသောသူတို့သည် အသက်၏နှုတ်ကပတ်တော်များကို ဟောပြောဖော်ထုတ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပြစ်တင်ဆုံးမကြ၍၊ အကြံပေးကြ၍၊ တောင်းပန်တိုက်တွန်းကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို မလေးမစားပြုနေခဲ့ကြသော အချို့သည် နောင်တရ၍၊ ရှေ့တော်၌ မိမိတို့၏စိတ်နှလုံးကို နှိမ့်ချကြသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ဘုန်းတော်သည် ဣသရေလမှ ထွက်ခွာသွားပြီးဖြစ်သည်။ လူအများအပြားသည် ဘာသာတရား၏ အပြင်အဆင်ပုံစံများကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးနေကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးနှင့် မျက်မှောက်တော်သည် ကင်းမဲ့လျက်ရှိခဲ့သည်။” Testimonies, volume 5, 208–210.

ဤသူတို့သည် မိန်းမတို့နှင့်အတူ မညစ်ညူးခဲ့ကြသူများဖြစ်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် ကညာများဖြစ်ကြ၏။ ဤသူတို့သည် သိုးသငယ်သည် သွားရာအရပ်တိုင်း၌ သူ့နောက်သို့ လိုက်ကြသူများဖြစ်ကြ၏။ ဤသူတို့သည် လူတို့အထဲမှ ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရ၍ ဘုရားသခင်နှင့် သိုးသငယ်အတွက် ဦးဦးဖျားဖျားအသီးအနှံများ ဖြစ်ကြ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၄။

ထိုမိန်းမသည် မွေးဖွားရန် နာကျင်စွာ ကြိုးစားလျက်ရှိစဉ်၊ ကလေးတစ်ယောက်သည် လက်ကို အရင်ထုတ်လေ၏။ ထိုအခါ သားဖွားဆရာမသည် ထိုလက်ကို ယူ၍ နီမြန်းသောချည်ကြိုးကို ချည်နှောင်ပြီး၊ “ဤသူသည် အရင်ထွက်လာပြီ” ဟု ဆိုလေ၏။ သို့ရာတွင် သူသည် မိမိလက်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းသောအခါ၊ ကြည့်ရှုလော့၊ သူ၏အစ်ကို ထွက်လာလေ၏။ ထိုအခါ သားဖွားဆရာမက “သင်သည် အဘယ်သို့ ထိုးဖောက်၍ ထွက်လာသနည်း။ ဤထိုးဖောက်ခြင်းသည် သင့်အပေါ်၌ ဖြစ်စေ” ဟု ဆိုလေ၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏အမည်ကို ဖာရက်ဇ်ဟု ခေါ်လေ၏။ ထို့နောက် မိမိလက်၌ နီမြန်းသောချည်ကြိုးရှိသော သူ၏ညီ ထွက်လာလေ၏။ သူ၏အမည်ကို ဇာရဟု ခေါ်လေ၏။ ကမ္ဘာဦး ၃၈:၂၈–၃၀။

ကြည့်ရှုလော့၊ ငါတို့သည် ထိုပြည်ထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ၊ သင်သည် ငါတို့ကို ချထားစေခဲ့သော ပြတင်းပေါက်၌ ဤနီမောင်းသော ကြိုးကို ချည်နှောင်ရမည်။ သင်၏အဘကို၎င်း၊ အမိကို၎င်း၊ ညီအစ်ကိုတို့ကို၎င်း၊ သင်၏အဘ၏ အိမ်သားအပေါင်းတို့ကို၎င်း သင့်ထံသို့ အိမ်အတွင်းသို့ စုဝေးစေရမည်။ ထိုအခါ သင်၏အိမ်တံခါးများမှ လမ်းပေါ်သို့ ထွက်သွားသူမည်သူမဆို၊ သူ၏အသွေးသည် သူ၏ခေါင်းပေါ်၌ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ငါတို့သည် အပြစ်ကင်းလွတ်ကြလိမ့်မည်။ သင်နှင့်အတူ အိမ်ထဲ၌ ရှိသောသူမည်သူမဆို၊ တစ်စုံတစ်ဦး၏လက်သည် သူ့အပေါ်သို့ ရောက်လာလျှင်၊ သူ၏အသွေးသည် ငါတို့၏ခေါင်းပေါ်၌ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သင်သည် ဤငါတို့၏အမှုကို ဖော်ထုတ်ပြောဆိုလျှင်၊ သင်က ငါတို့အား ကျိန်ဆိုစေခဲ့သော ကျိန်ဆိုခြင်းမှ ငါတို့သည် လွတ်ကင်းကြလိမ့်မည်။ ထိုမိန်းမက၊ “သင်တို့၏စကားအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟုဆိုလေ၏။ ထို့နောက် သူတို့ကို လွှတ်လိုက်၍၊ သူတို့သည် ထွက်သွားကြ၏။ ထို့နောက် သူမသည် ထိုနီမောင်းသော ကြိုးကို ပြတင်းပေါက်၌ ချည်နှောင်လေ၏။ ယောရှု ၂:၁၈–၂၁။

ထို့နောက် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ စစ်သားတို့သည် ယေရှုကို ရုံးတော်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၍ စစ်တပ်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးကို ကိုယ်တော်အပေါ်သို့ စုဝေးစေကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏အဝတ်ကို ချွတ်၍ နီမောင်းသောအဝတ်တော်တစ်ထည်ကို ကိုယ်တော်အား ဝတ်ဆင်ပေးကြ၏။ မဿဲ 27:27, 28။

ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းကြစို့။ ကိုယ်တော်အား ဂုဏ်အသရေကို ပေးကြစို့။ အကြောင်းမူကား၊ သိုးသငယ်၏ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်၏ သတို့သမီးသည်လည်း မိမိကိုယ်ကို အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူမအား သန့်ရှင်း၍ ဖြူစင်သော ပိတ်ချောကောင်းကို ဝတ်ဆင်ရန် ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုပိတ်ချောကောင်းသည် သန့်ရှင်းသူတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၉:၇၊ ၈။

သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်ကြွလာသောနေ့ကို မည်သူသည် ခံနိုင်မည်နည်း။ ကိုယ်တော်ပေါ်ထင်လာသောအခါ မည်သူသည် ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် သန့်စင်ရှင်းလင်းစေသော မီးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အဝတ်လျှော်သူတို့အသုံးပြုသော ဆပ်ပြာကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ငွေကို သန့်စင်စေ၍ စစ်ကြောရှင်းလင်းစေသောသူကဲ့သို့ ထိုင်တော်မူ၍၊ လေဝိအမျိုးသားတို့ကို သန့်စင်စေတော်မူမည်။ သူတို့ကို ရွှေနှင့် ငွေကဲ့သို့ စစ်ကြောရှင်းလင်းတော်မူသဖြင့်၊ သူတို့သည် ထာဝရဘုရားအား ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ပူဇော်သက္ကာကို ဆက်ကပ်နိုင်ကြလိမ့်မည်။ မာလခိ ၃:၂၊ ၃။

ယေရှုခရစ်ထံမှလည်း ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် သစ္စာရှိသော သက်သေဖြစ်၍၊ သေသောသူတို့အထဲမှ ပဌမဖွားမြင်သောသူဖြစ်ပြီး၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ ရှင်ဘုရင်တို့၏ အုပ်စိုးရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ မိမိ၏ အသွေးတော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ချစ်တော်မူ၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များမှ ဆေးကြောသန့်စင်တော်မူသောသူ၊ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘုရင်များနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအဖြစ် မိမိ၏ ဘုရားသခင်နှင့် ခမည်းတော်အတွက် ဖြစ်စေတော်မူသောသူအား၊ ဘုန်းအသရေနှင့် အာဏာစိုးမိုးခြင်းသည် ကာလအဆက်ဆက် ရှိစေသတည်း။ အာမင်။ ဗျာဒိတ် ၁:၅၊ ၆။

ဖာရောသည် ယောသပ်အား၊ “ကြည့်လော့၊ ငါသည် သင့်ကို အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးအပေါ်၌ အုပ်စိုးစေပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဖာရောသည် မိမိလက်မှ လက်စွပ်ကို ချွတ်ယူ၍ ယောသပ်၏လက်၌ ဆင်တပ်ပေးတော်မူ၏။ နုနယ်သော ပိတ်ချောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်စေ၍၊ သူ၏လည်ပင်းပေါ်၌ ရွှေဆွဲကြိုးကို ဆင်မြန်းပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဖာရော၌ရှိသော ဒုတိယရထားတော်၌ သူ့ကို စီးနင်းစေတော်မူ၏။ လူတို့သည် သူ့ရှေ့၌ “ဒူးထောက်ကြလော့” ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။ ထိုသို့ဖြင့် ဖာရောသည် ယောသပ်ကို အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးအပေါ်၌ အုပ်စိုးစေတော်မူ၏။ ဖာရောသည် မိမိလက်မှ လက်စွပ်ကို ချွတ်ယူ၍ ယောသပ်၏လက်၌ ဆင်တပ်ပေးတော်မူ၏။ နုနယ်သော ပိတ်ချောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်စေ၍၊ သူ၏လည်ပင်းပေါ်၌ ရွှေဆွဲကြိုးကို ဆင်မြန်းပေးတော်မူ၏။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၁:၄၁–၄၃။

ဖာရောမင်းသည် ယောသပ်အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “အကျွန်ုပ်၏အိပ်မက်၌၊ ကြည့်ရှုလော့၊ အကျွန်ုပ်သည် မြစ်ကမ်းနား၌ ရပ်နေ၏။ ထို့နောက် ကြည့်ရှုလော့၊ အဆီပြည့်၍ အဆင်းလှသော နွားမခုနစ်ကောင်သည် မြစ်ထဲမှ တက်လာကြ၏။ ထိုနွားတို့သည် မြက်ခင်း၌ ကျက်စားကြ၏။ ထို့နောက် ကြည့်ရှုလော့၊ အခြားနွားမခုနစ်ကောင်သည် ၎င်းတို့နောက်မှ တက်လာကြ၏။ ထိုနွားတို့သည် အားနည်း၍ အဆင်းအလွန်ဆိုးကာ ပိန်လှီကြ၏။ ထိုသို့ဆိုးရွားသောနွားများကို အီဂျစ်ပြည်တစ်ပြည်လုံး၌ အကျွန်ုပ်မမြင်ဖူးပါ။ ထို့နောက် ပိန်လှီ၍ အဆင်းဆိုးသော နွားတို့သည် အစပိုင်းရှိ အဆီပြည့်သော နွားမခုနစ်ကောင်ကို စားပစ်ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ထိုနွားတို့ကို စားပြီးနောက်၌ပင် စားလိုက်သည်ကို မသိနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အစ၌ရှိသကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့သည် အဆင်းဆိုးနေကြသေး၏။ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ် နိုးလာ၏။ ထို့နောက် အကျွန်ုပ်၏အိပ်မက်၌ မြင်ပြန်သည်ကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ကောက်တံတစ်တံပေါ်၌ အစေ့ပြည့်၍ ကောင်းမွန်သော စပါးနှံခုနစ်နှံ ပေါက်လာ၏။ ထို့နောက် ကြည့်ရှုလော့၊ ညှိုးနွမ်း၍ ပိန်ပါးကာ အရှေ့လေကြောင့် ခြောက်သွေ့သွားသော စပါးနှံခုနစ်နှံသည် ၎င်းတို့နောက်မှ ပေါက်လာ၏။ ပိန်ပါးသော စပါးနှံတို့သည် ကောင်းမွန်သော စပါးနှံခုနစ်နှံကို မျိုပစ်ကြ၏။ အကျွန်ုပ်သည် ဤအရာကို မှော်ဆရာတို့အား ပြောကြားသော်လည်း၊ အကျွန်ုပ်အား အနက်ကို ဖော်ပြနိုင်သောသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယောသပ်သည် ဖာရောမင်းအား ပြန်လည်လျှောက်ထားသည်ကား၊ “ဖာရောမင်း၏ အိပ်မက်သည် တစ်ခုတည်းဖြစ်ပါ၏။ ဘုရားသခင်သည် မိမိပြုမည့်အရာကို ဖာရောမင်းအား ပြသတော်မူပြီ။” ကမ္ဘာဦး ၄၁:၁၇–၂၅။

ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် မျက်စိကို မြှောက်၍ ကြည့်လျှင်၊ ကြည့်ရှုလော့၊ မြစ်ရှေ့၌ ချိုနှစ်ချောင်းရှိသော သိုးထီးတစ်ကောင် ရပ်နေသည်ကို မြင်ရ၏။ ထိုချိုနှစ်ချောင်းသည် မြင့်ကြ၏။ သို့ရာတွင် တစ်ချောင်းသည် အခြားတစ်ချောင်းထက် ပို၍ မြင့်ပြီး၊ ပိုမြင့်သောချိုသည် နောက်မှ ပေါ်လာ၏။ ဒံယေလ ၈:၃။

“ထိုရူးသွပ်မိုက်မဲခြင်းအပြည့်ရှိသော နောက်ဆုံးည၌ ဗေလရှာဇာနှင့် သူ၏မင်းသားတို့သည် မိမိတို့၏အပြစ်နှင့် ခါလဒဲနိုင်ငံ၏အပြစ်ကို အပြည့်အဝဖြည့်ဆည်းပြီးကြပြီ။ နီးကပ်လာနေသောဘေးအန္တရာယ်ကို ဘုရားသခင်၏ တားဆီးထိန်းချုပ်တော်မူသောလက်တော်သည် နောက်ထပ် မကာကွယ်နိုင်တော့ပြီ။ အမျိုးမျိုးသော ပရောဗီဒင့်စ်တော်များအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ကိုယ်တော်၏ပညတ်တရားကို ရိုသေလေးမြတ်ရန် သင်ကြားပေးတော်မူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့တော်မူ၏။ ‘ဗာဗုလုန်ကို ငါတို့ ကုသပေးမည်ဟု ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူမသည် မပျောက်ကင်း’ ဟု တရားစီရင်ခြင်းသည် ယခု ကောင်းကင်ထိတက်လျက်ရှိသော ထိုသူတို့အကြောင်းကို ကိုယ်တော် ကြေညာတော်မူ၏။ ယေရမိ ၅၁:၉။ လူ့နှလုံး၏ ထူးဆန်းသော ကောက်ကွေ့ဖောက်ပြန်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်သည် နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည်မရုပ်သိမ်းနိုင်သော စီရင်ချက်ကို ချမှတ်တော်မူရန် လိုအပ်ကြောင်း တွေ့ရှိတော်မူ၏။ ဗေလရှာဇာသည် ကျဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏နိုင်ငံတော်သည် အခြားသူတို့၏လက်သို့ လွှဲပြောင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။” Prophets and Kings, 530.