ဗျာဒိတ်တော်အရ၊ ဗျာဒိတ်တော်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ “အချက်အလက်တိုင်းတွင် မိမိ၏ဆိုင်ရာ အရေးပါမှုရှိသည်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ “အခြေခံသဘောတရားတိုင်းတွင် မိမိ၏ဆိုင်ရာ အရေးပါမှုရှိသည်” ဟူ၍လည်းကောင်း ဖြစ်၏။
“လူသားတို့သည် ဤအသက်တာအတွက်ဖြစ်စေ၊ လာမည့်အသက်တာအတွက်ဖြစ်စေ၊ မိမိတို့ကို သင့်လျော်စွာ ပြင်ဆင်နိုင်ရန် နားလည်သင့်သော အခြေခံသဘောတရား အလုံးစုံကို သမ္မာကျမ်းစာ၌ ပါရှိလေသည်။ ထိုသဘောတရားများကိုလည်း လူတိုင်း နားလည်နိုင်ကြသည်။ ၎င်း၏ သွန်သင်ချက်ကို တန်ဖိုးထားသိမြင်သော စိတ်ရှိသူ မည်သူမဆို သမ္မာကျမ်းစာမှ တစ်ပိုဒ်တစ်ပိုဒ်ကို ဖတ်ရုံမျှဖြင့်ပင် အကျိုးရှိသော အတွေးအခေါ်တစ်ရပ်ကို ရရှိမည်မဟုတ်ဘဲ မနေနိုင်။ သို့ရာတွင် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားသော သွန်သင်ချက်ကို အခါအားလျော်စွာဖြစ်စေ၊ ဆက်စပ်မှုမရှိသော လေ့လာမှုဖြစ်စေ မှတစ်ဆင့် မရနိုင်ချေ။ ၎င်း၏ ကြီးမြတ်သော အမှန်တရားစနစ်ကိုလည်း အလျင်အမြန်ဖတ်ရှုသူ သို့မဟုတ် မဂရုမစိုက်သော ဖတ်ရှုသူက ချက်ချင်း ခွဲခြားသိမြင်နိုင်အောင် တင်ပြထားခြင်း မဟုတ်။ ၎င်း၏ ဘဏ္ဍာတော်များအနက် အများအပြားသည် မျက်နှာပြင်အောက် နက်ရှိုင်းစွာ တည်ရှိလျက်ရှိပြီး၊ လုံ့လဝီရိယရှိသော ရှာဖွေလေ့လာမှုနှင့် မပြတ်မလပ် အားထုတ်မှုအားဖြင့်သာ ရရှိနိုင်ကြသည်။ ထိုကြီးမြတ်သော အလုံးစုံကို ဖွဲ့စည်းထားသော အမှန်တရားများကို ‘ဤအရပ်၌ နည်းနည်း၊ ထိုအရပ်၌ နည်းနည်း’ ဟူ၍ ရှာဖွေစုဆောင်းရမည်။ Isaiah 28:10.”
“ဤသို့ စူးစမ်းရှာဖွေ၍ စုစည်းထားသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် အချင်းချင်းသို့ အပြည့်အဝ ကိုက်ညီစွာ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။ ဧဝံဂေလိကျမ်းတစ်စောင်စီသည် အခြားကျမ်းများကို ဖြည့်စွက်ပေးရာဖြစ်၍၊ ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုစီသည် အခြားတစ်ခု၏ ရှင်းလင်းဖော်ပြချက် ဖြစ်သည်။ သမ္မာတရားတစ်ရပ်စီသည်လည်း အခြားသမ္မာတရားတစ်ရပ်၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ဖြစ်သည်။ ယုဒအကျင့်စနစ်၏ ပုံရိပ်နမူနာများကို ဧဝံဂေလိတရားအားဖြင့် ထင်ရှားစွာ နားလည်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်းရှိ အခြေခံသဘောတရားတစ်ရပ်စီတိုင်း၌ မိမိ၏ နေရာရှိပြီး၊ အချက်အလက်တစ်ခုစီတိုင်း၌လည်း မိမိ၏ သက်ရောက်ပတ်သက်မှု ရှိသည်။ ထို့ပြင် ဤစုံလင်ပြည့်စုံသော တည်ဆောက်ပုံကြီးသည် အကြံအစည်နှင့် အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်မှု နှစ်မျိုးလုံးတွင် မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်အကြောင်းကို သက်သေခံလျက်ရှိသည်။ ထိုသို့သော တည်ဆောက်ပုံမျိုးကို အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ စိတ်တော်မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့် စိတ်ဉာဏ်မျှ မကြံစည်နိုင်၊ မဖန်တီးနိုင်ပေ။” Education, 123.
အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် ဟီဘရူးအသုံးအနှုန်း “ereb boqer” ကို သမ္မာကျမ်းစာ၌ ရှစ်ကြိမ်တွေ့ရသည်။ ၎င်းကို Daniel 8:14 တွင် “days” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော အခါတစ်ကြိမ်ကိုသာ ခြွင်းချက်အဖြစ်ထားလျှင်၊ အမြဲတမ်း “evening and morning” ဟူ၍ ဘာသာပြန်ထားသည်။ ဗျာဒိတ်တော်အရ အခန်းငယ် တစ်ဆယ့်လေးသည် “Advent faith” ၏ “foundation and central pillar” ဖြစ်သည်။
“အခြားကျမ်းချက်အပေါင်းတို့ထက် သာလွန်၍ အဒ်ဗင့်ယုံကြည်ခြင်း၏ အခြေခံကျောက်တိုင်နှင့် အလယ်ဗဟိုထောက်တိုင်ဖြစ်ခဲ့သော ကျမ်းချက်မှာ ‘နှစ်ထောင်သုံးရာနေ့တိုင်အောင်; ထို့နောက် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် စင်ကြယ်စေခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။’ [Daniel 8:14.] ဟူသော ကြေညာချက်ဖြစ်၏။” The Great Controversy, 409.
ထို့ကြောင့် အမှန်တရားမှာ ထိုအခန်းငယ်၌ပါရှိသော “days” သည် ဟေဗြဲအသုံးအနှုန်း ထိုတစ်ရပ်ကို အသုံးပြုထားသည့် ခုနစ်ကြိမ်အနက် အဋ္ဌမအကြိမ် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်မှုအားဖြင့် King James version ၏ ဘာသာပြန်သူများကို ဦးဆောင်တော်မူခဲ့သည့် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ရပ်သည်၊ အခန်း ၈ ထဲရှိ ရူပါရုံနှစ်ခုအနက် တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသော အခန်းငယ်၌ “ခုနစ်၏အနက် အဋ္ဌမ” ဟူသော သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ပဟေဠိကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဆက်စပ်ချိတ်ဆက်ထားသည်။ အခန်း ၈ တွင် “vision” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးတစ်လုံးမှာ ဟေဗြဲစကား “chazon” ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်လုံးမှာ “mareh” ဖြစ်သည်။ “Mareh” သည် ပေါ်ထွန်းသကဲ့သို့သော အသွင်အပြင်ကို ဆိုလိုပြီး “mareh” ရူပါရုံသည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ခရစ်တော်၏ ပေါ်ထွန်းတော်မူခြင်းဆိုင်ရာ ရူပါရုံ ဖြစ်သည်။ Daniel 8:14 ၏ “mareh” ရူပါရုံက ခရစ်တော်သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့၌ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၍ မိမိ၏ ဗိမာန်တော်သို့ ရုတ်တရက် ကြွလာတော်မူမည် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ထားသည်။ ဤသမ္မာတရားအပေါင်းတို့သည် အချက်အလက်မှန်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဗဟိုတိုင်ဖြစ်သော အခန်းငယ်နှင့် ဆက်စပ်သက်ဆိုင်မှု ရှိကြသည်။ ထိုဗဟိုတိုင်သည် သွန်သင်ချက်တစ်ရပ် မဟုတ်သကဲ့သို့ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့၌ ပြည့်စုံခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ်လည်း မဟုတ်ပေ။ အမှန်တရားမှာ ထိုအခန်းငယ်သည်ပင် ခရစ်တော်ဖြစ်တော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်ပင် ဗဟိုတိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။
“ဤသို့သော စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းအခြေအနေတွင် ရှိနေစဉ်၊ ကျွန်ုပ်၏စိတ်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ အထင်အမြင်ကျန်ရစ်စေသော အိပ်မက်တစ်ခုကို မြင်မက်ခဲ့သည်။ လူအများအပြား စုဝေးဝင်ရောက်နေကြသော ဗိမာန်တော်တစ်ဆောင်ကို မြင်ရသည်ဟု ကျွန်ုပ်အိပ်မက်မက်ခဲ့၏။ ကာလအဆုံးသို့ ရောက်လာသောအခါ ထိုဗိမာန်တော်၌ ခိုလှုံသောသူတို့သာ ကယ်တင်ခြင်းကို ရကြလိမ့်မည်။ အပြင်ဘက်၌ ကျန်ရစ်သောသူ အားလုံးမှာ ထာဝရပျက်စီးဆုံးရှုံးကြလိမ့်မည်။ အပြင်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးတို့သည် မိမိတို့၏ နည်းလမ်းမျိုးစုံအတိုင်း သွားလာလျက်၊ ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နေသူတို့ကို ပြောင်လှောင်ကဲ့ရဲ့ကြပြီး၊ ဤဘေးကင်းလုံခြုံမှုအစီအစဉ်သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြုလုပ်ထားသော လှည့်ဖြားမှုတစ်ရပ်သာဖြစ်သည်၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ရှောင်လွှဲရမည့် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိဟု သူတို့အား ပြောဆိုကြ၏။ ထို့ပြင်၊ အချို့သောသူတို့ကို တံတိုင်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ခိုလှုံခြင်းမပြုစေရန် ဖမ်းဆီးတားဆီးကြသေး၏။”
“အပြစ်တင်လှောင်ပြောင်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့်၊ လူအများကွဲပြားသွားသည့်တိုင်အောင် သို့မဟုတ် သူတို့မသိမသာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့်အချိန်တိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ဟု ကျွန်ုပ်ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူအရေအတွက်သည် လျော့နည်းသွားမည့်အစား ပို၍တိုးပွားလာခဲ့သည်။ နောက်ကျလွန်းသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် အိမ်မှ အလျင်အမြန်ထွက်လာကာ လူအုပ်ကြားကို တိုးဖြတ်သွားခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ရန် စိုးရိမ်ပူပန်လျက်ရှိသောကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ဝန်းရံနေသော လူအုပ်ကြီးကို သတိမပြုမိသကဲ့သို့ ဂရုလည်းမစိုက်ခဲ့ပါ။”
“အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ၊ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ဗိမာန်တော်ကြီးသည် အလွန်ကြီးမားသည့် တိုင်တစ်တိုင်တည်းပေါ်၌ တည်နေသည်ကို ငါမြင်ရ၏။ ထိုတိုင်၌လည်း အလွန်အမင်း ကိုက်ဖြတ်ခံရ၍ သွေးစီးနေသော သိုးကလေးတစ်ကောင်ကို ချည်နှောင်ထား၏။ ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြသော ငါတို့အားလုံးသည် ထိုသိုးကလေးသည် ငါတို့အတွက် ကိုက်ဖြတ်ခံရ၍ ဒဏ်ရာပွင့်နာကျင်စေခြင်းကို ခံရကြောင်း သိရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သူ အားလုံးသည် ထိုသိုးကလေး၏ ရှေ့သို့ လာရောက်၍ မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံကြရမည်ဖြစ်၏။ သိုးကလေး၏ ရှေ့တည့်တည့်၌ မြင့်မားစွာ တင်ထားသော ထိုင်ခုံများရှိ၍၊ ထိုအပေါ်၌ အလွန်ရွှင်လန်းပျော်ရွှင်လျက်ရှိသည့် လူတစ်စု ထိုင်နေကြ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းရောင်သည် သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်၌ ထွန်းလင်းနေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြ၍ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ တေးဂီတနှင့်တူသကဲ့သို့ ထင်ရသော ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသည့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း သီချင်းများကို သီဆိုကြ၏။ ဤသူတို့သည် သိုးကလေး၏ ရှေ့သို့ လာရောက်၍ မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံပြီး ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ခံယူကာ၊ ယခုအခါ ဝမ်းမြောက်သော မျှော်လင့်ခြင်းဖြင့် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို စောင့်မျှော်နေကြသော သူတို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။”
“အဆောက်အဦထဲသို့ ကျွန်ုပ် ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင်ပင်၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းတစ်ရပ်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် သက်ရောက်လာခဲ့၍၊ ဤလူများ၏ရှေ့၌ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချရမည်ဟူသော အရှက်စိတ်တစ်မျိုးလည်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားရန် မလွဲမသွေ တွန်းအားပေးခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သိုးသငယ်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်နိုင်ရန် တိုင်ကို ဝိုင်း၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းဖောက်သွားနေစဉ်၊ တံပိုးသံတစ်ချက် မြည်ဟည်းလာ၏၊ ဗိမာန်တော် တုန်လှုပ်သွား၏၊ စုဝေးလာသော သန့်ရှင်းသူတို့ထံမှ အောင်မြင်ဝမ်းမြောက်ကြွေးကြော်သံများ ပေါ်ထွက်လာ၏၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောက်ပခြင်းတစ်ရပ်က အဆောက်အဦတစ်လုံးလုံးကို လင်းထိန်စေခဲ့၏။ ထို့နောက် အရာခပ်သိမ်းသည် အလွန်ပြင်းထန်သော မှောင်မိုက်ခြင်းဖြစ်သွား၏။ ပျော်ရွှင်သော ထိုလူအပေါင်းတို့သည် ထိုတောက်ပခြင်းနှင့်အတူ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး၊ ကျွန်ုပ်တစ်ယောက်တည်းသာ တိတ်ဆိတ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ည၏ ခြောက်ခြားဖွယ်အတွင်း၌ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။”
“ငါသည် စိတ်ဝေဒနာပြင်းစွာဖြင့် နိုးထလာ၍၊ မိမိသည် အိပ်မက်မက်နေခဲ့သည်ကိုပင် ကိုယ်တိုင်အနေဖြင့် မယုံကြည်နိုင်သလောက်ဖြစ်လေ၏။ ထိုအရာသည် ငါ့အတွက် ကံကြမ္မာချမှတ်ပြီးဖြစ်သကဲ့သို့၊ သခင်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ငါ့ကို စွန့်ခွာသွားပြီး၊ နောက်တစ်ဖန် မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မလာတော့ဟု ငါ့ထင်မြင်မိလေ၏။” Experience and Teachings, 24, 25.
ယခုကျွန်ုပ်တို့သည် ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မည်လော၊ ထို့နောက် မိမိတို့၏အပြစ်များကို ဝန်ခံ၍ ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ကြောင်း သက်သေပြခြင်း၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ရယူမည်လော ဟူသောအရာ၌ စမ်းသပ်ခြင်းခံနေရကြသည်။ ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဤနောက်ဆုံးခေါ်သံကို တစ်ဦးချင်းစီ၏ ဝင်ရောက်မှုကို တားဆီးရန် အတားအဆီးများက ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် ယခု ကျွန်ုပ်တို့ တွန့်ဆုတ်နေကြမည်ဆိုလျှင် “ည၏ တိတ်ဆိတ်ကြောက်မက်ဖွယ်အတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်း ချန်ထားခြင်း” ကို ခံရကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤအရာသာလျှင် ကျွန်ုပ်၏ တစ်ခုတည်းသော အချက်မဟုတ်ပေ။
“နေ့ရက်များ” ဟူသော စကားလုံး၏ ထူးခြားကွဲပြားချက်ကို ထည့်သွင်းဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သော ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အလေးပေးထားသည်။ ထိုစကားလုံးသည် ရှစ်သည် ခုနစ်ပါးအဝင်ဖြစ်သည်ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ပဟေဠိကို ဆောင်ထားပြီး၊ ထိုပဟေဠိသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို တံဆိပ်ခတ်ရာကာလရှိ ဘီးများအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ တံဆိပ်ခတ်ရာကာလအတွင်း သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ ပါရှိသော ဆဋ္ဌမနိုင်ငံ၏ ပရိုတက်စတင့်ဦးချိုနှင့် ရီပတ်ဘလီကန်ဦးချိုတို့ နှစ်ချောင်းစလုံးသည် အဋ္ဌမသည် ခုနစ်ပါးအဝင်ဖြစ်သည်ဟူသော ပဟေဠိကို ပြည့်စုံစေကြလိမ့်မည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ် အဆုံးကာလစတင်ချိန်မှစ၍ သမ္မတရှစ်ဦးအနက် ထရမ့်သည် ဆဋ္ဌမနိုင်ငံ၏ ဆဋ္ဌမမြောက်မင်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဒုတိယသက်တမ်းအတွက် အနိုင်ရပြီးနောက် ခုနစ်ပါးအဝင်ဖြစ်သော အဋ္ဌမမြောက်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက ၃၁၃ ခုနှစ် မီလန်အမိန့်ပြန်တမ်းကို တစ်ကျော့ပြန် ဖော်ဆောင်ရာ၌ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ လောဒိကိလှုပ်ရှားမှုသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ ဖိလဒေလဖိလှုပ်ရှားမှု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ တံဆိပ်ခတ်ရာကာလသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းချိန်၌ အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ သေစေလောက်သော ဒဏ်ရာသည် ပျောက်ကင်းကာ၊ ထို့ကြောင့် သူမသည် ခုနစ်ပါးအဝင်ဖြစ်သော အဋ္ဌမမြောက်သူအဖြစ် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၇ ပါ ပဟေဠိကို ပြည့်စုံစေသည်။ ဟေဗြဲဘာသာ၌ စကားစုတစ်စုဖြင့်၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ၌ စကားလုံးတစ်လုံးဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော အချက်တစ်ချက်သည် တရားစီရင်ခြင်းစတင်ချိန်ကို ညွှန်ပြသည့် ကျမ်းပိုဒ်ကို တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို တံဆိပ်ခတ်ရာကာလအတွင်း တရားစီရင်ခြင်းအဆုံးသတ်ချိန်ကို ညွှန်ပြသည့် ကျမ်းပိုဒ်အတွင်းသို့ ယူဆောင်လာသည်။
အချက်အလက်တိုင်း၌ သက်ဆိုင်ရာနေရာရှိပြီး၊ ‘ကိန်း’ တစ်ခုကို အခြား ‘ကိန်း’ တစ်ခုနှင့် မြှောက်ထားသည့် ကိန်းဂဏန်းဖွဲ့စည်းပုံကို အသုံးပြုသော အသုံးအနှုန်းသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် တစ်ခုတည်းသာရှိကာ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် နှစ်ခုသာရှိသည်။ ‘ကိန်းဂဏန်းဖွဲ့စည်းပုံ’ ၏ အာလဖသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် ရှိသည်။
ကာဣန်သည် ခုနစ်ဆပြန်လည်လက်စားချေခြင်းကိုခံရမည်ဆိုလျှင်၊ လာမက်သည် အမှန်ပင် ခုနစ်ဆယ်နှင့် ခုနစ်ဆ ပြန်လည်လက်စားချေခြင်းကိုခံရမည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄:၂၄။
အိုမီဂါ၏ “ဂဏန်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ” သည် Matthew ၌ ရှိသည်။
ထိုနောက် ပေတရုသည် အထံတော်သို့လာ၍၊ “သခင်၊ ငါ့ညီအစ်ကိုသည် ငါ့ကို ပြစ်မှားလျှင် အကြိမ်မည်မျှတိုင်အောင် ငါ ခွင့်လွှတ်ရမည်နည်း။ ခုနစ်ကြိမ်တိုင်အောင်လော” ဟု မေးလျှောက်၏။ ယေရှုကလည်း၊ “ငါသည် သင့်အား၊ ခုနစ်ကြိမ်တိုင်အောင်ဟု မဆို။ သို့ရာတွင် ခုနစ်ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်တိုင်အောင်ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မဿဲ 18:21, 22။
ဤကျမ်းပိုဒ်များသည် သမ္မာကျမ်းစာအတွင်း နံပါတ်တစ်ခုကို အခြားနံပါတ်တစ်ခုနှင့် မြှောက်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော ပထမဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးဆုံး အကြိမ်တို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နံပါတ်များစွာ ရှိသော်လည်း၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ အာလဖာနှင့် မဿဲကျမ်း၏ အိုမီဂါတို့သည် တစ်ထပ်တည်းသော ကိန်းဂဏန်းဖွဲ့စည်းပုံကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး၊ ‘ခုနစ်’ နှင့် ‘ခုနစ်ဆယ်’ ဟူသော နံပါတ်နှစ်ခုတည်းကိုပင် အသုံးပြုကြသည်။
အာလဖနှင့် ဩမေဃတို့အကြားတွင် ဤကိန်းဂဏန်းဖွဲ့စည်းပုံကို တွေ့ရသည့် အလယ်၌ရှိသော တစ်ခုတည်းသော အခြားနေရာမှာ ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်းနှစ်ဆယ့်ငါး ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ကိန်းဂဏန်းနှစ်ခုသည် ‘ခုနစ်’ နှင့် ‘ခုနစ်ဆယ်’ မဟုတ်ဘဲ ‘ခုနစ်နှစ် ခုနစ်ကြိမ်’ ဖြစ်သည်။
သင်သည် ကိုယ်အတွက် နှစ်များ၏ ဥပုသ် ခုနစ်ခါကို ရေတွက်ရမည်။ နှစ် ခုနစ်နှစ်စီကို ခုနစ်ကြိမ်ဖြစ်စေ၍ ရေတွက်ရမည်။ ထိုနှစ်များ၏ ဥပုသ် ခုနစ်ခါ၏ ကာလသည် သင်အတွက် လေးဆယ့်ကိုးနှစ် ဖြစ်ရမည်။ လေဝိဝတ္တရာ 25:8။
အလယ်ပိုင်းရှိ ကိန်းဂဏန်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံသည် ‘ခုနစ်’ ဟူသောကိန်းကို တစ်ဖန် အသုံးပြုထားသော်လည်း ‘ခုနစ်ဆယ်’ ဟူသောကိန်းကိုမူ အသုံးပြုထားခြင်းမရှိပေ။ ထိုဖွဲ့စည်းပုံ ပါရှိရာ ကျမ်းစာအပိုင်းတွင် နာခံခြင်းအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် မနာခံခြင်းအတွက် ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာတို့ ပါဝင်သည်။ ကျွန်များအား လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးခြင်းနှင့် မြေယာများကို ပြန်လည်ပေးအပ်ခြင်းဟူသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်းကြီးနှစ်ဆယ့်ခြောက်၌ လေးကြိမ်တိုင် ဖော်ပြထားသည့် ခုနစ်ဆသော ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာနှင့် ဆန့်ကျင်ယှဉ်ပြထားသည်။ ထိုကောင်းချီးမင်္ဂလာတွင် မြေယာကို အနားပေးထားသည့် နှစ်များအတွင်း သခင်ဘုရား၏ ထောက်ပံ့ကျွေးမွေးခြင်းနှင့် ယုဘိလနှစ်တွင် နှစ်ဆသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာပေးခြင်းတို့ ပါဝင်ပြီး၊ ထိုအခန်းကြီးနှစ်ခန်း၏ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ သတိပေးချက်တွင် အခန်းကြီးနှစ်ဆယ့်ခြောက်ပါ ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာသည် ထိုကောင်းချီးမင်္ဂလာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ယှဉ်တွဲတည်ရှိနေသည်။
အလယ်တွင်ရှိသော ကိန်းဂဏန်းဖွဲ့စည်းပုံကို ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၈ တွင် တွေ့ရသည် (‘ခုနစ်နှစ်ကို ခုနစ်ကြိမ်’)။ ယင်းကို ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၆ တွင် လေးကြိမ်တိုင် ဖော်ပြထားသော ‘ခုနစ်ဆ’ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် တစ်ဆက်တည်း တွဲဖက်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် အလယ်တွင်ရှိသော ကိန်းဂဏန်းဖွဲ့စည်းပုံသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာ နှစ်မျိုးစလုံးကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်းတွင် နှစ်ထပ်သက်သေခံချက်တစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ယုဘိလနှစ်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ သို့မဟုတ် ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာနှင့် သက်ဆိုင်သော ကိန်းဂဏန်းဖွဲ့စည်းပုံကို လာမက်၏ တရားစီရင်ချက်နှင့် စမ်းသပ်ခြင်းကာလ၏ အကန့်အသတ်ကို ယေရှု ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်တော်မူခြင်းတို့အကြား၌ ထားရှိထားသည်။ ထိုသုံးရပ်စလုံးသည် စမ်းသပ်ခြင်းကာလ၏ အကန့်အသတ်ကို အတူတကွ ဖော်ပြနေကြပြီး၊ ထိုကာလ ကုန်ဆုံးသောအခါ ကောင်းချီးမင်္ဂလာခံစားရသူ အုပ်စုတစ်စုနှင့် ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာသင့်သူ အုပ်စုတစ်စုတို့ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်ဖြစ်သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် တတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများကို ကိုယ်စားပြုသော အာလဖနှင့် ဩမေဃတို့က လေးရာကိုးဆယ်ကို စမ်းသပ်ခြင်းကာလ၏ သင်္ကေတအဖြစ် ဖော်ပြသတ်မှတ်ပေးသည်။ ဤအချက်ကို ယုဘိလနှစ်၏ ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာ သို့မဟုတ် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် တွဲဖက်လိုက်သောအခါ၊ ယေဇကျေလသည် ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ယုဘိလနှစ်စက်ဝန်း၏ သုံးဆယ်မြောက်နှစ်တွင် ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြထားသည့် ယေဇကျေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၊ အခန်းငယ် ၁ ကို ကျွန်ုပ်တို့ စတင်လေ့လာရန် ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုအချက်များသည် အရေးပါလာသည်။
ထိုယုဘိလနှစ်စက်ဝန်းသည် ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်ကိုသာမက မကြာမီပေါ်ပေါက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကိုပါ ရှေ့ပြေးပုံဆောင်ခဲ့သည်။ ယေဇကျေလသည် ဗိမာန်တော်၌ ရပ်နေခဲ့ရာ၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နောက်ပိုင်း၌ သစ္စာတည်ကြည်သူတို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ တရားစီရင်ခြင်း၏ အဆုံး၌ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရောက်ထားကြသော လူတစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို ကိုယ်စားပြုနေခဲ့သည်။ အခန်းကြီး ၁၊ အခန်းငယ် ၁ တွင် ယေဇကျေလသည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ သမိုင်းစဉ်အတွင်း မည်သည့်နေရာ၌ ရှိနေသည်ဟူသော “အချက်” ကို သတိမမူမိခြင်းသည် မိမိ၏ “ဦးတည်ရာ” ကို ဆုံးရှုံးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ခေဗာမြစ်နား၌ ထင်ရှားပြသတော်မူသော ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ကို ဖူးမြင်ရပြီးနောက် ဧဇကျေလသည် ဒံယေလ၊ ဟေရှာယနှင့် ယောဟန်တို့နည်းတူ မြေမှုန့်တိုင်အောင် နှိမ့်ချခြင်းခံရသည်။ ထို့နောက် ဤသာဓကလေးရပ်စလုံးသည် မမြင်၊ မကြားမည့် အသင်းတော်တစ်ပါးထံသို့ သတင်းစကားကို ဆင့်ဆိုရမည့်သူတို့အား ဘိသိက်ပေးခြင်း၏ အင်္ဂါရပ်များကို ဖော်ပြပေးသည်။
ယေဇကျေလကျမ်းတွင် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် သက်ဆိုင်သော ရက်စွဲခြောက်ခု ပါရှိသည်။ အခန်းကြီး ၁၊ အခန်းငယ် ၁ နှင့် ၂ တွင် တွေ့ရသော ပထမရက်စွဲနှင့် အခန်းကြီး ၄၀၊ အခန်းငယ် ၁ တွင် တွေ့ရသော နောက်ဆုံးရက်စွဲတို့အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ယခင်က ဆွေးနွေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၈၊ အခန်းငယ် ၁ တွင် တွေ့ရသော ဒုတိယရက်စွဲအကြောင်းကို ကျွန်ုပ် ဆွေးနွေးခဲ့သော်လည်း၊ ထိုရက်စွဲ၏ သင်္ကေတဆောင်သော သဘောကိုသာ ဆွေးနွေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်၍ ထိုရက်စွဲကို အချိန်ကာလအရ နေရာချသတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ကျမ်းတစ်စောင်လုံးသည် ထိုဝင်ရိုးကို ဗဟိုပြု၍ လည်ပတ်နေသည်။ ယေရုရှလင်မြို့သည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၈၆/၅၈၅ ခုနှစ်အကုန်တွင် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် ယေဇကျေလကျမ်း ၃၃:၂၁ တွင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသူတစ်ဦးသည် ယေရုရှလင်မြို့ ကျဆုံးသွားသည့်သတင်းကို ယူဆောင်လျက် ရောက်လာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ သိမ်းသွားခြင်းခံရသော ကာလ၏ တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်၊ ဒသမလ၊ လ၏ ငါးရက်မြောက်နေ့၌၊ ယေရုရှလင်မြို့မှ လွတ်မြောက်လာသောသူတစ်ဦးသည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ လာ၍၊ “မြို့သည် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးခြင်းခံရပြီ” ဟု ဆိုလေ၏။ ထိုလွတ်မြောက်လာသောသူ မရောက်မီ ညဦးယံအချိန်၌ ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ်၌ ရှိတော်မူ၏။ နံနက်အချိန်၌ သူသည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ လာသည်တိုင်အောင် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်၏ နှုတ်ကို ဖွင့်တော်မူသဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်၏ နှုတ်သည် ဖွင့်လျက်ရှိ၍ နောက်တဖန် နှုတ်ဆိတ်နေသောသူ မဟုတ်တော့ပေ။ ယေဇကျေလ 33:21, 22။
မြို့သည် ဒွါဒသမနှစ်တွင် ထိမှန်ခံရ၍၊ ထိုအခါမှစ၍ ယေဇကျေလသည် မိမိအလိုအလျောက် ပြောဆိုခွင့်ရလာ၏။ ယေဇကျေလ အခန်းကြီး ၈ ၏ ရူပါရုံသည် ဆဋ္ဌမနှစ်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုမြို့သည် ထိမှန်ခံရမီ ခန့်မှန်းအားဖြင့် ခြောက်နှစ်ခန့် အလိုတွင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ခြောက်နှစ်မြောက်၊ ခြောက်လမြောက်၊ လ၏ငါးရက်နေ့၌ ငါသည် မိမိအိမ်၌ ထိုင်လျက်ရှိ၍ ယုဒအကြီးအကဲတို့သည်လည်း ငါ့ရှေ့၌ ထိုင်လျက်ရှိကြစဉ်၊ ထိုအရပ်၌ အရှင်ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်သည် ငါ့အပေါ်သို့ ကျရောက်တော်မူ၏။ ယေဇကျေလ ၈:၁။
နောက်တစ်နှစ်ဖြစ်သော သတ္တမနှစ်တွင် အကြီးအကဲတို့သည် ထာဝရဘုရားထံ မေးမြန်းလျှောက်ထားရန် ယေဇကျေလထံသို့ လာရောက်ကြ၏။
သတ္တမနှစ်တွင်၊ ပဉ္စမလ၏ ဆယ်ရက်မြောက်နေ့၌၊ ဣသရေလအမျိုး၏ အသက်ကြီးသူအချို့သည် ထာဝရဘုရားအား မေးမြန်းရန် လာကြ၍၊ ငါ့ရှေ့မှာ ထိုင်ကြ၏။ ယေဇကျေလ 20:1။
ထို့နောက် ကိုးနှစ်မြောက်တွင် တစ်နှစ်ခွဲကြာမြင့်သည့် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု စတင်ခဲ့သည်။
တစ်ဖန် ကိုးနှစ်မြောက်နှစ်၊ ဒသမလ၊ လ၏ဒသမနေ့၌ ထာဝရဘုရား၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာ၍၊ “လူသား၊ ဤနေ့၏အမည်ကို၊ ဤတစ်နေ့တည်း၏အမည်ကို သင်ရေးမှတ်လော့။ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်သည် ဤတစ်နေ့တည်းတွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝိုင်း၍ တိုက်ခိုက်ရန် ချဉ်းကပ်လာပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယေဇကျေလ ၂၄း၁၊ ၂။
ဤရက်စွဲတစ်ခုစီသည် နောက်ဆုံးကာလ၏ သီးခြားလမ်းပြမှတ်တိုင်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမူကား ရှေးဣသရေလလူမျိုးသည် ကမ္ဘာ၏အဆုံးကာလ၌ အသက်ရှင်နေထိုင်သူများအတွက် ပုံသက်သေဖြစ်ကြောင်း ပေါလုက ဆိုထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ယခု ထိုအရာအလုံးစုံတို့သည် သူတို့အပေါ်၌ ပုံသက်သေများအဖြစ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြ၏။ ထို့ပြင် လောကခေတ်ကာလတို့၏ အဆုံးသည် ရောက်လာသော ကျွန်ုပ်တို့ကို သတိပေးရန်အလို့ငှာ ထိုအရာများကို ရေးသားထားကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ မိမိသည် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်လျက်ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်သောသူမည်သည်ကား မလဲကျစေရန် သတိပြုစောင့်ရှောက်ပါစေ။ ၁ ကောရိန္သု ၁၀:၁၁၊ ၁၂
ယေရုရှလင်နှင့်သက်ဆိုင်သော ရက်စွဲခြောက်ခုလုံးသည် အခန်း ၁၊ ပိုဒ် ၁ တွင်ပါရှိသော ပထမရက်စွဲနှင့် အခန်း ၄၀၊ ပိုဒ် ၁ တွင်တွေ့ရသော နောက်ဆုံးရက်စွဲတို့၏အကြား၌ ဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိသည်။ ထိုရက်စွဲနှစ်ခုသည် အခန်း ၁ ၏ ပဉ္စမနှစ်ဖြစ်သော ဘီစီ ၅၉၂ နှစ်နှင့် အခန်း ၄၀ ၏ နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်မြောက်ဖြစ်သော ဘီစီ ၅၇၃ နှစ်တို့ကို မှတ်သားပေးသည်။ “line upon line” အဆင့်တွင် ယေဇကျေလ၌ အဲဂုတ္တုပြည်အတွက် မျဉ်းတစ်ကြောင်းရှိပြီး၊ ထိုမျဉ်းတွင် တုရုမြို့ကို ရည်ညွှန်းချက်လည်း ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် ယေရုရှလင်အတွက်လည်း မျဉ်းတစ်ကြောင်းရှိသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်၏ မျဉ်းတွင် (တုရုမြို့ကို ထည့်သွင်းလျှင်) တိုက်ရိုက် waymark ခုနစ်ခုရှိပြီး၊ ယေရုရှလင်၌ ခြောက်ခုရှိသည်။ ဤမျဉ်းနှစ်ကြောင်းနှင့်အတူ ယောရှိမင်း၏ မျဉ်းနှင့် ဆယ့်ခုနစ်မြောက် ယုဘိလစက်ဝန်းလည်း ရှိနေသည်။ သို့ရာတွင် တိုက်ရိုက်ရက်စွဲမပါဘဲ ဖော်ပြထားသော မျဉ်းသည် အခန်း ၄ တွင်တွေ့ရပြီး၊ အခန်း ၄ ၏ မျဉ်းသည် ယေဇကျေလက အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ကြည့်ရှုသောအခါ မြင်တွေ့ခဲ့သော ဘီးအချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် သင်္ကေတဆိုင်ရာ အမှန်တရားအများအပြားဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေသည်။
၄၃၀
လေးရာသုံးဆယ်ဟူသော ကိန်းဂဏန်းသည် ထာဝရပဋိညာဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အခန်း ၄ တွင်လည်း၊ ယေဇကျေလကို ထာဝရဘုရားသည် လေးရာသုံးဆယ်ဟူသော ကိန်းဂဏန်းပါဝင်သည့် အသက်ရှင်သော ဥပမာတစ်ပါးအဖြစ် အသုံးပြုတော်မူ၏။
“အချင်း လူသား၏သား၊ သင်သည် အုတ်ပြားတစ်ချပ်ကိုယူ၍ သင့်ရှေ့၌ ထားလော့။ ထိုအပေါ်တွင် မြို့တော်တည်းဟူသော ယေရုရှလင်မြို့ကို ရေးဆွဲလော့။ ထို့နောက် ထိုမြို့ကို ဝိုင်းထားလော့။ ၎င်းကို ဆန့်ကျင်၍ ခံတပ်ကိုတည်လော့။ ၎င်းကို ဆန့်ကျင်၍ မြေတောင်ပုံကို တင်လော့။ တပ်များကိုလည်း ၎င်း၏ဆန့်ကျင်ဘက်၌ ချထားလော့။ ဝိုင်းပတ်လည်၌ မြို့ရိုးဖျက်တူးတံများကိုလည်း ထားလော့။ ထို့ပြင် သင်သည် သံဒယ်အိုးတစ်လုံးကိုယူ၍ သင်နှင့် မြို့အကြား၌ သံနံရံကဲ့သို့ထားလော့။ သင့်မျက်နှာကိုလည်း ထိုမြို့ဘက်သို့ မျက်နှာမူစေလော့။ ထိုမြို့သည် ဝိုင်းထားခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်။ သင်သည်လည်း ၎င်းကို ဝိုင်းထားရလိမ့်မည်။ ဤအမှုသည် ဣသရေလအမျိုးအနွယ်အတွက် နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်လိမ့်မည်။ “သင်သည်လည်း သင့်ဘယ်ဘက်အပေါ်၌ လဲအိပ်လော့။ ဣသရေလအမျိုးအနွယ်၏ အပြစ်ဒုစရိုက်ကို ထိုအပေါ်၌ တင်လော့။ သင်သည် ထိုသို့ လဲအိပ်ရသော ရက်အရေအတွက်အတိုင်း သူတို့၏ အပြစ်ဒုစရိုက်ကို ထမ်းရွက်ရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့၏ အပြစ်ဒုစရိုက်ပြုခဲ့သော နှစ်များကို ရက်အရေအတွက်နှင့်အညီ သင့်အပေါ်၌ ငါတင်ထားပြီ။ သုံးရာကိုးဆယ်ရက်တိုင်အောင် ဣသရေလအမျိုးအနွယ်၏ အပြစ်ဒုစရိုက်ကို သင်ထမ်းရွက်ရလိမ့်မည်။ ထိုရက်များကို ပြည့်စုံစေပြီးသောအခါ၊ ထပ်မံ၍ သင့်ညာဘက်အပေါ်၌ လဲအိပ်လော့။ ယုဒအမျိုးအနွယ်၏ အပြစ်ဒုစရိုက်ကို လေးဆယ်ရက်တိုင်အောင် သင်ထမ်းရွက်ရလိမ့်မည်။ တစ်ရက်ကို တစ်နှစ်ဟူ၍ ငါ သင့်အတွက် ခန့်ထား၏။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝိုင်းထားခြင်းဘက်သို့ မျက်နှာမူရမည်။ သင့်လက်ရုံးကိုလည်း ဖော်ထားရမည်။ ထိုမြို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ပရောဖက်ပြုရမည်။ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သင့်အပေါ်၌ ကြိုးနှောင်ခြင်းများကို တင်မည်။ သင်၏ ဝိုင်းထားရသော ရက်များ မကုန်ဆုံးမှီတိုင်အောင် သင်သည် တစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်သို့ မလှည့်နိုင်ရ။” ယေဇကျေလ 4:1–8။
ယေဇကျေလအားဖြင့် ပုံဖော်ပြသထားသော ယေရုရှလင်မြို့၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းသည် “နိမိတ်လက္ခဏာ” တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပင်၊ ခရစ်နှစ် ၆၆ ခုနှစ်တွင် Cestius က ယေရုရှလင်မြို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ပြုခဲ့သော ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ခြင်းအကြောင်းကို Sister White မှ မှတ်ချက်ပြုရာတွင်၊ ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းအတွက် “တိုက်ရိုက်” ပြည့်စုံခြင်းသည် နောက်ဆုံးသောကာလများတွင် ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ နေဗုခဒ်နေဇာနှင့် Cestius တို့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သက်သေခံနှစ်ပါးအပေါ်သို့ ကျရောက်သော ဖျက်ဆီးခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာသည်၊ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာသည် နီးကပ်လာနေသော တနင်္ဂနွေဥပဒေ၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။
တစ်နေ့သည် တစ်နှစ်အတွက်ဖြစ်သည်
ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားလေ့လာနေသော ကျမ်းပိုဒ်အတွင်း၌ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများဆိုင်ရာ အုတ်မြစ်ချလှုပ်ရှားမှုတွင် ဝီလျံ မီလာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အနက်ဖွင့်ဆိုရေး အဓိကစည်းမျဉ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ကျမ်းစာဆိုင်ရာ ဩမေဃရည်ညွှန်းချက်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ တစ်ရက်ကို တစ်နှစ်အဖြစ် သတ်မှတ်သည့် အခြေခံမူ၏ အာလဖသည် ဩမေဃသင်္ကေတတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ တစ်ရက်ကို တစ်နှစ်အဖြစ် သတ်မှတ်သည့် အခြေခံမူ၏ အာလဖကို တောလည်ရာကျမ်း၌ ဒသမမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးသော စမ်းသပ်မှုအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး၊ ဣသရေလလူမျိုးသည် ထိုစမ်းသပ်မှု၌ ကျရှုံးခဲ့သဖြင့် တော၌ လှည့်လည်ခဲ့ရသော အနှစ်လေးဆယ်အတွင်း တော၌ သေဆုံးခြင်းကို မိမိတို့အပေါ်သို့ ကိုယ်တိုင် ကျရောက်စေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သင်တို့၏သားသမီးများသည် တောကန္တာရ၌ အနှစ်လေးဆယ် လှည့်လည်သွားလာရကြလိမ့်မည်။ သင်တို့၏ ပြည့်တန်ဆာပြုမှုများ၏ အပြစ်ဒဏ်ကိုလည်း ထမ်းဆောင်ရကြလိမ့်မည်။ သင်တို့၏ အသေကောင်များသည် တောကန္တာရ၌ ပျက်စီးကုန်သည်တိုင်အောင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သင်တို့သည် ထိုပြည်ကို စူးစမ်းခဲ့ကြသော ရက်ပေါင်းအရေအတွက်အတိုင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ ရက်လေးဆယ်အတိုင်း၊ တစ်ရက်ကို တစ်နှစ်ဟူ၍၊ သင်တို့၏ အပြစ်များ၏ ဒဏ်ကို အနှစ်လေးဆယ် ထမ်းဆောင်ရကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် ငါ၏ ကတိပျက်ခြင်းကို သင်တို့ သိရကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားဖြစ်သော ငါသည် ပြောပြီးပြီ။ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်၍ စုဝေးလာသော ဤဆိုးယုတ်သည့် အသိုင်းအဝိုင်းတစ်စုလုံး၌ ငါသည် ဤအမှုကို အမှန်ပြုမည်။ ဤတောကန္တာရ၌ သူတို့သည် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအရပ်၌ပင် သူတို့ သေကြလိမ့်မည်။ တောလည်ရာ ၁၄:၃၃–၃၅။
ပင်လယ်နီကို ဖြတ်ကူးခြင်းမှ စတင်သည့် အဆင့်ဆယ်ဆင့်ပါ စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်၏ နောက်ဆုံးပုန်ကန်မှုတွင် တစ်ရက်ကို တစ်နှစ်အဖြစ် သတ်မှတ်သည့်မူကို ဖော်ထုတ်ပြသထားကြောင်း၊ ယေရုရှလင်မြို့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ဖျက်ဆီးခံရတော့မည့်အချိန်၌ ထိုမူကိုပင် ထပ်မံကြေညာထားကြောင်း ဟူသောအချက်များ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုများကို နားလည်သဘောပေါက်၍ ကျွန်ုပ်တို့ သုံးသပ်နေသော ကျမ်းပိုဒ်၌ အသုံးချရမည်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ “ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း” သည် “နိမိတ်လက္ခဏာ” ဖြစ်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကိုလည်း ထိုနည်းတူ နားလည်သဘောပေါက်၍ အသုံးချရမည်ဖြစ်သည်။
ယေရုရှလင်မြို့၏ “ဝိုင်းရံခြင်း” ကို နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ် အသုံးပြုသောအခါ အတူတကွ ချုပ်ဆက်လာသော သမိုင်းကြောင်းလိုင်းကို အသိအမှတ်ပြုရမည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် တစ်နည်းအားဖြင့် “ဘီးအက်ဆယ်” ကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ပုံရိပ်သဘောအရ ဝိုင်းရံခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာတွင် ဘီးချောင်းများစွာ ဆက်စပ်တည်ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဝိုင်းရံခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာသည် ယေဇကေလကျမ်းထဲတွင် အရေးအကြီးဆုံးကျမ်းပိုဒ်ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ထိုနိမိတ်လက္ခဏာသည် ယေဇကေလ၏မျက်စိ၌ အစတွင် ရှုပ်ထွေးမှုအဖြစ် ပေါ်ထွန်းခဲ့သောအရာထဲမှ ယုဒအမျိုးအနွယ်၏ ခြင်္သေ့တော်အား ပြည့်စုံခြင်းကို ထုတ်ဖော်ဆောင်ကြဉ်းစေနိုင်သည်။ ဝိုင်းရံခြင်း၏ “နိမိတ်လက္ခဏာ”၊ တစ်နှစ်ကို တစ်ရက်အဖြစ်ယူသော စည်းမျဉ်းသဘောတရား၊ နှင့် ဝိုင်းရံခြင်းကြောင့် အတူတကွ ချုပ်ဆက်လာသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လိုင်းများကို လေးရာသုံးဆယ်သည် ထာဝရပဋိညာဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟူသော အခြေအနေဘောင်အတွင်း၌ စဉ်းစားသုံးသပ်ရမည်။
ပဋိညာဉ်
ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် အာဗြမ်အား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ “သင်၏အမျိုးအနွယ်သည် မိမိတို့မပိုင်သောပြည်၌ တည်းခိုသောသူဖြစ်ရမည်ကို အမှန်သေချာသိမှတ်လော့။ သူတို့သည် ထိုပြည်သားတို့၏အစေခံဖြစ်ရကြမည်။ ထိုသူတို့ကလည်း သူတို့ကို နှစ်လေးရာပတ်လုံး ညှဉ်းဆဲကြလိမ့်မည်။” ကမ္ဘာဦးကျမ်း 15:13။
ထာဝရဘုရားသည် အဆင့်သုံးဆင့်ပါဝင်သော လုပ်ငန်းစဉ်ဖြင့် အာဗြဟံနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုအဆင့်သုံးဆင့်အနက် ပထမအဆင့်တွင် အာဗြဟံ၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ နှစ်ပေါင်းလေးရာတိုင်တိုင် သုံ့ပန်းများဖြစ်ကြလိမ့်မည်ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက် ပါဝင်သည်။ ဒုတိယအဆင့်တွင် အာဗြဟံအား အရေဖျားလှီးခြင်းဝတ်ထုံးကို ပေးအပ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ တတိယအဆင့်မှာ မောရိယတောင်ပေါ်တွင် ဣဇာက်ကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးကို ထူထောင်၍ ထိုလူမျိုးနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ရာတွင် ထာဝရဘုရား ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့သော အဆင့်သုံးဆင့်၏ အာလဖအဆင့်၌ နှစ်ပေါင်းလေးရာဟူသော ကာလကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုရွေးကောက်ထားသော ပဋိညာဉ်ဝင်လူမျိုးသည် ၃၄ ခုနှစ်တွင် သတေဖန် ခဲနှင့်ပေါက်သတ်ခံရချိန်၌ ဘုရားသခင်နှင့် ကွာရှင်းပြတ်စဲခြင်းခံခဲ့ရပြီး၊ ထို့နောက် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အတွက် ရွေးကောက်ထားသော တမန်တော်ပေါလုသည် ထိုနှစ်ပေါင်းလေးရာဟူသော ကာလကို—နှစ်ပေါင်းလေးရာ့သုံးဆယ်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။
ငါဆိုလိုသည်ကား၊ ခရစ်တော်၌ ဘုရားသခင်က ကြိုတင်အတည်ပြုတော်မူခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို၊ နှစ်ပေါင်းလေးရာသုံးဆယ် ကြာပြီးနောက်မှ ပေါ်လာသော ပညတ်တရားသည် ပယ်ဖျက်၍ ကတိတော်ကို အချည်းနှီး မဖြစ်စေနိုင်။ ဂလာတိ ၃:၁၇။
ပဋိညာဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် ကိန်းဂဏန်းမှာ လေးရာသုံးဆယ်ဖြစ်သော်လည်း၊ အာဗြဟံနှင့် ပေါလုဟူ၍ အသီးသီး အမည်ပြောင်းလဲခြင်းခံခဲ့ရသော အာဗြံနှင့် ရှောလုဟူသည့် သက်သေနှစ်ဦးသည် စုစုပေါင်း လေးရာသုံးဆယ်ဟူသော ကိန်းဂဏန်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် သီးခြားကာလနှစ်ခုကို ညွှန်ပြကြသည်။ ဘုရားသခင်က ဝိညာဉ်တစ်ပါး၏အမည်ကို ပြောင်းလဲပေးသောအခါ၊ ယင်းသည် ထိုဝိညာဉ်နှင့် ဘုရားသခင်အကြားရှိ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေး၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းလေးရာသုံးဆယ်ဟူသည် အာဗြဟံ၏ လေးရာနှင့် ပေါလု၏ ထပ်ဆောင်းသုံးဆယ်တို့ကို ပေါင်းသကဲ့သို့ပင် သီးခြားကိန်းဂဏန်းနှစ်ခုကို ပေါင်းခြင်းဖြင့် ရရှိလာသော ပေါင်းလဒ်ဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလသည် ရက်ပေါင်းသုံးရာကိုးဆယ်တိုင်တိုင် လက်ဝဲဘက်စောင်း၍ လှဲနေခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ရက်ပေါင်းလေးဆယ်တိုင်တိုင် လက်ယာဘက်စောင်း၍ လှဲနေခဲ့ရာ၊ ပေါင်းလဒ် လေးရာသုံးဆယ်ရရှိသည့် ကိန်းဂဏန်းနှစ်ခုကို ညွှန်ပြခဲ့သည်။
ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင်၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းနောက် ချက်ချင်းပင် နိမ်ရောဒ်၏ ပုန်ကန်ခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သေခြင်းပဋိညာဉ်သည် ပဋိညာဉ်နှစ်မျိုးကြားရှိ ကွဲပြားခြားနားမှုကို ဖော်ပြသည်။ ဗာဗေလမျှော်စင်၏ အစိတ်အပိုင်းများသည် တရားစီရင်ခံရ၍ ပြန့်ကျဲစေခြင်းခံရမည့်၊ “မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်လော့” ဟူသော စာတန်ဆန်သည့် ပဋိညာဉ်လူမျိုးတစ်မျိုး၏ သက်သေခံချက်ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအခန်းတည်း၌ပင်၊ ဧဗာ၏ မွေးဖွားခြင်းအားဖြင့် ဟီဘရူးလူမျိုးတို့၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို စတင်မိတ်ဆက်ထားပြီး၊ နိမ်ရောဒ်၏ သေခြင်းပဋိညာဉ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အသက်ပဋိညာဉ်ကို ကိုယ်စားပြုရန် ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုး၏ အစပြုခြင်းကို မှတ်သားဖော်ပြထားသည်။
ဧဗာသည် အသက် သုံးဆယ့်လေးနှစ်ရှိသောအခါ ဖေလက်ကို မွေးဖွား၏။ ဧဗာသည် ဖေလက်ကို မွေးဖွားပြီးနောက် အနှစ် လေးရာသုံးဆယ် အသက်ရှင်၍ သားသမီးတို့ကို မွေးဖွား၏။ ဖေလက်သည် အသက် သုံးဆယ်ရှိသောအခါ ရေအုကို မွေးဖွား၏။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၁:၁၆–၁၈။
ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်း ၁၀ ၌ အီဗာနှင့် ဖေလက်တို့ကို ပထမဦးဆုံး ဖော်ပြထားသည်။
ဧဗာ၌ သားနှစ်ယောက် မွေးဖွားလာကြ၏။ တစ်ယောက်၏အမည်မှာ ဖေလက်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သူ၏နေ့ရက်များ၌ မြေကြီးသည် ခွဲခြားခံရ၏။ သူ၏ညီ၏အမည်မှာ ယောက်တန်ဖြစ်၏။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၀:၂၅။
ပေလက် ဟူသည်မှာ ကွဲခြားခြင်း သို့မဟုတ် ခွဲထုတ်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ ပေလက်၏ လက်ထက်ကာလ၌ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ လူမျိုးနှစ်တန်း၏ ကွဲပြားမှုကို ဗာဗေလမျှော်စင်၏ သမိုင်းနှင့် နိမ်ရုတ်၏ ပုန်ကန်မှုအားဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသည်။ ဧဗာသည် အသက်လေးရာခြောက်ဆယ့်လေးနှစ်အထိ အသက်ရှင်ခဲ့သော်လည်း၊ ပေလက် (ကွဲခြားခြင်း) မွေးဖွားပြီးနောက် သူသည် လေးရာသုံးဆယ်နှစ် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ အချက်အလက်တစ်ရပ်စီတိုင်း၌ မိမိနှင့်သက်ဆိုင်သော အဓိပ္ပာယ်ရှိ၏၊ ထို့ပြင် လေးရာသုံးဆယ်သည် ပေါလုက အာဗြဟံ၏ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် သက်ဆိုင်သော ကိန်းဂဏန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော အရေအတွက်ဖြစ်သည်။ လေးရာသုံးဆယ် ဟူသော ဂဏန်းကို ပေလက်မွေးဖွားပြီးနောက် ဧဗာ၏ အသက်တာနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ သူ၏ အသက်တာ၏ ပထမသုံးဆယ့်လေးနှစ်ကို “လေးနှစ်နှင့် သုံးဆယ်နှစ်” ဟူ၍ ဖော်ပြထားသည်။ ထိုသည်မှာ သေချာစွာ သုံးဆယ့်လေးနှစ်ပင်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသုံးဆယ့်လေးနှစ်ကို ရိုးရိုးဖော်ပြရာတွင် “လေး” နှင့် “သုံးဆယ်” (430) ဟူ၍ ဖတ်ရသည်။ ထို့နောက် လေးရာသုံးဆယ် ဖြစ်လာပြီး၊ ထို့နောက် ပေလက်၏ အသက်တာကို ပထမဆုံးဖော်ပြချက်မှာ “သုံးဆယ်” ဖြစ်သည်။
ဧဗာသည် “ဟီဘရူး” ဟူသောနာမ၏ မူလအမြစ်ဖြစ်ပြီး၊ ပဋိညာဉ်နှင့်ဆိုင်သော ရွေးချယ်ခံလူမျိုးဖြစ်ရမည့် ဟီဘရူးတို့ကို ပထမဆုံး ဖော်ပြထားခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ “ဧဗာ” ဟူသောအမည်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဖြတ်ကူးသည်” ဟူ၍ ဖြစ်သဖြင့်၊ အာဗြဟံ၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့သည် ကတိတော်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ပင်လယ်နီကို ဖြတ်ကူးခဲ့သကဲ့သို့၊ မြေကြီးမှ အသစ်သောမြေကြီးသို့ ဖြတ်ကူးသွားမည့် ပဋိညာဉ်လူမျိုးကို ပုံဆောင်ဖော်ပြထားသည်။ လေးဆယ်နှစ်ကြာ တော၌ လှည့်လည်နေခြင်းက ထိုဖြတ်ကူးခြင်းကို အတားအဆီးဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း၊ လေးဆယ်နှစ်အဆုံးတွင် သူတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူး၍ ကတိတော်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်၏ နောက်ဆုံးဖြတ်ကူးခြင်းကိုလည်း ပုံဆောင်ဖော်ပြထားသည်။ ပေလက်သည် နိမ်ရုတ်၏မျှော်စင်၌ လူသားတို့ကို ပဋိညာဉ်လူမျိုးနှစ်မျိုးအဖြစ် ပထမဆုံး ခွဲခြားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော သမိုင်းကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နိမ်ရုတ်၏ သေခြင်းဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတမှာ ရှုပ်ထွေးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အသက်နှင့်ဆိုင်သော ဟီဘရူးပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတမှာ ပေလက်က ကိုယ်စားပြုသော ခွဲခြားခြင်းမတိုင်မီ ဧဗာ၏ အသက်လေးရာသုံးဆယ်နှစ်ဖြစ်သည်။ “ပေလက်” ဟူသောနာမသည်လည်း သင်္ကေတဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းအမှန်တရားတစ်ရပ်ကို မှတ်သားဖော်ပြထားသည်။ အကြောင်းမှာ ဧဗာ၏ လေးရာသုံးဆယ်နှစ်ကို ကိန်းဂဏန်းနှစ်ခုအဖြစ် ခွဲထားနိုင်ပြီး၊ ပေလက်သည် လေးရာကို သုံးဆယ်နှင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လေးရာသုံးဆယ်သည် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းပါဝင်သည်။ အာဗြဟံ၏ ပဋိညာဉ်နှင့်ဆိုင်သော လေးရာနှစ်များနှင့်အတူ၊ ပေါလုက အမှတ်အသားပြုထားသော ထပ်တိုးသုံးဆယ်နှစ်လည်း ပါဝင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်၏ နောက်ဆုံးပြန်လည်နိုးထမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အသိပညာ၏တိုးပွားခြင်းကို ဒံယေလကျမ်း အခန်း ၁၂ ၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ထာဝရပဋိညာဉ်၏ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းပါသော သင်္ကေတကို အထူးသဖြင့် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားကာ၊ အခန်းငယ် ၉/၁၁ တွင် ထုတ်ဖော်တင်ပြထားသည်။
ထိုအခါ သူက၊ “ဒန်ယေလ၊ သင်၏လမ်းကို သွားလော့။ အကြောင်းမူကား ဤစကားများကို အဆုံးကာလတိုင်အောင် ပိတ်ထား၍ တံဆိပ်ခတ်ထားလိမ့်မည်။ လူများစွာသည် သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရ၍ ဖြူစင်စေခြင်းခံရမည်။ စမ်းသပ်ခြင်းကိုလည်း ခံရမည်။ သို့သော် မတရားသောသူတို့သည် မတရားမှုပြုကြလိမ့်မည်။ မတရားသောသူတို့အနက် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ နားလည်မည်မဟုတ်။ သို့သော် ဉာဏ်ပညာရှိသောသူတို့သည် နားလည်ကြလိမ့်မည်။ နေ့စဉ်ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ပယ်ရှားသောအချိန်မှစ၍၊ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာကို တည်စေသောအချိန်မှစ၍၊ ရက်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာကိုးဆယ် ရှိလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ဒန်ယေလ 12:9–11။
အခန်းငယ် ၁၀ တွင် “သန့်စင်ခြင်း၊ ဖြူစင်စေခြင်းနှင့် စမ်းသပ်စစ်ကြောခြင်း” ဟူ၍ ဖော်ပြထားသည့် အဆင့်သုံးဆင့်ပါ စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော နောက်ဆုံးတံဆိပ်ဖြည်ဖွင့်ခြင်းသည် နှစ်ပေါင်း ၁၂၉၀ နှင့် ဆက်နွှယ်နေသည်။ ရှေ့ဆောင်များက ဤကျမ်းပိုဒ်ကို နားလည်ထားကြသည်မှာ ၅၀၈ ခုနှစ်တွင် အယူမှားဘာသာ၏ ခုခံတားဆီးမှုကို ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းဖြင့် နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကြာ ဖြစ်စဉ်တစ်ရပ် စတင်ခဲ့ကာ၊ ထိုဖြစ်စဉ်သည် ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကို သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ပဉ္စမနိုင်ငံအဖြစ် တည်ထောင်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့ပြီး၊ ယင်းပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သည် ထို့နောက် နှစ်ပေါင်း ၁၂၆၀ ကုန်ဆုံးသည့် ၁၇၉၈ ခုနှစ်အထိ သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ပဉ္စမနိုင်ငံအဖြစ် အုပ်စိုးခဲ့သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ၅၀၈ ခုနှစ်မှ ၅၃၈ ခုနှစ်အထိ နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကာလကိုလည်း ပေါလုက သက်သာလောနိတ်ဩဝါဒစာ ဒုတိယစောင်တွင် “ဦးစွာ အယူဖောက်ပြန်ခြင်း” ဟူ၍ ဖော်ပြထားသည်။
2 Thessalonians တွင် အကြောင်းအရာသည် ပရောဖက်ပြုချက်၌ အသီးသီး ဖော်ပြထားသော စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမနိုင်ငံတို့ဖြစ်သည့် သာသနာမဲ့ ရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဆိုင်ရာ ရောမတို့အကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုဖြစ်သည်။ Thessalonians ၏ ဤအခန်း၌ပင် William Miller သည် ဒန်ယေလကျမ်းအတွင်းရှိ “daily” သည် သာသနာမဲ့ ရောမကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ ထို့ပြင် ဒန်ယေလကျမ်းအတွင်းရှိ “daily” သည် အစဉ်မပြတ် ပျက်စီးခြင်း၏ ရွံရှာဖွယ်အရာ သို့မဟုတ် ပျက်စီးခြင်း၏ လွန်ကျူးမှုနှင့် ဆက်စပ်လျက် တင်ပြထားကြောင်းကိုလည်း Miller က ထပ်မံ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဒန်ယေလကျမ်းအတွင်းရှိ ပျက်စီးခြင်း၏ ရွံရှာဖွယ်အရာနှင့် ပျက်စီးခြင်း၏ လွန်ကျူးမှုတို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ယောဟန်က အသီးသီး သားရဲ၏ ပုံရိပ်နှင့် သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ဟူ၍ ဖော်ပြထားသည့်အရာများကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဝီလျံ မီလာသည် မိမိ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ဆက်စပ်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုများအားလုံးကို မဟုတ်လျှင်ပင် အများစုကို၊ ဖျက်ဆီးတတ်သော အာဏာစက်နှစ်ရပ်အား မိမိခွဲခြားသတ်မှတ်ထားမှုအပေါ် အခြေခံခဲ့သည်။ ယင်းတို့မှာ “နေ့စဉ်” (အယူမှားဘာသာကိုးကွယ်သော ရောမ) ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော အာဏာစက်နှင့် ဒုတိယဖျက်ဆီးတတ်သော အာဏာစက်တို့ဖြစ်သည်။ ထိုဒုတိယအာဏာစက်ကို နှစ်မျိုးဖြင့် ဖော်ပြထားရာ၊ တစ်မျိုးမှာ ဖျက်ဆီးတတ်သော လွန်ကျူးခြင်း (အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော် ပေါင်းစည်းမှု) ဖြစ်ပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် သားရဲ၏ပုံတူ (ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ဖွဲ့စည်းပုံ) ဟူ၍ ဖော်ပြထားကာ၊ အခြားတစ်မျိုးမှာ ဖျက်ဆီးတတ်သော ရွံရှာဖွယ်အရာ (နေကို ကိုးကွယ်ခြင်း) ဖြစ်ပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် သားရဲ၏တံဆိပ်ဟူ၍ ဖော်ပြထားသည်။ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ကိုယ်စားပြုသည့် သင်္ကေတဖြစ်သူ မီလာက သက်သာလောနိတ်ဩဝါဒစာ ဒုတိယစောင်၌ ပေါလုတင်ပြထားရာမှ ရရှိခဲ့သော နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် သူ၏ အဓိကအခြေခံကျသည့် နားလည်သဘောပေါက်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သက်သာလောနိတ်ဩဝါဒစာ ဒုတိယစောင်၊ အခန်းကြီး ၂ တွင် ဖော်ပြထားသော သမ္မာတရားကို မချစ်မြတ်နိုးကြသူများသည် အားကြီးသော လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံရသူများပင်ဖြစ်ကြောင်း ပေါလုက အခိုင်အမာဆိုထားသည်။
ဒံယေလကျမ်းရှိ အခန်းငယ်သုံးငယ် (ဒံယေလ ၁၂:၉–၁၁) တွင် နောက်ဆုံးသောကာလ၌ သင်္ကေတဆိုင်ရာ နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် အချိန်ကာလကို အသုံးချခြင်း မပါဝင်နိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်မှစ၍ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အချိန်ကာလကို အသုံးချခြင်းသည် အကျုံးမဝင်တော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၉/၁၁ အခန်းငယ်များသည် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်နှင့် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင့်နှစ်ရာ့ခြောက်ဆယ်ဟူသော သီးခြားကာလနှစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လေးဆယ်ဟူသော ကိန်းဂဏန်းနှင့် တစ်ထောင့်နှစ်ရာ့ခြောက်ဆယ်ဟူသော ကိန်းဂဏန်းနှစ်ခုစလုံးသည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ တောကန္တာရ၏ သင်္ကေတများဖြစ်ပြီး၊ ပရောဖက်ပြုချက်အရ အပြန်အလှန် အစားထိုးသုံးစွဲနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ထောင့်နှစ်ရာ့ခြောက်ဆယ်ကို လေးဆယ်အဖြစ် နားလည်နိုင်ပြီး၊ လေးဆယ်သည် လေးရာ၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ဖြစ်သည်။ ၉/၁၁ အခန်းငယ်များသည် သုံးဆယ် (ပေါလု) နှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသော လေးရာ (အာဗြဟံ) ဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည့် ထာဝရပဋိညာဉ်၏ ကိန်းဂဏန်းကို သင်္ကေတပြုသည်။ ‘တစ်ထောင့်နှစ်ရာ့ခြောက်ဆယ်’ ဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ‘တောကန္တာရ’ သည် ‘လေးဆယ်ဖြင့် ဖော်ပြသော တောကန္တာရ’ နှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ လေးဆယ်သည် လေးရာ၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ဖြစ်သည်။ သုံးဆယ်သည် သုံးဆယ်ပင်ဖြစ်သည်။ လေးရာဟူသော ကိန်းဂဏန်းကို သုံးဆယ်ဟူသော ကိန်းဂဏန်းနှင့် ပေါင်းခြင်းဖြင့် လေးရာ့သုံးဆယ်ကို ရရှိပြီး၊ ယင်းကို ဧဇကျေလကျမ်း အခန်းကြီးလေးတွင် သုံးရာ့ကိုးဆယ်ကို လေးဆယ်ဟူသော ကိန်းဂဏန်းနှင့် ပေါင်းခြင်းအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။
အခန်း ၁၂ တွင်ပါရှိသော 9/11 အခန်းငယ်များသည် ထိုအခန်းအတွင်းရှိ ပရောဖက်ပြုကာလ သုံးခုပေါင်း၏ အလယ်ဗဟိုကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ တံဆိပ်ဖြည်ဖော်ခြင်းခံရသော ထာဝရပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်ကြသည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ လေးရာသုံးဆယ်၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်အား တံဆိပ်ဖြည်ဖော်ခြင်းကို ယေဇကျေလ အခန်း ၄ တွင် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ယုဒအနွယ်၏ ခြင်္သေ့သည် ယေဇကျေလ၊ ယောဟန်၊ ဒံယေလ၊ ဟေရှာယတို့နှင့်အတူ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်ရောက်ထားကြသူတို့အား နောက်ဆုံးသတိပေးသတင်းစကား၏ တံဆိပ်ကို ယခု ဖွင့်လှစ်ပေးလျက်ရှိသည်။ ဣသရေလအမျိုးမှ နှင်ထုတ်ခံရသူများအဖြစ်သာမက တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ အလံတံခွန်အဖြစ်ပါ ပုံဆောင်ဖော်ပြခံရသူတို့ကို မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်၍ ထိုသမ္မာတရားကို ဖွင့်လှစ်ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ထိုသမ္မာတရားကို ပေါလု၏ အနှစ်သုံးဆယ်ဖြင့် ပုံဆောင်ထားသော ပဋိညာဉ်နှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသည့် အာဗြဟံ၏ အနှစ်လေးရာဖြင့် ပုံဆောင်ထားသော ပဋိညာဉ်ကို နောက်ခံပြု၍ ဖော်ပြထားသည်။ မီလာဝါဒီများက မှန်ကန်စွာ နားလည်ခဲ့ကြသည့် ပုံဆောင်ကာလသုံးခုအနက် အလယ်ကာလကို ကိုယ်စားပြုသော ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၂ ၏ ၉/၁၁ အခန်းငယ်များ၌ ထိုသမ္မာတရားကို တင်ပြထားသည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၂ တွင် တံဆိပ်ဖွင့်လှစ်ဖော်ပြလျက်ရှိသော အလယ်ကာလဆိုင်ရာ ၉/၁၁ သမ္မာတရားကို ယေဇကျေလ၏ ရက်ပေါင်းသုံးရာကိုးဆယ်နှင့် ရက်ပေါင်းလေးဆယ်တို့ဖြင့် ပုံဆောင်ထားသည်။ ထိုရက်ကာလများကို ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ယုဘိလနှစ်စက်ဝန်း၏ သုံးဆယ်မြောက်နှစ်တွင် ယေဇကျေလအား ဖွင့်လှစ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ယေဇကျေလသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးအနေဖြင့် စမ်းသပ်မှုသုံးရပ်အနက် အလယ်စမ်းသပ်မှု၌ ရှိနေကြသည့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်အစုအဖွဲ့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ယေဇကျေလကို ဗိမာန်တော်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုအတွင်း “စတုတ္ထလ” ၏ “ပဉ္စမနေ့” တွင် အမှတ်အသားပြု ဖော်ပြထားပြီး၊ မီလာဝါဒီတို့၏ သမိုင်းတွင် ထိုနေ့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၉ ရက်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်မှုမှ စတင်ကာ ထိုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သည့် ခုနစ်လတာကာလ၏ အလယ်တည့်တည့် (“ကာလတစ်ဝက်အရောက်”) ကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။
“၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီ၌၊ ရက်ပေါင်း ၂၃၀၀ သည် အဆုံးသို့ ရောက်မည်ဟု အစဦး၌ ယူဆခဲ့ကြသည့် အချိန်နှင့်၊ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုရက်ပေါင်းတို့သည် ထိုနှစ်၏ ဆောင်းဦးကာလအထိ တိုးလျားနေကြောင်း တွေ့ရှိလာသည့် အချိန်တို့၏ အလယ်ပိုင်းတွင်၊ ထိုသတင်းစကားကို သမ္မာကျမ်းစာ၏ အတိအကျ စကားလုံးများအတိုင်း ကြေညာခဲ့ကြသည်။ ‘ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားသည် လာတော်မူ၏!’” The Great Controversy, 398.
၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၁ ရက်သည် သန့်ရှင်းသော ခုနစ်လ၏ အလယ်ပိုင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေ့၌ Samuel Snow သည် Boston Tabernacle ၌ မိမိ၏ Midnight Cry သတင်းစကားကို ဟောပြောတင်ပြလျက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ သူသည် လူထုရှေ့မှောက် တင်ပြမှုတစ်ရပ်အဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် “ကျမ်းစာ၏ စကားလုံးအတိအကျဖြင့်— ‘ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားလာ၏!’” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်္ကေတအရ Ezekiel နှင့်အတူ Boston Tabernacle ၌ ရပ်လျက်ရှိကြပြီး၊ သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း၏ သတင်းတမန်များကို မြှင့်တင်ခြင်းသည် ဒီလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်သွားမည့် အချိန်မတိုင်မီအနည်းငယ်တွင် ဖြစ်သည်။ အလံတော်ကို မြှင့်တင်ခြင်း၏ ပရောဖက်ပြုလုပ်ငန်းစဉ်ကို Revelation အခန်း ၉ ထဲရှိ Islam ၏ ပရောဖက်လိုင်းတွင် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ Ezekiel အခန်း ၄ သည် ဒုတိယသက်သေကို ပေးအပ်ပြီး၊ နှစ်သုံးရာကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် ဆယ့်ငါးရက် ဆိုသော ထိုပရောဖက်ပြုချက်၏ နိဂုံးချုပ်ကိုလည်း ဖော်ပြထားကာ၊ ထိုသို့ကို အခန်း ၄ တွင်ပင် ပြုထားသည်။
ဤအရာများကို နောက်လာမည့် ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြသွားမည်။