ယောလစာအုပ်နှင့် လောဒိကိယာ သတ္တမနေ့ ဧဝံဂေလိအသင်းတော် — အမှတ် လေး

ဟေရှာယ အခန်း နှစ်ဆယ့်ရှစ်တွင် “Jerusalem” ကို “အုပ်စိုးသော မထီမဲ့မြင်ပြုသော လူတို့” သည် “Ephraim ၏ မူးယစ်သောသူတို့” အဖြစ်လည်းကောင်း၊ “မာန၏ သရဖူ” အဖြစ်လည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ “သရဖူ” သည် ခေါင်းဆောင်မှုကို ကိုယ်စားပြု၍ “မာန” သည် စာတန်ဆန်သော စရိုက်လက္ခဏာကို ကိုယ်စားပြုသည်။

မူးယစ်သောက်စားသူများသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်၏ “သရဖူ” ဖြစ်လာသော ကျန်ရှိသူများ (“အကျန်အရစ်”) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားကြသည်။ အကြောင်းမူကား နောက်ဆုံးမိုးရွာချိန်ကာလ၌ ထာဝရဘုရားသည် ကားတိုင်ပေါ်တွင် “ကျေးဇူးတော်၏နိုင်ငံတော်” ကို တည်ထောင်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့ ပုံဆောင်ပြသထားသည့်အတိုင်း မိမိ၏ “ဘုန်းတော်၏နိုင်ငံတော်” ကို တည်ထောင်တော်မူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကားတိုင်ပေါ်ရှိ ကျေးဇူးတော်၏နိုင်ငံတော်သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ရှိသော ဘုန်းတော်၏နိုင်ငံတော်ကို ပုံဆောင်ပြသည်။ နောက်ဆုံးမိုးရွာခြင်းသည် 9/11 တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်၌ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းနှင့် အသက်ရှင်သူတို့၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် စတင်ခဲ့သည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ဖော်ပြထားသော လေကြီးလေးပါးကိုလည်း ဟေရှာယက အရှေ့လေကျသည့်နေ့၌ တားဆီးထားခံရသော ကြမ်းတမ်းသည့်လေတစ်ပါးအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ထိုအရာသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ပဋိပက္ခဖြစ်စေသော လေကြီးလေးပါးကို ကောင်းကင်တမန်လေးပါးက ထိန်းချုပ်ထားသည်ဟူသော ဖော်ပြချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ထိုလေကြီးလေးပါးကို Sister White က “လွတ်မြောက်ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော အမျက်ထွက်မြင်းတစ်ကောင်” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ “သေခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း” ကို ယူဆောင်လာသောအရာဟု ဖော်ထုတ်ထားသည်။ လေကြီးလေးပါးသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း လွှတ်ပေးခြင်းခံရကြပြီး၊ 9/11 မှစတင်ကာ Sunday law အချိန်၌ အလွန်တိုးမြှင့်ပြင်းထန်လာပြီးနောက်၊ လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းသည့်အချိန်၌ အပြည့်အဝ လွတ်လပ်စွာ လွှတ်ပေးခြင်းခံရသည်။

ဘုရားသခင်၏ နက်နဲသောအရာ ပြီးဆုံးခြင်းကို ကြေညာသော တတိယအမင်္ဂလာလည်းဖြစ်သည့် သတ္တမတံပိုးသည် 9/11 တွင် အစ္စလာမ်ကို လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် 9/11 နောက်ပိုင်းတွင် George W. Bush က ပရောဖက်ပြုသဘောအရ ထိန်းချုပ်ခဲ့သောအခါ ပရောဖက်ပြုသဘောအရ မှုတ်ခဲ့သည်။ အစ္စလာမ်၏ မိခင်ဖြစ်သော ဟာဂါး၊ ဣရှမေလ၏ မိခင်သည် ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် လွှတ်ပေးခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ သူမကို စာရာက အာဗြဟံနှင့် သားမွေးဖွားစေရန် လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် မနာလိုခြင်းကြောင့် စာရာက သူမကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သဖြင့် ဟာဂါးသည် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်တမန်သည် ဟာဂါးအား ထွက်ပြေးခြင်းမှ တားဆီး၍ ပြန်သွားရန် ပြောကြားခဲ့သည်။ ဣဇက်ဖွားမြင်ပြီးနောက် ဟာဂါးနှင့် စာရာတို့အကြား ပဋိပက္ခသည် ဆက်လက်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အာဗြဟံက ကျွန်မိန်းမကို နှင်ထုတ်ခဲ့သဖြင့် သူမအပေါ် အခြားသော ထိန်းချုပ်မှုတစ်ရပ်ကို ထပ်မံ ချမှတ်လိုက်သည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၉ အခန်းငယ် ၁၅ ၌ ဖော်ပြထားသော သုံးရာကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် ဆယ့်ငါးရက်ကြာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစတွင် အစ္စလာမ်၏ ကောင်းကင်တမန်လေးပါးကို လွှတ်ပေးခဲ့ကြပြီး၊ ထို့နောက် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။

တတိယဝေဒနာ၏ အစ္စလాంသည် 9/11 ၌ တိုက်ခိုက်ရန် လွတ်မြောက်စေခြင်းခံရပြီးနောက်၊ George W. Bush သည် အကြမ်းဖက်ဝါဒကို ဆန့်ကျင်သော မိမိ၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စစ်ပွဲကို စတင်ကာ အစ္စလံအပေါ် ချုပ်ထိန်းမှုတစ်ရပ် ချမှတ်ခဲ့သည်။ အစ္စလာမ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ဣရှမေလ၏ ပထမဆုံး ဖော်ပြချက်တွင်၊ ဣရှမေလ၏ အမျိုးအနွယ်တို့သည် လူတိုင်းကို ဆန့်ကျင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းကလည်း သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ကြလိမ့်မည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

ဣသရေလသည် ယနေ့၌ အပြည့်အဝ ပြည့်စုံလျက်ရှိသကဲ့သို့၊ “လူတိုင်း၏လက်” က ဆန့်ကျင်မည့် အဆုံးကမ္ဘာကာလ၏ အင်အားဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဣသရေလသည်လည်း လူတိုင်းကို ဆန့်ကျင်မည်ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်၏ သင်္ကေတအနေဖြင့် ဣသရေလ၏ အထူးတာဝန်မှာ ကမ္ဘာစစ်တစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းအရာကို ဧလိယ၊ ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာတို့၏ အကြောင်းအရာဖြင့် အတည်ပြုထားပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် “လူမျိုးတို့၏ အမျက်တော်ထွက်ခြင်း” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြု ဖော်ပြထားသည်။

“နောက်မိုး” သွန်းလောင်းနေသော “နေ့ရက်များ” အတွင်း၌ ခရစ်တော်သည် ဒံယေလကျမ်း၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ မိမိ၏ ဘုန်းတော်နိုင်ငံကို တည်ထောင်တော်မူ၏။

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ဘုန်းအသရေတော်၏ နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်တော်မူသည့် “နေ့ရက်များ” တွင်၊ ခရစ်တော်နှင့် သက်ဆိုင်သူတို့ဖြစ်သော ဘုန်းအသရေ၏ “ဦးရစ်သရဖူ” သည် မာန၏ “ဦးရစ်သရဖူ” ကို ဆောင်ထားသော မူးယစ်သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားသည်။ “ပြားများ” ပေါ်တွင် ရေးသား၍ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြရမည့်ဟုဆိုသော ဟဗက္ကုတ်၏ “ရူပါရုံ” သည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အခြေခံသမ္မာတရားများအတွက် သမိုင်းဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်ကို ရုပ်လုံးပေါ်စွာ သရုပ်ဖော်ထားသည်။ ဟဗက္ကုတ်၏ သက်သေခံချက်တွင် ယောလ၏ “မာန” သို့မဟုတ် “ဘုန်းအသရေ” ဟူသော အုပ်စုနှစ်စုကို—ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာ၌ ခံရသောသူများ၊ သို့မဟုတ်—မာနအားဖြင့် မြှောက်တင်ခံထားရသောသူများအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ အခန်း ၂ ၏ အပိုဒ် ၄ သည် ထိုအုပ်စုနှစ်စုကို ရည်ညွှန်းထားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဖာရိရှဲနှင့် အခွန်ခံသူတို့၏ လူသိများသော ဥပမာနှင့် အပြိုင်ဖြစ်ကြသည်။ အခွန်ခံသူသည် ဖြောင့်မတ်ရာ၌ ခံရလျက် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွားသော်လည်း၊ ဖာရိရှဲ၏ “ဝိညာဉ်” သည် “မြှောက်တင်” ခံထားရသောကြောင့် “ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်ခြင်း မရှိ” ပါ။

နောက်လာမည့်အခန်းငယ်တွင် ဟဘက္ကုတ်သည် မာနကြောင့် စိတ်နှလုံးမြင့်တက်နေသော လူတန်းစားကို “အရက်မူးသူများ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြသဖြင့်၊ ထိုသို့အားဖြင့် ဟေရှာယနှင့် ဟဘက္ကုတ်တို့၏ အရက်မူးသူများကို “မာန” နှင့် ဆက်စပ်ထားသည်။

ဟဗက္ကုတ်ကျမ်းရှိ ဤကျမ်းပိုဒ်များသည် မီလာရိုက်သမိုင်း၌သာ ပြည့်စုံခဲ့သည်မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ ပြည့်စုံခြင်းသည်လည်း အယ်လင် ဝှိုက်နှင့် အက်ဒဗင့်ဝါဒ၏ အစောပိုင်း ရှေ့ဆောင်များ၏ ဘုံအကြောင်းအရာတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သတိရထိုက်သည်။ မီလာရိုက်သမိုင်း၏ အခန်းငယ်လေး၌ ဖော်ပြထားသော ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်သောသူများသည် ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်၏ အကျပ်အတည်းကို ကြံ့ကြံ့ခံ၍ ဖြတ်သန်းခဲ့သောသူများဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုဖြစ်ရပ်သည် နှောင့်နှေးခြင်းကာလနှင့် ဘာဗုလုန်ပြိုလဲသွားကြောင်း ကြေညာသော ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား ရောက်ရှိလာခြင်းကိုလည်း အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ မီလာရိုက်များသည် ထိုစမ်းသပ်ခြင်းသမိုင်းအတွင်း၌ ယခင်ပဋိညာဉ်လူမျိုးဖြစ်ခဲ့သောသူများ၊ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပရိုတက်စတင့်များဖြစ်ခဲ့ကြသူများသည် ဘာဗုလုန်၏ သမီးများဖြစ်လာခဲ့ကြောင်း နားလည်ခဲ့ကြသည်။ ထိုပရိုတက်စတင့်များမှာ ပဋိညာဉ်လူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုသော စာဒိအသင်းတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် ပရိုတက်စတင့်များဖြစ်ကြသည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့တွင် “နာမည်” တစ်ခုရှိ၏။ ၎င်းသည် စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေး နှစ်မျိုးလုံး၏ သင်္ကေတဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့သည် သေသောသူများဖြစ်ကြ၏။

၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ဧပြီလ ၁၉ ရက်နေ့၌ စတင်၍ ထို့နောက် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း—ထိုစမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၌ မအောင်မြင်ခဲ့သူများသည် မာနထောင်လွှားခြင်းသို့ မြှောက်တင်ခံကြရပြီး၊ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခန်းငယ် ၅ ၏နောက်မှ လိုက်လာသော အခန်းငယ်များကိုသာ ဖတ်မည်ဆိုလျှင်၊ လူ့မာန၏ လက္ခဏာသဘောကို ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ မောက်မာထောင်လွှားမှုနှင့် ကိုယ်ကိုကိုယ် ချီးမြှောက်ခြင်း၏ ဥပမာဖြင့် ထိုနေရာတွင် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်ကို တွေ့ရမည်။ ထိုအရာသည် အခန်းငယ် ၂၀ ၌ “ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်၌ ရှိတော်မူ၏။ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် အထံတော်ရှေ့၌ တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြစေ” ဟု ကြေညာလျက် အဆုံးသတ်သည်။

ဟဗက္ကုတ် အခန်း ၂ ၏ အခန်းငယ် ၂ တွင် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီ ၁၉ ရက်၏ ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ခြင်းကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုအခန်းသည် အခန်းငယ် ၂၀ တွင် အဆုံးသတ်ရာ၌၊ သခင်သည် မိမိ၏ ဗိမာန်တော်သို့ ရုတ်တရက် ကြွလာတော်မူခဲ့သော ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ထားသည်။

အခန်းငယ် ၃ နှင့် ၄ သည် အခန်းငယ် ၂ မှ အခန်းငယ် ၂၀ အထိရှိ စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၌ ပေါ်ပေါက်လာသော လူတန်းစားနှစ်မျိုးကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ထိုစမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဧပြီ ၁၉ ရက်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်အထိ ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၄ မှ ၁၉ အထိသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို ရည်ညွှန်းလျက် ရေးသားထားပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၄ သာလျှင် 9/11 တွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၈ ၏ ကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာခြင်းနောက် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသော သမိုင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။

မီလာရိုက်သမိုင်း၌ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ကိုးကွယ်သူအုပ်စုနှစ်စုသည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်၏ အရေးကျပ်ကာလ၌ ထင်ရှားဖော်ပြခံခဲ့ရသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်ထဲရှိ ဆိုးညစ်သူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ စရိုက်လက္ခဏာပင် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစမ်းသပ်ခြင်းကာလအတွင်း သစ္စာရှိသော မီလာရိုက်များသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ကိုက်ညီစွာ၊ မီလာရိုက်သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခြင်းအားဖြင့် ပရိုတက်စတန်အသင်းတော်သည် ရောမ၏ သမီးများ ဖြစ်လာခဲ့ပြီဟု ကြေညာလာခဲ့ကြသည်။ ဧပြီ ၁၉ ရက်၌ စတင်၍ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်၌ အဆုံးသတ်သည့် ထိုအငြင်းပွားမှုသည်၊ ဗေလရှာဇာကဲ့သို့ ဗာဗုလုန်၏ စပျစ်ရည်ကို ဂုဏ်ယူစွာ သောက်သောသူ၏ စရိုက်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဗေလရှာဇာ၏ ရှေ့တွင် ရှိခဲ့သော ဒံယေလကဲ့သို့ မိမိ၏ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ခံရသောသူ၏ စရိုက်ဖြစ်စေ၊ ထိုစရိုက်သည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ထိုအငြင်းပွားမှုသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ဆက်နွှယ်သော ထာဝရအမှန်တရားများသို့ ကမ္ဘာကို နိုးထစေသော ဇာတ်လမ်းကြီး ဖွင့်လှစ်ပေါ်ထွန်းလာသည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။ အရက်မူးသောသူနှင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ခံရသောသူတို့အကြား ဆန့်ကျင်တင်ပြချက်ကို၊ “အကြောင်းမူကား ပင်လယ်ရေသည် ပင်လယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့၊ မြေကြီးသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းအသရေကို သိကျွမ်းခြင်းနှင့် ပြည့်လိမ့်မည်” ဟူသောအတိုင်း၊ ကမ္ဘာသည် ဤအကြောင်းအရာများကို မည်သို့ အလင်းရရှိလာသနည်းဟူသော ဆင်ခြင်တုံတရား၏ အခြေအနေဘောင်အတွင်း ထားရှိထားသည်။ ထိုအလင်းပေးခြင်းသည် 9/11 တွင် စတင်ခဲ့သည်။

ဟဗက္ကုပ် အခန်း ၂ တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော သမိုင်း၏ အဆုံးသတ်၌၊ သခင်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် မိမိ၏ ဗိမာန်တော်သို့ ရုတ်တရက် ကြွလာတော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ ကြွလာတော်မူခြင်းသည် ဒံယေလ အခန်း ၈၊ အခန်းငယ် ၁၄ တွင် ပါလ်မိုးနိ အဖြစ် ကိုယ်တော်တိုင် ဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်။

သမ္မာကျမ်းစာပြက္ခဒိန်အရ သတ္တမလ၏ ဒသမနေ့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ဒသမလ၏ နှစ်ဆယ့်နှစ်ရက်နေ့နှင့် ကိုက်ညီခဲ့ပြီး၊ ထိုအခါ ဟဗက္ကုတ် ၂:၂၀ သည် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ခရစ်တော်၏ အမှုဆောင်ခြင်းတွင် ကာလပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော “chapter and verse” ၌ သင်္ကေတဆန်သော “220” ဂဏန်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ ပရောဖက်ပြုသဘောလက္ခဏာတစ်ရပ်မှာ သူတို့သည် သိုးသူငယ် ကြွတော်မူရာ အရပ်ရပ်သို့ လိုက်ကြသူများ ဖြစ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကို လိုက်ခြင်းဟူသည်မှာ ကိုယ်တော်ကို ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ လိုက်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

တော်မူသောနှုတ်ကပတ်တော်၌ “220” ဟူသောကိန်းဂဏန်းသည် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာသဘောတရားနှင့် လူသားသဘောတရားတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုကို သင်္ကေတအနေဖြင့် ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုနေ့ရက်၌ ခရစ်တော် စတင်တော်မူခဲ့သော အမှုတော်ပင်လျှင် မိမိ၏ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာသဘောတရားကို လူသားသဘောတရားနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းအမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ 1844 ခုနှစ်တွင် ဆယ်လမြောက်လ၏ နှစ်ဆယ့်နှစ်ရက်နေ့၌၊ သို့မဟုတ် သင်္ကေတအရ နှစ်ဆယ့်နှစ်ကို ဆယ်နှင့်မြှောက်၍ “220” ဖြစ်သည် (22 X 10 = 220) ဟုဆိုနိုင်သကဲ့သို့၊ တစ်နည်းအားဖြင့် သင်္ကေတအရ “220” နှင့် ညီမျှသော ထိုနေ့ရက်အတိအကျပေါ်တွင်၊ ခရစ်တော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနမှ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ရွှေ့ပြောင်းတော်မူ၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းတရားစီရင်မှုကို စတင်တော်မူသဖြင့် ဟဗက္ကုတ် “2:20” သည် ပြည့်စုံခဲ့လေသည်။

ပလ္မောနိ၊ အံ့ဖွယ်သော ကိန်းဂဏန်းသည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ ဗဟိုမဏ္ဍိုင်ဖြစ်သော “မေးခွန်းနှင့် အဖြေ” အတွင်းတွင် တည်ရှိလျက်ရှိပြီး၊ အက်ဒ်ဗင်တစ်အများစုသည် ထိုအမှန်တရားကို လုံးဝ မသိနားမလည်ကြပေ။

ဒံယေလ အခန်း ၈၊ အခန်းငယ် ၁၃ နှင့် ၁၄ တို့သည် အခန်းငယ် ၁၃ ၌ မေးခွန်းတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့နောက် အခန်းငယ် ၁၄ ၌ အဖြေကို ပေးထားသည်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး Palmoni ကို အခန်းငယ် ၁၃ ၌ “ထိုသန့်ရှင်းသူတစ်ပါး” ဟု ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ ခရစ်တော်၏ ထိုအမည်သီးသန့်သည် “အံ့ဖွယ်သော ရေတွက်သူ” သို့မဟုတ် “လျှို့ဝှက်ရာတို့ကို ရေတွက်သူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

အဲလင် ဝှိုက်က ဆယ့်လေးမြောက်အခန်းငယ်သည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ ဗဟိုတိုင်နှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်သောအခါ၊ ထိုအခန်းငယ်နှစ်ခု၏ မေးခွန်းနှင့် အဖြေ ပေါ်၌ ဘုရားသခင်၏ အလေးပေးမှုကို ထားရှိလျက်၊ အံ့ဖွယ် ရေတွက်တော်မူသောသူအဖြစ် ခရစ်တော်သည် အဓိက ကိုးကားရမည့် အမှတ်အသားဖြစ်ရမည်ဟု တောင်းဆိုထားသည်။ စစ္စတာ ဝှိုက်သည် မည်သည့်ကျမ်းပိုဒ်ကိုမဆို ခရစ်တော်ကို ဗဟိုသမ္မာတရားအဖြစ် ရှုမြင်ရခြင်း၏ အရေးကြီးမှုကို ထပ်တလဲလဲ အလေးပေးဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ဆယ့်သုံးနှင့် ဆယ့်လေးမြောက် အခန်းငယ်များတွင် “ထိုသန့်ရှင်းသူတစ်ပါး” ဟူသော ခရစ်တော်၏ တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းခြင်းတစ်ရပ် ရှိသည်။ ထိုသူသည် ပါလ္မောနီ ဖြစ်သည်။

အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒသည် ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် လေဝိကျမ်း ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” ကို ပယ်ချခဲ့သောအခါ၊ သူတို့သည် Palmoni ကို မျက်စိမှိတ်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုမေးခွန်းနှင့် အဖြေ၏ ပရောဖက်ပြုဖွဲ့စည်းပုံသည် မောရှေ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” နှင့် ဒံယေလ၏ “နှစ်ထောင်သုံးရာနေ့” တို့အကြားရှိ ဆက်နွယ်မှုအပေါ် အခြေခံထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မောရှေ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်နှင့် ဒံယေလ၏ “ညနေနှင့် နံနက် နှစ်ထောင်သုံးရာ” သို့မဟုတ် ပရောဖက်ပြုနှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာ တို့၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုသည် ကိန်းဂဏန်းများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အချိန်အားဖြင့် တည်ထောင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အံ့ဖွယ်ကိန်းတွက်တော်မူသောသူသည် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အလယ်တိုင်တံဖြစ်သော ထိုမေးခွန်းနှင့် အဖြေ၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ရှိနေတော်မူသည်။ Josephus ၏ ရေးသားချက်များကို ဖတ်ဖူးသူတို့သည် ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းတော်မူသော အထူးအရာနှစ်မျိုးကို ဖော်ထုတ်ပြသသည့် သူ၏ ယുക്തိတန်သော အငြင်းပွားချက်များကို မှတ်မိကောင်း မှတ်မိကြလိမ့်မည်။ တစ်မျိုးမှာ ဟေဗြဲဘာသာစကားဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်မျိုးမှာ တိုင်းတာနိုင်သော အချိန်ဖြစ်သည်၊ ထိုအရာသည် အလှည့်အားဖြင့် သင်္ချာကို လိုအပ်စေသည်။

အခန်းငယ် ဆယ့်သုံးတွင် “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟု မေးထားသည်။ ထိုအခန်းငယ်၌ “မည်သည့်အချိန်၌” ဟု မမေးဘဲ “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟု မေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ မေးခွန်းသည် ကြာချိန်နှင့်ဆိုင်သလော (“ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း”)? သို့မဟုတ် အချိန်အမှတ်တစ်ခုနှင့်ဆိုင်သလော (“မည်သည့်အချိန်၌”)? ဟူသည်ကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အခန်းငယ် ဆယ့်လေးရှိ မေးခွန်း၏အဖြေမှာ အချိန်အမှတ်တစ်ခုကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ကြာချိန်ကာလတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် နှစ်မျိုးစလုံးလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် အဖြေသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းကို အခန်းငယ် ဆယ့်သုံးရှိ မေးခွန်း၏ အခြေအနေအကျဉ်းအတွင်း၌သာ သတ်မှတ်ရမည်။ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မှန်ကန်စွာ ပိုင်းခြား၍၊ ဆိုလိုသည်မှာ အခန်းငယ် ဆယ့်လေး၏ အဖြေကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ရန်အတွက်၊ မေးခွန်း၏ အခြေအနေအကျဉ်းကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ထားရမည်။ ၎င်းမှာ “မည်သည့်အချိန်၌” လော၊ သို့မဟုတ် “ထို့နောက်” လော?

ဧဖရိမ်၏ အရက်မူးသမားတို့သည် ဆယ့်လေးမြောက် အခန်းငယ်သည် အချိန်ကာလတစ်ခု၏ မှတ်တိုင်ကို ဖော်ပြနေသည်ဟု မရေမရာ သွန်သင်ကြပြီး၊ ထိုမှတ်တိုင်ကို ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက် ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုသို့ပြုသည့်အခါ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ မကြာသေးမီက ကိုးကားခဲ့သော The Great Controversy မှ စာပိုဒ်ကို အမှန်ပင် ရည်ညွှန်းကြနိုင်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ မပြောင်းလဲသကဲ့သို့၊ မည်သည့်အခါမျှလည်း မပျက်ကွက်ပါ။ “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟူသော မေးခွန်းသည် အချိန်ကာလ၏ ကြာမြင့်မှုကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အချိန်မှတ်တိုင်တစ်ခုကို ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ပါ။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်းကာလ၏ အစကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုလုပ်ငန်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော အမှန်တရားများသည် ထာဝရဧဝံဂေလိတရားကို ကိုယ်စားပြုသဖြင့်၊ ထိုကာလ စတင်ခဲ့သော နေ့စွဲကိုသာ ရိုးရိုးလေး အလေးပေးခြင်းထက် အလွန်သာ၍ အရေးကြီးသည်။

ဟီဘရူး သဒ္ဒါသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားလျက်ရှိပြီး၊ ထိုတူညီသော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို King James Version တွင်လည်း ဘာသာပြန်ထားသည်။ သဒ္ဒါအရ မေးခွန်းကို ကြာမြင့်ကာလ၏ အခြေအနေအတွင်း ထည့်သွင်းထားသည်မှာ ရှင်းလင်းထင်ရှားသကဲ့သို့၊ “how long” ဟူသော မေးခွန်းသည်လည်း သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ သင်္ကေတတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ “how long” ဟူသော မေးခွန်းသည် သင်္ကေတအဖြစ် 9/11 မှ Sunday law အထိရှိသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကို သက်သေအများအပြားအပေါ် မူတည်၍ ပြသနိုင်သည်။ Palmoni နှင့် Joel ထံသို့ ပြန်မသွားမီ၊ “how long” ဟူသော သင်္ကေတကို ဦးစွာ သုံးသပ်ကြမည်။

ဣသရေလအနာဂတ္တိကျမ်း အခန်း ၆ အခန်းငယ် ၃ တွင် ကောင်းကင်တမန်တို့က မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်နှင့် ပြည့်စုံလျက်ရှိကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။

စစ္စတာ ဝိုင်တ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်ရှစ်တွင် ကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာခြင်းကို သုံးပိုဒ်ရှိ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ဆက်စပ်ထားသည်။

ဟေရှာယသည် ၉/၁၁ ၌ ရောက်ရှိနေပြီး၊ မြင်လိုခြင်းမရှိ၊ ကြားလိုခြင်းမရှိသော လောဒိကိအာလူမျိုးတစ်ရပ်ထံသို့ ၉/၁၁ ၏ သတင်းစကားကို မည်မျှကြာကြာ ဆက်လက်တင်ပြရမည်နည်းဟု “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟု မေးလေသည်။ ထိုအခါ သူ့အား၊ မြို့များပျက်စီးကျိုးပျက်သွားသည့်တိုင်အောင် ဇွဲမလျော့ဘဲ ဆက်လက်ခံယူလုပ်ဆောင်ရမည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုမြို့များ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းသည် အမျိုးသားရေး ပုန်ကန်ဖောက်ပြန်မှုနောက်၌ အမျိုးသားရေး ပျက်စီးခြင်း လိုက်ပါလာသော တနင်္ဂနွေဥပဒေက စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

၉/၁၁ အချိန်တွင်၊ မြေကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် အလင်းရရှိလာသောအခါ၊ အက်ဆေးယာသည် နောက်မိုး၏ သတင်းစကားကို တင်ပြရန် လိမ်းပေးခြင်းခံရပြီး၊ နှလုံးသည် အဆီထူနေသော လူတို့အား ၉/၁၁ ၏ သတင်းစကားကို မည်မျှကြာအောင် တင်ပြရမည်နည်းဟု “ဘယ်လောက်ကြာသည်အထိ” ဟု မေးမြန်းသည်။ အဖြေမှာ “တိုင်အောင်” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ ရောက်ရှိသည့်အချိန်အထိ ဖြစ်ကာ၊ ထိုအခါ “ပြည်၏အလယ်၌ ကြီးမားသော စွန့်ပစ်ခြင်း” တစ်ရပ် ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ “ကြီးမားသော စွန့်ပစ်ခြင်း” ကို လာအိုဒိကဲအာ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒက ဆောင်ရွက်ပြီး၊ အက်ဆေးယာသည် အခန်း ၂၂ တွင် ထိုအဖွဲ့ကို ရှေဗနာအဖြစ် ကိုယ်စားပြု ဖော်ပြထားသည်။

လောဒိကేయ အဒ်ဗင်တစ်ဝါဒသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ သမ္မာတရားကို စွန့်ပစ်လျက်၊ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ အပိုဒ် ၄၁ တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ထိုအရပ်၌ “လှဲချခံရ” ကြ၏။

ဟေရှာယက “ဘယ်မျှကြာမည်နည်း” ဟု မေးသောအခါ၊ ဒံယေလ ၁၁:၄၁ ၌ ဖော်ပြထားသော “လူအများ” သည် ဥပုသ်နေ့နှင့် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ကြသည့်အချိန်၊ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့တိုင်အောင်၊ ထိုသူတို့သည် “လှဲချဖျက်ဆီးခြင်းခံရမည်” ဖြစ်သည့်အချိန်အထိ၊ ထိုသတင်းစကားကို အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒထံသို့ တင်ပြရန် သူ့အား ပြောကြားထားသည်။ ထို့နောက် သမ္မာကျမ်းစာအုပ်များအားလုံး ဆုံတွေ့ကာ အဆုံးသတ်ရာ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ သူတို့သည် သခင်ဘုရား၏ နှုတ်တော်မှ အန်ထုတ်ခြင်းခံရကြလိမ့်မည်။ ထိုအရာသည် ဟေရှာယ ၂၂ ၌ ရှေဗနာကို “အလွန်ပြင်းထန်စွာ” “ကျယ်ဝန်းသောပြည်သို့ ဘောလုံးကဲ့သို့” ပစ်ချခြင်းခံရသည်နှင့်၊ သူတို့သည် “ဝေးလံစွာ” “ဖယ်ရှားခြင်းခံရ” ကြသည်နှင့် ကိုက်ညီစွာ ကိုယ်စားပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကာလတွင် “တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံ” (တိသ်တစ်ခု) ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော အကျန်အလွန်အနည်းငယ်သောသူတို့သည် “ပြန်လာ” ကြလိမ့်မည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်၌ သူတို့ကို ရွက်များ ကြွေကျသွားသောအခါ “အနှစ်သာရ” ကျန်ရှိနေသေးသော သစ်ပင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ပရောဖက်ပြု သင်္ကေတဗေဒ၌ “ရွက်များ” သည် ယုံကြည်ကြောင်း ကြေညာခံယူမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့ ရောက်လာပြီး ဘုရားသခင်၏ ဥပုသ်နေ့အစား သီတင်းပတ်၏ ပထမနေ့ကို လက်ခံသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ “ယုံကြည်ကြောင်း ကြေညာခံယူမှု” ဟူသော ရွက်များကို ပယ်ချကြလိမ့်မည်ဖြစ်၍၊ ဘုရားသခင်၏ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်ကို ထောက်ခံထိန်းသိမ်းသည်ဟု ထပ်မံ မဆိုကြတော့ပါ။

တနင်္ဂနွေဥပဒေ ရောက်ရှိသောအခါ လောဒိကိယအသင်းတော်အခြေအနေရှိ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒသည် မိမိတို့ကို ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုးဖြစ်ကြောင်း ကြေညာထားသည့် အဖွဲ့အဖြစ်မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် သေခြင်း၏ ပဋိညာဉ်အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံ၍ အသက်၏ ပဋိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ပယ်ချသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုနောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏ အမည်ခံဝန်ခံမှု၏ အရွက်များကို ပယ်ရှားကြပြီး၊ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာသည်မှာ ဟေရှာယအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ကျန်ရစ်သူအစုအဝေးတစ်စု ဖြစ်၏။ ထိုသူတို့သည် 9/11 တွင် ရှေးဟောင်းလမ်းခရီးများသို့ “ပြန်လည်ရောက်ရှိ” ခဲ့ကြပြီး၊ ထို့နောက် မိမိတို့ (ဟေရှာယ) ၏ ဖောက်ပြန်ညစ်ညမ်းသွားသော အတွေ့အကြုံကို သိမြင်လာသောအခါ မြေမှုန့်ထဲသို့ နှိမ့်ချခံရကြကာ၊ ထို့နောက် ယဇ်ပလ္လင်မှ မီးခဲတစ်ခဲဖြင့် သန့်စင်ခြင်းခံရ၏။ Sister White က ယဇ်ပလ္လင်မှ မီးခဲသည် သန့်စင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ သို့သော် သန့်စင်ခြင်းဟူသည် ဟေရှာယ၏ နှုတ်ခမ်းကို ထိုမီးခဲထိတွေ့စေခြင်းအားဖြင့် ပြီးမြောက်စေသော အရာသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးသောကာလများတွင် မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချခံရသော ယဇ်ပလ္လင်မှ “မီးခဲ” များသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၈ ၏ ပထမ ငါးပိုဒ်တွင် သတ္တမမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးသော တံဆိပ်ကို ဖွင့်သောအခါ မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချခံရသော မီးခဲများပင် ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယနှင့်၊ ထို့ကြောင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့သည်လည်း၊ မီးခဲက သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများကို ထိတွေ့ခြင်းအားဖြင့် သန့်စင်ခြင်းခံရကြသည်။ သို့သော် “မီးခဲ” သည် သတင်းစကားတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်တမန်၏ လက်မှ စာစောင်ကို ယူ၍ စားသောက်သောအခါ၊ ထိုမီးခဲသည် သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများကို ထိတွေ့သည်။

“ပြန်လာ”၍ အကျန်အဖြစ် (အကြွင်းအကျန်အဖြစ်) ဖြစ်လာသူများကို သစ်ခက်ကြီးသော ဝက်သစ်ချနှင့် တီယယ်ပင်များကဲ့သို့ ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ခရစ်တော်သည် “သစ်ပင်အား ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းစေ၍၊ ဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားကို ဖော်ပြသူအဖြစ် ပြုတော်မူခဲ့” သကဲ့သို့၊ ဟေရှာယ၏ သစ်ပင်များတွင်လည်း “substance” ဟု ကိုယ်စားပြုထားသော အတွင်းရှိ “ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အရည်အသွေး” ရှိနေသည်။ ပရော်ဖက်ဆာတင်ပြသော အရွက်များသာ ဖြစ်ခဲ့သူများကို ပယ်ရှားလိုက်သောအခါ၌ပင် “substance” သည် သစ်ပင်များနှင့်အတူ ကျန်ရှိနေသည်။ “သန့်ရှင်းသောမျိုးစေ့” သည် “substance” ဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် ပရောဖက်ပြုချက်၏ “သန့်ရှင်းသောမျိုးစေ့” ဖြစ်တော်မူသည်။ အကျန်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသော သစ်ပင်များနှင့် ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၆ တွင် ဟေရှာယကိုယ်တိုင်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသောသူများသည် လူသားများကို ဆိုလိုကြသဖြင့် လူ့သဘောသဘာဝကို ရည်ညွှန်းကြပြီး၊ သန့်ရှင်းသောမျိုးစေ့သည် ဘုရားသဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၆ သည် 9/11 မှသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတိုင်အောင် Adventism ၏ သန့်စင်ခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုသမိုင်းတွင် ဟေရှာယ ပံ့ပိုးပေးသော အသေးစိတ်အချက်အလက်များအားလုံးကို “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟူသော သူ၏ မေးခွန်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ဟေရှာယအတွက် “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟူသော မေးခွန်း၏ အဖြေမှာ 9/11 မှသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတိုင်အောင် ဖြစ်သည်။

၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့သည် ၉/၁၁ ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့မှ ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့အထိရှိသော ပရောဖက်ပြုသမိုင်းနှင့်အတူ၊ ဧလိယနှင့် ယေဇဗေလ၏ ပရောဖက်များအကြား ကရမေလတောင်ပေါ်၏ တိုက်ပွဲသည် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အဆုံးစွန်တွင် ဗာလ၏ ပရောဖက်များသည် မိစ္ဆာပရောဖက်များဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ဖော်ထုတ်ခံရပြီး ဧလိယ၏ လက်ဖြင့် ကွပ်မျက်ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ထိုထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု၏ အစပိုင်းတွင်ပင် ဧလိယက “သင်တို့သည် အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး” အယူနှစ်မျိုးအကြား တွန့်ဆုတ်နေကြမည်နည်းဟု မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။

ဧလိယသည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့၌ ရှိနေပြီး၊ ထိုမျိုးဆက်အား “မီလာရိုက်တော်၏ သတင်းစကားသည် မှန်ကန်သလော၊ သို့မဟုတ် မှားယွင်းသလော” ဟု မေးမြန်းနေသည်။ ၎င်းသည် လာအိုဒီကိအအသင်းတော်သို့ ပေးသော အခြားသတင်းစကားတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၆ ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိ စမ်းသပ်ခြင်းဆိုင်ရာ သမိုင်း၌ ဧလိယ၏ သတင်းစကားကို ပယ်ချခဲ့သော ပရိုတက်စတင့်များသည် ရောမ၏ သမီးများ ဖြစ်လာကြပြီး၊ ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ အမွေခံအဝတ်တော်ကို မီလာရိုက် အက်ဒ်ဗင့်တစ်ဝါဒသို့ လွှဲအပ်ခဲ့ကြသည်။ ဟေရှာယနှင့် ဧလိယတို့အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၌ “မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟူသော မေးခွန်းသည် 9/11 တွင် စတင်၍ တနင်္ဂနွေဥပဒေတွင် အဆုံးသတ်သော သမိုင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံသော သက်သေခံနှစ်ပါး ရှိသည်။ မီလာရိုက် သမိုင်း၌ ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ် ၁၁ ရက်သည် 9/11 နှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်သည် တနင်္ဂနွေဥပဒေနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ကောင်းကင်မှ မီးကျလာ၍ ဧလိယ၏ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာကို လောင်ကျွမ်းစေသောအခါ ကျောက်တုံးတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးသည် ယဇ်ပူဇော်သက္ကာနှင့်အတူ အားလုံး အလင်းထွန်းခဲ့ကြသဖြင့်၊ ထိုအရာသည် အလင်းထွန်းသော ကျောက်များအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသော အလံတော်တစ်ရပ်အနေဖြင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို မှတ်သားဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် မိစ္ဆာပရောဖက်များကို ဧလိယက သတ်ဖြတ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ မိစ္ဆာပရောဖက်ဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုလည်း တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံအဖြစ် သတ်ဖြတ်ခံရသည်။

ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၆ သည် 9/11 မှ စ၍ တနင်္ဂနွေဥပဒေအထိ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးအကြား၌ စမ်းသပ်ခြင်း၊ သန့်စင်ဖယ်ရှားခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းစေခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ကို အလေးပေးဖော်ပြနေသည်။ ဧလိယသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတို့၏ လာအိုဒိကေယသဘောထားကို ထောက်ပြနေသကဲ့သို့၊ စစ်မှန်သော ပရောဖက်နှင့် အတုအယောင် ပရောဖက်အကြား၊ ထို့နောက် စစ်မှန်သော သတင်းစကား သို့မဟုတ် အတုအယောင် သတင်းစကားအကြား ခွဲခြားသိမြင်စေမည့် သက်သေအထောက်အထားကိုလည်း ပေးနေသည်။ ထို့ကြောင့် 1840 ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့မှ စတင်၍ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ 22 ရက်နေ့တွင် အဆုံးသတ်သောကာလအတွင်း၊ စာဒိခေတ်ရှိ ပရိုတက်စတင့်များအပေါ် ပရောဖက်ပြုစမ်းသပ်မှုတစ်ရပ် ကျရောက်ခဲ့ပြီး၊ ကာမေလတောင်ပေါ်ရှိ မီးသည် အုပ်စုနှစ်စုအဖြစ် ကွဲပြားစေသကဲ့သို့၊ 1844 ခုနှစ်တွင်လည်း အုပ်စုနှစ်စု ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။ စမ်းသပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းရှိ အုပ်စုတစ်စုမှာ မကြာမီ “ယခင်” ပဋိညာဉ်လူမျိုး ဖြစ်လာမည့်သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အခြားအုပ်စုမှာ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ 22 ရက်နေ့တွင် ဘုရားသခင်က ပဋိညာဉ်ဝင်မည့် မီလာရိုက် အက်ဒဗင့်ဝါဒဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ခွဲခြားခြင်း၏ ကာလသည် စပျစ်ဥယျာဉ်၏ ဇာတ်လမ်းပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ စာဒိ ပရိုတက်စတင့်ဝါဒသည် ဖောက်ပြန်သော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒအဖြစ် မိမိ၏ အခန်းကဏ္ဍကို စတင်ဖြည့်ဆည်းနေသော တစ်ချိန်တည်း၌ပင်၊ မီလာရိုက် အက်ဒဗင့်ဝါဒသည် စစ်မှန်သော ပရောဖက်ဖြစ်ကြောင်း ပြသခံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဗာလ၏ ပရောဖက်များသည် အတုအယောင်များဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ခံရသကဲ့သို့ပင်၊ ယခင် ပဋိညာဉ်လူမျိုးသည်လည်း ဖော်ထုတ်ခံရပြီး၊ ထို့နောက် မီလာရိုက်များက ရောမ၏ သမီးတစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ကာမေလတောင်၏ ဇာတ်လမ်းနှင့် မီလာရိုက်များ၏ အချိန်ကာလ၌ ထိုသမိုင်း၏ ပြည့်စုံအကောင်အထည်ဖော်မှုသည်လည်း “အချိန်မည်မျှကြာဦးမည်နည်း” ဟူသော မေးခွန်းသည် 9/11 မှ စ၍ တနင်္ဂနွေဥပဒေအထိသော အချိန်ကာလ၏ သင်္ကေတဖြစ်ကြောင်း ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၆ အတွက် ဒုတိယ သက်သေတစ်ရပ်ကို ပေးသည်။

“အဘယ်မျှကြာမည်နည်း” ဟူသော သင်္ကေတဆိုင်ရာ မေးခွန်းကို ပရောဖက်ပြုနှုတ်ကပတ်တော်အတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်ဖော်မေးမြန်းထားသည်မှာ မောရှေ၏ ကာလ၌ အဲဂုတ္တုလူတို့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော အဋ္ဌမဘေးဒဏ်၌ ဖြစ်သည်။ အဋ္ဌမဘေးဒဏ်မှာ “ကျိုင်းကောင်များ” (အစ္စလာမ်၏ သင်္ကေတ) ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို “အရှေ့လေ” (အစ္စလာမ်၏ သင်္ကေတ) ဖြင့် ယူဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ “ဟေဗြဲလူတို့၏ အရှင် ဘုရားသခင်” က “သင်သည် ငါ့ရှေ့၌ ကိုယ်ကို မနိမ့်ချဘဲ မည်မျှကြာအောင် ငြင်းဆန်မည်နည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဖာရော၏ ကျွန်တို့ကလည်း “ဤသူသည် ငါတို့အတွက် မည်မျှကြာအောင် ထောင်ချောက်ဖြစ်နေမည်နည်း” ဟု ဖာရောအား ထပ်မံ မေးကြ၏။ ဤမေးခွန်းကို အဋ္ဌမဘေးကပ်ကာလ၌ မေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အကြောင်းရင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ထိုဘေးကပ်သည် 9/11 နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဒသမဘေးကပ်မှာ သားဦးတို့ကို သတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသည် ကပ်တိုင်တော်နှင့် ကိုက်ညီ၏။ ထို့နောက် ပင်လယ်နီအနားတွင် စိတ်ပျက်ရခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုစိတ်ပျက်ခြင်းကို ဗျာဒိတ်ပေးထားသော သက်သေခံချက်အရ ကပ်တိုင်တော်၌ တပည့်တော်တို့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီစေ၏။ ထိုအရာသည် 1844 ခုနှစ်တွင် Millerites တို့၏ ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့်လည်း ကိုက်ညီသည်။ ထိုသက်သေသုံးပါးစလုံးသည် Sunday law နှင့် ကိုက်ညီကြသည်။ ဒသမဘေးကပ်သည် Sunday law ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမတိုင်မီ ဘေးကပ်နှစ်ခုအလိုဖြစ်သော အဋ္ဌမဘေးကပ်သည် “အရှေ့လေ” ပေါ်၌ “ကျိုင်းကောင်များ” ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထို “ကျိုင်းကောင်များ” သည် မြေတစ်ပြင်လုံးကို ပြည့်နှက်စေခဲ့သကဲ့သို့၊ ယနေ့တွင်လည်း အစ္စလာမ်သည် အတင်းအကျပ် ရွှေ့ပြောင်းဝင်ရောက်မှုမှတစ်ဆင့် မိမိ၏ အမှောင်ထုကို ပျံ့နှံ့စေကာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးကို လှုပ်ခတ်စေလျက်ရှိ၏။ “တောကျိုင်းကောင်” ၏ လက်တင်အမည်မှာ “locusta migratoria” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သဘာဝလောက၌ migration ဟူ၍ သင်္ကേതပြုထားသည့်အတိုင်း၊ ရွှေ့ပြောင်းဝင်ရောက်မှုမှတစ်ဆင့် အစ္စလာမ် ပျံ့နှံ့လာခြင်းကို ကိုယ်စားပြု၏။

နဝမဘေးဒဏ်မှာ ထိတွေ့၍ပင် ခံစားနိုင်သော အမှောင်ထုဖြစ်၏။

ကရမေလတောင်နှင့် ဧလိယတို့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟူသော သင်္ကေတ၌ မိုးကောင်းကင်မှ မီးဆင်းလာသောအခါ ပေါ်လွင်ထင်ရှားလာသော ကွဲပြားခြားနားမှုတစ်ရပ် ရှိသည်။ ဧလိယ၏ ဘုရားသခင်သည် ဗာလ မပြုနိုင်သောအရာကို ပြုတော်မူခဲ့သည်။ မီလာရိုက် သမိုင်း၌လည်း ကျဆုံးသွားသော ဆာဒိအသင်းတော်ဆိုင်ရာ ပရိုတက်စတင့်ဝါဒနှင့် မီလာရိုက် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒတို့အကြား ကွဲပြားခြားနားမှုကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ မိုးရှေနှင့်အတူ ထိုကွဲပြားခြားနားမှုသည် အမှောင် သို့မဟုတ် အလင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ အိမ်များ၌ အလင်းရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဟေရှာယက မိုးရှေ၏ မျဉ်းကြောင်းအတွင်း အလင်းမရှိသောသူများ၊ ဧလိယကြောင့် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရသောသူများလည်းကောင်း၊ မီလာရိုက်ကာလအတွင်း ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ အဝတ်အစားရုံကို ဆုံးရှုံးသောသူများလည်းကောင်း သည် “အမှန်ပင်” “နားထောင်သော်လည်း နားမလည်ကြ” သော၊ “အမှန်ပင်” “မြင်သော်လည်း မသိမြင်ကြ” သော “လူမျိုး” တစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံ အသိပေးထားသည်။ ထို့နောက် ထိုလူမျိုးအပေါ် ကြေညာချက်တစ်ရပ် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ “ဤလူမျိုး၏ စိတ်နှလုံးကို ထူထဲစေကြလော့၊ သူတို့၏ နားများကို လေးစေကြလော့၊ သူတို့၏ မျက်စိများကို ပိတ်ထားကြလော့။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် မျက်စိဖြင့် မြင်၍၊ နားဖြင့် ကြား၍၊ စိတ်နှလုံးဖြင့် နားလည်ကာ၊ ပြန်လည်လှည့်လာ၍ ကုသခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသည်။

အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်လိုလားသော်လည်း နားမထောင်မည့်သူများအား ဟောပြောရမည့် တာဝန်ကြီးကြောင့် ဖိစီးလွှမ်းမိုးခံနေရသော အီရှာယက “ထိုနောက် မိန့်ဆိုသည်မှာ၊ ‘အရှင်ဘုရား၊ အဘယ်မျှကာလတိုင်အောင်နည်း’” ဟု ဆိုလေ၏။

အီဂျစ်ပြည်၏ ကပ်ဘေးဆယ်ပါးအနက် နောက်ဆုံးသုံးပါးသည် ၉/၁၁ မှ စနေနေ့မဟုတ်သော တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့ ရောက်ရှိသည့် အဆင့်သုံးဆင့်၏ သက်သေခံချက်ကို ပေးသည်။ ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံစေခြင်းခံရခဲ့ပြီး၊ ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ် ဧပြီလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ ဩဂုတ်လ ၁၂ ရက်မှ ၁၇ ရက်အထိ ကျင်းပသော Exeter Camp Meeting တွင် တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံစေခြင်းခံရခဲ့သည်။ ထို့နောက် တတိယကောင်းကင်တမန်သည် ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေနှင့် ကိုက်ညီသဖြင့်၊ ပထမနှင့် ဒုတိယ မရှိဘဲ တတိယ မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ၎င်းသည် အဆင့်သုံးဆင့်ပါသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။

အဲဂုတ္တုပြည်၏ ဒသမဘေးဒဏ်သည် လှုံ့ဆော်တော်မူခြင်းအားဖြင့် ကပ်တိုင်နှင့် ထိုအရာနှင့် ဆက်နွှယ်သော နောက်ဆက်တွဲ စိတ်ပျက်ခြင်းတို့နှင့် ကိုက်ညီစွာ ချိန်ညှိထားခြင်းခံရသည်။ ထို့ကြောင့် ဒသမဘေးဒဏ်သည် တတိယသတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ အနာဂတ္တိဆိုင်ရာ မဖြစ်မနေလိုအပ်ချက်အရ ၎င်းမတိုင်မီ ပထမသတင်းစကားနှင့် ဒုတိယသတင်းစကားတို့ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ 9/11 တွင် သခင်ဘုရားသည် ဖာရောအား “အဘယ်မျှကာလတိုင်အောင်” ဟု မေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဖာရော၏ ကျွန်တော်များကလည်း “အဘယ်မျှကာလတိုင်အောင်” ဟု မေးကြလေသည်။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ “အဘယ်မျှကာလတိုင်အောင်” ဟူသော မေးခွန်းကို ဖာရောထံ ပို့ဆောင်ပြောကြားပြီးနောက်၊ ကျွန်တော်များက မောရှေ၏ မေးခွန်းကို ဖာရောထံ ပြန်လည် ထပ်မံမေးကြမည့်အချိန်မတိုင်မီ အတိအကျတွင်၊ “သူသည် ကိုယ်ကိုလှည့်၍ ဖာရောထံမှ ထွက်သွားလေ၏” ဟူသော စကားဖြင့် မောရှေသည် အလှည့်အပြောင်းတစ်ရပ်ကို မှတ်သားပြထားသည်။ ထွက်မြောက်ရာ 10:6။

9/11 သည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အလှည့်အပြောင်းမှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာကို မောရှေက အရှေ့လေဖြင့် လာသော ကျိုင်းကောင်ဘေးဒဏ်ကို ဆောင်ကြဉ်းခဲ့သည့်အဖြစ်အားဖြင့် ပုံဆောင်ပြသထားသည်။

နောက်တော်မူမည့် ကပ်ရောဂါသည် မည်သည့်အုပ်စုတွင် သင်ပါဝင်သနည်းဆိုသည့်အပေါ် မူတည်၍ မှောင်မိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် အလင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ 9/11 သည် “လူမျိုးများ၏ သမိုင်းနှင့် အသင်းတော်၏ သမိုင်းတွင် အလှည့်အပြောင်းဖြစ်သော အချိန်” ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ လူတို့အား ပြန်လည်၍ ရှေးဟောင်းလမ်းခရီးများ၌ လျှောက်လှမ်းရန် ခေါ်တော်မူခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့သည် ထိုလမ်း၌ မလျှောက်လိုကြဘဲ တံပိုးသံကိုလည်း နားမထောင်ခဲ့ကြ။ ဧလိယနောက်ပိုင်းတွင် မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် အလင်းအကြား ခွဲခြားမှုတစ်ရပ် ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး၊ မောရှေက “ဘယ်လောက်ကြာဦးမည်နည်း” ဟု မေးခဲ့သည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်တွင် သူမက ထပ်မံ၍ ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်-

နောက်ဆောင်းပါးတွင် “အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး” ဟူသော အကြောင်းအရာကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးသွားမည်။