ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော် - အမှတ် တစ်ဆယ့်ခြောက်

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ မှ ၁၃ အတွင်း ဖော်ပြထားသော ခုနစ်မိုးကြိုး၏ လျှို့ဝှက်သမိုင်းက သတ်မှတ်ပြသသော ပရောဖက်ပြုဖြစ်ရပ်များ၏ အစဉ်အဆက်ကို တင်ပြလျက်ရှိခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်များ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွင်း၊ ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ ဦးချိုနှင့် ရီပတ်ဘလစ်ကန်ဝါဒ၏ ဦးချိုတို့၏ သမိုင်းကို ထပ်တင်ညှိနှိုင်းမည့် အဆင့်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ မရောက်သေးပါ။ ထို့ပြင်၊ သန်းခေါင်အော်ဟစ်သတင်းစကား၌ အစ္စလာမ်၏ အခန်းကဏ္ဍကို တိတိကျကျ ဖော်ထုတ်ပြသနိုင်မည့် နားလည်မှုအခြေခံကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ မတည်ဆောက်ရသေးပါ။ သို့ရာတွင်၊ ဤဖြစ်ရပ်များနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော အလွန်အရေးကြီးသည့် အမှန်တရားတစ်ရပ် ရှိပြီး၊ ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိသော အမှန်တရားများကို နားလည်သောအခါ လူတစ်ဦးသည် မည်သို့ ပြုမူရမည်ကို ထိုအမှန်တရားက ဖော်ပြသတ်မှတ်ပေးသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွင် ရေးထားသောအရာများကို “စောင့်ထိန်း” ရမည့် တာဝန်လည်း ပါဝင်သည်။

ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိသော သမိုင်းကြောင်း၏ အစဉ်အလာသည် ထိုအထဲ၌ ရေးသားထားသောအရာများကို နားထောင်မည့်သူ၊ ဖတ်ရှုမည့်သူ၊ စောင့်ထိန်းမည့်သူတို့အား ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းတော်မူသော တန်ခိုးကို ပို့ဆောင်ပေးလျက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်သည် ဟေရှာယ၏ နောက်ဆုံး ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ဇာတ်ကြောင်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ မှ ၁၃ အထိအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ သုံးသပ်ဆင်ခြင်မှုမှ ခွဲထွက်၍၊ သေသွားပြီး အရိုးခြောက်သေတို့၏ ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်သန်းသွားသော သတင်းအချက်အလက် စူပါလမ်းမပေါ်ရှိ လမ်းမကြီးထဲတွင် ဧလိယနှင့် မောရှေ သေဆုံးနေခဲ့သည့် “သုံးရက်ခွဲ” ၏ အရေးပါမှုကို တည်ထောင်ဖော်ပြရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်မည့်အရာမှာ “တောကန္တာရ” ၏ သင်္ကေတသဘောပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးဆောင်းပါးတွင်၊ ဖုံးကွယ်ထားသော ခုနစ်မိုးကြိုး၏ သမိုင်းမှ အတည်ပြုထားသော အဖြစ်အပျက်အစဉ်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သက်သေခံလေးခုကို ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ယင်းတို့မှာ ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဍာန်၏ မျဉ်းကြောင်း၊ သက်သေခံနှစ်ပါး၏ မျဉ်းကြောင်း၊ သားရဲ၏ ပုံသဏ္ဍာန်၏ မျဉ်းကြောင်းနှင့် အတုအယောင် မြောက်ဘက်၏ မင်း၏ မျဉ်းကြောင်းတို့ဖြစ်သည်။

မြောက်ဘက်၏ အတုအယောင်ဘုရင်၏ မျိုးဆက်လိုင်း၏ ဒုတိယတစ်ဝက်သည် အေဒီ ၅၃၈ ခုနှစ်၌ ပါပစီအာဏာ ခိုင်မာစေခြင်းနှင့်အတူ စတင်သည်။ ထို့နောက် ပါပစီတော်သည်၊ မြောက်ဘက်၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အတုအယောင်ဘုရင်အဖြစ်၊ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ဣသရေလကို တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကြာ နင်းချေဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ယောဟန်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို နှစ်ခုစလုံးတိုင်းတာရမည်ဟု အမိန့်ခံရသော်လည်း၊ အပြင်တော်ကိုမူ ချန်လှပ်ထားရမည်ဟုလည်း အမိန့်ခံရ၏၊ အကြောင်းမူကား ထိုအပြင်တော်ကို တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကာလတိုင်အောင် လူမျိုးခြားတို့အား ပေးအပ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ယောဟန်နှင့် လုကာတို့သည် တပါးအမျိုးသားတို့က “ယေရုရှလင်မြို့” ကို “လေးဆယ်နှစ်လ” တိုင်အောင် “ခြေဖြင့် နင်းချေ” ကြမည်ဟု သက်သေခံကြသည်။ ယောဟန်သည် ထိုကာလအတိုင်းအတာကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ လုကာသည် ထိုသမိုင်း၏ အဆုံးသတ်ကို မှတ်သားဖော်ပြသည်။ ဤသက်သေနှစ်ပါးသည် ဒံယေလအခန်းကြီး ၈၊ အခန်းငယ် ၁၃ ၏ မေးခွန်းကို ဖြေရှင်းလျက်ရှိကြသည်။

သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် တပ်မတော်သည် ခြေဖြင့်နင်းချေခံရမည့်ကာလကြာချိန်နှင့်စပ်လျဉ်းသော မေးခွန်းသည်၊ ဒံယေလ၌ “သန့်ရှင်းရာဌာန” ဟူ၍လည်းကောင်း “တပ်မတော်” ဟူ၍လည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ယေရုရှလင်မြို့ကို နင်းချေဖျက်ဆီးမည့် ဖျက်ဆီးတတ်သော အာဏာနှစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးသည်။ J. N. Andrews က ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဤအခန်းငယ်၏ မှန်ကန်သော အခြေခံနားလည်ချက်မှာ၊ ဤအခန်းငယ်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် တပ်မတော်ကိုပါ နင်းချေခဲ့သော ဖျက်ဆီးတတ်သော အာဏာနှစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ထားသည် ဟူသော အယူဖြစ်သည်။ ဤအခန်းငယ်၌ ဖော်ပြထားသော ပထမ ဖျက်ဆီးတတ်သော အာဏာမှာ အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှုဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအာဏာမှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ် ဖြစ်သည်။ “တပ်မတော်” ဟူသော စကားသည်၊ ယောဟန်က ဗိမာန်တော်အတွင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရုရှလင်၌ရှိသော “ကိုးကွယ်သူများ” ဟူ၍ သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည့်အရာကို ဒံယေလအသုံးပြုသော ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။

လေဝိကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်တွင် ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကာလ” ၏ ပြည့်စုံခြင်းအရ၊ အယူမှားဝါဒသည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်သည်အစုကို နှစ်တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ကာလတိုင် နင်းချေခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သည်လည်း နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ကာလတိုင် ထိုအမှုကိုပင် ဆက်လက်ပြုခဲ့သည်။ လုကာနှင့် ယောဟန်တို့၏ ဖော်ပြချက်အရ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို နှစ်တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ကာလတိုင် နင်းချေလျက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သည် သေစေတတ်သော ဒဏ်ရာကို ခံရသည်အထိ ဖြစ်သည်။ ၁၇၉၈ မှ နှစ်တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကို နုတ်ယူလျှင် ၅၃၈ သို့ ရောက်သည်။ ၅၃၈ မှ နှစ်တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကို နုတ်ယူလျှင် ဘီစီ ၇၂၃ သို့ ရောက်သည်။ ထိုအချိန်၌ မြောက်ဘက်၏ ပကတိမင်းဖြစ်သော အာရှုရိသည် ဣသရေလမြောက်နိုင်ငံကို ကျွန်ခံရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ယောဟန်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်က သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို ခြေဖြင့်နင်းချေခဲ့သော တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကာလကိုသာ ရည်ညွှန်းသော်လည်း၊ လူကာသည် အယူဝါဒမမှန်သော ပဂံစနစ်နှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်တို့က ယေရုရှလင်မြို့ကို ခြေဖြင့်နင်းချေခဲ့သော တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကာလနှစ်ရပ်လုံးကို ဆွေးနွေးထားသည်။ အကြောင်းမှာ သူက “တပါးအမျိုးသားတို့၏ ကာလများ ပြည့်စုံသည်တိုင်အောင်” ဟု ဆိုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူကာသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ခြေဖြင့်နင်းချေခြင်းသည် “ကာလ” တစ်ခုတည်းထက် ပိုမိုကြောင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ထိုအရာကို တပါးအမျိုးသားတို့၏ “ကာလများ” ပြည့်စုံခြင်းဟု ခေါ်ဆိုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်ပင် ၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် မီလာရိတ် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒသည် လာအိုဒိကိအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ ခုနစ်နှစ်အကြာတွင် လေဝိဝတ္ထု နှစ်ဆယ့်ခြောက်ပါ “ခုနစ်ကြိမ်” ဆိုင်ရာ အမှန်တရားကို သူတို့ ပယ်ချခဲ့ကြသဖြင့်၊ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒအနေဖြင့် ဤရိုးရှင်းသော သမ္မာကျမ်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျွန်ုပ် ဖော်ထုတ်နေသော အချက်မှာ၊ မှတ်တိုင်သုံးခုကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော ခုနစ်မိုးကြိုး၏ လျှို့ဝှက်သမိုင်းနှင့် ပထမမှတ်တိုင်နှင့် ဒုတိယမှတ်တိုင်အကြားရှိ အချိန်ကာလတစ်ခု၊ ထို့နောက် ဒုတိယမှတ်တိုင်နှင့် တတိယမှတ်တိုင်အကြားရှိ ဒုတိယအချိန်ကာလတစ်ခုတို့သည် အတုအယောင် မြောက်ဘက်မင်း၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းအတွင်း၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမျဉ်းသည် ခရစ်မတိုင်မီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံဖြစ်သော ဣသရေလသည် အာရှုရဘုရင်၏ လက်အောက်တွင်—အမှန်တကယ်သော မြောက်မင်း၏ လက်အောက်တွင်—ကျွန်ဘဝသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် ဝိညာဏဆိုင်ရာ မြောက်မင်းသည် အာဏာပေးခံရပြီး၊ ထို့နောက် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ သေစေလောက်သော ဒဏ်ရာကို လက်ခံရရှိသည်အထိ နောက်ထပ် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်တိုင်အောင် ဝိညာဏယေရုရှလင်ကို ခြေဖျက်နှိပ်နင်းခဲ့သည်။ ခရစ်မတိုင်မီ ၇၂၃ ခုနှစ်မှ ၅၃၈ ခုနှစ်အထိ ဣသရေလကို ဖိနှိပ်အုပ်စိုးထားသော အာဏာများသည် အမြဲတမ်း အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်သော အာဏာများဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ခရစ်တော်၏မျဉ်းကြောင်းသည် နှစ် 27 ၌ သူ၏ဗတ္တိဇံခံခြင်းတွင် မြောက်ဘက်၏ မှန်ကန်သောမင်းကြီးအား ဘိသိက်ပေးခြင်းကို ဖော်ပြသတ်မှတ်ထားပြီး၊ ထို့နောက် ပရောဖက်ပြုကာလရက်ပေါင်း တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ် ပြည့်သောအခါ သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရ၏။ ထို့နောက် သူ၏တပည့်တော်တို့သည် နှစ် 34 ၌ စတေဖန်ကို ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်သတ်ခြင်းမတိုင်မီတိုင်အောင်၊ မြောက်ဘက်၏ မှန်ကန်သောမင်းကြီး၏ သတင်းစကားကို ကြေညာတင်ပြရန် တန်ခိုးပေးခံရကြ၏။ သူ၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှုကာလ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်လုံး၌ ခရစ်တော် မလျှောက်ဘဲနေခဲ့သော တစ်ကြိမ်တည်းသောအချိန်မှာ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်ခြင်း၌ ယေရုရှလင်မြို့သို့ စီးနင်းဝင်ရောက်သောအချိန်ပင်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မတိုင်မီ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်ကြာ ယေရုရှလင်မြို့ကို နင်းချေခဲ့သကဲ့သို့၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏တပည့်တော်တို့သည်လည်း ထိုသို့ပင် ပြုခဲ့ကြ၏။ အတုအယောင် မြောက်ဘက်၏မင်းကြီး၏မျဉ်းကြောင်းနှင့်၊ မြောက်ဘက်၏ မှန်ကန်သောမင်းကြီးဖြစ်သော ခရစ်တော်၏မျဉ်းကြောင်းဟူသော မျဉ်းကြောင်းနှစ်ခုစလုံးသည် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗိုလ်ခြေကို တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်ကြာ နင်းချေခဲ့ကြ၏။

အယူဝါဒမဟုတ်သော ဘုရားအတုကိုးကွယ်မှုသည် စာသားအတိုင်းသော ယုဒလူမျိုး၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာန ဝန်ဆောင်မှု၏ ကိုးကွယ်မှုစနစ်ကို အတုယူကာ အစားထိုးထားသော အတုဖြစ်၏။ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်မူကား ဝိညာဉ်ရေးရာ ယုဒလူမျိုး၏ ကောင်းကင်ဘုံရှိ သန့်ရှင်းရာဌာန ဝန်ဆောင်မှုကို အတုယူကာ အစားထိုးထားသော အတုဖြစ်၏။ အယူဝါဒမဟုတ်သော ဘုရားအတုကိုးကွယ်မှု၏ တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်သည် ခရစ်တော်၏ တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်နှင့် အပြိုင်ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်သည်လည်း တပည့်တော်များ၏ တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်နှင့် အပြိုင်ဖြစ်ခဲ့၏။

ကြောင်းနှစ်ကြောင်းစလုံးတွင် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် လူသိရှင်ကြား ဖြည်လှစ်ဖော်ထုတ်ခြင်းကို စတင်ခံရသော မိုးခြိမ်းသံခုနစ်သံ၏ လျှို့ဝှက်သမိုင်းနှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုဖွဲ့စည်းပုံတစ်ရပ်တည်းကို တူညီစွာ ပါဝင်ထားသည်။ ထိုဖြည်လှစ်ခြင်းကို Millerite လှုပ်ရှားမှု၏ ပထမဆုံး စိတ်ပျက်ခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းအားဖြင့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အနေဖြင့် ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပထမဆုံး စိတ်ပျက်ခြင်းသည် အပျိုကညာဆယ်ယောက်၏ ဥပမာ၌ “စောင့်ဆိုင်းကာလ” ဟု ခေါ်ဆိုသော အချိန်ကာလတစ်ရပ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ “စောင့်ဆိုင်းကာလ” သည် Midnight Cry ၏ သတင်းစကားကို အပြည့်အဝ တည်ထောင်ပြီးသောအခါ New Hampshire ပြည်နယ်၊ Exeter ရှိ စခန်းအစည်းအဝေး၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ Exeter စခန်းအစည်းအဝေးသည် ဒုတိယ waymark ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးသော စိတ်ပျက်ခြင်းဟူသော တတိယ waymark ရောက်ရှိလာသည်အထိ Midnight Cry ၏ သတင်းစကားကို ကြေညာဟောပြောခဲ့သော အချိန်ကာလတစ်ရပ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။

လမ်းမှတ်သုံးခုမှာ ပထမဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်ပျက်ခြင်း၊ “သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ” သတင်းစကား၊ နှင့် နောက်ဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်ပျက်ခြင်း တို့ဖြစ်ကြသည်။ ဤလမ်းမှတ်သုံးခုသည် ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်၏ ပထမ၊ ဆယ့်သုံးမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးအက္ခရာတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော ဟေဗြဲစကားလုံး “အမှန်တရား” နှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ ပထမနှင့် နောက်ဆုံးသည် နှစ်ခုစလုံး မျှော်လင့်ချက်ပျက်ခြင်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့်၊ ၎င်းသည် အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါ၏ လက်မှတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

မီလာရိုက် သမိုင်းတွင် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်ကို တိုက်ရိုက်ကိုယ်စားပြုထားမှု မရှိသော်လည်း၊ မီလာရိုက် သမိုင်းသည် ပထမလှုပ်ရှားမှု၏ သမိုင်းဖြစ်သဖြင့် နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှု၏ ပုံဆောင်သဘောကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုအတွင်း ပထမဆုံးစိတ်ပျက်ခြင်း၏ သမိုင်းသည် ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသမိုင်းကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် ပုံဖော်ပြထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် သက်သေခံနှစ်ပါး အသတ်ခံရကြသည်။ ထိုအရာသည် ပထမလှုပ်ရှားမှုအားဖြင့် ပုံဆောင်ထားခဲ့သော နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုအတွင်း ပထမဆုံးစိတ်ပျက်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် စိတ်ပျက်ခြင်းသည် သူတို့၏ အသေကောင်များ လမ်းမပေါ်၌ ရှိနေသော တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်ကာလတစ်ရပ်ကို စတင်ဝင်ရောက်စေခဲ့သဖြင့်၊ ထိုအရာအားဖြင့် ဥပမာတော်၏ နှောင့်နှေးနေသည့်ကာလကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပြန်လည်ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအချိန်၌ သူတို့သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၏ တရားစီရင်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည့် ထိုနာရီတစ်ချိန်တည်း၌ အလံတော်တစ်ရပ်အဖြစ် မြှောက်တင်ခံရကြသည်။ သက်သေခံနှစ်ပါး၏ သမိုင်းတွင် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်ဟူသော သင်္ကေတကာလတစ်ရပ် ပါဝင်သည်။

ခုနစ်လုံးသော မိုးခြိမ်းသံတို့၏ လျှို့ဝှက်သမိုင်းအတွင်းရှိ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ အသေးစိတ်အချက်များသည် အခြားသော အပြိုင်လိုင်းများထက် များစွာ ပိုမိုတိကျသတ်မှတ်မှုကို ပေးသော်လည်း၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လိုင်း၊ မြောက်ဘက်၏ စစ်မှန်သော ဘုရင်၏ လိုင်းနှင့် မြောက်ဘက်၏ အတုအယောင် ဘုရင်၏ လိုင်းတို့အားလုံးသည် အစပြုမှတ်တစ်ခု ရှိခြင်း၊ ထို့နောက် အလယ်မှတ်သို့ ရောက်ရှိသည့် အချိန်ကာလတစ်ရပ် လိုက်ပါလာခြင်း၊ ထိုနောက် အဆုံးမှတ်၌ရှိသော တရားစီရင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသည့် အချိန်ကာလတစ်ရပ် ဆက်လက်လိုက်ပါလာခြင်း ဟူသော တူညီသည့် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ လက္ခဏာရပ်များကို အားလုံး ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်သည် ခုနစ်မိုးကြိုးတို့၏ လျှို့ဝှက်သမိုင်းတွင် အဓိက အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၂ တွင် “တောကန္တာရ” ဟူ၍ သင်္ကေတပြုထားသည်။

အသင်းတော်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ နင်းချေဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် တောအရပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီး ထိုကာလမှာ နှစ်တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ် ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၁၄ သည် ထိုအကြောင်းအရာအတွက် အခြားသက်သေတစ်ခုကိုလည်း ပေးထားသည်။

အသင်းတော်သည် နဂါးနှင့် ပါပစီ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုမှ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ကြာ လွတ်မြောက်ရန် တောကန္တာရသို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် “တောကန္တာရ” သည် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထိုဂဏန်းသည် ဒန်နီယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းများတွင် တိုက်ရိုက် ခုနစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း၊ သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် အခြားနည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့်လည်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ကိစ္စတိုင်းတွင် ထိုအရာသည် လေဝိဝတ္တိကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်တွင် ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကာလ” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဘီစီ ၇၂၃ ခုနှစ်မှ အေဒီ ၅၃၈ ခုနှစ်တိုင်အောင် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို အယူဝါဒမတူသော ဘုရားကိုးကွယ်မှုက နင်းချေဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်က ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ထိုအရပ်၌ ကိုးကွယ်သည့်သူများကို နင်းချေဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းဖြစ်စေ၊ ထိုအရာသည် လေဝိဝတ္တရာကျမ်း အခန်း ၂၅ နှင့် ၂၆ တွင် ဖော်ပြထားသော “မြေကြီး၏ ဥပုသ်နေ့များ” ဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့က ချိုးဖောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့၏ ပြန့်ကျဲခြင်းကို သရုပ်ဖော်သော ဥပမာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အခန်း ၂၆ တွင် ထိုအရာကို ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်နှင့်ဆိုင်သော အငြင်းပွားမှုဟု ခေါ်ထားသည်။

ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအပေါ်သို့ “ငါ၏ပဋိညာဉ်၏အငြင်းပွားမှု” ဟု ဖော်ပြထားသည့် ကျွန်ဘဝနှင့် ပျံ့နှံ့ကွဲပြားခြင်းတို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ဒံယေလက မောရှေ၏ “ကျိန်စာ” နှင့် “ကျိန်ဆိုခြင်း” ဟု ခေါ်ဆိုသော၊ ထိုအပြင် “ငါ၏ပဋိညာဉ်၏အငြင်းပွားမှု” ဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်သော ထိုပြစ်ဒဏ်ကို နားလည်ခြင်းမရှိလျှင်၊ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၉ တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ခရစ်တော်၏အမှုတော်၏ ပို၍နက်နဲသည့် အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို မြင်နိုင်ရန် လူကို မျက်စိကန်းစေသည်။ အယ်လန် ဝှိုက်၏ စာပေများ၌ လောဒိကိယ၏ မျက်စိကန်းခြင်းအတွင်းရှိနေသော ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအပေါ် တသမတ်တည်း ပြုထားသော သုံးသပ်ချက်တစ်ရပ်မှာ၊ သူတို့သည် “အကြောင်းရင်းမှ အကျိုးသက်ရောက်မှုသို့” ဆင်ခြင်နိုင်ခြင်းမရှိကြခြင်းဖြစ်သည်။ သင်သည် အမှောင်ခေတ်၏ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကို နားလည်ကြောင်း ဝန်ခံနိုင်သော်လည်း၊ ထိုနင်းချေဖျက်ဆီးခြင်း၏ “အကြောင်းရင်း” ကို မသိလျှင် သင်သည် မျက်စိကန်းနေသေးသည်။

ခရစ်တော်သည် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုတော်မူခြင်းသည် “သူ၏ ပဋိညာဉ်နှင့်ဆိုင်သော ရန်ငြိုးဖွဲ့မှု” နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွယ်လျက်ရှိသည်။ “ကျိန်စာ” ၏ ကာလအတိုင်းအတာမှာ နှစ် နှစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ဆယ် ဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် ထိုပဋိညာဉ်တစ်ရပ်တည်းကိုပင် အတည်ပြုတော်မူသော ကာလအတိုင်းအတာမှာ ရက် နှစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ဆယ် ဖြစ်သည်။ ခုနစ်မိုဃ်းချုန်း၏ ဝှက်ထားသော သမိုင်းကို ဖွဲ့စည်းပေးသော ဟေဗြဲစကားလုံး “အမှန်တရား” နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုတော်မူရန် ဖြစ်သော ပရောဖက်ပြုရာ သီတင်းပတ်၌ ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်၏ ပထမ၊ ဆယ့်သုံးမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးအက္ခရာများအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော မှတ်တိုင်သုံးခု ရှိခဲ့သည်။

သီတင်းပတ်၏ ပထမလမ်းမှတ်သည် ကိုယ်တော်၏ နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာခံယူခြင်းဖြစ်၍၊ ဒုတိယလမ်းမှတ်သည် ကပ်တိုင်ဖြစ်ကာ၊ နောက်ဆုံးလမ်းမှတ်မှာ စတေဖန်၏ သေခြင်းဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်တို့က ဝီလျံ မီလာအား “ခုနစ်ကာလ” ကို မြင်စေခဲ့သကဲ့သို့၊ လေဝိဝတ္တု နှစ်ဆယ့်ခြောက်ပါ “ခုနစ်ကာလ” ကို မြင်ရန် ငြင်းဆန်ခြင်းသည် ခရစ်တော်က မိမိ၏ အသွေးတော်ကို သွန်းလောင်း၍ မိမိ၏ အစစ်အမှန် ရှေးဟောင်းလူမျိုးတော်က ပယ်ချခဲ့သော ထိုပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုခဲ့သည့် ထိုပရောဖက်ပြုချက်ကို အပြည့်အဝ မြင်နိုင်စွမ်းကို ဖယ်ရှားပစ်သည်။ နောက်ဆုံး၌ ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိမည့်သူတိုင်းသည် “အမှန်တရား” အပေါ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာဖြစ်ပြီး မပြည့်စုံသေးသော နားလည်မှုတစ်ရပ်သာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် “အမှန်တရား” ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မြင်ရန် ငြင်းဆန်သူမည်သူမျှ ကယ်တင်ခြင်းကို မရရှိနိုင်။ ခမည်းတော်ထံသို့ သွားရန် လမ်းတစ်လမ်းတည်းသာ ရှိပြီး၊ ထိုလမ်းမှာ ယေရှုအားဖြင့် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည်လည်း “အမှန်တရား” တော်မူ၏။

ဤအရာသည် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန် ထိုက်တန်သော နားလည်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်း ၂၅ နှင့် ၂၆ ၏ ပဋိညာဉ်ကို ပြောဆိုနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “ခုနစ်ကြိမ်” ဟူသော “ကျိန်ခြင်း” သည် ရှေးဟောင်း အမှန်တကယ်ရှိသော ဣသရေလအပေါ် သက်ရောက်လာခဲ့သည်မှာ၊ မြေကို အနားပေးရမည့် လမ်းညွှန်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်နှင့် ယုဘိလ ညွှန်ကြားချက်များကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ရန် သူတို့ မလိုလားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအပြစ်သည် မပြုခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်သော အပြစ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ “မသတ်ရ” သို့မဟုတ် “မခိုးရ” ကဲ့သို့သော ပညတ်တော်တစ်ရပ်ကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့အား လုပ်ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးထားသော အမှုတစ်ရပ်ကို မလုပ်ဆောင်ဘဲ ချန်လှပ်ထားသောကြောင့် ထိုကျိန်ခြင်းသည် သူတို့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မြေကို အနားပေးခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော လမ်းညွှန်ချက်များကိုသာ လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ မည်သည့် မသန့်ရှင်းသော အကြောင်းကြောင့်မဆို၊ ကောင်းကင်တမန်များက William Miller အား တွေ့ရှိစေခဲ့သော “ခုနစ်ကြိမ်” ကို လုံးဝ လက်မခံကြသော အက်ဒ်ဗင်တစ်တို့သည်၊ ထိုအမှန်တရားကို အမှန်တကယ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အချိန်မယူခဲ့ကြဘဲသာ ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် ရှေးဟောင်း အမှန်တကယ်ရှိသော ဣသရေလက လျစ်လျူရှုခဲ့သည့် ထိုတူညီသော ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်ကို မထောက်ထား မနာခံခြင်းအားဖြင့်၊ မပြုခြင်းမှ ဖြစ်သော ပုန်ကန်မှု အမျိုးအစားတူညီတစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်လျက်ရှိကြသည်။ အစသည် အဆုံးကို ပုံဖော်ပြသသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၂ တွင် “တောကန္တာရ” ဟူ၍ သတ်မှတ်ထားသော ရက်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်သည် “ခုနစ်ကာလ” ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း ရက်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်လည်းကောင်း၊ တပည့်တော်တို့၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း ရက်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်လည်းကောင်း၊ ထိုပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုလျက်ရှိသော ရက်သတ္တပတ်တစ်ပတ်လုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့အတူ အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှုက ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို နင်းချေခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်လည်းကောင်း၊ ပုပ်ရဟန်းအာဏာစနစ်က ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို နင်းချေခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်လည်းကောင်း၊ မောရှေ၏ ကျိန်ခြင်းဖြစ်သော “ခုနစ်ကာလ” တစ်လျှောက်လုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင်၊ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက် ကုန်လွန်ပြီးနောက် သေသောအရိုးတို့သည် အသက်ပြန်ဝင်ခံရကြသည်။ ထိုသို့ဖြစ်သည်မှာ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်အဖြစ် ပဋိညာဉ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးကို ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ၊ ဒံယေလသည် အခန်း ၉ တွင် ပြုခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့သည် ပဋိညာဉ်၏ စည်းကမ်းချက်များကို ပြည့်မီစေရန် လိုအပ်သည်။ “ခုနစ်ကြိမ်” ဟူသော ပဋိညာဉ်၏ စည်းကမ်းချက်များတွင် ရန်သူ၏ပြည်၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို တွေ့ရှိနေသူများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ညွှန်ကြားချက်များ ပါဝင်သည်။ မိမိတို့သည် ပြန့်နှံ့ခွဲခြားခံခဲ့ရကြောင်း အမှန်တရားကို နိုးကြားသဘောပေါက်လာသူများက သခင်ဘုရားထံ ပြန်လာလိုကြသောအခါ၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၆ သည် သူတို့ မည်သို့ ပြန်လာရမည်ကို ညွှန်ကြားချက်များ ပေးထားသည်။

ကျမ်းစာတော်တွင် “ပျောက်ကွယ်ပျက်စီးသွားသည်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် ပျော်ဝင်ကာ ပုပ်သိုး၍ တဖြည်းဖြည်း စားလောင်ပျက်စီးသွားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ “ပျောက်ကွယ်ပျက်စီးသွားသည်” ဟူသည် သေ၍ ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးများအဖြစ်သို့ ယိုယွင်းဆုတ်ယုတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုသွန်သင်ချက်သည် သေခြင်းကို ညွှန်ပြသည်၊ အကြောင်းမူကား မိမိတို့၏ အခြေအနေကို နိုးထသိမြင်လာသောသူတို့သည် “သင်တို့၏ ရန်သူတို့၏ ပြည်၌” ရှိနေကြသူများအဖြစ် ၎င်းက ကိုယ်စားပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်နေ့တွင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုအတွင်း ပထမဦးဆုံးသော စိတ်ပျက်ခြင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ၎င်းကို သန့်ရှင်းသော ပရောဖက်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လမ်းကြောင်းများအတွင်းရှိ အခြားသော ပထမဦးဆုံး စိတ်ပျက်ခြင်းများအားလုံးက ရှေ့ပြထားနှင့်ခဲ့သည်။ ယေဇကျေလ အခန်း ၃၇ သည် နောက်ဆုံးသော နေ့ရက်များတွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့ကို ပြိုကွဲသွားပြီး၊ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသွားကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် သေခြောက်သော အရိုးများဖြင့် ပြည့်နေသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်အထိ လုံးလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသူများအဖြစ် ဖော်ထုတ်ထားသည်။ သူတို့သည် သေခြင်း၏ မြေဖြစ်သော ရန်သူ၏ ပြည်၌ ရှိကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် သက်သေခံနှစ်ပါးတို့သည် သတ်ဖြတ်ခံရပြီး လမ်းမထဲ၌ စွန့်ပစ်ထားခြင်းခံရကြသည်။ ပရောဖက်များအားလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကိုက်ညီညွတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မောရှေသည် ယေဇကျေလ၏ ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်သန်းသွားသော လမ်းမပေါ်တွင် သေနေကြသူတို့အား ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းအခြေအနေ၌ ယေရမိမှတစ်ဆင့် ညွှန်ကြားချက်ကို ခံယူရကြသည်။

ယေရမိသည် ဘုရားသခင်အတွက် စကားပြောလိုလျှင် သူသည် ပြန်လာရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုသို့ပြန်လာရာတွင်လည်း အဖိုးတန်သောအရာကို ယုတ်ညံ့သောအရာမှ ခွဲထုတ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိစေခြင်းခံရသည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်၏ အကြောင်းအရာအဆက်အစပ်က ယုတ်ညံ့သောသူတို့သည် သူ ပြန်မသွားရမည့်သူများဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်တွင် သူ စိတ်ပျက်သောအခြေအနေ၌ ရှိနေသူအဖြစ် ဖော်ပြခံရသောအခါ၊ သူသည် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိခဲ့သည်ဟု ဖော်ထုတ်ပြောဆိုသည်။

ယေရမိသည် “ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်သူတို့၏အသင်းတော်” တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်မဟုတ်၊ အကြောင်းမူကား သူသည် တစ်ဦးတည်းထိုင်နေခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်သူတို့၏အသင်းတော်ဖြစ်သော ယုတ်မာသောသူတို့ထံသို့ ပြန်သွားရမည်မဟုတ်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒသည် မောရှေ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” ကို ပယ်ချရန်အလို့ငှာ ဗာဗုလုန်၏သမီးများ၏ သမ္မာကျမ်းစာနည်းလမ်းသို့ ပြန်လည်သွားခဲ့သောအခါ “ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်သူတို့၏အသင်းတော်” သို့ မိမိ၏ပြန်လည်သွားခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ယေရမိသည် မီလာရိုက်သမိုင်းထက် နောက်ဆုံးကာလများအကြောင်းကို ပို၍တိတိကျကျ ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ သေသောအရိုးတို့၏ချိုင့်ဝှမ်း၌ရှိသူများသည် မိမိတို့သည် ရန်သူ၏ပြည်၌ ရှိနေကြသည်ဟူသောအချက်ကို နိုးထသိရှိလာသောအခါ၊ လမ်းမပေါ်၌ မိမိတို့၏သေခြင်းအပေါ် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သူတို့ထံသို့ သူတို့သည် ဘယ်တော့မျှ ပြန်မသွားရ။ ထိုအဖွဲ့သည် ယေရမိထံသို့ ပြန်လာနိုင်သော်လည်း၊ သူသည် သူတို့ထံသို့ ပြန်မသွားနိုင်။

သို့ရာတွင် သူတို့သည် ပြန်လာရမည်ဆိုလျှင်၊ “ခုနစ်ကြိမ်” နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွယ်သော မောရှေက ပေးထားသည့် ညွှန်ကြားချက်များကိုလည်း ပြည့်စုံစေရမည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် လမ်းမပေါ်၌ သေဆုံးနေကြသူတို့သည် သုံးရက်ခွဲကြာ သေဆုံးနေကြပြီး၊ ပရောဖက်ပြုသဘောအရ ထိုအချိန်ကာလသည် “တောကန္တာရ” ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သေသူတို့၏ ပထမဦးဆုံး နိုးထမှုသည် အရိုးများကို အချင်းချင်း ပေါင်းစည်း၍ ပုံသွင်းစေသော သတင်းစကားဖြင့် ပြီးမြောက်သော်လည်း၊ သူတို့သည် အသက်ရှင်နေကြသေးသည် မဟုတ်ပါ။ သူတို့ကို အင်အားကြီးမားသော စစ်တပ်တစ်ရပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေရန်အတွက် တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ သတင်းစကားဖြစ်သော လေတံခါးလေးပါး၏ သတင်းစကား လိုအပ်သည်။ သူတို့ကို အတူတကွ စုစည်းပေးသော ပထမသတင်းစကားသည် “အသံ” တစ်ရပ်မှ လာသည်။

အသံသည် တောရိုင်းမှ လာ၏။ ထိုတောရိုင်းသည် “ခုနစ်ကြိမ်” ပျံ့နှံ့ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထိုအသံသည် တောရိုင်းအတွင်း၌ ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား ယေဇကျေလသည်လည်း သေသောအရိုးတို့၏ ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူသည် အဝေးမှမဟုတ်ဘဲ ထိုချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှပင် သက်သေခံလျက် ရှိခဲ့၏။

ချိုင့်ဝှမ်းသည် သုံးရက်ခွဲကြာ တောကန္တာရဖြစ်သည်။ အသံ၏ကတိတော်မှာ ယေရုရှလင်၏ဒုစရိုက်သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရပြီး၊ သူမ၏စစ်မှုသည် အဆုံးသတ်ပြီဟူသောအရာဖြစ်သည်။ ထိုကတိတော်သည် နောက်ဆုံးကာလ၌ ပြီးမြောက်မည့် တစ်သိန်းလေးဆယ့်လေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။ သို့ရာတွင် သူမ၏ဒုစရိုက်ကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် သူမ၏အပြစ်အလုံးစုံအတွက် “နှစ်ဆ” ကို လက်ခံရရှိခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်လျက်ရှိသည်။ မောရှေက ပေးအပ်သော ကုစားနည်းသည် သူတို့၏ဒုစရိုက်များသာမက၊ သူတို့ဘိုးဘေးများ၏ ဒုစရိုက်များကိုလည်း ဝန်ခံရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ထိုပညတ်ကို ပြည့်စုံစေမည်ဆိုလျှင်၊ သူတို့၏ဒုစရိုက်သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။

ဤအမှန်တရားများကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြမည်။