दानिएलको पुस्तक - एक सय सोह्रौँ

अघिल्लो लेखमा हामी यर्मिया अध्याय पचासलाई विचार गरिरहेका थियौँ, र त्यस अंशमा बाबेलमाथिको न्याय प्रस्तुत गरिएको छ, जसको आरम्भ संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउने आइतबारको व्यवस्थाबाट हुन्छ र परमेश्वरको क्रोधमा अन्त्य हुन्छ। कार्यान्वयनात्मक न्याय प्रभुको प्रतिशोधको दिन हो, जसलाई सन् ७० एडीमा भएको यरूशलेमको विनाशद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो। सन् ७० एडीमा रोमद्वारा सम्पन्न गरिएको यरूशलेमको विनाश, नबूकदनेसरद्वारा सम्पन्न गरिएको यरूशलेमको विनाशद्वारा पूर्वछायित गरिएको थियो। यी दुवैले मिलेर टायरकी वेश्या, जो प्रकाश अध्याय सत्रहकी वेश्या पनि हो, माथि हुने कार्यान्वयनात्मक न्यायका दुई साक्षी प्रदान गरे।

यर्मियाले हामीलाई सूचित गर्छन् कि प्रभुको प्रतिशोध आधुनिक बाबेलमाथि पूरा भएपछि, जुन चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाबाट आरम्भ हुन्छ, “ती दिनहरूमा, र त्यस समयमा, परमप्रभु भन्नुहुन्छ, इस्राएलको अधर्म खोजिनेछ, तर कुनै भेटिनेछैन; र यहूदाका पापहरू पनि, तर तिनीहरू फेला पर्नेछैनन्: किनकि जसलाई म बचाइराख्छु, तिनीहरूलाई म क्षमा गर्नेछु।” ती दिनहरूमा, एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने कार्य पहिल्यै सम्पन्न भइसकेको हुनेछ।

कार्यकारी न्याय प्रकाशको अठारौँ अध्यायको दोस्रो स्वरबाट आरम्भ हुन्छ, जसले पुरुष र स्त्रीहरूलाई बेबिलोनबाट भाग्न आह्वान गर्दछ, र यर्मियाह भन्छन्, “तिनीहरूको दिन आएको छ, तिनीहरूको निरीक्षणको समय। बेबिलोनको देशबाट भाग्ने र उम्कनेहरूको स्वर, सिय्योनमा हाम्रा परमप्रभु परमेश्वरको प्रतिशोध, उहाँको मन्दिरको प्रतिशोध घोषणा गर्न। बेबिलोनको विरुद्ध धनुर्धरहरूलाई एकत्र गर: हे धनुष तान्नेहरू सबै, त्यसको चारैतिर छाउनी हाल; त्यसबाट कोही पनि उम्कन नपाओस्: त्यसका कामअनुसार त्यसलाई प्रतिफल देऊ; त्यसले जे जति गरेको छ, सोहीअनुसार त्यसलाई गर।” उसको न्याय “धनुर्धरहरू” द्वारा पूरा गरिन्छ। धर्मशास्त्रहरूमा धनुर्धरको पहिलो उल्लेख इश्माएलको सम्बन्धमा पाइन्छ।

प्रकाशितवाक्य अध्याय ११ मा उल्लिखित “महाभूकम्पको घडी” ले रोमकी वेश्यामाथि कार्यकारी न्यायको आरम्भलाई जनाउँछ, जुन संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउने आइतवार-व्यवस्थाबाट सुरु हुन्छ। त्यस “घडी” मा “तेस्रो हायो चाँडै आउँछ। अनि सातौँ स्वर्गदूतले तुरही फुके।” तेस्रो हायो नै सातौँ तुरही हो। पापीय अधिकारको छाप (आइतवार-उपासना) लागू गर्नेहरूलाई, तथा परमेश्वरको अधिकारको छाप (शबाथ-उपासना) कायम राख्नेहरूलाई सताउनेहरूमाथि उहाँको न्याय ल्याउन इस्लामका धनुर्धरहरू प्रयोग गरिन्छ।

लूका अध्याय एक्काइसमा, यरूशलेम र मन्दिरको विनाशबारे चेलाहरूका प्रश्नहरूको उत्तर दिनुहुँदा, येशूले एउटा ऐतिहासिक विवरण प्रस्तुत गर्नुहुन्छ, जसले अन्तिम दिनहरूको इतिहासलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछ। उहाँले “प्रतिशोधका दिनहरू” को उल्लेख गर्नुहुन्छ, जुन मसीहको रूपमा उहाँको सेवकाइको एक अनिवार्य भविष्यवाणीगत विशेषता थियो, र जसलाई उहाँले आफ्नो सेवकाइको आरम्भिक घोषणामा नासरतको सभाघरमा अगमवक्ता यशैयाबाट पढेर परिचित गराउनुभएको थियो। नासरतको त्यो घोषणा, र यशैयाबाट लिइएको त्यो खण्ड, केवल उहाँको सेवकाइ मात्र नभई उहाँका चेलाहरूको सन्देशलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्थ्यो, र अझ विशेष रूपमा एक लाख चवालीस हजारको आन्दोलनको कार्य र सेवकाइलाई।

इजकिएल अध्याय नौमा छाप लगाइएका एक लाख चौवालीस हजार ती हुन्, जो मण्डलीभित्रका र संसारका पापहरूमाथि शोक मनाइरहेका हुन्छन्। “परमप्रभुको ग्रहणयोग्य वर्ष, र हाम्रा परमेश्वरको प्रतिशोधको दिन” त्यही समय हो, जब सियोनमा शोक गर्नेहरू सान्त्वना पाउँछन्, र “धर्मका वृक्षहरू” बन्छन्, ताकि “परमप्रभुको महिमा होस्।” तिनीहरूले परमप्रभुको महिमा गर्छन्, किनकि “ती दिनहरूमा, र त्यसै समयमा, परमप्रभु भन्नुहुन्छ, इस्राएलको अधर्म खोजिनेछ, तर कुनै पनि भेटिनेछैन।” शोक गर्नेहरू नै छाप लगाइएका हुन्, र तिनीहरू नै ती हुन् “जसले प्राचीन भग्नावशेषहरू पुनर्निर्माण गर्नेछन्,” जसले “पहिलेकै उजाड अवस्थाहरूलाई फेरि उठाउनेछन्, र” जसले “ध्वस्त शहरहरू, धेरै पुस्तादेखिका उजाड अवस्थाहरूलाई पुनःस्थापना गर्नेछन्।” तिनीहरू “परमप्रभुका पूजाहारी कहलाइनेछन्,” र मानिसहरूले तिनीहरूलाई “हाम्रा परमेश्वरका सेवकहरू” भन्नेछन्।

एक लाख चवालीस हजार जनको धार्मिकता “सबै जातिहरूका सामु अंकुरित हुनेछ,” जब तिनीहरू ठूलो भूकम्पको घडीमा एउटा ध्वजचिह्नका रूपमा उचालिन्छन्। तिनीहरूको धार्मिकता क्रमशः उत्पन्न गराइन्छ, किनकि “जसरी पृथ्वीले आफ्नो कली निकाल्दछ, र जसरी बगैँचाले त्यसमा छरिएका कुराहरूलाई अंकुरित गराउँछ; त्यसरी नै प्रभु परमेश्वरले धार्मिकता र प्रशंसालाई अंकुरित गराउनुहुनेछ।” एक लाख चवालीस हजार जनको छाप लगाउने कार्य सेप्टेम्बर 1, 2001 मा पछिल्लो वर्षाको आगमनसँगै आरम्भ भयो। त्यही बेला पृथ्वीका कलिहरू निकालिए। यशैयाले कलिहरू कहिले अंकुरित हुन्छन् भनी पहिचान गर्छन्।

“पूर्वीय बतासको दिनमा,” जो उहाँको “उग्र बतास” हो र जसलाई “उहाँले रोक्नुहुन्छ,” कलिहरूको “अंकुरण” वर्षा “नापिएपछि” आरम्भ हुनेछ। “रोक्नुहुन्छ” को अर्थ संयमित गर्नु हो। जब प्रकाशको पुस्तकको सातौँ अध्यायका चार स्वर्गदूतद्वारा चार बतासहरू रोकिएका हुन्छन्, तब एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाउने काम आरम्भ हुन्छ। त्यस समयमा पछिल्लो वर्षा संयमतासाथ “छर्किन” थाल्छ, किनकि उक्त पदमा “नाप” भन्ने शब्दको अर्थ संयमता हो। एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाइने अवधिको आरम्भमा पछिल्लो वर्षा नापिएको हुन्छ, र त्यस अवधिको अन्त्यमा त्यो बिना नापको हुन्छ।

एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने र पछिल्लो वर्षाको जाँचको अवधि पवित्र आत्माको उण्डेलाइको नाप-जोखसँगै आरम्भ हुन्छ, किनकि गहुँ र झार कटनीको समयसम्म आइपुगेका छन्। वर्षाले दुवै वर्गलाई परिपक्वतासम्म पुर्‍याउँछ; त्यसपछि जाँचको अवधिको अन्त्यमा गहुँ र झार अलग गरिनेछन्, र तब गहुँले “परमेश्वरसँग सहकर्मी हुनुको अर्थ अनुभवद्वारा थाहा पाउनेछ।” त्यसपछि तिनीहरूमा “ख्रीष्टको सेवामा पूर्ण, सर्वाङ्गीण हृदयसमर्पण हुनेछ, र परमेश्वरले त्यस तथ्यलाई आफ्ना आत्माको अपरिमित उण्डेलाइद्वारा स्वीकार गर्नुहुनेछ।”

“कडा पूर्वी हावाको दिन” सेप्टेम्बर ११, २००१ मा आइपुग्यो, र परमेश्वरको प्रतिशोधको दिनलाई पहिचान गर्ने सन्देशको विपरीत, पछिल्लो वर्षाको सन्देशभित्र रहेको झूटा शान्ति र सुरक्षा सन्देशबारे हबकूकको विवाद सुरु भयो। त्यस बिन्दुमा बोटबिरुवाहरू—गहुँ र सामा दुवै—अङ्कुराउन र चाँडै आउने आइतबारको व्यवस्थाको न्यायमा आफूहरूले प्रकट गर्ने फल फलाउन थाले।

एउटा समूहले इजकिएल अध्याय आठमा सूर्यलाई दण्डवत् गर्छ, र अर्कोले इजकिएल अध्याय नौमा परमेश्वरको छाप प्राप्त गर्छ। लूका अध्याय एक्काइसमा, ख्रीष्टले एक लाख चवालीस हजारलाई चिनाउँदै हुनुहुन्छ, र उहाँले पृथ्वीको इतिहासको अन्तिम पुस्तालाई चिह्नित गर्ने एउटा संकेत प्रस्तुत गर्नुहुन्छ। उहाँले त्यस संकेतलाई पहिचान गर्नुभयो, जुन ख्रीष्टियनहरूले यरूशलेमको विनाशबाट भाग्नका लागि अवश्य चिन्नुपर्छ।

येशूले “पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति” भनेर त्यो चिन्हका अझ धेरै भविष्यवाणीसम्बन्धी विशेषताहरू पहिचान गर्नुभयो, किनकि उहाँका वचनहरू लूकाले मात्र होइन, मत्ती र मर्कूसले पनि अभिलेख गरेका छन्।

“प्रतिशोधका दिनहरू” को अन्तिम र सिद्ध परिपूर्ति भएका सात अन्तिम विपत्तिहरू दुई वर्गमाथि पूरा हुनुभन्दा पहिले, राज्यको सुसमाचार सबै जातिहरूमाझ प्रचारित र प्रकाशित हुनुपर्छ। संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको समयमा, जब एक लाख चौवालीस हजारलाई एउटा झण्डाको रूपमा उचालिन्छ, तब सुसमाचारको सन्देश राष्ट्रहरूलाई दिइन्छ। “प्रतिशोधका दिनहरू” ले बाबेलकी वेश्यामाथिको कार्यकारी न्यायको अवधिलाई जनाउँछ, जुन संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थासँगै आरम्भ हुन्छ र माइकल उठेर उभिनुहुँदा, मानवको अनुग्रह-अवधि समाप्त हुँदा, र परमेश्वरको क्रोध सात अन्तिम विपत्तिहरूमा खन्याइँदा अन्त हुन्छ।

समयावधि नै त्यो “घण्टा” हो जसलाई मर्कूसले पहिचान गर्छ, र “ठूलो भूकम्प” को “घण्टा” पनि त्यही हो, र त्यही “घण्टा” हो जब दस राजाहरूले आफ्नो सातौँ राज्य पापसीलाई दिन सहमत हुन्छन्। जब सबै राष्ट्रहरूमा प्रकाशित गरिएको सुसमाचारलाई अन्तिम प्राणले स्वीकार गरिसकेको हुन्छ, तब अनुग्रहको समय समाप्त हुन्छ, र परमेश्वरको क्रोध कृपाविना खन्याइन्छ। त्यो समयावधि तब आरम्भ हुन्छ जब झण्डा उचालिँदा सुसमाचार सबै राष्ट्रहरूमा घोषणा गरिन्छ, र तब अन्त्य हुन्छ जब झण्डाद्वारा घोषणा गरिएको, प्रचार गरिएको, र प्रकाशित गरिएको सुसमाचार-सन्देशप्रति अन्तिम व्यक्तिले प्रतिक्रिया दिन्छ। त्यो समयावधि नै “प्रतिशोधका दिनहरू” हुन्।

लूक, अध्याय एक्काइसमा, येशूले त्यही इतिहासलाई ठ्याक्कै संकेत गर्दै हुनुहुन्छ, किनकि उहाँले अन्तिम पुस्तालाई चिनाइरहनुभएको छ, जो उहाँको दोस्रो आगमन हुनुअघि मर्नेछैन। उहाँले एउटा चिन्ह पहिचान गर्नुहुन्छ, जुन अगमवक्ता दानिएलद्वारा भनिएको विनाशको घृणित वस्तुको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। त्यो चिन्ह तब हो, जब विनाशको घृणित वस्तु “पवित्र स्थान”मा उभिएको हुन्छ, र जब त्यो “उभिन नहुने ठाउँमा उभिएको” हुन्छ, जुन समय यरूशलेम “सेनाहरूले घेरेको” पनि हुन्छ।

जब सन् 66 मा सेस्टियसद्वारा यरूशलेम सेनाहरूले घेरेको थियो, तब यरूशलेमका मसीहीहरू शहरबाट भागे, र सिस्टर ह्वाइटले उल्लेख गर्नुहुन्छ कि अन्ततः सन् 70 मा टुंगिएको विनाशको समयमा एक जना पनि मसीही मरेनन्। सेस्टियसले घेराबन्दी आरम्भ गरे, अनि देखिने रूपमा अज्ञात कारणहरूले पछि हटे, र शहरभित्रका मसीहीहरू त्यो चिन्हसँग सम्बन्धित चेतावनीअनुसार भागे। सन् 70 मा टाइटसले फेरि एक पटक घेराबन्दी स्थापना गरेर विनाशलाई पूरा गरे। सेस्टियसको घेराबन्दी नै प्रथम यहूदी-रोमी युद्ध भनिने संघर्षको आरम्भ थियो, र टाइटसद्वारा सम्पन्न घेराबन्दी तथा विनाश नै प्रथम यहूदी-रोमी युद्धको अन्त्य थियो।

सम्पूर्ण इतिहास साढे तीन वर्षसम्म रह्यो, घेराबन्दीबाट सुरु भयो र घेराबन्दीमै समाप्त भयो, र आरम्भमै परमेश्वरका जनहरूका लागि एउटा चिन्ह समावेश थियो। त्यस इतिहासलाई ख्रीष्टद्वारा परमेश्वरको प्रतिशोधका दिनहरू भनेर पहिचान गरियो, जुन उहाँले आफ्नो सेवकाइमा पहिचान गर्नुपर्ने एउटा विशिष्ट तत्त्व थियो। ती दिनहरूले रोमकी वेश्यामाथि हुने कार्यकारी न्यायलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जो शीघ्र-आउँदै गरेको आइतवार व्यवस्थाबाट सुरु हुन्छ, र मानवको अनुग्रह-अवधि बन्द हुँदा समाप्त हुन्छ। बाबेलकी वेश्यामाथि हुने कार्यकारी न्यायको आरम्भमा, एक लाख चवालीस हजार जनालाई एउटा ध्वजाजस्तै उच्च पारिन्छ, जुन एउटा चिन्ह हो। जब परमेश्वरका अन्य बगालले त्यो चिन्ह देख्छन्, तब उनीहरू बाबेलबाट भाग्नुपर्छ, जसको विनाश यरूशलेमको विनाशद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा देखाइएको थियो।

हामी लूका अध्याय एक्काइसलाई अर्को लेखमा पनि विचार गर्न जारी राख्नेछौं।