दानियेलको पुस्तक - चौंसठौं भाग

“त्यस समयमा, जब मुक्तिको कार्य समापनतर्फ जाँदै हुनेछ, पृथ्वीमाथि सङ्कट आइरहेको हुनेछ, र राष्ट्रहरू क्रोधित हुनेछन्, तापनि तेस्रो स्वर्गदूतको कार्यलाई अवरुद्ध हुन नदिन तिनीहरू नियन्त्रणमा राखिएका हुनेछन्। त्यही समयमा ‘पछिल्लो वर्षा,’ अथवा प्रभुको उपस्थितिबाट आउने ताजगी, तेस्रो स्वर्गदूतको बुलन्द स्वरलाई सामर्थ्य दिन, र जब अन्तिम सात विपत्तिहरू खन्याइने अवधि आउनेछ, त्यसमा दृढ उभिन सन्तहरूलाई तयार पार्न आउनेछ।” Early Writings, 85.

राष्ट्रहरू क्रोधित भए, र तिम्रो क्रोध आइपुगेको छ, र मृतकहरूको समय पनि आएको छ, ताकि तिनीहरूको न्याय होस्, र ताकि तिमीले आफ्ना सेवक अगमवक्ताहरूलाई, सन्तहरूलाई, र तिम्रो नामको भय मान्ने साना र ठूला सबैलाई प्रतिफल दिनू; अनि पृथ्वीलाई नाश गर्नेहरूलाई तिमीले नाश गर्नू। प्रकाश 11:18।

“परमेश्वरका साँचो जनहरू, जसका हृदयमा प्रभुको कामको आत्मा र प्राणहरूको उद्धार बसिरहेको हुन्छ, सधैं पापलाई त्यसको वास्तविक, पापमय स्वरूपमै देख्नेछन्। तिनीहरू सधैं परमेश्वरका जनहरूलाई सजिलै घेर्ने पापहरूसँग व्यवहार गर्दा विश्वासयोग्य र स्पष्ट रूपमा प्रस्तुत हुने पक्षमै रहनेछन्। विशेषतः मण्डलीका निम्ति अन्तिम कार्यमा, ती एक लाख चवालीस हजारजनाको छाप लगाइने समयमा, जो परमेश्वरको सिंहासनको सामु निष्कलङ्क उभिनुपर्ने छन्, तिनीहरूले परमेश्वरका नाउँधारी जनहरूका अपराधहरूलाई अत्यन्त गहिरो रूपमा महसुस गर्नेछन्। यो कुरा अगमवक्ताको चित्रणद्वारा, अन्तिम कार्यलाई प्रत्येकको हातमा वध गर्ने हतियार भएका मानिसहरूको प्रतीक अन्तर्गत, शक्तिशाली रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। तिनीहरूमध्ये एक जना सूती वस्त्र पहिरेका थिए, र उनको कम्मरतिर लेखकको मसीदानी थियो। ‘अनि परमप्रभुले उसलाई भन्नुभयो, सहरको बीचबाट, यरूशलेमको बीचबाट हुँदै जाऊ, र त्यसका बीचमा गरिएका सबै घिनलाग्दा कामहरूका निम्ति सुस्केरा हाल्ने र विलाप गर्ने मानिसहरूका निधारहरूमा एउटा छाप लगाऊ।’” Testimonies, volume 3, 266.

“परमेश्वरका जनहरूको मनलाई वर्तमान सत्यबाट टाढा राख्न र तिनीहरूलाई डगमगाउन लगाउन शैतानले अहिले यस छाप लगाइने समयमा हरेक उपाय प्रयोग गरिरहेको छ। मैले एउटा आवरण देखेँ, जुन परमेश्वरले सङ्कटका समयमा आफ्ना जनहरूको रक्षा गर्न तिनीहरूमाथि तानिरहनुभएको थियो; र सत्यमा दृढ निर्णय गरिएको तथा हृदयमा शुद्ध रहेको प्रत्येक प्राणीलाई सर्वशक्तिमानको त्यस आवरणले ढाकिनुपर्ने थियो।

“शैतानलाई यो कुरा थाहा थियो, र सकेसम्म धेरै मानिसहरूको मन सत्यको विषयमा डगमगाइरहने र अस्थिर भइरहने बनाउन ऊ प्रबल शक्तिसहित कार्यरत थियो। …”

मैले देखेँ कि यस मोहोर लगाइने यसै समयमा परमेश्वरका जनहरूलाई विचलित पार्न, धोका दिन, र तानेर टाढा लैजान शैतान यी उपायहरूमा क्रियाशील थियो। मैले केही यस्ता व्यक्तिहरू देखेँ जो वर्तमान सत्यको पक्षमा दृढतापूर्वक अडिएका थिएनन्। तिनीहरूका घुँडा काँपिरहेका थिए, र तिनीहरूका खुट्टा चिप्लिरहेका थिए, किनकि तिनीहरू सत्यमा दृढरीत्या स्थापित थिएनन्, र सर्वशक्तिमान् परमेश्वरको आवरण तिनीहरूमाथि तान्न सकिँदैनथ्यो, जबसम्म तिनीहरू यसरी काँपिरहेका थिए।

“परमेश्वरका जनहरूमाथि छाप लाग्ने समय बितुञ्जेल, र परमेश्वरका जनहरूमाथि ढाकछोप तानिञ्जेल, अनि तिनीहरू परमेश्वरको दन्किरहेको क्रोधबाट—अन्तिम सात विपत्तिहरूका बीचमा—कुनै आश्रयविना छोडिऊन् भन्ने हेतुले, शैतानले तिनीहरूलाई जहाँ थिए त्यहीँ रोकेर राख्न आफ्नो सम्पूर्ण कौशल प्रयोग गरिरहेको थियो। परमेश्वरले आफ्ना जनहरूमाथि यो ढाकछोप तान्न सुरु गर्नुभएको छ, र वधको दिनमा आश्रय पाउने सबैमाथि यो चाँडै तानिनेछ। परमेश्वरले आफ्ना जनहरूका निम्ति सामर्थ्यपूर्वक कार्य गर्नुहुनेछ; र शैतानलाई पनि कार्य गर्न अनुमति दिइनेछ।” Early Writings, 43, 44.

तिनीहरूलाई आफ्नो सत्यद्वारा पवित्र पार्नुहोस्; तपाईंको वचन सत्य हो। यूहन्ना 17:17।

“पवित्रशास्त्र परमेश्वरका जनसमक्ष निरन्तर खुल्दै आएको छ। प्रत्येक पुस्ताका लागि विशेष रूपमा लागू हुने सत्य सधैँ रहिआएको छ र सधैँ रहनेछ।” Review and Herald, June 29, 1886.

“यूहन्नालाई कलीसियाको अनुभवसम्बन्धी गहिरो र अत्यन्त उद्बोधक चासोका दृश्यहरू खोलिए। उनले परमेश्वरका जनहरूको अवस्था, जोखिमहरू, संघर्षहरू, र अन्तिम उद्धार देखे। उनले ती अन्तिम सन्देशहरू अभिलेख गरे, जसले पृथ्वीको बालीलाई परिपक्व तुल्याउनेछन्—या त स्वर्गीय भण्डारका लागि पूलाहरूको रूपमा, अथवा विनाशको आगोका लागि दाउराका गट्ठाहरूको रूपमा। अत्यन्त महत्त्वपूर्ण विषयहरू उनलाई प्रकट गरिए, विशेष गरी अन्तिम कलीसियाका लागि, ताकि त्रुटिबाट सत्यतर्फ फर्कनुपर्नेहरूलाई आफ्ना अगाडि रहेका जोखिमहरू र संघर्षहरूका विषयमा शिक्षा दिइयोस्। पृथ्वीमाथि के आउन लागेको छ भन्ने विषयमा कोही पनि अन्धकारमा रहनु आवश्यक छैन।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 341.

“बैटल क्रीकको कार्य पनि त्यही प्रकारको छ। सानिटेरियमका अगुवाहरूले अविश्वासीहरूसँग मेलमिलाप गरेका छन्, र तिनीहरूलाई केही न केही मात्रामा आफ्ना परिषद्‌हरूमा प्रवेश दिएका छन्; तर यो त मानौँ आँखा चिम्लेर काम गर्न जानुजस्तै हो। तिनीहरूमा यस्तो विवेकको कमी छ कि कुनै पनि बेला हामीमाथि के आइपर्न लागेको छ, त्यो देख्न सकून्। त्यहाँ निराशाको, युद्धको, र रक्तपातको एउटा आत्मा छ, र त्यो आत्मा समयको एकदम अन्त्यसम्म बढ्दै जानेछ। जति चाँडै परमेश्वरका जनहरूका निधारहरूमा छाप लगाइन्छ—त्यो देख्न सकिने कुनै छाप वा चिन्ह होइन, तर सत्यमा, बौद्धिक र आत्मिक दुवै रूपमा, यस्तो स्थिर बसाइ हो कि तिनीहरू डगमगाउन सक्दैनन्—जति चाँडै परमेश्वरका जनहरू छाप लगाइएका र चलनवलनको लागि तयार पारिएका हुन्छन्, त्यो आउनेछ। वास्तवमा, त्यो त सुरु भइसकेको छ। परमेश्वरका न्यायहरू अहिले यस भूमिमाथि आइरहेका छन्, हामीलाई चेतावनी दिनका लागि, ताकि के आउन लागेको छ, सो हामी जान्न सकौँ।” Manuscript Releases, volume 10, 252.

“सम्पूर्ण पृथ्वीका प्रभुको छेउमा उभिएका अभिषिक्तजनहरूसँग त्यो स्थान छ, जुन एक समय ढाक्ने करूबको रूपमा शैतानलाई दिइएको थियो। उहाँको सिंहासन वरिपरि रहने पवित्र प्राणीहरूद्वारा प्रभुले पृथ्वीका बासिन्दाहरूसँग निरन्तर सम्पर्क कायम राख्नुहुन्छ। सुनौलो तेलले त्यस अनुग्रहलाई जनाउँछ, जसद्वारा परमेश्वरले विश्वासीहरूका बत्तीहरूलाई आपूर्ति गरिरहनुहुन्छ, ताकि तिनीहरू झिलमिलाउँदै निभेर नजाऊन्। यदि यो पवित्र तेल परमेश्वरका आत्माको सन्देशहरूमा स्वर्गबाट खन्याइँदैनथ्यो भने, दुष्टताका शक्तिहरूले मानिसहरूमाथि पूर्ण नियन्त्रण कायम गर्ने थिए।”

“जब हामी परमेश्वरले हामीकहाँ पठाउनुहुने सन्देशहरू ग्रहण गर्दैनौं, तब परमेश्वर अपमानित हुनुहुन्छ। यसरी हामी त्यो सुनौलो तेल अस्वीकार गर्छौं, जुन उहाँले हाम्रो प्राणभित्र खन्याउन चाहनुहुन्छ, ताकि अन्धकारमा रहेकाहरूलाई बाँड्न सकियोस्। जब यो आह्वान आउनेछ, ‘हेर, दूलहा आउँदैछ; उसलाई भेट्न निस्क’, तब जसले पवित्र तेल ग्रहण गरेका छैनन्, जसले आफ्ना हृदयमा ख्रीष्टको अनुग्रहलाई सँजोएका छैनन्, तिनीहरूले मूर्ख कन्याहरूले जस्तै आफूहरू आफ्ना प्रभुलाई भेट्न तयार नभएको पाउनेछन्। तिनीहरूमा आफैंले त्यो तेल प्राप्त गर्ने शक्ति हुँदैन, र तिनीहरूको जीवन नष्टप्राय हुन्छ। तर यदि परमेश्वरको पवित्र आत्मा मागियो, यदि हामीले मोशाले झैं बिन्ती गर्‍यौं, ‘मलाई तपाईंको महिमा देखाउनुहोस्,’ भने परमेश्वरको प्रेम हाम्रो हृदयहरूमा प्रशस्त रूपमा खन्याइनेछ। ती सुनौलो नलीहरूमार्फत, त्यो सुनौलो तेल हामीकहाँ सञ्चारित गरिनेछ। ‘न बलले, न शक्तिले, तर मेरो आत्माद्वारा, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ।’ धार्मिकताको सूर्यका उज्ज्वल किरणहरू ग्रहण गरेर, परमेश्वरका सन्तानहरू संसारमा ज्योतिहरूझैं चम्कन्छन्।” Review and Herald, July 20, 1897.

“मण्डलीहरूमा परमेश्वरको शक्तिको एउटा अद्भुत प्रकटता हुने छ, तर यसले तिनीहरूमाथि प्रभाव पार्नेछैन जसले प्रभुको सामु आफूलाई नम्र तुल्याएका छैनन्, र स्वीकारोक्ति तथा पश्चात्तापद्वारा आफ्नो हृदयको ढोका खोलेका छैनन्। परमेश्वरको महिमाद्वारा पृथ्वीलाई प्रकाशमय तुल्याउने त्यस शक्तिको प्रकटतामा, तिनीहरूले आफ्नो अन्धोपनमा खतरनाक ठान्ने कुनै कुरा मात्र देख्नेछन्, यस्तो केही जसले तिनीहरूको भय जगाउनेछ, र त्यसको प्रतिरोध गर्न तिनीहरू आफूलाई दृढ तुल्याउनेछन्। प्रभुले तिनीहरूको अपेक्षा र आदर्शअनुसार कार्य गर्नुहुन्न भन्ने कारणले, तिनीहरूले त्यस कार्यको विरोध गर्नेछन्। “किन,” तिनीहरू भन्छन्, “हामीले परमेश्वरको आत्मालाई किन नचिन्ने, जब कि हामी यति धेरै वर्षदेखि यस कार्यमा छौँ?” किनभने तिनीहरूले परमेश्वरका सन्देशहरूको चेतावनी र विनतीहरूलाई ग्रहण गरेनन्, बरु लगातार यसो भन्दै रहे, “म धनी छु, र धन-सम्पत्तिले परिपूर्ण छु, र मलाई कुनै कुराको खाँचो छैन।”” Maranatha, 219

“धेरै जनाले ठूलो परिमाणमा अगिल्लो वर्षा ग्रहण गर्न असफल भएका छन्। परमेश्वरले यसरी उनीहरूका लागि उपलब्ध गराइदिनुभएको सबै लाभहरू उनीहरूले प्राप्त गरेका छैनन्। तिनीहरू आशा गर्छन् कि त्यो अभाव पछिल्लो वर्षाद्वारा पूरा गरिनेछ। जब अनुग्रहको अत्यन्तै समृद्ध प्रशस्तता प्रदान गरिनेछ, तब तिनीहरू त्यसलाई ग्रहण गर्न आफ्ना हृदयहरू खोल्ने अभिप्राय राख्छन्। तिनीहरूले भयानक भूल गरिरहेका छन्। परमेश्वरले आफ्नो ज्योति र ज्ञान प्रदान गरेर मानव हृदयमा आरम्भ गर्नुभएको काम निरन्तर अघि बढिरहनुपर्छ। प्रत्येक व्यक्तिले आफ्नो आवश्यकतालाई स्वयं महसुस गर्नुपर्छ। हृदयलाई हरेक अशुद्धताबाट रिक्त पारिनुपर्छ र आत्माको वासका लागि शुद्ध पारिनुपर्छ। पापको स्वीकार र परित्यागद्वारा, उत्कट प्रार्थनाद्वारा, र आफूहरूलाई परमेश्वरमा समर्पित गरेर नै प्रारम्भिक चेलाहरूले पेन्टेकोस्टको दिन पवित्र आत्माको उण्डेलाइका लागि आफूलाई तयार पारेका थिए। उही काम, केवल अझ ठूलो मात्रामा, अहिले गरिनुपर्छ। त्यसबेला मानवीय प्रतिनिधिले केवल आशीर्वादका लागि बिन्ती गर्नु, र प्रभुले उसको विषयमा काम सिद्ध गर्नुहुनेछ भनी प्रतीक्षा गर्नु मात्र थियो। काम सुरु गर्ने परमेश्वर नै हुनुहुन्थ्यो, र मानिसलाई येशू ख्रीष्टमा पूर्ण बनाउँदै उहाँले आफ्नो काम समाप्त गर्नुहुनेछ। तर अगिल्लो वर्षाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको अनुग्रहप्रति कुनै उपेक्षा हुनु हुँदैन। केवल तिनीहरूले, जो आफूहरूले पाएको ज्योतिअनुसार जीवन बिताइरहेका छन्, अझ ठूलो ज्योति प्राप्त गर्नेछन्। यदि हामी सक्रिय मसीही सद्गुणहरूको प्रकटीकरणमा दिनहुँ अघि बढिरहेका छैनौं भने, हामी पछिल्लो वर्षामा पवित्र आत्माका प्रकटताहरू चिन्न सक्नेछैनौं। यो हाम्रो वरिपरिका हृदयहरूमा परिरहेको हुन सक्छ, तर हामीले त्यसलाई न त छुट्याउनेछौं, न त ग्रहण गर्नेछौं।” Testimonies to Ministers, 506, 507.

“हामीले पछिल्लो वर्षाको प्रतीक्षा गर्नुहुँदैन। यो तिनीहरूमाथि आइरहेको छ जसले हामीमाथि झर्ने अनुग्रहका शीत र वर्षाहरूलाई चिन्न र ग्रहण गर्न चाहन्छन्। जब हामी उज्यालाका टुक्राहरूलाई संकलन गर्छौं, जब हामी परमेश्वरका निश्चयपूर्ण कृपाहरूको कदर गर्छौं—उहाँ, जसलाई हामीले उहाँमाथि भरोसा राखेको मन पर्छ—तब प्रत्येक प्रतिज्ञा पूरा हुनेछ। [यशैया 61:11 उद्धृत।] सारा पृथ्वी परमेश्वरको महिमाले भरिनु छ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

“मैले देखें कि चार स्वर्गदूतहरूले पवित्रस्थानमा येशूको कार्य पूरा नहुँदासम्म चारवटा हावालाई थामिराख्नेछन्, अनि त्यसपछि सात अन्तिम विपत्तिहरू आउनेछन्।” Early Writings, 36.

“एक अवसरमा, जब म न्युयोर्क सहरमा थिएँ, रातको समयमा मलाई स्वर्गतर्फ तलामाथि तला उठिरहेका भवनहरू हेर्न बोलाइयो। यी भवनहरू अग्निरोधक भएको दाबी गरिएको थियो, र तिनीहरू आफ्ना मालिकहरू र निर्माणकर्ताहरूको महिमा गर्नका लागि खडा गरिएका थिए। ती भवनहरू झन् उच्च, अझ उच्च उठिरहे, र तिनमा सबैभन्दा महँगो सामग्री प्रयोग गरिएको थियो। यी भवनहरू जसका स्वामित्वमा थिए, तिनीहरूले आफ्नै मनमा यो प्रश्न गरिरहेका थिएनन्: ‘हामीले परमेश्वरलाई कसरी उत्तमतम रूपमा महिमा दिन सक्छौं?’ प्रभु तिनीहरूको विचारमा हुनुहुन्थेन।”

“मैले सोचें: ‘हाय, यिनरीतिले अपन साधन लगानी करइया सभ यदि आपन मार्गके ओइसे देख सकितथि जइसन परमेश्वर ओकरा देखैत छथि! ओ सभ भव्य भवन सभ थुपारि रहल छथि, मुदा समस्त ब्रह्माण्डक शासकक दृष्टिमे हुनकर योजना आ युक्ति कतेक मूर्खतापूर्ण अछि। ओ सभ हृदय आ मस्तिष्कक समस्त शक्तिसँ एहि बातक अध्ययन नहि क’ रहल छथि कि ओ सभ कोना परमेश्वरके महिमा द’ सकथि। ओ सभ एहि सत्यक, अर्थात् मनुष्यक प्रथम कर्तव्यक, दृष्टि गँवा देने छथि।’”

“यी उँचा भवनहरू खडा हुँदै जाँदा, तिनका मालिकहरू महत्त्वाकांक्षी घमण्डसहित यस कुरामा हर्षित भए कि आत्मसन्तुष्टि पूरा गर्न र आफ्ना छिमेकीहरूको ईर्ष्या जगाउन प्रयोग गर्नका निम्ति तिनीहरूसँग धन थियो। यसरी तिनीहरूले लगानी गरेको धनमध्ये धेरै अंश अन्यायपूर्ण असुलीद्वारा, गरिबहरूलाई निर्ममतापूर्वक पेल्दै प्राप्त गरिएको थियो। तिनीहरूले बिर्सिए कि स्वर्गमा प्रत्येक व्यापारिक लेनदेनको लेखा राखिन्छ; प्रत्येक अन्यायपूर्ण सौदा, प्रत्येक छलपूर्ण कार्य, त्यहाँ अभिलेखित छ। समय आउँदैछ जब मानिसहरू आफ्नो छलकपट र उद्दण्डतामा यस्तो बिन्दुसम्म पुग्नेछन्, जुन पार गर्न प्रभुले तिनीहरूलाई अनुमति दिनुहुनेछैन, र तिनीहरूले थाहा पाउनेछन् कि यहोवाको सहनशीलताको पनि एक सीमा छ।”

त्यसपछि मेरो सामु प्रकट भएको दृश्य आगलागीको त्रास थियो। मानिसहरूले ती अग्ला र कथित रूपमा अग्नि-प्रतिरोधी भवनहरूलाई हेरेर भने: ‘यी त पूर्ण रूपमा सुरक्षित छन्।’ तर ती भवनहरू मानौं अलकत्राले बनेका भएझैँ भस्म भए। विनाशलाई रोक्न दमकलका उपकरणहरूले केही गर्न सकेनन्। अग्निनियन्त्रकहरू ती उपकरणहरू सञ्चालन गर्न असमर्थ भए।

“मलाई यो शिक्षा दिइएको छ कि जब प्रभुको समय आउँछ, यदि घमण्डी र महत्त्वाकांक्षी मानिसहरूको हृदयमा कुनै परिवर्तन भएको नहुने हो भने, मानिसहरूले यो थाहा पाउनेछन् कि जो हात उद्धार गर्नमा शक्तिशाली थियो, त्यही विनाश गर्नमा पनि शक्तिशाली हुनेछ। कुनै पनि सांसारिक शक्तिले परमेश्वरको हातलाई रोक्न सक्दैन। भवनहरू निर्माण गर्दा कुनै पनि यस्तो सामग्री प्रयोग गर्न सकिँदैन, जसले परमेश्वरले मानिसहरूलाई उहाँको व्यवस्थाको अवहेलना गरेको कारण र उनीहरूको स्वार्थी महत्त्वाकांक्षाका निम्ति प्रतिफल पठाउने आफ्नो नियुक्त समय आउँदा ती भवनहरूलाई विनाशबाट जोगाइराख्न सकोस्।” Testimonies, volume 9, 12, 13.