दानियलको पुस्तक - एकहत्तर नम्बर

इजकिएल अध्याय आठका चार घृणित कार्यहरूले आधुनिक इस्राएलका चार पुस्ताहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, र आधुनिक इस्राएलको आरम्भ प्राचीन इस्राएलको आरम्भद्वारा प्रतिरूपित गरिएको थियो। ती दुवै आरम्भिक इतिहासहरूले चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको समयमा आधुनिक इस्राएलको अन्त्यको साक्षी दिन्छन्। इस्राएलका यी दुई आरम्भहरू—प्राचीन शाब्दिक र आधुनिक आत्मिक—यहूदाबाट अलग हुँदा इस्राएलको उत्तरी राज्यको आरम्भिक इतिहासद्वारा प्रमाणित गरिएका छन्।

जब प्राचीन इस्राएलले सुनौलो बाछो खडा गर्‍यो, तिनीहरू भर्खरै मिश्रबाट बाहिर आएका थिए, त्यस भविष्यवाणीको परिपूर्तिमा जसले संकेत गरेको थियो कि परमेश्वरले तिनीहरूलाई एउटा राज्य बनाउनुहुनेछ। इस्राएलको उत्तरी राज्यका पहिलो राजा यारोबामको कथामा त्यही विशेषताहरू समावेश छन्। यारोबाम सुलेमानको क्रोधबाट बच्न मिश्रतिर भागेका थिए। अगमवक्ता अहियाहद्वारा उनलाई यो भविष्यसूचक प्रतिज्ञा दिइएको थियो कि बाह्र कुलहरूमध्ये दश कुलमाथि उनलाई राजा बनाइनेछ। भविष्यवाणी पूरा हुनुअघि, यारोबाम आफू र सुलेमानबीच दूरी राख्न मिश्रतिर भाग्ने थिए, सुलेमानको मृत्यु नभएसम्म।

राजा सोलोमनको मृत्यु भएपछि राज्य विभाजित हुनु थियो, र यारोबाम दस उत्तरी कुलहरूमाथि राजा हुनु थियो, तथा सोलोमनका छोरा रहूबियाम यरूशलेममा राजा हुनु थियो। कुलहरूको विभाजन हुनुअघि, यारोबाम मिश्रबाट बाहिर आउनु आवश्यक थियो।

तीन दिनको अवधिमा रहूबियामले कति मूर्खतापूर्वक व्यवहार गर्‍यो भन्ने कथाले वृद्ध पुरुषहरूको सल्लाहलाई उसले मूर्खतापूर्वक अस्वीकार गरेको कुरामाथि दोषारोपण गर्दछ, तर गोत्रहरूको विभाजन अगमवाणी गरिएको थियो, त्यसैले त्यो कुनै न कुनै प्रकारले त हुनै थियो। यहाँ भविष्यको एउटा लेखका निम्ति यो कुरा उल्लेखनीय छ कि विभाजनको प्रक्रियालाई विशेष रूपमा तीन दिन भनेर चिनाइएको थियो। मिलराइटहरूको इतिहासको अवधिमा ती दुई राज्यहरू फेरि एउटै राज्य बन्छन्, र जब उत्तरी र दक्षिणी गोत्रहरू मिलराइट इतिहासको अवधिमा एउटै राज्य बन्छन्, त्यो समय प्रकाशितवाक्य अध्याय चौधका तीन स्वर्गदूतहरूको आगमनको समयावधि हो। मिलराइट इतिहासका ती तीन स्वर्गदूतहरू रहूबियामको निर्णयका तीन दिनद्वारा पूर्वछायित गरिएका थिए। १७९८ देखि १८४४ सम्म, ती छयालिस वर्ष जब तीन स्वर्गदूतहरू आए, तिनै प्रतीकात्मक तीन दिन पनि थिए, जसबारे ख्रीष्टले यूहन्ना अध्याय दुईमा नष्ट गरिएको मन्दिर उठाउन उहाँलाई आवश्यक पर्नेछन् भनेर बताउनुभएको थियो, तर अध्ययनको त्यो भाग भविष्यको एउटा लेखका निम्ति हो।

जब रहबियामले तीन दिनको अन्त्यमा आफ्नो मूर्खतापूर्ण घोषणा गरे, तब राज्यहरू विभाजित भए।

यरोबामलाई एउटा राज्य दिइनेछ भन्ने अगमवाणी पूरा भएको थियो, र त्यो उसले मिश्रबाट बाहिर आएको समयमा नै पूरा भएको थियो। परमेश्वरले आफ्नो नाउँ राख्न चुनिएको सहर यरूशलेममा परमेश्वरको पवित्रस्थान रहेकोले ईर्ष्यालु भई, यरोबामले केवल यरूशलेममै सम्पन्न गरिनुपर्ने ठहराइएको पवित्रस्थान, पूजाहारीत्व र आराधना-सेवालाई नक्कल गर्न आरम्भ गर्‍यो। उत्तरका दस कुलहरूमा नक्कली आराधना-प्रणाली स्थापना गर्ने यरोबामको कार्य, हारून र सुनको बाछाको विद्रोहसँग प्रत्यक्ष समानान्तर छ, र यसरी यसले चाँडै आउन लागेको आइतबार-व्यवस्थाको मात्र होइन, 1863 को विद्रोहको पनि अर्को साक्षी प्रदान गर्दछ।

यारोबामको विद्रोहले आरोनको विद्रोह, १८६३ मा प्रोटेस्टेन्ट सिङ्गको विद्रोह, र चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको समयमा रिपब्लिकन सिङ्गको विद्रोहमाथि राख्न सकिने सत्यको अर्को रेखा प्रदान गर्दछ, र यसो गर्दा यसले भविष्यसूचक साक्ष्यलाई अझ विस्तृत बनाउँछ। आरोनको सुनको बाछाको विद्रोहमा, परमप्रभुले पूजाहारी पदको चयन गर्ने अभिषिक्त विधिलाई परिवर्तन गर्नुभयो।

विद्रोह हुनुभन्दा पहिले कुनै पनि गोत्रका जेठाजेठी पुत्रले पूजाहारी सेवामा सम्मिलित हुनुपर्ने थियो। तर हारूनको सुनको बाछोसम्बन्धी विद्रोहमा केवल लेवीको गोत्र मात्र मोशासँग उभियो। यसै कारण परमेश्वरले पूजाहारी सेवाका लागि पुरुषहरू नियुक्त गर्ने ठहराइएको विधि परिवर्तन गर्नुभयो, र त्यसपछि देखि पूजाहारी सेवा केवल लेवीको परिवारबाट मात्र बनेको हुने भयो।

यारोबामले परमेश्वरले हारूनको विद्रोहमा सम्पन्न गर्नुभएको कार्यको नक्कल गरे, जब परमेश्वरले लेवी कुलबाट एउटा नयाँ पूजाहारी पद स्थापना गर्नुभएको थियो; किनकि यारोबामले “जनताका सबैभन्दा तल्लो वर्गका मानिसहरूलाई पूजाहारी बनाए, जो लेवीका सन्तानहरू थिएनन्।” उत्तरी दश कुलको राज्यको प्रारम्भमा भएको यो विद्रोह हारून र नाच्ने मूर्खहरूको विद्रोहसँग समानान्तर छ। राज्य स्थापना हुनेछ भनी प्रतिज्ञा गरिएको एउटा भविष्यवाणीको परिपूर्तिमा, यो विद्रोह मिश्रबाट बाहिर आएपछि भएको थियो। दुवै अवस्थाहरूमा एउटा नयाँ पूजाहारी पद स्थापना गरियो, जुन पूजाहारीहरू चयन गर्ने अघिल्लो व्यवस्थाबाट भएको परिवर्तन थियो।

हारूनको सुनौलो बाछाको विद्रोह पुनः दोहोरियो, तर यारोबामद्वारा त्यो दोब्बर बनाइयो, किनकि उसले दुईवटा सुनौला बाछा बनाएर तिनलाई दुई शहरमा स्थापना गर्‍यो। दान शहरले राज्यकौशललाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, किनकि “दान” को अर्थ “न्याय गर्नु” हो, र बेतेल शहरले मण्डलीय कौशललाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, किनकि “बेतेल” को अर्थ “परमेश्वरको घर” हो। ती सुनौला बाछाहरूमा हारूनको बाछाकै समान प्रतीकात्मकता थियो, तर दुई शहरद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको मण्डली र राज्यको एकताको थप साक्षीसहित। बाछा मूर्तिपूजक बलिको सर्वोच्च रूप थियो, र त्यसकारण यसले ख्रीष्टको एउटा जाली बलिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। सुन बाबेलको प्रतीक हो, र बाछा एउटा पशुको प्रतिमा थियो। जसरी हारूनले आराधनाको एउटा झूटा दिन ठहरायो, त्यसरी नै यारोबामले पनि एउटा चाड ठहरायो, र उसले चाडको मिति यरूशलेममा हुने साँचो आराधनाको समयसँग मेल नखाने गरी सुनिश्चित गर्‍यो।

चाँडै नै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाका सबै तत्त्वहरू यारोबामको विद्रोहसम्बन्धी साक्ष्यमा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्; झूटा बलि (बाछो), झूटा ख्रीष्ट (वेदी), पशुको प्रतिमा (मण्डली र राज्यको संयोजन), उपासनाको झूटो दिन (आइतबार) र जाली पूजाहारीत्व।

प्राचीन इस्राएलको आरम्भ, राज्यको रूपमा उत्तरका दस गोत्रहरूको आरम्भ, र एडभेन्टवादको आरम्भ—यी सबैमा उही भविष्यवाणीसम्बन्धी तत्त्वहरू विद्यमान छन्, र तिनीहरू संयुक्त रूपमा चाँडै आउने आइतबारको व्यवस्थाका भविष्यवाणीसम्बन्धी तत्त्वहरू पहिचान गराउँछन्। प्राचीन इस्राएल मिस्रको दासत्वबाट निस्केर आएको थियो, यारोबाम मिस्रबाट निस्केर आए, जहाँ तिनी सुलेमानको सतावटबाट बच्न भागेर गएका थिए, र मिलेराइट एडभेन्टवाद भर्खरै पोपसत्ताको दासत्वबाट निस्केर आएको थियो।

लेवीको पूजाहारी पद आरोनको विद्रोहको समयमा स्थापित गरियो, मानिसहरूमध्ये सबैभन्दा नीचहरूको जाली पूजाहारी पद यारोबामको साक्ष्यमा खडा गरियो, र जब प्रभु मिलेराइट एडभेन्टवादसँग वाचामा प्रवेश गर्नुभयो, पत्रुसका अनुसार, मिलेराइटहरू “a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light” थिए। मिलेराइटहरूलाई बोलाइएको प्रकाश मिलरका रत्नहरूको प्रकाश थियो, जुन हबक्कूकका दुई पाटीहरूमा प्रस्तुत गरिएको थियो, र जुन आरोनको विद्रोहको इतिहासमा दस आज्ञाका दुई पाटीहरूद्वारा प्रतिरूपित गरिएको थियो। उनीहरूलाई जस अन्धकारबाट बोलाइयो, त्यो पोपीय शासनका अन्धकार युगहरू थिए, जुन मिश्रको दासत्वको अन्धकारद्वारा प्रतिरूपित गरिएको थियो।

जब ख्रीष्टले अन्यजातिवाद र पोपवादी व्यवस्थाद्वारा कुल्ची पारिएको मन्दिरलाई पुनः खडा गर्नुभयो, उहाँले 1798 देखि 1844 सम्मका छयालीस वर्षमा त्यसो गर्नुभयो। जब उहाँले मन्दिर खडा गरिसक्नुभयो, तब वाचाको दूतको रूपमा उहाँ 22 अक्तोबर, 1844 मा अकस्मात् आफ्नै मन्दिरमा आउनुभयो, किनकि उहाँले कुल्ची पारिएको र नष्ट पारिएको मन्दिरलाई खडा गर्नुभएको थियो, र उहाँले लेवी कुलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एक पूजाहारी वर्गलाई पनि शुद्ध पार्नुभयो।

१८४४ अक्टोबर २२ मा ख्रीष्ट अचानक आफ्नो मन्दिरमा आउनुभयो र लेवीय पूजाहारीत्वद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एक जनसमूहसँग करारमा प्रवेश गर्नुभयो; तर १८६३ सम्म आइपुग्दा, तिनीहरूले हारूनको विद्रोहलाई पुनः दोहोर्‍याएका थिए, र मिलरवादी पूजाहारीत्व लाओदिकियाई पूजाहारीत्वमा रूपान्तरित भयो, जसलाई सबैभन्दा नीच मानिसहरूमध्येबाट चुनिएको यारोबामको पूजाहारीत्व, तथा हारूनका नाच्ने मूर्खहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। तैपनि यारोबामको विद्रोहको साक्ष्यमा १८६३ को विद्रोहसम्बन्धी अझ ठूलो साक्ष्य निहित छ। जब यारोबामले आफ्नो झूटा आराधना-प्रणालीको उद्घाटन गर्‍यो, तब यरूशलेमबाट एक अगमवक्ता यारोबामको विद्रोहलाई हप्काउन पठाइयो, जसको प्रतिरूपस्वरूप मिलरवादी एडभेन्टवादलाई विश्रामको दिनका रूपमा दश आज्ञाको शबाथ स्वीकार गर्न अगुवाइ गरियो।

जब एडभेन्टवादले तेस्रो स्वर्गदूतको ज्योति र पवित्रस्थानलाई स्वीकार गर्‍यो, तब तिनीहरूले सन् १७९८ मा अन्त्यको समयमा आरम्भ भएको मोहर खोलिने कार्यको बढ्दो ज्योतिलाई अस्वीकार गरेका ती प्रोटेस्टेन्टहरूलाई एक प्रकारको धिक्कारको प्रतिनिधित्व गरे। जसरी प्राचीन इस्राएलले आफ्नो मिश्रदेशीय दासत्वको समयमा विश्रामदिन बिर्सिएको थियो, त्यसरी नै सन् १७९८ आइपुग्दासम्म उजाडस्थानको मण्डलीले पनि विश्रामदिन बिर्सिसकेको थियो। मिलेराइटहरूद्वारा ल्याइएको न्याय-घडीको सन्देशको बढ्दो ज्योतिले अन्ततः पवित्रस्थान र परमेश्वरको व्यवस्थातर्फ डोर्‍यायो।

त्यो ज्योति अक्टोबर २२, १८४४ मा आयो, र यसले क्याथोलिकमतका झूटा सिद्धान्तहरूबाट पूर्णतः बाहिर निस्कन बोलाइएका मानिसहरूलाई झूटा आराधनाप्रति गरिएको एक ताडना प्रकट गर्‍यो। सूर्यको आराधना भनेको क्याथोलिकमतले आफ्नै गोठमा फर्केका मण्डलीहरूमाथि प्रयोग गरेको आफ्नो अधिकारको छाप हो। त्यो ताडना यरोबामले आफ्नो झूटा आराधना-प्रणालीको उद्घाटन गर्दा प्रतिरूपित गरिएको छ।

हारून र यारोबामको साक्ष्यमा प्रकट सुनौला बाछाहरूको विद्रोहसँगै, यारोबामले स्थापित गरेको झूटा आराधना-प्रणालीको वास्तविक उद्घाटन पनि उसको साक्ष्यमा समावेश छ। त्यो उद्घाटनले यरूशलेममा सम्पन्न गरिनुपर्ने आराधना र यारोबामको जालसाजीपूर्ण प्रणालीबीचको भिन्नतालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। 1798 देखि 1844 सम्म, प्रभुले आफ्ना जनहरूलाई पोपसत्तात्मक शासनको अन्धकारबाट प्रकाशको पुस्तक अध्याय चौधका तीन स्वर्गदूतहरूले प्रतिनिधित्व गर्ने अद्भुत भविष्यवाणीमय ज्योतिमा बाहिर ल्याउनुभयो। प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूले त्यस ज्योतिलाई अस्वीकार गरे, र त्यसो गर्दा तिनीहरू 1844 मा क्याथोलिकवादका छोरीहरू बने।

यारोबामको उपासनाले क्याथोलिक उपासना-प्रणालीको प्रतीकात्मक रूप प्रस्तुत गर्‍यो, र उसको कथामा इस्राएलको उत्तरी राज्यले क्याथोलिकवादको त्यस झूटा प्रणालीलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसमा मिलेराइट इतिहासका प्रोटेस्टेन्टहरूले रहिरहन रोजे। त्यस प्रणालीको प्रतीक सूर्यको उपासना हो।

सन् 1844 को अक्टोबर 22 मा परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गरेका विश्वासयोग्य र बुद्धिमान कन्याहरूले भर्खरै क्याथोलिकवादको प्रभावतर्फ फर्केका र रोमका छोरीहरू बनेका प्रोटेस्टेन्टहरूका निम्ति एक ताडना प्रतिनिधित्व गरे। यारोबामको नक्कली आराधना-प्रणालीको उद्घाटनमा यहूदाबाट एक अगमवक्ता आए र यारोबामलाई ताडना दिए; यसरी उनले परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गरेका र परमेश्वरको व्यवस्था चिन्न डोर्याइएका विश्वासयोग्य कन्याहरूको प्रतीकात्मक पूर्वछाया प्रस्तुत गरे। 1863 को विद्रोहलाई विचार गर्दा त्यस अगमवक्ता र उनले यारोबामलाई दिएको ताडनाको कथा अत्यन्त शिक्षाप्रद छ, तैपनि आरम्भसँगै अन्त पनि स्थापित नगरुञ्जेल त्यस कथाले प्रतीक्षा गर्नुपर्छ।

प्राचीन इस्राएलको आरम्भ, यारोबामको राज्य, र आधुनिक इस्राएल—यी सबै एक-अर्कासँग मेल खान्छन्, र मिलेर तिनीहरूले चाँडै आउन लागेको आइतबार व्यवस्थाको समयमा, प्रकाश १३ को पृथ्वीको पशुको अन्त्यका तीन साक्षीहरू प्रदान गर्छन्। २२ अक्टोबर, १८४४ मा मिलेराइट एडभेन्टिज्मका विश्वासयोग्यहरू पृथ्वीको पशुको साँचो प्रोटेस्टेन्ट सिङ्ग बने, र तिनीहरूले यो काम त्यस इतिहासमा गरे, जुन १७९८ मा अन्तको समयदेखि आरम्भ भएको थियो। १७९८ बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्य, अर्थात् संयुक्त राज्य अमेरिका, तथा संयुक्त राज्य अमेरिकामा एडभेन्टिज्मको साँचो प्रोटेस्टेन्ट सिङ्गको स्थापना, को आरम्भ थियो। त्यस आरम्भिक इतिहासमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको अन्तिम इतिहासको प्रतिनिधित्व हुन्छ, किनकि येशूले सधैँ कुनै वस्तुको अन्त्यलाई त्यसै वस्तुको आरम्भद्वारा चित्रित गर्नुहुन्छ।

प्राचीन, आधुनिक, र यारोबामको इस्राएलका प्रारम्भिक तीन साक्षीहरूले पृथ्वीको पशुको अन्त्यलाई दृष्टान्तस्वरूप देखाउँछन्, तर यहूदाबाट आएका र यारोबामलाई धिक्कार गर्ने अगमवक्ताको साक्षी प्रस्तुत गर्नुभन्दा पहिले अर्को एउटा अन्त्यलाई पनि पूर्वरूपमा स्थापित गरिनु आवश्यक छ। समावेश गरिनुपर्ने त्यो अन्त्य-इतिहास भनेको अगमवक्ता इजकिएलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका इस्राएलका उत्तरी र दक्षिणी राज्यहरूको अन्त्य हो।

यो बिर्सनु हुँदैन कि हामी अहिले जसको चित्रण गरिरहेका छौं, त्यो भनेको १८६३ को विद्रोह हो, जुन इजकिएल अध्याय आठको पहिलो घृणित कुराद्वारा चिह्नित गरिएको छ, अर्थात् डाहको प्रतिमा। इजकिएलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएझैं उत्तरी र दक्षिणी राज्यहरूको अन्त्यको विषयमा हामीले एकपटक विचार गरिसकेपछि, १८६३ को विद्रोह हारून र यारोबामको विद्रोहद्वारा चित्रित गरिएको थियो भन्ने, र यसले लाओडिसियाई एडभेन्टिज्मका चार पुस्तामध्ये पहिलो पुस्ताको आरम्भलाई चिन्हित गर्दछ भन्ने कुरालाई समर्थन गर्न हामीसँग पर्याप्तभन्दा बढी प्रमाण हुनेछ।

हामी यो अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौँ।