दानिएलको पुस्तक - संख्या छयत्तर

१८५६ मा “सात समय”को ज्योति अनमुद्रित गरियो, र १८६३ सम्म आइपुग्दा त्यो ज्योति अस्वीकार गरियो। यहूदाबाट आएका अगमवक्ताले त्यो ज्योति दुष्ट राजा यारोबामकहाँ ल्याए, र यारोबामले त्यो ज्योति अस्वीकार गर्‍यो। यशैयाले त्यही ज्योति दुष्ट राजा आहाजकहाँ ल्याए, र उसले पनि त्यसलाई अस्वीकार गर्‍यो। शीलोहको पोखरीसँग सम्बन्धित ज्योति अस्वीकार गरेका कारण, यारोबामको (उत्तरी) र आहाजको (दक्षिणी) दुवै राज्यहरू क्रमशः ई.पू. ७२३ र ई.पू. ६७७ मा उत्तरबाट आएका एक राजाद्वारा दासत्वमा लगिए।

मोशाले, हारूनको विद्रोहमा; यशैयाले आहाजसँग र यर्मियाले अन्य राजाहरूसँग, मिलेराइट इतिहासका विश्वासीहरूलाई प्रतिनिधित्व गरे, जसले सबैले अन्त्य-दिनको विद्रोहमा ज्योतिका सन्देशवाहकहरूलाई प्रतिनिधित्व गरिरहेका थिए। सन् 1863 को अन्त्य-दिनको “पहिलो” सङ्कट, र प्रकाशको पुस्तक अध्याय ११ को “ठूलो भूकम्प” (छिट्टै आउने आइतवार व्यवस्था) को अन्त्य-दिनको “अन्तिम” सङ्कट, यी सबै भविष्यसूचक रेखाहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। यहूदाबाट आएको अगमवक्ता त्यस्तो अगमवक्ताको प्रतिनिधित्व गर्दछ, जो आफ्नो जिम्मेवारीबाट पछि हट्यो, र अन्ततः धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादसँग एउटै चिहानमा गाडियो। उसको मृत्यु र उसको गाडाइ बेतेलका झूटा अगमवक्ताको भोजन र पेय ग्रहण गर्ने उसको रोजाइको प्रत्युत्तरमा भयो।

आइतबारको व्यवस्थाको समयमा पापतन्त्र (अश्शूरका राजा) द्वारा पराजित हुने न्याय, जसको प्रतिरूप यारोबाम र आहाजका उत्तरी तथा दक्षिणी राज्यहरूको तितरबितर हुनुमा देखाइएको थियो, यहूदी अगमवक्ताको भाग्यसँग मेल खान्छ; किनकि उनी एउटा “सिंह” र एउटा “गधा” को बीचमा मरे। “सिंह” बाबेलको प्रतीक हो, जुन अन्तिम दिनहरूमा पापतन्त्र हो।

यहूदी भविष्यवक्ता दुई प्रतीकहरूको बीचमा मरे। सिंह बाबेलको प्रतीक हो, र अन्तिम दिनहरूको आधुनिक बाबेल उत्तरका राजाको प्रतीक हो, जो दानिएल अध्याय एघार, पद पैँतालीसमा कसैले सहायता नगरी आफ्नो अन्त्यमा पुग्छ। उसको अधिकारको चिन्ह सूर्य-पूजा हो, जुन चौथो घिनलाग्दो कुरा हो, र जहाँ लाओदिकेयाई एडभेन्टवादको चौथो पुस्ता इजकिएल अध्याय आठमा सूर्यतर्फ निहुरिरहेको रूपमा चित्रित गरिएको छ। मिलरको सपनामा उनलाई यो देखाइयो कि केवल रत्नहरू मात्र छरिएर ढाकिएका थिएनन्, तर सन्दूक आफैं पनि, जसले बाइबलको प्रतिनिधित्व गर्थ्यो, च्यातिएको थियो।

एडभेन्टवादको तेस्रो पुस्तामा बाइबलका तथाकथित आधुनिक अनुवादहरूको प्रयोगलाई परिचित गराउने कार्य एडभेन्टवादको नेतृत्वद्वारा प्रवर्द्धन गरियो। ती तथाकथित आधुनिक अनुवादहरू भ्रष्ट पारिएका पाण्डुलिपिहरूको एउटा समूहबाट उत्पन्न भएका थिए, जसलाई पापको मानिसका धर्मशास्त्रीहरू तथा धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादले प्रवर्द्धन गर्छन्। मिलरको कास्केट निष्कलङ्क पाण्डुलिपिहरूबाट अनुवाद गरिएको किङ जेम्स भर्सन थियो।

लाओदिकीय अद्वेन्टवादको चौथो पुस्तासम्म आइपुग्दा, मण्डलीले विश्व मण्डली परिषद्सँग, अर्थात् रोमी मण्डली र त्यसकी छोरीहरूको महासंघसँग, आफूलाई जोडीसकेको थियो। अद्वेन्टवादले वर्षौँसम्म, आफ्ना निदाएका झुण्डको हितका निम्ति, आफूहरू विश्व मण्डली परिषद्मा केवल “पर्यवेक्षक” मात्र भएको दाबी गरिरह्यो, तर त्यस दुष्ट महासंघका विधानहरूले यो प्रकट गरिदिए कि “पर्यवेक्षक” को हैसियत भनेको पूर्ण मतदान-अधिकारयुक्त सदस्य नै हो!

तिनीहरूको चौथो पुस्तामा तिनीहरूले “पापको मानिस” लाई दुई पटक स्वर्ण पदक प्रदान गरे। ती पदकमध्ये कम्तीमा एउटा पदकमा ख्रीष्टको दोस्रो आगमनसम्बन्धी क्याथोलिक बुझाइ अंकित गरिएको थियो, जसमा उहाँको पुनरागमनमा येशूले पृथ्वीमाथि आफ्नो पाउ राख्नुभएको दृश्य प्रस्तुत गरिएको थियो; साथै त्यसमा ख्रीष्टको पछाडि क्याथोलिक सूर्य-प्रभामण्डल थियो, र चौथो आज्ञाको क्याथोलिक संक्षिप्त रूप पनि समावेश गरिएको थियो, जसले केवल यसो भन्थ्यो, “विश्रामदिन सम्झ।” एक अदालती कार्यवाहीमा (जुन कानुनी घोषणा हो), जनरल कन्फरेन्सका अध्यक्षले यस्तो साक्ष्य दिए, जहाँ उनले पहिचान गराए कि सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट कलीसियाले पहिले पोपसत्तालाई ख्रीष्टविरोधी ठान्ने गर्थ्यो, तर उनको कलीसियाले धेरै पहिले नै त्यस विश्वासलाई “इतिहासको फोहोरको थुप्रोमा” फालिसकेको छ।

चौथो घृणित काम (पुस्ता) त्यो हो जहाँ यरूशलेमको मण्डलीका पच्चीस अगुवाहरू सूर्यलाई दण्डवत् गर्छन्। प्रगतिशील घृणित कामहरू प्रवेशद्वारमा स्थापना गरिएको ईर्ष्याको प्रतिमाबाट सुरु भए, जसले सुरुआतलाई चिन्हित गर्‍यो। यहूदाबाट आएको अगमवक्ता अन्ततः धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादसँगै गाडिन्छ, र सिंहले (बेबिलोनले) उसलाई मार्छ, किनकि ऊ धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादकै कार्यपद्धतितर्फ फर्कियो, र यसैले रोमले नै दर्शन स्थापित गर्छ भन्ने कुरा चिन्न असमर्थ हुन्छ; अनि जहाँ पापको मानिसको प्रतीकद्वारा कुनै दर्शन स्थापित हुँदैन, त्यहाँ अन्ततः तिमी पापको मानिसकै पक्षमा पुग्छौ।

यहूदी भविष्यद्वक्ता बेतेलका झूटा भविष्यद्वक्तासँग गाडिए, जसले उनलाई आफ्नो “भाइ” भनेर चिनायो, र उनी दुई प्रतीकहरूको बीचमा मृत अवस्थामा भेटिए। “सिंह”ले ख्रीष्टविरोधीलाई नबुझ्ने उनको असफलतालाई प्रतिनिधित्व गर्थ्यो, र “गधा” इस्लामको प्रतीक हो। सेप्टेम्बर 11, 2001 सम्बन्धमा आफ्नो मौनताद्वारा लाओडिसियाली एड्भेन्टवादले पहिले नै यो देखाइसकेको छ कि त्यसले तेस्रो हायको इस्लामसम्बन्धी विषयलाई मध्यरात्रिको पुकार, पछिल्लो वर्षाको सन्देश हो भन्ने कुरा चिन्दैन। पछिल्लो वर्षाको सन्देशलाई नचिन्नु भनेको मृत्यु हो! पछिल्लो वर्षा सेप्टेम्बर 11, 2001 मा आरम्भ भयो, जब प्रकाश 18 को शक्तिशाली स्वर्गदूत ओर्लियो, जब न्यु योर्क शहरका महान् भवनहरू ढालिए। “वर्षा” एक सन्देश हो, र त्यसलाई ग्रहण गर्न सन्देशलाई चिन्नु अनिवार्य छ।

“सम्पूर्ण पृथ्वी” ले ११ सेप्टेम्बर, २००१ मा के भयो भन्ने जान्दछ, तर त्यहाँबाट आरम्भ हुने र अन्ततः परमेश्वरको महिमाले सम्पूर्ण पृथ्वीलाई आलोकित गर्ने सन्देश प्राप्त गर्नका लागि, त्यस सन्देशलाई चिनिनु आवश्यक छ। “चिन्ने” शब्दको अर्थ हो, “त्यस ज्ञानको स्वीकारोक्तिसहित वा त्यसविना, कुनै कुराको ज्ञानलाई पुनः स्मरण गर्नु वा पुनः प्राप्त गर्नु। हामी टाढाबाट कुनै व्यक्तिलाई चिन्छौँ, जब हामीले उसलाई पहिले देखेका थियौँ, वा पहिलेबाट नै चिन्तथ्यौँ भन्ने कुरा स्मरण गर्छौँ। हामी उसका मुखाकृति वा उसका स्वरलाई चिन्छौँ।” वेब्स्टरको १८२८ शब्दकोश।

लाओडिकीया अवस्थाको कुनै एड्भेन्टिस्टले २००१ सेप्टेम्बर ११ मा आइपुगेको पछिल्लो वर्षाको सन्देश चिन्न सक्ने एकमात्र उपाय यही हो कि तिनीहरूले विगतमा दैवी शक्तिको उही प्रकटीकरण देखिसकेको कुरा चिन्नुपर्छ। १८४० अगस्ट ११ मा, प्रकाशितवाक्य १० को शक्तिशाली स्वर्गदूत ओर्लियो, जब इस्लामको दोस्रो हायको भविष्यवाणी पूरा भयो। त्यो इतिहास २००१ सेप्टेम्बर ११ मा पूर्णतः दोहोरियो, जब इस्लामको तेस्रो हायको भविष्यवाणी पूरा हुँदा प्रकाशितवाक्य १८ को शक्तिशाली स्वर्गदूत ओर्लियो; र तेस्रो हायको इस्लामलाई नचिन्नु भनेको जङ्गली अरब गधाले बोकेर आधुनिक बेबिलोनको सिंहद्वारा ल्याइने मृत्युमा पुर्‍याइनु हो।

मुद्राले बन्द गरिएको पुस्तक पढ्न नसक्ने एप्रैमका मतवालाहरूले मिलेराइट इतिहासको पुनरावृत्ति देख्न सक्दैनन्, किनकि त्यो पहिचान “पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति” भन्ने पछिल्लो वर्षाको पद्धतिमा आधारित छ। मिलेराइट इतिहासमा परमेश्वरको शक्तिको प्रकटता अन्तिम दिनहरूमा पुनः दोहोरिन्छ भन्ने अवधारणालाई धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवाद र क्याथोलिकवादको पद्धतिद्वारा कायम राख्न सकिँदैन।

आधुनिक इस्राएलका अन्धा अगुवाहरू आफ्नो कार्यपद्धतिद्वारा बाध्य भई यस सत्यलाई अस्वीकार गर्छन् कि अन्तिम दिनहरूमा, पहिलेका वर्षहरूमा जस्तै, परमेश्वरको शक्तिको प्रकटता पुनः दोहोरिनेछ।

यरूशलेमका अशिक्षित जनमाथि शासन गर्ने विद्वान् मानिसहरूको लाओदिकी अन्धोपनाले पछिल्लो वर्षालाई चिन्न सक्दैन; किनकि तिनीहरूले केवल भ्रष्ट बाइबलीय पद्धति अपनाएका मात्र होइनन्, तर तिनीहरूको झूटा तर्कले निकालेका निष्कर्षहरूले तिनीहरूलाई यस्तो अवस्थामा पुर्‍याएको छ कि अघिल्ला युगहरूमा जस्तै परमेश्वरको शक्तिको कुनै पनि भावी प्रकटीकरणलाई तिनीहरूले अस्वीकार गर्नेछन्। तैपनि मलाकी ३ ले देखाउँछ कि जब करारका सन्देशवाहकले लेवीका सन्तानहरूलाई शुद्ध पार्नुहुन्छ, तब भेटी प्राचीन दिनहरूमा जस्तै हुनेछ।

यहूदी भविष्यवक्ताको मृत्यु आधुनिक बेबिलोनको “सिंह”द्वारा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जुन भविष्यवाणीमूलक इतिहासको दर्शन स्थापना गर्ने भविष्यसूचक प्रतीक हो, र “गधा”द्वारा पनि। धर्मशास्त्रहरूमा इस्लामको पहिलो उल्लेख त्यतिखेर हुन्छ, जब इश्माएललाई “जङ्गली मानिस”को रूपमा परिचित गराइन्छ।

शास्त्रहरूमा “प्रथम उल्लेखको नियम” ले यस कुरालाई पहिचान गराउँछ कि त्यस प्रतीकका सबै विशेषताहरू त्यहीँ समावेश भएका हुन्छन्, किनकि परमेश्वरको वचन एउटा बीउ हो, र बीउमा सम्पूर्ण बिरुवालाई फलित गराउन आवश्यक सम्पूर्ण डीएनए निहित हुन्छ। “जङ्गली मानिस” भनेर अनुवाद गरिएको शब्द “जङ्गली अरब गधा” का लागि प्रयोग हुने शब्द हो। सत्यका शास्त्रहरूमा “गधा” इस्लामका प्रतीकहरूमध्ये एक हो।

इजकिएलको सन्तीसौँ अध्यायमा रहेको, जहाँ मृत हड्डीहरू जीवित भई उठेर एक शक्तिशाली सेनाका रूपमा खडा हुन्छन्, त्यो सन्देश तेस्रो हायको इस्लामको सन्देश हो, र त्यो सन्देश अन्तिम दिनहरूको मध्यरातको पुकारको सन्देश हो। सिस्टर ह्वाइटले प्रत्यक्ष रूपमा शिक्षा दिनुहुन्छ कि ख्रीष्टको यरूशलेमतर्फको विजयोल्लासपूर्ण प्रवेशले मध्यरातको पुकारको सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गरेको थियो।

येशू ख्रीष्टको प्रकाश अन्तिम दिनहरूमा खोलिने अन्तिम सन्देश हो, र यसमा तेस्रो धिक्कारको इस्लाम समावेश छ। जब ख्रीष्ट, जो खोलिने सन्देश हुनुहुन्छ, यरूशलेममा प्रवेश गर्नुभयो, र यसरी अन्तिम दिनहरूको मध्यरातको पुकारको प्रतिरूप हुनुभयो, उहाँलाई एउटा “गधा”ले बोकेको थियो (उहाँको सन्देश बोकेको थियो)। ख्रीष्टको धार्मिकताको अन्तिम सन्देश इस्लामद्वारा बोकिन्छ।

इस्लाम एउटा जङ्गली मानिस थियो, छ, र रहनेछ, जसको प्रतिनिधित्व जङ्गली अरबी गधाले गर्दछ; र हेर्न चाहने जो कोहीले (र हेर्न नचाहनेहरू पनि धेरै छन्) सजिलै “पहिचान” गर्न सक्छन् कि अहिले इस्लामद्वारा सञ्चालन भइरहेको युद्ध जङ्गली उन्मत्तता हो। परलोकमा कुनै ठूलो यौनिक प्रतिफल प्राप्त हुनेछ भन्ने विश्वाससहित आत्महत्या गर्न तत्पर हुनु शैतानी उन्मत्तता हो। इस्लामको पहिलो उल्लेखमै यसले इस्लाम एउटा जङ्गली मानिस हुनेछ भनेर पहिचान गरेको थियो।

इस्लामको युद्धले सम्पूर्ण मानवजातिलाई तेस्रो विपत्तिको तीव्रतासाथ बढ्दै जाने युद्ध लड्नका निम्ति एकसाथ ल्याउँछ। इस्लाम एक-विश्व सरकारको कार्यान्वयनका लागि भविष्यसूचक तर्क हो, र वैश्विकतावादीहरूले सिकाएका छन् कि उनीहरूले दोस्रो विश्वयुद्धपछि यहूदीहरूलाई जानाजानी इस्राएलको भूमिमा पुनः ल्याए, ताकि यहूदीहरूप्रति इस्लामको प्राचीन घृणालाई प्रयोग गरेर तेस्रो विश्वयुद्धको आरम्भ गराउन सकून्। वैश्विकतावादीहरू विश्वास गर्छन्, र दशकौँदेखि सिकाउँदै आएका छन्, कि आफ्नो एक-विश्व सरकार स्थापना गर्न उनीहरूलाई तेस्रो विश्वयुद्ध आवश्यक पर्नेछ। वैश्विकतावादीहरूको भ्रष्ट अभिप्रेरणाहरू, जसरी तिनलाई तिनकै आफ्नै शब्दहरूमा व्यक्त गरिएको छ, इस्लामको बाइबलीय भूमिकासँग मेल खान्छ।

इश्माएलको भविष्यसूचक डीएनएको सम्भवतः सबैभन्दा गम्भीर पक्ष, उसलाई पहिलोपटक उल्लेख गरिएको पदमै, यो तथ्य हो कि उसको आत्मा, जो “जंगली मानिस” को आत्मा हो, “आफ्ना सबै दाजुभाइहरूको सामुनै वास गर्छ।” तेस्रो धिक्कारमा कट्टर इस्लामका केही सम्प्रदायहरू मात्र संलग्न हुनेछन् भन्ने धारणा परमेश्वरको वचनसँग मेल खाँदैन। हरेक धार्मिक आस्थामा केही खराब मानिसहरू हुन्छन्, र मुस्लिम धर्मको बहुसंख्यक भाग शान्तिप्रिय नागरिकहरू हुन् भन्ने प्रचलित राजनीतिक रूपमा शिष्ट दृष्टिकोण न त तिनीहरूको आफ्नै पवित्र पुस्तकसँग सहमत छ, न त बाइबलसँग।

कुरानले सिकाउँछ कि अल्लाहका प्रत्येक अनुयायीको कर्तव्य सम्पूर्ण संसारलाई शरिया कानूनअनुसार अनुरूप बनाउनु हो, र उत्पत्तिको पुस्तकमा इस्लामको पहिलो उल्लेखले यो संकेत गर्दछ कि इश्माएलको “जंगली मानिस” आत्मा इस्लामका प्रत्येक अनुयायीमा हुनेछ। कुरानले आफ्ना अनुयायीहरूलाई प्रत्यक्ष रूपमा यो सिकाउँछ कि जहाँ तिनीहरूसँग अझै जनसमुदायमाथि आफ्नो धार्मिक शासन बलपूर्वक थोपर्ने क्षमता छैन, त्यस्ता क्षेत्रहरूमा तिनीहरूले शिष्टता देखाएझैँ गर्नेछन्, ठीक क्याथोलिक धर्मझैँ।

यहूदाहका अगमवक्ताले यारोबामको राज्य पहिलो पटक स्थापना हुँदा उसको सामना गरे। पतित प्रोटेस्टेन्टवाद सन् 1844 मा आरम्भ भयो, र त्यसलाई तुरुन्तै मिलरवादी एडभेन्टवादले सामना गर्‍यो, जसले परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गरी सातौँ-दिनको विश्रामदिन सहित परमेश्वरको व्यवस्था पत्ता लगाएको थियो। मिलरवादी एडभेन्टवादलाई, यर्मियाहद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएझैँ, परमेश्वरकहाँ फर्कन, तर “ठट्यौलाहरूको सभामा” कहिल्यै नफर्कन भनिएको थियो। यहूदाहका अगमवक्तालाई आफू आएको उही बाटो भएर नफर्कन, न त बेतेलका झूटा अगमवक्ताको भोजन वा पेय ग्रहण गर्न भनिएको थियो, तर उनले त्यसो गरे। यहूदाहका अगमवक्ताको मृत्यु प्रतीकात्मक रूपमा दुई प्रतीकहरूको बीचमा राखिएको थियो, जसले पोपतन्त्र र इस्लामको प्रतिनिधित्व गर्दथे। लौडिसियाली एडभेन्टवादले ती दुई सत्य देख्न सक्दैन, किनकि सन् 1863 मा तिनीहरूले आफ्नै आत्मिक आँखाहरू फोडे, र एडभेन्टवादका जगहरू जाली सिक्का र रत्नहरूद्वारा, तथा पतित प्रोटेस्टेन्टवाद र क्याथोलिकवादको कार्यविधिद्वारा स्थापित गर्न विलियम मिलरले प्रयोग गरेका रत्नहरू र कार्यविधिलाई ढाकछोप गर्ने प्रक्रिया आरम्भ गरे।

“माटोको ब्रस मानिस” अहिले आफ्नो भुइँ बढार्दै हुनुहुन्छ, र रत्नहरूलाई पुनर्स्थापित गरेर मिलरलाई आफ्ना मेजमाथि राख्नका लागि दिँदै हुनुहुन्छ, तर एडभेन्टवाद यस विश्वासद्वारा अन्धो बनाइएको छ कि १८४४ मा उहाँका जनका रूपमा उठाइएका अवशेष जनहरू तिनीहरू नै हुन्।

लाओदिकेयाली एडभेन्टवाद प्रभुको मुखबाट उकेलिनेछ, ती व्यक्तिहरूलाई बाहेक जसले सायद पश्चात्ताप गर्न सक्लान्। लाओदिकेयाली एडभेन्टवाद त्यही चिहानमा गाडिनु पर्नेछ जहाँ मिलरको सन्देश अस्वीकार गर्ने पूर्व करारका मानिसहरू गाडिएका छन्, किनकि एक लाख चवालीस हजारको सम्बन्धमा तिनीहरू पनि अब पूर्व करारका मानिसहरू भएका छन्। सन् १८६३ को विद्रोह यहूदाबाट आएका अगमवक्ताद्वारा दृष्टान्तित गरिएको छ, जसले राजा योशियाको भविष्यवाणी पनि छाडेका थिए।

हामी यस अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।