दानिएलको पुस्तक - संख्या सन्तानब्बे

एलियाहको त्रिविध प्रयोगले अन्तिम दिनहरूको एलियाहका बाह्य तत्त्वहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। एलियाहले एउटै व्यक्तिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, तर मानिसहरूको एउटा आन्दोलनलाई पनि। सन्देशवाहक एलियाहसँग एकताबद्ध हुने मानिसहरूको त्यो आन्दोलन लाओडिसियाले प्रतिनिधित्व गरेको अवस्था र अनुभवबाट बाहिर निकालिन्छ।

पहिलो वा तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनमध्ये जुनसुकैमा पनि, त्यस अवधिका सन्देशवाहकसँग सम्मिलित भएकाहरूलाई या त सार्डिसको मण्डलीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको इतिहासबाट, वा लाओडिसियाको मण्डलीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको इतिहासबाट बाहिर निकालियो। यीमध्ये जुनसुकै मण्डली एलियाको यस प्रश्नद्वारा प्रतिनिधित्व गरिन्छ—कति समयसम्म मानिसहरू दुई मतका बीचमा डगमगाइरहनेछन्? तिनीहरू जुन दुई मतका बीचमा डगमगाइरहेका छन्, ती हबक्कूकको “विवाद”द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। हबक्कूक अध्याय दुईको “विवाद” सही वा गलत कार्यपद्धतिमध्ये कुनै एउटाको विषयमा भएको विवाद हो। विवादको समय आइपुग्दा—चाहे मिलेराइट इतिहासमा होस् वा अन्तिम दिनहरूको इतिहासमा—अवस्थित मानिसहरू बारको माथिबाट ओर्लने कि नओर्लने भन्ने विषयमा अनिश्चित हुन्छन्, र यदि ओर्लने हो भने, बारको कुन पक्षतिर ओर्लने भन्ने विषयमा पनि तिनीहरू अनिश्चित हुन्छन्। त्यसकारण तिनीहरूले एक शब्द पनि जवाफ दिँदैनन्।

पहिलो स्वर्गदूत र तेस्रो स्वर्गदूतको इतिहासमा प्रभुले यस्तो एउटा परीक्षा नियुक्त गर्नुभयो, जसले विवादका दुई पक्षमध्ये—एकातिर धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको धर्मशास्त्रीय पद्धतिद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको पक्ष, र अर्कोतिर फ्युचर फर अमेरिका द्वारा ग्रहण गरिएका नियमहरू समेत समेटिएको, मिलरका भविष्यवाणी-व्याख्याका नियमहरूको पद्धति—मध्ये वास्तवमा कुनचाहिँ पछिल्लो वर्षाको सन्देश हो भन्ने कुरा प्रकट गर्ने थियो। संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउन लागेको आइतवार-व्यवस्थाबाट आरम्भ हुनुपर्ने कर्मेल पर्वतको परीक्षाले, एलियाहको सन्दर्भमा र १८४४ को मिलेराइट इतिहासमा जस्तै, परमेश्वरले उहाँका प्रतिनिधि सन्देशवाहक को हुन् भनी चिनाउनुपर्ने माग गर्दछ। एलियाहको समयमा जस्तै, र हेरिरहेका तर पक्ष लिन अनिच्छुक रहेकाहरूको सन्दर्भमा पनि, सार्वजनिक भविष्यवाणीहरूको परिपूर्तिद्वारा उक्त पद्धति पुष्टि भएको थियो र हुनेछ।

जब आग तल आएर एलियाहको बलिलाई भस्म गर्‍यो, तब परमेश्वरले मौन रूपमा हेरिरहेका मानिसहरूलाई एलियाह उहाँका प्रतिनिधि हुन् भनी पुष्टि गरिरहनुभएको थियो; तर त्यतिबेलासम्म आहाब, इजेबेल र उनका झूटा अगमवक्ताहरूका लागि भने धेरै ढिला भइसकेको थियो। यही कुरा मिलेराइट इतिहासमा अक्टोबर 22, 1844 भन्दा पहिले पनि भयो, र फेरि चाँडै आउन लागेको सन्डे कानूनभन्दा पहिले पनि हुनेछ, जसको प्रतीक अक्टोबर 22, 1844 हो। दुर्भाग्यवश, जो निर्णय गर्न त्यस घटनासम्म पर्खन्छन्, तिनीहरूले कुनै औपचारिक चयन नगरीकनै यस प्रश्नको गलत पक्षमा आफ्नो निर्णय गरिसकेका हुनेछन्। एलियाह सन्देशवाहकको चयन आहाब, इजेबेल र उनका झूटा अगमवक्ताहरूसँगको उनको सामना हुनुअघि हुनैपर्छ। आगले एलियाहको बलिलाई भस्म गरेर पुष्टि सम्पन्न भएपछि, एलियाहले ती झूटा अगमवक्ताहरूलाई मारे।

झूटा अगमवक्ता बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्य हो, र त्यसले आफ्नो शासन छैटौँ राज्यकै रूपमा चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थामा समाप्त गर्छ; त्यही स्थानमा एलियाहले झूटा अगमवक्ताहरूलाई मारेका थिए। त्यसपछि वर्षाको पूर्ण उण्ड्याइ आरम्भ भयो। मिलेराइट इतिहासमा, सन्देशवाहक र उसको सन्देश तिनीहरूको विपरीतमा चिन्हित गरिएका थिए, जसले त्यस सन्दर्भमा धर्मत्यागी प्रोटेस्टान्टवादको रूपमा आफ्नो भूमिका पूरा गर्न सुरु गरे (जो एलियाहको गवाहीको झूटा अगमवक्ता हो), र संसारलाई आर्मागेडोनतर्फ डोर्‍याउने तीन शक्तिहरूमध्ये एक हो। परमेश्वरले अक्तूबर २२, १८४४ पछि, नयाँ रूपमा चिन्हित साँचो भविष्यसूचक आन्दोलनले पृथ्वीमा उहाँको काम पूरा गरोस् भनी नियुक्त गर्नुभएको थियो, तर त्यो आन्दोलन लाओडिसियामा रूपान्तरित भयो र त्यसको केही समयपछि “आन्दोलन” रहन छोड्यो, किनकि त्यो कानुनी रूपमा स्वीकार गरिएको एउटा मण्डली बन्यो।

पहिलो एलियाहका यी तत्त्वहरूलाई हाम्रो मनमा राख्दै, अब हामी अन्तिम दिनहरूको तेस्रो एलियाह को हुन् भन्ने पहिचान गर्न र स्थापित गर्नका लागि दोस्रो एलियाहका भविष्यवाणीसम्बन्धी विशेषताहरूलाई सम्बोधन गर्नेछौं। येशूले यूहन्ना बप्तिस्मा दिने व्यक्तिलाई पुरानो करारको अन्तिम भविष्यवाणी पूरा गर्ने व्यक्तिका रूपमा चिनाउनुभयो।

यद्यपि येशूले यूहन्नालाई आउनुपर्ने एलियाको रूपमा चिनाउनुभयो, तथापि यूहन्नाले आउनुपर्ने एलियासम्बन्धी भविष्यवाणीका सबै पक्षहरू पूर्ण रूपमा पूरा गरेनन्, किनकि तेस्रो र अन्तिम एलिया प्रभुको महान् र भयङ्कर दिनभन्दा अघि आउँछ, जुन सात अन्तिम विपत्तिहरूको समय हो, र ती ख्रीष्टको दोस्रो आगमनमा समाप्त हुन्छन्। तैपनि यूहन्ना दोस्रो एलिया थिए, र उनको साक्षी पहिलो एलियासँग संयुक्त भएर तेस्रो र अन्तिम एलियालाई चिनाउँछ र स्थापित गर्दछ।

जसरी एलियाले आधुनिक बाबेलको अजिङ्गर, पशु र झूटा अगमवक्ताको त्रिविध प्रतिनिधित्वको सामना गरे, त्यसरी नै यूहन्नाले पनि एक रोमी अधिकार (हेरोद), एक अशुद्ध स्त्री (हेरोदियास) र तिनकी छोरी (सलोमी) को सामना गरे। कर्मेल पर्वतले अक्टोबर २२, १८४४ को प्रतीकात्मक निरूपण गर्‍यो, जसले आफ्नो पालोमा संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था-सम्बन्धी कानुनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। आइतबारको व्यवस्था-सम्बन्धी संकटमा यस त्रिविध एकता स्थापित हुन्छ।

हेरोदको कथामा हामी पाउँछौँ कि अन्यजातीय रोमका प्रतिनिधिको रूपमा ऊ अन्यजातीय रोमका “दश राजाहरू” को प्रतिनिधि हो, र त्यसकारण प्रकाश अध्याय सत्रमा वर्णित ती दश राजाहरूको प्रतीक हो, जसले एक घण्टाका लागि आफ्नो राज्य त्यस वेश्यालाई दिन्छन्। हेरोद, आहाबद्वारा प्रकारान्तरित गरिएको थियो। दुवैका विवाह व्यवस्था-विरुद्ध थिए। आहाब, जो इस्राएलको थियो, उसलाई इस्राएली स्त्री नभएकी स्त्रीसँग विवाह गर्न निषेध गरिएको थियो, र हेरोदले आफ्नो भाइकी पत्नीलाई विवाह गर्न लगेको थियो। पृथ्वीका राजाहरूसँग टायर र बेबिलोनकी वेश्याको व्यभिचार आहाब र हेरोदको क्रमशः येजेबेल र हेरोदियाससँगको अवैध सम्बन्धद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

आहाबसँग कर्मेल पर्वतमा भएको सामना हेरोदको जन्मदिनको उत्सवको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो। आइतबारको व्यवस्थाको समयमा संयुक्त राज्य अमेरिका बाइबलीय अगमवाणीको छैटौँ राज्य रहन छोड्छ, र दस राजाहरू सातौँ राज्य बन्छन्। सातौँ राज्यको रूपमा आफ्नो जन्मदिनमा, हेरोद मदिराले मतवाला भएको भोजमा आफ्नो राज्यको आधासम्म सलोमीलाई, जो हेरोदियासकी छोरी थिइन्, दिन सहमत हुन्छ। दस राजाहरू पनि आफ्नो राज्य पशुलाई दिन सहमत हुन्छन्, र तिनीहरूले त्यसो गर्छन्, किनकि तिनीहरू झूटा अगमवक्ता (संयुक्त राज्य अमेरिका) द्वारा छलिएका छन् र आत्मिक रूपमा “मतवाला” भएका छन्।

कर्मेल पर्वतमा झूटा अगमवक्ताहरूले छल गर्नका लागि दिनभरि नाचे, र हेरोदको जन्मदिनको भोजमा हेरोदियाकी छोरी सलोमीले मद्यप राजा हेरोदलाई छल गर्न नृत्य गरिन्। यसरी हेरोदियाकी छोरीले यूहन्ना बप्तिस्मा दिने व्यक्तिलाई मार्न हेरोदको अधिकार सुनिश्चित गरिन्। संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था लागू हुँदा, संयुक्त राज्य अमेरिकाले सारा संसारलाई आधा चर्चशासन र आधा राज्यशासन मिलेर बनेको पशुको विश्वव्यापी प्रतिमा स्वीकार गर्न छल गर्नेछ। त्रिविध एकताको झूटा अगमवक्ता भएको संयुक्त राज्य अमेरिकाद्वारा संसारमाथि गरिने यो छललाई यिजेबेलका अगमवक्ताहरूको नृत्य र यिजेबेलकी छोरी (सलोमी) को नृत्यद्वारा पूर्वचित्रित गरिएको थियो; किनकि यिजेबेल क्याथोलिकमत हो र धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टमत उसका छोरीहरू हुन् (सलोमीझैँ)।

मृत्युसमेतको छिट्टै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाबाट सतावट आरम्भ हुन्छ, जसलाई दोस्रो एलियाहको शिर काटी टोकरीभित्र राखेर हेरोदियासद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको पोपतन्त्रलाई अर्पण गरिएको घटनाद्वारा चित्रित गरिएको छ। त्यस बिन्दुमा पोपतन्त्रको घातक घाउ पूर्णतः निको हुन्छ, ऊ अब बिर्सिएकी रहँदैन, र एक सय चौवालीस हजारको ध्वज उचालिँदा पछिल्लो वर्षा असीमित रूपमा खन्याइन्छ। त्यस बिन्दुमा तेस्रो धिक्कारको इस्लामले प्रहार गर्दछ, र धेरै पानीहरूमाथि बस्ने त्यस महान् वेश्याको क्रमिक न्याय आरम्भ हुन्छ। उसको न्याय दोब्बर पारिन्छ।

उनको दण्ड दोब्बर भएको छ, किनकि सन् 538 देखि 1798 सम्मका अन्धकार युगमा उनले गरेको हत्याहरूका निम्ति उनी अझै न्याय गरिएकी थिइनन्। पाँचौँ मुहरमा, पापसत्ताले हत्या गरेका व्यक्तिहरूलाई वेदीमुनि प्रतीकात्मक रूपमा यसरी देखाइएको छ कि उनीहरूले परमेश्वरलाई रोमकी वेश्यामाथि कहिले न्याय गर्नुहुनेछ भनी सोधिरहेका छन्, र उनीहरूलाई यसो भनिन्छ कि जसरी उनीहरू मारिएका थिए, त्यसरी नै मारिनुपर्ने शहीदहरूको दोस्रो समूह पूरा नभएसम्म तिनीहरू आफ्ना चिहानहरूमा विश्राम गरून्। जब उनको न्याय आउँछ, तब त्यो दोब्बर हुन्छ, किनकि उनले परमेश्वरका विश्वासयोग्य जनहरूलाई दुई पटक हत्या गरेकी हुनेछिन्।

सिस्टर ह्वाइटले पाँचौँ मोहोरका शहीदहरूको उक्त अंशलाई आइतबारको व्यवस्थाको समयमा राख्नुहुन्छ, जहाँ परमेश्वरको अर्को बथानलाई बेबिलोनबाट बोलाइन्छ; यो हेरोदको जन्मदिनको भोज हो, जब दस राजाहरूले सातमध्येकै रहेको आठौँ राज्यलाई आफ्नो सातौँ राज्य दिन सहमत हुन्छन्।

बेबिलोनबाट बोलाइएकाहरूले शहीदहरूको दोस्रो समूह बनाउँछन्, जसलाई पापतन्त्रले त्यसरी नै हत्या गर्छ जसरी हेरोदियासले दोस्रो एलियालाई गरिन्। सिस्टर ह्वाइटले पनि पाँचौँ मोहोरलाई अन्तिम मोहोरको उद्घाटनमै राख्नुहुन्छ।

अन्धकार युगमा पापतन्त्रद्वारा हत्या गरिएकाहरूका प्रार्थनाहरू “सातौँ मोहोर” खोलिने समयमा “सम्झना गरिन्छन्,” र यसले “सातौँ मोहोर” निकटै आउने आइतबारको व्यवस्थाको समयमा खोलिन्छ भन्ने पहिचान गराउँछ, किनकि त्यहीँ परमेश्वरले त्यसका अधर्महरू सम्झनुहुन्छ।

पहिलो एलियाहले अन्तिम दिनहरूमा संसारलाई आरमागेदोनतर्फ डोर्‍याउने एक सय चवालीस हजार र त्रिविध संघबीच उत्पन्न हुने आमनेसामनेको साक्षी दिन्छ। दोस्रो एलियाह (यूहन्ना बप्तिस्मा दिने) ले पहिलो एलियाहको साक्षीलाई पुनः दोहोर्‍याउँछ र विस्तार गर्दछ, र तिनीहरू दुवैले (रेखामाथि रेखा) तेस्रो तथा अन्तिम एलियाहका भविष्यसूचक विशेषताहरूलाई चिनाउँछन् र स्थापित गर्छन्। तेस्रो एलियाहलाई एक आरम्भिक एलियाह (मिलर) र एक अन्त्यकालीन एलियाहद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, किनकि पहिलो स्वर्गदूतको आन्दोलन तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनमा पुनः दोहोरिन्छ।

तेस्रो एलियाहले अल्फा र ओमेगाको छाप धारण गर्दछ, किनकि यसले आरम्भ र अन्त्यको एलियाहलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पहिलो र अन्तिम दुवै एलियाहले एउटा आन्दोलनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछन्, चाहे त्यो प्रकाश १४ को पहिलो वा तेस्रो स्वर्गदूतको होस्।

एलियाहको त्रिगुणी प्रयोगले एलियाह र एलियाहसँग सम्बन्धित आन्दोलन तथा आधुनिक बेबिलोनको त्रिविध सङ्घबीचको सामना जनाउँछ। यो वाचाको सन्देशवाहकका लागि बाटो तयार पार्ने सन्देशवाहकको त्रिगुणी प्रयोगसँग अत्यन्त निकट रूपमा सम्बन्धित छ, तर त्यो रेखाले आन्दोलन र सन्देशवाहकको आन्तरिक गतिशीलतालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। यी दुवै त्रिगुणी प्रयोगहरूमा सन्देशवाहक र आन्दोलनको तेस्रो तथा अन्तिम परिपूर्तिलाई अल्फा र ओमेगाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जसले आरम्भिक परिपूर्ति र अन्त्यको परिपूर्तिलाई जनाउँछन्।

तेस्रो र अन्तिम एलियाहले तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन एक लाख चौवालीस हजारको आन्दोलन हो, जो प्रकाश ११ को महान्‌ भूकम्पको घडी आइपुग्दा बाबेलबाट महान्‌ भीडलाई बाहिर बोलाउनका लागि एउटा ध्वजचिह्नको रूपमा उच्च पारिनेछन्। त्यस घडीभन्दा अघि, शान्ति र सुरक्षा भन्ने नक्कली पछिल्लो वर्षाको सन्देश प्रस्तुत गर्ने जाली आन्दोलनको विपरीत, सन्देशवाहक र आन्दोलनलाई चिनिनेछ।

साँचो र झूटा सन्देश तथा सन्देशवाहकबीचका भिन्नताहरू सन्देशको पूर्तिद्वारा चिनिनुपर्छ। यी लेखहरू जुलाई, २०२३ को अन्त्यतिर सुरु भएका थिए, र अक्टोबर ७ को नरसंहारभन्दा धेरै अघि नै, ती लेखहरूले यो पहिचान गरिरहेका थिए कि साँचो पछिल्लो वर्षाको सन्देशले तेस्रो हायको इस्लामलाई पहिचान गर्दछ, र त्यो सन्देश सेप्टेम्बर ११, २००१ मा सुरु भएको थियो। ती लेखहरूले यो पनि पहिचान गरे कि प्रेरणाअनुसार त्यस समयमा सुरु भएको जातिहरूको क्रोधप्रज्वलन प्रसववेदनामा परेकी एउटी स्त्रीझैँ थियो, र यसकारण पृथ्वी ग्रहमा ल्याइएका त्यो क्रोधप्रज्वलन र सङ्कष्टहरू अनुग्रहको अवधि समाप्त नहुन्जेल झन्-झन् चर्कँदै जानेछन्।

हामी हाम्रो अर्को लेखमा यस अध्ययनलाई निरन्तरता दिनेछौं।