पद चालीसको लुकेको इतिहास - नम्बर एक

प्रकाशको पुस्तक अध्याय पाँचमा, यहूदाको कुलको सिंहले ख्रीष्टको त्यस स्थानलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जहाँ उहाँले परमेश्वरको वचनलाई आफ्नै इच्छाअनुसार मुद्राबद्ध गर्न र मुद्राहरू खोल्न विजय प्राप्त गर्नुभएको थियो। सन् १८८९ मा, सन् १८६३ को विद्रोहको एक सय छब्बीस वर्षपछि, यहूदाको कुलको सिंहले दानियल अध्याय एघारका अन्तिम छ पदका मुद्राहरू खोल्नुभयो। ती पदहरू सन् १७९८ मा पोपसत्ताको घातक घाउबाट आरम्भ हुन्छन्, र पोपीय घाउ कसरी निको पारिनेछ भन्ने साक्ष्य प्रस्तुत गर्दै त्यसपछाडि पोपसत्ताको अन्तिम घातक घाउसम्म पुग्छन्। ती पदहरू जहाँ समाप्त हुन्छन्, त्यहीँबाट आरम्भ हुन्छन्; अर्थात् पोपीय रोममाथिको न्यायबाट।

ती छ पदले पोपसत्ताको प्राणघातक घाउको निको पारिनेलाई वर्णन गर्छन्, र साथै अजिङ्गर, पशु र झूटा अगमवक्ताको त्रिविध एकताले संसारलाई आर्मगेद्दोनतर्फ कसरी डोर्‍याउँछ भन्ने पनि देखाउँछन्, जसलाई पैंतालीसौँ पदमा “समुद्रहरूका बीचमा र महिमामय पवित्र पर्वतको नजिक” भनेर पहिचान गरिएको छ।

अल्फा र ओमेगाले ख्रीष्टको त्यो चरित्रलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, जसले सदैव अन्त्यलाई आरम्भद्वारा चित्रित गर्नुहुन्छ। एक लाख चवालीस हजारको सुधार आन्दोलन तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलन हो, जो अन्तिम आन्दोलन हो, र जुन आफ्नो आरम्भद्वारा पूर्वछायांकित गरिएको थियो; त्यो आरम्भ पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतहरूको मिलेराइट आन्दोलन थियो। मिलेराइट आन्दोलन सन् १७९८ मा, अर्थात् अन्त्यको समयमा, आरम्भ भयो, जहाँ दानिय्येल अध्याय ११ का अन्तिम छ पदहरू सुरु हुन्छन्, र यो आन्दोलन सन् १८४४ अक्टोबर २२ मा न्यायको उद्घाटनसँगै समाप्त भयो। एक लाख चवालीस हजारको आन्दोलन संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थामा समाप्त हुन्छ।

अन्तको समयमा १९८९ मा आन्दोलनको सुरुआतमा, यहूदाको कुलका सिंहले दानियेल अध्याय ११ का अन्तिम छ पदहरूको मोहर खोले, र आन्दोलनको अन्त्यमा, आइतबारको व्यवस्थाभन्दा ठीक अघि, उहाँले दानियेल अध्याय ११ को पद ४० को लुकेको इतिहासको मोहर खोल्नुहुन्छ। दिदी ह्वाइटले दानियेलको कुन भागको मोहर खोलिन्छ भन्ने विषयमा दिएको टिप्पणीले १९८९ को मोहर खोलिनेलाई पनि सम्बोधन गर्छ, र जुलाई २०२३ मा आरम्भ भएको मोहर खोलिनेलाई पनि।

सन् १९८९ मा अन्तिम दिनहरूसँग सम्बन्धित दानिएलको पुस्तकको अंश अध्याय एघारका अन्तिम छ पदहरू थिए, र जसरी एक लाख चौवालीस हजारको आन्दोलन आफ्नो आन्दोलनको अन्त्यतिर पुग्दछ, त्यसरी दानिएलको पुस्तकको जो अंश अनमुद्रित गरिन्छ, त्यो पद ४० को गुप्त इतिहास हो, जसले सन् १९८९ देखि संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थासम्मको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पद ४० को गुप्त इतिहास एक लाख चौवालीस हजारको इतिहास हो। प्रत्येक अगमवक्ताले त्यस अवधिको साक्षी प्रदान गर्दछ।

उक्त खण्डमा, “अन्तिम दिनहरूमा दृढ उभिनका निम्ति एउटा प्रजालाई तयार पार्ने” ज्ञानको वृद्धि १९८९ मा अन्तिम छ पदहरूको मोहोर खोलिनुलाई जनाउँछ, र फेरि यसले चालीसौँ पदको गुप्त इतिहासको मोहोर खोलिनुलाई पनि जनाउँछ। यी दुवै इतिहासमा प्रेरणाले पापीय शक्तिमाथि तथा आइतबारको व्यवस्थामाथि ज्ञानको वृद्धि हुने कुरा पहिचान गराउँछ। एक लाख चौवालीस हजारको आन्दोलनको आरम्भ र अन्त्य—दुवैमा—ज्ञानको वृद्धिले दानिय्येल अध्याय बाह्रमा प्रतिरूपित भएझैँ, तीन-चरणीय परीक्षाको प्रक्रिया उत्पन्न गर्दछ।

सबै पवित्र सुधार आन्दोलनहरूमा जस्तै, दानिएलले “शुद्ध पारिएका, श्वेत बनाइएका, र जाँचिएका” भनेर चित्रण गरेका तीन चरणहरूले एउटा दैवी प्रतीकको अवतरणको मार्गचिह्नलाई जनाउँछन्; त्यसपश्चात् असफल भविष्यवाणीको परीक्षणलाई; अनि त्यसपछि तेस्रो लिटमस-परीक्षालाई, जसले ज्ञानको अछापमुक्त वृद्धिलाई स्वीकार गर्ने वा अस्वीकार गर्ने आधारमा विकसित हुने दुई वर्गहरूको चरित्रलाई प्रकट गर्दछ। एक लाख चवालीस हजारको आन्दोलनको प्रारम्भमा, ती तीन चरणहरू सेप्टेम्बर ११, २००१, त्यसपछि जुलाई १८, २०२०, र त्यसपछि आइतबारको व्यवस्था थिए। त्यही एउटै आन्दोलनको अन्त्यमा ती तीन चरणहरू जुलाई २०२३, मध्यरात्रिको पुकार सन्देशको आगमन, र आइतबारको व्यवस्था हुन्।

जुलाई २०२३ मा खोलिएको, परमेश्वरका जनहरूलाई अडिग उभिन तयार पार्ने सन्देशमा भविष्यवाणीसम्बन्धी सत्यका धेरै धाराहरू समावेश छन्, र ती धाराहरूसँगै इजकिएल अध्याय सैँतीसका सुक्खा मरेका हड्डीहरू पनि समेटिएका छन्। इजकिएलले दुईवटा सन्देश प्रस्तुत गर्छन्। पहिलो सन्देशले हड्डीहरूलाई फेरि एक ठाउँमा ल्याउँछ, तर दोस्रो सन्देश नआएसम्म इस्राएल आफ्नो खुट्टामा एउटा शक्तिशाली सेनाजस्तै उभिएको थिएन। प्रकाश अध्याय एघारका दुई साक्षीहरू पवित्र आत्माले भरिँदा उठेर उभिए।

इजकिएलले यही सत्य शिक्षा दिनुहुन्छ।

जब सिस्टर ह्वाइट यसो भन्नुहुन्छ, “ज्ञानको वृद्धिद्वारा एक जनतालाई अन्तिम दिनहरूमा खडा हुनका लागि तयार पारिनु छ।” तब ज्ञानको वृद्धिलाई दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा “तेल” का रूपमा चिनाइएको छ, र “तेल” ले “परमेश्वरको आत्माका सन्देशहरू” साथै “पवित्र आत्मा,” र “चरित्र” लाई पनि जनाउँछ।

जुलाई २०२३ र चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको बीचमा ज्ञानको वृद्धि हुन्छ, जसले परमेश्वरका जनहरूलाई जीवित तुल्याउँछ, र तिनीहरू उठेर खडा हुन्छन्। तिनीहरू खडा हुन्छन्, यसले तिनीहरूसित त्यस समयमा खोलिएको सन्देशको “तेल” भएको कुरा प्रतिनिधित्व गर्दछ। तिनीहरू आफ्ना भाँडाहरूभित्र पवित्र आत्मा भएको बेला खडा हुन्छन्, र तिनीहरू परमेश्वरको छापको लागि तयार पारिएको चरित्र भएको बेला पनि खडा हुन्छन्।

जुलाई २०२३ मा आरम्भ भएको पहिलो परीक्षा-चरणपछि यस्तो अवधि आयो, जसले ती उम्मेदवारहरूलाई तेल स्वीकार गर्ने वा अस्वीकार गर्ने अवसर दिन्छ। जसले यसलाई स्वीकार गर्छन्, तिनीहरू छाप लगाइएका हुन्छन्, र त्यसपछि चाँडै आउने आइतबारको व्यवस्थाको समयमा एउटा निशानका रूपमा उठाइन्छन्। जसले तेल अस्वीकार गर्छन्, तिनीहरूले प्रबल भ्रान्ति प्राप्त गर्छन्।

ती उम्मेदवारहरू जुलाई २०२३ मा आत्मिक निद्राबाट जागृत गराइए, र त्यसपछि तिनीहरू आफ्नै व्यक्तिगत अनुग्रह-अवधि बन्द हुनुअघि अन्तिम परीक्षाको प्रक्रियासमक्ष उभ्याइए। त्यो परीक्षाको प्रक्रिया पशुको प्रतिमाको गठनसँग सम्बन्धित एक भविष्यवाणीमूलक परीक्षाको सन्दर्भभित्र स्थापित गरिएको थियो, त्यही समयमा जब ती नै उम्मेदवारहरू पुनः जीवनमा फर्केर भित्र ख्रीष्टको प्रतिमा गठन गर्ने थिए। जुन भविष्यवाणीमूलक संरचनाभित्र त्यो परीक्षा सम्पन्न हुनुपर्ने हो, त्यो १९८९ देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको इतिहास हो। ती उम्मेदवारहरूको जाग्न नसक्ने अवस्थाले प्रभुलाई विधर्महरू भित्रिन दिन प्रेरित गर्‍यो।

सबै अगमवक्ताहरूले अन्तिम दिनहरूलाई सम्बोधन गर्छन्, त्यसैले यी अन्तिम दिनहरूमा, सन् २०२३ को जुलाईमा, प्रभुले आफ्ना जनतालाई “जगाउन” प्रयास गर्नुभयो, तर उहाँका प्रयासहरू असफल भए, र उहाँले अन्तको निकटताको चेतावनीस्वरूप एडभेन्ट इतिहासमा रोमको एउटा प्रतीकसम्बन्धी पहिलो विवाद पुनः दोहोरिन दिनुभयो। उहाँले यसो गर्नुभयो, यद्यपि “बहुमूल्य ज्योति” “यस समयका लागि उपयुक्त” भई “आइसकेको” थियो। सन् २०२३ को जुलाईमा आएको त्यो ज्योति “बाइबलीय सत्य हो, जसले हामीमाथि आइपुगेका संकटहरू देखाउँछ।” त्यस ज्योतिले “हामीलाई धर्मशास्त्रहरूको लगनशील अध्ययनतर्फ, र हामीले धारण गरेका मतस्थितिहरूको अत्यन्त गम्भीर परीक्षणतर्फ डोर्‍याउनुपर्ने” थियो।

दानियेल ११ का पद चालीसको गुप्त इतिहास पद दसदेखि पन्ध्रसम्ममा प्रस्तुत गरिएको छ, किनकि अल्फा र ओमेगाले दानियेलको अन्तिम भविष्यवाणीको अन्त्यलाई त्यसको आरम्भसँगै चित्रण गरेका थिए। १८ जुलाई २०२० को निराशासम्म पुग्ने क्रममा शैतानले पद दसदेखि पन्ध्रसम्मबारे भ्रम प्रवेश गराएको थियो, किनकि उसलाई थाहा थियो कि अध्यायको आरम्भ नै अध्यायको अन्त्यलाई प्रस्तुत गर्ने कुञ्जी थियो। त्यसपछि पद चौधको मौलिक विवाद प्रस्तुत गरियो।

ती पदहरूको अर्थ र उद्देश्यलाई भ्रमित पार्न गरिएका शैतानी प्रयासहरूबाट यो स्पष्ट हुन्छ कि ती अहिले एक लाख चवालीस हजारको समूहमा पर्न योग्य उम्मेदवारहरूलाई चाल्नीले छानेझैँ छुट्याइरहेको परीक्षाको प्रक्रियाको एक महत्त्वपूर्ण अंश हुन्। सिस्टर ह्वाइटले यस कुरामा जोड दिनुहुन्छ कि दानिएल ११ मा प्रतिनिर्दिष्ट इतिहास, जो अन्तको समय १७९८ अघि नै पूरा भइसकेको थियो, अन्तिम छ पदहरूमा पुनः दोहोरिन्छ।

म यो दाबी गर्दछु कि पहिलो पददेखि उनन्चालीसौँ पदसम्म प्रतिनिधित्व गरिएको सम्पूर्ण इतिहास अध्यायका अन्तिम छ पदहरूमा पुनः दोहोरिएको छ। म यो पनि दाबी गर्दछु कि अन्तिम दिनहरूको इतिहास, अर्थात् २२ अक्टोबर, १८४४ मा आरम्भ भएको न्यायको समापनको इतिहास, दुई प्रमुख भविष्यवाणीसम्बन्धी अवधिहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। पहिलो अवधिले परमेश्वरका घरानामाथि सम्पन्न हुने न्यायलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसको पछि परमेश्वरका घरानाबाहिरकाहरूका लागि न्याय सम्पन्न हुने अर्को अवधि आउँछ। पहिलो अवधि १९८९ मा आरम्भ भयो र संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थासम्म समाप्त हुन्छ; त्यसले, आफ्नो पालोमा, दोस्रो अवधिको आरम्भलाई चिन्हित गर्दछ, जुन मिखाएल उठ्नुभएर मानवको अनुग्रहकाल बन्द हुने बेला समाप्त हुन्छ। चालीसौँ पदको गुप्त इतिहास पनि १९८९ मै आरम्भ हुन्छ, र एकचालीसौँ पदमा, अर्थात् संयुक्त राज्य अमेरिकाको आइतबारको व्यवस्थामा, समाप्त हुन्छ।

त्यो उही अध्यायको दसौँदेखि पन्ध्रौँ पदसम्मको उही इतिहास हो। त्यो इतिहास सन् १७९८ मा अन्तको समयदेखि लिएर सन् १८४४ को अक्टोबर २२ मा न्याय सुरु नभएसम्मको मिलरवादीहरूको इतिहाससँग समानान्तर छ। ती दुई इतिहासहरू ख्रीष्टको जन्ममा आरम्भ भई क्रूसमा समाप्त भएको भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहाससँग समानान्तर रूपमा अघि बढ्छन्।

सन् १९८९ बाट आरम्भ हुने इतिहासमा सेप्टेम्बर ११, २००१ मा सुरु भएको परीक्षाको अवधि समावेश छ, जसको पूर्वछायाँ अगस्ट ११, १८४० मा सुरु भएको परीक्षाको अवधि र ख्रीष्टको बप्तिस्मामा सुरु भएको परीक्षाको अवधिद्वारा देखाइएको छ। पशुको प्रतिमाको निर्माणलाई भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहासका धेरै रेखाहरूले पूर्वछायाँका रूपमा प्रस्तुत गरेका छन्। त्यस्तै, समयको त्यही अवधिको एक प्रस्तुतीकरण एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाइने समय पनि हो, जो सेप्टेम्बर ११, २००१ मा सुरु भयो र चाँडै आउने आइतवारको व्यवस्थामा समाप्त हुन्छ। पद चालीसको गुप्त इतिहासलाई अक्टोबर २२, १८४४ देखि १८६३ को विद्रोहसम्मको रेखासँग पनि एकसाथ मिलाएर राख्न सकिन्छ।

अक्टोबर 22, 1844 ले तेस्रो स्वर्गदूतको आगमनलाई चिह्नित गर्‍यो। कुनै पनि भविष्यवाणीसम्बन्धी स्वर्गदूतको आगमनजस्तै, ऊसँग एउटा सन्देश थियो, जुन खाइनु पर्ने थियो, तर त्यस्तो भएन; र 1863 भन्दा अगावै फिलाडेल्फियाली मिलरवाद लाओडिसियाली मिलरवादमा परिवर्तन भयो, जब उनीहरूले औपचारिक रूपमा सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट नाम ग्रहण गरे र आजसम्म विद्रोहको उजाडस्थानमा भौंतारिन थाले। 1844 देखि 1863 सम्मको इतिहासले ती मानिसहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, जसले एक लाख चवालीस हजारमध्ये पर्नको निम्ति भएको आह्वानलाई अस्वीकार गर्छन्। तिनीहरू अध्याय बाह्रका दानिएलका दुष्टहरू, यर्मियाको ठट्टा गर्नेहरूको सभा, यूहन्नाको शैतानको सभाघर, र मत्तीका मूर्ख कन्याहरू हुन्।

ख्रीष्टद्वारा “दानियल अगमवक्ताले भनेको उजाड पार्ने घृणित वस्तु” भनी प्रस्तुत गरिएको चेतावनीको सन्देशले त्यसपछि आउने विनाश र छरपस्ट पारिने अवस्थाअघि नै भाग्नुपर्ने चेतावनीलाई जनाउँछ। सन् ६६ ए.डी. मा रोमी सेनापति सेस्टियसले मूर्तिपूजक रोमको युगका ख्रीष्टियनहरूका लागि त्यो चेतावनी पूरा गर्‍यो। पहिलो शताब्दीमा प्रेरित पावलले पापल रोमको युगमा कष्ट भोग्ने ख्रीष्टियनहरूका लागि यही चेतावनी अभिलेख गरे। विश्रामदिन मान्नेहरूलाई सहरहरू छोडेर गाउँतिर बसी बस्नुपर्ने चेतावनी सन् १८८८ मा आयो, जुन वर्ष ब्लेयर बिल पनि प्रस्तुत भयो, जसले आइतबारलाई राष्ट्रिय विश्राम-दिवसको रूपमा स्थापित गर्ने पहिलो प्रयास गर्‍यो। ब्लेयर बिल, ख्रीष्टले दानियलको उजाड पार्ने घृणित वस्तुबारे गर्नुभएको उल्लेखको परिपूर्तिमा, भाग्नुपर्ने चेतावनी थियो।

ईस्वी सन् ६६ मा सेस्टियससँग भएको जस्तै, ब्लेयर विधेयक पनि परमेश्वरको प्रबन्धद्वारा फिर्ता लिइयो। १८८८ ले सेप्टेम्बर ११, २००१ को प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ, किनकि सिस्टर ह्वाइटले दुवै इतिहासमा प्रकाशितवाक्य अठारको स्वर्गदूतको अवतरणलाई चिन्हित गर्नुहुन्छ। अन्तिम दिनहरूमा सहरहरूबाट भाग्नुपर्ने चेतावनी सेप्टेम्बर ११, २००१ देखि प्रभावकारी भयो। त्यसकारण, १८८८ को ब्लेयर विधेयकले २००१ को प्याट्रियट ऐनको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्‍यो। सेप्टेम्बर ११, २००१ मा अवतरित भएको स्वर्गदूतले प्रकाशितवाक्य अठारका पहिलो तीन पदहरूमा अन्तिम चेतावनीको सन्देश घोषणा गर्दछ, र अन्तिम चेतावनीको सन्देश तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश पनि हो, यद्यपि अध्याय चौधमा तेस्रो स्वर्गदूतद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको सन्देश अध्याय अठारमा पाइने सत्यका उही अभिव्यक्तिहरू होइन। पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति, तिनीहरू उही चेतावनीको सन्देश हुन्।

अगमवक्ता दानिएलद्वारा बोलिएको उजाड पार्ने घृणित वस्तु उहाँका जनहरूले आफ्नो सुरक्षाको निम्ति कहिले भाग्नुपर्ने हो भनी पहिचान गराउने ख्रीष्टद्वारा दिइएको चिन्ह थियो। यो एक चेतावनीको सन्देश हो, र यसैले यो अन्तिम चेतावनीको सन्देश हुनुपर्छ, यद्यपि यो प्रकाशको पुस्तकको अध्याय चौध तथा अध्याय अठारमा प्रस्तुत गरिएको सन्देशभन्दा भिन्न शब्दहरूमा व्यक्त गरिएको छ। यर्मिया पन्ध्रको पद सोह्रबाट आरम्भ हुने इतिहास चेतावनी दिने जाँचको सन्देशको उही भविष्यवाणीसम्बन्धी अवधि हो। यो त्यतिबेला आरम्भ हुन्छ जब यर्मियाले परमेश्वरको वचन खान्छन्, र त्यो त्यही बेला हुन्छ जब स्वर्गदूत ओर्लनुहुन्छ, जसरी उहाँ ओर्लनुभयो जब न्यूयोर्क शहरका विशाल भवनहरू ढले।

जब यर्मियाले घोषणा गर्छन्, “Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart,” तब उनले अध्याय एकमा आहारसम्बन्धी परीक्षामाथि दानिएलको पहिलो परीक्षा, र प्रकाशको पुस्तकको अध्याय दशमा यूहन्नाले स्वर्गदूतको हातबाट पुस्तक लिएर त्यसलाई खाएको घटनाको प्रतिनिधित्व गर्छन्। सन्देशलाई खाने कार्य तब सुरु हुन्छ जब एक स्वर्गदूत आउँछ, र स्वर्गदूत आउँदा एउटा परीक्षा गर्ने भविष्यवाणी खोलिन्छ। जब स्वर्गदूत आउँछ, पहिलो परीक्षाको अवधि सुरु हुन्छ र दोस्रो परीक्षाको अवधि सुरु हुँदा त्यो समाप्त हुन्छ, अनि जब मिखाएल उठेर खडा हुन्छन्, दोस्रो परीक्षाको अवधि समाप्त हुन्छ।

जब स्वर्गदूत आइपुग्छ, तब पछिल्लो वर्षा पर्न थाल्छ।

अन्तिम वर्षा तिनीहरूले पाउँछन् जो यर्मियाका प्राचीन मार्गहरूमा हिंड्छन्।

“पहरेदारहरूले” फुक्ने “तुरही” भनेको लाओदिकेयाको सन्देश हो, जुन जोन्स र वाग्नरले 1888 मा प्रस्तुत गरेका थिए।

सेप्टेम्बर ११, २००१ मा एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाउने कार्य आरम्भ भयो। लाओदिकियालाई चेतावनीको सन्देश घोषणा गरियो।

लाओदिकियालाई दिइएको चेतावनी भनेको यर्मियाका पहरेदारहरूको तुरहीको ध्वनि हो, जसलाई लाओदिकीय सातौँ-दिन एडभेन्टिस्ट मण्डलीले सुन्न अस्वीकार गर्छ। यो चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाअघि नै सहरहरूबाट गाउँतर्फको सम्पत्तिमा पलायन गर्नुपर्ने चेतावनी हो।

मैले भर्खरै भविष्यवाणीका यी विभिन्न धाराहरूसम्बन्धमा व्यक्त गरेको कुरा, मैले अब लेख्न लागिरहेको विषयलाई तपाईंहरूले साँच्चिकै जाँच गर्नुहोस् भनी तपाईंहरूको विवेकशक्तिलाई उद्दीप्त गरी प्रोत्साहित गर्ने एक प्रयास थियो। सम्भवतः पशुको स्वरूप र पशुतर्फको स्वरूपको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण विशेषता यही हो कि अन्तिम दिनहरूमा पशुको र पशुतर्फका स्वरूपका दुई गठनहरू हुन्छन्। पहिलो संयुक्त राज्य अमेरिकामा, र त्यसपछि संसारका राष्ट्रहरूमा।

पशुको प्रतिमा र पशुको सम्बन्धमा केही निश्चित भविष्यवाणीसम्बन्धी विशेषताहरू छन्, जसलाई हामीले ठीकसँग लागू गर्नु आवश्यक छ, यदि हामी रोमको यस प्रतिमासम्बन्धी भविष्यवाणीको परीक्षात्मक प्रक्रियामार्फत सुरक्षित रूपमा अघि बढ्न चाहन्छौं भने। पशुको प्रतिमाको परीक्षाकालको दोस्रो महत्त्वपूर्ण पक्ष (जसलाई धेरै साक्षीहरूद्वारा देखाउन सकिन्छ) यो हो कि एक लाख चवालीस हजार जनाको छाप लगाइने समय संयुक्त राज्य अमेरिकामा हुने पशुको प्रतिमाको परीक्षाको अवधिभित्र पर्छ; र संसारका राष्ट्रहरूमा हुने पशुको प्रतिमाको परीक्षाको अवधि त्यही समय हो जब त्यस आइतबारको व्यवस्थाको समयमा (321 द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको) अझै बाबेलमा रहेका परमेश्वरका अन्य सन्तानहरू गोठभित्र जम्मा गरिन्छन्।

पशुको प्रतिमा परीक्षण-समयका दुई विशिष्ट परस्पर सम्बन्धित अवधिहरूको प्रतिनिधित्व गर्दछ, र ती दुई परीक्षण-समयहरूले प्रकाश अध्याय सातका एक लाख चवालीस हजारको अन्तिम सङ्ग्रहलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसको पछि त्यही अध्यायको महान् भीड आउँछ।

आइतबारको व्यवस्था लागू हुँदा संयुक्त राज्य अमेरिकाले प्रकाशको पुस्तक अध्याय तेह्रको पद एघारमा भएको वर्णनअनुसार अजिङ्गरझैँ बोल्दछ। त्यसपछि, संयुक्त राज्य अमेरिकाले भर्खरै गरेझैँ, ती राष्ट्रहरूले पनि पशुको एक विश्वव्यापी प्रतिमा खडा गर्नुपर्छ भनी भन्दाखेरि, ऊ संसारका सबै राष्ट्रहरूलाई छल गर्न अघि बढ्दछ। सन् ३२१ मा कन्स्टान्टिनको आइतबारको व्यवस्थाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको, आइतबारको व्यवस्थासँग सुरु हुने त्यो अवधि, अन्तिम राष्ट्र पोपीय रोमअगाडि घुँडा टेक्दा समाप्त हुन्छ, जहाँ सन् ५३८ को आइतबारको व्यवस्था प्रतिनिधित्व गरिएको छ; किनकि अध्याय तेह्रमा संयुक्त राज्य अमेरिकासित पशुको प्रतिमालाई जीवन दिन र त्यसलाई बोल्न लगाउने शक्ति छ। त्यो अवधि सन् ३२१ को आइतबारको व्यवस्थाबाट सुरु हुन्छ र सन् ५३८ को आइतबारको व्यवस्थामा समाप्त हुन्छ।

२००१ मा संयुक्त राज्य अमेरिकाको सरकारले ‘प्याट्रियट ऐन’लाई कानुनको रूपमा “बोल्यो”।

हामी यो अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौँ।