इजकिएलले तिनीहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसका निम्ति यहूदाको कुलका सिंहद्वारा शिक्षाको कार्य सम्पन्न गरिएको छ, र उहाँको आधारभूत शिक्षा “रेखामाथि रेखा” हो।
उहाँले जसलाई भन्नुभयो, “यही विश्राम हो, जसद्वारा तिमीहरूले थाकेकालाई विश्राम दिन सक्छौ; र यही ताजगी हो”; तैपनि तिनीहरूले सुन्न चाहेन्। तर परमप्रभुको वचन तिनीहरूका लागि आज्ञामाथि आज्ञा, आज्ञामाथि आज्ञा; पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति, पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति; यहाँ अलिकति, र त्यहाँ अलिकति भयो; ताकि तिनीहरू जाऊन्, र पछाडि ढलून्, र चकनाचूर होऊन्, र पासोमा परून्, र समातिऊन्। यशैया २८:१२, १३।
हाल यहूदाको कुलको सिंहले इजकिएलको पुस्तक खोलिरहनुभएको छ। हामीलाई बताइन्छ कि इजकिएल तिसौँ वर्षमा एक पूजाहारी हुन्, चाहे “तिस” ले पूजाहारीको रूपमा उहाँको प्रतीकात्मक आयुलाई जनाओस्, वा योशियाहको महान् पास्खाबाट आरम्भ भएको भविष्यसूचक रेखाको तिसौँ वर्षलाई जनाओस्। अन्तिम दिनहरूको अन्तिम पूजाहारीत्व एक लाख चवालीस हजार हो, र प्राचीन शाब्दिक इतिहासहरूले अन्तिम दिनहरूमा एक प्रतीकात्मक इतिहासको पूर्वरूप प्रस्तुत गर्छन्।
तर तिमीहरू परमप्रभुका याजकहरू कहलाइनेछौ; मानिसहरूले तिमीहरूलाई हाम्रा परमेश्वरका सेवकहरू भन्नेछन्; तिमीहरूले जातिहरूको धन-सम्पत्ति उपभोग गर्नेछौ, र तिनीहरूको महिमामा तिमीहरू आफैँ गौरव गर्नेछौ। यशैया 61:6।
इजकिएल अन्तिम दिनहरूमा परमेश्वरका जनहरूको प्रतीक हुन्—त्यो पवित्र इतिहास, जसलाई प्रत्येक अगमवाणीय गवाहीले चिनाउँछ। त्यो पवित्र इतिहास तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलन हो, जसको विशेष प्रतीकात्मक पूर्वचित्रण सन् १८४० मा पहिलो स्वर्गदूतको आन्दोलनद्वारा गरिएको थियो। पहिलो स्वर्गदूतको आन्दोलन ती तीन स्वर्गदूतमध्ये अल्फा स्वर्गदूत थियो, र तेस्रोचाहिँ ओमेगा स्वर्गदूत हो। त्यसकारण, एक लाख चवालीस हजार जनमाथि छाप लगाइने समयमा इजकिएललाई पत्रुससँग समानान्तर राखिएको छ। पत्रुस र इजकिएल दुवैको प्रतीकात्मक इतिहास पानियमको इतिहासमा अवस्थित छ र त्यसैमा निरूपित छ।
सानो पुस्तक
इजकिएलले त्यो सानो पुस्तक लिन्छन्, जसरी यूहन्नाले प्रकाशितवाक्य अध्याय दसमा लिएका थिए।
तर हे मानिसको सन्तान, म तिमीलाई जे भन्छु, त्यो सुन; त्यो विद्रोही घरानाजस्तो विद्रोही नहोऊ; आफ्नो मुख खोल, र म तिमीलाई जे दिन्छु, त्यो खाऊ। अनि जब मैले हेरेँ, हेर, एउटा हात मलाई पठाइयो; र, हेर, त्यसमा एउटा पुस्तकको पत्रो थियो; अनि उसले त्यो मेरो सामु फैलायो; र त्यो भित्र र बाहिर दुवैतिर लेखिएको थियो; र त्यसमा विलाप, शोक, र हाय लेखिएका थिए। फेरि उहाँले मलाई भन्नुभयो, हे मानिसको सन्तान, तिमीले जे भेट्छौ, त्यो खाऊ; यो पत्रो खाऊ, र गएर इस्राएलको घरानासित बोल। तब मैले आफ्नो मुख खोलेँ, र उहाँले मलाई त्यो पत्रो खान लगाउनुभयो। अनि उहाँले मलाई भन्नुभयो, हे मानिसको सन्तान, म तिमीलाई दिने यस पत्रोलाई आफ्नो पेटले खाओ, र आफ्नो आन्द्राभुँडी भर। तब मैले त्यो खाएँ; र त्यो मेरो मुखमा मिठासको निम्ति महजस्तै थियो। इजकिएल २:८–१०, ३:१–३।
प्रकाशको पुस्तकको दसौँ अध्यायमा यूहन्नाले सानो पुस्तक खान्छन्, र सम्पूर्ण अध्यायले सन् १८४० को अगस्ट ११ देखि सन् १८४४ को अक्टोबर २२ सम्म परमेश्वरको शक्तिको प्रकटीकरणलाई दर्शाउँछ।
“तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको घोषणामा एकताबद्ध हुने स्वर्गदूतले आफ्नो महिमाद्वारा सारा पृथ्वीलाई प्रकाशित पार्नेछ। यहाँ विश्वव्यापी विस्तार र असामान्य सामर्थ्य भएको कार्यको पूर्वकथन गरिएको छ। सन् 1840–44 को आगमन आन्दोलन परमेश्वरको शक्तिको एक गौरवशाली प्रकटीकरण थियो; पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश संसारका हरेक मिसनरी केन्द्रसम्म पुर्याइयो, र केही देशहरूमा सोह्रौँ शताब्दीको सुधार आन्दोलनदेखि यता कुनै पनि देशमा देखिएको भन्दा महान् धार्मिक चासो प्रकट भयो; तर यी सबैलाई तेस्रो स्वर्गदूतको अन्तिम चेतावनीअन्तर्गत हुने शक्तिशाली आन्दोलनले उछिन्न जानेछ।” The Great Controversy, 611.
इजकिएल प्रकाशको पुस्तकको दशौं अध्यायमा यूहन्नासँग समरेखित छन्; अतः एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाउने समयमा पत्रुस, यूहन्ना र इजकिएल आफ्नो तोकिएको स्थानमा सँगसँगै उभिएका छन्।
१८४० देखि १८४४ सम्मको अवधि चार वर्षको एक कालावधिलाई जनाउँछ, जुन जुलाई २७, १२९९ मा आरम्भ भएको एक सय पचास वर्षको अवधिसहित सुरु भएको समय-भविष्यवाणीबाट प्रारम्भ भयो। ती “पाँच महिना” अन्त भए र तीन सय एकान्नब्बे वर्ष र पन्ध्र दिनको समय-भविष्यवाणीसँग संयुक्त भए, जुन अगस्ट ११, १८४० मा समाप्त भयो, जब परमेश्वरको शक्तिको महिमामय प्रकटीकरण अक्टोबर २२, १८४४ सम्म प्रकट भयो। त्यसपछि भविष्यसूचक समयको प्रयोग समाप्त भयो।
र स्वर्ग, त्यहाँ भएका सबै वस्तुहरू, पृथ्वी, त्यसमा भएका सबै वस्तुहरू, समुद्र, र त्यसमा भएका सबै वस्तुहरू सृष्टि गर्नुहुने, सदासर्वदा जीवित रहनुहुनेको नाउँमा उसले शपथ खायो कि अब उप्रान्त समय रहनेछैन। प्रकाश 10:6।
भविष्यवाणीसम्बन्धी समय २२ अक्टोबर १८४४ मा भविष्यवाणीको वैध प्रयोगको रूपमा समाप्त भयो। इजकिएल, पत्रुस र यूहन्ना प्रत्येकले पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतका आन्दोलनका साथै तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनमा परमेश्वरका बुद्धिमान् कुमारीहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्।
दर्शनहरू
इजकिएलका पहिलो ‘एघार’ अध्यायहरूले पहिलो अध्यायको पहिलो पदमा उल्लेख गरिएझैँ “दर्शनहरू” को एक श्रृंखला प्रस्तुत गर्दछन्।
अब यस्तो भयो कि तेस्रो वर्षको चौथो महिनाको पाँचौँ दिनमा, जब म केबार नदीको किनारामा बन्धुवाइहरूका बीचमा थिएँ, तब आकाश खुल्यो, र मैले परमेश्वरका दर्शनहरू देखें। इजकिएल 1:1।
पहिलो एघार अध्यायका “दर्शनहरू” पहिले अध्याय एकमा केबार नदीको किनारमा दिइयो, त्यसपछि अध्याय तीनको “समथर भूमिमा” भएको दर्शनमा त्यसलाई विस्तार गरियो, र त्यसपछि फेरि अध्याय आठको यरूशलेमस्थित दर्शनमा। केबार नदी, समथर भूमि, र यरूशलेम यी तीन स्थानहरूले तीन दर्शनहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जो एकसाथ मिलेर एउटा दर्शन बन्छन्; यही पद एकको र पहिलो ‘एघार’ अध्यायहरूको “दर्शनहरू” हो।
जुबिली
तीसौँ वर्षलाई योशियाहको सुप्रसिद्ध निस्तार-चाडमा सुरु भएको र त्यसपछि अक्टोबर २२ मा समाप्त भएको जुबली चक्रको तीसौँ वर्षका रूपमा मान्ने दृष्टिकोणलाई सजिलै समर्थन गर्न सकिन्छ, किनकि पवित्र इतिहासको त्यो विशेष रेखा एकभन्दा बढी साक्षीका साथ, रेखामाथि रेखा राखेर, स्पष्ट रूपमा चित्रित गरिएको छ। उदाहरणका लागि, निस्तार-चाडले वसन्त ऋतुका चाडहरूको प्रतिनिधित्व गर्छ भने प्रायश्चित्तको दिनले शरद् ऋतुका चाडहरूको प्रतिनिधित्व गर्छ। त्यसैले लेवीहरू २३ योशियाहबाट सुरु भएको जुबली चक्रसँग मेल खान्छ। राजा योशियाहले प्रतिनिधित्व गर्ने, ई.पू. ५७३ को अक्टोबर २२ सम्मको इतिहाससँग मेल खाने अन्य रेखाहरू पनि छन्। ई.पू. ५७३ को अक्टोबर २२ मा जुबली वर्षको ऐतिहासिक परिपूर्ति भएको कुरालाई इतिहासकारहरूले समर्थन गरेका छन्।
कालक्रमविद्हरू सामान्यतः प्रायश्चित्तको दिनको मिति ईसापूर्व ५७३ को अक्टोबर २२ मान्ने कुरामा सहमत छन्, र तिनै बाइबलीय कालक्रमविद्हरूले ईसापूर्व ६२२ लाई पनि योशियाहको महान् निस्तार चाडको मितिका रूपमा स्वीकार गर्छन्। वसन्त ऋतुका चाडहरूको प्रतीक निस्तार चाडले उनन्चास वर्षको एउटा जुबली चक्र आरम्भ गर्यो, जसको अन्त्य शरद् ऋतुका चाडहरूको प्रतीक प्रायश्चित्तको दिनमा भयो। उनन्चास वर्षको अवधि बनाउने वर्षहरूका ती सात हप्ता भूमिको शबाथका प्रतीक थिए।
“इतिहास होस्, वा आज्ञा, वा अगमवाणी—प्रत्येक पृष्ठमा पुरानो करारका धर्मशास्त्रहरू परमेश्वरका पुत्रको महिमाद्वारा आलोकित छन्। जहाँसम्म त्यो ईश्वरीय रूपमा स्थापित थियो, यहूदी धर्मको सम्पूर्ण व्यवस्था सुसमाचारको एक सघन अगमवाणी थियो। ख्रीष्टको विषयमा ‘सबै अगमवक्ताहरूले गवाही दिन्छन्।’ प्रेरित 10:43। आदमलाई दिइएको प्रतिज्ञादेखि लिएर पितृपुरुषहरूको वंशरेखामार्फत् र व्यवस्थाको व्यवस्थासम्म, स्वर्गको महिमामय ज्योतिले उद्धारकर्ताका पदचिह्नहरू स्पष्ट पारेको थियो। द्रष्टाहरूले बेथलेहेमको तारा, आउनुहुने शीलोलाई, रहस्यमय क्रमशः अघि बढिरहेका भविष्यका घटनाहरूका बीच देखे। प्रत्येक बलिदानमा ख्रीष्टको मृत्यु देखाइएको थियो। धूपको प्रत्येक बादलमा उहाँको धार्मिकता उक्लेर गयो। प्रत्येक जुबिलीको तुरहीद्वारा उहाँको नाउँ ध्वनित भयो। परमपवित्र स्थानको विस्मयकारी रहस्यमा उहाँको महिमा वास गर्थ्यो।” द डिजायर अफ एजेज, 211।
सत्रह
ईसापूर्व ५७३ भन्दा चौध वर्षअघि यरूशलेमको पतन हुँदा सिदकियाहलाई बेबिलोन लगिएको थियो। यहूदी इतिहासकारहरूले ईसापूर्व ६२२ मा योशियाहको समयदेखि ईसापूर्व ५७३ को अक्टोबर २२ सम्मको जुबली चक्रलाई १७औँ जुबली चक्रका रूपमा पहिचान गर्छन्। राफियाको युद्धदेखि पानियमको युद्धसम्मको अवधि सत्र वर्ष थियो। टोलेमी राफियाको युद्धमा विजयी भएका थिए, र उनले दक्षिणका राजाका रूपमा सत्र वर्षसम्म शासन गरेका थिए। मिलानको राजाज्ञा जारी भएको समयदेखि सन् ३३० मा कन्स्टेन्टाइनले आफ्नो साम्राज्य विभाजन गरेको समयसम्मको अवधि सत्र वर्ष थियो। सत्रौँ जुबली चक्रमा नबूकदनेसरले यरूशलेमलाई नष्ट गरेका थिए।
किनकि इस्राएलका सन्तानहरू धेरै दिनसम्म राजा बिना, प्रधान बिना, बलिदान बिना, मूर्ति बिना, एफोद बिना, र तेराफीम बिना रहनेछन्; त्यसपछि इस्राएलका सन्तानहरू फर्कनेछन्, र परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरलाई, र दाऊद आफ्ना राजालाई खोज्नेछन्; अनि उत्तरकालमा परमप्रभु र उहाँको भलाइको भय मान्नेछन्। होशे ३:४, ५।
होशेले यस्तो विषयको चर्चा गरिरहेका छन्, जसको सिदकियाहको बन्दीवाससँग प्रत्यक्ष सम्बन्ध छ, यद्यपि यसले ईसापूर्व ७२३ मा उत्तरी राज्यको बन्दीवासको आरम्भलाई पनि जनाउँछ। होशेको उक्त खण्ड इजकिएलको साक्षीसँग जोडिनुको कारण इस्राएलले मानव राजाको मागमा हठ गर्दा परमेश्वरलाई अस्वीकार गरेको तथ्यसँग सम्बन्धित छ। ईश्वरीय राजाको सट्टा मानव राजाद्वारा शासित हुने इस्राएलको चाहनालाई लेवी २६ मा उल्लिखित "सात गुणा" दण्डको प्रसङ्गमा “तिमीहरूको शक्तिको घमण्ड”का रूपमा चित्रित गरिएको छ।
अनि यदि यी सबै हुँदाहुँदै पनि तिमीहरूले मेरो कुरा नसुन्ने हो भने, म तिमीहरूका पापहरूको कारण तिमीहरूलाई सात गुणा बढी दण्ड दिनेछु। अनि म तिमीहरूको शक्तिको घमण्डलाई चकनाचूर पार्नेछु; र म तिमीहरूको आकाशलाई फलामजस्तै, अनि तिमीहरूको पृथ्वीलाई काँसोजस्तै बनाउनेछु। लेवीव्यवस्था २६:१८, १९।
“तिमीहरूको शक्तिको घमण्ड” ले संसारजस्तै बन्ने र आफ्नै राजा राख्ने इस्राएलको चाहनालाई जनाउँछ। ईसापूर्व ७२३ मा उत्तरी राज्यबाट राजा हटाइनु र त्यसपछि ईसापूर्व ५८६ मा दक्षिणी राज्यका राजा सिदकियाहलाई बन्दी बनाइनुले प्राचीन इस्राएलको “घमण्ड” तोडिएको कुरालाई जनाउँछ, र पतनअघि घमण्ड आउँछ। बाइबलको भविष्यवाणीमा “शक्ति” भनेको राजा वा राज्य हो, र मानव राजा प्राप्त गरेकोमा इस्राएलले गरेको घमण्डले ईश्वरतन्त्र र ईश्वरीय राजालाई अस्वीकार गरेको दर्शाउँछ।
भविष्यसूचक रूपमा यहूदाको शक्तिको घमण्ड त्यसबेला भङ्ग भयो जब मनश्शे बन्धुवाइमा बाबेल लगियो, र त्यसपछि यहूदा विदेशी शक्तिको अधीनतामा रहिरह्यो। सिदकियाहले तिनीहरूको शक्तिको घमण्ड क्रमशः भङ्ग हुँदै जाने प्रक्रियाको अन्तिम समाप्तिलाई प्रतिनिधित्व गर्छ।
अनि यस्तो भयो कि, जब शमूएल वृद्ध भए, तब उनले आफ्ना छोराहरूलाई इस्राएलमाथि न्यायीहरू नियुक्त गरे। उनका जेठा छोराको नाउँ योएल थियो; र दोस्राको नाउँ अबियाह थियो; तिनीहरू बेर्शेबामा न्यायीहरू थिए। तर उनका छोराहरू उनका मार्गहरूमा हिँडेका थिएनन्; बरु तिनीहरू लोभतर्फ लागे, घूस लिए, र न्यायलाई बङ्ग्याए। तब इस्राएलका सबै एल्डरहरू एकसाथ भेला भए, र रामाहमा शमूएलकहाँ आए, अनि उनलाई भने, हेर, तपाईं वृद्ध हुनुभएको छ, र तपाईंका छोराहरू तपाईंका मार्गहरूमा हिँड्दैनन्; अब सबै जातिहरूझैँ हामीमाथि न्याय गर्नलाई हाम्रो निम्ति एक राजा नियुक्त गरिदिनुहोस्। तर जब तिनीहरूले भने, हामीमाथि न्याय गर्नलाई हामीलाई एक राजा दिनुहोस्, तब त्यो कुरा शमूएललाई अप्रिय लाग्यो। अनि शमूएलले परमप्रभुसित प्रार्थना गरे। अनि परमप्रभुले शमूएललाई भन्नुभयो, मानिसहरूले तिमीलाई भनेका सबै कुरामा तिनीहरूको आवाज सुन; किनकि तिनीहरूले तिमीलाई अस्वीकार गरेका होइनन्, तर मलाई अस्वीकार गरेका छन्, ताकि म तिनीहरूमाथि राज्य नगरूँ। मैले तिनीहरूलाई मिश्रदेशबाट निकालेर ल्याएको दिनदेखि आजको दिनसम्म, तिनीहरूले गरेका सबै कामअनुसार, जसद्वारा तिनीहरूले मलाई त्यागे र अन्य देवताहरूको सेवा गरे, त्यसै गरी तिनीहरूले तिमीलाई पनि गरेका छन्। यसकारण अब तिनीहरूको आवाज सुन; तैपनि तिनीहरूलाई गम्भीरतापूर्वक चेतावनी देऊ, र तिनीहरूमाथि राज्य गर्ने राजाको चालचलन तिनीहरूलाई देखाइदेऊ। 1 शमूएल 8:1–9.
यो ध्यान दिनुपर्ने कुरा हो कि त्यस बेला इस्राएलले आफ्ना राजाका रूपमा परमेश्वरलाई मात्र होइन, तर शमूएलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको भविष्यवाणीको आत्मालाई पनि अस्वीकार गर्यो, किनकि यसरी भनिएको छ, “तिनीहरूले मलाई त्यागेका छन्, र अन्य देवताहरूको सेवा गरेका छन्; त्यस्तै तिनीहरूले तिमीप्रति पनि गरेका छन्।”
“सैतानले... निरन्तर रूपमा नक्कली कुरालाई अघि सारिरहन्छ—सत्यबाट टाढा लैजानका लागि। सैतानको अन्तिम महाठगी यही हुनेछ कि उसले परमेश्वरको आत्माको गवाहीलाई प्रभावहीन तुल्याउनेछ। ‘जहाँ दर्शन हुँदैन, त्यहाँ मानिसहरू नष्ट हुन्छन्’ (हितोपदेश 29:18)। साँचो गवाहीप्रति परमेश्वरका अवशिष्ट जनहरूको विश्वास डगमग्याउन सैतानले चतुराइपूर्वक, विभिन्न तरिकाहरूमा र विभिन्न माध्यमहरूद्वारा काम गर्नेछ।”
“गवाहीहरू विरुद्ध शैतानी प्रकारको घृणा प्रज्वलित गरिनेछ। तिनीहरूप्रति मण्डलीहरूको विश्वास डगमग्याउने काम शैतानको हुनेछ, यस कारणले: यदि परमेश्वरका आत्माका चेतावनीहरू, हप्कीहरू, र परामर्शहरूमा ध्यान दिइयो भने, शैतानले आफ्ना छलहरू भित्र्याउन र प्राणहरूलाई आफ्ना भ्रमहरूमा बाँधेर राख्न त्यति स्पष्ट बाटो पाउन सक्दैन।” Selected Messages, book 1, 48.
प्राचीन इस्राएलको धर्मतन्त्रका लागि अन्तिम छल केवल परमेश्वरको मात्र होइन, तर भविष्यवाणीको आत्माको समेत अस्वीकार थियो। ई.पू. १०९७ मा भएको त्यो अस्वीकारले सन् १८६३ को लाओडिसियाई सेभेन्थ-डे एड्भेन्टवादको अन्तिम छलको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ। लैव्यव्यवस्था २६ का “सात समय” परमेश्वरको वचन हुन्, र भविष्यवाणीको आत्माले “सात समय” का विषयमा भन्दछ कि यो “परिवर्तन गरिनु हुँदैन।”
“मैले देखेँ कि 1843 को चार्ट प्रभुको हातद्वारा निर्देशित थियो, र यसलाई परिवर्तन गरिनु हुँदैन; कि अंकहरू उहाँले चाहनुभएको जस्तै थिए; कि उहाँको हात त्यस माथि थियो र केही अंकहरूमा भएको एउटा त्रुटिलाई लुकाइराख्यो, ताकि उहाँको हात हटाइएसम्म कसैले त्यसलाई देख्न नसकोस्।” Early Writings, 74.
अगमवाणीको आत्माले स्पष्ट रूपमै “सात काल”लाई अनुमोदन गरेकी थिइन्, र उनको त्यो अनुमोदन चार्टमा भएका अङ्कहरू परिवर्तन नगर्नू भन्ने चेतावनी थियो; उक्त चार्टको बीचको स्तम्भ र माथिल्लो दायाँ कुनामा “सात काल” छ। सन् १८६३ मा उरियाह स्मिथको नक्कली चार्टसँगै, प्राचीन इस्राएलले परमेश्वर र अगमवाणीको आत्मालाई अस्वीकार गरेको घटनाद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा पूर्वचित्रित आधारभूत सत्यहरूको क्रमिक अस्वीकारले सन् १८६३ को विद्रोहलाई चिह्नित गर्यो। सन् १८६३ को विद्रोहको मिति इजकिएलको पुस्तकमा प्रस्तुत गरिएको अगमवाणीय कालरेखासँग मेल खान्छ। इतिहासको त्यस कालरेखाको परिणति यरूशलेमको विनाश थियो, जसले आइतबारे कानुनको प्रतीकात्मक पूर्वचित्रण गरेको थियो। सन् १८६३ देखि चाँडै आउन लागेको आइतबारे कानुनसम्मको अवधिको प्रतीकात्मक पूर्वचित्रण ईसापूर्व १०९७ मा राजा शाऊलदेखि ईसापूर्व ५८६ मा सिदकियाहसम्मको इतिहासले गरेको थियो।
इ.पू. ५७३ को जुबिलीभन्दा चौध वर्षअघि सिदकियाहलाई बाबेलमा बन्दी बनाएर लगियो। सत्रौं जुबिली चक्र इ.पू. ६२२ मा आरम्भ भयो, र तीसौं वर्षमा इजकिएललाई इ.पू. ५९२ मा एक याजकको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ; त्यसपछि पाँच वर्षपछि इ.पू. ५८६ मा यरूशलेम नष्ट भयो। यसलाई त्यही वर्षको त्यही दिनमा नष्ट गरिएको थियो, जुन दिन ए.डी. ७० मा तीतसद्वारा दोस्रो पटक यो नष्ट गरिएको थियो। इजकिएल अध्याय १ को पद १ यरूशलेमको विनाशभन्दा पाँच वर्षअघि र अध्याय चालीसको मन्दिर-दर्शनभन्दा उन्नाइस वर्षअघि परेको हो।
हाम्रा बन्धुवाइको पच्चीसौँ वर्षमा, वर्षको आरम्भमा, महिनाको दशौँ दिनमा, सहर प्रहार गरिएको चौधौँ वर्षमा, ठीक त्यसै दिन परमप्रभुको हात ममाथि आयो, र उहाँले मलाई त्यहाँ पुर्याउनुभयो। इजकिएल ४०:१।
भूमिको शबाथसम्बन्धी करारको अवज्ञा गरेबापत, भूमिको शबाथ अर्थात् सातौँ वर्षको अवज्ञाका लागि “सात काल”को श्राप हुनेछ भनी परमेश्वरले स्पष्ट पार्नुभयो। “काल” भनेको एक वर्ष हो, र एक “वर्ष” भनेको तीन सय साठी दिन हो, अनि सात गुणा तीन सय साठी भनेको दुई हजार पाँच सय बीस वर्ष हो। मिलरवादीहरूले “पच्चीस बीस” भन्ने अभिव्यक्ति प्रयोग नगरेका हुन सक्छन्, तर तिनीहरूका दुवै पवित्र चार्टमा दुई हजार पाँच सय बीस वर्ष अङ्कमा देखाइएको थियो।
इस्राएलको उत्तरी राज्य र यहूदाको दक्षिणी राज्य दुवैमाथि सात कालको श्रापको घोषणा नै विलियम मिलरको पहिलो, वा तपाईंले ‘आधारभूत’, अथवा अझ “अल्फा” समेत भन्न सक्ने बुझाइ थियो। सन् १८६३ मा लाउडिकियाली सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डलीले मिलरका खोजहरूसम्बन्धी आधारभूत बुझाइलाई अस्वीकार गर्यो—ती “खोजहरू”, जसले मिलरवादी आन्दोलनको सम्पूर्ण जगको प्रतिनिधित्व गर्थे। प्रेरणाले यस्तो हुन सक्छ भनेर प्रत्यक्ष चेतावनी दिएको थियो, र यस्तो भएको छ, अनि यो धेरै समयअघि नै भएको थियो।
बाबेलको बन्धुआइपछि पुनर्निर्माण गरिएको मन्दिरको जग पहिलो आदेशको इतिहासकालमा, र दोस्रो आदेशभन्दा अघि, पूरा गरिएको थियो। मन्दिर दोस्रो आदेशको इतिहासकालमा पूर्ण रूपमा निर्माण गरिएको थियो। तेस्रो आदेशमा शाब्दिक प्राचीन इस्राएललाई राष्ट्रिय सार्वभौमिकता पुनर्स्थापित गरियो। विलियम मिलरले १७९८ मा आइपुगेको पहिलो स्वर्गदूतको प्रतिनिधित्व गरे, र १८४० को अगस्ट ११ मा त्यसलाई सामर्थ्य प्रदान गरियो। दोस्रो स्वर्गदूत जगहरू हालिसकिएपछि आइपुग्यो, जसको प्रतिनिधित्व १८४३ को चार्टले गर्छ, जुन १८४२ को मे महिनामा प्रकाशित गरिएको थियो। १८४४ को पहिलो निराशामा, अर्थात् १८४४ को अल्फा निराशामा, दोस्रो स्वर्गदूत र साथै कुमारीहरूको दृष्टान्तमा उल्लिखित ढिलाइको समय पनि आइपुग्यो, र जब दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश एक्सेटर शिविर-सभामा सामर्थ्यवान् बनाइयो, तब मन्दिर पूरा भयो। त्यसपछि १८४४ को महान्, अर्थात् ओमेगा निराशामा, करारका सन्देशवाहक अचानक आफ्नो मन्दिरमा आउनुभयो, तेस्रो आदेशबाट सुरु भई तेस्रो स्वर्गदूतको आगमनमा समाप्त भएका तेईस सय वर्षहरूको परिपूर्तिमा।
योशियाहको अर्थ ‘परमेश्वरको जग’ हो। राजा योशियाह होऊन् वा योशियाह लिच, दुवै ती जगहरूका प्रतीक हुन्, जसको निरूपण पहिलो आदेशको इतिहासमा तथा लेवीको तेइसौँ अध्यायका सुरुका बाइस पदहरूमा प्रस्तुत वसन्तकालीन चाडहरूद्वारा गरिएको छ। जगहरू, वसन्तकालीन चाडहरू र पहिलो आदेश—यी सबै सन् १८४० र पहिलो स्वर्गदूतको सशक्तीकरणका प्रतीक हुन्। इजकिएलको चालीसौँ अध्यायको पहिलो पदमा उल्लेख गरिएको ईसापूर्व ५७३ को अक्टोबर २२, सन् १८४४ को अक्टोबर २२ र मृतकहरूको न्यायको आरम्भको प्रतीक हो, साथै जीवितहरूको न्यायको आरम्भ हुने सन् २००१ को सेप्टेम्बर ११ को पनि प्रतीक हो। यी लेखहरू पढ्दै आएका जोकोहीलाई मैले अपनाइरहेका अनुप्रयोगहरूबारे थाहा हुनुपर्छ।
इजकिएल उहाँका लेखनहरूमा प्रतिपादित अगमवाणीसम्बन्धी इतिहासभित्रको एक प्रतीक हुन्। अध्याय आठको अन्त्यमा पच्चीस जना मानिसहरूले सूर्यलाई दण्डवत् गर्छन्, त्यहाँ इजकिएल उपस्थित छन्। त्यसपछिका अध्यायहरूमा पनि, जब ‘छाप लगाउने कार्य, जसको पछि वध गर्ने कार्य आउँछ,’ यरूशलेममाथि ल्याइन्छ, तब पनि उनी त्यहीं छन्; एलन ह्वाइटले यस यरूशलेमलाई सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट कलीसिया भनेर पहिचान गर्नुहुन्छ। पहिलो एघार अध्यायहरूमा, इजकिएललाई उहाँका निर्देशनहरू ग्रहण गर्न स्वर्गीय पवित्रस्थानभित्र लगिन्छ, जसरी सन् 1844 मा मिलेराइटहरूलाई गर्न बोलाइयो, र जसरी अहिले यस आन्दोलनलाई गर्न बोलाइँदैछ।
यसरी इजकिएल तिमीहरूका निम्ति एउटा चिन्ह हो; उसले जे-जे गरेको छ, त्यहीअनुसार तिमीहरूले पनि गर्नेछौ; अनि जब यो हुनेछ, तब तिमीहरूले जान्नेछौ कि म परमप्रभु परमेश्वर हुँ। इजकिएल 24:24।
जब यो आउँछ
जब हामी अन्तिम दिनहरूमा त्यस बिन्दुमा पुग्छौँ जहाँ यहेजकेलले चित्रित गरेका कुराहरू परमेश्वरका जनहरूमा पुनः दोहोरिइरहेका हुन्छन्, तब हामी यहेजकेलको चिन्हसम्म आइपुगेका हुन्छौँ। जब तिमीहरू जान्दछौ कि यहेजकेलले एक लाख चवालीस हजारलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र तिमीहरू यसलाई विश्वास र समझको त्यस्तो स्तरमा जान्दछौ जसमा पवित्रीकृत अपेक्षा निहित हुन्छ कि यहेजकेलले आफ्ना लेखहरूमा चित्रित गरेको प्रत्येक कुरा अन्तिम दिनहरूमा एक लाख चवालीस हजारसँग सम्बन्धित पवित्र घटनाक्रमको प्रतीकात्मक रूप हो—जब तिमीहरू त्यो जान्दछौ, तब “तिमीहरूले जान्नेछौ” कि “परमप्रभु” नै “परमेश्वर” हुनुहुन्छ।
हामी यी विचारहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।